NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Bean! Nie!
Zapomniała rękawiczki!
Biedna księżniczka Tiabeanie.
Nie zdążyła wyznać mi miłości.
Co znowu?
Strasznie śmierdzi.
Znaczy się, śmierdzi strachem.
Mnie nie przestraszysz. Boję się od urodzenia. Pojmać go!
- Chłopcy. - Co?
Nie ma się o co spierać.
To pokojowa płaszczyzna.
Ślub albo śmierć. Wybór jest zbyt łatwy.
Śmierć pomoże ci się wywinąć.
Jestem za. No już! Zrób to.
Nie! Twoje marne życie jest warte, by je przeżyć.
Moje też, o ile żyjesz ty.
Rany. Zrób to.
Wiecie co? Co?
W międzyczasie gałąź się złamała.
Wymknąłem się, gdy ogr nie patrzył. Genialna strategia.
Według moich szacunków ciała powinny spaść tutaj.
Wielkie nieba, pokiereszowaliście mą nieskazitelną twarz.
Chwila, nie, to twoja twarz.
Coś z nią tak?
Wygląda jak podeszwa. Ale skoro tobie się podoba...
ROZDZIAŁ II KOMU KWICZY ŚWINIA?
WITAJCIE W DREAMLAND MAMY PIĘCIU WIEJSKICH GŁUPKÓW
MAMY MAGICZNEGO ELFA
Wtedy odkryłem,
że smok zionie ogniem z obu otworów.
Ale dość już anegdotek z mojego życia.
Opowiedz coś o sobie.
Naprawdę? Fascynujące. Wspaniałe.
Wasza Wysokość, dzięki swemu męstwu odzyskałem księżniczkę Bean
i bezcenny worek pełen elfa.
Zimna posadzka przynosi ulgę skołatanej głowie.
Hejka, jestem Elfo!
Nieważne. Jam jest jedyny i niezastąpiony Luci.
Kogo obchodzi jakiś kot?
Nie jestem kotem!
Nieważne. Położę się na parapecie.
Zależy mi tylko na tym słodkim elfie.
Do klatki z nim!
Nie możesz go uwięzić. Elfy mają radosną naturę.
Muszą figlować i pląsać.
Masz szczęście. Jestem mecenasem sztuki.
Ale wszelkie igraszki pozostaną wewnątrz zamkowych murów.
Zaczynaj!
Nadal się toczy, ale wrzaski umilkły.
Niech go który czymś puknie, sprawdzi, czy jest cały.
Skoro mowa o pukaniu, musimy zaplanować wesele.
Tato, pomyśl, zanim coś powiesz.
No wiem. Średnio to zabrzmiało.
Wypucujemy cię jak dzieciątko przed pochówkiem.
Ręce w górę!
Mój Charlie aż błyszczał, gdy chowali go w dole.
Odszedł w lepsze miejsce.
Dołączył do swoich kolegów.
Nie tak mocno!
Wybacz, Bunty.
Nie chcę być nietaktowna na temat twego martwego jak mu tam.
Ale naprawdę nie chcę poślubić tego bogatego księcia.
Pewnie rozumiesz.
To twój królewski obowiązek.
Małżeństwo przypieczętuje nasz sojusz z Bentwood.
Nasze królestwo ma bogate tradycje,
za to ich ma bogate... Jest bogate.
Nikt inny nie dobija się do twych wrót.
Wasza Wysokość.
Elf może być wart więcej, niż się spodziewaliśmy.
Okazuje się, że stare legendy nie kłamią.
Pewne tajemnice zapisano w prastarej księdze Mephismo.
Dawno tu nie odkurzałem.
Już ją przeczytałem.
Krótko mówiąc, krew elfów posiada niezwykle magiczne właściwości.
Czyżby miało się spełnić moje najskrytsze marzenie?
Wreszcie zdołamy wytworzyć eliksir życia?
Nie chcę budzić płonnych nadziei.
Ale tak. Zdecydowanie. Hej, Elfo, na co się gapisz?
Podziwiałem twój ręcznik. W moich stronach nie ma frotté.
Nie wyjdę za tego wieprza, Merkimera. Nie ma mowy.
Muszę się go jakoś pozbyć.
Zrób to!
Zabijesz go i ukryjemy ciało.
Podczas poszukiwań będziemy
wymieniać spojrzenia i powstrzymywać śmiech.
Nie jesteś morderczynią. Choć raz ci się zdarzyło.
Nie. Jeszcze żyję! Ale ledwo.
Jesteś uroczą osobą.
Bywasz agresywna po alkoholu, ale nikogo byś nie zabiła.
Racja. Pójdę się napić i coś wymyślimy.
Hej, za to ja jestem golusieńki.
Cały czas. Tylko nie wiedziałeś.
Teraz żałujesz, że wiesz.
Pożyczysz nam tego smyka na chwilkę?
Chcę się mu przyjrzeć.
Od środka.
Jak wykończymy twojego oblubieńca?
Świecznikiem w szklarni? Świecznikiem w twarz?
Powinniśmy działać dyskretnie.
Trucizna. To jest to!
MAŁY KRAM Z TRUCIZNAMI
Ta powoduje powolną, bolesną śmierć.
Ta zabija dobrocią i wilczą jagodą.
A ta jest tak skuteczna, że truje przez butelkę.
Przepraszam.
Ktoś was obsługuje?
Nadal się zastanawiamy.
Wiesz co? Morderstwo niezbyt mi leży.
Wolę się go pozbyć w inny sposób.
Możesz go poślubić
i wykończyć niezdecydowaniem.
Sama nie wiem.
ZATRUDNIMY PRACOWNIKA
Nie mamy wiele czasu.
Może natrę mu twarz morowym kurczakiem?
Syreny!
Myślisz o tym, co ja?
Raczej nie.
Łaskocze. Komar usiadł mi na nodze?
Przygotuj się, panie. Zamierzam pobrać od niego nieco krwi.
To wszystko, co mam.
Doskonale. Poprosiłem lorda Lingonberry'ego
o udział w eksperymencie.
To wielki zaszczyt móc towarzyszyć Waszej Wysokości w tym wielce...
Przykuć go!
Po raz pierwszy spotyka mnie coś interesującego.
W celu sprawdzenia ożywczych właściwości elfiej krwi
zaaplikuję kropelkę na lordowską łysinę,
by odzyskał swą niegdyś bujną czuprynę.
No i... pyk.
Nic się nie dzieje.
Aliści kępka włosów wyrosła mu z ucha!
Ma je tam od zawsze.
Jakby trzymał w uszach pędzelki.
Przypuszczam, że na ożywcze skutki magii przyjdzie nam zaczekać.
Proszę wrócić za parę dni, lordzie Lingonberry.
Nie żyje.
Szkoda. Poczciwy człowiek. Głowa rodziny.
Najwyraźniej dawka krwi była niewystarczająca.
Aby pobrać więcej, musimy zastosować bardziej zaawansowane metody.
Ty od mopa, wydój go!
Mózg mi usycha.
DELEGACJA ŚLUBNA Z BENTWOOD
Oby był na tyle nierozgarnięty, by dał się wrobić w podstęp z syrenami.
Spokojna głowa.
Merkimer, wiem, że byłam nieco oziębła i obojętna,
można by rzec, pełna obrzydzenia...
Co tam. Nie słucham bab.
Ale zanim się pobierzemy
i zajdę w niekończącą się ciążę...
chciałabym, byś mógł się trochę rozerwać.
Nalegam, byś urządził sobie wieczór kawalerski.
Na otwartym morzu, gdzie obowiązuje jedna zasada: żadnych zasad!
Wszystko wolno.
Wszystko. Wolno.
Wszystko... wolno.
Imprezowa barka
obiera kurs na Wyspę Syren.
Są tam prawdziwe syreny?
Czy nazwali ją tak na cześć Geralda Syreny?
Jedno i drugie.
Intrygujące. Czyżby syreny nie używały śpiewu,
by przynieść mężczyznom zgubę?
Tylko tym o słabej woli.
Tobie nic nie grozi.
Wspaniale. Piszę się na to.
Naiwny kretyn.
Mogę się przyłączyć?
Pierwszy eksperyment nie przyniósł jednoznacznych rezultatów.
Nowe testy udowodnią ożywczą moc elfiej krwi.
Leć!
Wszystko w porządku?
Jeśli zaprzeczę, wydam ci się niemęski?
Nie ma takiej możliwości.
Znajdź sobie równego wzrostem przeciwnika. Na przykład stodołę!
Po pierwsze, skarbie, zamknij się.
Nie chcę zrobić mu krzywdy, tylko wyssać z niego magię.
Nie chcesz magicznego tatusia?
Nie! Rany. Nie chcę magicznego tatusia,
a i tak nigdy bym cię tak nie nazywała.
Zależy ci na tym głupim eliksirze życia, bo chcesz wiecznie żyć i władać.
Samolub i okrutnik.
Samolub? Może. Ale okrutnik?
Też.
Panie, próby pozyskania magii dotąd spełzły na niczym.
Może przydałaby się większa dawka?
Co to ma być? Więcej krwi jest w moim nocniku.
Jeśli do rana ta kolba nie zapełni się elfią krwią,
zetrzemy go na miazgę. Może to coś da.
A jeśli nie, to mam przechlapane.
Jestem optymistą. Według mnie kolba jest w połowie pełna.
- Nie jest. - Nie zrzędź.
- Dla chcącego nic trudnego. - Nieprawda.
Stulcie ryje, durne wieprze, albo... Już wiem.
Wiecie, że świnie w 80% składają się z krwi?
- Serio? - Ta już nie.
Ilość krwi przekroczyła moje oczekiwania.
Zatem wypuścicie Elfo?
Na razie.
Że też musiałem dziś włożyć sandały.
Tylko ja nastawiałem się na więcej krwi?
Słabo mi i niedobrze.
Pomoże ci długi rejs po falującym morzu.
WIECZÓR KAWALERSKI MERKIMERA
Zapraszam na pokład imprezowej barki! Czeka was zabawa i rozmiękłe precle.
Czekają was moje wrzaski!
Zatrzymaj się, panienko.
To nie miejsce dla delikatnego kwiatuszka jak...
Przekonałaś mnie.
Cieszę się, że się przyłączyłaś.
Poznasz moją szaloną, rozrywkową wersję,
nim do końca życia utkniesz z moją nudną, apodyktyczną wersją.
Szczęściara ze mnie.
Słuchajcie, szczury lądowe!
Barka może być rozrywkowa,
ale Wyspa Syren to nie przelewki.
Pijcie z umiarem!
Zakręć elfem!
Uwaga, pasażerowie imprezowej barki.
Wpływamy na zdradzieckie wody.
Na sterburcie: rekiny ludojady.
Na bakburcie: zachód słońca tak cudowny,
że reszta życia sprawi wam jedynie zawód.
Najgorsze jawi się przed nami.
Bliźniacze wyspy: Syren i Morsów.
Nie radzę wam ich pomylić.
W takim razie zaczynajmy.
Ustawcie się w rzędzie i dajcie się przywiązać do masztów.
Poniesie was i skoczycie za burtę.
Tego nie chcemy.
Ci, którzy nie są przywiązani, niech zatkają uszy.
„Wosk”. Z uszu czy do uszu?
Zatkaj uszy, zanim odpowiem.
Mocniej! Nie panuję nad impulsami.
Zrobiłeś węzeł ruchomy?
Nic nie słyszę! Mam wosk w uszach.
Związałeś go tak, by mógł się wyzwolić i skoczyć za burtę?
Nasz plan?
Jasne.
Nie. Nie mogłem się na to zdobyć.
Chcesz liczyć na elfa? Licz na siebie.
Przetnij sznur.
- Nie! Nie rób tego! - Zrób to. - Nie sięgam tak wysoko. - Zrób to! Elfo...
- To nie fair. - Nie słuchaj go. Wykorzystujesz własną przewagę.
Widzisz? Nawet bogowie są przeciwko.
To mogli nie dawać mi wystających siekaczy.
Mój książę, mogę dać ci buziaka na szczęście?
W przedramię, bez szczególnego powodu.
Zwykle robi to mama. Ale dobra.
Udało ci się?
Załoga, przygotować się na odparcie syren! I ich ponętnego śpiewu.
Jeśli to smooth jazz, to zrobię zadymę.
Urocza pieśń. Anielskie głosy.
Pierwszy raz słyszę tak słodką i delikatną melodię.
Muszę kopulować z jej źródłem.
Jestem wolny! Prowadźcie, lędźwie.
Jestem Merkimer. Pragnę was poznać. Choć wasze imiona mnie nie interesują.
Moje drogie, prawda przerasta legendy.
Nie ma w nich mowy o puchatych pyszczkach. Zapraszam.
Nic nie zrobimy?
Ja palę i się chichram. To nie wystarczy?
Słuchajcie. Przestały śpiewać.
Ucichła syrenia pieśń.
Straciliśmy tylko jednego. Całkiem nieźle.
Zwykle wszyscy giną. Nie rozgłaszam tego.
Nie ma już wśród nas Merkimera. Przynajmniej opłacił barkę z góry.
Za Merkimera!
Wygłoszę parę słów jako jego narzeczona.
Pora wracać.
Gdzie jesteśmy? Mgła jest gęsta jak zupa rybna.
Rybna? Nie musisz silić się na morskie odniesienia.
Inne zupy też bywają gęste. Choćby ziemniaczana.
Chilli... Choć to raczej nie zupa.
Zupa z małży. To prawie to samo co rybna.
Jak się nazywa ta z solą?
Solna! Proszę bardzo. Zupa solna.
Spójrzcie! W oddali migocą światła królestwa.
To nie ląd.
To okręt wojenny pod złowieszczą banderą Borków!
Pewnie szykują podstępny atak na Dreamland!
Bez paniki. Nie zauważą nas,
o ile zachowamy absolutną ciszę.
Że jak?
Zauważyli nas! Brońcie barki albo nie oddam wam zaliczki.
Ognia, pal!
Nie patrzcie. Tego nie było w pakiecie.
Przepraszam was. Przeze mnie zginiemy.
Nie, to wszystko przez to moje „zrób to”.
Dlatego to zrobiłaś.
Nie winię was z osobna. Oboje jesteście winni. Przez was zginiemy.
Barka rozpada się na kawałki!
Ano. Trzymała się jedynie na słowo honoru.
Żadne armaty z konfetti już nas nie ocalą.
Syreny, do ataku!
Nie marzyłaś o mężu, który przeleciał 30 morsów?
Tak. Owszem.
Królu Zogu, oddajesz mi dłoń swej córki,
więc w zamian przynoszę ci równie wartościowy dar.
Głowę admirała Borków.
To nie Bork, tylko Bozak. To nasi sprzymierzeńcy.
Delegacja weselna Bozaków tu nie dotarła.
Teraz wiadomo, skąd te prezenty na brzegu.
Niech to będzie przestrogą dla pozostałych sprzymierzeńców.
To suknia ślubna mojej mamy.
Myślałam, że w dniu ślubu będę równie szczęśliwa.
Nie sądzę, że mój portret będzie zbyt radosny.
Jeśli nie lubić, ja przemalować.
Nie trzeba, Giuseppe. Cenimy twój realizm emocjonalny.
Pora na mnie.
Fajnie było cieszyć się wolną wolą.
Robiłam, co chciałam, bywałam, gdzie chciałam.
Pamiętacie, jak wykradłam małego morsa?
No cóż, pora stanąć na ślubnym kobiercu.
Nie mogę na to patrzeć. Wracam do klatki.
Widział ktoś Sorcerio?
Nie, jest na ślubie. Twoim.
Mój koleżka z barki, Elmo.
Mówiłem ci już, że mam na imię Elfo. Elmo to moja dziupla. Mieszkałem w wiązie.
Odczuwam lekką tremę, mój mały koleżko.
Te syreny nieźle mnie sponiewierały. W sensie seksualnym.
Obawiam się, że nie sprostam wymogom nocy poślubnej.
Przestań mówić.
Jestem półżywy.
Dobra nasza! Legenda głosi, że elfia krew
zawiera cudowną esencję życia.
Może tchnie życie w mego steranego wacka.
Błagam! Nie ma to jak w Elmo...
Pozwolisz, że łyknę twojego soczku?
Czekaj, to nie jego krew, tylko...
Na zdrowie! Zrób to!
Dość ceregieli. Wprowadzić pana młodego.
Jestem pełen wigoru.
Zapraszam na noc poślubną.
Czuję się trochę... Co się dzieje?
Coś mi tu nie gra.
Poważnie, tato? Nie masz nic przeciwko?
Ustawione małżeństwo rozwiąże twoje problemy?
Albo magia?
Troszczysz się tylko o własne potrzeby,
nie o mnie.
Każdy z nas w pewnym momencie
musi się zastanowić nad tym, kim naprawdę jest.
Czyżby to właśnie był ten moment? Możliwe.
Ale jedno wiem i to na pewno.
Jestem głęboko przekonana,
że nie chcę wyjść za tego wieprza.
Ani za tamtego.
Niech to diabli. Bean jest szurnięta, ale ma rację.
Odwołuję to przeklęte wesele.
I darmowy alkohol.
Skoro odwołujesz wesele, to ja odwołuję nasz sojusz.
Czyżby? Moje pięści nawiążą sojusz z twoją wieprzorodną gębą!
Walka królów!
No dalej.
Dzięki wam na zawsze zapamiętam dzień swojego ślubu.
Sprawdźmy, jak szybko go zapomnę.
- Nasze zdrowie! - Głównie moje.
I na dokładkę!
Godny podziwu cios.