NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Hej! To ja, Frank!
Już dobrze.
Skąd wiedziałeś, że tu jestem?
Zadzwoniłaś do mnie.
Nie odbierałeś telefonów, Frank.
Nagrałaś mi wiadomość.
Jest tu. Posłuchaj.
Frank, tu Keira. Jestem u Lawrence.
Słyszę dźwięki w środku nocy.
Szepczę, bo może nadal tu są.
Mówiłam ci, że mam stalkera. Myślisz, że oszalałam?
Oni tu byli. Wiedzą wszystko: o Marcelli,
o mordercy z Grove Park, wszystko.
Wiedzą o Keirze.
Jest ciemno, Tak się boję. Zadzwoń do mnie.
Teraz, dobrze? Natychmiast!
Odłóż nóż.
Już dobrze. Jestem tutaj.
Jezu Chryste!
Co to?
Duch.
Ktoś próbuje mnie zabić.
- Obiecałeś być przy mnie. - Proszę, uspokój się.
Obiecałeś mi pomóc. Nie jestem na to gotowa.
- To na pewno oni! - To nie Maguire’owie.
Jeśli wiedzą...
Jeśli wiedzą o Marcelli, wiedzą o jej dzieciach.
- Wiedzą o dzieciach. - Nic im nie jest.
Są z Jasonem w Singapurze. Bezpieczne.
Nie. Bądź ze mną szczery!
Świetnie sobie radzisz, ale zadzwoń, jeśli to cię przerośnie.
- To mnie przerosło. - Już dobrze.
- Przerosło mnie. - Już dobrze. Spokojnie.
Keira, no już. Wszystko dobrze.
- No już. - To mnie przerosło.
Już dobrze. Chodź.
Jak się mają dzieci?
Doskonale.
Ona tęskni za nimi.
A one za nią.
Ale...
już ją opłakały i patrzą w przyszłość.
Nie.
Nie mogę oddychać.
To nagranie z monitoringu...
Prosiłam cię o nie. Gdzie jest?
Co?
Czemu mi go nie dałeś?
- Słuchaj. - Słuchaj.
Kto wie o Marcelli?
- Matthew. - Matthew.
Wiem, czemu tu jesteś, Marcello. Boisz się.
Jesteś rozdarta. Rozumiem to.
Czuję to samo.
Skąd wiesz o Matthew?
- Właśnie mi powiedziałaś. - Właśnie mi powiedziałaś.
- Nie prawda. - Pamiętasz to?
- Tamto lato? - Widzisz...
Twój były chłopak. Pracuje u Finna.
Były chłopak.
- Pracuje u Finna. - Były chłopak?
Pracuję u Finna.
Powinniśmy uciec jak najdalej od Belfastu,
gdzieś, gdzie cię nie znajdą, zgoda?
Może to on.
Tak, to może on.
- Tak. - Pomyśl, kto jeszcze?
- Rav.
- Rav? - To może być on.
Nie Rav.
Ty.
- Ja? - Ja?
- Ty.
Moje zdjęcie było na tablicy?
- Okej. - Dobra.
Niczego nie wykluczasz.
Dlatego jesteś dobrym śledczym.
Nie pozwól psycholowi tego podważać.
Maguire’owie tracą czujność. Dorwiemy ich.
Ćwiczyliśmy to.
Nie trać nerwów.
- Trzymaj pion. - Pamiętaj, czemu tu jesteś.
- Pamiętaj... - Czemu tu jesteś.
Czemu mi nie pomagasz?
Pomagam ci.
Czemu mi nie pomagają?
- Ćwiczyłaś. - Trzymaj pion.
Nie dam rady!
Czemu mi nie pomagasz?
Czemu mi nie pomożesz?
Czemu nie chcesz mi pomóc?
Gdzie się podziewasz?
Bobby się jeszcze nie odnalazł.
Keira, zaraz mnie trafi szlag!
Nie wygłupiaj się!
Zadzwoń, dobrze? Wracaj do domu.
Widziałeś Keirę? Nie wróciła wczoraj do domu.
Problemy w raju?
Bobby zaginął.
A teraz Keira.
- Kogo to obchodzi? - Mnie.
Jak widać.
Nie wierzę ci.
To Callaghanowie.
Chcą wojny.
Skąd mam wiedzieć, gdzie ona jest?
Wiemy, czego tu naprawdę szukasz.
Callaghanowie to bestie.
Gotowe do ataku.
Bądź ostrożny.
Miałam...
nawrót.
Ja tylko...
zasnęłam w samochodzie.
Nie wiem, miałam nawrót.
Miałam nawrót. Ocknęłam się w samochodzie.
Nawrót.
I ocknęłam się... Ocknęłam się w samochodzie.
Nie złość się, Finn. Miałam nawrót.
Ocknęłam się w samochodzie. To nie moja wina.
Miałam nawrót i ocknęłam się w samochodzie.
Jebane złodziejaszki.
Zróbcie z tym porządek do jutra, albo was zwalniam.
Mam fakturę przed...
Oddzwonię później.
Gdzieś ty była?
Miałam nawrót.
Ja...
- straciłam przytomność w samochodzie. - Jezu!
To się nie powtórzy.
Myślałem, że zdradziłaś.
Kazałem Conorowi wykopać dół.
Nie zrobiłabym tego.
Zawieź mamę do szpitala.
- Stacey znowu tam wróci. - Co się stało?
Jakieś małe zakażenie. Mama panikuje.
Finn.
- Hej... - Keira!
Słuchaj, jesteś dobrą dziewczynką, ale kompletnie popapraną.
Idź się ogarnij.
Jestem zajęty.
Stacey mówi, że Katie za mało je.
Myślę, że w domu będzie im obu najlepiej.
Jej imię to Katie, czy Katherine?
Tak czy inaczej, biedna kruszyna będzie miała ciężki krzyż.
Jesteśmy w stałym kontakcie z policją. Wiedziałaś o tym?
Twierdzą, że nie aresztowali Bobby'ego.
To pewne.
Mówili, że są z policji. Nie miałam powodu, im nie ufać.
Ktoś tutaj kłamie.
Pewnie się byczy gdzieś w Hiszpanii.
A ty chętnie pojedziesz go wytropić. Zgadłem?
Służba nie drużba.
Nadal mamy oko na Maguire'ów?
Oczywiście.
Chociaż sami to zgłosili?
Tak, w ich historyjce coś się nie klei.
- Ktoś zgarnął tego Baretta? - Tak, my.
Ale oni w to nie wierzą, prawda?
Ona tak twierdzi.
Frank?
Musisz znaleźć Bobby’ego, zanim oskarżą mnie.
To śmietanka światka przestępczego Belfastu.
Porywacze Bobby’ego byli bardzo autentyczni.
Wyglądali i działali jak gliniarze.
Co powiesz na tych?
Wejdź wyżej...
Pokaż mi wydalonych ze służby.
Dobra, może szukamy umoczonych gliniarzy.
TULLOCH, BILLY - DETEKTYW
WILLIAMSON, TIMOTHY - DETEKTYW
Powrót do przeszłości.
Zostawię cię samą. Muszę do łazienki.
DETEKTYW
SIERŻANT
DETEKTYW
ZWOLNIONA ZA POWAŻNE NADUŻYCIA
NATYCHMIASTOWA DYMISJA
Słucham? Dobrze.
FINCH, CHRISTOPHER
GILMORE, TERRY - DETEKTYW
DETEKTYW
INFORMACJE NIEJAWNE DOSTĘP ŚCIŚLE TAJNY
INFORMACJE O RODZINIE
PARTNER: SALLY GALLAGHER
DATA ŚMIERCI: 01.10.2010
ZOBOWIĄZANIA FINANSOWE
WOBEC PARTNERA, DZIECI I RODZICÓW
NIAMH YOUNG 14.12.2005 - 10.01.2010
FRANK YOUNG - DETEKTYW
MORDERCA Z GROVE PARKU
GILMORE, TERRY - DETEKTYW
Mam go.
Terry Gilmore.
Sadysta. Wstąpił do służby, żeby rozdawać kopniaki.
Przekupne łajno.
Dobra, Roz.
Przyjmujemy, że kierowca podszył się pod policjanta
i aresztował Bobby’ego.
Sprawdziłem rejestr numerów
i przycisnąłem Urząd Mieszkaniowy o patrol z powietrza.
Uwielbiam, kiedy tak mówisz.
Sygnał z monitoringu urywa się tutaj.
To ostatni przekaz.
To znaczy, że Bobby został zatrzymany
i prawdopodobnie uprowadzony
gdzieś w tym regionie.
Plątanina małych gospodarstw i wiosek, czyli tak zwane...
- Kompletne zadupie. - Właśnie.
Przesuń się!
No dalej!
Przesuń się!
Wreszcie zaczęła jeść.
Doskonale, kochanie.
Bobby powinien tu być.
Byłby taki dumny.
Połóż ją do łóżeczka.
A jeśli coś mu się stało?
Nie myśl tak.
Nie traktuj mnie jak dziecko.
Mamo...
jeśli coś mu się stało, nikt z nas nie jest bezpieczny.
Tobie i Katie nic nie grozi.
Przysięgam.
To dlaczego tak się boję?
Mamo...
jeśli ktoś zaatakował Bobby’ego albo...
go zabił...
żądam zemsty.
Prawdziwej zemsty.
Bezlitosnej. Okrutnej.
Żeby nikomu więcej nie wpadło do głowy, zagrozić naszej rodzinie.
Daję ci słowo.
Jeśli ktoś skrzywdził Bobby’ego,
już jest praktycznie martwy.
Przyrzekam.
Załatwię to osobiście.
Cholera!
Serio?
- Czemu zabiłeś Bobby’ego? - Co? Kto...
Czemu zabiłeś Bobby’ego?
Nie pytałem.
- Wykonałeś rozkaz? - Tak.
Wykonałeś rozkaz?
Dla kogo pracujesz?
Kto kazał go zabić?
Nie chcesz wiedzieć. Uwierz mi.
Kto kazał go zabić?
Nie chcesz wiedzieć.
Kto...
Proszę.
- ...wydał rozkaz? - Proszę.
Nie rób tego.
Kto kazał zabić Bobby’ego?
Proszę, nie rób tego.
Kto?
Kurwa.
Ro... O, kurwa.
Rory Maguire.
Kto?
Rory Maguire.
Tak, Rory Maguire. Ja pier....
Jesteś pewien?
Tak. Proszę.
Proszę.
Chryste, co ci się stało?
Bobby nie żyje.
Tyle z niego zostało.
Możesz stąd wyjechać.
Gdzie to znalazłaś?
W chlewie.
Jezu Chryste.
Wracaj do domu, Rav.
- Dosięgła go sprawiedliwość. - To nie sprawiedliwość.
Ma, na co zasłużył.
Musisz mi coś obiecać, Marcello.
Kiedy to...
Kiedy to się skończy, musisz zeznać, że Bobby zabił Isambarda.
Obiecasz mi to?
Wiesz, że wczoraj przyrzekłem sobie dwie rzeczy.
Nie wyjadę stąd bez Bobby’ego.
I że nie wyjadę stąd bez ciebie.
- Marcello, chcę ci pomóc. - Ona nie potrzebuje twojej pomocy.
- Do diabła! - Bez dyskusji.
Co się z tobą dzieje?
- Wracaj do domu, Rav. - Marcella.
Marcella!
Terry.
Pojechałem prosto od Bobby’ego na lotnisko.
Znalazła mnie tutaj.
Wie o wszystkim.
Byłeś z Jackiem?
Rodzinna narada za 10 minut. Rory zwołał.
Całą noc?
Mam coś, co powinniście usłyszeć.
Katherine Maguire zleciła zabójstwo siedmiu osób.
O tylu wiem.
Przerzuca narkotyki, broń i ludzi
z Azji i Europy Wschodniej.
Rory Maguire prowadzi księgowość, płaci dostawcom
i przekupuje sędziów.
Finn Maguire płaci glinom.
Tak osiem lat temu uniknął oskarżenia o zabójstwo.
Podam wam nazwiska,
daty, świadków...
na wszystko.
- Bobby nas wsypał? - Niezupełnie.
Był nieświadomy, że bierze udział w mojej inscenizacji.
Jego aresztowanie odegrali Walsh i Gilmore,
Byli policjanci, którzy zawdzięczają mi swoją wolność i swoją dupę.
Jak widzicie, Bobby od razu wszystko wyśpiewał.
- Był zagrożeniem. - Ty go zabiłeś?
Nie dał nam wyboru.
Lubiłeś go, Finn. wyczuwam u ciebie złość.
Gdybym wiedział, sam bym nacisnął spust.
Czemu go po prostu nie wywieźliśmy z kraju?
Bo Stacey by wyjechała za nim i zabrała dziecko.
Tobie by to było na rękę, Finn.
Co?
Ale mamie złamało by serce.
Przykro mi, że to przed wami zataiłem.
Uważałem, że im mniej wiecie, tym lepiej.
Keiro,
głównie chodziło mi o ciebie.
Proszę, wybacz mi.
Mamo,
wiem, że byś nie zaaprobowała zabójstwa męża Stacey.
Ale, wierzę, że rozumiesz, że to było słuszne.
Musimy jej to jakoś wyjaśnić.
Wyjaśnić?
Raczej wcisnąć kit.
Sugeruję Londyn.
Tajne służby. Zemsta ministra spraw zagranicznych.
Jebany bełkot!
Uważaj na swoją niewyparzoną gębę.
- Grozisz mi? - Wpędzisz nas w kłopoty.
Musiałem się ujawnić, bo byś zaczął wojnę z Callaghanami.
Dosyć!
Keiro,
przygotuj mi za 10 minut samochód.
Jadę do szpitala.
Ktoś musi powiedzieć Stacey, że jej mąż nie żyje.
Co?
Nie byłaś zbytnio zaskoczona..
Cóż, Rory...
Finn!
Wiedziałaś, prawda?
Domyśliłam się.
Kiedy?
- Wczoraj w nocy. - I mi nie powiedziałaś?
Bo cię tu nie było. Sprawiasz mi ból.
Masz być lojalna wobec mnie.
- Zrozumiano? - Tak.
Szukałem cię wczoraj w nocy.
Nie było cię w pokoju.
Ani u Finna.
Nie bój się.
Podziwiam twój talent śledczy.
Poszczęściło mi się.
I twoją brutalność.
Wykastrowałaś mojego siepacza. Sra ze strachu.
- Nie wiedziałam, że pracuje dla ciebie. - Ale już wiesz. Brawo.
Ale co najciekawsze, nie powiedziałaś nic mojemu bratu.
Dlaczego?
Muszę iść. Mam zawieść Katherine do szpitala.
Nie!
Wyjdź stąd!
Nie!
Bobby...
Zawieziesz mnie do domu?
Oczywiście.
Nie do willi.
Nie do rezydencji.
Do domu.
Pomóc ci wejść?
A ty nie wejdziesz?
Nie. Jadę spotkać się z Finnem.
Odprowadzę cię do drzwi.
Nie, dziękuję.
Na pewno?
Tak.
Walsh i Gilmore, byli policjanci,
którzy zawdzięczają mi wolność i swoją dupę.
Jak widzicie, Bobby od razu wszystko wyśpiewał.
- Był zagrożeniem. - Zabiłeś go?
Nie dał nam wyboru.
OSTATNIE
- Jesteś pewna? - Dostałeś plik?
Rory jest bezlitosny. Jak go...
To czubek, który nie wychodzi z pokoju.
Gadasz jak Bobby. Wiesz, jak skończył.
A ty gadasz jakbyś się bał.
Jeśli powiem Stacey, zacznie się wojna.
Wojna się zaczęła od udaru twojej mamy.
Rory wiedział przed tobą. Stacey pewnie też.
Stacey?
A niby czemu zaszła w ciążę?
- Myślisz, że mama umiera? - Tak, a on tylko na to czeka.
Chce przejąć stery.
Ty jeszcze żyjesz dzięki swojej matce.
- To nie potrwa długo? - Nie.
Co się dzieje, Finn?
Wiem, że nie zawsze się dogadywaliśmy...
ale jesteśmy rodziną.
Przerażasz mnie.
Daj spokój. Mama jest coraz słabsza.
Już nie myśli trzeźwo.
Nie możemy na nią liczyć.
Musimy się trzymać razem.
Ja i ty.
A Rory?
Jak widzicie,
Bobby od razu wszystko wyśpiewał.
Był zagrożeniem.
- Zabiłeś go? - Nie dał nam wyboru.
Tak mi przykro, Stacey.
Rory?
Bobby to tylko początek.
Musimy go powstrzymać,
zanim zniszczy całą rodzinę.
No już.
A to co?
Biedactwo.
Odbierz...
Frank?
Mam twojego stalkera.
Kto to?
Nie przez telefon.
Cześć.
A więc?
Chciałem być przy tobie, kiedy to zobaczysz.
W porządku.
To twój stalker.
TRZY OFIARY OGNIA
Frank.
Jestem u Lawrence. Ktoś tu był.
Wiedzą o Marcelli.
Ktoś chce mnie zabić.
Keira...
Keira!
Napisy: Urszula Michałowska