NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Jejuniu, nie sądziłam, że będę zaplatać włosy królowej.
Myślałam, że prędzej skończysz w rowie.
Zawsze gdy pleciesz mi włosy,
mówisz, że umrę.
Warkocz uciska mi mózg.
Dobra, miejmy z głowy tę koronację.
Dziewko od mopa, królewskie trzewiki.
A szklane pantofelki?
Teraz to już na pewno umrzesz.
ROZDZIAŁ XXX BEAN UPADA
POŚPIESZNA KORONACJA I ZAWIESZANIE TRANSPARENTU
Skoro mianują cię królową, to nas też czeka awans?
W końcu stanowimy zgraną trójkę.
Może podzielimy się tronem?
Korona dla kumpli?
Jako twój nadworny zabójca
mogę sprawić, by Elfo zleciał ze schodów
w komiczny, acz podejrzany sposób.
Chłopaki, to nie żarty.
Zasiadanie na tronie to ogromny i uciążliwy obowiązek.
Ale jeśli mam to robić, to porządnie.
Oczywiście.
Wciąż czekam na odpowiedź co do korony.
Jesteś. To możemy zaczynać.
Ładna kiecka. Pora rozpocząć tę szopkę.
Królowa Beanie, dyni, panini…
Posłuchajcie uważnie.
Bean będzie królową.
A królowa nie zadaje się z pospólstwem.
Czujcie się odprawieni.
Dostaliśmy kosza?
Proszę o opinię eksperta.
Podstawa to ignorowanie delikatnych aluzji.
POŚPIESZNA KORONACJA KIERMASZ PRZEŁOŻONY
Zarezerwowała mi miejsce.
Nie pojmuję.
Mam siedzieć na samym końcu
z fircykami, dandysami i kupcami.
Ja, królewski podnóżek!
- Wybacz, zajęte. - Zamknij się.
Proszę wstać.
Ciekaw jestem, gdzie stoimy, jeśli chodzi o nasze relacje?
Nie lubię ciebie i twojego oka, ale cenię twoje doświadczenie.
Więc na razie spoko.
Do tego wolę trzymać wrogów blisko.
Wobec tego traktuj mnie jak wroga numer jeden.
The Crown. Mój ulubiony serial.
Panie i panowie, chłopcy i dziewczęta, jędze i typki,
zgromadziliśmy się tu…
Do rzeczy!
Jak zabrzmią pierwsze słowa
królowej Tiabeanie Pierwszej, Władczyni Chwalebnego Imperium Dreamland?
Do diabła! Chrzanić tę koronę.
„Chrzanić tę koronę”.
Dokąd idziesz, królowo?
Przemówię do wszystkich poddanych,
nie tylko do snobów z berłem w tyłku.
Skąd wie?
POŚPIESZNA KORONACJA KIERMASZ BEZ ZMIAN
- To moja kumpela. - Czyżby?
To może powiesz mi, czemu przez stulecia
koronowano tylko mężczyzn, a tu nagle takie coś?
Królestwo rządzi się zasadami. Nie można ot tak…
Herman, znów się wychylasz.
Nie kuś losu.
Kto to zrobił?
W porządku, dziękuję.
No dobrze, wystarczy. Proszę o spokój.
Wiwatujecie, kiedy mówię,
więc mnie zagłuszacie.
Zamknijcie się!
Dziękuję. Posłuchajcie.
Mimo że jestem królową i, powiedzmy, przez to więcej mi wolno,
czuję, że znam was wszystkich z osobna.
Kupowałam w waszych sklepach i sikałam w waszych fontannach.
Ćpałam w waszych melinach i przytomniałam w waszych beczkach.
Zatem traktujcie mnie raczej jako przyjaciółkę.
- Cześć, przyjaciółko! - Cześć, Turbish.
Cześć, przyjaciółko!
Błagam, nie odpowiadaj.
Cześć, Odval.
Au, Odval.
A gdy przyjaciółka przynosi wam złe wieści
i nie chce, byście panikowali, bo wieści są naprawdę złe…
Sama próbuje nie panikować.
Jako królowa rozkazuję wam
grzecznie wziąć nogi za pas
i nie oglądać się za siebie.
Mieliście się nie oglądać!
Zielony.
Wielki Jo.
Zgadza się. Wielki Jo.
I Wieprzyk.
Kto to powiedział?
Wielki Jo? Myślałem, że nie żyje. Wygląda jak trup.
To się da nadrobić.
Nie strzelajcie.
Bean, sporo przemyślałem od naszych perypetii w Cremorrah,
gdzie zakopałaś nas w piachu na pewną śmierć.
Przybywam z przeprosinami.
A ten zielony dym?
To kiełbaski wieprzowe.
Wieprzyk ma grill przymocowany do rydwanu
i jeśli szybko zasuwa, co parę kilometrów rzucam mu kiełbaskę.
Według niektórych stąd pochodzi jego imię.
- Naprawdę? - Nie.
Mamy ci zaufać? Próbowałeś nas zabić, i to mnóstwo razy.
Nawet demony cię nie lubią.
Może to dlatego, że przez całe życie
wypędzałem demony z innych, a nie z siebie.
Wygląda na skruszonego. Może mówi prawdę.
Co robimy, Wasza Wysokość?
Sama nie wiem. Nadal wydaje się nikczemny.
To tylko pozory. Mam podłą twarz spoczynkową.
Chcę, by to było postępowe królestwo,
wolne od zabobonów i magii.
Mamy współczesny sposób na wydobycie prawdy
bez uśmiercania delikwenta.
Do lochu z nim!
Cześć, jesteś aresztowany.
Nie tak to sobie wyobrażałem.
Wielki Jo, słyniesz ze stoickiej postawy i niezłomnego ducha.
To zaszczyt móc je złamać.
Rób, co chcesz. Wieprzyk i tak nic nie powie.
Stan, muszę przesłuchać więźniów na osobności.
Na rozkaz królowej mam wycisnąć z nich informacje.
Dobry pomysł.
Ja tymczasem wycisnę informacje z tego tutaj.
Porozmawiajmy. Czy on musi przy tym być?
Wieprzyk, miałeś nie robić mi dziś wstydu swoimi wygłupami.
Usiądź w kącie.
Gdy mnie tu wezwałeś,
nie mówiłeś, że wtrącą mnie do lochu.
Nie sądziłem, że Bean będzie aż tak bezlitosna.
Może gdybyś się nieco rozchmurzył…
Mam gdzieś rozchmurzanie się. Przejdźmy do sedna.
Myślałem, że marny koniec Zøga
oznacza dumny początek naszego tajemnego towarzystwa.
Koronacja Bean
rzuciła nam pod nogi kłodę rozmiaru Turbisha.
- Kto to taki? - Zmora mojego życia.
- Grubas, który cię tu eskortował. - Tak.
Mniejsza o to.
Wezwałem cię, byś nam pomógł.
Otóż to. Możliwe, że odkryłem
kluczową informację na temat klątwy.
Strona z Księgi Øgów. To ty ją wyrwałeś?
Mój oddział towarzystwa uporczywie poszukuje
wskazówek wyjaśniających klątwę.
Zbieram, co mi się nadarzy.
Wieprzyk obiecał założyć album z wycinkami.
Zobaczymy.
No nic. Spójrz na to.
KRÓL XØG
Pradawny język przodków.
Odczytasz to?
Jeśli włożę pradawne okulary.
Wrócę do królowej, nim zacznie coś podejrzewać.
Niepokoi mnie, że wszystko ogarnia. Lepiej niż jej ojciec.
Mógłbyś jechać mniej wyboistą drogą?
Owszem, mógłbym.
„Elfo, nic nas nie rozdzieli”.
To koniec rozdziału. Bean jest królową pełną gębą.
Teraz już nie mam u niej szans.
Pora się pożegnać.
Nikt by tego nie kupił na kiermaszu.
Co u licha? Ogry?
O nie, Junior.
Ja węszyć coś, ja bardzo nie lubić.
Odpowiada ci nowy tron, Wasza Wysokość?
Podoba ci się? Nie podoba, prawda?
Nie… Wypróbuj, tak.
Fajna funkcja, co?
Uchwyty na piwo są fajne, ale szczerze,
może przeznaczmy czas i pieniądze na królestwo?
Genialne poczucie humoru. To był żart, prawda?
Bean!
Ogry atakują. To już po nas.
Do tego jeden z nich zniszczył twój obraz. Nie ja.
Alarm przeciwogrowy!
Nie mamy takiego, Wasza Wysokość.
Nigdy dotąd nie atakowały nas ogry.
No to jakiś inny alarm.
Tylko nie antyszopowy. Niech będą wszystkie naraz.
Alarm!
Co z nami będzie? Nie ma króla, kto nas ochroni.
Ja tu jestem.
Chodziło mu o to, że lepiej, gdyby dowodził nami mężczyzna.
Tak, wiem. Dzięki, Bunty.
Nie ma za co.
Przypomnij sobie ten przytyk podczas rewolucji.
Użyjmy niezawodnej taktyki twojego ojca.
Wyrzućmy służących za mury,
potwory najedzą się nimi i sobie pójdą.
Świetny pomysł. Zacznijmy od Bunty.
Mimo że jestem na nią zła,
nie będę wyrzucać pożytecznych służących za mury.
Pobiegnę po dzieci.
Doceniam to, Bunty, ale znajdźmy inny sposób.
To najtrudniejsza decyzja w moim życiu.
Zwolnić beczki!
Teraz!
Wydajcie nam osobnika, który zwać się Elfo.
Czemu? Co wam zrobił?
Przedziurawić oczy. Zranić uczucia.
Elfo, to prawda?
Bean, różnie to bywa w wojennym zamęcie.
Musisz się ukryć.
Nigdzie nie idę.
Mówię to jako królowa, nie przyjaciółka.
Rozkazuję ci, żebyś się schował.
NIEBEZPIECZEŃSTWO
Moja pupa.
Co się stało?
Spójrz tylko. Ukrywam się. Jak cienias.
Tymczasem moja przyjaciółka…
a raczej królowa, walczy za mnie,
gdy ja siedzę tu sobie z gromadą upiornych dziwolągów,
którzy słuchają każdego słowa.
Każdego słowa.
Bo jestem waszym wybawicielem. Otóż to.
Trøgi, wiem, jak się czujecie.
Niezrozumiane. Odrzucone. Odtrącone i zapomniane.
Nozdrza. Dziwaczne kapelusiki.
Jeśli chcecie być wybawieni,
wybawcie swoich wybawicieli, byśmy mogli was potem wybawić.
Jedno wielkie wybawianie!
- Co robią? - Namyślają się.
Gdzie Elfo? My chcieć go teraz!
- Za nic! - Ukrył się w Wesołym Labiryncie!
- Elfo? - Elfo?
Patrz! Biegają w kółko. Nie sposób chybić!
Przekonajmy się.
Elfo tam nie być. Labirynt nie być wesoły.
Teraz my być wściekli.
Załatwiliśmy ich wszystkich!
Pierwszego dnia w pracy.
Dzięki za pomoc.
Wszystko dla wybawicieli.
Weźcie go sobie, jeśli chcecie.
Czyżby?
Jest tu kto?
Halo?
To ty, Królo?
Królu Królo. Kto pyta?
- Zwiewek. - Zwiewek?
Co tak długo?
Ciekawe, co się przytrafiło temu biedakowi.
- Miałem dobre przeczucie. To… - To to!
- Właśnie to. - Dokładnie.
- Nie inaczej. - Zamknij się.
Legendarny ośrodek elfiej władzy, Srarytas.
Szybko, ustawmy te czaszki, jak były,
zanim inni, nawet elfy, dowiedzą się…
Wiesz, co to znaczy?
Dreamland to utracona kraina elfów!
Hej, Królo, znalazłeś coś?
- Nie. - Nic a nic.
Wynocha.
Zostało nam tylko piwo o smaku mnie.
Jeszcze nie świętujcie. Mamy problem.
Wy wydać Elfo, my dać wam spokój.
Jak nie, my was zabić i wtedy dopaść Elfo.
To wam pasować?
Wydamy im Elfo i nikogo nie zabiją.
Poza Elfo.
Fantastycznie. Jesteśmy ocaleni!
- Super! - Hura!
Przepraszam?
Może to omówimy, zanim podejmiemy ostateczną decyzję?
Bean, nie rób tego. Mam rodzinę. Potrzebują mnie.
Wcale nie.
Przygotuję katapultę. Wystrzelimy go i po krzyku.
Nie wydam im Elfo.
- Nie? - Nie?
Nie?
Nie. Za nic nie wydam przyjaciela na pastwę potworów.
Nie jestem potworem. To oni nimi są.
Tiabeanie, to godna podziwu lojalność.
Ale jesteś teraz potworem… Znaczy się, królową.
Masz obowiązek chronić całe królestwo,
nie tylko swój minifanklub.
Potrzeby ogółu są ponad potrzeby Elfo.
Ochronię was. Wszystkich.
Patrzcie, jak daleko zaszliśmy.
Proszę tylko swoich wiernych poddanych, by zaufali swojej królowej.
Kto jest ze mną?
- Bean… - Kto popiera królową?
Mówię „królowa”, a wy „Bean”.
Królowa!
Gdzie jest Elfo?
Co?
- Bean, na pomoc! - Odval, stój!
Turbish, strzelaj!
Kogo mam nie posłuchać?
Mam cię!
Tędy!
Lichy kawałek drewna ma powstrzymać ogry?
Nigdy nie widziałaś zaczarowanej miotły?
A ty co, czarodziejka?
Skoro pytasz…
Odcyfrowałeś starożytne zapiski?
Te pokręcone runy opisują pradawną bitwę w Dreamland,
jaką przodkowie Tiabeanie toczyli z ich wrogami,
którzy, przegrawszy, rzucili klątwę
na wszystkich kolejnych następców tronu.
Wrogowie? Czyli kto? Jest jakaś wzmianka na temat Bean?
Nic konkretnego. Jak ci, co mówią, że będą w kontakcie.
Oto plan, Wielki Jo.
Wieprzyk, następnym razem się zachowuj.
Nie mów tak do niego. Jeszcze go urazisz.
Będę w kontakcie.
Wieprzyk, bierz tyłek w troki. Wynosimy się stąd.
Podróż tysiąca kiełbasek zaczyna się od jednej parówki.
Spoko. Tu nas nikt nie dopadnie.
Jeśli przeżyjemy, powinniśmy popracować nad kondycją.
Robi się strasznie.
Może zaśpiewam coś dla otuchy? Jakieś życzenia?
Niech będzie.
Król na wózku robi Kwa, kwa, kwa
Kwa, kwa, kwa
Król na wózku robi Kwa, kwa, kwa
Przez całą noc
Przestań, proszę.
A woźnica robi Dziab, dziab, dziab
Dziab, dziab, dziab
A woźnica robi…
Przez całą noc
No już! Nie grać na zwłokę!
Nigdy nie wydam Elfo. Chcecie błazna?
Nie, zbytnio chałturzy, nawet jak na nas.
Ale ich rozwścieczyłaś.
Ledwie zostałam królową, a już wszystko popsułam.
Atakują nas intruzi, wszyscy chcą nas zabić,
nawet korona mi nie pasuje.
Normalnie szok. Ty i twój tata macie dyniowate głowy.
Mogła zaczepić się o twoje jedynki.
Zęby mi wystają, ale nie na boki.
- Czy wystają? - Troszkę.
Brutalna szczerość. Prawdziwa przyjaźń.
Nigdy nie miałem przyjaciela.
Co ty wygadujesz, matołku?
Zanim was poznałem, nawet nie znałem tego słowa.
Gdy mówiłem: „Cześć, jestem Elfo”, w duchu szlochałem.
Jeśli nie wyjdziemy z tego cało,
wiedzcie, że będę za wami tęsknił.
Tak mi przykro, że was w to wplątałam.
Nie ty nas w to wplątałaś.
Za to ja mogę nas wyplątać.
Elfo, nie!
Ja go złapać. Idziemy.
Znajdę cię, Elfo! Uratuję cię!
Nie kłopocz się, Bean.
Pewnie szybko obedrą mnie ze skóry, upieką i zjedzą.
Jeśli spadnie mu z głowy choć jeden włos…
O ile to są włosy.
Przysięgam, że wybiję was co do jednego.
W całym kraju nie pozostanie po was ślad.
Jeśli macie jakieś kolonie albo terytoria,
albo zależne od was dependencje,
tam też was dopadnę.
Tak właśnie królowa odgraża się wrogom.
Brawo, Bean.
Cześć, Luci.
Mama? Co… Jak się tu…
To ty sprowadziłaś ogry.
Nie miałam z tym nic wspólnego.
Ale przyjemnie było popatrzeć, jak sobie radzisz.
Niepotrzebnie wracałaś. Teraz ja tu rządzę.
Czym? Nikogo tu nie ma.
Porzucili cię. Jak ty swojego ojca.
Nie… Próbowałam mu pomóc.
Wiesz co? Nie wtrącaj się.
Nie masz prawa mówić o moim ojcu.
Bo co?
Rozkwaszę ci japę. A Luci pogryzie ci kostki.
Luci!
Luci?
Podeszła mnie od tyłu. Gdy patrzyłem jej w twarz.
Przy tobie zawsze okazuję swoją lepszą połowę.
Nie. Luci!
Co się dzieje? Dokąd jedzie ten regał?
W dół, w dół, w dół.
Przestań mówić „w dół”.
Na sam dół. Ku twemu przeznaczeniu.
- Jesteśmy na miejscu. - Czyli gdzie?
Zakład Psychiatryczny Twinkletown. Twój nowy dom.
Nie wciskaj guzików. Nie działają.
To winda pośpieszna.
Przybyła panna młoda.
Gdzie ja jestem?
Witaj w niebie, Luci.
Do diabła!
Na niebiosa!
Napisy: Ewa Nowicka