ROZCZAROWANI
Rany, Dagmar,
zamordowałaś własną córkę, topiąc ją w oceanie.
Jesteś bardziej zepsuta, niż myślałem.
Szatanie, kochaniutki, słodkie słówka zachowaj na później.
Dagmar zabiła Bean?
Płaciła nasze składki zdrowotne.
Umarłam? Jestem w niebie?
Jeszcze nie.
Twój plan opierał się na Bean.
Cholerny plan poległ na dnie cholernego oceanu.
Mogłabyś tym nie majtać?
Zakrwawisz mi gamasze.
Na czarcią koronę, ale z ciebie gdera.
Nie rób takiej miny.
Do zaklęcia potrzebna nam Bean.
Niekoniecznie tamta.
Chwileczkę.
Gdzie jej przeklęte ciało?
Ukryj ciało.
Uważaj na głowę.
Nieważne.
Stuk, puk, stuk, puk…
Wychodzą! Zmykajmy!
Oko mi utknęło!
Znajdziemy ciało, poskładamy je do kupy
i wszystko będzie moje.
Nasze.
Nie wierzę, że nie żyje.
No weź, Bean.
Patrzcie! Tam jest!
Nie, to tylko wiosło do kajaka.
Tam jest!
Nie, to też wiosło.
Tam…
Martwy mors. Ale spuchł.
Elfo, mnie też kręciła.
Nie tak zbereźnie jak ciebie, ale już jej nie ma, pysiu.
Co? Krew?
Nie.
Nie. Nie!
Bean!
Pływa czy tonie?
Poczekamy, zobaczymy.
Tylko tyle po niej zostało.
Jeden samotny, solidny bucior.
Miałaś wielkie stopy.
Nikogo przed nią nie kochałem.
Nikogo przed nią nie nienawidziłem.
Nikt przed nią nie pozwolił mi usiąść.
Co jest, Bunty? Wstawaj!
Choć raz Luci ma rację. Nie ma co tak siedzieć bezczynnie.
Wiem, że się smucisz.
Ja się smucę, Bunty też, Luci coś tam przeżywa.
Ale Bean oddała życie za Dreamland, więc dokończmy jej dzieło.
Nie wiemy dokładnie, czego chcą Dagmar i Szatan, ale klnę się
na posklejane strąki mojego świętego mopa,
że jedyne, co stoi między tymi draniami a nami, to my.
Kto jest ze mną? Za Bean.
- Za Bean! - Za Bean!
Woda z mopa!
Dagmar nie może znaleźć ciała Złej Bean.
Jasne, nagi Elfo?
Bez obaw, doskonale je ukryłam.
Zbyt doskonale, jak na mnie. Zapomniałam gdzie.
Idę spać, jestem wykończony.
Rzuć mi gatki.
Bunty!
Staram się, Elfo. Położyłam miętówkę na poduszce.
Nie widzę miętówki.
Zajrzyj do szyi. Dobranoc!
ROZDZIAŁ XLI ZAGINIONE ZWŁOKI
Panie i panowie, chłopcy i dziewczęta.
Przedstawiam nowiutkiego męża nowiutkiej królowej Dreamland.
Za chwilę poznacie ostatecznego bossa i nieustraszonego lidera,
Księcia Ciemności, Króla Bezwzględności,
Arcyzmorę Alabamy…
Oto on, Szatan!
Siemanko, Steamland!
Czołem, gamonie! Królowa powróciła.
Nie słyszę.
Otóż to, małe pokraki.
„Małe pokraki”?
Co to ma znaczyć?
Myślisz, że Dagmar wie o Trøgu Zwiewku?
Wie o tym czymś,
co stoi na straży tego czegoś, co wprawia nas w paranoję.
Moi plugawi, bojaźliwi poddani, nie musicie się mnie zbytnio obawiać.
Jednakże ktoś z was, zapewne stojący w tym tłumie,
buchnął mi cenną rzecz.
Ciało bez głowy.
Nie patrzcie na mnie. Ja zbieram same głowy.
Ciała bierze Fred, producent psiej karmy.
Nie patrzcie na mnie. Biorę podrzędne ludzkie podroby.
Dość! Ktokolwiek ma to ciało, zazna istnego koszmaru,
dopóki go nie odzyskam, a odzyskam je na pewno!
Jakieś pytania?
Nie krępujcie się.
Zaraz się wkurzę!
A teraz ochłonę.
Ja mam pytanie.
Jak widać, musimy czekać co najmniej rok
na jakiś rozwój wydarzeń.
Jak niby mamy pamiętać, co się dzieje, po tak długim opóźnieniu?
Nawet teraz czekam…
Więcej głupich pytań?
Jak to, które właśnie zadałaś?
Dobrze. Czas rozpocząć przesłuchania!
Na początek może…
Elfo, Luci, dziewka od mopa i Bunty.
Do niezobaczenia!
Z czego rżysz? Brać wieprza też!
Moje skwarki. I odbyt.
Wciąż nie wierzę, że istniejesz.
Mora, jesteś prawdziwa, tak?
Ostatnio miałam sporo snów i halucynacji, i odlotów narkotykowych…
Super.
I sesji z ayahuascą.
Ale ty jesteś prawdziwa, co?
Spociły ci się stopy. Też bym tak chciała.
Czuję się lepiej niż chyba kiedykolwiek.
Nie chcę wracać do domu.
Ta podmokła jaskinia jest taka przytulna.
To nie wracaj.
Jasne.
Gdzie mój drugi but?
Mówię serio. Bean, jesteś wolna.
Na lądzie myślą, że nie żyjesz. Nikt nie będzie cię szukał.
- Zwiejmy stąd. - Bo ja wiem?
Twoja mama zepchnęła cię z klifu.
- Z balkonu. - Tym gorzej. Wiejmy.
Chciałabym. Naprawdę.
Ale tam są moi przyjaciele. Jestem ich królową.
Proszę, królowo Bean.
To nasza jedyna szansa.
Spójrz na to jak na lukę w przeznaczeniu.
Znam taką chatkę na plaży. Mogłybyśmy tam żyć długo i szczęśliwie.
Kochanie, każdy dzień wyglądałby jak dzisiaj.
AGRESYWNE PRZESŁUCHANIA
Czekanie to najgorsza tortura. Poza samą torturą.
Nie należysz do naszego gangu.
Straż! Ten demon rani moje uczucia.
Słuchajcie, pulpeciarze.
Nic nam nie będzie, byle nikt nic nie wyklepał.
To nie ty masz w łóżku obciążający dowód bez głowy.
Nie chwal się, buhaju.
Wybacz, tyci Elfo.
Zwykle aż tak się nie spieszę, gdy ukrywam ciało.
Nie szepcz o tym tak głośno!
Pamiętajcie. Dajemy tę samą odpowiedź:
„Jajco pamiętam”.
Lub coś w podobie.
Doskonale. Ledwo co usłyszałem.
No proszę, odrażająca gromadka odmieńców naszej Bean.
Demona zostaw mnie.
Chodź, Luci. Nauczę cię chodzić przy nodze.
Kurka!
A ja zajmę się resztą. Zacznę od najwyższej osoby.
Precz z rozmiaryzmem.
To dobra rozgrzewka,
zanim wezmę się za kmiotka o spiczastych uszach.
Nie aż takie spiczaste jak twój stanik.
Bunty!
Gdzie wczoraj byłaś?
Od 19.30 do 21
zwisam na linie, szorując zamkowe mury,
od 21 do 23 kopię węgiel w kopalni.
Od 23 do oporu
tańczę w klubie Klaunoteka Shrimpo
i robię tak… dla pieniędzy.
Myślisz, że coś wychlapała?
Mało tego.
Podała im wszystko na talerzu z sowitą porcją chili.
Dagmar nakarmi tym nasze trupy.
Oby z kwaśną śmietaną.
Następny!
Teraz łazi za mną to cholerne „bum-bum”.
STEAMLAND – CENTRUM ROZRYWKI
ŁÓDŹ PODWODNA WYCIECZKA NA KSIĘŻYC
W GÓRĘ 50 CENTÓW W DÓŁ 20 $
UFASZ WIKLINIE?
KRZYWE LUSTRA
GALERIA DZIWAKÓW
Zapraszam! Piasek w kuwetach jest świeżo przesiany,
a dziwacy czekają na wyśmianie.
Nie karmcie ich, nie potrzebują złudzeń.
WALNIJ PIŁKĄ ODVALA TRÓJOKI MISTYK ZE WSCHODU!
Sorcerio. Nienaturalne jest tylko to,
jak za tobą tęsknię.
Spójrz na tego smutasa.
Nie widać, że usycham z tęsknoty?
Hej, Liam, ile oczu ma ten gość?
Nie wiem. Jedno, dwa…
A ile ma piłek baseballowych?
Jedną, dwie…
Ej, bez takich!
Gdybym miał tu szyszki, to byś pożałował.
Szyszki?
Mój słodki, kochany Jasper, to ty?
Mama! Myślałem, że spłonęłaś na wiór! Płakałem jak głupi.
Jasper! Pierwszy raz w życiu cieszę się,
że jestem w klatce i jem stare bułki od hot dogów.
PÓŁ CHŁOPIEC, PÓŁ SALAMANDRA
Moja mama jest królową piratów i nie ma czasu piec chleba bananowego.
Kiedyś na morzu tak ją błagałem,
że w końcu upiekła bochenek w kambuzie,
ale statek spłonął i straciliśmy 40-osobową załogę.
Teraz wrzeszczy, jak wspomnę o bananach. Brakuje mi tego chlebka.
Nienawidzę ojca. Nienawidzę cię!
ZGROZA DOJRZEWANIA
Masz szlaban przez kolejny rok.
Cieszę się, że moja niania cię rzuciła.
Mama miała rację.
Niania Gretchen była podłą puszczalską.
Derek, chcesz popatrzeć na kalendarz z oponami?
OPONY GUNDERSONA
To wypaczony wizerunek kobiet,
ale przez nianię Gretchen sam nie wiem, co myśleć.
Umówmy się, Petey.
Przestań mówić o niani Gretchen, to przestanę mówić o wielkiej patelni.
Ostatni raz pytam: gdzie jest ciało?
Pozwól, że ja o coś zapytam.
Czemu taka seksowna diablica używa takich tanich perfum?
Masz niezły charakterek. Przydasz nam się.
Przeszłabyś na ciemną stronę?
Próbowałam na studiach. To nie dla mnie.
Następny.
Witaj w mojej komnacie, Elfo. Usiądź.
Wygodnie? Świetnie.
Masz przed sobą bogaty wybór narzędzi do tortur.
Masz jakieś szczególne upodobanie?
Co by tu wybrać? Jak się ten nazywa?
Kościołup.
- A ten? - Łamacz Języka.
Nie to. To obok, po lewej.
- Po drugiej lewej. Tak. - Czaszkościsk.
- Co robi? - Ściska czaszkę.
- Brutalnie czy pieszczotliwie? - Brutalnie.
- A to? - Gumowe Gatki.
Nie. A to?
Odpalcownik.
- To bolesne? - A jak sądzisz?
A to?
Smagacz przyrodzenia, cymbale!
Trudno się zdecydować. Zróbmy przegląd od nowa.
Masz pięć sekund.
To jest spoko, ale tamto…
- Dość tego! - Wybieram Gumowe Gatki!
Za późno!
Jak miło, że możemy pogawędzić jak demon z demonem.
Obiecałem sobie, że nie będę ci kadził, ale tak bardzo podziwiam twoje dokonania.
Powodzie, klęski głodu, tasiemce, skórki przy paznokciu, świece okazjonalne.
Stary, istny geniusz z ciebie!
Całe wieki opracowywaliśmy kolendrę.
To widać.
Lubię cię, Luci.
Wręcz mnie trochę przypominasz
i wiem, że Piekło nastawiłoby się przychylnie wobec ciebie,
gdybyś oddał mi przysługę.
Oddałbyś mi przysługę, Luci?
To zależy.
To ma związek z tym ciałem?
Co chcecie z nim zrobić? Knujecie coś?
Coś zbereźnego?
Stara sztuczka z odpowiadaniem pytaniem na pytanie.
Sam ją wynalazłem.
Niby co?
Nie wiesz, co tu jest grane,
z czym się mierzysz.
Ani ty, piąta wodo po ostrym sosie.
Myślisz, że możesz uraczyć mnie alkoholem, cygarami i grą w nagie karty
i podsycać mój kompleks tatusia, a ja zacznę śpiewać jak kanarek.
„Trele-lele, trele-lulu”.
Próżny wysiłek, Szatanie, bo ja nie mam taty.
Nie masz? Oczywiście, że masz…
synu.
Chwileczkę.
Pijemy… co to takiego?
Szlachetna brandy,
kapka rumu, curaçao, syrop z cukru,
świeżo wyciśnięty sok z cytryny i granulka trutki na szczury?
To Brandy Daisy, mój pierwszy koktajl! Miałem trzy latka.
Nie chodziliśmy razem w tango.
Tatuś?
Tak.
Tak. To może powiesz staruszkowi, gdzie jest to ciało?
Mam ci tyle innych rzeczy do opowiedzenia!
Przyniosę albumik z wycinkami.
Albumik?
Błagam, przecież mówię. Jajco pamiętam.
Jajco pamiętam!
Nie wyrażaj się jak wieśniak z zaścianka,
nie dam się nabrać.
Nie po oczach, paniusiu.
Wiesz, czego najbardziej nie znoszę? Marnowania czasu.
Chcesz mnie chlastać po pupci, tak?
Dobra, Kissy… Dagmar.
Mam na ten temat zdecydowanie mieszane uczucia.
Myślisz, że to żart, Elfo?
Całe życie na to czekałam.
To coś jest ważniejsze niż ty, ja czy cokolwiek
w tym dennym królestwie,
więc nie popsuje mi szyków jakiś kwękający, jojczący, marudny elf.
Znowu kwękasz!
Bean przerastała cię o niebo!
Za późno, by wybrać słowo bezpieczeństwa?
Wiesz, że wiem, że wiesz, gdzie jest ciało.
Zdziwiłabyś się, czego nie wiem.
Jeśli go nie znajdę, zabiję cię dla rozrywki.
Gumowe Gatki ocaliły mój zadek.
Nie daj się, Merkimer. Wszystko w twoich racicach.
Jak zawsze. Możesz na mnie polegać, Elmo.
Następny!
Pani, ofiaruję uwodzenie wielokrotnego wyboru.
Wybierasz A: mą dozgonną adorację,
B: frywolne akrobacje czy C: jedno i drugie?
Zaprawdę, hoża z ciebie kobitka, moja królowo.
Zamknij się.
Ośmielę się zapytać: czy jesteście siostrami?
Odcięta głowa może się przyglądać,
gdy będziemy uprawiać miłosne ekscesy na tej brudnej podłodze.
Mam pomysł.
Chętnie.
Mów, gdzie jest ciało, albo wypalę ci na grzbiecie literę L.
Jak „lowelas”?
Jak „lebiega”.
Nie taki żar gorących ciał mi się marzył.
Nie, czekaj, moja pani. Zaraz wszystko ci wykwiczę.
Straż, przynieść mi rękawiczki do zwłok.
Te zamszowe.
Ciało jest w sypialni Elfo.
Tu ja z pierwszym narzędziem tortur, jakie wynalazłem.
Nazwałem je „banjo”.
Tutaj wynajduję wątróbkę i cebulą.
A tutaj podaję dzieciom wątróbkę z cebulą w piekle.
No tak.
Koniec imprezy! Czas odnaleźć tułów.
Dzięki Bogu.
Bywaj, Luci. Jesteś wolny.
- Cześć, Luci. - Siemasz, Dagmar.
Śmierdzisz brandy i porażką.
Wybacz, kochana.
Luci to profesjonalista. Daję słowo, to on torturował mnie.
Pokazowa żonka, papciu.
Owszem, ma swoje zalety.
Ten ślub był spłatą długu, ale sprawy się pogmatwały.
Dzięki Bogu. To na razie, Luci.
Dagmar jest moją mamą?
Nie. Twoja mama zmarła wiele tysiącleci temu.
Smutna historia, ale wiesz…
Może ją zastąpić.
Uwierz, lepiej, gdybyś był teraz gdzie indziej.
Nie, tu mi wygodnie.
Dobrze. Wybacz, Dag, pozwól, że się tym zajmę…
Wyskoczymy dziś na kolację.
- Świetnie. O której? - Wyślij SMS-a.
Nie mam jak.
Wynajdę to.
Chodź, Bean. Ruszajmy.
O co się martwisz? Elfo? Poradzi sobie.
Wiesz, że cię pragnę. A czego ty chcesz?
Dotąd nikt mnie o to nie pytał.
UWAGA MOKRA POSADZKA
Dagmar już wie. Idzie do twojego pokoju.
Nie zdążymy, bo mamy krótkie nogi,
a Dagmar ma długie, zgrabne i aż po szyję.
Znam tajne skróty.
Przydają się, gdy chcę unikać ludzi, jak są… ludźmi. Chodź.
J-7.
Gdzie jesteś, do jasnej cholery?
Ukatrupię cię, J-7!
Co u…
SŁOWNIK DREAMLAND OD AGØGGSKI DO ZØGOWY
Strona 982.
Przekartkuj!
KLATKA SCHODOWA RZECZOWNIK
Nie tak ją łap!
Wybacz, do skradzionych zwłok nie dołączają instrukcji.
To ona. Wszędzie rozpoznam ten stukot.
Elfo, co się tu wyprawia?
Pierwszy raz widzisz romantyczne obłapianie?
Z nim? Serio?
Dziewko od mopa, stać cię na więcej niż tego minielfa.
„Mini” i „elf” to masło maślane.
Jeśli się dowiem, że kłamałeś,
to będziesz całował tylko swój tyłek na pożegnanie.
Dobra, żegnam!
Zgroza, co nie?
Co? Nie. To nie przez ciebie.
Zawsze się wzdrygam, jak ktoś mnie dotyka, więc…
Czaję. Mówisz o Dagmar. No tak.
Nie. No racja. Zgroza. Do kwadratu.
To ja już pójdę i coś pomopuję albo coś.
Jasna sprawa. Dziękuję.
Nie mopuj zbyt ciężko!
Co? „Nie mopuj zbyt ciężko”? Aleś palnął.
Ale się zamotałeś.
Bean. Mogę tak do ciebie mówić?
Jesteś tylko tułowiem podłej wersji kogoś, kogo znałem,
ale lepsze to niż nic.
Lepisz się!
Wiesz, czego nikt nie wie na temat żałoby?
Pominąwszy zajadanie emocji.
Tego, że najgorszy nie jest żal za utratą tego, co mieliśmy,
ale tego, czego nie będziemy mieć.
Zmarnowałem tyle czasu, pragnąc, byś była dla mnie czymś innym,
że nie doceniałem tego, czym byłaś.
Moją przyjaciółką.
Najlepszą przyjaciółką.
Tak mi przykro.
Od teraz w świecie będzie dziura w twoim kształcie.
Żegnaj, Bean.
Elfo.
Bean?
Elfo!
Napisy: Ewa Nowicka