BARRY
Gotowi?
Kamera i muzyka.
Witajcie.
Nazywam się Gene Cousineau i kolekcjonuję maski.
"Czy to nie miały być lekcje aktorstwa wielkiego Gene'a Cousineau?".
Mówicie do laptopa czy komórki.
I owszem, spokojnie.
Liczę, że pod koniec tych zajęć
również zostaniecie kolekcjonerami masek.
Oto przykład mojej ulubionej.
Hamlet.
"Być albo nie być".
Tak to leciało?
Stanley Kowalski.
"Stella! Złaź! Chcę jeść!".
Glina w "Serpico".
"Serpie, ty przeciwko nam?".
To nie są dosłowne maski,
lecz role, które zagracie na tych zajęciach.
Odmienią wasze życie.
Owszem, dałem studentom narzędzia,
dzięki którym rozpoczęli karierę.
Te zajęcia nie są o wejściach i wyjściach.
Lecz o wydobyciu z duszy breji
i rzuceniu jej na scenę.
Ja tu gram!
Ratso Rizzo.
Jesteście gotowi?
Oby, bo kurtyna podniesiona, a reflektor świeci na was.
Zapraszam na "Master Class Gene'a Cousineau".
Cięcie.
Było dobrze, ale spróbujemy jeszcze raz.
Nie obijajcie się.
Nie gracie w domu na konsoli.
Uważajcie.
Taksówkarz.
Pojawisz się wcześniej.
Poza tym, świetnie.
Jeszcze raz.
- Przy taryfie ktoś się zaśmiał. - Zauważyłam.
Kurwa!
Przeczytaliście sto szóstą?
I jak?
- Rewelacja. - Zabójstwo.
Ktoś jeszcze?
Mam pytanie.
Jest tu świetna scena, w której meduza
podrywa barmana i węże wypadają jej spod kapelusza.
Zabawne.
A nie powinno.
Miało być prawdziwe.
Węże na głowie takie są.
Potem zamienia go w kamień,
ale nadal jest napalona.
Więc ssie i zjada mu fiuta.
Dosłownie?
A jak?
Myślałam, żeby dać więcej rozmowy.
O jej tęsknocie.
Przez te węże nie może się z nikim zbliżyć.
Chcę wiedzieć, o czym myśli.
Chce się dupczyć.
I jest śmiesznie.
To po co odgryzła mu fiuta?
Co?
Słuszna uwaga.
- Masz, kurwa, jaja. - Serio?
Powiedziałaś, co myślę, ale bałbym się powiedzieć.
To ma być scenarzysta?
Pisał jeszcze do "Wszyscy kochają Raymonda".
- Co to? - Nowy serial. Myślą, że są świetni.
Showrunnerka umie się bawić.
Umów mnie na akupunkturę tam, gdzie chodzi Chloe Moretz.
Tylko żeby przyjął mnie ten wytatuowany koleś, laski nie trawię.
Zgłodniałam.
Tego nie chcę.
Masz własny serial?
Tak.
O czym?
Gram samotną matkę.
Sprzedaję z córką babeczki.
Tytuł?
"Po prostu desery".
Ukradłaś mi serial.
To dla mnie ważna historia.
To nie historia, tylko jebane równanie!
Jesteś za blisko.
Nie masz nic do powiedzenia.
W życiu nie miałaś ciężkiego dnia!
Nikt cię, kurwa, nie dusił!
To moja historia.
Moja!
Nawet nie masz cholernej córki!
Ty też.
Beze mnie jesteś nikim!
Tylko durną zdzirą!
Wciągnęłam cię w to i tak się odwdzięczasz?
Kroiłam ci marchewki.
Uprzywilejowana pizda!
Ty uprzywilejowana pizdo!
Cristobal Sifuentes?!
Przepraszam.
Znasz angielski?
Nie.
Wiesz, gdzie mieszka rodzina Sifuentes?
Oni prochy.
Tak, handlują nimi.
Wiesz może gdzie?
Dom, apartamentowiec,
może skrzyżowanie?
Tego się spodziewałem.
Ale nie chciałem być niegrzeczny.
Żadnych śmiechów.
Nie przestawajcie.
- Jak się czujesz? - Jak duch.
- Źle. A ty? - Żenada.
Dobrze.
A teraz grajcie.
Doktorze, generatory padły.
Bez zasilania dinozaury uciekną.
Rozdzielmy się.
Widzicie różnicę?
Wszystko tkwi w ciele. Teraz wiem, że ona zna kod,
on ujeździ dinozaura, i wszystko będzie dobrze.
Pokonajcie zażenowanie.
Chcę lizaczka!
Wyglądam na kretyna? Nie mój problem.
Nie widzę potrzeby wymieniania studentów.
I jak, szefowo?
Dobrze.
Pierwsze czy drugie ujęcie?
Miałam 20 lat przerwy.
Nie mam, kurwa, pojęcia.
Masz chwilkę?
Nie chcę, żeby wiedział.
Nie powiem mu.
Mam atak jebanej paniki.
Wszystko dobrze wygląda.
- Serio? - Świetnie ci idzie.
Przypomnisz swoje imię?
Sheryl.
Sheryl od scenopisu.
Dziękuję.
Zaznacz drugie.
Jim Moss?
Ken Goulet.
Przejedziemy się?
Nie wiem, co zaszło.
Gliny go wypuściły.
Moja wizytówka.
Adres na odwrocie.
Skąd o tym wiesz? Od niego?
Mam swoje sposoby.
Kilka misji i się uczysz.
Służyłem w Wietnamie.
- Pilot. - Pieprzysz.
Zestrzelili mnie i pojmali.
Cieniasy.
Wymusili zeznania?
Przesłuchujący popełnił samobójstwo.
Uciekłem z innym kolesiem.
Przekonałeś gościa, żeby się zabił?
Tak.
Chłopaki twierdzili, że mam do tego dryg.
Myślałem, że są tylko mili.
Ale w SERE wyciągnęli mnie z zajęć i zrobili instruktorem.
I ten koleś się zabił?
Miał depresję?
Chciałem w to wciągnąć córkę.
Odmówiła.
"Tatusiu, odstawiasz pojebane akcje".
Wiedziałeś coś o jego życiu rodzinnym?
Potem zajęła się zabójstwami.
Byłem z niej dumny.
Pracował w obozie jenieckim.
W wietnamskiej dżungli.
Tykająca bomba.
Nie ujmuję ci,
ale może trafiłeś na odpowiedniego faceta w odpowiednim otoczeniu.
Mam wrażliwego kuzyna.
Raz przy śniadaniu mówię: "Don, nie umiesz robić naleśników".
Odłożył szpatułkę i poszedł się powiesić.
Żaden ze mnie geniusz,
ale zwykły ton głosu...
Szlag.
To on.
Na 100%.
Panie Moss...
Zabił pańską córkę, a potem do pana przyszedł?
Twierdził, że zabójca pozostaje na wolności.
Że to student Gene'a Cousineau.
Barry Berkman.
Opowiadał o sprawiedliwości.
Panowie.
Oto Kruk.
Jest w potrzasku, niczym lis.
Jeśli sprawi, że Jim zabije Berkmana, będzie wolny od podejrzeń.
Mogą mówić, że to Berkman, ale my wiemy, że to on.
- Kto jeszcze tak twierdzi? - Cousineau.
Kruk o tym wie i podsyca tę narrację.
To geniusz zła.
Chcę pogadać z Fuchesem. Bez kamer.
My tak nie działamy.
To FBI.
Zawodowiec.
Chcesz książkę telefoniczną?
Skarpetę z monetami?
Hank?
Akhmal?
Hank.
Nic ci nie jest?
Torturują cię?
Tak.
Pytają o ciebie i Cristobala.
I jak zginął Fernando.
Gdzie jesteśmy?
Nie wiemy.
Jest nas tu ze czterech.
I Elena.
Hank!
Prawie zdjąłem kajdanki.
Poluzowałem jedną stronę.
Mocno krwawi.
Co robić?
Gdy się uwolnię,
wypuszczę Akhmala.
Szykuj się.
Dobra.
Cześć, Lindsay.
Mamy problem.
Co znowu?
Przesłałam.
...i tak mnie zdradzasz?
Boże...
Nagrywała cię.
"Meduzy" mi to przysłały. Wylatujesz.
Nie chcą kogoś, kto się tak wyraża.
Muszę zamieścić przeprosiny.
Nie!
Jadę do ciebie.
Było idealnie.
- Serio? - Niewiarygodnie.
To zaangażowanie studentów.
I twoje ciepło na scenie.
Widać, że nauczanie sprawia ci radość.
Fakt. Ale co z Annie?
Skąd jesteś?
Nowy Jork przez Minnesotę.
Masz talent.
Uchwyciłaś Gene'a w sposób...
- Męski? - Nie.
- Tęgi? - Nie.
Surowy? Krzepki, mężny, twardy?
- Un homme pour tous saisons. - Nie.
Był wysoki.
Prawdziwy gigant.
Przypominał Adonisa.
To wszystko dzięki Annie.
Chciałbym porozmawiać o kilku projektach.
Twój agent?
Od 1982 nie mam.
Mógłbym pomóc.
Nieważne.
Jestem pod wrażeniem.
Słusznie.
Jest niesamowita.
Cudowna.
Spisała się.
Jim.
Co tu robisz?
Skontaktował się ze mną facet, który zabrał cię do ciała Janice.
Po co?
Podał się za detektywa.
Trafił do aresztu.
Jak?
Zawiozłem go tam.
Czyli gada z policją.
Co mówi?
Że to twój Barry zabił Janice.
Barry to dobry dzieciak.
To nie on.
Był na wojnie
i mu się miesza, ale jest dobry.
Był wtedy z nami.
Szkoda, że bez broni.
Może zabiłby Rusków, którzy zabrali Janice...
Nie, to nie on.
Gratuluję serialu.
Chciałam szczerze przeprosić
za okazaną agresję wobec mojej byłej pracownicy...
przyjaciółki i pracownicy, Natalie Greer.
Pomimo faktu, że kiedyś tego słowa
używały wobec siebie przyjaciółki i nadal robią tak w Europie...
To prawda.
Chcę tylko powiedzieć -
uważajcie, komu ufacie.
Bo pewne osoby mogą nagrać rozmowę...
To nie są przeprosiny, tylko ograniczanie strat.
- To, kurwa, prawda! - Bez związku z Natalie
i umniejsza przesłanie twojego serialu.
Mój serial to ja.
A ona mi go, kurwa, ukradła!
Pozwól mi to załatwić...
Musiałaś się odzywać?
Spierdalaj!
Nie dbasz o mnie.
Ani o "Joplin".
Liczy się tylko twoja prowizja.
"Dobre stosunki z BanShe są ważne".
Dla ciebie, nie dla mnie.
Pracujesz dla mnie! A, kurwa, ja tonę!
I zamiast mi pomóc, ratujesz siebie.
Taka jest, kurwa, prawda.
Mogę nie dostać przez to roboty,
ale przynajmniej mówię jebaną prawdę!
Muszę zerwać umowę.
Dobrze.
Bo nie chcę pracować z kłamcami.
Kojarzysz odgłosy dziecięcych kroków o poranku?
Nadal je słyszę.
Słyszę, jak gra u siebie na komputerze.
Mówię do niego ze swojego gabinetu.
Rozmawiamy.
Żona twierdzi, że tracę zmysły.
Że to miasto zrobiło z niego diabła.
Nigdy nie chciałem nikogo skrzywdzić.
Do narodzin Ryana.
Miłość do niego mnie przerażała.
Jak bym zareagował, gdyby coś mu się stało?
Potem dowiedziałem się, co zrobiłeś.
Nie mogę.
Mógłbym cię tu zostawić, żebyś zgnił.
Ale nie mogę.
Dlaczego?
Chcę znowu zobaczyć syna.
Biały po 60, samookaleczenie...
Cześć.
Będę z tobą szczery.
Powiesz, co wiesz.
Będziesz współpracował, pomogę.
Już powiedziałem.
Po co pojechałeś do Jima Mossa?
Żeby mu powiedzieć, kto zabił jego córkę.
Czyli?
- Jego spytaj. - Pytam ciebie.
Przy okazji.
Kamery są wyłączone.
Dlaczego?
Bo o to poprosiłem.
Wiesz, po czym to?
Od golenia?
Kiepski żart.
Nie.
Po misji w Afganistanie.
Byliśmy na patrolu
i trafił mnie snajper.
Kumpel chciał się zemścić,
ale źle obrał cel.
Wydalili go.
Jesteś Albert.
Tak.
Boże.
Skąd znasz Berkmana?
Jestem...
- jego managerem. - Managerem?
Chodzi o aktorstwo?
Próbuję ci pomóc, więc nie ściemniaj.
Barry wplątał się w to gówno?
Służyłeś z niejakim Chrisem?
Tak.
Szkoda go.
Żona i dzieci. To takie przykre.
Mały Theo
nadal śpi z mamusią,
bo boi się, że zabójca taty go dorwie.
Ma intuicję.
Dlaczego Chris, który nigdy nie widział bitwy,
zwykły geek, miał PTSD?
Kochał Sharon i Theo.
Byli jego światem.
Dlaczego się zabił, skoro wiedział, że zniszczy im życie?
Ten przeskok, który widziałeś,
gdy Barry cię mścił...
Przerobiłem to na lukratywny biznes.
Pewnego dnia wysłałem go na misję.
Źle poszło, a Chris...
Był w nieodpowiednim miejscu i czasie.
Widział coś, czego nie powinien.
Barry nadal bierze udział
w biegach na cześć Chrisa.
To dobry facet.
I co powiedział?
Możecie go przesłuchać. Wychodzę.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WYSTĄPILI
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Michał Moszczyński