NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Jesteśmy bezpieczni?
Księżniczka rzadko tu bywa.
Mogliśmy to zrobić na oślim targu.
A jaka w tym podnieta? Nie lubisz ryzykować?
A robiłaś to w obecności osłów?
Potrafią patrzyć potępiająco.
Ja pierdykam! Księżniczka Tiabeanie!
Nie, jestem zwykłą nastolatką. Nawciągana pleśnią włamuję się do zamków.
A co tu robi twój portret?
Bawisz się w krytyka sztuki? Nie piernicz.
Wybacz, Bean. Słyszałem, że twoi faceci umierają. Gdzie tak słyszałeś? Wynoś się stąd, skrybo.
„Zażenowany, acz nieugięty, skryba wycofał się za drzwi.
Skąd nadal podsłuchiwał niczego niepodejrzewającą księżniczkę”.
No to na razie.
Dobra, tchórzu.
I tak miałeś zbyt szorstkie i seksowne dłonie.
Idź! Sam się nimi zabaw.
Udany wieczór?
Chcę robić to, co inni,
a nie mogę, bo wszyscy boją się mojego taty.
Jako mój osobisty demon co byś mi doradził?
To proste. Zabij Zoga, wydrąż ciało
i czasem noś jak kapotę, by zachować pozory.
Zbrodnia doskonała.
Bean, robisz coś podejrzanego, o czym powinienem wiedzieć?
Tak, planuję morderstwo z kotem.
Jak miło. Dobranoc, skarbie.
Boże. Tak już zostanie? Ja i mój kot?
Dziś spotyka się nasze sekretne stowarzyszenie?
- Dopiero gdy król opuści zamek. - Elf. Mów szyfrem.
Nie zwołamy ciasteczkowego klubu, dopóki wypierdek nie opuści zamku.
Usłyszałem waszą tajemną rozmowę. Będziecie źli, jeśli się przyłączę?
Owszem, będziemy.
Hej, Sorcerio, co z moją elfią krwią?
Lat mi nie ubywa.
Wkrótce o to zadbamy.
Cześć, wypierdku!
Nie przejmuj się, panie. Majaczy wskutek niedokrwienia.
Damy mu coś na uspokojenie.
Podaj mi dawkę cegły.
Lubię mieszkać w miejscu pracy. Nie muszę opuszczać domu.
I nie muszę pracować. A inni muszą robić, co im każę.
Więcej kukurydzy. Więcej sosu.
Widziałaś, by ktoś wsunął całego kurczaka?
Tak. Wczoraj. Ty.
Faktycznie.
Kości stają mi w gardle. Dajcie mi wody.
Wiem, że nie piję, ile należy,
ale czy tak powinna wyglądać woda?
Prosto z miejscowego ujęcia, panie.
Wezwałem hydraulika.
Świetnie. Powiem mu, że jestem nim rozczarowany.
Jestem tobą rozczarowany. Dzięki, panie. To najlepszy komplement.
Próbują mi to wcisnąć, jakby brali mnie za głupka.
To moje pierwsze rodeo?
Rodeo? O czym mówiliśmy?
Ale mnie suszy.
Umieram.
AWARIA
Czemu ściąłem wszystkich medyków?
Zabieramy Zogusia do kurortu z bardzo troskliwą opieką.
Zostań tam tak długo, jak się da. Choćby cały weekend.
Mało kto dochodzi do siebie przed sobotą.
Dobrze. Tylko bez żadnych hecy pod moją nieobecność.
Zadbam o to, panie.
Reszty też się to tyczy. Odval, teraz ty tu rządzisz.
Pilnuj Bean i jej dziwacznych kumpli.
Ekstra. Nazwę je Ślipek, Patrzałek i Złodziej Dusz.
Nie rób tego.
Hej, mikrusie, jeśli znajdę choćby jeden włosek nie na swoim miejscu,
utnę ci grabę.
Byle nie tę, która przynosi mi szczęście.
Która to?
Dobra. Utnę ci obie.
No już, ruszaj.
Uważaj, bo most zwodzony trzepnie cię w tyłek.
Król niedomaga,
ale nie pozwólmy, by ta smutna wieść zaciążyła na naszych sercach.
Musimy trwać na stanowiskach, znajdując ulgę w modlitwie...
Niech przynajmniej wyjedzie poza bramę.
Moi wierni poddani.
Jedno wiem na pewno. Gdy rodzice wyjeżdżają,
zaczyna się zabawa.
Co bym zrobiła, gdybym była zwykłą nastolatką?
Imprezę.
Marzę o imprezie,
od kiedy wynaleziono je pięć lat temu.
Chwila. Co wy planujecie? Zog utnie mi ręce. Tak powiedział. Czy żartował? Zobaczymy.
Nie pękaj. Na imprezach rodzą się bohaterowie.
Ludzie dobijają targu, gubią portfele,
obłapiają się po kątach, często potem tego żałują.
Ekstra. Chciałbym, by ktoś żałował, że mnie obłapiał.
Dobra! Wiecie, co się szykuje?
Przez jedną noc możemy robić, co się nam żywnie podoba.
Będę sączył płonący grog z czaszki niemowlęcia.
A ja mleko z własnego trzewika.
Nalałem wcześniej.
KURORT NAD ŚNIĘTYM RUCZAJEM NAJGŁODNIEJSZE PIJAWKI
Witam w naszym kurorcie. Jestem Chazz.
Będę pana natłuszczał i lekko masował.
Czemu jestem przykuty?
By mnie pan słuchał i się nie wiercił. Zadam parę pytań.
Boli pana, gdy robię tak?
Świetnie. A co pan czuje, gdy daję kuksańca w brzuch?
Dobrze, ostatnie pytanie.
Byłeś kiedyś przykuty nago do deski
przez obłąkańca, który tu nie pracuje?
Co u licha?
Radzę nie grzechotać. To mnie rozwściecza.
Na początek lista gości.
Nikt z Dreamland. Zbytnio boją się Zoga.
Poza tym panuje jakaś zaraza,
a nie chcę, żeby komuś odpadły usta przy całowaniu.
Bean woli raczej tajemniczego przybysza
o oliwkowej cerze i niepohamowanej przezorności.
Bean, wolisz Elfo?
Nie o to mi chodziło.
Wolisz? Nie odpowiadaj, jeśli nie.
Koleś, postanów coś sobie, pij, aż zbierzesz się na odwagę,
i pij dalej, by złagodzić ból po nieuniknionym zawodzie.
To jak?
Zawsze chciałem obejrzeć wschód słońca z dziewczyną, która mi się podoba.
Czyli Bean. Chcesz oglądać wschód słońca z Bean.
Przestań mówić, co mam na myśli.
Słuchajcie, ludziska! Gdzie moja hulaszcza załoga?
Dziś w zamku odbędzie się maks impreza
dla tych poddanych, którzy potrafią imprezować na maksa.
CENTRALA WIADOMOŚCI
ZAPROSZENIE
Impreza dziś wieczorem. Nikomu nie mówcie.
IMPREZA W DREAMLAND
Macie kapelę? Nie jesteście aż tak nudni.
Głównie gramy na giełdach zbożowych,
ale czasem ktoś się zainteresuje.
Może kiedyś zagracie na Wieśstocku.
Cześć wam. Impreza już się zaczęła?
Najbardziej pożądany kawaler do wzięcia już przybył.
Bo ja wiem? Przybył ktokolwiek poza tobą?
Wygląda uroczo. Jak burmistrz Dzidziusiowa.
Nie jestem uroczym dzidziusiem, tylko uroczym mężczyzną.
Niech ci będzie.
Wystarczy. Przestań.
Dość!
O jeny, światełka!
Chłopaki.
Opowieści o tej nocy będą służyć dzieciom za przestrogę.
Spuścić most!
Co jest?
I gigantyczne malowidło z wiejskim krajobrazem.
Ulica Zamkowa 1?
Zabawmy się
Witajcie, Poszukiwacze.
Zajmijcie wyznaczone pozycje i przygotujcie się do ceremonii.
Po uderzeniu w gong rozpocznie się rytuał.
To jak, zaprosisz mnie do tańca?
Do tańca? Będę zaszczycony. Uwielbiam tańczyć.
Córka króla Zoga.
Spoko. Wyjechał, więc...
Wybacz. Spóźnię się na krucjatę.
Uwielbiam tańczyć. Patrzcie tylko.
Czemu wszyscy mnie rozpoznają?
Chcesz zatańczyć? Ja też nie.
Wcale nie. Nie cierpię tańczyć.
Zatańczymy?
To byłby szalony pomysł, nie?
Spójrz na tych pląsających głupców.
Bez sensu byłoby się do nich przyłączyć.
Prawie wszyscy tańczą. Może...
Może też chciałbyś zatańczyć?
Trzysta dwanaście, 313...
Przegapiasz okazję, chłopie.
Przez ciebie się pogubiłem.
To twoja szansa.
Stoi tam sama. Ty nabuzowałeś się serem.
Ruszaj, kretynie!
Słusznie. Podejdę do Bean
i powiem coś, co wymyślę po drodze.
Nie możecie parkować na moim podwórku.
Moja płonąca strzała mówi, że mogę.
Ma pan mówiącą płonącą strzałę?
Co? Nie. To zwykła strzała.
Proszę wybaczyć.
Trudno się połapać w świecie nakrapianym magią i klątwami.
Choć je lubię,
uważam, że jasne wytyczne co do rzeczy
możliwych i niemożliwych pomogłyby...
Mówi, że możemy tu zaparkować.
Elfo. Ale z nas para.
Podpieramy ściany, sterczymy przy bufecie, jemy ser...
Gdzie się podział ser? Ponad 300 kostek.
Bean.
- Mogę być z tobą szczery? - Oczywiście.
Nie byłem pewien, czemu opuściłem Elfwood. Ale dziś, tu i teraz,
wreszcie to zrozumiałem.
Jak by to powiedzieć?
Wykrztuś to.
- Kręcą mnie duże laski. - Co?
Wysłuchaj mnie.
Dawniej nie wiedziałem, że moje gabaryty... mój rozmiar był...
Jak to określić?
- Tyci? - Co?
Nie powiedziałbym „tyci”.
Zmierzam, niezbyt elokwentnie, do pytania, czy...
umówiłabyś się z tycim facetem?
Sporo dziś wypiłam, więc może przemawia przeze mnie alkohol,
ale może...
O Boże, Wikingowie!
Rozwalmy tę budę!
Naszym stylowym, północnym tańcem.
Nadal jesteś spięty. Chazz pomoże ci się rozluźnić.
Tylko ty i ja.
Chazz i król utną sobie pogawędkę.
Kiedyś też chciałem być królem.
Nie było mi to dane. Tak bywa.
Sam posłuchaj. Biedny Chazz, co?
Będziesz biedny, jak...
Każdy może mówić o uczuciach. Oto pałeczka uczuć.
Ten, kto ją trzyma, może mówić, jak się czuje.
Czuję się wściekły! Zaraz...
Kto trzyma pałeczkę?
Chazz ją trzyma.
Jak najbardziej. I jak się z tym czujesz?
Podpucha! Tylko ja mogę mówić o uczuciach.
Żarty na bok. Byłem pulchnym malcem.
Choć wiedziałem, że jestem stworzony do wielkich rzeczy,
przeczyły temu fałdy na moich kończynach. Biedny Chazz.
O nie! Nieproszeni goście.
Koniec zabawy! Poproście rodziców, by was odebrali.
Nie pękaj. To impreza Bean.
Koń na imprezie! Imprezowy koń rządzi!
Nieźle. Zapiła depresję jak profesjonalistka.
Głupi, koński farciarz.
Spokojnie.
Klacz ma piękne, wydatne uzębienie. Jak ty.
Ty też masz ładny ząb.
Nie siadaj na tronie. Tylko król może posadzić w nim tyłek. Dziękuję.
Król! Niestraszny mi żaden król!
Ani królowa. Książęta są trochę straszni, ale królowie?
Cześć. Zatem nie boisz się królów i pewnie masz też inne zalety.
Jestem dowcipny...
gdyż cierpi moja dusza.
Witaj na mej imprezie.
Więc to twój zamek? Nie jesteś chyba nadętą księżniczką?
Powiedziałam „mej”? Miałam na myśli „twej”.
Uwielbiam zaimki dzierżawcze.
Ostatnio są w modzie. Nie wiedział żeś ty?
Tam, skąd pochodzę, nie dzierżymy zaimków.
Hasają swobodnie niczym boskie białe szympansy.
Oprowadzić cię?
Odval i Sorcerio położą kres tym bezeceństwom.
Ojej!
Elfo, nie masz tu wstępu. To prastare, tajne stowarzyszenie,
które czuwa nad sprawami kraju i dyplomacji.
Jesteśmy gabinetem cieni,
głównymi graczami na arenie historii, niewidzialną ręką.
Z tego, co tam widzę, ludzie uprawiają seks.
To także. Dyplomacja bywa skomplikowana.
Nie chcę przerywać tej czwórce,
ale czy moglibyście zgasić...
byle nie złotym deszczem, imprezę na górze?
Przykro mi. Mam w kimś coś do zrobienia.
Wpadnij później. Wolny od uprzedzeń.
I z tym czupurnym, gadającym kotem.
Zaraz. Nie jesteś księżniczką, a masz tu swój pokój?
Co? Nie. To nie mój pokój, tylko... jej.
Oto księżniczka Tiabunty.
Jam księżniczka, jam ci ona. To moje wyrko...
Ale mięciutkie.
Tutaj też wszyscy uprawiają dyplomację.
Jeszcze nie śpisz?
Gdzie jest Bean? Miałeś jej służyć za przyzwoitkę.
Co? Odbiło ci? Czemu tak mówisz?
Co? Wymknęła ci się?
Cześć, Bean. Niczego nie przerywam, co?
Mogę usiąść na łóżku?
Co ty wyprawiasz?
Wpuszczasz małpkę na łóżko?
Jestem elfem. Ludzie często się mylą.
Podacie mi poduszkę?
Łamie mnie w krzyżu, gdy kipię ze złości.
Niezdrowo dusić emocje. Chcesz się położyć?
Elfo, wynoś się z mojego pokoju.
Więc to twój pokój? Jesteś księżniczką?
Elfo, zamorduję cię.
Nie sądzę.
Jej ojciec wyciska ze mnie eliksir życia. Mam ubezpieczenie.
Eliksir życia?
Włosy jak śnieg, oddech jak bryza. Jakbym był w domu.
Byłaś mi osłodą, lecz zmieniły się nagle moje priorytety.
Sven, zaczekaj.
O co ci chodzi, koleś?
Miałam szansę zakosztować wolności, a ty to popsułeś. Jak mój tata.
Miniaturowy, zielony Zog.
Nie, czekaj! Chciałem tylko cię kontrolować.
Twój tata nie jest całkiem...
On przynajmniej...
Wybacz. Byłem zbyt agresywny.
Powrócę do biernej agresji, skoro to ci odpowiada.
Za późno. Ta impreza to kompletny niewypał.
Rozpędzę towarzystwo i zaszyję się gdzieś z książką.
Tą wydrążoną? Z flaszką?
Tak. Jest wciągająca.
Koniec imprezy. Wypad. No już, z życiem.
Zbyt wiele od nich wymagasz.
Pojmać ich!
Zdobywam ten zamek w imię Lądowych Wikingów!
Jestem lądowym królem!
Trzeba było załączyć RSVP do zaproszeń.
Nie zamknęli mnie w domu wariatów, bo byłem szalony.
Ludzi trafia szlag na dźwięk mojego głosu.
Ale co tam, zwiałem i teraz jestem tu.
Kto wie, co z tobą zrobię.
- Co u diaska? - Ozdrowiałeś.
OZDROWIAŁEŚ! OPŁATA PRZY ODBIORZE TRANSPARENTU
Gratuluję, Wasza Wysokość.
Ból brzuszka odszedł w zapomnienie.
Torturowałeś mnie przez całą dobę.
I to zadziałało.
Albo upływ czasu. Nie mamy pewności.
Mam dość ciebie i twoich metod.
Wychodzę, by zachować resztki godności.
Czemu chcesz podbić to chałowe królestwo?
Jesteśmy spłukani. To nie jest nawet prawdziwy kamień. Tylko wiórowy.
Wikingowie nie dbają o bogactwa.
Zależy nam na nieśmiertelności, by sława o nas przetrwała 100 lat.
Musimy zdobyć eliksir życia.
Ogłaszam wszem wobec! Król Zog zjawi się tu niechybnie.
Proszę tym razem nie strzelać do posłańca.
O Boże, tata nas zabije. A Wikingowie zabiją tatę.
Przynajmniej Elfo sposępniał. Wara mu drży.
Zostało mi tylko jedno. Przejść na drugą stronę.
Skapnąłem się po portkach.
Przyłączam się do barbarzyńskiego najeźdźcy.
Jak to?
Wasza Wysokość.
To mi się podoba. Wspólne rządy. Tyran i tyrania.
Skoro tego chcesz, nie będę stał ci na drodze.
Życzę wam wszystkich gumisiów pod tęczą.
Dzięki, Elfo. Gdy te gumisie utkną nam w gardłach,
co niechybnie nastąpi,
popijemy je Eliksirem Życia, który przecież posiadamy.
To chałowe królestwo będzie nasze.
Ludzkość po wieki zapamięta nasze imiona: Sven i...
- Bean. - Serio?
Oto przed wami eliksir życia.
AWARIA
Skąd tyle martwych istot w eliksirze życia?
- Mały robaczek nikomu nie zaszkodzi. - A wiewiórka?
To moja Spuchlinka.
Chwila. Nazwałeś tak swoją wiewiórkę, zanim zdechła i spuchła?
A ty jesteś Wiking Sven.
To też mało oryginalne.
No już. Napij się.
Moment. Nie zostałem szefem regionalnym Lądowych Wikingów,
pijąc co popadnie.
Skąd wiem, że to nie podstęp?
Bo tak ci mówię.
Pokazuję. Mam ci pokazać.
Piję za przyszłe wschody słońca.
Widzisz? Nic mi nie jest.
Zrobiłeś się zielony? Czy już taki byłeś?
Gdy będę nieśmiertelny, będę miał czas na rozważania.
Dziwne. Musiałem żuć.
Tędy, panowie.
Luci, pociągnij wajchę.
Bean! Schwyć moją dłoń. Rozkazuję ci jako przyszły mąż.
Aleś palnął. Trzymaj młotek.
Nie uderzaj w palce.
No proszę. Zwykły tchórz jak każdy facet
poza tamtym, z głową w kuble.
To dlatego nie masz chłopaka!
Ale numer. Posłałaś tylu ludzi na śmierć.
Na śmierć? Przecież wpadną do oceanu.
Widocznie był odpływ.
Elfo, to, co dla mnie zrobiłeś, naprawdę wiele dla mnie znaczy.
Nie zapomnę ci tego.
Słyszysz?
Hej, słyszysz mnie?
Możemy odłożyć to na później, gdy będę to w stanie docenić?
„Spojrzeli sobie w oczy i w powietrzu zawisło pytanie.
Będą czy nie będą...
zdumieni nagłym powrotem króla Zoga?”
Rany, nigdy nie sprzątałam.
Nie zapytam, co się działo tu na górze,
a ty nie pytaj, co się działo na dole.
Zgoda. Pomóżcie mi posprzątać.
Elfo, zetrzyj krew ze ścian, a ja pozamiatam precle.
Co mam zrobić z tą nogą?
Wetknij do kominka razem z korpusami.
Zamek wygląda całkiem dobrze. Główne wrota czyściuteńkie.
Brona opuszczona w pozycji obronnej.
Idę na górę. Półpiętro posprzątane.
Kolejna kondygnacja, też w porząsiu.
Zbliżam się do sali tronowej, nie spodziewam się niespodzianek.
Ciśnienie w normie, gdy przekraczam próg i...
Zero bałaganu i powitalna świta.
Jak miło.
Witaj w zamku, ojcze, gdzie nie wydarzyło się nic niezwykłego.
Żadnych seksualno-magicznych rytuałów.
Miło mi to słyszeć.
A teraz zasiądę na tronie i będę władał królestwem,
które wcale nie zostało najechane przez barbarzyńców.
Tato, czemu tak mówisz?
W drodze do domu miałem wylew.
Przynajmniej oglądasz wschód słońca z jakąś dziewczyną. Przykro mi, że ze mną.
Może kiedyś twoje życzenie też się spełni.
Ja też mam życzenia.
Nawet mnie nie spytaliście. Chamstwo.
Śniło mi się też, że wypadły mi zęby.
Dziwne, co?
Sny, kurde.
Może rzeczywistość to sen, a sny są rzeczywistością?
Zastanawia was to?
Jestem na haju.
Przydałoby się napalić w kominku.
Dobra. Biorę pogrzebacz, otwieram przepustnicę i...
Bean!