NOWA WIADOMOŚĆ
MERNESS STREET FLATS 67 LONDYN
USUŃ WSZYSTKIE
Marcella?
To ja, Matthew Gaskill.
Marcella Summers, prawda?
Nieprawda.
Dobrze, przepraszam.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dostałem zdjęcia.
W Londynie sprawdzają nazwiska i adresy.
Były tam dwa telefony, ale nie mogłam ich zabrać.
Tablica rejestracyjna z wczoraj.
Eddie Lyons.
Policjant.
Zrobimy coś z tym?
Nie.
Martwią się o ciebie.
Jesteś za blisko.
Lawrence był tylko źródłem informacji.
Ale teraz mieszkasz z celem.
Jesteś świadoma ryzyka?
Tak, jestem.
To się nie uda.
Zaszkodzisz sprawie albo cię zabiją.
- Masz mnie za idiotkę? - Nie.
- Dopadnę ich. Wszystkich. - Kiedy?
Nigdy, jeśli się nie postarasz.
Z kim rozmawiałaś na ulicy?
Tylko pytał o drogę.
- Serio? - Tak.
Ale nie mogłaś mu pomóc?
Nie znałam drogi.
Alanah,
to mężczyźni, którzy…
według ciebie wynajęli salę.
Zgadza się?
Mówiłaś, że nie było cię, kiedy zamordowano pana Grey’a.
Tak.
Masz córkę.
Tak. Lisę.
To najgorszy koszmar, prawda?
Pochowanie własnych dzieci.
To muszą zrobić rodzice Isambarda.
Słuchaj.
Zapomnijmy…
że jego ojciec to minister spraw zagranicznych
i że Isambard miał 26 lat.
Stracili dziecko.
Chcą sprawiedliwości.
Tylko ty możesz im ją zapewnić.
TAXI
Dziękuję.
WEJŚCIE DLA PIESZYCH
Starszy inspektor Rav Sangha z Londynu.
Jego sprawa dotyczy obywateli Irlandii Północnej.
Prosił o lokalne wsparcie i zostaliście do tego przydzieleni.
Detektyw Eddie Lyons.
Miło mi.
Sierżant Rosaleen McFarland. W czym pomóc?
- W sprawie morderstwa Isambarda Grey’a. - Czemu pan tu jest?
Mieszka tu mój główny podejrzany. Bobby Barrett.
PRACOWNIK POLICJI
- Tak? - To ja.
Co tam?
Zapomniałeś o czymś?
O czym?
Że zabiłeś syna ministra spraw zagranicznych.
To było…
- Kurwa! - Jesteś taki głupi!
Finn.
Załatw to.
Jak?
Byłaś gliną.
Napraw to!
I co?
- Nie chciałem. - W porządku.
Nic ci nie jest?
Nie chciałem.
- Jak wpadłeś przez okno? - Bawiliśmy się
i upadłem.
Danny, musisz uważać.
Chodź do domu.
To ona. Nakrzyczała na mnie.
Idź do domu. Zaraz będę.
Aaron Armstrong?
- Tak. - Naomi Kearney.
Twój brat rozbił moją witrynę.
Proszę.
Koszt wymiany.
Nie mam tyle.
Ja też nie, a ubezpieczenie nie zapłaci.
Nie mogę zapłacić.
Więc zgłoszę to na policję.
Za zniszczenia.
- Da mi pani parę dni? - Do końca tygodnia.
Musisz pozbyć się wszystkiego, co miałeś w Londynie.
Czemu? Wyrzuciłem ciuchy.
Bo DNA i krew
mogły zanieczyścić wszystko w walizce.
To rzeczy od projektantów. Nie możemy wyprać?
- Chryste. - Nie.
Nie ma mowy!
Wiesz, kim jesteśmy?
Nawet nie spróbują zrobić tu przeszukania.
Możemy porozmawiać?
Dobrze?
Tak.
Głupi jesteś?
Nie raz mieliśmy do czynienia z glinami.
Już mordowałeś dzieci wysoko postawionych polityków?
Wiem, że jesteś tu nowa,
ale jesteśmy Maguire’ami. Jesteśmy nietykalni.
Nie chodzi o was. Rodzina za to nie odpowie.
Ale ty tak. Traktuj to poważnie.
Możecie zdobyć plan klubu?
Chyba tak. Po co?
Żeby zobaczyć wejścia.
A jego telefon?
Jeśli są na nim ślady,
powiemy, że był na stole i mogła trysnąć na niego krew.
- Przyznam, że tam byłem? - Już wiedzą.
Musisz mieć prostą wersję zdarzeń zbliżoną do prawdy.
Eddie mówi, że mają świadka.
Kelnerka.
To musi być ona.
Chodź ze mną.
W porządku. Weźmy to.
Chodź.
Chodź, Liso.
Pokłóciliśmy się.
Mówił, że obraziłem jego dziewczynę.
Nie chciał odpuścić, właśnie miałem wrócić i…
Nie tak miało być.
Przepraszam.
Nie chciał odpuścić…
Poszedł za mną do sali.
Chciałem go przeprosić,
kiedy wbiegł jakiś koleś i krzyczał, że…
Saudyjczycy wykupują Anglię.
Złapał butelkę i się z nią rzucił.
I co potem?
Wyszliśmy w panice. Nie chcieliśmy się mieszać.
Dobrze. Niech inni trzymają się tej samej wersji.
Gliny to kupią?
Nieważne. Muszą udowodnić swoją wersję.
Dobrze.
W porządku.
Pojadę z Conorem.
Do zobaczenia.
W porządku?
Tak.
Nie mówił mi.
Oczywiście, że nie.
Zrobił coś niesamowicie głupiego.
Finn uderzył go jak śmiecia.
Śmieć już by nie żył.
Naprawialiby to, gdyby nawalił Finn lub Rory.
Cóż…
- Naprawiają. - Nie.
Ty naprawiasz.
Gdyby nie ty, nie kiwnęliby nawet palcem.
Dziękuję.
Grasz na pianinie?
Kiepsko, ale trochę gram.
Zagrasz mi to?
Co to?
Ty mi powiedz.
To prosta melodia.
Wystarczy.
Dobra.
Skąd wiedziałeś?
Skąd, kurwa?
Po prostu…
Poznałem cię na ulicy.
Skąd wiedziałeś o muzyce?
- Jakiej muzyce? - Na szybie. O tej melodii.
- Nie rozumiem. - Nie?
Nazywasz się Marcella Summers, prawda?
Nie znasz mnie.
Tak? Nie znasz mnie.
Jasne?
SZUKAJ
Co robisz w domu?
Po prostu…
źle się czułam.
Kochanie. Chodź.
Nie mam temperatury.
Chodzi o Jacka?
Cóż…
a gdybyś musiała wybrać,
kto ma z tobą…
mieszkać?
Wybrałabym ciebie.
Mama mnie nie wybrała.
Katherine nam to dała.
Kup sobie coś…
na poprawę nastroju.
Dziękuję.
Potrzebuję kasy.
Danny zbił witrynę.
Tak?
Pożyczysz nam trochę kasy?
Ryan?
Możesz sprzedać mój towar.
Weź działkę Bobby’ego.
Jak leci?
- W porządku? - Tak.
Mamy gości?
Rory i mama mają spotkanie z kontrahentami.
- A ty? - Muszę coś załatwić.
- Chodź ze mną. - Dokąd?
To ważne?
Chcę cię tam.
Dużo ci zapłaciliśmy
za odebranie ładunku.
A słyszeliśmy, że kapujesz.
Nie.
Przestań!
Rozumiemy się?
Każ jej zamknąć mordę!
Nie chciałbym tu znowu wracać.
Następnym razem może być gorzej.
Możemy jej dowalić!
Zamknij się!
Przymknij ją!
Starszy inspektor Rav Sangha.
A pan?
- Finn Maguire. Słucham? - Szukam pańskiego szwagra.
Nie ma go tu.
- A wie pan, gdzie jest? - Nie.
- Mogę się rozejrzeć? - Nie wiem. Może pan?
Cóż…
gdyby wrócił.
- Nie jest pan stąd? - Nie.
- To źle? - Nie.
- Ale masz złe nastawienie. - Szkoda.
Bo dopiero się rozkręcam.
Gdzie jest Bobby Barrett?
Nie wiem, konstablu.
Ale to dobry tytuł na książkę
dla dzieci.
Kurwa mać.
Co robisz?
Pracuję. Zostań tam.
Co to?
- Po co ci kurtka? - Patrz.
Naprawiłem ją.
Dobra robota.
Wracaj do łóżka.
Kiedy wróci mama?
Mówiłem już.
Mama musiała wyjechać.
Na ile?
Jeszcze trochę.
- Wracaj do łóżka. - Nie mogę tu zostać?
Nie możesz!
Wracaj do łóżka!
Finn?
W porządku?
Byłaś imponująca.
Wiem.
Mogłaś zdobyć uznanie.
Sierżant Keira Devlin.
Stały dochód, dom na przedmieściach,
mąż,
dzieci,
może pies.
Nie lubię psów.
Czego jeszcze nie lubisz?
Mów jaśniej.
Czemu narkotyki?
Wiemy, czemu cię zwolnili.
Działy się złe rzeczy.
Myślałam, że tak sobie poradzę.
Udało się?
A jak myślisz?
Co się działo?
Keiro?
Keiro.
W porządku.
Miałaś zły sen.
Miałaś koszmar.
Kim jest Juliet?
Krzyczałaś jej imię.
Była moją…
przyjaciółką.
I się…
I…
Udusiła się.
Powiesiła się.
Nie mogłam jej pomóc.
- Przepraszam. - Chodź.
Chodź.
W porządku.
Dzień dobry.
- Rory cię wzywał. - Mnie?
Patrzyłam na ciebie?
Wzywał mnie?
Tak.
Teraz.
Czego chce?
Nie mówił.
Proszę.
Zamknij drzwi.
Siadaj.
Dzisiaj po południu będę reprezentował Bobby’ego.
Co zrobiliście?
Pozbyliśmy się fizycznych dowodów. Uzgodniliśmy wersję i…
Finn zajął się świadkiem.
„Zajął się”.
W jaki sposób?
Nie wiem. Nie pytałam.
Moja własna mieszanka.
Smakuje ci?
Nie.
Wszystkim innym smakowała.
Może byli grzeczni.
A ty nie?
Z tego co słyszałam, jesteś za mądry,
żeby było ci przykro, że komuś nie smakuje.
Co jeszcze słyszałaś?
Wysokie IQ. Jesteś mózgiem operacji. Prawnikiem.
Rzadko wychodzisz przez swoją fobię.
Masz oko na interes, ale pozwalasz Finnowi…
na działanie.
Słyszałaś o mojej pamięci fotograficznej?
Masz taką?
Wszystko, co przeczytam, usłyszę lub zobaczę
zostaje ze mną na zawsze.
Oby podobało ci się to,
co widzisz.
Więc…
opowiedz mi o incydencie w Londynie.
BĘDZIEMY STRZELAĆ DO DILERÓW
Znasz…
- Znasz Ryana? - Tak.
Gdzie jest?
W szpitalu. A co?
Wiesz, czym się zajmuje?
Tak.
Robię to teraz za niego.
Jasne.
- Dobra. - Młoda jesteś.
To nie dla mnie, idioto.
Sprzedajesz czy nie?
ZAKAZ JEDZENIA I PICIA
Ej, ty.
Podobno mnie szukasz.
Kto tak mówił?
Mój szwagier.
Dzwonił dziś rano.
Bobby Barrecie, jesteś aresztowany.
Możesz zachować milczenie,
ale to może zaszkodzić twojej obronie.
Zeznania mogą być użyte przeciwko tobie.
Pewnie. Możemy mieć to już z głowy?
Jesteś bez prawnika?
Spokojnie, mam prawnika.
…więc chciałem wrócić i przeprosić.
Wtedy wbiegł jakiś koleś i krzyczał coś o Anglii i… Arabii Saudyjskiej.
Złapał butelkę ze stołu i uderzył go w głowę.
Wyjaśnijmy coś.
Mężczyzna wbiegł do twojej sali…
tak po prostu?
- Tak. - Jak wyglądał?
Czarne włosy,
ciemny,
czarna broda.
Trochę jak pan.
Jeśli sprawdzimy monitoring z wejścia, zobaczymy go na nagraniu?
Są tam dwa wyjścia ewakuacyjne.
Zgadza się.
Przy żadnym nie ma monitoringu.
Otwierają się tylko od wewnątrz.
Ktoś mógł je otworzyć i kogoś wpuścić.
Przeszukanie domu klienta nie wykazało żadnych dowodów.
Coś jeszcze?
Nic do omówienia.
Ile będziecie go przetrzymywać i na jakiej podstawie?
Do identyfikacji wideo.
Mamy świadka.
Jak było w przedszkolu? Fajnie?
- Pokażę ci. - Tak? Pokaż.
Pokażę.
Pokaż mi z bliska.
Pokaż.
W porządku.
TAK BLISKO MOŻEMY PODEJŚĆ
Otwórz.
Chodźmy.
Tak, chodźmy.
Dobrze.
Dziękuję za wiadomość.
Technicy nic nie znaleźli w ich domu.
Wszyscy mówią to samo. I straciliśmy świadka.
Jak?
Wycofała zeznania, nic nie widziała.
- Nie możemy jej wezwać? - Nie.
Nie warto jej zmuszać, jeśli nic więcej nie mamy.
Kurwa!
Miał jeden dzień.
I teraz nie mamy dowodów i wszyscy mówią to samo.
Nie wiem.
Wiedział, że go szukamy?
- Dawaj! - Jazda!
- Tak! - Tak!
- Tamci nie dają rady! Czujesz to? - Tak!
Chwila, stary.
- Tak? - Tu Ryan.
- Coś mi przyszło do głowy. - Co?
Chodzi o towar.
Zapomniałem powiedzieć.
Czego?
Trzeba go rozrobić.
Jest z Fentanylem.
Aaronie?
Przepraszam.
- Gdzie Jessie? - Na stanowisku.
Jessie!
Potrzebuję przysługi.
Zajmuje się…
narkotykami?
Bobby?
Czego ci trzeba?
Kiepsko sypiam.
Środki z apteki nie pomagają.
Muszę się wyspać.
Potrzebuję czegoś
na odprężenie.
- Wpadnij później. - Tak?
Dzięki.
Nalot w Londynie…
Cztery tysiące tygodniowo…
Ponad 200 000 rocznie…
przepadło.
- Wiemy, co się stało? - Ja wiem.
Mówił, że to nie jego wina. Przestań go ciągle obwiniać.
To nie przypadek,
że zrobili nalot na cztery miejsca dostawy.
Wietnamczycy mieli jakieś dane kontaktowe?
Tak. Dwa adresy i kilka numerów telefonów.
- Eddie mi je dał. - I co zrobiłeś?
Słucham?
- Co zrobiłeś? - Nic.
- Eddie je zabrał. Po problemie. - Jednak nie.
Czemu ich nie ostrzegłeś?
Ufacie Eddiemu?
Ufamy.
Jemu tak.
Gdzie masz te dowody?
W pokoju.
Ktoś jeszcze u ciebie był?
Ja byłam.
Keira uratowała Bobby’ego przed zarzutem o morderstwo
i dała nam Lawrence’a.
Coś się stało?
Nie.
Mówicie o Londynie?
Tak.
Jakiś czas tu zostanę.
Chcę rozszerzyć śledztwo
na rodzinę Maguire’ów.
Dobrze.
Jaka operacja?
Od jak dawna?
Kto nią dowodzi?
Dziękuję panu. Tak.
Tak. Będę w kontakcie.
Nie powiedziała mi o spotkaniu w rezydencji.
Wczoraj
spotkała się z Matthew Gaskillem.
Nie wiem, co ich łączy,
ale nie pytał jej o drogę.
Właściciel ciężarówki,
w której zmarli Wietnamczycy, został pobity.
Ciężko.
Pracownicy szpitala mówili, że według jego żony była tam Marcella.
Postanowiłem ją tam zostawić,
opóźnić ekstrakcję.
Tylko ona załatwi Maguire’ów.
Nie zmarnuję wielu lat ciężkiej pracy, bo złamała parę zasad.
Zataja informacje. Nie mogę jej chronić.
Jeśli coś się stanie…
Cóż…
wiedzieliśmy, że ma…
problemy, kiedy ją przyjęliśmy.
Obawiam się tylko…
że za bardzo podoba jej się…
bycie Keirą Devlin.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz