NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Bean, to naprawdę ty.
Tak, mamo, to ja. Urosłam.
Głównie urosły mi zęby.
Zamieniłaś się w kamień.
Mój Boże! A ty mnie odczarowałaś? Bean...
Nie wierzę, że cię odzyskałam.
To jakieś szaleństwo.
Naprawdę nie wierzę, że ty żyjesz, a Elfo nie.
Musiałam wybrać...
Musiałam wybrać ciebie.
No już. Nie płacz, skarbie. Mamusia jest przy tobie.
Już mi lepiej.
Jak to się nazywa?
Czułość.
Kto się tu zbliża?
Księżniczka Tiabeanie i królowa Dagmar.
Żarty sobie stroisz?
Księżniczka o tej porze jest pijana, a ty nawet nie bełkoczesz!
Królowa Dagmar?
Od lat jest martwa.
Nie. Za to od lat niczego nie jadłam, więc otwierajcie natychmiast.
Wasza Wysokość...
Zasłużyłem sobie na to, bo nie dawałem wam wiary!
Niezapomniany odór obornika i gotowanej kapusty.
Mają kapustę?
Duch królowej Dagmar!
Jesteś prawdziwa, pani?
Bunty, ta sama słodka idiotka.
Nieprzerwanie, Wasza Wysokość.
Przestań macać królewskie melony.
Sorcerio, Odval.
Oczom nie wierzę.
Tato! Nie uwierzysz! Otwórz drzwi!
Co znowu...
O matko Bean!
To naprawdę ty?
Pocałuj mnie, a się przekonasz.
Śniłem o tej chwili przez 15 lat.
No proszę. Wcale się nie zmieniłaś.
A ty... tylko zgrubiałeś...
Zmężniałeś.
Z żalu po twej stracie pocieszałem się jedzeniem.
Ale wróciłaś!
Wydajmy wielką ucztę.
Nie chcę robić zamieszania.
Urządzę coś skromnego i ze smakiem.
Dagmar!
ROZDZIAŁ X UPADEK DREAMLANDU
Niewiarygodne.
To zawracanie głowy z elfią krwią faktycznie się opłaciło.
Zajęło nam to cały sezon, ale warto było.
Sezon letni, jesienny czy co tam właśnie trwa.
Ogłaszam wszem wobec!
Po 15 latach powraca na dwór
niegdyś piękny posąg, dziś posągowa piękność: jej dagmarencja Dagmar!
Wreszcie się doczekaliśmy.
Oto wasza wspaniała królowa.
Jakiś ty kochany, mój drogi.
Dzięki za życzliwe westchnienia.
Jakże cudownie...
Miłe panie, jakoś się z tym uporamy.
Odval, wyjaśnij, jak konkretnie.
Zacznę od kurtuazji.
Oono, królowo Dreamland, poznaj Dagmar...
Także królową Dreamland.
Mają manko na straganie z watą cukrową.
Brakuje im jednej sztuki.
Ożeniłem się z nią tylko po to, by wybudować kanał.
Praktyczny powód.
Jeszcze jak.
Do tego dała mi syna, więc mam następcę tronu.
To też praktyczne.
Pozwoliłeś tej jaszczurce wychowywać Tiabeanie?
Nie. Głównie wychowywała mnie Bunty.
I znajomi menele w pubie.
Nauczyli mnie sztuki dźgania nożem.
Uwierz, krótko ją trzymałem.
Gdy miałem czas.
Przez lata poszukiwał eliksiru życia.
Przeczesaliśmy cały świat.
Wielu poległo, by przywrócić ci życie.
Jak Elfo, mój najlepszy przyjaciel.
Ten słodki nieszczęśnik z zabawną główką.
Brakuje mi go.
Zasługuje na wystawny pogrzeb.
Świetny pomysł.
Każę go wydobyć z dołu cmentarnego.
Będzie mi brakowało tego Elfo.
Podlewał mi kwiaty, gdy poszłam na odwyk.
Hej, Tessa, co z twoim okiem?
Musiałam się go pozbyć.
Nie mogłam znieść nadmiaru prawdy.
Dlatego ludzie wolą jej unikać.
Procesja wyruszyła beze mnie.
Jaka szkoda.
To moja wina. Nawet nie zauważyłem.
Miejsce królowej jest przy królu.
Królowa Oona. Jasne. Co za nietakt.
Proszę, zajmij moje miejsce. Znajdę sobie inne.
Tak lepiej.
No jasne. Obieście moje.
Zoga starczy dla wszystkich.
Beanie, wygłoś mowę.
No dobrze.
Moja przyjaźń z Elfo trwała tylko kilka miesięcy,
ale był to najlepszy okres w moim życiu.
Choć sporo czasu spędził
jako obiekt barbarzyńskich eksperymentów...
To o mnie mowa.
...zdołał zmienić mój punkt widzenia.
W królestwie pełnym gadających kotów, zaklętych wieprzy i puszczalskich wróżek
Elfo pomógł mi zachować trzeźwe spojrzenie.
Naprawdę będzie mi go brakowało.
Spoczywaj w pokoju, koleżko.
Przykro mi, że pochowali cię w akwarium.
Po królu wsiada królowa.
Królowa Oona znów stroszy piórka.
Powtarzam, to nie pióra. Nie jestem ptakopodobna.
Domagam się szacunku!
Nie jesteś królową, tylko reanimowanym trupem!
Jak śmiesz?
Walka królowych!
Wasza Wysokość, zainterweniuj.
Drogie panie! Wystarczy!
Jestem bardziej zażenowany niż podniecony.
Elfo! Nie!
Nie martw się. Dołączył do krabów.
Mamo! Nic ci nie jest?
Wiesz co, Oona? Jesteś stuknięta!
Idź sobie!
Komuś szykują się kłopoty.
Musisz wybrać, panie.
Nie możesz mieć dwóch królowych.
Przecież żadnej nie przepędzę. Dagmar to miłość mojego życia.
A królowa Oona to matka Dereka, następcy tronu.
Nie cieszy się tu zbytnią popularnością.
Napłynęło sporo skarg na jej nocne ujadanie.
Jeśli splamimy honor Oony, Dankmire wypowie nam wojnę.
Królowa Oona spełniła już swoje zadanie.
Nikt nie przejmie się, jeśli zniknie.
Jeszcze zobaczymy, kto zniknie.
Odval odwołał moje audiencje, więc mamy całą noc dla siebie.
Kochanie. Wysoko mierzysz.
Przepraszam. Uwaga. Kot ze szklaną kulą.
Bean, moje biedactwo.
Masz za sobą ciężki dzień.
Upijmy się winem i zapomnijmy o wszystkim.
Przecież to właśnie był nasz plan.
Tato, no weź!
Pierwszy raz mam okazję porozmawiać z rodzicem,
który nie mamrocze pod nosem.
To jakaś krytyka pod moim adresem? No dobra.
Jak śmiesz... Już ja ci...
Głupia.
Co za pech, że jestem skazany na twoje towarzystwo.
Mógłbym powiedzieć to samo, ale cóż poradzić.
Powiedz mi, jak... Oona!
Skarbie, czekaj! Porozmawiajmy.
Czeka mnie kolejna długa i samotna noc.
Dobranoc, Vip i Vap.
Nie zakradaj się tak...
Zaraz, to nic takiego.
Głupol ze mnie. To tylko posąg Pendergasta...
którego wcześniej nie było.
Dziwaczna i niewygodna pozycja.
Cóż. Ta współczesna sztuka...
Zamówiłem dla nas brunch.
Twoje ulubione jaja dodo, boczek z jednorożca i gofry.
To miłe, ale jadę z Bean na przejażdżkę.
Dobrze. Uważaj na siebie.
Kocham cię, mysiu-pysiu!
Gdzie twoja godność?
Jesteś królem, nie zakochanym głupcem.
Co się z tobą stało?
Chcesz wiedzieć?
Nalej drinka, odpal cygaro i podaj mi jedno i drugie.
Mówili o mnie Zog, Wojowniczy Książę.
Wystarczy ci?
Tak. Może być.
Mój starszy brat Yog, następca tronu,
został potajemnie otruty.
Koronę nadano mnie. Ale zamiast rządzić, wolałem walczyć.
Walki, turnieje, zwycięstwa.
Tylko to chciałem robić...
do czasu, gdy ją ujrzałem.
Córka arystokraty z odległej krainy.
Była wszystkim, czego pragnąłem.
Nasze wspólne życie było idealne,
a zrobiło się jeszcze idealniejsze, gdy urodziło nam się dziecko.
Ma nos tatusia.
Mocny chwyt.
Aż nastał ten feralny wieczór.
Po śmierci brata byłem bardzo ostrożny,
ale po latach niezmąconego szczęścia straciłem czujność.
Niestety podczaszy się spóźnia.
Przyniosłem butelkę z piwnicy.
Nadal zaplombowana.
Nie, Beanie. To nie dla ciebie.
Jako moja córka nadrobisz zaległości, gdy dorośniesz.
Chodź, Zoguś, wznieś toast.
Winogłonka.
Za naszą rodzinę.
Nie!
Tylko nie ona. Nie!
Bean?
Truciznę miałem wypić ja,
ale Bean zamieniła kieliszki i ja przeżyłem,
a moja ukochana Dagmar zamieniła się w posąg.
Usłyszałeś moją historię.
Twoja kolej. Jak zostałeś gadającym kotem?
Wcinaj gofry, a ja podumam nad odpowiedzią.
Tutaj przychodzę, by uciec od trosk lub by je odespać.
Prawie nic się tu nie zmieniło.
Znasz to miejsce?
Przychodziłam tu, gdy chciałam pobyć sama.
Twój ojciec jest kochany, ale ma świdrujący głos.
Fajnie, że obie wybrałyśmy to miejsce.
Co jeszcze lubisz?
- Zapach mokrej trawy. - Ja też!
Ale jesteśmy do siebie podobne! Dobra, ulubione danie na trzy.
Raz, dwa, trzy,
- Piwo! - Piwo!
- Mój skarbik. Chce ci się pić? - Wiecznie.
To jedziemy do pubu!
Boję się, że moje dni są policzone.
Wyślemy pilną wiadomość do Dankmire.
Nikomu ani słowa. Rodzina królewska nie pochwaliłaby tego.
Niech ich diabli.
Zog zapłaci. Dagmar zapłaci. Tiabeanie zapłaci.
Wszyscy zapłacą!
Muszę ostrzec księżniczkę.
POD LATAJĄCYM BERŁEM
Martin, ty ofermo. Rzucaj do celu!
Fajnie, że wszystkich już znasz. Jakbyś zawsze tu była.
Prawie.
Wiem, że nie było mnie przy tobie.
Było ci ciężko.
Spudłowałeś!
Twój tata pewnie się starał.
Dobił mojego przyjaciela.
Dlatego mówię, że się starał.
Wayne, na co czekasz, do cholery?
Jak mówiłam,
ojciec robił, co mógł, ale dziewczynka potrzebuje matki.
Właśnie.
Nie masz pojęcia, jak tęskniłam.
Tak się cieszę, że cię odzyskałam.
Nigdzie się bez ciebie nie ruszę.
Zapamiętaj to.
Hej, Bunty, pokieruj me poplątane nogi w stronę łóżka.
Muszę... No... Wiem...
Dobra, wiem, że nadal jesteś w szoku, że mama wróciła.
Ja też. To szokujące.
Szokujące.
Ale, słuchaj, Bunts...
Coś ci powiem. Dobra rzecz jest taka,
że ubędzie ci obowiązków.
Będzie mi trzymać włosy nad sedesem.
Co nie? Zgadza się?
Bunts?
Co z tobą?
O rany!
Musisz mi pomóc! Błagam!
Bunty zamieniła się w posąg i...
Nie...
Musimy coś zrobić. Natychmiast!
Nas może spotkać to samo.
Kobiety nie mają prawa zabierać tu głosu.
Jesteś tu tylko ty.
Zatem przegłosowane.
Zamknijcie się wreszcie.
Unikałem tego wcześniej, a teraz nie mam wyjścia.
Muszę powziąć kroki.
Nienawidzę tego!
Przeciw komu, panie?
To pewnie Oona.
W końcu nie wytrzymała. Tyle lat nią pomiataliśmy.
Atak na królową Oonę jest równoznaczny z atakiem na Dankmire.
Trudno prowadzić wojnę, gdy większość doradców skamieniała.
Zog to najlepszy wojownik w Dreamland.
Śmiesz powątpiewać w jego talent?
Skądże znowu.
Jedynie w słuszność działania bez strategii...
Moje szaty sporo ważą.
Możemy rozmawiać na siedząco?
No cóż. Nieważne.
Zrób coś, Zoguś. Zanim Oona nas dopadnie.
Nikt nie może nas znów rozdzielić.
„Dolać herbaty, generale?”
„Bardzo proszę, mój drogi”.
Ojcze! Czemu zawdzięczam tę wizytę?
Posłuchaj, synku.
Twoja mama i ja przechodzimy...
trudny okres.
Zamknę cię w wieży, dopóki się z tym nie uporamy.
Dobrze. Potem przyjdziesz mnie wypuścić?
Jasne. Ktokolwiek wyjdzie z tego cało, ten cię wypuści.
Dobrze. Ale nadal dręczą mnie koszmary o tej wielgaśnej patelni.
Oony nigdzie nie ma.
Popełniliśmy błąd, ufając jej.
W każdej chwili może nas dopaść.
Rozdzielmy się i znajdźmy ją.
Mam lepszy pomysł.
Proszę. Nie pytaj, gdzie mam czwarte oko.
Wszechmocna kulo, czy Oona nadal jest w Dreamland?
„Tak”.
Odpowiedzi bywają niejednoznaczne. Czy królowa Oona nadal jest w zamku?
„Niebezpieczeństwo jest blisko”.
Teraz ja.
Gdzie jest...
Dość tych salonowych zabaw.
Musimy się chronić. Zostanę z Bean.
A my poszukamy Oony.
Użyję swych tropicielskich umiejętności, a Odval dyplomatycznie
dźgnie ją kijem do miotły.
Chodź ze mną. Tu będziemy bezpieczne.
Tata wie o tym pomieszczeniu?
Nie, to biblioteka.
Co tu się wyprawiało?
Fajna sztuczka.
A co było potem?
Teraz ja. Gdzie jest...
Da się przewinąć trochę do tyłu?
Albo dużo bardziej?
Możesz odetchnąć i zaczerpnąć świeżego powietrza.
Spędziłam tu wiele nocy,
obserwując gwiazdy, księżyc, sąsiadów.
Mamo? Nigdy mi się to nie przytrafiło. To z palcami... Podczas dojrzewania zauważysz wiele zmian.
Już zauważyłam.
Ja nie o tym.
To o czym mówisz?
Są pewne rzeczy, o których powinnaś wiedzieć.
O raju!
Stary oddział psychiatryczny.
Ktoś zostawił otwarte drzwi.
Hej.
Oona, to ty? Tak się stęskniłem.
Szybko, kijem w krtań!
Spokojnie.
Zaraz dam ci powód do paniki.
Przez ten cały czas miałeś prawdę tuż przed oczami.
Przesłaniała ci ją miłość.
Pokaż, co tu się działo.
Przewiń o jakieś 15 lat wstecz.
Za naszą rodzinę.
Nie!
Tylko nie ona. Nie!
Bean?
Niesamowite.
Dokładnie tak, jak pamiętam.
Tym razem obejrzyj to z tamtego miejsca.
Przyniosłem butelkę z piwnicy.
Nadal zaplombowana.
Dagmar?
To ona zatruła wino?
Gdyby Bean nie zamieniła kieliszków...
Sterczałbyś w ogrodzie zasrany przez gołębie.
Bardziej niż zwykle.
Poświęciłem jej całe moje życie.
Jak mogła?
Skrywała przed tobą sporo sekretów.
Co u... Przesuwany kredens na bibeloty?
Twój ojciec nalega, żebyś się zmieniła.
Chcę, byś robiła to, do czego jesteś stworzona.
A do czego jestem stworzona?
Przeklęty drobny druk. Oby to był ten właściwy.
Ty...
Jedyna kobieta, którą kochałem.
Wiesz, co dla ciebie zrobiłem? Z czego zrezygnowałem, by cię odzyskać?
Elfo, gdybym mogła choć jeszcze raz cię zobaczyć.
Mogliśmy pójść na terapię małżeńską.
To coś znacznie poważniejszego.
To odwieczna mroczna walka i przeznaczenie naszej córki.
Niedoczekanie.
No weźta!
A to co? Jakaś maź?
Zebrać armię! Wróg zaatakował królestwo!
To bezwzględny przeciwnik. Nie cofnie się przed niczym.
Moja żona!
- Która? - Dobrałem sobie idealne partnerki, nie?
Spieszmy się, skarbie. Atak się rozpoczął.
Co? Kto nas atakuje?
Niestety Oona. Chce nas dopaść. Zwłaszcza ciebie.
Mnie?
Stanowisz klucz do przyszłości tego królestwa.
Ja ci w tym pomogę.
Naprawdę?
Panie, zgromadziliśmy armię. Uciekajcie! Ratujcie się.
Przed czym?
O nie!
To ja powinienem uśmiercać
i siać wokół postrach.
Ty!
Zaraz, to... To zbyt... Nic nie rozumiem.
Wiem, skarbie. Tędy.
Co miałaś na myśli, mówiąc „przyszłość królestwa”?
Jestem kimś w rodzaju bohatera?
Tego typu określenia to pojęcia względne.
Bohater, złoczyńca... Wejdź na schodek.
„Złoczyńca”?
Mamo, czemu to zrobiłaś?
Tylko tak mogłam cię uciszyć. Płyń do tego okrętu.
Witamy na pokładzie, królowo Dagmar i księżniczko Tiabeanie.
Co to za stworzenia i czemu tak na mnie patrzą?
Wkrótce poznasz i zobaczysz wiele wspaniałych rzeczy.
Żagle na maszt! Płyniemy ku ojczyźnie i świetlanej przyszłości!
Pocieszam się tylko tym, że nie zostało mi nic do stracenia.
Poza rzeczą, która czyni ze mnie króla!
Bez jaj!