MIJNKOLONIE OP DE MAAN HET JAAR 2257
Attentie, medewerkers en bewoners van de koepel.
Vanwege een meteorenzwerm komt er over zeven minuten een lockdown.
Ga terug naar uw woonvertrekken en blijf daar tot nader bericht.
Ik herhaal: Over zeven minuten begint de lockdown.
Hoelang nog? De lockdown begint zo.
Dank je, we hoorden die keiharde melding niet.
Moet dat knipperen? -Jullie zijn veel te braaf.
Jij mag ook best helpen. -Dankzij mij zijn we hier.
Geef die moersleutel eens. -Even serieus, waarom knippert dit?
Misschien omdat we hem stelen. -Harder, de microfoon hoort je niet.
Nee, slimmerik, er zijn hier geen microfoons.
Dat ding hoef je niet te dragen.
Dat zeg jij. Ze hebben vast gezichtsherkenning.
Borney, het is een garage, geen voedseldepot.
En je ziet er stom uit.
Volgens mijn broer hebben ze hier een keer een jongen betrapt.
Hij werd opgesloten in het terra-complex en heeft daar 60 jaar gezeten.
Je doet het weer. -Wat?
Catastroferen.
Dat woord bestaat niet. -Wel waar.
Het is echt een woord.
Wat was dat?
Verstop je. -Vooruit, snel.
Waar is iedereen?
Er is een lockdown. Wij hadden ook allang weg moeten zijn.
Ze zijn weg.
Ik catastrofeer niet.
Dylan, de lockdown begint zo. Waarom duurt het zo lang?
Catastroferen.
Hoe snel kun jij een rover kraken?
Kijk eens aan.
Er zou geen alarm zijn. -Niet bij de deur.
Hoezo… -Ik heb het je gezegd.
Nu sluiten ze ons voor altijd op. -Zet dat ding uit.
Ja, komt voor elkaar. Ik weet niet hoe.
Hoezo? -Jij hebt het gedaan.
Jouw vader zit bij het wetenschapsteam.
Jij bent vast Caleb. Ik ben Maria Slater. Sorry dat je moest wachten.
Over een paar uur begint de lockdown al, vandaar de haast.
EERDER DIE DAG
Heb je zin in chocolade?
Het is echte chocolade, vanochtend geleverd met de vrachtshuttle.
Caleb, ken je de 'bepalingen omtrent overlijden' in het contract van je vader?
Ja, mevrouw. Als hij omkwam bij zijn werk in de mijn…
…zou de familie die bij hem woonde naar Omega gaan.
Dat klopt.
Ik wil dat je begrijpt dat wij jouw vader als werknemer enorm waardeerden.
Dit moet verschrikkelijk zijn voor je.
Een paar jaar geleden heb je ook al je moeder verloren.
Zeven. Ze is zeven jaar geleden overleden.
Zoals je vast wel weet, duurt de reis naar Omega 75 jaar.
Natuurlijk zul je tijdens de reis in cryo-slaap verkeren.
Bij aankomst voelt het alsof je ontwaakt uit een lang en vredig middagdutje.
Precies even oud als je nu bent. -Moet dat echt? Kan ik niet hier blijven?
Helaas is dat niet mogelijk.
Ik begrijp dat je je vrienden zult missen. -Ik zie ze nooit meer.
Als ik wakker word, zijn ze oud of dood. -Je maakt nieuwe vrienden op Omega.
Caleb, je ouders hebben offers gebracht om jou deze kans te geven.
Mensen die hier in de mijnen komen werken, delven brandstof om naar Omega te reizen…
…zodat ook hun gezinnen mee kunnen.
Het meteoren-alarm is nog 72 uur van kracht.
Zodra de lockdown wordt opgeheven, ga jij op transport.
Het volgende transport is toch pas over twee maanden?
De schema's zijn enigszins variabel.
Ik weet dat het nu niet aantrekkelijk lijkt…
…maar voor jou is dit het begin van iets heel bijzonders.
Vooruit, Caleb. Je kunt het.
Niet bang zijn.
Maar wat als ik val?
Jeetje.
Dat zou een smeerboel zijn. We kunnen teruggaan, als je wilt.
We hoeven dit niet te doen. Maar als we het doen, moet je het alleen kunnen.
Snap je waarom? -Ja.
Wil je naar beneden?
Nee. -Goed zo, jongen. Vooruit, we doen het.
Zie je daar die kleine ster?
Aan de rand van dat cluster. Zie je hem?
Zie je dat? -Ja.
Die is 100 jaar geleden uitgedoofd…
…maar hij is zo ver weg, dat het licht nog niet hier is.
Je moeder vond dat een herinnering die door de tijd reist.
Dan zaten we hier en zei ze dat het leven net als die ster was.
Onze herinneringen, de mensen van wie we houden, alle plaatsen die we kennen…
Dat is het licht dat we zien, ook al is de ster weg.
Jij bent hier geboren en opgegroeid.
Deze koepel is jouw hele wereld.
Je kan zoveel dingen niet meemaken.
Daar gaan we een keer wat aan doen. -Hoe dan?
Er is een plekje waar je moeder en ik stiekem naartoe gingen…
…voor je geboorte, voorbij de oostelijke rand.
De enige plek hier die ze fijn vond.
Daarzo. -Wat is daar zo bijzonder aan?
Dat zul je wel zien. Als je wat ouder bent, maken we een roadtrip.
Een wat?
Iets wat we op aarde soms deden. Dat is de beste manier om ergens te komen.
Ik dacht al dat je hier was.
Hoe ging het bij Mrs Slater?
Over drie dagen moet ik op transport.
Als de lockdown voorbij is.
Het kan nog steeds. -Nee, het is prima. We hoeven niet…
Hé, wat daar ook is, je vader wilde dat jij het zou zien.
We gaan het doen.
Ik dacht dat we meer tijd zouden hebben. -Ik ook.
Marcus, dit is te hoog, waarom zitten ze altijd hierboven?
Je bent er bijna. -Daar is hij.
Heb je je pillen? -Ja, ik heb mijn pillen.
Waarom loop je altijd te zeuren over mijn pillen?
Omdat jouw hart zo groot is als een asteroïde.
O ja? Maar jouw mond is even groot als een zwart gat.
Dat is een goeie.
Hoi, jongens.
Kunnen we dit voortaan dichter bij de grond doen?
Goed idee.
Hoe was het bij Mrs Slayer? -Ik vind die vrouw eng.
Iedereen vindt haar eng.
Er was een jongen die brutaal tegen haar was, en toen twee dagen verdween.
Toen ze hem vonden, kon hij zich niets meer herinneren.
Je weet hopelijk dat dit onzin is? -Hoe weet jij dat?
Mijn broer is geniaal, ik heb het van hem. Maar serieus, hoe ging het?
Ze gaf me chocolade. -Bedoel je echte chocolade?
Man, echte chocolade. Ik herinner me niet eens meer hoe dat smaakt.
Wacht even, wat is er aan de hand? Wat hebben jullie?
Over drie dagen gaat hij weg. -Wat?
Maar het volgende transport is pas over twee maanden.
Nee, zodra de lockdown voorbij is.
Maar wij gaan toch nog steeds weg? Of niet, soms?
Ben je gek?
We gaan vanavond.
Zijn we hier echt klaar voor? -Met dit erbij hebben we genoeg.
Kun je je voorstellen hoe ze reageren op onze diefstal?
Dat kan ik. -We hebben meer zuurstof nodig.
Als we meer nemen, ontdekken ze dat. -Ja, maar dat duurt even.
Jongens, ik heb een crack-smacker.
Een wat? -Voor barsten.
Je bedoelt een lijmpen? -Als je technisch wilt worden.
Snel, we moeten dit bedekken.
Wacht even. -Marcus, help even.
Caleb Channing?
Jawel, meneer.
De as van je vader.
Gecondoleerd.
Erg deprimerend.
Gaat het? -Ja.
Zeker?
Het komt goed, man.
Maar als er een lockdown is, ga je juist niet weg.
Daarom is vanavond perfect. Buiten het terrein kunnen ze ons niet volgen.
Als een verzekering. -Maar er komt een meteorenzwerm.
Ze slaan voortdurend alarm, maar heb jij ooit een meteorenzwerm gezien?
Wat een stomme vraag. We zijn nog nooit buiten geweest.
Je hoeft niet mee als je niet wilt. -Natuurlijk ga ik mee.
En jij? Weet je zeker dat je het kunt?
Als hij zijn pillen meeneemt. -Hou op over die pillen.
Maak je geen zorgen, dat is ongezond. -Als ik het niet doe, wie dan wel?
Ik wil naar buiten.
Dan doen we het.
We hebben geen toegangscodes van de garage. Hoe komen we eruit?
Ik heb wel een idee.
Addison Weaver, is dat je idee?
Niet staren. Ja, dat is mijn idee. Het is perfect.
Ze is een paar maanden geleden van de aarde gekomen en heeft geen vrienden.
Ze schijnt raar te zijn. -Dat vind ik geen probleem.
Haar vader zit bij het wetenschapsteam, dus ze kent alle codes van alle garages.
Ik weet het niet, man. Ze heeft inderdaad geen vrienden.
Gaan we dan lief doen voor de codes?
Als we terug zijn, doen we allemaal iets liefs voor haar, oké?
Maar nu is dit de enige manier.
Goed dan.
DE TWEEDE WERELDOORLOG
Hallo.
Kan ik iets voor je doen? -Ik heet Dylan.
Coole naam.
Dank je. Ik zag je hier zitten en ik dacht…
Hé, wacht even. Kom op. -Hé, kijk uit.
Addison, wacht.
Ik geloof niet dat het goed gaat.
Wacht nou even.
Hé… -Wat?
Ik weet dat jullie mij een verwend aardmeisje vinden.
Mensen praten alleen met me als ze iets willen, dus het antwoord is nee.
Je weet niet wat ik wilde. Misschien vind ik het akelig dat niemand met jou praat.
Mooi, zijn we klaar? -Wacht, kun je even luisteren? Toe nou.
Mijn beste vriend staat op het punt om voorgoed weg te gaan.
Zijn vader, een mijnwerker, kwam vorige week om.
Sorry, dat…
Dat wist ik niet.
Ze gaat vast Mrs Slayer waarschuwen. -Wees eens wat positiever, man.
Ik ben positief, en ik weet zeker dat ze ons verlinkt.
Wil je ons gek maken? -Waarom zou ze ons helpen?
Wat moet je met de codes?
We moeten een langeafstandsrover lenen.
Waarom? -Omdat we ergens naartoe moeten.
Waarnaartoe? -Dat is niet belangrijk.
Wel als je de codes wilt.
Als je een dag reist, kom je bij een krater, in het achtste kwadrant.
Daar mag niemand komen, zelfs de mijnwerkers niet.
Je hoeft ons alleen de codes te geven.
Ik snap nog steeds niet waarom je dit wilt.
Dat zei ik al, zijn vader wilde dat.
Ja, ik begrijp waarom hij het doet. Maar waarom doe jij het?
Hij is mijn vriend.
Ja, oké, goed.
Je krijgt de codes. -Echt?
Op één voorwaarde. -Ja, zeg het maar.
Wat wil ze? -Ze wil mee, oké?
Waarom?
Weet ik niet. Alleen dan krijgen we de codes.
Dit is een slecht idee.
Het slechtste idee aller tijden. -Waarom?
Omdat ze van de aarde komt. -Nou en?
Aardmensen zijn anders. Ze zijn vreemd. -Jij bent vreemd.
Geef haar een kans. -Ze weet niet hoe wij dingen doen.
Oké. Ze geeft de codes niet, tenzij ze mee mag, toch?
Inderdaad.
Dan stemmen we. Wie is voor? -Ja.
Het moet unaniem zijn. -Borney, hier met je hand.
Dank je. Nu win ik. -Oneerlijk.
Nee, nee. -Kom op, jongens.
Nee. -Pas op voor mijn glas.
Wat doe je? -Klaar?
Wat wordt het?
Laten we een rover stelen.
Ja, komt voor elkaar. Ik weet niet hoe.
Ik heb het je gezegd. Dit is een slecht idee.
Borney, je helpt ons niet, dus waarom…
Ja, dat werkt.
Attentie, alle koepelmedewerkers en -bewoners.
De verplichte lockdown van alle vertrekken in de koepel begint over drie minuten.
We moeten gaan. -Zou je denken?
Zuurstof ziet er goed uit. Oké, dit is ook goed.
Marcus? -Voor mekaar.
Weet je hoe je hiermee rijdt? -Die dingen rijden vanzelf.
Geen probleem.
Toets de deurcode in.
Zodat jullie zonder mij weggaan? Nee, dank je.
Ik doe het wel. Wat is de code? -10, 28, 58.
Goed, 10, 28, 58.
Wat is dat? -Iets van de aarde. Het is een traditie.
Het was toch een roadtrip?
Oké. -Aardmensen.
Attentie, medewerkers.
De verplichte lockdown gaat over één minuut van kracht.
Weet je wat het leukste is van zo'n trip?
Je mag alles achterlaten.
Het maakt niet uit wat er is gebeurd, wat voor fouten je hebt gemaakt…
…en welke dromen je hebt verloren.
Wie je moet zijn, en wat de wereld van je verwacht.
Laten we gaan.
Want nu ben jij de baas. Jij bent degene die het pad kiest.
En het belangrijkste is absoluut niet waar je naartoe gaat…
…maar hoe je er komt, en met welke mensen.
Na afloop ben je voor altijd veranderd.
In die magische ruimte tussen waar je bent geweest, en waar je heen gaat…
…ben je vrij.
Je bent de meester van je eigen lot.
Het is gelukt. We zijn echt buiten.
Moet je kijken. Het gaat maar door, tot in het oneindige.
Alles goed, man? -Ja.
O man, dit wordt zo cool. We zijn avonturiers, en… Hoe noem je dat?
Meesters van ons eigen lot.
Ja, die vind ik mooi. Meesters van ons eigen lot.
Willen jullie de maan zien? -Ja.
We gaan het doen.
We gaan overal naartoe. Dit wordt echt leuk.
Laat mij even sturen.
We doen het.
Waar is deze voor? -Nee, niet aankomen.
Deze stopt de…
We gaan in de goede richting. We rijden al twee uur.
Dus we hebben nog zo'n tien uur voor de boeg.
Dat is niet grappig.
Blijf van me af. -Geef me die muts.
Hou op.
Moet je jou nou eens zien.
Dit ziet er beter uit.
Addison, ziet het er beter uit?
Is dat het transport?
Ja.
Tijd voor je pillen.
Waar zijn die voor? -Hij heeft een gigantisch hart.
Volgens de artsen is hij binnen een paar jaar dood. Dat denken ze.
Maar dat is niet zo, want hij neemt zijn pillen.
Dat is mooi, dan.
Wacht even, je moet water drinken. Anders blijf je maar hoesten.
Hé, jongens. Moet je dat eens zien.
Zoiets heb ik nog nooit gezien.
Wat moest dat worden?
Mijn vader vertelde over zulke plekken.
Lang geleden, toen ze van de aarde kwamen en hier gingen bouwen…
…moest de maan een soort paradijs worden.
Een plek waar mensen op aarde van dromen.
Maar toen ze Omega vonden, hield dit allemaal op.
Nu staat hier van alles wat nooit is afgemaakt.
Kun je je voorstellen dat ze dit hadden afgemaakt?
Wat zou dat cool zijn.
Zijn de gebouwen op aarde zo groot?
Ja, en meestal groter. -Wat is er nog meer anders?
Anders dan op de maan? -Ja.
Even denken. Er zijn bomen, met bladeren die in de herfst van kleur veranderen.
Water. Televisie, en ik heb nog geen boek gezien sinds ik hier ben.
Jullie hebben hier niet echt muziek, of regen, sneeuw, wind, ik bedoel weer.
Leren jullie dat niet op school?
Nee, op school leren ze ons over de winning van helium…
…hoe je omgaat met geringe zwaartekracht en wat je doet met helium die is gewonnen.
En zo kunnen rijke mensen naar Omega reizen.
Het is echt een mooi programma.
Waarom weet jij dan zoveel over de aarde?
Mijn vader is er opgegroeid. -Geldt dat niet voor al jullie ouders?
De mijne niet, mijn grootouders wel.
En van Borney… -Overgrootouders.
Ja, en Marcus?
Hoelang zit jou familie op de rots?
Heel lang.
Dat is totaal onlogisch.
Na een arbeidscontract van 20 jaar mag je met je gezin naar Omega.
Dat zeggen ze. Maar elke keer dat je laat bent voor een shift…
Of verkouden bent… -Of de productie vertraagt…
…tellen ze tijd op bij je contract.
Toen mijn vader begon, moest hij zes jaar aflossen van zijn vader…
…voordat zijn eigen 20 begonnen.
Het is één grote zwendel.
Sorry, dat…
Dat wist ik niet.
Is de lucht echt blauw?
Wat?
Is de lucht op aarde echt blauw?
Ja.
Overdag is hij zo blauw als wat.
Caleb, wat zit er in de krater?
Dat weet ik niet.
Als mijn vader erover praatte…
…zei hij alleen dat het voor mijn moeder belangrijk was dat ik hem zou zien.
Hij vertelde een keer iets over een beek die zich in tweeën splitst.
Een beek, in de krater?
Hij was vast in de war.
Er ligt vast een schat. -Dat denk jij altijd.
Het is waar. Volgens mijn broer hadden de eerste pioniers schatten bij zich.
En die hebben ze toen overal verstopt.
Als er een schat was, hadden ze die allang naar Omega gestuurd.
Dat weet je niet. Als ik een schat vind, hou ik hem.
Dan zeggen jullie heel verdrietig: 'Toe nou Borney, mogen wij ook wat?'
Maar dan zeg ik: 'Sorry Dylan, de volgende keer moet je me vertrouwen.'
En heel misschien krijg je wat van mijn volgende schat.
Zeg nog één keer 'schat' en je gaat zonder pak naar buiten.
Schat.
Zo, jij gaat naar buiten.
Over buiten gesproken.
Zullen we wat plezier maken?
Bedankt.
Ben je klaar? -Ja.
Zo, je kunt. -Bedankt, Borney.
Jouw pak is veel mooier dan het onze.
Van mijn vader gekregen.
Wie krijgt de eer?
Marcus, jij moet eerst gaan.
Ja. -Ja, man. Absoluut.
Hé, Caleb, kijk eens.
Dit is vet.
Kijk.
Ik kom zo hoog.
Zoiets heb je niet op aarde, hè?
Het is geweldig.
Moet je dat zien.
Is dat de aarde?
Addison, op welk deel woonde jij? -Man.
Wat?
Weet je?
We gaan wat leuks doen.
Aan het einde van de negende inning staat het gelijk, met twee uit.
Tollefson is aan slag.
Weaver wil de spectaculaire zevende wedstrijd beslissen.
Hier komt het op aan, dames en heren, en het thuispubliek weet het.
Je hoort ze scanderen: 'Weaver, Weaver.'
Waar is ze mee bezig? -Geen idee.
Hier komt de worp.
Tollefson slaat keihard door het midden.
Je moet hem vangen. -Hij vliegt de ruimte in.
Ren dan langs de honken. -De wat?
Is dit een van de populairste sporten op aarde?
Ja, met zwaartekracht. -Echt?
De maan is ruk.
Ik vond het wel leuk.
Waar ga je heen? -Even wandelen.
Ga niet te ver. -Oké, papa.
Ja, mooi. -Niet doen.
Dylan. -Kom op.
Ga niet hoger dan dit. -Hé, aardmeisje. Kijk eens.
Zie je dat?
Het gaat om de lancering. Hoe krachtiger die is, des te hoger je komt.
Je moet hurken, zo hard mogelijk omhoogspringen en de klep opendraaien.
Is dit echt veilig?
Ja. Borney, wees geen klein kind. -Dat ben je zelf.
Wat doen jullie? Willen jullie doodgaan?
Niet zo dramatisch. Je moet de tank opendraaien om je val te vertragen.
O ja? En als de kabel knapt? Dan eindig je ver weg, in de ruimte.
Deze kabel kan duizenden kilo's houden. -En je verspilt zuurstof.
Het is een reservetank. -En die is hier niet geheel overbodig.
Het is zonde om hem niet te gebruiken.
Zoiets doms heb ik nog nooit gehoord.
Wacht even, Dylan.
Wat weet jij nou? Jij vindt honkbal leuk.
Er komt een meteorenzwerm. -Zie jij hier meteoren?
Kom op, aardmeisje. Geef het maar toe, je bent bang.
Ik mag haar wel. Ze is cool.
Ja, ze is oké.
Gaat goed, Addison.
En, wat vond je ervan?
Ik weet het niet. Misschien had je wel een piepklein beetje gelijk.
Het is gewoon erg leuk.
Je kunt het.
Dit is zo cool.
Klaar? -Nee, ik ben iets in de rover vergeten.
Drie, twee, één, lanceren.
Meesters van ons eigen lot.
Je kunt het, Dylan. -Ja.
Highfive. -Ze kan het, man.
Wow, kijk uit.
Goed. Ga maar, Borney.
Ja, Borney.
Nee, nee… -Borney.
Wat moeten we doen?
Alsjeblieft, ik wil naar beneden.
Borney, luister naar me. Sluit de tank. Sluit de klep van de tank, oké?
De tank is buiten bereik. Ik kan er niet bij.
Als we niets doen, gaat hij dood.
Wat moeten we doen? -Weet ik niet.
Alsjeblieft, ik wil naar beneden.
We moeten snel zijn. -Waarmee?
Marcus, wat doe je?
Wacht, ik ga met je mee.
Jij moet ons leiden. Jij moet onze ogen op de grond zijn.
Aardmeisje, we hebben je nodig.
Marcus, je gaat verkeerd, ga naar rechts.
Als Borney zijn tank losmaakt, valt hij. Jij moet hem opvangen.
We halen hem terug.
Hé, we halen hem terug.
Borney, je doet 't goed. -Ik ben bang.
Rustig blijven, het komt goed.
Oké. -Kom op.
Borney, Marcus is onderweg. Luister naar me. Je moet je tank losmaken.
Ik zie hem. -Oké?
Borney, je kunt het. Hand naar beneden en trek aan de gesp.
Marcus, pas op.
Pak mijn hand. -Help me alsjeblieft, Marcus.
Ik heb hem.
Ik hou het niet. -Borney.
O God, help. -O, nee.
Ik ben vlak achter je.
Pas op.
Ik vind honkbal toch leuker.
Borney, alles goed?
Prima. -Zeker?
Je moet die riem repareren. Gelukkig is er een crack-smacker.
Zijn jullie oké?
Ja, we zijn in orde.
We moeten terug.
Wat?
Naar de koepel. We moeten terug.
Luister, ik begrijp het, oké? Je had gelijk.
Het was dom. -Denk je dat ik gelijk wil hebben?
We hebben te veel zuurstof verbruikt. -Dat weet je niet.
Je had één extra tank bij je en we zijn er twee kwijt.
Plus wat jullie daarboven hebben verbruikt.
Er is te weinig om de krater te halen. -Nee, we verzinnen wel wat.
We deden allemaal mee. Het is niet jouw schuld.
Wacht.
Stel dat we meer kunnen krijgen? -Hoe dan?
Jij hebt dat projector-ding, hè? -Wat is daarmee?
Kom mee, dan laat ik het je zien.
RESTERENDE AFSTAND AFGELEGDE AFSTAND
Nee, naar links. -Dit is naar links.
Zoek je de… -Ja.
Wat zoeken we? -Wacht, hier is het.
Zoom even in. Alsjeblieft?
Wat is dit?
Daar kunnen we zuurstof halen. Het is een oude buitenpost.
Daar haalden mijnwerkers voorraden als ze lang wegbleven.
Zou er wat over zijn?
Het zal wel moeten. Alleen zo halen we de krater.
Dylan, zelfs als dit werkt, zijn we veel langer weg dan gepland.
We hebben de tijd. De lockdown duurt nog wel even.
Maar we moeten ook een keer slapen. -Eerst zorgen dat we kunnen ademhalen.
Als we niet teruggaan, waar gaan we dan naartoe?
We gaan naar een buitenpost. -Om zuurstof te halen.
Buitenpost? Wat voor buitenpost? Er is hier niets, behalve…
Toch niet 'de buitenpost', hè? -Daar gaan we.
Doe normaal, dat is dé buitenpost. Daar kunnen we niet naartoe.
Borney, dat zijn alleen maar verhalen. -Wacht even, wat?
Ruimtegeesten. We moeten terug. -We gaan niet terug.
Borney, ruimtegeesten bestaan niet. -Jullie denken dat jullie alles weten.
Mijn broer zei… -Hou op.
Weet je, die broer van jou is een eikel.
Dat neem je terug. -Nee.
Ik zei: Dat neem je terug. -Nee, hij maakt je in de war.
Door al die verhalen van hem ben jij nu overal bang voor.
Hij is een loser. -Dat ben je zelf.
Hij is een grotere loser. -Hou op.
Mijn familie is tenminste niet laf.
Wat zei je?
Kom hier.
Hou op.
Zeg niets over mijn broer. -Dylan, hou op.
Wil je praten? -Laat me los.
Hou op. -Blijf van me af.
Laat hem los. -Hoorde je wat hij zei?
Hou allemaal op.
Brengen we zo onze laatste dagen samen door?
Kom op.
Het spijt me.
Echt.
Dat had ik niet mogen zeggen.
Ja, ik ook.
Ik hou van je.
Ja, ja, ik ook van jou.
Denk je echt dat er zuurstof is?
Dat zou wel moeten. Het waren voorraadstations.
Maar dat is toch lang geleden? -Hoelang?
Hé, wat…
Wat?
Als we het licht aankrijgen, zien we de zuurstoftanks, oké?
Ja. -Inderdaad.
Kom op.
Voorzichtig.
Ruimtegeest.
Die ruimtegeesten hebben een goede smaak. -Wat is dit voor plek?
Dit is geen buitenpost, maar een modelwoning.
Een wat?
Als projectontwikkelaars op aarde dure, nieuwe wijken willen bouwen…
…dan beginnen ze met één huis, een showmodel.
Hadden de huizen er hier zo uit moeten zien? Wat mooi.
Deze dingen zijn supereng, maar… -We hoeven niet in de rover te slapen.
Jij slaapt in de rover, want je snurkt.
Fijn, even uit dat pak.
Er moeten hier extra uitrustingen zijn.
Waar is alles? -Er zijn nog een paar kamers.
Ja, dat is waar. -Over wie had Borney het?
In de rover… -Ja, ik weet wat je bedoelt.
Waarom vraag je dat?
Wat ben jij een… Laat maar zitten. Er is hier geen zuurstof.
Goed, prima.
Weet je nog dat ik vertelde dat mijn vader zes jaar van zijn vader moest inhalen?
Op een dag kon hij er niet meer tegen.
Hij ging stiekem mee met een shuttle naar de aarde.
Ze vonden hem vlak na het opstijgen.
Doe dat niet.
Wat niet? -Zo staan, alsof je medelijden hebt.
Geef je medelijden maar aan Borney.
Ik hou van hem, maar hij hoort hier niet.
Marcus heeft dat hart omdat zijn familie hier te lang zit, denk ik.
Daarom heeft hij die afwijking. Wil je medelijden hebben?
Geef het aan hen, want ik hoef het niet.
Het is geen medelijden. Jullie denken dat niemand anders problemen heeft.
Denk je dat mijn leven perfect is?
Dat weet ik niet. -Nee, dat klopt. Je weet niets over mij.
Ik ben een meisje dat jullie helpt om een avontuur te beleven.
Ik heb gelijk, hè?
Ik heb geen medelijden met je. Ik wilde je alleen maar leren kennen.
Ik snurk niet. -Meen je dat nou?
Als jij slaapt, schudt Omega heen en weer. -Niet waar.
Hoe weet je dat? Dan slaap je.
Dat zou ik weten.
Wat een hoop spullen.
Dit gaat lang duren.
Denk je dat Caleb dit leuk vindt?
Hij is verdrietig omdat hij weggaat, en vanwege zijn vader. Maar ik…
Ik wil dat hij het fijn heeft.
Ik weet het.
Beloof me dat je altijd je pillen neemt.
Beloof het me.
Oké, ik beloof het.
Papa? Ben je hier?
Wat?
Papa, waarom zit je in het donker? -De rekensom komt niet uit.
Wat? -Er is niet genoeg tijd.
De rekensom komt niet uit.
Papa…
…waar heb je het over?
Toen mama zwanger was, vreesde ze dat je niet zou wegkomen.
Dat je 18 werd voordat het contract voorbij was.
Maar de rekensom klopte.
Als we maar hard en doelgericht zouden werken.
Maar je moeder werd ziek.
En ik nam te veel vrij.
Ik dacht dat ik het wel zou kunnen compenseren voordat jij 18 werd.
Voordat jij 20 jaar kreeg.
En ik heb het geprobeerd, jongen. Echt waar.
Caleb, ben je daar?
Heb je wat?
Nou en of, en niet alleen zuurstoftanks, maar een heel feestmaal.
VOORRAAD VOOR ÉÉN MAAND HAUTE CUISINE
Wat een maaltijd. -Dat was heerlijk.
Ik wist niet dat er zoveel soorten eten waren.
Wil je wat?
Lekker. -Dat was ongelofelijk.
Ik denk dat ik nooit meer iets eet.
Ik heb zoveel smaken in mijn mond dat ik niet weet wat ik moet doen.
Wat is dat?
Het heet 'gevriesdroogd ijs'. -Is het lekker?
Het lekkerste wat ik ooit heb geproefd.
Laat mij eens proeven. -Wacht.
Nee, laat mij even.
Geef mij wat.
Je kunt niet alles opeten. -Mijn God, wat lekker.
Niet alles voor jezelf houden. -Geef mij ook wat.
Kom op, één stukje.
De hele wereld voerde oorlog tegen elkaar.
Er gingen miljoenen mensen dood. -Dat is krankzinnig.
Ja, en er is meer. Het gebeurde nog een keer, 20 jaar later.
Die geschiedenisboeken zijn ongelofelijk.
Ook echt iets voor jullie, met al die dingen van duizenden jaren geleden.
Al die verschillende culturen en geloofsovertuigingen en…
Het is allemaal zo mooi en zo triest en zo…
Al die dingen zijn echt gebeurd.
Bij mensen die dat het belangrijkste in het universum vonden.
En de aarde betekende alles voor ze.
Nu willen ze alleen maar zo snel mogelijk naar Omega.
Mijn broer was gek op geschiedenis.
Heb jij een broer?
Ja, hij heet Charlie. Hij is tien.
Hij is op een transportschip naar Omega, met mijn moeder.
Weet je…
…toen mijn ouders gingen scheiden…
…wilde mijn moeder niet gewoon verhuizen, zoals normale mensen.
Ze koos bewust voor 75 jaar cryogene slaap…
…om mijn vader nooit meer te zien.
En mijn vader wilde niet dat zij het laatste woord zou krijgen.
Dus hij wilde ook per se de aarde verlaten.
En hier zijn we dan.
Vorig jaar nam ze Charlie mee op het transport.
Mijn beste vriend.
Wat erg.
Ja, maar ik wil jouw medelijden niet.
Hé, Borney. Voorzichtig. Je moet niet…
Welkom bij het Alfa-project.
U hoort bij de gelukkigen die zijn geselecteerd…
…voor een unieke kans om een luxeappartement te kopen…
…hier, op het oppervlak van de maan. Dat is nogal wat, toch?
U luistert naar Radio Alfa.
We duiken in het verleden en gaan een gouwe ouwe horen.
Jeetje, van wanneer is deze? -Weet ik niet, ook al kom ik van de aarde.
Ik wou dat ze bleven bouwen. Dit zou een fijne plek zijn om te wonen.
Het was niet voor ons bedoeld. -Maar nu komt er nooit meer iemand.
Luister naar mij.
Dit huis is elke belofte waar ze zich bewust nooit aan hebben gehouden.
Net als die contracten van ze.
Alles had beter kunnen zijn, maar het kon ze niet schelen.
Dus waarom ons wel?
Meesters van ons eigen lot.
Dag. Aangenaam kennis te maken.
Nee, Marcus. Dat zijn de zuurstofregelaars.
Goed gezien.
Kun je niet slapen? -Straks ga ik heel lang slapen.
Dat is geen koekje.
Wat?
Ik heb er al eentje gehad. -Hij praat vaak in zijn slaap.
Echt waar?
Het is zo raar. De meeste mensen mompelen, maar Dylan heeft ruzies.
Ze gaan je missen.
Dat weet ik.
Ik heb Dylan ontmoet op de avond dat mijn moeder doodging.
Ik ging naar de kantine.
Ik had urenlang gehuild en voelde opeens dat ik enorm veel honger had.
Het was alsof het eten van één boterham alles weer in orde zou maken.
Maar de kantine was dicht.
Wat deed je toen?
Ik stond op het punt om naar de slaapzaal te gaan…
…toen Dylan opeens uit de luchtsluis boven de deur kwam.
Hij brak al maanden in om gebakjes voor zijn moeder te stelen.
We gingen naar binnen, en de rest van de nacht…
…zaten we in een enorme koelkast boterhammen te eten.
Ik wist niet eens wie hij was…
…en toch bleef hij de hele nacht bij me.
Waarom vertel je me dit?
Omdat het zwaar voor hem zal zijn, als ik weg ben.
Zwaarder dan voor de anderen.
Misschien heeft hij iemand nodig die boterhammen met hem eet.
Ik ken hem nauwelijks. -Hij kende mij ook niet.
Weet je, wij lijken op elkaar.
Hoe bedoel je?
We mogen allebei niet meer zijn wie we waren.
We zijn iets anders geworden.
Ik ben het meisje van de aarde en jij bent de jongen met de dode ouders.
Ik zei toch dat hij niet groen mag zijn.
Hé, zijn we er al? -Nee.
Maar vijf minuten dichterbij dan daarnet.
Hoever nog? -Volgens de kaart anderhalve kilometer.
Wat is dit?
Wat gebeurt er?
Weet ik niet, ik deed…
Wat? Wat heb je gedaan? -Niks. Dit is een oud model.
Kom op.
We zijn de lul. -Kom op, nou.
Hoeveel zuurstof hebben we?
Te weinig om naar de kolonie te lopen. -En kunnen we de krater halen?
Ja, dat wel, maar…
Ik weet het niet.
Wat doe je nou?
Dat is het noodsignaal. -Ja, we hebben pech in de woestenij.
We zijn de klos als ze ons hier pakken. -En nog meer als ze dat niet doen.
De reddingswagens kunnen niet weg voordat de lockdown voorbij is.
Er is genoeg tijd om heen en weer naar de krater te gaan. Dat willen jullie toch?
Toch?
Je moet me één ding beloven. Wil je dat doen?
Oké.
Als mij iets overkomt, ga dan naar de krater, zoals we hebben besproken.
Papa, wat moet je dan overkomen?
Niets, ik wil alleen…
Ik had het je moeder beloofd, toen ze doodging.
Ik hield haar hand vast en beloofde dat jij hem zou zien.
Beloof me dan nu dat jij er naartoe gaat.
Oké, dat beloof ik. -Oké, wat er ook gebeurt.
En zoek dan de plek waar de beek zich in tweeën splitst.
Daar moet je zoeken. Dat is de plek.
Papa, ik weet niet wat je bedoelt.
Dat geeft niet. Dat komt nog wel. Je zult het zien, oké?
Mooi. Goeie vent.
Ik hou van je, Caleb. Meer dan wat dan ook.
Dat weet je toch?
Ja, papa. Ik hou ook van jou.
Mijn lieve jongen.
Hé, jongens.
We zijn er.
Kom op.
Het is gelukt.
Wat denk je dat het is?
Het is echt gelukt. We zijn er, man.
Wie het laatst beneden is, krijgt niks van de schat.
Wacht, Borney.
Heb je ooit zoveel plezier gehad op aarde? -Nee, nergens.
Hé, kom je ook?
Caleb, dit is vet.
Marcus, wat gevonden? -Ik kijk nog steeds.
Jongens, kom eens kijken.
HET VERLEDEN IS NOOIT VER
Wat betekent dat?
Hiermee kunnen we de deur openen.
We zijn er zo achter.
Jij eerst, Caleb. -Dat lukt je wel.
Kom nou toch. Dit kan het niet zijn.
Het is een enorme, lege ruimte.
We zijn verkeerd, denk ik.
Misschien was er ooit iets en is het nu weg.
'Op gouden vleugels hebben we de sterren bereikt.
Maar laten we nooit de hemel vergeten die we achter ons lieten.'
Wat doe je?
Ik ben wel eens in zo'n ruimte geweest. Wacht even.
Cool.
Wat gebeurt er? -Ik denk dat we doodgaan.
We gaan niet dood, Borney. -Wacht nou maar even af.
Zien jullie dat?
Marcus, kijk.
Het is prachtig.
Ongelofelijk.
Is dit…
Dit is de aarde.
Dit is thuis.
Kijk.
Hij is blauw.
Ik zei toch dat er een schat was?
Wat is er nou gebeurd?
Is dat alles? -Dat weet ik niet.
Nee. -Zorg dat het terugkomt.
Dat kun je toch? -Waar is het?
Ik kan het proberen. -Graag.
Hé, Caleb. Wat heb je gevonden?
Dat had je vader zo gewild.
Hij zou trots zijn geweest. -Zeg dat niet.
Wat? Caleb, stop.
Ik begrijp dat het zwaar is, oké? Maar je kunt niet zomaar…
Het was geen ongeluk.
In de mijn.
Het was geen ongeluk. Mijn vader kende de regels bij overlijden.
Als hem iets overkwam, zou ik naar Omega gaan.
Dat ga ik Mrs Slater vertellen.
Wat?
Misschien wordt het contract dan ontbonden en kan ik blijven.
Alles hieraan is ruk.
Maar dat maakt niet uit, want jij bent degene die weg mag.
Wat je vader heeft gedaan, deed hij uit liefde voor jou.
Ik zou alles geven om hier weg te komen, wij allemaal, en dat weet je.
Maar wij zullen hier voor altijd blijven, en dat is prima.
Weet je waarom?
Als jij gaat, dan gaan wij een beetje mee. Jij zit daar ook voor ons.
Het wordt geweldig. Je vergeet deze plek. -Niet waar.
Ja, wel waar.
En dat moet ook.
Jij hebt zoveel om naar uit te kijken.
Je zult zoveel zien, en doen.
Je wordt een leider.
Iemand op wie mensen kunnen bouwen…
…die dingen doet die anderen niet durven.
Dat mag je toch niet verpesten?
Marcus. -Het is oké.
Ik ben oké.
Wat is er gebeurd? -Zijn hartslag is veel te laag.
Maar hij had zijn pillen ingenomen. -Jullie zijn nog nooit buiten geweest, hè?
Lage zwaartekracht verlaagt de bloeddruk. -Geef hem nog een pil.
Kan niet, die zijn in de rover. -Waarom zei je niets, Marcus?
Ik wilde de roadtrip niet bederven.
Nee, nee. -Oké, kom op
Hij moet nu terug naar de rover. -Oké, laten we gaan.
Oké, kom op.
We zijn hier, Marcus.
Kom op. Duwen.
Pak mijn hand.
Wat was dat?
De meteorenzwerm.
Rennen.
Marcus, ik heb je.
Pas op.
Kom op.
Oké, kom op.
De rover is daar.
We moeten rennen. -Dat halen we nooit.
Jawel. Borney, kijk me aan.
Ik kan het niet. -Moeten we doodgaan?
Wil je dat Marcus doodgaat? -Nee.
Zeg dan dat je het kunt. -Ik kan het.
Zeg dat je het kunt. -Ik kan het.
Ga dan rennen.
Vooruit, ik waarschuw wel.
Kom op. -Laten we gaan.
Deze kant op.
Kom op.
Borney, we zijn vlak achter je. -Snel, we moeten weg.
Marcus moet de rover in.
Hé, waar is Addison?
Addison, waar ben je?
Daar. -Addison, als je ons hoort…
…we komen je halen, oké? -Kom mee.
Nee, Dylan. Blijf weg.
Dylan, hoor je me? Geef antwoord.
Vermaak je je?
Laten we gaan. -Op de grond.
We moeten…
Maar Borney… De deur. Wacht. -Nee, het is oké.
De deur is dicht. Het komt goed.
Ik moet de barsten dichten.
Houdt dat? -Weet ik niet.
We kunnen hier niet blijven. Hij moet overeind. We moeten gaan.
Oké, alles komt goed.
Waar is iedereen?
Klaar? -Oké.
Kom mee.
Ik help je, kom op. -Til hem op.
Kom op.
Kom op, Borney. Doe open.
Wat is er gebeurd?
Is hij… -Hij is in orde.
Hij is in…
Hij is in orde…
De reddingswagens komen nu snel.
Nee, niet waar.
De storm.
Ze zitten nog in lockdown.
Ze komen niet. -Zeg dat nou niet.
Het spijt me… -Nee, dat…
Dat moet je niet zeggen. Oké? Ze komen eraan.
Ja? Alles komt goed.
Ze komen.
Wat gebeurt er als de zuurstof op is?
Nou…
Als het niveau daalt…
…gaat je pak de koolstofdioxide recyclen.
En dan word je heel moe.
Als je slaapt, gaat je pak minder energie gebruiken.
Het probeert zo lang mogelijk te doen met de zuurstof.
En op een gegeven moment…
…glij je weg.
Het is vredig.
Ach…
…dat valt nog best mee.
Caleb?
Hé, man. Ik ben hier. -Hoelang heb ik geslapen?
Een tijdje. Zeker een paar uur.
De reddingswagens?
Die zijn onderweg.
Het komt allemaal goed.
Jij kunt echt niet liegen, hè?
Zijn zij…
Ze slapen alleen maar.
Ik had jullie nooit moeten meenemen.
Je bent een idioot.
Dit waren de twee beste dagen van mijn leven, en dat geldt ook voor hen.
We hebben de hemel gezien, man. Al dat blauw.
Het mooiste wat ik ooit heb gezien.
Dus zit nou niet te zeiken dat je je zo slecht voelt.
Bovendien heb jij ons niet gedwongen.
Ik had je desnoods tegen je zin hierheen gesleurd.
Dat zou best eens kunnen. -Het is gewoon zo.
En niet lachen. Dan verspil je zuurstof.
Jij blijft altijd mijn beste vriend.
Wat er ook gebeurt.
Dat weet ik.
Dylan?
Dylan, wat is er? Dylan?
Maanrover? Hier reddingswagen twee, horen jullie me?
We zien jullie en komen dichterbij. Graag een bevestiging.
Jongens?
Rustig, niet te snel. Je lichaam heeft een klap gehad.
Is iedereen in orde?
Het gaat goed met ze.
De trip was een groot succes.
Trip?
Welke trip?
Het transport.
Je bent op Omega.
Wat? Nee.
Ik moet weg. -Dat kan niet, alles is in orde.
Ik sliep in de rover en heb geen afscheid kunnen nemen.
In het begin is het lastig.
Je hebt wat tijd nodig.
Dit kan je helpen.
Wat is het?
Boodschappen van de maankolonie, van de laatste 75 jaar, terwijl jij sliep.
Je gaat bij een pleeggezin wonen.
Ze komen vanmiddag langs, en ze verheugen zich op je.
Hé, man, het duurt nog wel even voordat je dit hoort, en dat is erg bizar.
Er zijn wat mensen die je willen groeten.
Hallo, Caleb.
Waarin moet ik praten? -Hou je gezicht bij de microfoon.
Daar is hij. Hallo, Caleb. -Hallo, ik hoop dat Omega mooi is.
Oké, jongens. We hebben weinig tijd.
Ik wil zeggen dat alles oké is, zodat jij je geen zorgen hoeft te maken.
Addison heeft haar vader overtuigd… -Met veel geschreeuw.
Ja, klopt.
Ik mag de zender één keer per jaar gebruiken, wat veel vaker is dan normaal.
Je hebt heel wat in te halen als je wakker wordt.
En je moet niet verdrietig zijn, oké? Alles komt goed.
Voor jou, voor ons, voor iedereen.
Ik hou van je.
Ik hou ook van je. -Addison houdt ook van je.
Hé, jongen.
Ongelofelijk, er is alweer een jaar verstreken.
Ik weet niet wat je Addison hebt verteld, maar ze laat me niet met rust.
Ze komt me voortdurend boterhammen brengen, maar dat vind ik niet erg.
Iedereen mist je, man. We praten voortdurend over je.
Het is moeilijk te geloven dat het zo lang geleden is. Die trip voelt als gisteren.
En nu werk ik in de mijn.
Fijn dat mijn opleiding zo van pas komt.
Maar het is wel oké. Borney en ik zitten in dezelfde ploeg.
Marcus probeert bij onze ploeg te komen.
Addison organiseert protestacties om de contracten te veranderen.
Wat leuk is…
…is dat we onlangs door de gang liepen, en ze mijn hand pakte.
En toen gingen we… We konden allebei niet loslaten.
Caleb, het is haar gelukt. Het is haar daadwerkelijk gelukt.
De mazen in het contract zijn gedicht.
Gemiste uren worden niet meer doorgegeven aan de volgende generatie.
En nu helpt Borney haar met een commissie om de oude bouwprojecten te hervatten.
Borney draagt nu een pak, maar we plagen hem nog steeds met zijn ruimtegeesten.
Ik ben vroeg dit jaar, maar ik kon niet wachten.
Ik heb Addison een aanzoek gedaan, en ze heeft ja gezegd.
Ik herinner me die dag dat ik haar in de kantine zag.
Wat waren we zenuwachtig over dat aardmeisje.
En wat denk je? Marcus is een honkbalcompetitie begonnen.
Ik snap dat spel niet, maar de kinderen vinden het leuk.
Nu loopt er een heel team te zeuren over zijn pillen.
Maar we zijn blij dat die gast er nog is.
Addison is zwanger.
Ik word vader. Dat is toch niet te geloven?
Waar is het? -Ga dat pad op…
Ik zie hoe alles is veranderd, onze levens, onze huizen…
…en dat komt door jou.
Jij haalde ons uit de koepel en liet ons zien wat dit kon worden.
Die wereld hebben we gemaakt.
Het is grappig. Hoe meer tijd er verstrijkt…
…hoe meer ik besef wat die roadtrip eigenlijk betekende.
Sommige momenten beleef je maar één keer.
Daaraan moet je je vasthouden. Dat worden de verhalen die je gaat vertellen.
Dan hoef je nooit afscheid te nemen.
Het is zo vreemd om te bedenken dat de tijd voor jou stilstaat.
Je weet niet hoe fijn we het al die jaren hebben gevonden…
…om ons voor te stellen wat jij allemaal zult doen, al je avonturen.
Hé, volgende week ga ik met mijn kleinkinderen naar de krater.
Niet te geloven, hè?
We hebben een goed leven hier, Caleb. We zijn meesters van ons eigen lot geworden.
En nu, mijn vriend, is het tijd dat ook jij meester van je lot wordt.
Ik had gehoord dat je hier zat.
Volgens mij is dit van jou.
Je zus was een vriendin van me.
Wacht even, ben jij Caleb?
Mijn zus heeft zo vaak over je gepraat, op mijn zender.
Ik denk dat ze deze stiekem in mijn tas heeft gestopt.
Hij is vast voor jou.
Ik dacht dat ik hem voorgoed kwijt was.
Jij en ik hebben veel om over te praten.
Hadden jullie echt een rover gestolen? -Zeker weten.
Addison zei dat je iemand bijna de ruimte inblies.
We bliezen hem niet, we speelden lancering.
Wat is lancering? -Een spel.
Je neemt een zuurstoftank en houdt hem ondersteboven voor je. Zo.
Waarom moet hij ondersteboven zijn? -Dan krijg je stuwkracht.
Dat lijkt me een idioot spel.
Ja, dat vond je zus ook.
Ik heb iemand nodig die me rondleidt. Kun jij dat, misschien?
Echt, ik?
Wat doe je morgen?
Dan gaan we avonturen beleven.
Vertaling: Michiel Nijenhuis