‎(ดิสเอนแชนท์เมนต์ ‎เอลฟ์แสบกับเจ้าหญิงสำมะเล)
‎ให้ตายสิ แดกมาร์
‎เจ้าฆ่าลูกสาวตัวเอง ‎ด้วยการโยนนางลงมหาสมุทร
‎เจ้าเลวทรามยิ่งกว่าที่ข้าคิดอีกนะ
‎ซาตาน ที่รัก ค่อยหยอดคำหวานใส่ข้าวันหลังเถอะ
‎แดกมาร์ฆ่าบีนเหรอ
‎เราทุกคนใช้ประกันสุขภาพของนางนะ
‎ข้าตายแล้วเหรอ ข้าอยู่บนสวรรค์เหรอ
‎ยัง
‎แต่บีนคือแผนการทั้งหมดของเจ้านะที่รัก
‎เจ้าโยนแผนการนั่นลงมหาสมุทรซะอย่างนั้น
‎ไหนๆ ก็พูดถึงบีน ‎หยุดแกว่งหัวนั่นเล่นสักทีได้ไหม
‎เจ้ากำลังทำเลือดหยดใส่รองเท้าข้า
‎ราชาแห่งนรกนี่ขี้บ่นชะมัด
‎อย่ามามองข้าแบบนั้นนะ
‎เราต้องมีคนอย่างบีนมาปลดปล่อยเวทมนตร์
‎ไม่ได้บอกไว้สักหน่อยว่าคนไหน
‎เดี๋ยวนะ
‎แล้วร่างของหัวนี่อยู่ไหน
‎เอาร่างไปซ่อนซะ
‎ระวังหัวด้วยล่ะ
‎เอ่อ ไม่ต้องห่วงละ
‎กระแทก กระแทก ‎กระแทก กระแทก กระเทือน…
‎พวกเขาออกมากันแล้ว ทุกคน รีบหลบเร็ว
‎ลูกตาข้าติด
‎ตอนนี้เราแค่ต้องหาร่างให้เจอ ‎ต้องประกอบร่างกันเล็กน้อย
‎แล้วทุกอย่างก็จะเป็นของข้า
‎ข้าหมายถึงของเราน่ะ
‎บีนตายไม่ได้สิ
‎ไม่เอาน่า บีน
‎ดูสิ นางอยู่นั่น
‎เดี๋ยว นั่นไม้พายเรือแคนูต่างหาก
‎ไม่ เดี๋ยวก่อน นั่นไง
‎อ๊ะ ไม่สิ ไม้พายเรือแคนูอีกละ
‎นั่นนาง… โอ๊ะ
‎ซากวอลรัส ขึ้นอืดเชียว
‎เอลโฟ ข้าก็รักนางเหมือนกัน
‎ไม่ได้รักแบบชวนขยะแขยงแบบเจ้า ‎แต่นางจากไปแล้ว เพื่อน
‎อะไรเนี่ย เลือดเหรอ
‎ไม่นะ ไม่
‎ไม่ๆ
‎บีน บีน
‎นั่นเขาว่ายน้ำหรือจมน้ำอยู่น่ะ
‎มารอดูกัน
‎นางเหลืออยู่แค่นี้
‎มีแค่รองเท้าบู๊ทข้างเดียว
‎เท้าเจ้าใหญ่จัง
‎นางเป็นคนแรกที่ข้ารัก
‎นางเป็นคนแรกที่ข้าไม่เกลียด
‎นางเป็นคนแรกที่อนุญาตให้ข้านั่ง
‎นี่ ทำอะไรน่ะ บันตี้ ยืนขึ้น
‎ลูซี่พูดถูกเป็นครั้งแรก ‎นั่งเฉยๆ ไม่ได้ช่วยอะไรใคร
‎ข้ารู้ว่าเจ้าเสียใจ
‎ข้าก็เสียใจ บันตี้ก็เสียใจ ลูซี่รู้สึกอะไรสักอย่าง
‎แต่บีนตายเพื่อปกป้องดรีมแลนด์ ‎และเราต้องทำสิ่งที่นางเริ่มไว้ให้เสร็จ
‎เราไม่รู้ว่าแดกมาร์กับซาตาน ‎ต้องการอะไรกันแน่ แต่ข้าขอประกาศ
‎ต่อหน้าไม้ถูพื้นแสนสกปรกเก่าๆ ‎อันศักดิ์สิทธิ์ของข้าว่า
‎สิ่งเดียวที่ขวางระหว่างเรา ‎กับพวกเฮงซวยนั่นก็คือเราเอง
‎มีใครจะร่วมมือกับข้าบ้าง เพื่อบีน
‎- เพื่อบีน ‎- เพื่อบีน
‎น้ำจากไม้ถูพื้น
‎เราจะปล่อยให้แดกมาร์ ‎เจอร่างของบีนตัวร้ายไม่ได้
‎เข้าใจไหม เอลโฟโป๊
‎ไม่ต้องห่วง ข้าเจอที่ซ่อนดีๆ ที่นึง
‎จริงๆ ก็ดีเกินไปสำหรับข้า ‎ข้าลืมไปแล้วว่าเป็นที่ไหน
‎ข้าต้องไปนอนละ เหนื่อยชะมัด
‎โยนกางเกงมาให้ทีสิ
‎บันตี้
‎ข้าทำดีที่สุดแล้วนะ เอลโฟ ‎ข้าทิ้งลูกอมรสมินต์ไว้บนหมอน
‎ข้าไม่เห็นลูกอมสักเม็ด บันตี้
‎อึครั้งหน้าก็ลองก้มลงดูสิ ราตรีสวัสดิ์นะ
‎(บทที่ 41 ‎หัวไร้ร่าง)
‎สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี เด็กหญิงเด็กชายทุกท่าน
‎ข้าขอแนะนำสามีคนใหม่เอี่ยม ‎ของราชินีป้ายแดงแห่งดรีมแลนด์
‎เตรียมตัวให้พร้อมเพื่อพบกับจอมวายร้าย ‎คนสุดท้าย และผู้นำคนกล้าของพวกเรา
‎เจ้าชายแห่งความมืดมิด ราชาแห่งความอำมหิต
‎ตัวน่ารังเกียจแห่งแอละแบมา
‎ข้ากำลังพูดถึงซาตาน
‎สวัสดีสตีมแลนด์
‎ไม่เอาๆ
‎สวัสดีพวกงี่เง่า ราชินีของเจ้ากลับมาแล้ว
‎ข้าไม่ได้ยิน
‎อย่างนั้นสิ พวกกระจอกงอกง่อย
‎"กระจอกงอกง่อย" เหรอ
‎หมายความว่าไง
‎คิดว่าแดกมาร์รู้จักทร็อก ลีฟโวไหม
‎นางรู้จักสิ่งนั้น
‎ที่ปกป้องสิ่งนั้นที่ทำให้เราระแวงกันขนาดนี้
‎ประชาชนผู้น่ารังเกียจที่กลัวจนตัวสั่นของข้า ‎พวกเจ้าไม่มีอะไรให้ต้องกลัวข้ามากนัก
‎อย่างไรก็ตาม ‎ใครสักคนในดรีมแลนด์ที่อยู่ในฝูงชนนี้
‎ขโมยของมีค่าของข้าไป
‎ร่างที่ปราศจากหัว
‎อย่าจ้องข้าสิ ข้าเก็บแต่หัวนะ
‎เฟร็ด คนทำอาหารหมาเป็นคนเอาร่างไป
‎อย่าจ้องข้าสิ ข้าใช้แค่เนื้อมนุษย์คุณภาพต่ำ
‎พอได้แล้ว ใครก็ตามที่เอาร่างนั้นไป ‎จะได้มีชีวิตอยู่กับฝันร้าย
‎จนกว่าข้าจะได้ร่างนั้นกลับมา ‎และข้าจะได้มันกลับมาแน่
‎มีคำถามอะไรไหม
‎ไม่เอาน่า ไม่ต้องเขิน
‎ข้าโกรธละนะ
‎ตอนนี้ข้าสงบลงละ
‎ข้ามีคำถาม
‎ดูเหมือนพวกเราต้องรอหนึ่งปีหรือนานกว่านั้น
‎เพื่อให้ได้ดูตอนใหม่ของเรื่องนี้
‎ท่านจะคาดหวังให้เราจำเรื่องที่เกิดขึ้น ‎ได้ยังไงในเมื่อมันนานขนาดนั้น
‎ท่านกำลังให้ข้ารออยู่…
‎มีคำถามงี่เง่าอะไรอีกไหม
‎เหมือนคำถามโง่ๆ ที่เจ้าเพิ่งถามน่ะเหรอ
‎ได้ เริ่มการสอบสวนได้
‎มาเริ่มกันที่…
‎เอลโฟ ลูซี่ แม่หัวม็อบ และบันตี้
‎ดีใจที่ได้รู้จักนะ
‎หัวเราะอะไร เอาเจ้าหมูนั่นมาด้วย
‎หนังหมูของข้า ตูดด้วย
‎ข้ายังไม่อยากเชื่อว่าเจ้ามีตัวตนอยู่จริง
‎มอร่า เจ้ามีตัวตนจริงๆ ใช่ไหม
‎หลังๆ นี้ข้าฝันเยอะมาก ‎เห็นภาพลวงตา เมายา…
‎เจ๋งดีนะ
‎แล้วก็ไปบำบัดด้วยอายาวัสก้า
‎แต่เจ้ามีตัวตนจริงๆ ใช่ไหม
‎ดูนิ้วเท้าที่งอเพราะเขินของเจ้าสิ ‎ข้าอยากมีนิ้วเท้าจัง
‎ตอนนี้ข้ารู้สึกดีกว่าที่เคยรู้สึกมาทั้งชีวิตเลย
‎ข้าไม่อยากกลับบ้าน
‎ถ้ำชื้นๆ นี่น่าอยู่ดี
‎งั้นก็อย่ากลับบ้านสิ
‎ได้ก็ดี
‎รองเท้าอีกข้างของข้าอยู่ไหน
‎ข้าพูดจริงนะ บีน เจ้าเป็นอิสระแล้ว
‎ผู้คนที่ดรีมแลนด์คิดว่าเจ้าตายแล้ว ‎ก็เลยไม่มีใครตามหาเจ้า
‎- รีบออกไปจากที่นี่กันเถอะ ‎- ไม่รู้สิ
‎ที่รัก แม่เจ้าผลักเจ้าตกหน้าผานะ
‎- ระเบียง ‎- แย่กว่าเดิมอีก ไปกันเถอะ
‎ข้าก็อยากนะ อยากจริงๆ
‎แต่เพื่อนๆ ข้าอยู่บนนั้น ‎และข้าเป็นราชินีของพวกเขา
‎ไม่เอาน่า ควีนบีน
‎นี่อาจเป็นโอกาสเดียวของเรานะ
‎คิดว่าโชคชะตากำลังเปิดโอกาสให้เราสิ
‎ข้ารู้ว่ามีกระท่อมเล็กๆ ผุพังริมหาดแห่งหนึ่ง ‎ที่เราอยู่อย่างมีความสุขด้วยกันตลอดไปได้
‎ที่รักจ๋า ทุกวันเป็นเหมือนวันนี้ได้นะ
‎(ห้องสอบสวนโดยใช้ความรุนแรง)
‎การรอเป็นเรื่องน่าทรมานที่สุด ‎ยกเว้นแต่ตอนถูกทรมานจริงๆ
‎เจ้าไม่ได้อยู่ในแก๊งเรานะ เมอร์คิเมอร์
‎ทหาร ปีศาจตัวนี้ทำร้ายความรู้สึกข้า
‎ฟังนะ เจ้าลูกชิ้นหมู
‎เราจะปลอดภัย ตราบใดที่ทุกคนหุบปากไว้
‎เจ้าไม่ใช่คนที่มีหลักฐานไร้หัว ‎นอนเล่นอยู่บนเตียงสักหน่อย
‎หยุดโม้ได้แล้ว ไอ้หื่น
‎ข้าขอโทษนะ เอลโฟน้อย
‎ปกติแล้วข้าไม่รีบขนาดนี้ ‎เวลาเอาศพใครไปซ่อน
‎หยุดกระซิบเรื่องลับกันดังๆ ทีได้ไหม
‎จำไว้นะว่าทุกคนต้องตอบให้ตรงกัน
‎"ข้าไม่จำได้"
‎จะพูดให้ถูกไวยากรณ์ก็ได้ ถ้ารู้
‎เยี่ยมมาก ข้าแทบไม่ได้สนใจเลย
‎อ้อ แก๊งเพื่อนสาวและเพื่อนๆ ‎ตัวประหลาดน่ารังเกียจของบีนนี่เอง
‎ข้าจะจัดการกับปีศาจเอง
‎มาเถอะลูซี่ ข้าเอาจริงนะ
‎โอ๊ะ
‎ข้าจะจัดการกับพวกเจ้าที่เหลือ ‎ตามลำดับความสูง คนที่สูงที่สุดก่อน
‎ยัยราชินีงี่เง่าที่สนใจแต่ขนาด
‎แบบนี้ข้าจะได้เครื่องร้อนพอดี
‎เมื่อถึงเวลาต้องจัดการ ‎ทาสรับใช้น่าสมเพชที่หูแหลมนี่
‎ไม่ได้แหลมขนาดนั้นสักหน่อย ยัยนมแหลม
‎โธ่ บันตี้
‎เมื่อคืนเจ้าอยู่ที่ไหน
‎ตอนทุ่มครึ่งถึงสามทุ่ม
‎ข้าห้อยอยู่บนเชือก ถูกำแพงนอกปราสาทอยู่
‎พอสามทุ่มถึงห้าทุ่ม ‎ก็ขุดถ่านหินอยู่ในเหมืองถ่านหิน
‎ตั้งแต่ห้าทุ่มถึงร้านปิด
‎ข้าเป็นนักเต้นเปลื้องผ้า ‎ที่ชริมเปอร์สคลาวน์รูม
‎ที่ข้าไปตะลึงตึงตึง ตะลึงตึงตึงเพื่อแลกเงิน
‎คิดว่าบันตี้จะบอกความจริงไหม
‎ไม่แค่นั้นนะ
‎นางจะเล่าอย่างหมดเปลือก ‎จับทุกอย่างใส่หม้อต้มจนสุก
‎ให้แดกมาร์เอามากรอกปากศพเราอีกที
‎หวังว่าจะใส่ซอสลงไปด้วยนะ
‎คนต่อไป
‎ตอนนี้ "ตะลึงตึงตึง" บ้าๆ นั่น ‎ดันติดอยู่ในหัวข้าอีก
‎(ศูนย์กลางความสนุกสตีมแลนด์)
‎(นั่งเรือดำน้ำ ‎เดินทางไปเยือนดวงจันทร์)
‎(จะไว้ใจตะกร้าสานได้แค่ไหน)
‎(บ้านกระจก)
‎(โชว์ของแปลกและหอคนพิลึก ‎ของพี.ที. แม็กกี)
‎ก้าวขึ้นมาเลยทุกท่าน ‎กระบะทรายทำความสะอาดแล้ว
‎และเหล่าตัวประหลาดก็พร้อมให้ล้อเลียนแล้ว
‎อย่าให้อาหาร ไม่งั้นพวกมันจะมีความหวัง
‎(ปาลูกเบสบอลใส่อ๊อดวอล ‎สามตาผู้ลึกลับแห่งตะวันออก)
‎เฮ้อ ซอร์เซริโอ ‎เรื่องเดียวของข้าที่ประหลาดก็คือ
‎ข้าคิดถึงเจ้าเหลือเกิน
‎นี่ ดูเจ้าคนขี้เหงาคนนั้นสิ
‎ไม่เห็นเหรอว่าข้ากำลังเศร้าคิดถึงใครอยู่
‎นี่ เลียม หมอนั่นมีตากี่ตานะ
‎ไม่รู้สิ หนึ่ง สอง…
‎เฮ้ย
‎หมอนั่นมีลูกเบสบอลกี่ลูกเนี่ย
‎หนึ่ง สอง…
‎เฮ้ย ระวังหน่อย
‎ถ้าข้ามีลูกสนอยู่ที่นี่ พวกเจ้าได้เสียใจแน่
‎ลูกสนเหรอ
‎แจสเปอร์ลูกรักของแม่ นั่นใช่ลูกไหม
‎แม่ ข้าคิดว่าแม่ถูกเผาจนเกรียมไปแล้ว ‎ข้าร้องไห้เหมือนคนสติแตกเลย
‎โถ แจสเปอร์ ‎แม่ไม่เคยมีความสุขขนาดนี้มาก่อนเลย
‎ที่ถูกล่ามโซ่ไว้ แล้วก็ได้กินขนมปังฮอตดอกเน่าๆ
‎(เดเรค ครึ่งคนครึ่งซาลาแมนเดอร์ผู้ใจดี)
‎แม่ของข้าเป็นราชินีโจรสลัดที่ยุ่งมาก ‎ก็เลยไม่ได้ทำเค้กกล้วยหอมให้ข้ากินละ
‎ครั้งนึงตอนออกทะเล ‎ข้าอ้อนวอนนางอยู่หลายครั้ง
‎ท้ายที่สุดนางก็อบเค้กให้ข้าก้อนนึง ‎ในห้องครัวบนเรือ
‎แต่แล้วเรือก็ถูกเผาจนราบ ‎และเราสูญเสียคน 40 คนไป
‎ตอนนี้พอข้าพูดถึงกล้วย แม่ข้าจะกรีดร้อง ‎คิดถึงเค้กกล้วยหอมชะมัด
‎ข้าก็เกลียดพ่อข้าเหมือนกัน ข้าเกลียดพ่อ
‎(วัยรุ่นชวนสยอง)
‎เจ้าโดนกักบริเวณเพิ่มอีกปีนึงแล้ว
‎ข้าดีใจที่พี่เลี้ยงข้าหย่ากับพ่อ
‎แม่พูดถูก
‎เกรทเช่นเป็นพี่เลี้ยงชั้นต่ำชั่วช้า ‎ที่ชอบแย่งผัวคนอื่น
‎นี่ เดเรค อยากดูปฏิทินยางเซ็กซี่ๆ ของข้าไหม
‎(ยางกันเดอร์สัน บลิมป์)
‎มันนำเสนอมุมมองผู้หญิงที่บิดเบือนไป
‎แต่พี่เลี้ยงเกรทเช่นทำให้ข้า ‎รู้สึกประหลาดและสองจิตสองใจชอบกล
‎จะบอกอะไรให้นะพีตี้
‎ถ้าเจ้าหยุดพูดเรื่องพี่เลี้ยงเกรทเช่นนี่ ‎ข้าจะหยุดพูดเรื่องกระทะใบใหญ่
‎ขอถามเป็นครั้งสุดท้ายนะ ร่างนั้นอยู่ไหน
‎ขอถามอะไรเจ้าหน่อยนะ
‎ทำไมนางร้ายแสนเซ็กซี่อย่างเจ้า ‎ถึงได้ใส่น้ำหอมราคาถูกนัก
‎แม่หัวม็อบ ข้าชอบที่เจ้าปากกล้า ‎ข้าว่าเราใช้เจ้าได้
‎เคยคิดจะร่วมมือกับด้านมืดบ้างไหม
‎เคยลองครั้งนึงสมัยเรียนมหาวิทยาลัย ‎ไม่ใช่ทางข้าน่ะ
‎ถัดไป
‎ยินดีต้อนรับสู่ห้องทรมานของข้า เอลโฟ นั่งสิ
‎สบายไหม ดี
‎เจ้าก็เห็นว่าข้างหน้าเจ้า ‎มีเครื่องมือทรมานหลายชิ้น
‎มีชิ้นไหนที่เจ้าสนใจไหม
‎มีให้เลือกเยอะจัง อันนี้เรียกว่าอะไร
‎เครื่องดึงกระดูก
‎- อันนั้นล่ะ ‎- เครื่องบิดลิ้น
‎ไม่ ไม่ใช่อันนั้น อันที่อยู่ถัดไปทางซ้ายน่ะ
‎- ซ้ายอีกด้าน ขวา ‎- เครื่องบีบกะโหลก
‎- มันเป็นยังไง ‎- มันบีบกะโหลกเจ้า
‎- บีบเบาๆ หรือบีบแรงๆ ‎- แรงๆ
‎- แล้วอันนั้นล่ะ ‎- กางเกงยาง
‎ไม่อะ แล้วอันนั้นล่ะ
‎เครื่องหักนิ้ว
‎- เจ็บไหม ‎- คิดว่าไงล่ะ
‎แล้วอันนั้นล่ะ
‎นั่นเครื่องตบอัณฑะ เจ้าโง่
‎ตัดสินใจยากจัง มาเริ่มกันใหม่ดีกว่า
‎เจ้ามีเวลาห้าวินาที
‎เอ่อ ข้าชอบอันนั้น แต่อีกอันก็…
‎- พอกันที ‎- ข้าเลือกกางเกงยาง
‎สายไปแล้ว
‎ข้าดีใจที่เราได้มาคุยกันแบบนี้ ‎แบบปีศาจกับปีศาจ
‎ข้าสัญญากับตัวเองว่าจะไม่ตื่นเต้น ‎แต่ข้าเป็นแฟนพันธุ์แท้ของผลงานเจ้า
‎ข้าหมายถึง ทั้งน้ำท่วม ความอดอยาก ‎พยาธิตัวตืด เล็บขบ เทียนไขที่มีขายเฉพาะฤดู
‎เพื่อน เจ้ามันอัจฉริยะจริงๆ
‎เราทำเวิร์กช็อปผักชีมาหลายศตวรรษแล้ว
‎มันตอบแทนเราแล้ว
‎ข้าชอบเจ้านะ ลูซี่
‎อันที่จริง ข้าเห็นตัวข้าบางส่วนในตัวเจ้า
‎และข้ารู้ว่านรกจะเต็มใจยอมรับเจ้าอย่างดี
‎ถ้าเจ้าช่วยข้าทำอะไรสักอย่าง
‎เจ้าช่วยข้าทำอะไรสักอย่างได้ไหม ลูซี่
‎ก็แล้วแต่
‎มันเกี่ยวกับร่างที่ไร้หัวหรือเปล่า
‎เจ้าอยากเอามันไปทำอะไร เรื่องไม่ดีละสิ
‎เกี่ยวกับเซ็กซ์หรือเปล่า
‎มุกเก่า "ตอบคำถามด้วยคำถาม"
‎ข้าเป็นคนคิดค้นมันเองนะ
‎คิดค้นอะไร
‎เจ้าไม่รู้หรอกว่ากำลังคุยกับใครอยู่ที่นี่
‎กำลังเผชิญหน้ากับใครอยู่
‎เจ้าก็เหมือนกันนั่นแหละ พ่อซอสพริก
‎เจ้าคิดว่าจะใช้เหล้า ซิการ์ และไพ่รูปโป๊กับข้า
‎เปิดใจคุยกันเรื่องปัญหาของข้ากับพ่อ ‎แล้วข้าจะยอมบอกเจ้าทุกเรื่อง
‎เปิดใจให้หมดเลย
‎ตลกชะมัด ซาตาน เพราะข้าไม่มีพ่อด้วยซ้ำ
‎เจ้าไม่มีเหรอ เจ้าต้องมีพ่ออยู่แล้วสิ…
‎ไอ้ลูกชาย
‎เดี๋ยวนะ
‎เราชอบแฮะ นี่อะไร
‎บรั่นดีชั้นดี
‎มีรัม 30 มล. คูราเซา น้ำเชื่อมธรรมดาๆ
‎น้ำเลม่อนบีบสดๆ และยาฆ่าหนูหนึ่งหยด
‎นี่มันบรั่นดีเดซี่ ค็อกเทลแก้วแรกของข้า ‎ตอนนั้นข้าสามขวบ
‎เจ้าไม่ใช่เพื่อนร่วมก๊งของข้า
‎พ่อเหรอ
‎ใช่แล้ว
‎ใช่ ทำไมเจ้าไม่บอกป๊ะป๋าล่ะว่าร่างนั้นอยู่ไหน
‎แต่ข้ามีเรื่องอื่นที่อยากบอกป๋าอีกเยอะเลยนะ
‎ขอไปหยิบสมุดเก็บรูปก่อน
‎สมุดเก็บรูปเหรอ
‎ขอร้องล่ะ ข้าก็บอกท่านอยู่นี่ไงว่าข้าไม่จำได้
‎ข้าไม่จำได้
‎เลิกพูดจาเหมือนเอลฟ์หลังเขาได้แล้ว
‎ข้าไม่เชื่อ
‎จะฟาดอะไรก็ระวังหน่อย คุณผู้หญิง
‎รู้ไหมว่าข้าเกลียดอะไรมากที่สุด ‎การเสียเวลาไง
‎อยากเล่นฟาดตูดสินะ
‎โอเค คิสซี่ เอ๊ยแดกมาร์
‎ข้ารู้สึกลังเลใจมากๆ เรื่องนั้นนะ
‎คิดว่านี่แค่ล้อเล่นกันเหรอ เอลโฟ
‎ข้ารอเวลานี้มาทั้งชีวิต
‎มันยิ่งใหญ่กว่าตัวข้า หรือเจ้า หรืออะไรอย่างอื่น
‎ในอาณาจักรเล็กๆ โกโรโกโสนี่
‎และข้าจะไม่ยอมให้เอลฟ์ตัวเล็กๆ ‎ยิ้มแหยๆ ครางหงิง ขี้บ่นมาขวางแน่
‎เจ้ากำลังยิ้มแหยๆ อยู่
‎บีนเหมาะกับตำแหน่งราชินีมากกว่าเจ้าสิบเท่า
‎โทษนะ นี่สายเกินไปหรือเปล่า ‎ที่จะเลือกเซฟเวิร์ด
‎เจ้าก็รู้ว่าข้ารู้ว่าเจ้ารู้ว่าร่างบีนอยู่ไหน
‎เจ้าจะแปลกใจว่ามีอะไรที่ข้าไม่รู้เยอะแค่ไหน
‎ถ้าข้าหาร่างไม่เจอ ‎ข้าก็จะฆ่าเจ้าเล่นๆ เอามัน
‎อย่างน้อยกางเกงยางก็ช่วยรองตูดให้ข้า
‎เข้มแข็งไว้นะ เมอร์คิเมอร์ ‎ทุกอย่างขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว
‎ก็อย่างที่เป็นมาเสมอ เจ้าพึ่งข้าได้ เอลโม
‎ต่อไป
‎คุณผู้หญิง ข้ามีตัวเลือกในการยั่วยวนให้ท่าน
‎ท่านอยากได้ ‎ก. การประจบประแจงที่ไม่มีวันสิ้นสุด
‎ข. การซั่มกันแบบผู้ใหญ่ ‎หรือ ค. ทั้งหมดที่กล่าวมา
‎โอ้โฮ ท่านช่างเป็นสตรีที่ห้าวหาญ ราชินี
‎หุบปากซะ
‎ข้าไม่ได้ตั้งใจจะทะลึ่ง ‎แต่พวกท่านเป็นพี่น้องกันหรือเปล่า
‎ข้าไม่สนด้วยซ้ำถ้าเจ้าหัวขาดนี่ดูเราอยู่ด้วย
‎เราร่วมรักกันแบบพิเรนทร์ๆ ร้อนแรง ‎บนพื้นสกปรกๆ นี่ได้เลย
‎คิดอะไรออกละ
‎เชิญว่ามาเลย
‎เจ้าบอกข้ามาว่าร่างอยู่ไหน ‎ไม่งั้นข้าจะตีตราตัวแอลนี่บนตัวเจ้า
‎เลิฟเวอร์ คนรักเหรอ
‎ลูสเซอร์ ขี้แพ้ต่างหาก
‎นี่ไม่ใช่สเต๊กหมูจานร้อนที่ข้าใฝ่ฝันถึงนี่นา
‎ไม่ เดี๋ยวก่อน พระองค์ ‎ข้าเป็นพวกปากสว่าง ข้าจะบอกทุกอย่าง
‎ทหาร ไปเอาถุงมือสัมผัสศพของราชวงศ์มา
‎อันที่เป็นผ้ากำมะหยี่
‎ร่างอยู่ในห้องนอนของเอลโฟ
‎โอเค นี่ข้ากับเครื่องมือทรมาน ‎เครื่องแรกที่ข้าคิดค้นขึ้นมา
‎ข้าเรียกมันว่าเดอะแบนโจ
‎และนี่รูปข้าคิดค้นลิเวอร์แอนด์ออนเนียนส์
‎และนี่ข้ากำลังเสิร์ฟ ‎ลิเวอร์แอนด์ออนเนียนส์ให้เด็กๆ ในนรก
‎อ้อ
‎ปาร์ตี้จบแล้ว ข้าต้องไปหาร่างไร้หัว
‎ขอบคุณพระเจ้า
‎ลาก่อน ลูซี่ เจ้าไปได้แล้ว
‎- สวัสดีลูซี่ ‎- ไง แดกมาร์
‎กลิ่นบรั่นดีกับความล้มเหลวคลุ้งเชียวนะ
‎ข้าขอโทษ ที่รัก
‎ลูซี่เก่งมาก ข้าแน่ใจว่าเขาทรมานข้าเข้าแล้ว
‎ภรรยาสุดเซ็กซี่ผู้เพียบพร้อมนะป๋า
‎ใช่ๆ นางมีดีเชียวละ
‎พูดตรงๆ นะ งานแต่งนั่นเป็นหนี้นรกที่แย่มากๆ
‎ขอบคุณพระเจ้า ลาก่อนนะ ลูซี่
‎ตอนนี้แดกมาร์เป็นแม่ของข้าแล้วเหรอ
‎ไม่ แม่เจ้าเสียไปหลายพันปีแล้ว
‎เป็นเรื่องเศร้ามากๆ แต่ก็นะ
‎นางเป็นแม่ใหม่ข้าก็ได้
‎พูดจริงๆ นะ เชื่อข้าเถอะ ‎ตอนนี้เจ้าควรไปที่อื่นก่อน
‎อันที่จริงตรงนี้ข้าก็สบายดีนะ
‎เอาละ โทษทีนะแดก ให้ข้าจัดการ…
‎เดี๋ยวกินมื้อค่ำกันคืนนี้แล้วกันนะ
‎- เยี่ยม กี่โมงดี ‎- ข้าไม่… ส่งข้อความมาละกัน
‎ข้าทำไม่ได้
‎ข้าจะคิดค้นมันเอง
‎มาเร็ว บีน ไปกันเถอะ
‎โอเค เจ้ากังวลเรื่องอะไรอยู่ ‎เอลโฟเหรอ เขาจะไม่เป็นไรหรอก
‎เจ้าก็รู้ว่าข้าต้องการเจ้า เจ้าล่ะต้องการอะไร
‎ไม่เคยมีใครถามข้าแบบนั้นมาก่อน
‎(ระวังพื้นเปียก)
‎เอลโฟ แดกมาร์รู้แล้ว นางกำลังไปที่ห้องเจ้าแล้ว
‎เราไปถึงที่นั่นด้วยขาสั้นๆ ของเราไม่ทันแน่
‎แล้วแดกมาร์ก็มีขายาวๆ แสนเซ็กซี่ของนาง
‎ข้ารู้ทางลัดลับๆ
‎ข้าใช้เลี่ยงใครๆ ‎เวลาที่พวกเขาน่ารำคาญน่ะ มาเร็ว
‎เจ-เจ็ด
‎อยู่ไหนนะ เจ-เจ็ด
‎ข้าจะฆ่าเจ้า เจ-เจ็ด
‎อะไร…
‎(พจนานุกรมดรีมแลนด์ ‎จากอะก็อกไกลถึงซ็อกไลค์)
‎เปิดไปที่หน้า 982
‎เปิดเร็วๆ ก็ได้
‎(หน้า 982 - ช่องบันได ‎คำนาม)
‎เจ้ากำลังยกนางผิดท่า
‎โทษทีนะ ไม่มีข้อแนะนำในการขโมยศพนี่
‎เป็นนาง ข้าจำรองเท้าบู๊ทนั่นได้
‎เอลโฟ ทำบ้าอะไรกันอยู่ที่นี่เนี่ย
‎ไม่เคยเห็นคนเขาจู๋จี๋กันเหรอ
‎กับเขาเนี่ยนะ
‎แม่หัวม็อบ เจ้าดีกว่าเอลฟ์ตัวกะเปี๊ยกนี่เยอะเลย
‎นี่ คำว่าเอลฟ์ก็รวมถึง "ตัวกะเปี๊ยก" อยู่แล้ว
‎ถ้าข้ารู้ว่าพวกเจ้าโกหกละก็
‎เตรียมจูบลาชีวิตเจ้าได้เลย
‎โอเค ลาก่อน
‎เกือบแย่แน่ะ
‎อะไรนะ ไม่ๆ ไม่ใช่เพราะเจ้าหรอก
‎ข้าผงะเสมอเวลามีใครมาโดนตัว มันเหมือน…
‎เข้าใจละ เจ้าหมายถึงแดกมาร์ โอเค ใช่
‎ไม่ โอเค ใช่ ไม่ เมื่อกี้มันแย่เนอะ แย่จริงๆ
‎ใช่ ข้าน่าจะไปถูอะไรสักอย่าง
‎โอเค เข้าใจละ ขอบใจ
‎อย่าถูหนักไปล่ะ
‎อย่าอะไรนะ "อย่าถูหนักไปเหรอ" ‎คิดอะไรของเจ้ากันเนี่ย
‎ยุ่งเหยิงไปหมดแล้ว
‎บีน คือ ข้าเรียกเจ้าแบบนั้นได้ไหม
‎ข้ารู้ว่าเจ้าก็แค่ร่างไร้หัว ‎ของเวอร์ชั่นร้ายกาจของคนที่ข้าเคยรู้จัก
‎แต่ใช้เจ้าแทนไปก่อนก็ได้
‎อี๋ ทั้งเย็นทั้งชื้น
‎รู้เรื่องความโศกเศร้า ‎ที่คนอื่นไม่เคยบอกเราไหม บีน
‎นอกจากกินตามอารมณ์
‎พวกเขาไม่เคยบอกเราว่า ‎เรื่องที่แย่ที่สุดไม่ใช่การคิดถึงอดีตที่เราเคยมี
‎แต่เป็นการคิดถึงอนาคต ‎ที่เราไม่มีทางมีได้ต่างหาก
‎ข้าเสียเวลาไปเยอะมาก ‎กับการต้องการให้เจ้าเป็นแบบอื่นเพื่อข้า
‎ข้าไม่เห็นคุณค่าในตัวเจ้า
‎เพื่อนข้า
‎เพื่อนรักของข้า
‎ข้าเสียใจจริงๆ
‎จากนี้ไปจะมีช่องว่างในโลกนี้ ‎ตรงที่ที่ควรมีเจ้าอยู่
‎ลาก่อนบีน
‎เอลโฟ
‎บีนเหรอ
‎เอลโฟ
‎คำบรรยายโดย วิสาขา ภูริไกร