NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Minęło wiele czasu, panie Yashiro.
Nie spodziewałem się, że dotrzesz tu pierwszy, Satoru.
Przyszedłem zakończyć to raz na zawsze.
A ja przygotowywałem wszystko, by cię zabić.
Tak jak sądziłem,
odzyskałeś wspomnienia i intuicję.
Jestem zaskoczony.
Przewidziałeś, że użyję telefonu,
chociaż gdy byłeś moim uczniem, jeszcze ich nie znaliśmy.
Na wszelki wypadek
mam analogowy plan B.
Ten chyba jest bardziej skuteczny.
W każdym razie...
jesteś tu zbyt wcześnie, pomimo swoich nóg.
Wykalkulowałem,
że ona pojawi się po zastawieniu przeze mnie pułapki,
a ty przybędziesz chwilę po niej.
Ale złożyło się tak, że ty jesteś poza pułapką,
a ja w niej tkwię.
Jak to zrobiłeś?
Nie planowałeś zabić Kumi, prawda?
- Od początku chodziło ci o mnie. - Nie.
Planowałem ją zabić.
Ale...
Ufałem, że mnie powstrzymasz.
Jesteś jedyną osobą, która jest godna mnie zabić,
tą, która walczy, by ocalić innych.
Ten błysk w oku,
gdy mierzysz się z niemożliwym.
Widziałem go niezliczoną ilość razy
i zawsze ci się udawało.
A teraz twoje oczy mówią mi to.
Że znowu mnie przezwyciężysz.
Powiedz mi.
Jaka prawda tkwi w twych oczach?
Odpowiedź jest prosta i oczywista.
Jeśli dostrzega pan coś w moich oczach...
to jest to...
wola, by iść dalej.
Determinacja, by kroczyć naprzód.
To, co mnie napędza,
to słowa drogich mi osób.
Ocalili mnie, dodali odwagi i popchnęli dalej.
Nauczyli mnie, że trzeba iść do przodu, by znaleźć nową ścieżkę.
Pragnienie wypełnienia pustki w sobie.
Te słowa mi w tym pomogły.
Kiedy byłem dzieckiem i po przebudzeniu.
Dały mi siłę, by działać.
To samo powiedziałeś w samochodzie 17 lat temu.
Gdy usłyszałem te słowa z ust dziecka,
byłem szczerze zaskoczony.
Wierzę.
To dlatego...
że te słowa usłyszałem od pana, gdy kończyłem szkołę podstawową.
To pańskie słowa, panie Yashiro.
Byłem trzy razy w piątej klasie.
A teraz drugi raz przeżywam rok 2005.
Poprawiłem przeszłość już wiele razy.
Wierzy mi pan?
Wierzę ci.
Nawet gdybym chciał zaprzeczyć... To tak wiele wyjaśnia.
Teraz wszystko ma sens.
Powiedział pan też,
że odważne czyny nie powinny kończyć się tragicznie.
Dzięki tym słowom udało mi się tyle zrobić.
Panie Yashiro, może zakończmy to tutaj.
Satoru...
czy ja jestem zły?
Nie, sam wiem.
Tak oceniłby mnie świat.
Ale...
czy społeczne zasady są właściwe?
Czy to nie wymysły dla tych, którzy zaprzeczają
swoim najgłębszym pragnieniom, by inni uznali ich za dobrych ludzi?
Ja mierzę swoje czyny własną miarą...
i je usprawiedliwiam.
Satoru.
Masz rację.
Zakończmy to tutaj.
PRACOWNIK
Ostatnie moje zadanie...
to zakończyć wszystko moją i twoją śmiercią.
Nie...
Nie zostanę ukarany za wizję świata, której nie akceptuję.
Satoru...
w zamian za swoje życie
dostaniesz mój koniec...
w formie śmierci.
Nie osiągniesz tego.
Nie odpowiedziałem na pierwsze pytanie.
Powód, dla którego dostałem się tutaj tak szybko.
To słowa mojego lekarza.
Powiedział, że siła ludzkiej woli...
może zaprzeczyć medycynie.
- Satoru! - Satoru!
Dobrze się spisaliście.
Obaj.
Od tamtego dnia czekałem,
aż Satoru się obudzi.
Co?
Moje czyny i myśli...
Satoru był jedyną osobą,
która mnie rozumiała.
Gdy zapadł w śpiączkę...
stałem się samotny.
Zastanawiałem się, co powinienem robić dalej.
Odpowiedź była prosta.
Postanowiłem zostać w pobliżu
i nad nim czuwać.
Dlatego został pan radnym.
Tego dnia...
Gdy Satoru w końcu się obudził...
Byłem tak szczęśliwy,
że nie mogłem przestać płakać.
Nie byłem...
Nie byłem już sam.
Gdy zobaczyłem, że się rusza...
moje serce wypełnił entuzjazm, którego nie czułem od dziesięciu lat.
Dlatego zacząłem działać.
Wszystko po to...
Po to, by własnymi rękami zgładzić...
Satoru...
jedynego chłopca, którego nie zabiłem.
Czyli przyznaje się pan do planowania zabójstwa?
Tak.
Oczywiście!
SERYJNE MORDERSTWA W CHIBA
NISHIZONO SKAZANY NA ŚMIERĆ
Proszę.
Satoru.
Cześć.
Usiądź.
Dziękuję, że znalazłeś czas.
Zawsze znajdę czas, żeby opowiedzieć ci o Yashiro.
Słyszałem, że zapadł wyrok śmierci.
Tak.
Yashiro jest winien ponad 30 morderstw.
Większość się przedawniła, ale oskarżyliśmy go
o osiem morderstw i usiłowanie morderstwa w Chiba.
Przyznał się do wszystkiego.
Czas,
który straciłeś ty i niesprawiedliwie oskarżeni, nie powróci.
Ale...
myślę, że choć trochę złagodziliśmy twój ból.
Dziękuję ci.
Jestem dumny, że mogłem być...
przy twoim boku.
Kenya...
Jeszcze coś.
Przepraszam.
To moja wina, że zapłaciłeś tak wysoką cenę.
- Ja... - To nieprawda.
To ja zostałem ocalony.
Ja powinienem ci dziękować.
Mogłem pójść dalej,
bo byłeś przy mnie.
Dziękuję ci.
Myślisz...
że prawie jesteśmy bohaterami?
Nie zawsze było dobrze, ale chyba tak.
WYPRACOWANIA SZKOŁA PODSTAWOWA MIKOTO
POSTANOWIENIE - KENYA KOBAYASHI
OCALĘ LUDZI, KTÓRYCH WCZEŚNIEJ NIE MOGŁEM.
RAZEM Z PRZYJACIÓŁMI. TO MOJE POSTANOWIENIE.
MIASTO, W KTÓRYM NIE MA TYLKO MNIE
MÓJ BOHATER
AUTOR: SATORU FUJINUMA
Nakręcono serial na podstawie mojej ulubionej mangi, Wonder Guy.
Wonder Guy walczył samotnie,
ale mając za broń ufne serce, zdobywał przyjaciół.
Też chcę mieć przyjaciół, którym mogę ufać...
i którzy mogą zaufać mi.
Mając za wzór Wonder Guya, nie poddam się po porażce.
Mogę próbować od nowa.
Aż w końcu się uda.
Słowa Wonder Guya
dały mi siłę.
Chcę zostać autorem mangi i stworzyć takiego bohatera jak on.
KRÓL PŁOMIENI SATORU FUJINUMA
NEO CENTURY YUKI SATORU FUJINUMA
Wyjdę, żeby popracować nad scenorysem.
Dobrze. Zostaw to nam.
Pa!
Ale dziś zimno!
Dzień dobry, panie Urata.
Gdzie pan Fujinuma?
- Wyszedł popracować nad scenorysem. - Nie ma go tu?
A ja zaszalałem i kupiłem to,
bo zostaliśmy wybrani do adaptacji filmowej.
Naprawdę?
Będziemy ich główną produkcją w roku 2012!
Udało nam się!
Wspaniale!
Tak!
- Tak! - Fujinuma będzie potentatem!
Napijmy się!
Jeszcze nie teraz! Na pewno nie ty!
- Czemu nie? - Pamiętasz, jak się upiłeś?
Na pewno nie dostaniesz! Nawet kiedy wróci pan Fujinuma.
- Pij wodę. - Dobra.
Schowajmy wszystko i zróbmy mu niespodziankę.
Schowamy wszystko
i będziemy udawali smutnych.
- Dobra. - Zrobimy tak.
Satoru,
zrealizowałeś marzenia.
Ja je kupiłem!
Nie ty!
Nie doświadczyłem Powrotu odkąd się obudziłem.
Pewnie dlatego, że to prawdziwa oś czasu.
Wspomnienia z pierwszej osi, gdy nie zapadłem w śpiączkę,
zaczynają się zacierać.
Przez 15 lat, gdy spałem... Nigdy nie byłem sam.
Przyjaciele wypełniali puste miejsca.
Nic nie czyni mnie bardziej dumnym.
Ta myśl rozświetla moje serce.
Miasto, w którym nie ma tylko mnie.
Najbardziej cenię czas tu spędzony.
W mieście, w którym nie ma tylko mnie.
Ale pada!
Niedobrze.
Mogę tu zaczekać, dopóki nie przestanie?
Śnieg przykrywa wszystko białym płaszczem.
Przyszłość jest białą kartą.
Napisy: Inez Girek