(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX) (โบสถ์แม่พระพรหมจรรย์นิรันดร์กาล) (สาว - เคร่ง - สด)
ขอต้อนรับสู่บ้านใหม่ของท่าน เจ้าหญิง
ท่านมาสาย ใส่นี่ซะ
การทรมาทรกรรมช่วงเช้าจะเริ่มตอนตีห้า
นึกว่าที่นรกโหดแล้วนะเนี่ย
(โบสถ์แม่พระพรหมจรรย์นิรันดร์กาล)
เวร ไปสวดมนต์ตอนเช้าสายอีกแล้ว
มาเร็ว รีบหน่อย ซ่อนซะ!
ใจเย็น ไม่มีใครรู้ว่าข้าอยู่ตรงนี้หรอก
(ห้องอวดอ้างฤทธี - ห้องสารภาพบาป)
ซิสเตอร์ทิอาบีนนี่ มาสายอีกแล้ว
ขออภัยค่ะ คุณแม่อธิการ
ข้านอนไม่ค่อยหลับเพราะ เตียงของข้าเป็นหินแกรนิตแผ่นเดียว
แกรนิตเลยเหรอ ทำไมแม่นี่ได้หินดีกว่า
เป็นเจ้าหญิงเลยต้องนอนหินหรูสินะ
นี่ ข้าไม่ได้ขอให้เขาจัดให้นะ ไม่เอาน่ะ
แค่จัดปาร์ตี้เล็กๆ แล้วไวกิ้งก็เข้ามายึดครองอาณาจักรนิดเดียวเอง
ไม่เอาน่ะ มีใครไม่เคยทำมั่ง
เจ้าต้องหัดดูบรรยากาศในห้องจริงๆ แฮะ
ซิสเตอร์ทั้งหลาย อย่าได้นำพากับนางคนนอกรีตนี่
ถึงเวลาอาหารแล้ว
ซุปประจำวันนี้คือน้ำล้างฮ็อตด็อก จงยินดีกับสิ่งนั้นดีกว่า
ข้ามันเลวและเจ้าก็เลว และเราก็เลวไปด้วยกัน
มนุษยชาตินั้นช่างสามานย์
สามานย์...
- แต่พระเจ้านั้นแอบดีกว่าหน่อย - พระเจ้าแอบดีกว่าหน่อย
โหย ต้องฮัมเพลงนั้นไปทั้งวันแน่เลย
โอ๊ย ขุ่นพระ...
ใครกำลังทำให้พระเจ้าโกรธา ด้วยการซดซุปต่ำช้าแบบนั้น
เจ้าทำได้ดีแล้ว ซดให้ดังขึ้นอีก
อะไรล่ะ ก็มันอร่อย
ขอโทษนะ ข้าจำไม่ได้
- ตอนนี้เราภาวนาเพื่ออะไรกันอยู่ - เพื่อ...
ซิสเตอร์ทิอาบีนนี่ เรากำลังภาวนา ให้พระเจ้าทรงเมตตาช่วยเหลือคนตกยาก
ถ้าอยากช่วยพวกเขา
ทำไมไม่หลอมรูปปั้นทองนี่ซะ แล้วแจกเป็นเหรียญทองไปล่ะ
ตัดพ่อค้าคนกลางออก ใช่มั้ยทุกคน
นางคนหยาบคายไร้ศรัทธา กล้าดียังไงมาใช้เหตุผลในเรือนของพระเจ้า!
กลับไปที่แผ่นหินของตัวเองเลย
โอเค ขอโทษๆ
ไม่รู้อะไรเข้าสิงนาง
(บทที่ห้า) (เร็วขึ้นอีก เจ้าหญิง ฆ่า! ฆ่า!)
(รถไล่พวกนอกรีต)
นี่ บอกดีๆ ข้าก็ยอมกลับมาแล้ว
อ้าว หวัดดี บีน
ข้าให้ซอร์เซริโอทำเทคนิคพิเศษ ให้ควันออกหูได้เวลาข้าโกรธ
เอากรวดใส่เข้าไป เทน้ำส้มสายชู
คิดว่าจะพูดอะไรแล้วก็...
โอ๊ย แสบ! นี่มันความผิดเจ้าเลย!
ท่านพ่อ ขอที ข้าได้บทเรียนแล้ว
ข้าจะไม่จัดปาร์ตี้สุดฮิปอลังการ ตอนที่ท่านไม่อยู่อีกแล้ว
เอาจริงดิ
และข้าสัญญาว่าจะไม่ดื่มอีกเลยด้วย
นี่ก็ดื่มอยู่
- มาจากไหนเนี่ย - ไม่ต้องขอบคุณ
เสียใจด้วย พอกันทีกับการขู่เจ้า
เป็นเจ้าหญิงเจ้าก็ทำพัง เป็นนางชีเจ้าก็ทำพัง
นั่นมันเป็นเรื่องแค่สองอย่างของผู้หญิงที่ข้ารู้
ท่านพ่อก็พังเหมือนกันแหละ ไอ้เรื่องเก็บภาษีทุกทีที่มีการตะโกนด่ากันล่ะ
มันก็กลับมาหลอกหลอนข้าเองไง
(ภาษีจ้า)
- นี่มันไม่เกี่ยวกับเรื่องการคุมอารมณ์ของข้า - หรือคุมไม่ได้ ลุงอ้วน
พอกันที!
เจ้ามันคนลอยชายถูกตามใจไร้ความรับผิดชอบ
ว่าอะไรก็เอาเถอะ ข้าอยู่ห้องสปาละกัน จะไปนวดประคบมรกตร้อนซะหน่อย
ไม่ใช่ละ เจ้าลูกหัวใส เพราะข้าจะเนรเทศเจ้าจากปราสาทนี้
เจ้ามันคนไร้ค่าไม่มีดี แล้วก็ทำอะไรได้ไม่ดีสักอย่าง
แล้วเจ้าก็จะไม่ได้กลับมา จนกว่าเจ้าจะเห็นคุณค่า
ของเงินทั้งหมดที่ข้าต้องจ่ายไป ตอนที่ตะโกนด่าเจ้า
ก็ได้ ข้าสร้างตัวเองก็ได้ ข้าไม่ต้องการท่าน ข้าไม่ต้องการใครทั้งนั้น
มาเร็วพวกเรา
เพิ่งมาติดตอนนี้เนี่ยนะ
เฮ้อ ไม่อยากเชื่อเลยว่า ท่านพ่อไล่เราออกจากวังจริงๆ
ข้าไม่อยากเชื่อว่าเขาเรียกเจ้าว่า นังตัวเสื่อมฟันเหยินไร้ค่า
- เขาไม่ได้พูดงั้นซะหน่อย - ก็ไม่ได้แปลว่ามันไม่จริง
ใครจะสนว่าเขาคิดยังไง ข้าไม่จำเป็นต้องได้ความเห็นชอบจากพ่อ
พูดเหมือนวัยรุ่นไร้บ้านที่แท้ทรู
(ศูนย์รวมเด็กกำพร้าน้อย)
ข้าก็เคยเป็นเจ้าหญิงเหมือนกันนะ
ว่าแต่ซ็อกจะไปรู้อะไร
ข้าอาจจะเก่งอีกหลายเรื่อง ที่ข้ายังไม่ได้ลองทำก็ได้
รู้อะไรมะ จริงๆ เรื่องนี้ไม่แย่เท่าไหร่ ไม่สิ นี่มันดีเลยล่ะ
นี่เป็นโอกาสที่เราจะได้เริ่มต้นใหม่
ข้าบอกแล้วไงนังกะหรี่ว่าอย่ามาเดินในย่านข้า อ้าว ฝ่าบาท
บันตี้เหรอ ทิ้งขยะจากหน้าต่างทำไมน่ะ
นี่ไม่ใช่หน้าต่าง นี่เป็นช่องทิ้งขยะ
พวกเราจนเกินจะมีหน้าต่างได้
เราเพิ่งได้มีประตูตอนที่ม้ากินผนังไปเอง
แต่กินแล้วคงไม่ค่อยถูกปากเท่าไหร่ เข้ามาก่อนสิเพคะ
ลูกๆ จ๊ะ นี่เจ้าหญิงทิอาบีนนี่
ท่านจะมาอยู่กับพวกเรา จนกว่าจะรู้ตัวว่าชีวิตตัวเองน่ะดีแค่ไหน
- สวัสดี - สวัสดีครับ
ไม่ ข้าทำไม่ได้หรอก บันตี้
มันจะเป็นการแย่งอาหารอันมีค่า จากปากของลูกๆ เจ้า
ไร้สาระ เราไม่เคยปฏิเสธที่จะช่วย จิตวิญญาณที่หิวโหย
เรามีสตูว์ทั้งหม้อตรงนี้ ใส่แมวอีกตัวได้เสมอ
เดี๋ยว ทำอะไรน่ะ
ให้พวกที่ยังไม่หย่านมกินนมหมูไง
แน่ใจเหรอว่าเราอยู่ได้ บันต์ส
ไม่ต้องห่วง มีที่เหลือตั้งเยอะ ตั้งแต่อัลลิสันไปที่ชอบๆ
ไม่ใช่ เธอไปทวิงเกิลทาวน์
แล้วไปถูกหมาจรจัดข้างถนนทึ้งเป็นชิ้นๆ ที่นั่น
ยังเป็นลูกหมาอยู่เลยนะ
แต่ก็น่าเสียดาย เธออายุแค่เก้าขวบ
อีกปีเดียวก็ได้เกษียณแล้ว
- เธอทำงานด้วยเหรอ - พวกนี้มีงานกันทุกคน
ข้าเป็นหมอตำแย ขอตัวเดี๋ยวนะ
ถ้าแหกปากร้องได้ ก็ทำงานได้แล้ว
โอ๊ย พระเจ้า งาน นั่นแหละสิ่งที่คนทำกันทั้งวัน
เอาละ ข้าจะไปหางานแรกทำละนะ ทุกคน
ค่าแรงขั้นต่ำแถวนี้ให้เท่าไหร่
ชั่วโมงนึงโดนโบยสองครั้ง
ก็ยังดีกว่าไม่ได้อะไรเลย เอลโฟ มามั้ย ไม่ล่ะ ตรงนี้ก็ตุงกางเกงละ
ทาแป้งๆ บนก้นๆ หนูอีกหน่อยฮะ
อย่าลืมล่ะ งานนี้ง่ายกว่าที่คิด
โอเค ทุกคน ฟังนะ ข้าจะลองใช้เสียงเรียกแกะ
อย่าสิ เดี๋ยว กลับมาก่อน!
อย่างน้อยเจ้าก็รวมให้มันตายด้วยกันได้
ทุกครั้งที่ข้าละสายตาไป ต้องเกิดเรื่องแย่ๆ ขึ้นทุกที
นั่นเสียงอะไรนะ
- ข้าเป็นคนแล่เนื้อที่ดีแฮะ - นี่ร้านสัตว์เลี้ยงนะ
ไม่เข้าท่าเลย ข้าอาจจะทำอะไรได้ไม่ดีสักอย่างจริงๆ
คนไร้ค่าไม่มีดี
แค่นั้นยังผิด
บีน อย่ารู้สึกแย่เลย บางครั้งการเป็นผู้ใหญ่
แค่หมายความถึงการยอมรับ ว่าทุกอย่างต้องใช้เวลา
ข้าคงไม่อยากจูบตัวเองตอนนี้นะ
ไม่ต้องห่วงหรอก
ข้าไม่มีทางเจอที่ของตัวเอง
ข้าจะแค่คลานกลับไปหาพ่อ เพราะข้าเป็นไอ้ขี้แพ้ที่ทำงานอะไรก็ไม่รอด
เฮ้ย ถ้าจะคลานกลับไป ขอขี่หลังเป็นม้าได้มั้ย
เอาสิ
ฮี้กับๆ บีน
โห หวัดดี ศิษย์ฝึกหัดของข้า หายตัวไปอย่างลึกลับ
แต่แทนที่จะหาตัวเขา ข้าจ้างท่านแทนเลยก็ได้นะ
ประหยัดเวลาดี
ไม่รู้สิ สแตน ข้าทำอะไรไม่เก่งสักอย่าง
ท่านชอบคุยสั้นๆ กับคนน่าสนใจมั้ยล่ะ
น่าจะชอบนะ
เยี่ยม หวังว่าท่านจะไม่คิดมาก เรื่องใส่เครื่องแบบด้วยนะ
เอาล่ะ เราจะปั่นหัวไปทำงานกัน
นั่นมุกเพชรฆาตความเครียด
ท่านจะต้องฟังทุกมุกตั้งแต่ 15 นาทีแรก
แล้วหลังจากนั้น มันก็เป็นเรื่องเศร้าของความเป็นมนุษย์
ข้าอยากทำงานในวงการบันเทิงมานานละ
รู้มะ สมัยอยู่นรก ข้าเรียนวิชาเอกสื่อสารมวลชนเลยนะ
นั่นหมุดตอกเล็บ
นั่นรางขึงพืด
นั่นโลงสตรีเหล็ก ส่วนนี่เป็นหนังสือรวมมุกนักกอล์ฟ
"เมียข้าบอกว่าเล่นกอล์ฟมากไป
ข้าเลยตัดสินใจเปลี่ยน ข้าหาเมียใหม่"
"หลังจากเห็นคะแนนกอล์ฟ
แคดดี้ให้คำแนะนำที่ดีมาก ไปหัดเล่นเทนนิสเถอะ"
พอเถอะ ขอร้อง!
ไหนๆ นี่ก็เป็นวันแรก เราจะให้ทำงานง่ายๆ
ทรมานนายคนนี้หน่อย แล้วค่อยเอาอาหารมื้อสุดท้ายให้เขา
นี่ดู... อี๋
คือ ข้าหิวละ เจ้าหิวรึเปล่า ทำส่วนที่เป็นอาหารก่อนละกัน
- ได้กินก็ดี - เยี่ยม อยากกินอะไร
นี่อาหารมื้อสุดท้ายของเจ้า เลือกมาเลย
สตูว์ได้มั้ย
ไม่อ่ะ ข้าเพิ่งกินสตูว์เมื่อวาน
- โอเค ไก่ละกัน - ทอดหรือย่าง
คิดว่าย่างน่าจะดี
- โอเค ทอดก็ได้ - ข้า...
- งั้นเจ้าอยากกินอะไร - ข้าไม่สน มันอาหารมื้อสุดท้ายของเจ้า
ได้ๆ งั้นสเต๊ก ข้าอยากกินสเต๊กเป็นอาหารมื้อสุดท้าย โอเคมั้ย
ได้ ข้ากินสเต๊กได้
ที่จริง ขอโทษนะ มันหนักท้องไปหน่อยน่ะ
เอาเป็นว่า สตูว์มั้ย สตูว์นะ
- พรสวรรค์จริงๆ - จริงเหรอ
- ใช่ - อย่าปล่อยข้าไว้ลำพังกับนาง
ก็คงงั้นมั้ง
ข้าเพิ่งจับแม่มดซึ่งลักพาตัวคนในป่า
มาตั้งแต่สมัยฮันเซลกับเกรเทล คดีเก่าโพ้น
เก่งมากที่จับนางมาได้เป็นๆ และไม่บาดเจ็บ
เราจะตัดหัวนางบ่ายนี้เลย
ทุกคนทำงานให้สนุกนะจ๊ะ อัลเฟรด อย่าดูดพลั่วทำเหมืองสิ
ก็การทำเหมืองทำให้ข้าหวั่นใจ
เหลือแค่ข้ากับเจ้าตัวเล็กๆ แล้ว
ข้าว่าประแป้งบางๆ เสียหน่อย แล้วก็ถึงเวลางีบแล้วมั้ย
ข้ามีแผนพิเศษให้เจ้า
จริงเหรอ ดีจังเลย... อะไรเนี่ย
อย่าเล่นเป็นเด็กเกินไปเลย นี่มันทำจากไม้นี่หว่า
เจ้าหนูไม่ชอบเล่นเหรอจ๊ะ
คังนะ ฟุงฟู่ฝิง หมายถึง ฟังนะ คุณผู้หญิง
ตอนที่ข้าเป็นคนเล่นใหญ่ไปเองมันก็โอเคอยู่
เจ้าหนูหงุดหงิด เจ้าหนูต้องนอนแว้ว
นี่ไม่ใช่ที่ของเอลฟ์โตเต็มวัยเลย
คือ ข้าอยากรู้
ไอ้เรื่องขี่ไม้กวาด เป็นเรื่องเล่าไปเรื่อยเฉยๆ รึเปล่า
เหมือนเวลาที่คนคิดว่าข้าจะต้องจูบกบ หรือคุยกับนกได้น่ะ
โอเค หรือเจ้าอาจะเป็นแค่แม่มดแก่เสียสติจริงๆ
แต่ถ้านั่นไม่ใช่สิ่งที่เจ้าอยากจะเป็นล่ะ
อีกอย่าง มันคงไม่มีโอกาสอะไรมากนัก
สำหรับสาวแก่ที่ชอบหัวเราะใช่มั้ยล่ะ
เจ้าบ้าจริงหรือโดนสาปมาเนี่ย
อาจจะทั้งสองอย่าง
หลังข้า
ขึ้นขึงพืดสักสองสามวันคงหาย
ต้องอย่างนั้น เยส
แต่วันนี้ข้าคงตัดหัวใครไม่ได้
เหมือนเจ้าจะได้ผ่อนโทษ
เปล่า เหมือนเจ้าจะได้เลื่อนขั้นต่างหาก วันนี้เจ้าเป็นเพชฌฆาตแทน
เจ้าตัวเล็ก ไม่มีทางหนีจากกรงแสนสนุกหรอกนะ
กลับมานะ เจ้าทารกเอลโฟ
ข้าไม่ใช่ทารก ข้าเป็นเด็กหัดเดิน
ทารกเอลโฟ
ผ้ากันเลือด อย่าลืมผ้ากันเลือด!
ยืนในโซนโชกเลือดโดยไม่มีผ้ากันเลือดไม่ได้นะ
เรื่องนี้เกิดขึ้นเร็วมาก ข้าตื่นเต้นจริงๆ ทำยังไงดี
ก่อนอื่น เจ้าควรต้องใส่ผ้าคลุมหัว ตั้งแต่ก่อนเดินออกมา
ตอนนี้ทุกคนรู้หมดแล้วว่าเจ้าเป็นใคร
ความผิดมือใหม่ ตายละ
ข้าไม่แน่ใจว่าข้าจะทำได้ ข้าไม่เคยฆ่าใครมาก่อน
ที่ไม่ได้พยายามจะฆ่าข้าก่อน หรือกวนใจข้า หรืออยากแต่งงานกับข้า
บีน เจ้ามีพรสวรรค์เรื่องนี้ และข้าก็เห็นตอนเจ้าทรมานคนมาแล้ว
คิดเสียว่านี่ก็คือการทรมาน แค่มีตอนจบที่ยิ่งใหญ่ไหลกระจาย
ทีนี้ก็ออกไปและขอดูความแหวะหน่อย
ข้าจะอยู่กับเจ้าตรงนี้นะ ถ้าเจ้าตื่นเต้น แค่มองตาข้า
ลูกสาวข้า โตขึ้นแล้วมาตัดหัวคน
แค่ต้องเนรเทศด้วยความรักเท่านั้นเอง
ไม่นะ อย่าเข้าป่า คนที่หลงไปในนั้นจะกลับออกมาไม่ได้เลย
อย่าลืมล่ะ วิ่งระหว่างต้นไม้
ข้าขอนอนดีกว่า
นั่นถือว่าจบการแสดงอุ่นเครื่อง
ขอเสียงให้แกรี่นักจับตูดหน่อย
ทีนี้ รายการหลักของเรา
กรุณาเอามือมาประกบพนมมือ
รับแม่มดนักลักตัวคน
สวัสดีนะ ทุกคน
- ตัดหัวมันเลย - เร็วสิ ฆ่ามัน
รออะไรอยู่
นี่เป็นพิธีชวนหดหู่จะตายชัก หุบปากกันไปซะที โอเคมั้ย
ถอดเสื้อสิ
ทุกคน ช่วยมีความเห็นอกเห็นใจ และเคารพกันบ้าง
ผู้หญิงที่น่าสงสารตรงนี้กำลังตื่นเต้น นางเหงื่อออกทั้งร่าง สั่นไปทั้งตัว
นี่เป็นครั้งแรกที่นางจะถูกฆ่า เห็นใจนางหน่อย โอเคมั้ย
นางพูดถึงตัวเองนี่หว่า
ขอโทษนะ สงสัยข้าจะต้องตัดหัวเจ้าแล้ว
มีคำสั่งเสียอะไรไหม
ขอโทษก็ได้นะ กษัตริย์อาจจะได้ยกโทษให้
ไม่ต้องพยายาม ข้าไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น
ไม่เอาน่ะ ถึงเวลาแล้ว
อย่างน้อยก็พูดอะไรให้เราจำเจ้าได้หน่อย
ตราบใดที่ไม่ใช่...
เจ้าเป็นอะไรเนี่ย อย่างกับเจ้าอยากให้ข้าตัดหัวเจ้า
ช่วยเพื่อนสาวตรงนี้หน่อยสิ
ตั้งใจดูให้ดีนะลูก หัวอาจกระเด็น
เจ้าทำได้ บีน ใช้พลังสิ พลังแรงเหวี่ยงจากศูนย์กลาง
เฮ้ย ตัดให้ขาดเลย ชับๆๆ
นั่นแหละลูกสาวข้า กำลังจะฆ่าอีแก่นั่น
พ่อฮะ ทำไมนางเหวี่ยงช้าถึงเบอร์นั้น
พ่อก็ดูการประหารเดียวกันอยู่นะลูก พ่อไม่รู้
ข้าทำไม่ได้
นี่เป็นการทัศนศึกษาที่ห่วยบรมเลย
ข้าพูดผิดไป บีน ตอนที่ข้าบอกว่า เจ้าเป็นคนล้มเหลวและขยันล้มเลิก
ข้าลืมพูดอีกอย่างนึง เจ้าเป็นคนขี้แพ้ด้วย
เปิดทางให้คนขี้แพ้หน่อย
ขอผ่านทาง นางมานั่นแล้ว
คนล้มเหลว บวกขยันล้มเลิก บวกขี้แพ้ ภัยร้ายทั้งสามทาง
เดินไปเลย
ทุกครั้งที่แม่หนูนั่นได้มีความรับผิดชอบหน่อย
ต้องมีคนรอดไปได้ทุกทีสิน่ะ
คงจบแค่นี้นะ ไม่มีที่ให้ข้าในดรีมแลนด์อีกแล้ว
ข้าตกต่ำถึงขีดสุดแล้ว
(น้ำรสข้าเอง แก้วละ 15 เซ็นต์)
อย่ามานั่งตรงนี้ เจ้ามาแล้วข้าขายไม่ได้
ข้าอาจไม่เหมาะกับวิถีชีวิต ที่มีความกดดันสูงของเมืองใหญ่
มันไม่ใช่เรื่องที่เหมาะกับทุกคน น้ำรสข้า 15 เซนต์เท่านั้น
ชิมเข่าข้ามั้ย 15 เซนต์
ข้าห่วยมาก เรื่องเดียวที่ข้าทำได้ดี คือนั่งบนหินก้อนนี้แล้วก็ร้องไห้
ข้าไม่ใช่หิน แล้วก็เคยได้ยินเสียงร้องไห้ที่ดีกว่านี้
ฝังข้าทั้งเป็นเลยเถอะ ข้างๆ รอยเท้าเอลฟ์นี่แหละ
- เจ้าคิดว่าเขาจะไปไหน - ใครนะ
อ้อ งั้นเราเติมเรื่องการเป็นนักสืบ เข้าไปในรายการสิ่งที่เจ้าทำได้ห่วยแตกอีกอย่าง
เมืองนี้มีเอลฟ์อยู่ตนเดียว
เอลโฟ! รอยเท้าเขานำไปถึงต้นไม้ต้นนั้นเลย
ดูเหมือนเขาหันกลับในวินาทีสุดท้าย แล้วก็เดินไปชนต้นไม้อีกต้น
แล้วก็ร้องไห้ เตะก้อนหิน โดดหย็องแหย็งเพราะเจ็บ
ก่อนจะกระทืบเท้าด้วยความโกรธไปทางนี้
ที่ซึ่งมีกระรอกเสียสติขโมยรองเท้าเขาไป
หวัดดี ข้าเอลโฟ เจ้าคือ
ข้าขำกุงเกงตัวจ้อยของเจ้า
ถ้าเจ้าหมายถึงผ้าอ้อมของข้า จริงๆ แล้วนั่นมันกางเกงออกศึกนะ
ข้าควรจะกลับไปสู่สนามรบ
ดูเหมือนเราเจอไอ้ตัวเลียกระจก
เข้ามาสิ ขนมข้างในอร่อยกว่าอีก ไม่ค่อยมีขี้นกด้วย
- เขาชื่อฮันเซล - ส่วนนางชื่อเกรเทล
งั้นก็ เกรเทลกับฮันเซลใช่มะ
ไม่ใช่! ฮันเซลกับเกรเทลต่างหาก
เชิญเข้ามาสิ ให้ไว!
โกโก้อร่อยนะ
ใช่ รู้สึกนุ่มลื่นในปาก เข้มข้นกำลังดี
ข้าได้รสเมลโลว์นิดๆ ด้วยรึเปล่า ข้าไม่อยากพูดคำว่ามาร์ช
เจ้าต้องมีรสดีเลิศ
อย่าทำให้รู้ตัวสิ ทุกครั้งที่ชาวเยอรมันหัวเราะ คนอื่นจะหวั่นใจ
ข้าทำไอ้เรื่องที่จะกินเขาเป็นอาหารค่ำได้มั้ย
นั่นทำได้ เขามันโง่อยู่ละ ไม่สำคัญหรอก
ขุนให้อ้วนเลยดีกว่า
เขามองหน้าพวกเรา เพราะงั้นข้าจะเลิกกระซิบแล้วนะ
เจ้าบอกว่าเจ้ามาจากดินแดนแห่งขนมหวานเหรอ
งั้นเจ้าก็ต้องชอบอมยิ้มเป็ปเปอร์มินต์ และช็อกโกแลตม้วนและชูการ์พลัมนี่
และพวกนี้ไม่มีอะไร โรยผงยานอนหลับไว้เลยด้วยนะ
บอกได้เลยนะ ถ้าข้าอยู่ที่นี่ ข้าอาจจะกินบ้านทั้งหลังไปเลย
ไม่รู้พวกเจ้าห้ามตัวเองได้ยังไง
เดี๋ยวนี้พวกเราชอบกินเนื้อมากกว่าแล้ว
กินขนมมากๆ แล้วง่วง ข้าขอนอนในกระทะนี่ละกัน
แทบจะทาเนยให้ตัวเองอยู่แล้วนะ ทำจริงด้วย!
สับสนจัง ไอ้ตัวนี้อยากตายเหรอ
เปล่า แค่ไม่อยากให้ติดกระทะ
เฮ้ย เฮ้ย ปล่อยข้าไปนะ
ข้าจะบอกว่าหม้อทองฝังอยู่ไหน
เขาอาจเป็นเลพริคอนจริงๆ ก็ได้ เมื่อกี้เห็นเต้นจิ๊กอยู่
เปล่า เขาก็แค่กำลังเดือด
ดูจากระดับความสูงของรอยลิ้น
บ้านหลังนี้เพิ่งถูกเอลฟ์เลียมา
ตอนแรกก็ไอ้ตัวเล็ก แล้วนี่ยังมีเจ้าสองคนอีกเหรอ
วันนี้มีใครผ่านมาอีกไหม
ไม่มีๆ แต่เข้ามาสิ ทำตัวให้เป็นพาย
เอ้ย ทำตัวให้สบาย
พวกเจ้ามาทันมื้อค่ำพอดี
ชอบกินแฮมรึเปล่า นี่ก็เหมือนแฮม แต่ไม่ใช่แฮม
น่ารักจัง เหมือนลิงตัวเล็กๆ เอามาย่างกับหัวหอม
ใช่ เหมือนจริงๆ แต่ไม่ใช่ กินเถอะ
ข้าชอบเจ้านี่นะ แต่ชอบเป็นเพื่อนมากกว่า
ไม่ว่ามันคืออะไร มันอร่อยดี
(สมอง - หู - ปีก) (ซี่โครง - สะโพก - ปลีน่อง)
ขุ่นพระ!
พวกเจ้าเอาเอลโฟมาให้ข้ากินเหรอ
นึกว่าเจ้าไม่ชอบซะอีก
อย่าพูดอะไรบ้าๆ เอลฟ์เป็นเนื้อทำของหวาน นี่ยังไม่สุกเลย
ช่วยด้วย! ช่วยที ข้าแพ้แอปเปิล!
- เอลโฟ ไม่ต้องห่วง ข้าจะเอาเจ้า... - บีน! ระวัง!
"ทำตัวให้เป็นพาย" ทีงี้ล่ะเข้าใจละ
อย่าให้เจ้าหญิงมาทำงานของปีศาจ
ให้ตาย พวกนั้นหมักเจ้าด้วยอะไรเนี่ย กลิ่นอย่างกับไม่ได้มาจากโลกนี้
ข้าจะช่วยเจ้าเอง น้องข้า
เลิกเล่นลิ้นซะที
ไอ้ลูกอมระเบิด มันจะ...
ตังเมเหรอ
นี่ก็เหมือนแฮม
แต่ไม่ใช่แฮม
โอเค ทุกคน โอเคนะ
เอาละ ต้องหยุดหัวเราะชวนขนลุก ก่อนที่เราจะได้คุยกันจริงๆ
พวกเจ้ายอมแพ้เถอะ
ทุกคนจะเข้าใจว่าเจ้าเสียสติ
หลังจากโดนแม่มดจับขังอยู่หลายปี
พวกเราบ้ามาตั้งแต่ก่อนเจอแม่มดแล้ว
เรากินพ่อแม่ตัวเอง
แล้วแม่มดก็ลักพาตัวพวกเจ้ามาเหรอ
เปล่า นางรับเราเป็นลูกแล้วก็เอาลูกอมให้กิน แต่มันไม่พอ
เราเลยจับนางมัดกับอ่างล้างมือ แล้วก็เริ่มกินคน
บีน! ข้างหลัง
- บีน ฆ่าเขาเลย อย่าปอดแหก - ข้าว่าข้าทำไม่ได้
เกรเทล ไม่นะ! เราควรจะแก่ไปด้วยกัน แล้วก็กินคนทั้งครอบครัว
เอ๊ะ โห! เฮ้ย! โหย พูดเป็นคำ! คำสาปถูกถอนไปแล้ว
แต่นั่นเสียงหัวเราะจริงของข้าแฮะ
บีน มองหน้าข้าสิ ไม่ต้องมองหน้าข้า มองศพนั่น
เจ้าทำได้ ในที่สุดเจ้าก็ฆ่าคนโดยเจตนา ข้าภูมิใจในตัวเจ้าจริงๆ
ทำเพื่อป้องกันตัวหรอก
ไม่ต้องถ่อมตัว เจ้าฆ่าพี่น้องที่ป่วยทางจิตอย่างสมบูรณ์
แล้วข้าก็โดนย่างทั้งเป็น คิดว่าพวกเราก็มีบทบาทของตัวเอง
ไม่ว่าการได้ฆ่าคนจะทำแล้วสะใจแค่ไหน
ก็ไม่มีอะไรรู้สึกดีกว่า การได้ไว้ชีวิตผู้บริสุทธิ์หนึ่งคน
เจ้าช่วยชีวิตข้า และช่วยกำจัดคำสาปเลวร้ายนั่นด้วย
ข้าต้องผ่านความทุกข์อย่างหนัก
แต่สิ่งที่ปลอบใจข้าได้คือ ข้าจะได้กลับไปยังบ้านลูกกวาดแสนสวยของข้า
และใช้เวลาที่เหลือในชีวิต ดูแลพี่สาวฝาแฝดที่อยู่ในห้องใต้หลังคา
หรืออาจทำอะไรอย่างอื่น
การเดินทางก็สนุกเหมือนกันนะ
บ๊ายบาย ทุกอย่างเป็นความผิดเอลโฟ
และกลับเข้าสู่รายการหลัก
เจ้าหญิงทิอาบีนนี่ โปรดก้าวขึ้นมาข้างหน้า
สำหรับความกล้าหาญ มองการณ์ไกลและปัญญาที่แสนโดดเด่น
ข้าขอมอบเหรียญให้ตัวเอง โทษฐานที่เลี้ยงลูกได้เลิศมาก
จนกระทั่งเปลี่ยนลูก จากที่เป็นนังตัวเสื่อมฟันเหยินไร้ค่า
มาเป็นเพชฌฆาตใจโหด พร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจ
- พ่อภูมิใจในตัวเจ้านะ บีนนี่ - จริงเหรอ
เจ้าไม่เคยสนว่าข้าจะคิดยังไง
ใช่ แต่ข้าก็เจ๋งแบบนั้นแหละ ขอบคุณค่ะ ท่านพ่อ
ถ้าพูดเรื่องฟันเหยินของข้าอีก
ข้าจะใช้ฟันกัดกระดูกสันหลังท่านออกมาเลย
ต้องอย่างนั้นสิลูกข้า