(ดิสเอนแชนท์เมนต์ เอลฟ์แสบกับเจ้าหญิงสำมะเล)
ดูสิว่าเจ้าทำอะไรกับข้า บีน
- ข้าไม่ใช่คนขี้แยนะ - อะไรนะ
เจ้าสะอึกสะอื้นยังกับเด็กทารก ที่โชว์ของแปลกทุกครั้งที่มีใครปาอะไรใส่
เจ้าก็คงร้องไห้เหมือนกัน ถ้ามีคนปาถั่วเปียกๆ ใส่
นั่นไม่ใช่ถั่วเปียกๆ เป็นอึเงือกต่างหาก แต่ข้าไม่ได้ทำ
แล้วเจ้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
ข้าคิดว่าเจ้าทิ้งบีนที่ชายหาด แล้วก็ว่ายน้ำหนีไปซะอีก
ทุกคน ขอร้องล่ะ เลิกต่อล้อต่อเถียงกัน
แล้วมาเริ่มคุยกันว่าเราจะฆ่าแม่ข้ายังไงได้ไหม
เจ้าเป็นอะไรไหม ที่รัก
เส้นเลือดที่เต้นตุบๆ ที่หน้าผากเจ้า ดูน่ากลัวอยู่หน่อยๆ
หุบปากนะ
น่าประหลาดจริงๆ ที่เจ้ารู้ว่า ต้องพูดยังไงให้ข้าโมโห
ข้าอยากปาหัวนี่ใส่เจ้า
แต่มันเป็นของที่สำคัญที่สุดในชีวิตข้า
หมดเวลาหวานแหววกันแล้วสินะ
ทหาร
ร่างของหัวของลูกสาวที่ชั่วร้ายของข้า
อยู่ที่ไหนสักที่ในเมืองบ้าๆ นี่
การพูดคุยเรื่องชิ้นเนื้อนี่
ทำข้าหิวอยากกินเนื้อม้วนสักจาน
ขอบใจนะ สครัฟเฟิลส์ เจ้าเป็นตัวเดียวที่ข้าไว้ใจได้
จนกว่าจะเจอร่างนั่น ทุกคนในดรีมแลนด์ห้ามออกไปไหนทั้งนั้น
ไปได้แล้ว
ยกเว้นเราใช่ไหม
พระเจ้า เทอร์บิช
- เราออกจากห้องเราได้ไหม - ได้
และท่านจะไม่ฆ่าเราใช่ไหม
ถ้าเจ้าไม่ไปเดี๋ยวนี้ ข้าจะฆ่าเจ้า
ข้าว่าท่านจะฆ่าเราแน่ๆ เมิร์ตซ์ไปละ
ฆ่าเมิร์ตซ์ซะ
ประกาศๆ
ตามคำสั่งอันเหี้ยมโหดของราชินี ประชาชนดรีมแลนด์ทุกคนต้องอยู่แต่ในบ้าน
สำหรับคนที่ไร้บ้าน จะจัดที่ให้อยู่ในสุสาน
คงโยนศพให้ปูกินไม่ได้แล้วละ
หวังว่าพวกเจ้าจะหิวนะ
พวกเจ้าเห็นกันไหม ศพเพิ่งตบข้า
ขนาดศพ เจ้ายังทำให้รำคาญได้
ไม่เอาน่า
เราต้องสามัคคีกันและคิดให้ออกว่า จะกำจัดร่างนี้ยังไง
ดูศพนี่สิ บอกข้าทีว่าข้าไม่ได้อืดขนาดนั้น
- ไม่หรอก - ไม่ เจ้าดูดีจะตาย
- ไม่หรอก - ไม่อยู่แล้ว
- ขอบใจนะ จอมโกหกที่น่ารักทุกคน - ไม่เป็นไร
เราต้องทำมากกว่ากำจัดมัน ควักไส้มันออกมา ทำลายมันซะ
มีใครบ้างที่เรารู้จักที่ทำลายทุกอย่างที่เขาสัมผัส
- ซอร์เซริโอ - เอลโฟ
โชคดีนะ ทางเดินมีแต่ทหารเต็มไปหมด
อย่าเปิดนะ
เข้ามาเลย เชสเตอร์
บอกแล้วไง
อย่างน้อยข้าก็ไม่ต้องอุ้มเจ้า เหมือนแฟนที่เดินไม่ได้ของข้า
รู้ใช่ไหมว่าข้าทำเจ้าจมน้ำตายได้ตลอดน่ะ
ปัญหาของคู่รักใต้ทะเล
เลิกเถียงกันแล้วจัดการเจ้าผีดิบนี่กันเถอะ
ส่วนคนที่รั้งท้ายก็ต้องเอลโฟเจ้าเก่า
(บทที่ 42 ปลาขาดน้ำ)
(บลาร์ฟ)
เรื่องสุดท้ายที่ข้าจำได้
คือข้าโดนต่อยหน้าและถูกทิ้งไว้ให้ตาย
ข้าอยู่ไหนเนี่ย
ยินดีต้อนรับสู่คุกคุมขังคนเมาแห่งสตีมแลนด์
ดีกว่าตื่นขึ้นมาในห้องดับจิตนะ
เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นกับสลิม อยู่สองสามครั้งใช่ไหม สลิม
สลิม
พูดตรงๆ นะ ข้าโล่งอกเลย อย่าได้นอนเตียงล่างใต้พวกฉี่รดที่นอนเด็ดขาด
ข้าคือราชา
และข้ามาที่นี่เพื่อช่วยเหลือ โอรสทั้งสามคนของข้า
กิ้งก่า หมี และหุ่นกระบอก
หัวเราะอะไรกัน ปล่อยข้าออกไปนะ
ข้าต้องไปช่วยลูกๆ และกลับไปหาลูกสาวผู้มีเวทมนตร์ของข้า
เพื่อต่อสู้กับเมียเก่าที่เป็นแม่มด
ฟังนะพวก
ถึงเมียเก่าเจ้าจะเป็นราชินีแห่งนรก ข้าก็ไม่สนหรอก
ก็ใช่น่ะสิ
และฟังให้ดีนะ นางแต่งงานกับซาตานแล้ว
อ้าว ทำไมไม่บอกก่อนล่ะ พระองค์
ท่านอาจจะอยากได้ห้องส่วนตัว
ใช่ ข้าจัดเสื้อคลุมให้นะ ไอ้งี่เง่า
นี่ เรียกข้าว่าพระราชางี่เง่าสิ
ข้ายินดีพักในห้องขังเดี่ยว…
(ห้องขังเดี่ยว)
ห้องขังเดี่ยวเรอะ พวกเจ้าช่างกล้า…
อ้วนเป็นถังขนาดนั้นยังวิ่งได้อีก
ต่อยตำรวจเหรอ ทำไมทุกอย่าง ที่ทำแล้วรู้สึกดีต้องผิดกฎหมายด้วย
หยุดไอ้อ้วนนั่นไว้
เขาหายไปไหนแล้ว
โอเค ทางโล่ง พาผีดิบออกมา
เร็วสิ
พระเจ้า เหมือนดูยายของข้า เดินเป๋ไปเป๋มาเลย
ต้องใช้เวลาตั้งนานกว่าจะล่อนางตกผาได้
เดินสิ เจ้าศพน้อย
ไปเร็ว
เร็วหน่อย เจ้าคนอืดอาด
พยายามอย่าให้เตะตาใครล่ะ
เราทำสำเร็จแล้ว
แค่บันไดอีก 950 ขั้น
โอเค ซ็อก เจ้าต้องหลบพวกตำรวจ และหาลูกๆ ให้เจอ
ไม่น่าจะยากเกินไปนะ
มานี่สิ ทำไมไม่… เร็วเข้า
(รถประจำทางสตีมแลนด์)
ทำไม…
นี่ ข้าคือราชาแห่งท่อระบายน้ำ ไม่ใช่เจ้า
(ทางเข้านักมวยปล้ำ)
เฮ้ย
ในที่สุดพระองค์ก็ยอมลดเกียรติมาปรากฏตัว
รู้ไหมว่านี่กี่โมงแล้ว
รู้สิ นี่ไงเข็มยาว แล้วนี่ก็เข็มสั้น อยากลองไหม
เก็บท่าทางวอนบาทาไว้ใช้บนเวทีดีกว่า
ข้าไม่ได้กำลังเดินเข้าสู่กับดักใช่ไหม
(วันนี้ มนุษย์ปล้ำกับเครื่องจักร)
บีน หัวเจ้าเป็นอะไร
บีน เจ้าหายเร็วจัง
อะไรกันเนี่ย
ซอร์เซริโอ ในฐานะราชินีของเจ้า
ข้าขอสั่งให้เจ้าลืมเรื่องที่เจ้าเห็นที่นี่
และแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องหากแม่ข้าถาม
ได้เลย
มาทำตัวให้เป็นประโยชน์สักครั้ง แล้วช่วยเรากำจัดเจ้านี่หน่อย
ข้ารู้วิธีแก้ปัญหาดีๆ ละ
สารกัดกร่อนไง
ดูให้ดี "อ่างอาบน้ำกรด"
ตายละ กรดของข้าหายไปไหนหมดเนี่ย
เจ้าเห็นนักโทษ
ที่ข้าทิ้งไว้ตรงนี้ก่อนจะมีหลุมใหญ่ๆ นี่ไหม
เสียงรองเท้าส้นสูง แดกมาร์มาแล้ว ช่วยข้าซ่อนศพหน่อย
ข้ารู้ว่าพวกมันอยู่ในนั้น เอาดุ้นยักษ์มากระทุ้งซิ
เร็วขึ้นอีก แรงขึ้น
เร็วเข้า ใส่ลงไปในช่องส่งผ้าซัก
อย่างนั้นแหละ ดีมาก
ข้าไม่ไหวแล้ว นางตัวใหญ่เกินไป ไม่มีเวลาให้ลดน้ำหนักแล้ว
- นี่ - ตรงนั้นแหละ
อีกนิด ใช่แล้ว ใช่ๆ
เอลโฟ ดันก้นนางอีกหน่อย
เจ้าว่าอะไรนะ
ร่างของบีนตัวร้ายอยู่ไหน
ถ้ากางเกงยางคับๆ นั่น ทำให้ข้าพูดไม่ได้ ก็ไม่มีอะไรทำให้ข้าพูดได้
ถ้าข้ารู้ว่าพวกเจ้าซ่อนร่างนั่นไว้ละก็ ทุกคนได้ใส่กางเกงยางกันแน่
เอ่อ แย่จัง
- ทุกคน - นั่นเสียงใครน่ะ
ความลับของการห้อยต่องแต่งอยู่ได้ ด้วยปลายนิ้วคือ ถ้าเราปล่อยมือ เราตาย
- บีน - ไม่นะ
- ตอนนี้ทำไงดี - ดึงเราขึ้นไปสิ
ก็แน่อยู่แล้ว แต่จากนั้นยังไงต่อ
- ไปซ่อนตัวในห้องข้า - ดึงเราขึ้นไปได้แล้ว
บีนนี่
ข้าเกลียดอาคารสูง
วอลรัสบินได้สุดเซ็กซี่เหรอเนี่ย
ฝันข้าเป็นจริงแล้ว
นี่ พวกเจ้าไปไหนกันน่ะ
- เราแค่ต้องว่ายน้ำไป 3.5 เมตร - ได้
(เจ็ดแถวแรก โซนกระเด็น)
อารักขาข้าให้ห่างจาก พวกที่ไม่พึงปรารถนา ข้าชอบนะ
(ราชวงศ์ตัวแสบ)
เจ้าสวมบทบาทตลอดเวลาเลยเหรอ
ออกไป!
- ไอ้คนจรจัด - ไอ้คนไม่ได้เรื่อง
สุภาพบุรุษ สุภาพสตรี และเด็กๆ ที่กระหายเลือด
เราเพิ่งแทงชายคนหนึ่งในแถวที่เจ็ด
ที่มุมนี้ น้ำหนัก… เยอะไม่เบา เจ้าชื่ออะไรนะ
ราชาซ็อก ไอ้งั่งเอ๊ย
ราชาซ็อกไอ้งั่งเอ๊ย
ไม่เอา
และในมุมตรงข้าม
น้ำหนักเศษสามส่วนสี่ตัน
อดีตรถขายกาแฟคันโปรดแถวบ้านท่าน
เพอร์โคเลเตอร์
ข้าเกลียดการปีนขึ้นที่สูง
เริ่มย่ำไปได้แล้ว พวกอ่อนหัดทางน้ำ
เร็วเข้า บีน ว้าว บีน
(ชริมโป้ส์คลาวน์รูม แสดงนำโดยบันตี้)
หยุดยุกยิกได้แล้ว ตัวเจ้าก็ลื่นพออยู่แล้ว
นี่คงไม่ใช่เวลาที่เหมาะที่จะบอกเจ้า
แต่ข้าอยู่ห่างน้ำนานๆ ไม่ได้
ตัวข้าต้องโดนน้ำ เกล็ดข้าเริ่มแห้งแล้ว
(น้ำรสของข้า ถ้วยละ 11 เซนต์)
น้ำรสชาติของข้า
น้ำธรรมดาหรือน้ำอัดแก๊ส
ข้าทำน้ำอัดแก๊สให้ได้นะ
อย่าดีกว่า ให้ตาย
มีบันไดอีกละ
เร็วเข้าสิ บีน
พอใจหรือยัง
ไม่อยากเชื่อว่าพวกเขา เอาน้ำศักดิ์สิทธิ์นี่ไปใช้ทิ้งๆ ขว้างๆ กับทารก
ข้ารู้จักที่ที่เหมาะที่สุดที่จะซ่อนตัวในนี้ ไม่มีใครเข้าไป
นี่เป็นกล่องที่มีรูเยอะที่สุด ที่ข้าเคยเข้าไปซ่อนมาเลย มันคืออะไร
มันเรียกว่าห้องสารภาพบาป
เราเปิดอกพูดถึงเรื่องเลวร้ายทั้งหมดที่เคยทำมา
เช่น ทำไมเจ้าถึงทิ้งข้า
นั่นเป็นเรื่องที่เจ้าสารภาพได้
เจ้าต้องเป็นคนพูดต่างหาก
ข้าเหรอ ทำไม
ได้แล้วทิ้ง
อะไรนะ ไม่จริง
เจ้าเป็นคนที่ทิ้งข้าที่ชายหาดในดรีมแลนด์
หลังจากค่ำคืนแสนวิเศษบนท่อนซุง จากนั้นก็ใกล้ๆ ท่อนซุง ไม่มีการบอกลาด้วยซ้ำ
พอข้าตื่นเจ้าก็หายตัวไปแล้ว
วอลรัสทำเสียง "อ๊อกๆ" ใส่ข้า พวกมันหัวเราะกันแบบนั้น
แต่ถ้าเจ้าไม่ได้ทิ้งข้า
แล้วข้าก็ไม่ได้ทิ้งเจ้า ก็เหลือคำอธิบายอย่างเดียวเท่านั้น
- เงือก - ผี
เจ้าบอกว่าผีเหรอ
เปล่านะ พูดแบบนั้นก็โง่แล้ว คงเป็นผีที่พูดน่ะ
ไม่ เหตุผลนี้ฟังขึ้นนะ
เพราะพวกเงือกเกลียดมนุษย์ เข้ากระดูกดำมาตลอด
แล้วก็ ไม่นะ ข้าไม่ได้คิดว่าเจ้าเป็นมนุษย์
นั่นเป็นคำพูดที่ดีที่สุดและน่าสับสนที่สุด ที่เจ้าเคยพูดกับข้ามา
เจ้าบอกว่าข้าดีเหรอ
ไม่เคยมีใครบอกว่าข้าดีมาก่อน
ดีนะเนี่ย
ซาตาน มีคนอยู่ในโบสถ์
คงเป็นกิจของสงฆ์นั่นแหละ
แต่เราจะไม่รู้จนกว่า เจ้าจะลุกขึ้นมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่นั่นมันที่โบสถ์นะที่รัก ข้าเป็นซาตาน
พับผ่าสิ ให้ใครจับมือเจ้าไว้ก็ได้
ไปกันเถอะ โกเมอร์
หุบปากซะ
ขอให้เป็นการต่อสู้ที่ยุติธรรม
ไม่เอา
ทำตามที่วางแผนกันไว้ล่ะ ไอ้โง่
เดี๋ยวก่อนสิ
หมอนี่ได้ใส่ชุดเกราะแต่ข้าไม่ได้ใส่เหรอ
เจ้าไม่ควรจะแกล้งล้ม จนกว่าเขาจะดึงข้อเท้าเจ้าหลุด
นี่ ข้าต้องใช้ข้อเท้าเพื่อตามหาลูกๆ นะ
ฟังนะ เจ้าพวกไพร่
ข้าเป็นราชาคนสำคัญมากๆ จากดินแดนอันห่างไกล
เออ ดินแดนคนง่าวน่ะสิ
ไม่ ไม่ใช่ ดินแดนนั้นห่างออกไปอีกสองอาณาจักร
สู้กลับสิ ไอ้โง่ ข้าไม่สนหรอกว่าข้าจะพูดกลับไปกลับมา
เกิดอะไรขึ้นที่นี่เนี่ย เป็นการต้อนรับทางการทูตที่แย่มากๆ
ไม่เข้าใจอีกเหรอ เจ้ามันตัวร้าย
เมื่อไหร่จะสำนึกสักทีว่าเจ้าเสียเวลาไปทั้งชีวิต
ข้ามันตัวร้ายหรอกเหรอ
เออ เข้ามาเลย
ข้าจะอัดเจ้าให้เละเป็นโจ๊กเลย
เอาละ เปลี่ยนเขาให้กลายเป็น เครื่องเล่นของเด็กหน้าร้านของชำ
ขอบคุณ
ไม่เอา
หุบปากนะ
ฟังนะ ข้าเป็นแค่ราชาที่ออกมาตามหาพวกลูกชาย
เด็กผู้ชายตัวสีฟ้า เด็กหมี และเด็กไม้
ถ้ามีใครช่วยข้าหาพวกเขาพบ ข้าจะขอบคุณมากๆ
ไม่เอา
อะไรเนี่ย ไปลงนรกซะไป ไอ้พวกชั้นต่ำ
อะไร คิดว่าขวดทำข้าเจ็บได้เหรอ
ไอ้พวกเวร…
จับเขาไว้
ข้าต่างหากที่ต้องพูดประโยคนั้น
กลับมานี่นะ ไอ้ขี้ขลาด คนจ่ายเงินมาดูเจ้าตายเยอะเลย
หวังว่าพระเจ้าจะหลับอยู่ และไม่เห็นว่าข้ามาที่นี่
ทำไมทุกที่ที่ข้าไปถึงมีแต่คนเกลียดข้า ข้าแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
คุยกับตัวเองมันก็น่ารำคาญอยู่นะ
เจ้าเห็นอะไรไหม โกเมอร์
ทำไมในนี้มันดูเละเทะอย่างกับสตีมแลนด์เลย
เพราะมีแต่ของทางเวทนาศาสตร์ไง
เอ้อ นี่แหละ
เราใช้เวทนาศาสตร์เอาชนะแดกมาร์ได้
พระเจ้า โทรทัศน์
เรื่องกระรอกเลวทรามออกอากาศผ่านทางนั้น
มอร่า กระรอกเนี่ยนะ
มันเป็นงานของข้าโอเคไหม
ขอร้องล่ะ ไม่
เป็นเพราะข้าเหรอ หรือว่าความขุ่นเคือง
ข้าได้สืบทอดอำนาจและทรัพย์สมบัติ ผ่านทางสายเลือด ก็เหมือนคนอื่น
หรือเพราะมงกุฎข้า
มงกุฎที่รักของข้า
ข้าไม่ควรพาเจ้ามาที่เมืองใหญ่
ท่านพ่อ
อาจเป็นเพราะมงกุฎนี่
มันเคยให้อะไรดีๆ กับข้าบ้าง
มันทำให้ประชาชนของข้าไม่ไว้ใจ
ทำให้ข้าเป็นคนรักที่แย่ของสตรีสามนาง
จากสี่สปีชีส์
อูน่าก็ดีไม่น้อยนะ แล้วแดกมาร์ก็มีบีนให้ข้า
แต่เออร์ซูลา รักแท้หนึ่งเดียวของข้า
ตอนนี้นางตายแล้ว
และข้าจะยอมแลกทุกอย่าง เพื่อให้ได้กลิ่นลมหายใจเหม็นเหมือนขยะของนาง
ข้าอาจจะมีความสุขกว่านี้หากไม่มีมงกุฎนี่
มันทำให้ข้าปวดหัวอย่างแรงด้วย
ข้าทำทุกอย่างพังหมด
เรื่องดีเรื่องเดียวที่ข้าเคยทำคือ ออกไปให้พ้นทางของบีน
และให้นางได้เป็นสตรีที่ยอดเยี่ยม อย่างที่นางเป็นทุกวันนี้
นั่นไม่จริงนะ
ท่านพ่อ ท่านสอนให้ข้าเห็นว่า เราพบรักครั้งแล้วครั้งเล่าได้
- เขาอยู่นั่นไง - มาสิ เอาเลย
ข้าไม่รู้จะอยู่ไปทำไมแล้ว
ไม่นะ ไม่ ท่านพ่อ เขาโอเคไหม
เขาตายแล้วเหรอ ทีวี อย่าทิ้งให้ข้าค้างแบบนี้สิ
สตีมแลนด์ ข้าจำที่ทิ้งขยะแบบนั้นได้
(รับจำ)
"รับจำ" นี่อะไรกัน
นี่ดูแล้วน่าจะเร็วนะ
กระโดดขึ้นมาเลย ดีใจเถอะที่เจ้าไม่มีเป้า
อะไรกันวะ
(ศัตรูตัวฉกาจ คลับสตีมแลนด์)
บีนยังไม่กลับมา และเราไม่มีแผนการอะไรเลย
จะทำยังไงดี กังวลจนเดินพล่านเหรอ
ข้าจะกินมัฟฟินบลูเบอร์รีเลิศรสของบีนสักชิ้น
ส่วนผสมลับคือยาเสพติด
บีน ข้ารู้อยู่แล้วว่า เจ้าจะกลับมาพร้อมแผน แผนคืออะไร
เอ่อ คือ เปลี่ยนแผนละ
ตอนนี้ข้าต้องการอาวุธ ถุงใส่ของจำเป็นสำหรับทุกโอกาส อย่าชักช้า
ธนูเด็กและลูกธนูจากการสังหารครั้งแรกของบีน
ระวัง
เจ้าจะใช้ของพวกนั้นเอาชนะแดกมาร์เหรอ
ข้าต้องไปช่วยท่านพ่อก่อน โอเคไหม
อย่าให้มีเรื่องเกิดขึ้นในดรีมแลนด์ ตอนข้าไม่อยู่ล่ะ
ไม่อยู่เหรอ
เราซวยแน่
นี่ มัฟฟินข้าอยู่ไหนล่ะ พวก
(ยินดีต้อนรับสู่ดรีมแลนด์)
(โฟล์คซอง - บ่ายสาม ตัดหัวคน - บ่ายสี่)
คำบรรยายโดย วิสาขา ภูริไกร