(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
บีน นี่ลูกแม่จริงๆ ด้วย
ใช่ค่ะ ท่านแม่ ข้าเอง ข้าโตแล้ว
ส่วนใหญ่ก็โตที่ฟันน่ะนะ
ท่านแม่โดนสาปให้เป็นหิน
พระเจ้า แล้วลูกเป็นคนปล่อยแม่ออกมาเหรอ บีน แม่...
ไม่อยากเชื่อว่าท่านแม่กลับมาแล้ว
เรื่องทุกอย่างมันบ้าแท้ๆ
ข้าไม่อยากเชื่อว่าท่านแม่กลับมามีชีวิต แต่เอลโฟตายไปแล้ว
ข้าต้องเลือกระหว่าง...
ข้าต้องเลือกท่าน
โอ๋ๆ อย่าร้องไห้นะ ลูกรัก แม่อยู่นี่แล้ว
ตอนนี้หนูก็รู้สึกดีขึ้นแล้ว
เรื่องแบบนี้เรียกว่าอะไรนะ
ความรัก
เฮ้ย นั่นใคร
เจ้าหญิงทิอาบีนนี่กับราชินีแดกมาร์
เล่นตลกหรือไง
เวลานี้เจ้าหญิงบีนต้องไปเมาที่ไหนสักแห่ง แต่เจ้าไม่พูดลิ้นไก่สั้นด้วยซ้ำ
แล้วราชินีแดกมาร์เนี่ยนะ
นางตายไปตั้งหลายปีแล้ว
ไม่ตาย แต่ข้าไม่ได้กินอะไรมากว่าสิบปี เพราะฉะนั้นจงรีบเปิดประตูซะ
พระนาง...
ข้าควรซวยแบบนี้แล้วเพราะไม่เชื่อท่าน
กลิ่นเหม็นขี้หมูกับกะหล่ำปลีต้ม อันไม่อาจลืมเลือนได้เนี่ยนะ
มีกะหล่ำปลีด้วยเหรอ
ผีราชินีแดกมาร์!
นี่ท่านจริงๆ เหรอ
บันตี้ ยังโง่จนน่ารักเหมือนเดิมเลยนะ
โง่ตราบวันยาวนานเลยค่ะ ฝ่าบาท
เลิกจิ้มนมหลวงซะทีจ้ะ ที่รัก
ซอร์เซริโอ อ๊อดวอล
ไม่อยากเชื่อสายตา
ท่านพ่อ! ท่านพ่อ! ท่านต้องไม่เชื่อแน่ๆ เปิดประตูสิ
ไม่เอาน่ะ
คุณพระคุณแม่บีนช่วย
นี่เจ้าจริงๆ เหรอ
ลองจูบข้าดูสิจะได้รู้
ข้าฝันถึงช่วงเวลานี้มาตลอด 15 ปี
ดูเจ้าสิ เจ้าไม่ได้เปลี่ยนไปเลย
ส่วนท่าน ท่านก็แค่ตัวใหญ่ขึ้น...
เร้าใจขึ้น
ข้าเศร้าที่เสียเจ้าไปมาก จนกระทั่งใช้อาหารเป็นที่พึ่งทางใจ
แต่เจ้ากลับมาแล้ว!
จัดงานเลี้ยงใหญ่กันเลยดีกว่า
ข้าไม่ได้ต้องการความสนใจขนาดนั้นนะคะ ที่รัก
งั้นข้าจะจัดอะไรเล็กๆ มีรสนิยมดีๆ
แดกมาร์
(บทที่สิบ ดรีมแลนด์ล่มสลาย)
น่าทึ่ง
ปรากฏว่าเรื่องไร้สาระกับเลือดวิเศษของเอลฟ์ มันได้ผลจริงๆ แฮะ
ต้องใช้เวลาทั้งฤดูกาลเลยเชียว แต่มันก็ได้ผล
และเมื่อพูดถึงฤดูกาล ข้าหมายถึง ฤดูใบไม้ร่วงหรือฤดูร้อน หรือไม่ว่านี่มันฤดูไหน
จงฟัง จงฟัง!
ทรงกลับมายังวังหลวงเป็นครั้งแรกในรอบ 15 ปี
ก่อนเคยเป็นรูปปั้น ตอนนี้กลับงามดั่งรูปปั้น นี่คือราชินีแดกมาร์ผู้งามกินรัศมีทุกคน
การรอคอยอันยาวนานจบลงแล้ว
ราชินีแสนดีของพวกเจ้ามาแล้ว
แหม น่ารักจริงนะคะ ที่รัก
ขอบคุณที่ทุกคนตกใจเฮือกให้กัน
รู้สึกดีมากเลยที่ได้...
สาวๆ ไม่เป็นอะไรนะ
อ๊อดวอล อธิบายหน่อยสิว่า ทำไมมันถึงจะไม่เป็นอะไร
ข้าจะขอเริ่มจากการแนะนำตัว
ราชินีอูน่าแห่งดรีมแลนด์ ขอทรงพบกับราชินีแดกมาร์...
แห่งดรีมแลนด์เช่นกัน
ร้านสายไหมโทรมาน่ะย่ะ
เขาอยากได้ผมคืน
เอาจริงๆ ข้าแค่แต่งกับนาง เพื่อให้ได้สร้างคลองเท่านั้นเอง
ช่างสมเหตุสมผล
ใช่ สมเหตุสมผลมาก
นางมอบลูกชายให้ข้าคนหนึ่งด้วย เท่ากับตอนนี้ข้ามีผู้สืบทอดบัลลังก์แล้ว
ก็สมเหตุสมผลเช่นกัน
แต่ท่านยอมให้นังครึ่งบกครึ่งน้ำนั่น เลี้ยงดูลูกทิอาบีนนี่ที่เลอค่าของข้าเนี่ยนะ
ไม่ใช่ๆ คนที่เลี้ยงข้าส่วนใหญ่คือบันตี้
กับพวกขี้เมาที่เป็นมิตรที่ผับ
พวกนั้นสอนศิลปะการแทงคนให้ข้าด้วย
เชื่อเถอะ ข้าคอยดูแลนางเป็นอย่างดี
เวลาที่ข้ามีเวลานะ
ท่านพ่อพยายามหาน้ำยาอายุวัฒนะอยู่หลายปี
เราค้นหาไปทั่วโลก
มีคนตายไปมากมาย เพื่อจะนำเจ้ากลับมาจากความตาย ที่รัก
ใช่ อย่างเอลโฟ เพื่อนสนิทที่สุดของข้า
ไอ้เวรตัวจ้อยน่ารักที่หัวดูตลกๆ นั่นน่ะนะ
ข้าจะคิดถึงเขา
ฟังดูเหมือนเขาควรจะได้รับงานศพที่ยิ่งใหญ่
เป็นไอเดียที่ดี
ข้าจะให้คนไปคุ้ยศพเขากลับมาจากหลุมทิ้งศพ
(เอลโฟ)
รู้ไหม ข้าจะคิดถึงเจ้าเอลโฟนั่นแน่ๆ
เขาช่วยรดน้ำต้นไม้ให้ข้า ตอนข้าไปอยู่สถานบำบัดคนติดเหล้า
อ้าว เทสส์ ตาไปไหนซะล่ะ
ข้าต้องเลิกใช้ตาข้างนี้
การมองเห็นความจริงตลอดเวลา มันทำให้ข้าเจ็บปวด
เพราะอย่างนี้มนุษย์ถึงได้ไม่ค่อยมองความจริงกัน
ขบวนออกจากวังมาโดยทิ้งข้าไว้
แย่หน่อยนะ
ข้าก็โทษตัวเองละกัน เพราะข้าไม่สังเกตเห็นด้วยซ้ำ
ที่ของราชินีคือต้องอยู่ข้างกษัตริย์
ราชินีอูน่า แน่นอนสินะ เรื่องนี้คงลำบากใจกันหน่อย
นั่งแทนข้าเถอะ ข้าจะไปหาที่อื่นนั่งเอง
ค่อยยังชั่ว
ใช่ เยี่ยม เจ้าทั้งคู่อยู่กับข้าแล้ว
มีซ็อกให้แบ่งกันได้อย่างพอเพียง
บีนนี่ ขึ้นไปกล่าวอาลัยซะทีสิ
โอเค เอาละนะ
เอลโฟกับข้าเพิ่งเป็นเพื่อนกันมาไม่กี่เดือน
แต่เวลาช่วงนั้น เป็นเดือนที่ดีที่สุดในชีวิตของข้า
แม้ว่าเวลาส่วนใหญ่ของเขาจะถูกใช้ไป
กับการเป็นเหยื่อทดลองทางการแพทย์ ที่แสนป่าเถื่อนที่สุด
นางกำลังพูดถึงข้า
เขาเปลี่ยนวิธีมองโลกของข้า
ในอาณาจักรที่มีแมวพูดได้ หมูวิเศษและแฟรี่ที่ขายตัว
เอลโฟช่วยให้ข้ายังติดดินอยู่กับความเป็นจริง
ข้าจะคิดถึงเขามากจริงๆ
หลับให้สบายนะเพื่อน
โทษทีนะที่เขาต้องฝังนายในตู้ปลาแบบนี้
กษัตริย์เข้าไปแล้วก็ต้องราชินีตามย่ะ
ขออภัย ราชินีอูน่า ข้าไม่ได้อยากจะเด็ดปีกท่าน
พูดจนปากเปียกปากแฉะ นั่นไม่ใช่ปีก ข้าไม่ใช่พันธุ์นก!
เจ้าต้องเคารพข้า
เจ้าไม่ใช่ราชินี เจ้าเป็นแค่ซากศพที่เขาปลุกชีพขึ้นมา!
กล้าดียังไง!
ตบกันเลย! ตบกันเลย! ตบกันเลย!
ฝ่าบาท ทำอะไรสักอย่างสิ
สาวๆ สาวๆ! ไม่เอาน่ะ
ข้าอายมากกว่าจะเกิดอารมณ์นะ
เอลโฟ! ไม่นะ!
โอ๋นะ เขาไปอยู่กับปูแล้ว
ท่านแม่! พระเจ้า เป็นอะไรรึเปล่า
จะบอกให้นะ อูน่า ท่านมันบ้าไปแล้ว!
ไสหัวออกจากที่นี่ไปเลย
ข้าเล็งเห็นว่าอนาคตใครบางคนจะเดือดร้อนละ
ท่านต้องเลือกนะ ฝ่าบาท
ท่านมีราชินีครั้งละสองคนไม่ได้
ข้าบอกให้ใครคนใดคนหนึ่งไสหัวไปไม่ได้ แดกมาร์คือคนที่ข้ารักที่สุด
ส่วนราชินีอูน่าก็เป็นแม่ของเดเรค ทายาทสืบบัลลังก์
แต่ถึงอย่างนั้น นางก็ไม่ค่อยได้รับความนิยม ในอาณาจักรนี้เท่าไหร่
เราได้รับคำร้องเรียน เรื่องเสียงโหยหวนยามดึกมาหลายสิบครั้ง
ถ้าเราทำให้อูน่าเสียหน้า นั่นอาจทำให้ต้องรบกับแดงค์ไมร์
ราชินีอูน่าอยู่นานเกินจะเป็นประโยชน์แล้ว
ข้าว่าคนคงไม่สนใจหรอกถ้านางจะหายตัวไป
เดี๋ยวจะได้รู้ว่าใครจะหายตัวไปกันแน่
ข้าให้อ๊อดวอลยกเลิกตารางงานหมดแล้ว คืนนี้เราอยู่ด้วยกันได้ทั้งคืนเลย
แหม ที่รัก ทะเยอทะยานจริง
ขอทางหน่อย ขออภัย แมวกับลูกแก้ววิเศษมาแล้ว
บีน ลูกน้อยของแม่!
วันนี้เจ้าต้องเจอเรื่องเลวร้ายมามากนัก
มาดื่มไวน์ให้เยอะเกินเหตุ แล้วลืมทุกอย่างกันดีกว่า
อ้าว ข้านึกว่าเราต่างหาก ที่จะได้ดื่มไวน์แล้วลืมเรื่องต่างๆ กัน
ท่านพ่อ ไม่เอาน่ะ
นี่เป็นโอกาสแรกของข้า ที่จะได้สนทนากับพ่อแม่ของตัวเอง
โดยที่บทสนทนาครึ่งหนึ่ง ไม่ใช่การบ่นพึมพำ
อะไรกัน นี่หลอกด่าข้าเหรอ เออ ก็ได้
เตะข้าออกมาด้วย... เดี๋ยวเหอะ ข้าจะ...
งี่เง่า
ไม่อยากเชื่อว่าข้าจะลดตัวมาคุยกับเจ้า
เฮ้ย รู้สึกเหมือนกันเลย แต่ไหนๆ ก็อยู่ตรงนี้กันละ
ว่าแต่เจ้า... อูน่า!
นี่ ที่รัก เดี๋ยว คุยกันก่อน
เวร คืนนี้จะเป็น คืนใจเปลี่ยวอันยาวนานอีกแล้วสินะ
ราตรีสวัสด์วิบ ราตรีสวัสดิ์วับ
อย่ามาแอบหลอกให้ตกใจ...
เอ่อ เดี๋ยว ไม่มีอะไรต้องกลัวนี่นา
ข้าก็บ้าเนอะ นี่แค่รูปปั้นเพนเดอร์กาสต์
ที่ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน
ปั้นด้วยท่าที่ประหลาดล้ำไม่น่าจะทำมากๆ
แต่ก็นั่นแหละ ใครจะว่าอะไรได้ กับสิ่งที่คนเรียกว่าศิลปะสมัยนี้
ข้าให้เขาทำอาหารมื้อสายให้
ของโปรดเจ้าทั้งนั้น ไข่นกโดโด้ลวก เบคอนยูนิคอร์นและวาฟเฟิล
ช่างใจดีจริงๆ แต่ข้าจะไปขี่ม้ากับบีนค่ะ
โอเค ขี่ให้ปลอดภัยนะ ที่รัก
รักนะ เบบี๋!
มีศักดิ์ศรีหน่อยได้มั้ย พวก
เจ้าเป็นกษัตริย์นะ ไม่ใช่พวกตาแก่คลั่งรัก
ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้
อยากรู้จริงๆ เหรอ
รินเหล้า จุดซิการ์ แล้วส่งมาให้ข้าทั้งสองอย่างนั่นแหละ
เมื่อก่อนข้าเป็นที่รู้จักในนามของ ซ็อก เจ้าชายนักรบ
พอใจรึยัง
พอ โอเคแล้ว
ย็อก พี่ชายข้าที่เป็นมกุฎราชกุมาร
กลับโดนวางยาพิษปริศนา
บัลลังก์เลยเป็นของข้า แต่ข้าไม่ใช่นักปกครอง ข้าเป็นนักสู้
สู้ แข่งขัน ชนะ
ข้าอยากทำอยู่แค่นั้น...
จนกระทั่งข้าได้เห็นนางเข้า
นางเป็นลูกขุนนางจากแดนแสนไกล
แล้วนางก็เป็นสิ่งเดียวที่ข้าอยากได้
ชีวิตคู่ของเราทั้งสองคนดีงามไร้ที่ติ
แล้วมันก็ยิ่งดีงามไร้ที่ติขึ้นอีก เมื่อลูกคนเดียวของเราลืมตาดูโลก
จมูกเหมือนพ่อนะเนี่ย
น้ำหนักมือดีมาก
แต่แล้วก็มาถึงคืนชี้ชะตา
หลังจากที่พี่ชายข้าตายเพราะยาพิษ ข้าก็คอยระวังมาโดยตลอด
แต่ยิ่งเวลาผ่านไป ข้ามีความสุขเสียจนลืมไป
เกรงว่าพนักงานชิมเครื่องจะมาช้า ฝ่าบาท
แต่ข้าหยิบขวดมาจากห้องเก็บไวน์เอง
ผนึกยังไม่ถูกเปิด
ไม่เอาจ้ะ บีนนี่ นั่นไม่ใช่ของลูก
แหม เป็นลูกแม่เนี่ยนะ เอาไว้โตกว่านี้หน่อยต้องได้กินแน่
มาเร็วค่ะ ซ็อกกี้ ดื่มฉลองกัน
อาหงุ่น!
แด่ครอบครัวของเรา
ไม่นะ ไม่!
พระเจ้า อย่าเอานางไป ไม่!
บีน
ยาพิษที่ตั้งใจจะฆ่าข้า
แต่เพราะบีนสลับแก้ว ข้าจึงยังรอด
แล้วแดกมาร์ที่รักของข้าก็ถูกสาปเป็นหิน
เอาละ ข้าเทใจบอกเจ้าไปหมดแล้ว
เจ้าบอกข้าบ้าง เจ้ากลายเป็นแมวพูดได้ได้ยังไง
ยัดวาฟเฟิลเข้าปากไปก่อนละกัน ระหว่างที่ข้าคิดหาคำตอบ
ตรงนี้คือจุดที่ข้าชอบมาพักสมอง หรือมาแวะนอนให้หายเมา
ไม่อยากเชื่อ ที่นี่ไม่ได้เปลี่ยนไปเลย
ท่านแม่รู้จักที่นี่ด้วยเหรอ
ข้าก็เคยมาที่นี่บ่อยๆ เวลาที่ข้าอยากปลีกวิเวก
พ่อของเจ้าก็เป็นคนดี แต่เขาเสียงดังลั่นไปทั่ว
เจ๋งมากเลยที่เรามาตรงนี้กันทั้งสองคน
เล่าอีกสิคะว่าท่านแม่ชอบอะไร
- อ้อ ข้าชอบกลิ่นหญ้าเปียกๆ - ข้าก็ด้วย!
ตลกจริง เราสองคนเหมือนกันมาก เอาล่ะ นับสามแล้วพูดอาหารโปรดนะ
หนึ่ง สอง สาม
- เบียร์! - เบียร์!
- ลูกรัก คอแห้งรึเปล่า - ตลอดเลยค่ะ
ไปผับกันดีกว่า
ข้าเกรงว่าข้าจะเหลือเวลาอีกไม่มาก
เราจะส่งข้อความไปที่แดงค์ไมร์ เป็นเรื่องด่วนที่สุด
อย่าบอกเรื่องนี้กับใครทั้งนั้น ราชสกุลต้องไม่พอใจแน่ๆ
ช่างหัวพวกเขาสิ
ซ็อกจะต้องชดใช้ แดกมาร์จะต้องชดใช้ ทิอาบีนนี่จะต้องชดใช้
ทุกคนต้องชดใช้ให้หมด!
ข้าต้องไปเตือนเจ้าหญิง
(โรงเตี๊ยมคทาบิน)
เร็วเข้า มาร์ติน เจ้าหงอ เล็งดีๆ!
ข้าชอบจังที่ท่านรู้จักทุกคนอยู่แล้ว มันเกือบเหมือน อย่างกับท่านแม่ไม่ได้จากไปไหนเลย
เกือบนะ
แม่ขอโทษที่แม่ไม่ได้อยู่ข้างลูกจ้ะ บีน
แม่รู้ว่าลูกเจอช่วงเวลาลำบากมาหลายปี
ปาห่วยชะมัด!
แม่แน่ใจว่าท่านพ่อก็พยายามแล้ว
เขาทำให้เพื่อนรักของข้าถูกฆ่า
อ้อ ใช่ แม่ก็พูดว่า "พยายาม" ไง
ปามันไปเลย เวย์น!
อย่างที่บอกเมื่อกี้
พ่อของเจ้าพยายามเท่าที่ทำได้ แต่เด็กสาวก็ต้องมีแม่
ข้าเข้าใจ
โหย ท่านแม่นึกไม่ออกหรอกว่า ข้าคิดถึงท่านแค่ไหน
ข้าดีใจมากที่ท่านกลับมา
แล้วแม่ก็จะไม่ไปไหนอีกแล้ว ถ้าลูกไม่ไปด้วยน่ะ บีน
อย่าลืมนะ
อ้าวๆ บันตี้ ช่วยพยุงให้ข้าเดินเซ ไปให้ตรงทิศเตียงได้มั้ย
ข้าแค่ต้อง... คือ... ข้าเข้าใจ
ข้ารู้ว่าเจ้าก็ยังอึ้งอยู่ที่แม่ข้ากลับมาแล้ว
ข้าก็อึ้งเหมือนกัน คือมันก็น่าอึ้งสุดๆ
มันน่าอึ้งมากเลยล่ะ
แต่นี่ๆ บันต์ส
คืออย่างนี้นะ นี่คือเรื่องที่ดี
เจ้าจะไม่ต้องงานหนักเหมือนเดิมแล้ว
เพราะแม่จะอยู่ข้างๆ คอยรวบผมให้ เวลาที่ข้าอ้วกอะไรงั้น
รู้มั้ย เข้าใจที่ข้าพูดรึเปล่า
บันต์ส
เจ้าทำอะไรน่ะ
โอ๊ยตาย โอ๊ยตายแล้ว
ช่วยข้าหน่อย ขอร้อง!
บันตี้ถูกสาปเป็นหินไปแล้ว แล้วข้าก็...
ไม่นะ ไม่ๆ ไม่ๆ
เราต้องทำอะไรสักอย่างเดี๋ยวนี้!
พวกเราอาจเป็นรายต่อไปได้ทุกคน
สตรีไม่ได้รับอนุญาตให้พูดกับคณะมนตรี
แต่ท่านเป็นคนเดียวที่นี่
งั้นความเห็นก็เป็นเอกฉันท์
หุบปากก่อนได้มั้ย
ข้าน่าจะทำอะไรตั้งแต่ก่อนหน้านี้ ตอนนี้ข้าไม่มีทางเลือกแล้ว
ข้าต้องทำอะไรสักอย่าง
ข้าเกลียดการต้องทำอะไรทุกอย่าง!
แต่จะทำกับใครล่ะ ฝ่าบาท
ต้องเป็นอูน่าแน่ๆ
ในที่สุดนางก็สติแตก หลังจากพวกเราทำตัวห่วยแตกกับนางมาหลายปี
การโจมตีราชินีอูน่า จะถือเป็นการประกาศสงครามกับแดงค์ไมร์
สงครามที่ท่านจะต้องสู้ ในขณะที่คณะมนตรีทั้งหมดกลายเป็นหิน
ซ็อกเคยเป็นนักรบที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เท่าที่เคยมีมาในดรีมแลนด์
เจ้ากล้ากังขาว่าเขาจะพร้อมรบรึเปล่าเหรอ
หามิได้
เพียงแต่การจะเดินหน้ารบ โดยไม่มีกลยุทธ์...
เสื้อผ้าข้าหนักมาก
นั่งก่อนค่อยคุยกันไม่ได้เหรอ
คือว่านะ เอาที่สบายใจ
ซ็อกกี้ ท่านต้องสู้ ก่อนที่นางจะมาเล่นงานพวกเราคนใดคนหนึ่ง
เราปล่อยให้ครอบครัวของเรา ถูกพรากจากกันเป็นเสี่ยงๆ อีกไม่ได้
"ชาเพิ่มไหม ท่านนายพล"
"แหม เอาสิ ทหารของข้า"
ท่านพ่อ! ทำไมถึงให้เกียรติมาเยือนข้า
เอ่อ ฟังนะ ลูก
แม่ของเจ้ากับข้า เราก็มี...
เรื่องยุ่งยากขัดใจกันนิดหน่อย
ข้าเลยอยากเอาเจ้าไปขังไว้ในหอคอย จนกว่าเราจะจัดการเรื่องเรียบร้อย
ได้ครับ แต่เดี๋ยวท่านจะมารับข้าใช่มั้ย
ใช่สิ หลังจากที่เราตกลงกันได้แล้ว ใครที่รอดชีวิตก็จะมารับเจ้าแน่ๆ
โอเค แต่ข้ายังฝันร้ายเรื่องกระทะยักษ์นั่นอยู่เลย
เราหาตัวอูน่าไม่เจอเลยขอรับ
เกรงว่าพวกเราคิดผิดที่ไว้ใจนาง
นางอาจมาเล่นงานพวกเราคนใดเมื่อไหร่ก็ได้
เราต้องแยกกันค้นหาตัวนาง
ข้ามีไอเดียที่ดีกว่านั้น
เชิญเลย ฝ่าบาท แต่อย่าถามเรื่องตาที่สี่ของข้านะ
เจ้าลูกแก้วทรงพลัง อูน่ายังอยู่ในดรีมแลนด์หรือไม่
"อยู่"
เดี๋ยว ปกติคำตอบของมันจะมีนัยแฝง ราชินีอูน่ายังอยู่ในปราสาทหรือไม่
"อันตรายอยู่ใกล้ตัว"
ให้ข้าลอง
นางอยู่...
พอแล้ว! ไม่มีเวลามาเล่นมายากล
เราต้องป้องกันตัวเอง ข้าจะดูแลบีนเอง
แล้วเราจะไปตามตัวอูน่ามา
ข้าจะใช้ทักษะการเป็นพราน และอ๊อดวอลจะใช้ทักษะการทูต
แล้วเอาด้ามไม้กวาดแทงนางเลย
ตามแม่มาจ้ะ ลูกรัก อยู่ข้างบนนี้เราจะได้ปลอดภัย
ท่านพ่อรู้เรื่องห้องนี้รึเปล่าเนี่ย
ไม่หรอก เขาเรียกว่าห้องสมุด
ที่นี่เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
อุ๊ย เกร๋กู้ด
แล้วเกิดอะไรขึ้นอีก
ให้ข้าลอง นางอยู่...
ลองกรอกลับไปให้ไกลกว่านั้นได้มั้ย
อันที่จริง กรอกลับไปยาวๆ เลย
ลูกพักให้สบายได้แล้ว จะได้สูดอากาศบริสุทธิ์ด้วย
เมื่อก่อนแม่ขึ้นมาอยู่ที่นี่หลายคืนมาก
มาดูดาว ดูดวงจันทร์ ดูเพื่อนบ้าน
ท่านแม่ เรื่องแบบนั้นไม่เคยเกิดกับข้าเลยนะ ที่นิ้วของข้า... ยิ่งเจ้าเติบโตเป็นผู้ใหญ่ เจ้าจะสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงอีกมาก
ข้ารู้อยู่แล้ว
นี่ไม่ใช่จะคุยเรื่องเซ็กซ์
งั้นจะคุยเรื่องอะไรล่ะ
มีเรื่องเกี่ยวกับตัวเจ้าเอง ที่เจ้าจำเป็นต้องรู้ บีน
อุ๊ยตาย!
ปีกโรคจิตของปราสาทเก่า
มีคนเปิดประตูทิ้งไว้
ไง
อูน่า นั่นเจ้าเหรอ ข้าคิดถึงเจ้ามากเลย ที่รักจ๋า
เร็วเข้า อ๊อดวอล แทงคอนางเลย
ใจเย็น พวก
ข้ามีเรื่องให้เจ้าสติแตกยิ่งกว่านี้อีก
พวกเอ๊ย ความจริงอยู่ใต้จมูกเจ้ามาตลอด
แต่เจ้าก็รักบังตาจนมองไม่เห็น
เปิดให้ดูหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
โอเค แล้วย้อนเวลาไปสัก 15 ปี
แด่ครอบครัวของเรา
ไม่นะ ไม่!
พระเจ้า อย่าเอานางไป ไม่!
บีน
สุดยอด
เหมือนที่ข้าจำได้เป๊ะเลย
เว้นแต่รอบนี้ ลองดูจากมุมนี้
แต่ข้าหยิบขวดมาจากห้องเก็บไวน์เอง
ผนึกยังไม่ถูกเปิด
แดกมาร์เหรอ
นางเป็นคนวางยาพิษในไวน์เหรอ
แต่ถ้าบีนไม่ได้สลับแก้ว ข้าก็จะ...
โดนเอาไปตั้งสวนให้นกพิราบขี้ใส่แน่ๆ
ขี้มากกว่าปกติด้วยนะ
แต่ข้าอุทิศชีวิตให้นาง ข้า...
นางทำได้ยังไง
ดูเหมือนนาง ปกปิดความลับจากเจ้าเยอะอยู่นะ เพื่อนยาก
อะไรเนี่ย ชั้นวางของเลื่อนได้เหรอ
ปัญหาของพ่อเจ้าน่ะนะ บีน คือเขาพยายามจะเปลี่ยนตัวเจ้า
ข้าต้องการเจ้าในแบบที่เจ้าเกิดมาเป็น
ข้าเกิดมาเป็นอะไร ท่านแม่
เกลียดไอ้ตัวหนังสือเล็กๆ นี่จริง หวังว่านี่จะเป็นขวดที่ใช่
เจ้า
เจ้าคือผู้หญิงคนเดียวที่ข้าเคยรัก
รู้ไหมว่าข้าทำอะไรเพื่อเจ้าบ้าง ข้าเสียสละอะไรเพื่อให้ได้เจ้าคืนมา
เอลโฟ ข้าแค่อยากได้เจอเจ้าอีกครั้ง
คืองี้ จริงๆ เราแค่ไปหาหมอ ปรึกษาปัญหาชีวิตคู่ก็ได้
นี่มันเป็นเรื่องใหญ่กว่าแค่ท่านกับข้า ที่รัก
มันเป็นสงครามดำมืดที่สู้กันมาเป็นร้อยศตวรรษ และเป็นชะตาของลูกสาวเรา
ถ้าข้าขวางได้ก็ไม่มีทางหรอก
ไม่เอาน่ะ!
นั่นอะไร ขี้มูกเหรอ
เรียกกองทัพมาเร็ว อาณาจักรโดนโจมตีแล้ว!
โดยศัตรูสุดเหี้ยม ที่ไม่มีวันหยุดไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เมียข้าเอง!
- เมียคนไหน - ข้าก็เลือกเก่งเป็นบ้าทั้งคู่เลย
เราต้องไปแล้วลูก เร็วเข้า เขาเริ่มโจมตีแล้ว
อะไรนะ การโจมตีจากไหน
เกรงว่าจะเป็นอูน่า นางจะมาจับเรา จะมาจับลูก
มาจับข้างั้นเหรอ
เจ้าคนเดียวเท่านั้น คือกุญแจสู่อนาคตแห่งอาณาจักรของเรา
เจ้าแค่ต้องการคำแนะนำจากข้า
จริงเหรอ
ฝ่าบาท เราเรียกกองทัพมาแล้ว หนีไป! ออกไป เอาตัวรอดก่อน
รอดจากอะไร
ไม่นะ
ข้าน่าจะเป็นคนที่ฆ่าทุกคนมากกว่า
ข้าควรจะเป็นคนที่ใครเห็นก็สยอง
เจ้า!
เดี๋ยวก่อน นี่มัน... นี่มันหนักมาก
แม่รู้จ้ะ ลูกรัก มาทางนี้
ท่านหมายความว่าอะไรตอนที่บอกว่า "อนาคตของอาณาจักรนี้"
ท่านจะบอกว่าข้าเป็นวีรบุรุษอะไรสักอย่างเหรอ
นั่นเป็นคำที่ตีความได้หลากหลาย ใช่ไหมล่ะ ลูกรัก
จะเป็นวีรบุรุษหรือเหล่าร้ายก็ตาม ขึ้นไปอีกก้าวจ้ะ
ข้าไม่ได้พูดว่า "เหล่าร้าย" ซะหน่อย
ท่านแม่ ทำแบบนั้นทำไม
มันเป็นทางเดียวที่จะทำให้เจ้าหยุดพูด ทีนี้ก็ว่ายน้ำไปที่เรือลำนั้น
ยินดีต้อนรับขึ้นเรือ ราชินีแดกมาร์และเจ้าหญิงทิอาบีนนี่
ท่านแม่ สัตว์ประหลาดพวกนี้ตัวอะไร แล้วทำไมพวกมันถึงมองข้าแบบนั้น
บีน เจ้ายังมีเรื่องต้องเรียนรู้อีกมาก และมีสิ่งดีๆ ที่ต้องเห็นอีกเยอะ
ออกเรือได้! มุ่งสู่บ้านเกิดและอนาคตอันสดใสของเรา!
มองในแง่ดีก็คือ ตอนนี้ข้าไม่มีอะไรจะเสียละ
เว้นแต่ของอย่างเดียวที่บอกว่าข้าเป็นกษัตริย์!
ไม่เอาน่ะ