NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Cieszyłbym się z powrotu,
gdyby nie uporczywa myśl, że życie nie ma sensu
i umrę w samotności.
Jest mi zimno, wszystko mnie wkurza, żwir sprawia mi ból,
ale wewnątrz czuję to samo, więc w sumie to ma sens.
To samo rzekła moja wiewiórka tuż przed śmiercią.
To była gadająca wiewiórka. Przejechała ją taczka.
To były jej jedyne słowa.
PIEKŁO U LUCIEGO
Spływaj, łajzo! Do zobaczenia na mszy!
Hej, łajzy.
Powinniście się napić.
Zawsze tak mówię, ale tym razem szczerze.
Nie, dzięki. Tylko bym posmutniała.
A potem poweselała. I znów posmutniała.
Oboje mamy złamane serca.
Ona zakochała się w syrenie. Może tylko w głowie.
A on w dziewczynie, która była samą głową.
Jak widać, mamy gdzieś tradycyjne normy cielesne.
Oboje faktycznie cierpicie.
Super! Nie chcę tego przegapić.
Stać! Czemu idzie?
Nie „czemu”, debilu. „Kto”. Zresztą wiesz kto. To Bean.
Bean jest debilem?
Nie, ty! Ot kto.
Ja jestem kto?
Nie! Kto jest ten, kto idzie. Już poszli.
Dobrze wiedzieć, że królestwo jest bezpieczne.
Panie, masz jakiś plan
wobec ludzi umierających z głodu na ulicach?
Mam fajnego kotka Patrzcie, ma koronę
Skoro mowa o głodzie, przekąsiłbym parę kebabów.
Do tego może… baba ganoush.
Ogłaszam niespodziewany powrót księżniczki Tiabeanie!
Ostrzegam! Najwyraźniej jest nie w sosie.
Beanie, wróciłaś! Zrelaksowałaś się w spa?
Co?
Musiałam mu powiedzieć, że jesteś bezpieczna,
bo biedak traci rozum.
Chazz wziął cię w obroty? Mnie tak.
Pogarsza mu się.
Cisza! Dość tego.
Za każdym razem, gdy to robi,
pogrąża się głębiej w szaleństwie.
O nie. Z wariata awansował na opętańca.
Zajmowałam się nim tygodniami. Teraz twoja kolej.
Muszę się położyć.
Mam mnóstwo do zrobienia.
Muszę zwinąć się w kłębek i szlochać.
Poduszka sama w siebie nie zapłacze.
Należało mi się.
Plan weźmie w łeb.
Poinformujmy Tajne Towarzystwo o jej powrocie.
Słusznie. Pora działać. Oczko, oczko.
Nie mów „oczko, oczko”. Wystarczy oczko.
Wybacz.
Oczko.
ROZDZIAŁ XXVII WSCHÓD DZIWNEGO KSIĘŻYCA
Wreszcie jestem sama.
- Witaj, księżniczko. - Bunty!
Stęskniłam się.
Myślałam o panience każdego dnia
i czekałam tutaj.
Powiem szczerze. Całkiem o tobie zapomniałam.
Aż do teraz. Później porozmawiamy.
W porząsiu! Chodźcie, maleństwa. Ty też, juniorko.
Zostałam poczęta w tym łóżku.
Witaj znowu.
- Boże! Oona, jesteś niemożliwa. - Dzięki.
Daj mi spokój.
Próbuję zapomnieć
o najlepszej rzeczy, jaka może się nie zdarzyła.
Wróć, jak wyrośnie mi nowe serce.
Nie rozumiesz, bo tobie wciąż coś odrasta.
Ja tak nie potrafię.
Wiem, że trudno w to uwierzyć, ale byłam kiedyś zakochana. Szczerze.
Gdy to się skończyło, chciałam umrzeć.
Mam to samo.
Wpadnę na pogawędkę pomiędzy macochą a szaloną córką.
Bean, śmierć to złe rozwiązanie. Trzeba żyć dalej.
Dawną miłość puściłam w niepamięć, puszczając się z twoim tatą.
Nie udawaj świętoszki. Nie ma co się użalać.
Użalanie się nie jest takie złe.
Nikt niczego od ciebie nie oczekuje i możesz przestać się myć.
Odczuwam mękę i pustkę po związku,
który nawet na dobre się nie zaczął.
Ale wyznam, że trochę się działo.
O ile naprawdę się działo.
Byłyśmy na plaży
i tak iskrzyło, że nawet nie przeszkadzał mi piach.
Wiem, jak żółwiki.
Nie, Oona, nie jak żółwiki.
Jak krabiki?
Wiesz co? To w sumie bez znaczenia.
Nieważne.
Skarbie, jesteś młoda, piękna i upiaszczona.
Pewnego dnia posiądzie cię mężczyzna, kobieta lub inna kreatura.
Wtedy ich zjesz.
Póki co nie uciekaj przed rzeczywistością. Alkohol w niczym nie pomoże.
A co mi pomoże?
Narkotyki.
Nic nie czuję…
Teraz czuję.
Gdy tak krzyczysz,
ujrzyj w nowym świetle kluczowe zdarzenia z przeszłości.
Życie przelatuje mi przed oczami. Umieram?
Nie, naćpałaś się.
Chyba że przedawkowałaś. W takim razie umierasz.
Umieram. Tego się trzymam.
Dałam Elfo umrzeć, a gdzie się trafia po śmierci?
Elfo trafił do nieba, a musiałam wyratować go z piekła.
Zewsząd go wyratuję. Musimy zebrać kapelę,
ale wiesz co? Nic z tego.
Zawsze kończy się na gadaniu.
Ale i tak jestem dobrą kumpelą, bo poszłam za nim do piekła!
Może to właśnie jest mój cel.
Wyciągać innych z piekła. Co jeszcze tam jest?
Za czym jeszcze poszłabym do piekła?
Dreamland!
O Boże! Muszę zakumplować się z Dreamland.
To dobra konkluzja.
Żyję w kłamstwie. Mam podłą matkę, której ufałam,
i dobrą macochę, którą podejrzewałam.
Podła macocha to problematyczny stereotyp.
Tyle mam za sobą. Dwa niedoszłe ustawione śluby.
Pierwszy pan młody stracił życie.
Nie moja wina. Może trochę. Nieważne.
Drugi zamienił się w wieprza. Nie moja wina. Może trochę.
Przeżyłam miłosną złudną fantazję z syreną
i ugania się za mną słodki mikrus, którego kocham,
ale nie jestem w nim zakochana. To nie to samo.
Ludzie mawiają, że mają demony,
ale ja mam prawdziwego, który ma zniszczyć moje życie.
Niedobrana z nas paczka, ale…
Boże, stanowimy tercet. Trøgi tak mówiły.
Jakie znowu Trøgi?
Nawet ujarana tego nie wyjaśnię.
Nie wiem, co jest jawą, a co snem.
Luci tak mówił, ale na haju, więc go olałam.
Teraz myślę, że coś w tym jest.
Muszę tylko skupić się na rzeczach, które mogę zmienić.
Na przykład to, jak ode mnie zalatuje.
O Boże, znów chcę wziąć prysznic.
To znak, że odzyskałam chęć życia.
Muszę nabrać wiary w siebie jako zbawca,
bo zbawcy wybawiają ludzi przed strasznymi robotami.
Roboty to takie maleńkie zbroje bez nikogo wewnątrz,
które jeżdżą na kółkach i chcą cię zabić.
Ale łatwo je przewrócić. Do tego w Steamland jest mój but.
Kiedyś go odzyskam. Bóg mi świadkiem, odzyskam go.
A najbardziej niesamowita rzecz to ogromna ściana kanapek.
Starczy tego, Tiabeanie.
Pamiętaj, że kobiety i tym podobne
nie mają wstępu na posiedzenia rady.
Płeć to konstrukt społeczny. Posłuchajcie.
Steamland, cały kraj, chce nas napaść.
Chcą naszej magii, a my jej nie mamy.
Nawet reggae nie mamy. Błagam, uwierzcie mi!
Wiemy tylko, że zapodałaś nam stek bzdur.
Hej, skrybo.
Wykreśl wszystko, co powiedziała Tiabeanie.
Całe 37 minut?
Począwszy od, cytuję:
„Rany, dragi zaczynają działać.
Nie czuję własnej twarzy. Mam jeszcze twarz?
Wiecie, co chcę teraz zrobić?
Wbić widelec w oko temu nadętemu skrybie”.
Wynocha stąd.
Myślą, że wrócę płakać do sypialni?
Już ja im pokażę.
Oona, jak im pokażemy?
Cała Oona.
Snarla, mogę cię o coś zapytać?
Mówiłem ci o wielgaśnej patelni?
Lepiej o niej nie mów, Derek.
Chorobcia.
O kurczę. Dobrze, że to tylko zwidy.
Stanowi zagrożenie. Być może nas przejrzała.
Wie coś na temat królewskiej klątwy?
I Tajemnego Towarzystwa?
Lub mało istotnego powrotu Strykera i Bolta?
Wątpię. Zwykle jest w alkoholowym amoku i nic do niej nie dociera.
Współczuję osobie, o której mówią.
Musimy zrobić coś z królem.
Nie jest nam na rękę, że Zøg nadal żyje.
Z pobranej próbki krwi wynika, że już dawno powinien nie żyć.
„Krew” to niezbyt ścisły termin. To raczej sos.
Zøg to ostatni członek rodu
objęty klątwą.
„Z” to ostatnia litera w alfabecie.
O ile mi wiadomo.
Czym prędzej wyprawmy go na drugi świat. Jak jego brata.
Popieram. Choć obawiam się, że Zøg nie jest tak łatwym celem co Yøg.
Za to większym.
O nie!
Hejka, Bean!
Zbierzemy się ponownie, by zainicjować plan
z pomocą Tajnego Towarzystwa.
Uporamy się z tym raz na dobre podczas następnej pełni księżyca.
Szykuje się orgia?
Tak. Nie przyprowadzajcie Turbisha.
- Kto tam? - Bean. Wpuść mnie. Musisz mi pomóc.
Chwileczkę.
Spieszy mi się.
Zrobisz to później.
Proszę. Wejdź.
Miskę płatków zbożowych?
Super. Masz moje mebelki dla lalek.
I przybory.
To moja szczoteczka do zębów.
Słuchaj. Pewni ludzie w zamku
i poza zamkiem pragną śmierci mojego ojca
i nikt nie chroni królestwa.
Pamiętasz? Trøgi nazwały nas zbawcami.
Pamiętam tylko, co mówiła Trixy.
I…
Nigdy nie proszę o drobne przysługi,
ale ty i Luci musicie zwołać armię.
Zdołacie zwerbować ludzi?
Mają robić coś, czego nie chcą?
To coś dla mnie. Elfo, przyłączysz się.
Nie chcę, ale zgoda.
Oona, obudź się. Muszę cię o coś poprosić.
Co znowu?
- Po pierwsze, masz jeszcze dragi? - Nie, łasuchu.
Wzięłaś poczwórną dawkę i nic nie zostało.
Po drugie, wiem więcej na temat spisku Odvala.
Częściowo obmyślali to naprędce,
ale widać też, że planują coś od dawna.
Nie mówmy o tym tutaj. Jeszcze obudzimy twojego ojca.
Pamiętaj, musimy oszczędzić mu wszelkich niespodzianek.
Co słyszałaś?
No wiesz, że na mojej rodzinie ciąży klątwa
i że Tajemne Towarzystwo odpowiada za śmierć wuja Yøga.
Zapomniałam dodać, że chcą też zabić mojego tatę.
Zabili miłość mojego życia?
Zapłacą za to!
Chwileczkę, nie rozumiem.
Przed Zøgiem byłam zakochana w Yøgu.
Czekaj, czyli wcześniej mówiłaś o moim wuju?
Lecisz na specyficzny typ facetów.
To prawda. Zøg przypominał mi Yøga.
Niestety,
Zøg ma wszystkie wady Yøga, ale żadnych jego zalet.
Tak, wiem. Co teraz zrobimy?
Dobra wiadomość: przestałaś cierpieć.
Zła wiadomość: to bardzo zła wiadomość.
Wymordujmy to durne Tajne Towarzystwo. Natychmiast.
Nie. To słaba taktyka.
Przenikniemy potajemnie do tajnej organizacji, by poznać ich plan.
Oona, aleś ty mądra.
Narkotyki dają oświecenie.
Żałuję tylko, że nie zaczęłam brać ich wcześniej.
Alkoholiku! Wstąp do armii Dreamland.
CHCĘ CIEBIE
To szlachetna wymówka, by opuścić rodzinę.
Zbiórka, niedojdy!
Lubicie podróże, ćwiczenia, faszyzm,
okładać towarzyszy mydłem w skarpecie
i bezkarnie mordować?
Tak!
Stary Dotykalski melduje się na rozkaz.
Wykażesz się w bitwie, żołnierzu.
Gdzie są noże?
Szczury je zakosiły.
Mamy mało czasu na realizację planu,
a bez wszystkich komponentów poniesiemy klęskę.
Rozdzielimy się, by zgromadzić brakujące elementy.
Jak przy szukaniu antyków. Oczko, oczko.
Znaczy się, oczko.
A my rozdzielimy się, by ich śledzić. Tylko pamiętaj…
Nie podchodzić zbyt blisko. Wiem, nie musisz mi mówić!
Rano chciałam umrzeć. Teraz już nie.
Witaj, Darrell. Chwała twej czapce i głowie, którą nakrywa.
Nawzajem, ministrze. Czym mogę służyć?
Małża z oczami? Toffi z Krańca Świata? Gumę?
Nie. Dziś mam bardziej nikczemne potrzeby.
Masz książkę, którą zamówiłem?
Tak, proszę. Jak zahipnotyzować szefa.
Całkiem niezła.
Potrafisz trzymać buzię na kłódkę?
No raczej.
- Choćby cię torturowali? - No raczej.
Czujesz czasem, że twoje życie zmierza donikąd?
No raczej.
Proszę pana? Robi się pan senny.
Zamknij się, Darrell.
KRAMIK NA KRAŃCU ŚWIATA
MAŁY KRAM Z TRUCIZNAMI
To osłabiacz i odrętwiacz.
Powodują paraliż, więc można komuś nawtykać, zanim zejdzie.
A któż by się oparł słodkiej pokusie w postaci zatrutego tortu?
Pod warunkiem, że ofiara ma właśnie urodziny
i że ma na imię „Gordon”.
Zawracanie głowy.
Mam też śmiercionośnego skorpiona.
Bill?
Zapraszam do Mieczy u Miećka. Jestem Henry.
Witaj, Henry. Jestem Odval.
Szukam zestawu narzędzi kłujących.
Nie musisz szeptać, mój drogi.
Chcesz tuzin najostrzejszych sztyletów, by kogoś zamordować?
Już się robi.
Ruchy, nędzne robale i mamo Mertza!
W życiu nie widziałem
tak żałosnej swołoczy,
a przez większość czasu gapię się na Elfo.
Tu kapral Elfo.
Co to ma być, chłystku?
Podciągam się.
Jak niemowlę pieluchomajtki!
Wkręcasz mnie? Serio, to jakiś wkręt?
Wkręcaj albo ciebie wkręcą.
Oona.
Oona, przerwij hibernację.
Śledziłam Odvala
na każdym kroku i wiem już, co knują.
Tajemne Towarzystwo planuje zabić Zøga.
Podetnijmy im te durne, tłuste szyje natychmiast.
Podziwiam mordercze zapędy, ale nie.
Zaczekamy, aż sami do nas przyjdą.
Interesuje mnie tylko natychmiastowa gratyfikacja.
Pełnia.
Szajbuska.
Zøggy, nigdzie nie idź. Zaraz wracam.
Dobrze, Oona, zostanę tutaj.
O nie, chce mi się siku.
Naprawdę mi się chce.
SZATNIA
- Szefie. - Co u…
Patrz mi w oko, Wasza Wysokość.
- To upiorne? - Tak.
O północy zejdziesz do podziemi, gdzie czeka cię niespodzianka.
Tak? Co takiego? Peklowana wołowina?
Tak, wołowina. Mnóstwo peklowanej wołowiny.
A szarpana wieprzowina?
- Też będzie. - Pycha.
Udziec jagnięcy?
Owszem, też mamy. Spory udziec. Z jagnięcia.
- Polędwica? - Polędwica, tak. Wołowa.
- Udziec barani? - Niech będzie. Z barana.
- Kurze udka? - Kurczaki w całości.
- Mnóstwo kurczaków. - Tak, zatrzęsienie.
Co jest, robisz ze mnie durnia?
Powtarzaj za mną.
„O północy pójdę do piwnicy i przejdę przez zielone drzwi”.
O północy pójdę do piwnicy i przejdę przez mielone drzwi
- Zielone. - Mielone.
Bądź tam o północy.
Odval? To ty?
Nie każ mi znów patrzeć ci w oko.
Niedobrze. Nie mogę cię tu zostawić.
Pora na rumsztyk z wieprza?
Ukryję cię, Zøggy.
- A masz pulpety? - Przestań mówić o mięsie.
A kiełbaski koktajlowe?
Trixy! Co ty tu robisz?
Nie powinnaś kopać tunelu albo dawać mi świętego spokoju?
Dziś jest pełnia, głuptasie.
Trøgi wyłażą na powierzchnię. Z powodów religijnych.
I dla zabawy.
Podoba mi się, że się zaciągnąłeś. Lubię uległe elfy.
Zaprosisz mnie do środka?
Co u licha?
Znów śnią mi się marynowane dzidziusie.
Rany, robią się coraz brzydsze.
Nastrój siada, Elfo.
Jak się tu znalazłem?
Czemu chcecie mnie zabić? Czemu tak tu ciemno?
Znam odpowiedź. Bo jest noc.
Rany, utknąłem.
Dziki seks musi zaczekać.
- Co musi co? - Chodź.
Ratunku! Księżyc mnie ściga.
Już prawie północ. Robię się głodny.
Północ!
Księżyc!
Spóźniłaś się. Znów się mizdrzyłaś z oposem?
Nie psuj tego, Craig.
Rozpocznijmy ceremonię.
Stańcie w kręgu.
Szybciej. No już. Gatki w dół, zadki w górę.
Ściągaj gacie, Elfo! Ja to zrobię.
Ładnie.
Jeśli przetrwacie tę noc, zaliczycie wstępne szkolenie.
Na ziemię, nędzne robale!
Obrażasz moich przodków - węgorzy.
Mniej gadania, więcej czołgania!
Co to za hałas?
Właśnie tak. Klepcie pupcie.
Fajny widok, ale lepiej już pójdę.
Wracajcie, tchórze. Są po naszej stronie.
A ty dokąd, Dezerko?
Chyba się nie dziwisz.
Myślałem, że lubi desery.
Rozpocznijmy ceremonię.
Witam tych, którzy poszukują sekretu, oraz nowych członków.
Zajmijcie wyznaczone miejsca. Maski na twarzach, kaptury na głowach.
Sorcerio, policzyłeś obecnych?
Wiesz, że nie znam się na liczbach. Ale nowicjusze są wśród nas.
Pragnę wam przypomnieć,
że gdy dokończę to zdanie, nie będzie już odwrotu.
Nadeszła długo wyczekiwana chwila.
Czy nowi członkowie godzą się wykonać zadanie?
Zadanie.
Tak jak mówiłem.
Nadeszła chwila, by dokonać odsłony.
Trzy, dwa, jeden.
Strażnicy sekretu, co jest największym grzechem?
- Przyzwoitość. - Przyzwoitość.
A niech to. Nowi członkowie, czekamy.
- Oona? - Bean?
No dobrze. Odłóżcie noże.
Na dźwięk marakasów rozpocznie się orgia.
O Boże. Nie planują zabić ojca.
To nie mordercza sekta, tylko przygnębiający seks-klub.
Teraz, Sorcerio. Otwórz zielone drzwi.
Zapraszam, Wasza Wysokość. Nasyć oczy.
Bean? Oona?
Udało nam się, Oddie.
Zøg jest stuprocentowo klinicznie szurnięty.
Bean i Oona były ukoronowaniem.
Lub raczej odkoronowaniem.
Teraz nic nie stoi na przeszkodzie naszemu wielkiemu spiskowi.
Zøggy!
- Tato! - Zøggy!
Dobrze. Zmorzyło go to szaleństwo.
- Ktoś powinien przy nim czuwać. - Turbish się zgłasza.
Napisy: Ewa Nowicka