NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Moi poddani, moi służący,
moja kolacja!
A niech cię, Dagmar!
ROZDZIAŁ XI ROZCZAROWANA
Bean! Obudź się. To ja, Oona.
Nastolatki!
Patrzcie, co się złapało.
Nie cierpię żerujących na dnie pasożytów.
Za burtę z nią. Tym razem niech pozostanie na dnie.
Bean!
Bean, coś się stało?
Przyśnił mi się koszmar.
Potem dotarło do mnie, że to, co kocham,
zamieniło się w kamień i moje życie się zawaliło.
Skarbie, musiałyśmy opuścić Dreamland.
Nic nie powstrzymałoby Oony.
Masz rację. Tylko brakuje mi przyjaciół.
Wszystko będzie dobrze. Spróbuj odzyskać siły.
W życiu nie jadłam lepszej zupy.
To whisky.
To koniec, ale czyżby?
Cześć, Luci.
Nie zamykaj drzwi. Boję się ciemności.
Dagmar, nie! Kocham cię?
WITAJCIE W MARU KOLEBKA PIACHU
Zakochasz się w Maru. To cudowne miejsce.
I wreszcie poznasz resztę rodziny.
Rodziny?
Cóż za radość! Witaj w domu, Dagmar.
I Tiabeanie. Wyglądasz lepiej na żywo.
Poznaj wujka i ciocię. To mój brat Cloyd i siostra Becky.
Rebecca. Teraz tak wolę.
Cześć, Bean. Witaj w domu.
Mam ciocię i wujka?
To znaczy, że mam kuzynów w moim wieku?
Nie. Nie dbamy o potomstwo.
Co tu się porobiło w ciągu ostatnich 20 lat?
Kiedyś stali tu służący z wachlarzami.
Nie jakiś gość, który zgniata robale.
To tylko Jerry i jego ulubiony młotek.
Jerry, no tak. Pamiętam, jak był małym głupolem.
Celuj tam, gdzie będą, nie tam, gdzie są teraz.
To twój rodzinny dom. Zwiedzaj do woli.
Super. Co jest za tymi drzwiami?
Nie twój interes, panno wścibska!
Chodź. Pewnie wyczerpały cię te wszystkie pytania.
Zaprowadź ją do komnaty sypialnej.
Trochę tu strasznie.
Zostałabyś ze mną na noc, mamo?
Oczywiście. To moja dawna sypialnia.
Nie jest straszna. Raczej przytulna.
Moje ubrania!
Bean, wiem, że to ci odpowiada,
ale nie zdążyłyśmy się spakować.
Może wybierzesz jedną z moich sukni
i przerobisz ją na coś w swoim stylu?
Dzięki, ale nie gustuję w kokardkach.
To tylko mole.
Wolę nie wyobrażać sobie w tym mamy.
Nie musisz, bo to moje.
Mogę to wyjaśnić. No cóż, dobranoc.
W razie czego zadzwoń.
Nie ma czym.
To bez znaczenia. Komnaty są dźwiękoszczelne. Śpij dobrze.
Dobranoc, Gomer.
Cloyd i Becky nie są zbyt wylewni, prawda?
Nie mów bzdur. Kochają cię tak samo jak ja.
To wszystko jest takie nowe, obce i dziwaczne.
Nie wiem, czy zasnę.
Robiłam tak, gdy byłaś mała.
Teraz mnie to wkurza.
Cicho bądź.
Pamiętasz, co szeptałam ci do ucha
tuż przed zaśnięciem?
Będziesz najwspanialszą kobietą w tym cholernym królestwie.
Jak mogę być wspaniała,
tak bardzo skrzywdziwszy przyjaciela?
Elfo nie żyje.
Kochanie, to nie twoja wina. To mu było pisane.
Śpij już.
Śpij już, do diabła.
Tu mi dobrze. I wygodnie.
Chyba przyda ci się koc.
I usypiające mamrotanie kałmuka.
Skąd wiedzieli o kocu?
Cicho bądź.
Cóż za egzotyczne miasto.
Spowite beznadzieją, ale inaczej niż Dreamland.
Możesz tu dostrzec prawdziwe piękno i magię.
Wystarczy zignorować wściekłe kozy i niesolone precle.
Połykacz ognia!
To tylko zwykły pijaczyna.
Świetna robota, Luci. Wypełniłeś misję.
Czekajcie. Jeszcze nie całkiem opętałem Bean. Mam plan.
Zdrada, szantaż, wbijanie noża w plecy. Wasze ulubione zajęcia!
Przestań nam kadzić.
Jerry, przełóż go do słoja i zanieś do piwnicy.
Nie! Wypuść mnie!
No chyba że znowu mnie wytrzęsiesz.
Bean, chcę, byś pokochała ten kraj.
Wciąż kłóciliśmy się o to z Zogiem.
- Nie chciał, byś tu przyjeżdżała. - Czemu?
Nie ufał mojemu rodzeństwu.
Zaprzepaścili imperium, więc może miał rację.
Są trochę dziwni,
ale to nie powód, by urywać z nimi kontakt.
Poza tym co drugie pokolenie
ma skłonności do morderczego obłąkania.
Mówiłam ci?
Tak straciłam rodziców. Podwójne morderstwo z samobójstwem.
Cloyd i Becky nie są obłąkani. To ekscentrycy.
Twój ojciec miał paranoję.
Jak na ironię nie wykazał jej wobec swojej drugiej żony,
ale każdy z nas ma słabostki.
Uważaj!
Żmija pocztowa.
To od Cloyda i Becky.
Wybacz, skarbie, muszę iść. Ale baw się dobrze. Cmok, cmok.
Jasne, nie przejmuj się mną.
Zawsze znajdę coś do robienia.
Ty, wąż, gdzie jest najbliższy bar?
Dobra, ty masz nosić czapkę i być radosny,
a ty rzucaj złośliwe, acz filozoficzne docinki. Jasne?
Dobra. Jeszcze trochę poćwicz, Nuevo Elfo.
Nowy Luci, robisz postępy.
No dobra. Trzej amigos znowu razem! Chodźmy do środka.
Czekajcie! Nie wpuszczają gości na raty.
To ty, ta z przepowiedni.
Że co?
Ocal Maru, Tiabeanie. Ocal Maru!
Zostaw mnie!
Na pomoc! Odbiło staruszce! Całuje moje trzewiki!
Tiabeanie!
Nie o to mi chodziło!
O Boże. Ty, przymulony. Widziałeś moją mamę?
Omawiają jakieś sekrety,
a mnie kazali siedzieć w klatce Jerry'ego,
ale ja tak nie lubię.
Mogę się do ciebie przyłączyć? Nie lubię być sama.
Jasne! Kiedy nie chcę być sam, udaję się w pewne miejsce.
Ten płomień pokaże ci, kogo zechcesz.
Wysyp trochę proszku
i powiedz, kogo chcesz zobaczyć.
W ten sposób znajdziesz sobie przyjaciół.
Ciekawe...
Pokaż Luciego.
- No dalej! Daj mi pogadać z Lucim. - Co robicie?
Nie wrzucaj mojej kokainy do ognia! Nie jestem uzależniony.
Chciałam pogadać z kumplem. Rozdzieliliśmy się, opuszczając Dreamland.
Wyrocznia tak nie działa.
Jeśli pozwolisz, spierzemy Jerry'ego bez świadków.
Słuchaj, Jerry, tego płomienia nie ma używać ani ona,
ani nikt inny poza nami!
Cloyd, przenieśmy go do świątyni.
Jerry, ty tu zostań i sam dokończ się okładać.
Nie! Błagam!
Wiesz, Odval, bez ciebie byłbym całkiem samotny.
Nic tylko wymachiwałeś nimi potępiająco.
Hej! Wyjdziecie pożyć sobie ze starym królem Zogiem?
Czeka nas mnóstwo zabawy.
- Dobrze się czujesz? - Tak.
Zadrapała mnie dziwna staruszka w wiosce.
Nie zapuszczaj się do Strefy Wiedźm.
Też mnie raz dopadły. Sporo mnie to kosztowało. Pij.
- Do dna. - Właśnie tak.
Wiesz, co poprawi ci humor?
Ceremonia, by powitać cię w rodzinie.
Mam dla ciebie specjalną suknię.
Nie miałem ci mówić o koronie, ale właśnie ci powiedziałem.
Świetnie. Mogę na chwilę odejść?
Czuję mętlik-zamętlik. Tak się mówi? Dziwnie się czuję.
Witaj w rodzinie. Oczywiście.
CENTRUM SPEŁNIANIA PRZEPOWIEDNI
Przepowiednia? To chyba nie ma nic wspólnego...
ze mną?
Ręce?
O nie, niedobrze.
Bean?
Dzięki Bogu, obudziła się.
Co się stało? Wstałam od stołu, żeby się przejść.
- Wróciłaś na deser. - Ciasto wiśniowe.
Nic ci nie było. A potem zemdlałaś w bibliotece.
Może nawdychałaś się dymu z kominka.
To często się zdarza w takim miejscu jak to. Bez kominów.
Mamo, możemy porozmawiać? Na osobności.
Mają tam mój ołtarzyk z dziwnymi symbolami i zakrwawionymi częściami ciała.
Cloyd i Becky mogą być niebezpieczni.
Dobrze się czujesz?
Może wdało się zakażenie od tego zadrapania?
Pokaż rękę.
Nie widzę zadrapań.
To niemożliwe!
Jesteś pewna?
Może coś ci się przywidziało.
Nie! Mówię ci, mają to tutaj.
Co u licha?
To królowa Mariabeanie, twoja prababcia.
Palimy kadzidełko ku jej pamięci.
Wiem, co widziałam. Na portrecie byłam ja.
Może nie wypoczęłaś jeszcze po podróży.
A może... Nie.
To zwykle ujawnia się wcześniej.
- Nieważne, kochanie. - Co się ujawnia?
No wiesz, rodzinna klątwa.
Rodzinna klątwa? Masz na myśli obłąkanie?
Oszalałaś? Tak, właśnie to mam na myśli. Pójdź się położyć.
Hej, panienko.
Kończę właśnie dobową zmianę.
Już. Zaczynam następną.
Czekaj, Jerry! Jesteś tu od dawna.
Jak objawia się rodzinna klątwa?
U każdego inaczej.
Ten świr twierdził, że Ziemia jest okrągła.
Ten czubek ożenił się z kaczką.
Ta chodząca piękność próbowała utopić wnuki.
Na szczęście były kaczkami.
Ale główne objawy to paranoja i zwidy.
I mordercze zapędy.
Ja nikogo nie zamordowałam.
Tylko przez przypadek, w samoobronie lub z uzasadnieniem.
O Boże! Zamordowałam tylu ludzi!
Co jeśli jestem obłąkana? Muszę wiedzieć. Nie mogę zdać się na nich.
Paranoja, tak. Mordowanie, tak.
Hejże, chwila.
Co to ma znaczyć?
Gdzie portret królowej Mariabeanie? Dopiero co tu był.
Jednak go przewiesili.
Wiem, gdzie jest. W sali z ołtarzykiem!
To nawiedzone miejsce. Za to z dobrą akustyką.
Jerry, błagam. To ten obraz?
Zatem nie oszalałam.
Nie aż tak jak ona.
Powieszę ją obok miłośników kaczek.
Ukryli gdzieś ten mój portret.
- Niedokręcony kandelabr. - „Kinkiet”!
„Kinkiet”, no jasne. Chyba znalazłam tajne przejście.
„Eliksir petryfikacji”.
Co u diaska?
Znalazłam!
Te zęby faktycznie rzucają się w oczy.
Mamo, natychmiast opuszczamy to miejsce.
Cloyd i Becky mają złe zamiary. Kłamali. Ukryli mój portret.
Pewnie podtruli mnie przy obiedzie.
Chyba planują złożyć mnie w ofierze,
ciebie może też, podczas ceremonii.
To nasi krewni.
Sama mówiłaś, że każdy ma jakąś słabostkę.
Uwierz mi.
Co dokładnie widziałaś, że wygadujesz takie rzeczy?
Dobrze, posłuchaj. Znalazłam plany, mapkę i to.
Pewnie za pomocą tego załatwili Dreamland!
Myślę, że to nie Oona, tylko Cloyd i Becky.
Otruli cię przed laty, a teraz chcą nas wykończyć.
Pachnie jak stara babcia. Powąchaj.
Też coś. Cloyd i Becky nie przyrządziliby koktajlu,
a co dopiero czegoś tak złożonego.
Czekaj.
O Boże. To ty za tym stałaś.
Za tym wszystkim.
Brawo. Nie jesteś aż tak naiwna.
Koniec udawania. Włóż kieckę.
Mamo?
Są ci pisane rzeczy, których nie potrafisz pojąć.
Ceremonia się odbędzie.
Bądź gotowa, nim wrócę.
Pamiętaj, teraz masz tylko mnie.
Mamo!
Zostaliśmy we trzech. I tyle wystarczy.
Odbudujemy królestwo.
Nastanie nowa era sprawiedliwości, demokracji, miłości...
Uważaj, Vap! Rozdarłeś mi szatę. Chcesz wylądować w lochach?
Wracajcie! Dam wam, co tylko zechcecie.
Chcecie maleńkie koniki?
Tym razem to nie będą szczury z siodłami. Obiecuję!
Zacznę płacić wam monetami, a nie plastrami sera.
Dam wam wszystko, tylko wróćcie! Błagam.
Mama ma rację.
Nie mam już domu. Straciłam go oraz przyjaciół.
Masz przyjaciela.
Nie obraź się, Jerry, ale znamy się dopiero dwa dni.
Wiem. Jerry nie ma przyjaciół.
Mówię o czarnym kotku z wielkim okiem i spiczastym ogonem.
Co?
Ten kotek!
W słoiku. Przyniosłem go z łodzi razem z rzeczami Dagmar.
Luci tu jest? Gdzie?
Chyba w piwnicy, z innymi słoikami.
Tam go zaniosłem.
- Musimy go znaleźć! - Nie masz czasu.
Jeśli spóźnisz się na ceremonię choć o minutę,
użyją Płomienia Wyroczni, by cię znaleźć.
- Musi być jakiś sposób. - Jaki?
Sekundę. Właśnie odkryłam, że mam podłą mamę.
Daj mi chwilę.
- Chwilę. Chwilę. Sekundę... - Chwilę w ciszy.
- Jerry, proszę.
Przestań. Nic nie mów.
- Przestań. Mam przestać. - Nie powtarzaj...
Nie powtarzaj.
- Jerry? - Jerry?
Podjęłaś słuszną decyzję.
Zaraz przybędzie lektyka. Powiezie cię do świątyni.
Nie płacz. Okropnie wtedy wyglądasz.
Jeśli zniesie koronę, nasza przyszłość jest bezpieczna.
Do licha, Cloyd, nie mogłeś
porządnie usunąć zaschniętej krwi?
Cóż za elegancka, krzepka sylwetka.
Jerry! Już raz tego próbowaliśmy
i stałeś się wiecznym dzieckiem.
- Gdzie jest Bean? - Gdzie jest Bean?
- Jerry? - Jerry?
Nie dam wam jej znaleźć, choćbym miał stracić życie!
No to je straciłeś.
Rany, Dag, to nasz najmłodszy brat.
Teraz ty nim jesteś, więc się zamknij.
Ukaż mi Bean!
Luci!
No dalej.
Co to ma być? Dalej, Luci. Gdzie jesteś?
Tutaj! Pospiesz się. Fajki mi wyszły.
Luci!
- Tęskniłam, ty łajzo! - Tęskniłem, ty łajzo!
- Piłeś coś? - Tak i nie.
Chcieli zamarynować mnie w wódce, ale całą wypiłem.
Wybacz, że nic ci nie zostawiłem. A twoja mama to potwór.
Wiem. Dlatego musimy wiać.
Spóźniłaś się na ceremonię.
Nieładnie kazać innym czekać.
Nieładnie też robić córkę w balona,
a jednak to zrobiłaś.
Nie pyskuj. To ja wydałam cię na świat.
Karmiłam cię piersią mimo tych zębów. A teraz cię potrzebuję.
Czego ode mnie chcesz?
Zacznij dawać nam coś z siebie.
Musimy spełnić przepowiednię, odzyskać sławę i bogactwo
i spłacić piekłu zaległy dług.
Urodziłaś mnie, by spełnić przepowiednię?
Jesteśmy blisko.
Chodź, muszę przykręcić ci koronę.
Dość już nakręciłaś!
Nie uciekniesz przed przeznaczeniem!
Zrób to.
Bean? To ty? Porozmawiajmy.
Widzę ją!
Nie wahaj się. Też zabiłam rodziców, gdy byłam w twoim wieku.
Nie morduję ludzi jak ty.
Chyba że na to zasłużyli.
Elfo zasłużył na śmierć?
Nie przecz, jesteś równie wyrachowana co ja.
Włóż koronę i wspólnie spełnimy nasze najskrytsze marzenia.
Marzyłam, by odzyskać mamę.
Teraz wiem, że lepiej mi było bez ciebie.
No dalej. Jaka matka, taka córka.
Nie jestem taka jak ty.
Już! Nie były zamknięte, tylko pchałem zamiast pociągnąć.
Pewnie nic jej nie jest. Wiejmy bez sprawdzania.
Musimy zabrać Jerry'ego.
O nie! Jerry też?
Nabiłaś sobie spory wynik. Jestem pod wrażeniem.
Ale nic nie przebije tego, co zrobiłaś Elfo.
Elfo. Gdziekolwiek jesteś, przepraszam.
Jestem w niebie! Kto mówi?
Elfo? To ty?
Najpierw mnie woła, a potem pyta, kto to.
Halo? Nie słyszę... Będę musiał...
Być może... jest sposób, by go ożywić.
Co? Jak?
Zwykle śmierć jest nieodwracalna.
Nie mam wstępu do nieba,
za to potrafiłbym wydostać go z piekła.
Elfo, tu Bean. Tęsknię za tobą. Przepraszam za wszystko...
Słyszę tylko co drugie słowo. Halo?
Słyszysz mnie teraz?
Usłyszałem tylko „teraz”. Co mówiłaś?
O raju.
Nieważne. Zaczekaj na nas w piekle.
Nie... Przykro mi. Dotarła do mnie tylko jedna sylaba.
Elfo, idź do diabła! Wciąż to powtarzam, ale tym razem mówię dosłownie.
Dobra, to usłyszałem. Wal się, ciołku!
Nie! Chodzi o piekło, to miejsce pod ziemią.
Dobra. Jak trafimy do piekła?
Możemy zabić księdza albo zrobię coś takiego.
Et voilá! Schody do piekła!
Chodźmy.
Nie wiemy, czy nas usłyszał. Piekło jest niebezpieczne.
Jeśli ktoś cię przyłapie, utkniesz na wieki.
Kojarzysz gorący pogrzebacz?
Tam na dole będziesz pytać: „Gdzie go nie wtykają?”.
Szansa, by znaleźć Elfo w przepastnym piekle? Znikoma.
Ale istnieje, prawda? Musimy spróbować.
Dobrze. W takim razie weź to.
Kostium Cloyda?
W piekle nie zważają na modę.
Myślałam, że cię zabiłam.
Twoja mama jest ognioodporna!
Włóż koronę.
Nie!
Celowałem tam, gdzie będzie.
Dzięki, że jej przywaliłeś. Prawdziwy z ciebie przyjaciel.
Jerry to przyjaciel...
Luci?
Gdzie jesteś?
Napisy: Ewa Nowicka