EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Alsjeblieft, Luke.
Hoeveel heb je er al gehad?
Niet een. -Plus?
Vijf. De jouwe is lekkerder.
Ik ben gekust. En heb gestolen.
Je uiterlijk houdt ze niet weg. Denk daar maar over na.
Mensen gaan dood, wij betalen. Ze krijgen een ongeluk, wij betalen.
Ze raken een voet kwijt, wij betalen. -Leuke slogan.
Heb je je misdragen? -Zo blij ben ik niet.
De mensen zijn vandaag te dom.
Flikkenkoorts.
Luke kan walsen? -Luke kan walsen.
Ik wil dat je weet dat ik er voor ga.
Net als de openingsscène van Saving Private Ryan.
Maar zij waren in Frankrijk.
Ik heb seks gehad, maar ik ga niet naar Harvard.
Zodra ik zwanger was, was ik geen kind meer.
Ik spring met jou.
Ik riskeer eeuwige verdoemenis voor rock-'n-roll.
Oy nou met die poedel.
Omdat ik van je hou, idioot.
Ik ruik sneeuw.
Kom je altijd zo fris het vliegtuig uit?
Zeg je me zo gedag?
Je zit zeven uur lang in een ijzeren kist gepropt...
...tussen mensen met difterie, schurft, hummus, hondsdolle honden,
kinderen met ADHD die aan je stoel zitten en je geld pikken.
Met wie vlieg jij? -Je moet er flets uitzien...
...en 'I dreamed a dream' zingen met lelijk haar,
terwijl je een stel Franse havenwerkers versiert.
Maar je ziet er perfect uit. Je bent aan de Goop, hè?
Niet dus.
Yoga in de gang met je kasjmieren joggingbroek,
terwijl je schoothondje Zoolander 2 kijkt op zijn horloge.
Ik doe anti-trombose-oefeningen en droog mijn puistjes uit met tandpasta.
Buiten adem.
Dat is lang geleden. -Heerlijk.
Ik heb je gemist. -Ik jou ook.
Hoelang is het geleden? -Jaren, lijkt het.
Koffie en taco's. -Icetea-lepeltjes met prinses Charlotte.
Zullen we dan maar? -Toe dan maar.
Eén dag? Meer niet? -Het spijt me.
Je slaat Kerstmis en Thanksgiving over, en ik krijg maar één dag met je?
Ben ik je afdankertje? -Ik moet morgen terug naar Londen.
Weer Londen. -Voor het werk.
Al goed, Emily.
Slim gespeeld. Jij wint.
Zullen we het stadsnieuws overslaan?
Echt niet. -Dan houden we het kort.
Le Chat Club is dicht vanwege ratten. -Alweer?
We hebben parkeermeters. -Waar?
Niemand betaalde, dus ze zijn al weg. -Het volk regeert.
Al's Pancake World had weer de beste kerstversiering.
Zijn kerststal met de aubergine-Jezus.
Niet te verslaan. -Er wordt besproken...
...of de telefooncel weg moet.
Waar verkleedt Superman zich dan om ons te redden van Ben Affleck?
Dat zei ik dus ook.
En die borden? -Dat is het beste nieuws.
Taylor heeft besloten dat wij te goed zijn voor een septisch systeem...
...en wil nu een echt riool. -Hoe doen we dat?
Hij verzamelt horrorverhalen van mensen over hun septische tank.
Die gaat hij samen met een panel voordragen aan de regionale inspecteur.
Vertel je dit zodat ik langer blijf?
Werkt 't? -Een beetje.
Rory, je ziet er geweldig uit.
Ze komt net uit het vliegtuig.
Dat is mijn werktelefoon.
Hij gaat niet over. -Weet ik.
Deze ook niet. -Nee.
Je lijkt wel een crimineel.
Zakelijk, privé en eentje die hier ontvangst heeft. Of niet.
Dat komt vast door het feit dat het hele dorp...
...in een enorme sneeuwbol is gebouwd.
Je valt weg. Kom op.
Wacht. Hallo?
Hoor je me nu?
Ja, fijn. Hoi. Hoe gaat het?
Ik loop richting de bomen.
Ik sta bij de bomen.
Ik ga naar Doose's. Kom je? -Nee, ik heb mijn stappendoel gehaald.
Ben je er nog? Goed. Klaptelefoon.
Sorry, weer met Rory Gilmore. Ingrid was net...
Dat kan ze zeker. Op dit nummer, graag.
Ik wist niet dat je vandaag kwam.
Een bliksembezoek.
Kool.
En bedankt.
Hoe gaat het met je? -Dat wil je niet weten.
Zach heeft promotie gekregen. -Jezus, waarom?
Geen idee. Ze mogen hem vast. -Arme vent.
Hij is nu supervisor. Hij moet zelfs een stropdas om.
Het spijt me zo.
Ik zeg dat hij op een jonge Leonard Cohen lijkt,
maar hij lijkt op zijn vader.
Ja. -Ingrid. Eindelijk.
Fijn je te horen.
Goed dat ik je tegen het lijf loop.
Je huis is daar, Kirk. -Ik ben niet weer verdwaald.
Ik wou je vertellen dat ik een nieuw bedrijf ben begonnen.
Een autodeelbedrijf. Ik noem het Ööö-ber.
Uber bestaat al, Kirk.
Nee, niet Uber. Ööö-ber. Drie o's, geen u.
Ja, maar... -Ööö-ber.
Goed, maar... -Ööö-ber.
Mensen kunnen een rit aanvragen en dan haal ik ze op.
Net als bij Uber. -Maar dan Ööö-ber.
Dat is hetzelfde. -Niet waar.
Ze boeken een rit via een app.
Ik heb geen app. -Hoe werkt het dan?
Ze bellen m'n moeder. Die belt mij en ik haal ze op in een auto.
Een slechtere versie van Uber, dus. -Je spreekt het uit als Ööö-ber.
Hou op met dat geluid.
Je hebt mijn moeders nummer.
Ik moet nu gaan. Het is allang bedtijd voor Petal.
Dag, Petal.
Vanwaar dat varken?
Hij en Lulu hadden het over kinderen, dus iedereen heeft meebetaald.
Dat geeft ons 'n paar jaar.
Heel slim. -Klaar?
Wacht.
Ik ben pas echt thuis als ik mijn Stars Hollow Gazette heb.
De kersteditie.
Nieuws uit de kerststal, kerstwensen, punchverkooppunten en het kerstgedicht.
Elk jaar hetzelfde. -Elk jaar.
Fijn om weer thuis te zijn.
Ik ruik sneeuw.
Heb je hem?
Zeker weten?
Kom. Dan gaan we naar binnen. Het is koud.
Luke kan niet wachten om je te zien. -Dat is wederzijds.
Hoi, Rabbi.
Paul Anka, wat heeft ze je nou weer aangetrokken?
Nee, dit was zijn idee. -Ach, dat heeft ze bij mij ook gedaan.
Maak je klaar. -Waarvoor?
Een supertrotse Luke.
Luke. Een kerstwonder.
Daar is onze New Yorker-schrijfster. -Supertrots.
Het was maar één artikeltje. -Eén artikeltje? Kom nou.
Geweldig. Die vrouw... -Naomi Shropshire.
Geen idee, maar het is alsof ik 'r ken. -Bedankt.
Ik las de New Yorker nooit, maar nu elke week.
Dat is fijn.
Ik ben abonnee. Gedrukt is niet passé.
Behalve overal. -Nou, ja.
Eet je nou? -Taco's.
Taco's zijn klein. -Ik maak avondeten.
Noem je me dik?
Bodyshaming. -Dat doe ik niet.
Pas op: gevoelig onderwerp. Oorlog tegen kerst.
Ik maak twee hoofdgerechten omdat jij dat wou.
Wat voor iets? -Macaroni en kaas, koteletten...
Met knoflookbrood? -En aardappelkroketjes.
Die maak ik niet.
We hebben voeding nodig. -Je eet taco's.
Ze zijn heerlijk met taco's. -Of erin.
Ik meen het. -Ze zijn biologisch.
Genoeg onderhandeld. Weg met die kroketjes, eet je taco's op...
...en was je handen. Het eten is zo klaar. En weg met die minidonuts.
Wat een gesprekken hier, zeg. -Koken moest toch ontspannend zijn?
Niet dat liedje opzetten en in Rory's kamer gaan zitten.
Zet dat zachter.
Zijn m'n dozen er? -Daarachter.
Mooi.
Het is dus eindelijk zover. Geen flat in Brooklyn meer.
Ja. Lena Dunham moet het maar zonder mij doen.
Ga je hem missen? -Een beetje.
Ik anders wel.
Hij had dat ouderwetse, sjtetl/Trainspotting-sfeertje...
...dat elke moeder voor haar dochter wil.
Er was niks mis met die flat.
Leuk hoe je de muren moest ontwijken om niet te blijven plakken.
Eén muur. -In sommige flats...
...hoeft dat niet.
Het was een goeie flat, maar ik was er nooit.
Weet je hoe vaak ik er dit jaar geslapen heb?
Drie keer? 18 keer? 46 keer?
Is dit Prijzenslag, waar ik onder de prijs mag zitten maar niet erboven?
Ik weet niet hoeveel. Maar niet veel. Nu worden het koopflats.
Daar ben ik niet klaar voor, dus het was tijd om...
Brooklyn vaarwel te zeggen.
Deze doos is open.
Dat bagagebedrijf. -Heb je mijn spullen doorzocht?
Ja. En ik ben zeer teleurgesteld. -In mijn persoonlijke spullen?
Ik hoopte iets leuks te vinden,
zoals een schatkaart of de prequel voor Huckleberry Finn,
waarin Huck een Klan-leider met watervrees is.
Het is spannend. Geen flat, geen huur, geen banden.
Ik kan hier slapen, of bij Lane.
Ik ben ontworteld en kan gewoon zien waar het leven me brengt...
...en de verhalen achterna reizen.
Had ik mijn dozen maar gelabeld, want ik weet niks meer te vinden.
Mijn laarzen, jassen, ondergoed...
Ben je je ondergoed kwijt?
Misschien bij Lane.
Al sinds je bent verhuisd? -Niet oordelen.
Als Gwen Stefani in The Voice. Wil je wat lenen?
Ik wil er niet meer over praten. Ik zoek mijn geluksoutfit.
Dat is elke outfit die je zonder ondergoed draagt.
Ik heb een vergadering met Condé Nast.
Ik heb een outfit waarin ik me net Diane Sawyer voel.
Een masker van Mike Nichols?
Ik ga al.
Wat is dit?
Een doos New Yorkers met jouw mooie artikel erin.
Doos één van de zes.
Je meent het. -Supertrots.
Die vent is er.
Wie? -Je weet wel. Jeffrey.
Wie? -Allen? Billy?
Die namen lijken niet op elkaar.
Je kent hem wel. Jouw gast. -Paul?
Ja, Paul. -Die is er niet.
Jawel. -Wie is Paul?
Paul, mijn vriend? Verdorie. Paul is er.
Waarom is hij hier? -Ik had hem uitgenodigd. Straal vergeten.
Verdomme.
Dat jij Rory's vriend Paul vergeten was, zeg.
Je bent gekomen. -Natuurlijk.
Voor jou. -Wat mooi.
En inheems in Peru. Leuk weetje. -Wat leuk.
Kijk wie er is.
Wat goed je te zien.
Bedankt voor de uitnodiging. -Nieuw kapsel?
Afgevallen? Aangekomen?
Ik zet ze in het water.
Kom, Paul. -Ja, ik volg je.
Nog nooit gezien.
Zie je? -Ze zijn al maanden samen.
Of een jaar. -Hij is hier geweest.
Weet ik. -Net een superheld.
Zijn kracht is dat je hem steeds vergeet, hoe vaak je hem ook ziet.
Net als elke Marvel-film ooit.
Iets drinken, Pete?
Pete is de vriend van onze hond. Onze hond heet Paul.
Achternaam Anka. -Bijna net mijn naam.
Inderdaad, bijna. -Meer kon ik niet vinden.
Da's prima.
Rood goed...
Ik snap het nu. Paul, rood? -Rood is prima.
Ik heb 'm bij me.
De antieke moersleutel waar we het vorige keer over hadden.
Weet je nog?
We waren uit vissen.
Je vader had een ijzerzaak, nu is het een eettent.
Mijn opa had ook een ijzerzaak en ik had alle gereedschap bewaard.
De boot weet ik nog.
Je vader had een favoriete sleutel en je wou dat je die nog had.
Mijn opa had er ook een, en ik heb hem nog.
Ik ga hem wel halen.
Ik ben dat hele gesprek alweer vergeten. -Kom nou.
Bedankt voor de uitnodiging. Ik zie Rory nauwelijks tegenwoordig.
Gelukkig wel op ons jubileum. Twee jaar, niet te geloven, hè?
Het katoenen jubileum. Ik heb hem. Ziezo.
Hier is hij. De datum staat achterop.
En Lorelai...
Die antivirussoftware voor je. Zal ik hem installeren?
Waar staat je pc? -In de woonkamer.
Met de stickers van Binnenstebuiten erop? -Je weet het nog.
Wat leuk dat hij dat nog weet. -Leuk dat iemand het nog weet.
Wat een mooie sleutel.
Wat heb je gedaan?
De videorecorder is vol. Ik heb geen idee wat dit allemaal is.
Restless Virgins, Deadly Honeymoon...
Klassieke Lifetime-films. -Killer Crush, Mini's First Time.
Een rebelse meid werkt voor een escortbedrijf...
...waar haar stiefvader klant is. Alec Baldwin, voor zijn yoga.
Bewaren?
Goed. Accidental Obsession. -Bewaren.
Murder in a College Town.
Crimes of the Mind.
Fatal Acquittal, Not With My Daughter, Baby Sellers, Unfinished Betrayal,
The Girl He Met Online, The Boy He Met Online,
Deadly Vows, Lying Eyes, Lies He Told,
My Nanny's Secret.
Is dit ding stuk? Hebben we maar één zender?
Waar is mijn pyjama? -In de la.
Felix... -Oscar...
Ik wil mijn pyjama op de stoel, klaar voor in bed, niet in een la.
Het is geen puppy.
Je moet mijn bedtijdgewoontes zo onderhand schattig vinden.
Ik sta nog versteld over Rory's artikel. -Echt? Want je was nauwelijks lovend.
Zijn dat...
Puppy's. -Ja.
Je hebt een geweldige dochter. -Ze is wel in orde.
Ze is bang dat ze onze vrijpartij zal horen.
Wat doe je? -Ik orden m'n bladen op Kardashians.
Dit is uitstel. -Ik ben aan het ordenen.
Je krijgt je droom niet.
Mijn vieze toiletdroom? Jawel.
Kom nou naar bed. -Vijf nachten op rij.
Ik zoek een toilet en vind er een die lijkt...
...op het stoombad uit Eastern Promises...
...met iets goors aan de muren.
Vergeet het maar. -De toiletten zijn reusachtig.
Er zijn hokjes en urinoirs... -Het is een droom.
Gisteren was het de wc van Radio City Music Hall.
De Rockettes waren er, ze gleden steeds uit.
We slapen rechtop, als koeien.
Goed. Kom naar bed, dan mag je zo'n film kijken.
Tot het eind?
Ik hoef hem niet af te zetten als de zus, collega...
...of homo-beste-vriend de verlaten hut aan het meer in gaat...
...en bewijs vindt tegen de moordenaar en neergeslagen wordt met een hamer?
Nee. -Rory denkt vast dat we vrijen.
Ze is niet van gisteren.
Raak de klink niet aan.
...vier, vijf, zes, zeven, acht.
En opnieuw. Vijf, zes, zeven acht.
Shuffle, en drie, vijf, zeven en flap.
Flap, flap, bal wissel, flap, flap, flap en opnieuw.
Shuffle. En drie.
Te veel lawaai? -Nee, precies genoeg.
Wat doe je? -Tapdansen tegen de stress.
Helpt tegen mijn angsten en houdt me rustig.
Hoelang tap je al voor je innerlijke rust?
Een maand of zo. Ik wou rust in mijn hoofd.
Ik heb meditatie en joggen geprobeerd.
Toen las ik hierover. Als ik niet kan slapen,
sta ik op om te tapdansen.
Je bent er vreselijk in. -Weet ik.
Zes, zeven en shuffle.
Waar ga je heen? -Nergens.
Laat je telefoon liggen. -Hoe bedoel je?
Niet filmen. -Ik ging kijken bij Paul Anka.
Hij is bang voor dans.
Zo raak ik stress kwijt. Maak me er niet gestrest over.
Waar is ie? -Ik heb hem verstopt.
Vreselijk mens.
Alsof ik je niet ken. Ik heb jouw ogen.
Al goed. -Koffie?
Graag. -Heb ik je echt niet wakker gemaakt?
Nee, tenzij je eruitziet als een wc-blokje.
Heb je honger? -Omdat je 'blokje' zei?
Een beetje.
Fijn dat je thuis bent. -Kon je maar slapen.
Ik wou dat jij kon slapen. -Ik heb veel aan mijn hoofd.
Mijn Atlantic-stuk gaat niet door. -Sinds wanneer?
Vandaag. Dat was dat telefoontje. -Waarom?
Andere dingen gaan voor. Zo gaat dat.
Geeft niet. Ik heb meer ijzers in het vuur.
Ik krijg nog goeie reacties op mijn New Yorker-artikel.
Had ik verteld dat ik Gail Collins heb aangevallen?
Nee. -Ik zat in het Times-gebouw...
...te wachten op de redacteur van Metro, toen Gail Collins aankwam.
Ik had haar al eens ontmoet in de 92nd Street Y.
Ik had haar niet verwacht en ik had veel koffie op,
dus ik sprong op haar af. Ze dacht dat een onbekende haar aanviel.
Teergevoelig. -Ik voelde me zo dom.
Uit angst gaf ze me geld.
Heb je het gehouden?
Maar ze reageerde aardig.
Ze zag wie ik was en stuurde de bewakers weg.
Ach, zo heb je tenminste indruk gemaakt.
Geeft niet. Ik heb veel ijzers in het vuur.
Dat zei je. Je moet smid worden.
En jij? -Wat is er met mij?
Weer last van die dromen?
Ik ben nogal gestrest en me bewust van mijn sterfelijkheid.
Hoe bedoel je?
Een gast liet een brochure achter nadat hij uitgecheckt was.
Voor Anthem of the Seas. Ik bladerde er wat doorheen...
...en zag foto's van zwembaden en het buffet.
Alles is gepland. Ze hebben wifi en Rock of Ages.
Je hebt geen geld nodig. Toen dacht ik...
...misschien is een cruise wel leuk. En toen brak ik mijn heup.
Je gaat niet op een cruise. -Weet ik.
Gaat alles goed met Luke? -Ja, prima.
Ik val 'm lastig, hij bouwt kasten. Tenminste, dat denk ik.
Voor opslagruimte, zegt hij.
Is het vanwege opa, denk je?
Mijn plotselinge cruisewens?
Ik weet het niet. Misschien.
Ik mis hem.
Op afwezige vrienden.
Volgens sommigen slaap je slecht als je 's nachts koffie drinkt.
Sommigen zijn dom.
'IK WIL VOOR KERST GRAAG TWEE NIEUWE VOORTANDEN...
...EN RIOLERING VOOR STARS HOLLOW.'
Waar blijft mijn toast, Caesar?
De broodrooster is stuk. O, nee. Niet ingestoken. Komt eraan.
Gebakken ei, roerei, eiwit met kaas. Nog koffie?
Wat is je wifi-wachtwoord?
Dinerluke. Hoofdletter d, kleine l. -Ophalen.
Luke, ik wil het even hebben over je septische tank-verhaal.
Dat geef ik je niet, Taylor.
Als het niet duidelijk is, heb ik hier wat voorbeelden.
De beschrijving van Mimsy Frupp over de rampzalige dag van haar kleindochter...
...die in de bladeren springt, is vast heel inspirerend.
Ze dacht dat het kind in een herfstparadijsje sprong.
Maar ze werd ondergedompeld...
Taylor, bestellen of wegwezen. -Goed.
Nieuw menu. Ik heb bedenktijd nodig.
Pardon. Het wachtwoord? -Dinerdanes321. Met hoofdletters.
Daar is ze. Kom hier. -En ik dan?
Kom jij ook maar.
Moet ik zenuwachtig worden? -Meestal wel.
Ik wil je iets laten zien. Nieuwe menu's.
Heel mooi. -Valt je niks op?
Draai hem om.
Mijn New Yorker-artikel. -Supertrots.
Zo kan iedereen het lezen.
Zeg het maar. -Koffie, graag.
Ik heb een lijst, om mee te nemen. -Komt goed.
Mijn artikel. In plastic.
Je wist dat hij zo zou worden toen hij bij me introk.
Bedankt voor de klandizie. Beoordeel me via mijn moeder.
Vijf sterren zou fijn zijn.
Eerste officiële rit.
Die oudere vrouw die ik net hiernaartoe heb gereden?
Dat is weduwe Joy Puddleston van 88 Peach Tree Drive.
En dankzij mijn nieuwe bedrijf...
...is weduwe Puddleston maar tien minuten te laat voor haar chemokuur.
Bestel je nog?
Bananenmilkshake met fudge. Het gaat me voor de wind.
Dit wordt een succes. -Geweldig.
Dit zou perfect zijn. -Waarvoor?
Heb je gehoord over mijn nieuwe bedrijf, Ööö-ber?
Kap met dat geluid.
Ik moet mensen ergens ophalen als ze een auto bestellen.
Deze hoek is geschikt. -Zo werkt Uber niet.
Dit is Uber niet, het is...
Luke, hou je vrouw in het gareel.
Dat zijn jouw bagels niet.
Ik koop wel nieuwe.
Ben ik Paul vergeten? -Meen je dat?
Was hij de hele tijd thuis?
Heb je zijn auto niet zien staan? -Nee. Jij?
Daar ben je. -Paul, het spijt me zo.
Het was mijn schuld. Ik moest haar iets laten zien.
Ik had geen briefje achtergelaten.
Ik wou je net bellen. Honger? -Niet echt.
Niet echt? -Ik ben geen ontbijtmens.
Omdat je al hebt ontbeten?
Nee. -Wist jij hier van?
Ik ga m'n handen wassen. Ik wil thee.
Thee? Nee. -Ja. Ga maar.
Je moet die arme knul laten gaan.
Weet ik. Ik probeer het, maar ik... -Vergeet het steeds. Wat erg.
Je ontbijtlijst en koffie, om mee te nemen.
Goede vlucht. Tot snel.
Neem een menu mee. -Dank je, Luke.
Verdorie.
Het eten is er. -Gaan we?
Jazeker.
Ik snap het gewoon niet.
Voor we getrouwd waren, hield Frederick minder van kinderen dan ik.
Onmogelijk.
Hij zou een muntje in de put gooien waar Timmy in verdronken was.
Misschien hield hij het voor zich. -Vijf jaar lang? Nee.
Er is iets gebeurd.
Twintig minuten na 'ja, ik wil' draaide hij door.
Nu hoor ik steeds: 'Weet je wie zwanger is?'
Of: 'In welk schooldistrict ligt het? Je moet in een goed district wonen.'
Dus ik: 'Waarom? Daar zijn kostscholen voor...
...zodat het schooldistrict niks uitmaakt.'
Daar zijn kostscholen niet voor. -Het is me een raadsel.
Hij stopt steeds kinderen in mijn armen. 'Hou eens vast. Hoe voel je je?'
'Nu heb ik spuug op mijn Brioni-pak, dus ik ben boos.'
Waarom ruik ik uien? -Het nieuwe pop-upteam in de keuken.
Is dat vanavond? -Ja, vanavond.
Wat een rotidee. -We hebben een lege eetzaal en keuken.
Wat moeten we anders? -Een show opzetten?
Restaurants zijn hier om vijf uur dicht. Mensen moeten eten.
Hoe heet die nieuwe kok ook weer? -Kom op.
Zijn naam had wel een miljoen lettergrepen.
Roy Choi.
Van de eetwagen. -Hij heeft geen eetwagen.
Jawel.
Een eetwagenpark, drie restaurants en een enorme aanhang online.
Tweet hij dan? Is hij een tweeter?
'Kom jongens, lekker bikken in de Dragonfly.'
Weet je hoe Twitter werkt?
Hij is toch cool, niet? -Hij lijkt cool, ja.
Ik haat cool. Dan voel ik me zo on-cool.
Ik hoef geen tweetende coole vent die mij on-cool doet voelen in mijn hotel.
Waarom slik jij geen Xanax? Dat is voor jou uitgevonden.
En die 'Kogi'-tatoeage van hem? -Zo heet zijn bedrijf.
Hij is dus niet zo gevat als 'Wino Forever',
maar wel thematisch juist.
We moeten een vaste kok aannemen. -Eigenlijk wel, hè?
Hoelang duurt die pop-up? -Twee weken.
Kan het korter?
Dat wil ik graag. -Ik hoef geen kind. Ik heb jou al.
Leuk. Hij zet alles in de fik.
Te gekke keuken.
Sookie heeft alles perfect ingericht. -Ze is een genie.
Wat is dit? -Hou je van zeeoren?
Is dat een strikvraag? -Zeeoor is heerlijk.
Ik maak congee van erwten met sjalotjes, lente-ui,
koriander, chiliolie en zeeoor.
Trouwens, mag ik de eetzaal wat minder oma-achtig maken?
Nee. -Geen probleem. Ont-oma hem maar.
Ga je gang. Ik had een hekel aan mijn oma, dat rotmens.
We zijn blij dat jij er bent en zij er niet is.
Goed. Kom op, jongens.
Zeeoor. Lekker.
Relax nou maar.
Jij en Frederick geven me nog een beroerte.
Waar is het?
Het koffiezetapparaat. Waar is het? Het stond er gisteren nog.
Het stond hier. Roy. -Wacht...
Waar is het koffiezetapparaat?
Verplaatst. Ik had ruimte nodig. Eduardo zet wel koffie voor je.
Hoe? Is hij magisch? -Hij gebruikt het fornuis...
Het is echt... Ik zet hem wel terug.
Het spijt me, maar dit werkt niet.
Michel. -Ik sta hier.
Bel Momo's en vraag of zij plek hebben voor een vet cool congeefeest.
Dank je. Het was een genoegen.
Louis brengt je naar Momo's Tires.
Is dat een bandenzaak? -Dag, bedankt.
Je was tenminste aardiger dan tegen Anthony Bourdain.
Die parkeerde op Sookies plek.
En nu is de keuken weer leeg. -We vinden wel een kok.
Nee, hoor. -Jawel.
Niemand is goed genoeg.
Is ook zo. -April Bloomfield.
Varkensvlees. -Alice Waters.
Te lichtzinnig. -David Chang?
Krijg je bij Al's ook.
Al's Pancake World doet niet hetzelfde als David Chang.
Het moet goed voelen.
Mis je haar? Ik niet. Ze liet ons in de steek.
Niet waar. -Zes maanden sabbatical?
Dat zei ze. Ze wou haar hoofd leegmaken...
...en terugkomen met nieuwe recepten. Dat was een jaar geleden.
Ze heeft een roeping gevonden. -Wat dan?
Vertel eens. Wat doet ze daar in het bos?
Ze werkt met Dan Barber op Blue Hill Farm. -Waaraan?
Ze ontwikkelen groeitechnieken en de evolutie van groente en fruit...
...om de mensen die ze eten, te helpen...
Weet ik veel. Ze redden de wereld. Dat staat op de website.
Nee, ze zit in een hutje zonder telefoon...
...om een ananas uit een kapstok te krijgen.
Ze redt de wereld niet.
Ze hoeft eindelijk nooit meer haar benen te scheren.
Hoi, Gypsy.
Ik heb goed nieuws. -Wat dan?
Lorelai. Verdorie, verkeerd nummer.
Ik bel je terug. -Wanneer is mijn auto klaar?
Ik wacht op een onderdeel. Dat komt in een DeLorean uit 1983.
Ik moet naar Hartford straks. -Wat kan ik zeggen?
O, ja. Koop een nieuwe auto.
Dank je. Leuk. -Ik haat dit ding.
Het is zo oud. -Ik snap het.
Maar leuk om tegen te schoppen. -Dag, Gypsy.
Mrs Gleason?
Zeg, Kirk. Het is hier ijskoud.
Dat komt vast omdat ik de vloer laat luchten.
Pardon? -De vloer. Ik heb er gaten in geboord.
Had je daar nog een uitleg voor?
Er vielen deze week twee klanten flauw. Kan de leeftijd zijn geweest.
Of koolstofmonoxide. Voorkomen is beter dan genezen.
Wil je wat water? -Ja, graag.
Hier, neem dit even...
Wil je muziek?
De radio is gejat, maar ik wil best verzoekjes zingen...
...als het van de Carpenters is.
Iets van de Carpenters, dan? -Goede keus.
Bedankt, Kirk. -Ik ben er nog niet.
Ik red me wel. -Ik werk van deur tot deur.
Ik zal het niemand zeggen.
Het tarief blijft hetzelfde. -Da's prima.
Je bent er. -Dag, Kirk.
Hoi, ik ben Lorelai. Emily's...
Nee, Rory is er nog niet.
Mijn dochter... Dit is ze.
Ze is er niet en ik ga niet alleen naar binnen,
dus ik wacht buiten wel. Zeg niks tegen Mrs Gilmore.
Godzijdank.
Je zou er om 19.00 uur zijn.
Het is vijf over. -Excuses aanvaard.
Wat doe je hier? Het is ijskoud. -We gaan samen.
Zou Dean Martin zonder Jerry Lewis gaan?
Nee, maar Jerry wel zonder Dean. -Ben ik Jerry Lewis?
Ik bel aan. -Waarom ben ik Jerry?
Dat weet je best.
Hoi, Rory is er.
Daar ben je. Wat goed je te zien.
Hoi, oma. Fijn je te zien. Hoe gaat het? -Ik ben een Gilmore.
Je ziet er echt stralend uit. -Ze is een Gilmore. En 32, dat helpt.
Je bent vast verliefd. -Hoi, mam.
Niet met natte schoenen hier. Ik heb de vloer geboend.
Jij en ik konden beter overweg. -Mrs Gilmore?
O, mooi. Hierzo. Ik heb peertjes nodig.
Die daar.
Daar en daar. De peertjes zijn stuk.
Geen probleem.
En hier... Die muurlamp...
...en die boven het portret. En dan hier, het portret...
De lichten boven het portret. Ja?
Nieuwe klusjesman, mam?
Cyrano? -Heb je een nieuwe klusjesman?
Ja, dat is Alejandro.
De man van Berta. Hij is geweldig. Hij kan alles maken.
Ik neem niet graag echtgenoten aan.
Een dienstmeid was ooit getrouwd met een tuinman.
Ze kregen ruzie en hij onthoofdde een van mijn sierstruiken.
Was het die van Spiro Agnew?
Vraag het. -Oma?
Uit nieuwsgierigheid, wie zijn die kinderen?
Die zijn van Berta, geloof ik.
Geloof je? -Zij kwamen toen zij kwam,
dus dat nam ik aan.
Er woont een gezin bij je thuis en je weet niet of het wel een gezin is.
Nou en, Lorelai?
Ik heb een huis, zij moesten ergens wonen...
...ze werken voor me. Probleem?
Nee. Ja. Goed. Je hebt gelijk.
Kom nu mee een martini drinken en vertel me over die nieuwe knul van je.
Hij is niet nieuw. We zijn al twee jaar samen.
Echt? Ik moet hem ontmoeten. -Deed je al.
Echt. Dan ontmoet ik hem nog eens.
Dat maakt geen verschil. -Kom zitten.
Is hij niet prachtig?
De hele muur.
Geschilderd naar mijn favoriete foto van hem. Vinden jullie hem mooi?
Ja. -Tuurlijk.
Hij is zo groot.
Het is een Marco Toretti. Grote doeken zijn z'n specialiteit.
Hij mag wel trots zijn.
Wou je hem ook zo groot? -Natuurlijk.
Want hij is echt erg aanwezig.
Net als je vader. Olijf?
Heeft hij de ruimte opgemeten?
Wie? -Mario Andretti?
Marco Toretti. Ja, hoezo?
Zomaar. -Ik wou iets dramatisch.
En dat heb je. -Inderdaad.
Proost.
Ach, geef het toch toe.
Wat? -Dat schilderij was een rekenfout.
Wat? -Een rekenfout.
Je gaf de verkeerde afmetingen en nu doe je net...
...alsof dat portret zo groot was bedoeld.
Dat was ook zo. -Serieus?
Moest pa's wenkbrauw echt even lang zijn als mijn onderarm?
Hij is vijfenhalve meter lang.
Niet waar. -Lijkt er wel op.
Zal ik het meetlint halen? Dat kan best.
Niet doen. -Alejandro heeft er een.
Ik geloof niet dat je zo'n enorm portret van pa wou...
...dat te groot is voor de muur. -Toch wel.
Zo groot dat Peter Jackson het in de Argonath kan hangen.
Inderdaad. -Je weet niet eens wat dat is.
Geeft niet. Het is een mooi portret van opa.
Mam. Laat hem opnieuw maken. Ga voor wat je wilt. Je hebt geld zat.
Dit wil ik. -Dat is onmogelijk.
Hoezo? -Kijk dan.
Het is bizar. 'Je komt er niet langs, tovenaar.' Echt.
Goed. Ik heb een fout gemaakt. Ben je nou blij?
Ik gaf de verkeerde afmetingen en ze hebben het verprutst.
Ik ben een prutser. Ik geef het toe.
Maar laat dit niet het enige verhaal zijn dat je je op mijn begrafenis herinnert.
Had ik verteld wat er later op de begrafenis gebeurd was?
Nou, nee.
Er was iets gebeurd.
VIER MAANDEN EERDER
Wat fijn dat jullie gekomen zijn. Wonen jullie nu in Florida?
Klopt. Kom gerust eens langs als het allemaal wat bedaard is.
Doe ik, beloofd.
Het was een prachtige dienst. -Dank je.
Ik ben in orde, Rory.
Echt, hoor. -Weet ik.
Jason Stiles, in levenden lijve.
Je ziet eruit als de knapste Italiaanse weduwe ooit.
Fijn dat je er bent.
Je vader was een leeuw, dat weet je.
Dat weet ik.
Gecondoleerd.
Het was tenminste plotseling. Ze hoefde hem niet te zien wegkwijnen.
Heb je mijn moeder trouwens gezien?
Ik laat wijselijk een woonkamer aan ruimte tussen ons in.
Ze is nu gastvrouw. In het ergste geval geeft ze je garnalen mee.
Daar ben ik allergisch voor. -Zo duivels is ze.
Ben je gelukkig? -Op dit moment?
Ben je gelukkig?
Umlauts.
Digger.
Wat doe je?
Er zat een schroefje los in dat rooster. Dat zou er anders uit vallen.
Heb je de boiler al nagekeken? -Eén schroefje maar.
Werkt de vuilniskoker weer? -Ik zag dat en had dit bij me, dus...
En de dakgoten? -Die kun je niet verstopt laten.
Dan krijg je vocht in huis.
Ik krijg gewoon de zenuwen van begrafenissen.
Hier.
Dit is een groot huis en er gaat altijd van alles mis.
Maar mijn man kan alles maken.
Wij trekken bij u in, dan bent u niet zo alleen en wij doen alles.
Alles. -Prima.
U mag mijn man wel. Hij is lang en heel rustig.
Goed? -Prima.
Geen zorgen, señora Gilmore.
Goed. Breng dat naar de keuken.
Wat voor taal is dat? -Geen idee.
Ik dacht Spaans.
Maar toen ik de tuinman een boodschap voor haar gaf,
zei hij dat ze geen Spaans sprak.
Dat duurde even, want de zwembadman moet tolken voor de tuinman.
Je moet gaan, meid. -Verdorie. Ik moet naar het vliegveld.
Jeetje, wat dramatisch. Zeg je dochter dat ik me wel red.
Jullie kunnen gaan. -Nee, Luke brengt haar weg.
Blijf jij dan?
Goed.
Oma...
Hij was erg trots op je. -Ik bel je als ik in Londen ben.
Emily, alles ziet er goed uit hier.
Pardon? -Stuur de factuur maar.
Bedankt, Luke. Rij voorzichtig.
Ik hou van je. -Insgelijks. Dag.
Nou. Scotch? -Zeker weten.
Een van zijn lievelingsliedjes. -Een klassieker voor een klassieker.
Proost.
Het is al laat en sommigen van jullie hebben een lange rit voor de boeg.
Bedankt voor jullie vriendschap en voor jullie komst.
Richard hield veel van jullie.
Maar voor iedereen zijn eigen weg gaat,
wil ik dat iedereen om de beurt...
...een favoriet verhaal over Richard vertelt.
Wat zei ze nou?
Ik weet dat het moeilijk kiezen is.
Maar jullie zullen toch het beste verhaal moeten kiezen.
Het verhaal dat onze dierbare Richard Gilmore het beste samenvat.
We beginnen hier. Jack?
Richard en ik kenden elkaar al van Yale.
We studeerden daar allebei... -Sorry. Kunnen we ruilen van plaats?
Het tocht hier.
We zitten buiten. -Ik wil niet hierna.
Ik besloot dus een zwart kanten lingeriesetje...
...in zijn kluisje te stoppen. Op een dag na de polotraining...
...probeer ik het slot op zijn kluisje open te breken...
...om dat ondergoed erin te stoppen,
toen ik hem ineens aan de overkant bij mijn kluisje zie staan...
...met ook een zwart kanten damesslip.
Hij ziet me en we kijken elkaar aan met die onderbroeken in onze hand.
Uiteindelijk zegt Richard:
'We kunnen absoluut niet allebei zwart dragen.'
Prachtig. Franklin?
Hij speelde vals tijdens het kaarten.
Alleen tegen jou.
Ik had ooit net een nieuwe Jaguar gekocht.
Richard zei: 'Laten we spelen om de auto.'
Dus ik zeg: 'Gilmore, als je maar van mijn nieuwe auto afblijft.'
En hij glimlachte: 'Hou me maar eens tegen.'
En nu komt...
Martin slaapt, zie ik. Lorelai?
Wat? -Jouw beurt.
Laten we... We krijgen Martin wel wakker.
Marty. Babe Paley staat in de hoek.
Toe nou maar.
Het beste verhaal... Er zijn er zoveel.
Wil echt niemand anders? Nee. Omdat het mijn beurt is.
Goed.
Ik ben tien, en vraag pap...
...of we verstoppertje kunnen spelen. Ik verstopte me in zijn reiskoffer...
...en hij vertrok naar Nederland.
Nee, sorry. België. Of op mijn vijftiende...
...hadden we een Onafhankelijkheidsdagfeestje...
...en pa was verkleed als Paul Revere.
Ik moest mensen welkom heten of fluitspelen met een houten poot,
dus hij kwam me zoeken en stormde het buitenhuisje binnen...
...waar ik op de bank lag met Teddy Wiedemeir III.
Wij waren net klaar...
'De Britten komen eraan.' Je snapt hem wel.
Pa is woedend en roept: 'Onze dochter wordt ontmaagd...
...terwijl de voorzitter van J.P. Morgan hier is.'
Heel gênant en ook niet waar,
want dat station was allang gepasseerd...
...in de stoomtreintijd, zeg maar.
Sorry. Het was niet België, maar Kroatië.
Heel fijn jullie weer gezien te hebben.
Laten we volgende maand afspreken. Lukt dat? Dat zou fijn zijn.
Goed. Rij voorzichtig, allemaal. Heel erg bedankt.
Welterusten.
Het spijt me.
Je verraste me ermee.
Geen woord meer.
Het was laat, er was scotch.
Lorelai, zwijg.
Ik wou niet...
Blijf hier.
Kom terug. Het was niet met opzet. Ik kon niks bedenken en raakte in paniek.
Begin maar aan het zilver. -Ik wist niet dat ik overhoord zou worden.
Overhoord?
Ja. -Een overhoring?
Zei je dat nou net? -Ook dat het me spijt.
Echt? -Ja.
Echt waar? -Nu breng je me aan het twijfelen...
Ik vroeg om een verhaal.
'Papa bracht ooit een pop voor me mee. Ik was dol op die pop.'
Zoiets. Wegwezen. Nu.
'Ik weet nog dat hij met me naar het park ging.'
Dat deed hij niet.
De dierentuin. -Ook niet.
De winkel. Club. Kathmandu. Kan me niet schelen waar.
Ik wou een prettige anekdote van zijn enige dochter,
maar kreeg 'n smalende rede over hoe je werd achtergelaten in een koffer.
Je veracht deze familie. -Niet waar.
Wat hebben we gedaan om zo veracht te worden?
Van je gehouden? Je gesteund? Van Rory gehouden? Haar gesteund?
Ik veracht jullie niet.
Al mijn vrienden hebben kinderen die dol op ze zijn,
die elke dag bellen en trots zijn op hun familienaam en tradities.
Ik ben ook trots.
Je vader was een goed man. Een steunpilaar van de gemeenschap.
Een man onder de mannen. -Weet ik.
En jij maakt hem te schande in zijn eigen huis.
Dat was niet mijn bedoeling.
Wat dan wel? Openlijk mijn hart breken?
Is het niet leuk meer om dat privé te doen?
Ik weet hoeveel pijn dit doet. Het doet mij ook pijn.
Ik ben moe, mijn hoofd duizelt en ik heb al twee dagen niet gegeten.
Jij? Niet gegeten? Kom op. -Ik ja.
Ik had bijna een pizza verwacht tijdens 'Ave Maria.'
Ik heb niet gegeten en ik heb liters whisky op.
Ik heb een fout gemaakt.
Dat was met opzet, geen fout.
Hoe kan dat nou als ik niet wist dat het ging gebeuren?
Je doet altijd alleen maar wat je wilt. Dat heb je altijd gedaan.
Je raast als een storm door het leven...
...en maait iedereen neer die je in de weg staat.
Wist Luke wel waar hij aan begon? -Hou op.
Heb je hem gevraagd wat hij wou? Waar hij wou wonen? Of hij kinderen wou?
Dat kon Lorelai Gilmore vast niks schelen.
Niks kan haar schelen, behalve wat zij wil en voelt.
En o wee als ze denkt dat je haar onrecht hebt aangedaan.
Die wrok zal ze altijd koesteren, tot ze je terug kan pakken.
Ik heb een fout gemaakt. Een fout, verdomme.
Je hebt me nooit fouten laten maken.
Niet één keer in mijn hele leven. Daarom eindigt het altijd zo.
Hoe? -Hier, midden in deze kamer...
...schreeuwend als gekken.
Hoe durf je me gek te noemen? Ik ben net mijn man verloren.
Ik ben mijn vader verloren. -En het kan je niet schelen.
Dat is vreselijk.
Jij bent vreselijk.
Eruit.
Eerst je personeel, dan ik. Dat klopt wel. -Ga naar huis.
Vertel je geliefde stadje vol kermisvolk en niksnutten maar...
...hoe je vreselijke moeder je uitschold op je vaders begrafenis.
Dan kunnen zij je troosten en zeggen wat een heks ik ben...
...en hoe perfect jij bent.
En we zijn weer bij af.
Had je niet kunnen zeggen dat hij heel belezen was?
Ik weet het. -'Mijn vader. Wat was hij dol op boeken.'
Ik weet het. -'En postzegels. Wat een verzameling.'
Ik stond onder druk. Je was er niet bij. -Hoe kon je dit voor me achterhouden?
Ik wist niet dat ze nog boos was. -Niet?
Ik ging er wel van uit, omdat ze al vier maanden...
...niet gereageerd had op telefoontjes of e-mails.
Ik dacht dat ze 't voor jou zou verbergen. -Alsof ze dat ooit heeft gedaan.
Hoe kom je in vredesnaam aan zo'n glimlach in dit huis?
Het ruikt vleesachtig. -Ja. Maar wat voor vlees?
Er zit ook kaas in, en lagen...
Het is knapperig. Nee, smeuïg. Knapperig en smeuïg.
Wat is knapperig en smeuïg? -Pindakaas? Of slecht gemengde cement?
We hebben vlees, kaas, pindakaas of slecht gemengde cement.
Eet het nou gewoon.
Goed. Ik begin wel als eerste.
Mam liet mij altijd eerst proeven voor ze een hap nam.
Heerlijk. Het kan pindakaas zijn.
Bedankt voor de uitnodiging. Het was vreselijk buiten.
Wie is dit?
Je auto kreeg pech op de oprit. -Gelukkig huil ik heel hard.
Als de dienstmeid me niet had gehoord, had er van alles kunnen gebeuren.
Dan raakte je Kleenex op. -Fijn dat we erom kunnen lachen.
Bedankt dat ik hier wat dozen kwijt kan, oma.
Waar ga je wonen? -Ik zoek wel weer een eigen stek.
Maar voorlopig is ze Jack Kerouac. Ze is On the Road. Neem wat peyote.
In welke badkamer ga je dan overgeven na die peyote?
Ik heb opties genoeg. Ik mag bij Paris slapen in New York.
Of bij mam, Lane of hier. -Je bent dus dakloos.
Ik ben niet dakloos.
Maar je woont nergens. -Voorlopig.
En vind jij dat goed, zo'n zwerversbestaan? Als een groupie?
Was dat maar zo. Dan kreeg ik betere kaartjes.
Luke, kerel. -Hoi, allemaal. Emily.
Voorzichtig.
Ik doe het wel.
Bedankt, schat.
Ja. Je bespaart ons een heel duur taxiritje.
Gaan jullie dan weg? We zitten pas net. -Nee, eet maar. Ik heb geen haast.
Dit is echt heerlijk.
Dank je.
Lust je het niet?
Lekker.
Ja, hè? Ik kan hier wel elke avond eten.
Wat vind jij van Rory's woonsituatie?
Hoe ze rondzwerft van bank naar bank alsof ze Llewyn Davis is.
Dat is prima.
Nou ja, ze is volwassen en...
Heb je haar New Yorker-artikel gelezen? Het staat nu in mijn menu.
Waarom doet iedereen alsof dit zo normaal is?
Rory is een afgestudeerde vrouw van 32 zonder een vast adres.
Dat is niet normaal.
Mag ik opstaan?
Ze spelen voetbal en komen een man te kort.
Ga maar.
Hoi. Ik ben Kirk. Hierzo.
Leg nog eens uit wie dat is?
Kon ik dat maar. -Maak je geen zorgen, oma.
Ik weet wat ik doe. Ik heb het drukker dan ooit.
Ik reis en heb een doel.
Ik hoef mijn spullen niet per se hier te laten.
Natuurlijk is dat goed. Dat bedoelde ik niet.
Er is nu een stoel vrij.
Goal.
Bel me vanuit Londen.
Daarmee zei ik je gedag. -Dag.
Truste, mam. -Kirk, we gaan.
Ik bel je morgen.
Kirk. Nu.
Bedankt, Luke. -Graag gedaan.
Voor ik ga, moeten we onze verhalen op elkaar afstemmen.
Je auto kreeg pech, ik reed naar Hartford en bracht je weer naar huis.
Of: jij kreeg pech en ik ging jou ophalen in Hartford.
Wat? -Veel beter.
Mijn bedrijf is nog nieuw. Ik heb nog wat aanloopproblemen.
Niemand wil weten hoe de worst wordt gemaakt. Men wil gewoon eten.
Daar valt niet op te antwoorden.
Mooi. Dank je. Verdorie.
Petal, stop. Ik weet dat je me kunt horen.
Kom terug. Rechtsaf.
Hup, Petal. -Moedig haar niet aan.
Wat is dit allemaal?
Woordenboek, De wiskundige beginselen van de natuurfilosofie...
Je hebt een brief van April.
Ik was al twee uur bezig hem te ontcijferen toen je belde.
'Hallo, Pater...' -Vader. Brits of Latijn.
Ze gebruikt het woord 'ontologisch'.
Ik had het opgezocht en was het vergeten. Ik zocht het weer op toen je belde.
Dat krijg je als je een genie voortbrengt.
Rory is ook slim, maar ze heeft geen ondertitels nodig.
Ze is met mij opgegroeid.
Ze leerde taalvaardigheid met The Breakfast Club.
Hoe oud is deze koffie? -Oud.
Ach.
Zeg, Luke... -Wat doe je?
Ik eet hagelslag. -Maar... Laat maar.
Had ik het al verteld? Michels man Frederick wil een kind.
Frederick, die vent die drie pannenkoeken op drie aparte borden wou?
We moeten voor hem ook een varken kopen. Ik kan dit niet meer aanzien.
Zeg, Luke. Heb jij ooit een kind gewild?
Ik heb er een. -Een vers kind, bedoel ik.
Wat is dat nou weer? -Een kind dat vers is. Een kind met mij.
Daar hebben we het nooit serieus over gehad, meen ik.
Heel even in het Twickham-huis, maar...
Ik dacht dat je het wel zou zeggen als je nog een kind wou.
Dat dacht ik ook van jou.
Heb ik gedaan. -Wanneer?
Zes jaar geleden. -Echt waar?
Bij het juniorhonkbal, met dat joch dat halverwege naar de wc moest.
Toen zei ik tegen je: 'Dat is hem.'
'Dat is hem'? Zeg je zo dat je een kind wilt?
In het kort. -Zo zeg je niet dat je een kind wilt.
Zo zeg je dat dat het joch is waarover je 'dat is hem' zei.
Ik dacht dat je het snapte.
Onmogelijk, want ik spreek geen 'huh?'
Dat dacht ik toen en je zei er verder niks over, dus...
Was het dan aan mij? -Nee, sorry.
Hoe denk je er nu dan over?
Wil je nog een kind?
Is het niet te laat?
Weet ik niet. -Laat maar zitten.
Ik heb kinderen. Ik heb April...
...en ik heb Rory altijd gezien als een soort van dochter, dus...
Ja, maar het was zo leuk om haar op te voeden. Wil je dat niet ook?
Ik heb het leuk zat. Al die stoelen die ik op tafels zet.
Wil je geen balletje gooien met je zoon?
Ik heb Jess. -Ik zei 'met', niet 'op'.
Ik vind het prima zo.
Je zult je kind nooit zien afstuderen. -Ik heb Rory gezien.
Dat is niet hetzelfde. -Weet ik.
Ik wil niet dat je iets misloopt.
Niemand krijgt alles wat hij wil in het leven.
Maar ik heb het toch best goed.
Tot dan, Sandy.
Wie is Sandy? -Moet je nou alles weten?
Ik ben je beste vriend en zakenpartner, dus ja.
Sandy is onze draagmoeder.
Jullie doen het. -We denken erover.
Wat spannend.
Ik hoop dat het lukt. Een baby zou zoveel helpen.
We willen taart. -Komt eraan.
Wie steekt de kaarsjes aan?
Ikke. -Wat gezellig.
Alsjeblieft. Vers gezet.
Bedankt. Mijn laatste kop was zeker een uur geleden.
Ik heb alle papieren. Ik ga kijken of alles in orde is.
Blader dit maar alvast door. -Dank je.
Heerlijke koffie.
Echt? -Ja. Sterk. Beetje knapperig.
Mooi.
Goed. Eens kijken.
Je moet wel meekijken, hoor. -Wat bekijken we?
Mogelijke draagmoeders. -Goed.
En die gaan...
De baby dragen. -Onze baby.
Ze dragen onze baby.
Ik snap het niet. Moet ik dan naar bed met ze?
Want ik wil het niet met haar doen. -Nee, je gaat niet met ze naar bed.
Zou je het wel met haar doen? En met haar?
Zij heeft een honkbalknuppel. Kunnen jullie het in de dug-out doen.
Ik wil met geen van die vrouwen naar bed. Ik wil met helemaal niemand naar bed.
Behalve met mij. -Wat doen we hier?
Ik stelde adoptie voor. -Ik wil niet naar Bangladesh voor 'n baby.
Ik ga ook niet naar Woodbury voor 'n lamp. -Dit kan onze enige andere optie zijn.
Ik wil niet nog een groot raam.
Toen we het huis verbouwden, wilde je een groot raam.
Dat paste niet bij de rest van de ramen, dus liet je het maar zitten.
Daar kan ik me niks van herinneren.
Toch was het zo. Weer een voor je lijstje: 'dingen die ik niet heb vanwege Lorelai.'
Zoals rust. -En een groot raam.
Ik wil geen groot raam.
Idioot. Als ik vip zeg, bedoel ik ook vip. -Ik heb ze koffie gebracht.
Als wij Starbucks waren, kreeg je een prijs.
Maar nu ben je gewoon weer een afgestudeerde van Smith die ik ontsla.
Lorelai, wat leuk je te zien. Het spijt me van de wachttijd.
Dat geeft niet. -Sta daar niet te trillen. Ga.
Bied je ouders je excuses aan en zeg dat je ze terugbetaalt...
...voor je studie over het effect van Buffy op feminisme.
Goed. Hallo, Luke.
Je kent me nog. -Je bent onvergetelijk.
Vleier. Kom mee.
Ik werk eigenlijk niet meer als persoonlijke bemiddelaar,
maar toen ik jullie namen zag, zei ik:
'Die vrouw was als een moeder voor me. Ik doe het en niemand anders.'
Dat is lief van je, Paris.
Goed, het praatje. Dynasty Makers.
We zijn de grootste vruchtbaarheidskliniek van het westelijk halfrond.
Geen enkel ander bedrijf biedt meer medische en juridische diensten...
...en niemand staat zo hoog aangeschreven als wij.
Heb je op Yelp gekeken?
Nee. -Kijk maar op Yelp.
Weten jullie hoe het werkt? -We kiezen hier iemand uit?
Geef hier. Dat zijn de ordinaire voortplanters.
Ik laat die alledaagse snollen jullie kind niet dragen.
Voor jullie heb ik ons eersteklas assortiment.
Val ik flauw?
Alles goed met Rory? Is ze thuis? -Was. Ze is terug naar Londen.
Ze is niet bij te houden, hè? Het is allemaal vrij vanzelfsprekend.
We bevruchten de eicel in de draagmoeder en er komt een baby uit.
Klaar is Kees. Heb je al gedacht over eicellen?
Als je voor ivf kiest met eicellen ouder dan 44,
is de kans op een baby zo'n 1% per poging.
Leuk weetje. -Ze is hilarisch, niet?
Ja. Zeg, hoeveel gaat dit kosten?
Veel. Maar Lorelai is zowat de enige moeder die ik heb gehad...
...afgezien van mijn nanny, Soledad, dus jullie krijgen volop korting.
Hoe vaak was je bij haar?
Dus, Luke. Hoe hangt je zaakje?
Wat doet ze nou? -Weet ik niet.
Ik kan vaak goed uitvogelen hoe het daar beneden zit.
Hou op met vogelen.
Op het eerste gezicht lijkt het symmetrisch en in evenwicht.
Hou hem in boxershorts.
Dit is een voorbeeld van ons aanbod.
Blondines, brunettes en roodharigen.
Groot, klein, sportief, kunstzinnig.
Zelfs met een extra groot achterwerk, als je daar stiekem van houdt, Luke.
Sorry, moet ik nou wel of niet met die vrouw naar bed?
Wat een ziek idee. Je doet het niet met haar. Ze is getrouwd.
Je zei het alsof... -We hebben joden, christenen,
moslims, hindoes, atheïsten, een wicca...
...en voor een premie krijg je 't neusje van de zalm,
onze toppers: soldatenvrouwen.
Stevig gebouwd, betrouwbaar, goede inpakkers.
Wacht. Ik moet haar van de lijst halen.
Ze is net zwanger. Een zeer beroemde cliënt.
Laten we hem... Doogie Howser noemen.
Neil Patrick Harris, bedoel je? -Nog iets harder, graag.
Daar gaat zijn dekmantel. Maar het is dus Neil Patrick Harris, ja.
Wat voor dekmantel... -Het is Neil Patrick Harris.
Heb je dat gehoord? -Ik heb het gehoord, ja.
Je lijkt boos, Luke. -Ik ben niet boos. Waarom denk je dat?
Je bent niet blij over Neil Patrick Harris.
Ik ben wel heel blij voor hem als hij dit wil.
Wil jij het dan niet? Ik snap het al. Je beslist niet zomaar over kinderen.
Het is belonend, maar ook voortdurend paniek en bezorgdheid.
Zijn ze gezond? Doet alles het? Zijn ze slim?
McDonald's zit vol gediplomeerde middenmoters.
En dan de loterij der natuur. Zoals ik tegen Neil zei:
'Ben je bereid een lelijk kind te krijgen dat er niet goed uitziet op tv?
Zou je het erg vinden als je kind geen acteur maar een agent wordt?'
Ik moet hier weg. -Wacht.
Sorry, Paris.
Bespreek het maar met hem. Ik stuur je een dvd met mijn favorieten.
Ik stop er ook een dvd van Gone Girl bij.
Daar was N.P.H. heel goed in. -Dank je.
Dank je, Francis.
Ach, we nemen een fles. We hebben iets te vieren.
Ze kunnen het niet uitstaan dat ik hier kom.
Echt? -Ze lieten vrouwen niet binnen...
...tot halverwege de jaren 80. En dan alleen...
...brave echtgenotes met kleine voetjes, niet zo'n donderstraal als ik.
Ik heb die deuren open gekregen.
Dank je, lieverd. -Graag gedaan, Miss Shropshire.
Op ons. -Twee donderstralen.
Ik heb zo'n geweldige feedback gekregen op dat Talk of the Town-artikel.
Meer dan op mijn eigen werk.
Dat betwijfel ik.
Dus, het boek.
Ik blijf er maar over peinzen.
Ik heb nooit over mezelf willen schrijven.
Ik schrijf over feminisme, ecologisme. En wie ben ik nou helemaal?
Maar als ik een gelijkgestemde coauteur zou vinden,
iemand zoals jij... Dat zou interessant zijn.
Ik heb zoiets nog nooit gedaan.
Maakt niet uit. Als het maar eerlijk is.
Ik wil worden gezien zoals ik ben, met al mijn gebreken.
Daar ben ik goed in.
Zelfs als ik zwicht en toegeef aan mijn ijdelheid,
moet jij doorzetten. Francis, wat is dat?
Carpaccio van zomerbot met limoen en pepers.
Is dat zo?
En welke briljante geest heeft dat besteld?
Dr. Reynolds daar.
Kun je dit specifieke bord...
...misschien laten verdwijnen, en dan snel...
...een nieuw bord voor de leuke dokter halen?
Natuurlijk, Naomi.
Wat heerlijk. Alles smaakt beter als het gestolen is.
Dat is lekker.
Goed. De tijdsplanning.
We zullen zo'n acht weken nodig hebben voor een voorstel voor de uitgevers...
...en een proefhoofdstuk.
Hoeveel toegang krijg ik? Interviews zijn alles.
Volledige toegang. Je mag me overal volgen, behalve op de wc.
Op de wc mag ook wel, eigenlijk.
Francis, voor wie is die hamburger? -Miss Kipney.
Vindt ze niks, geloof me maar. Ze geeft de helft aan haar hond.
Dan hoeven we alleen nog maar de financiën te bespreken.
Werk voor de advocaten?
We doen het fiftyfifty. We werken hier samen aan.
Goed. Let nu op of je een toetje ziet.
Niet te geloven dat het pas twee uur is. Twee uur 's middags.
Het voelt alsof ik al dagen wakker ben.
Komt door de jetlag. En de bourbon. Die heb ik puur gedronken.
Ik drink nu pure bourbon midden op de dag.
Ik moet Naomi bij zien te houden als ik dat boek wil schrijven.
Ze drinkt net zo snel als ze praat en ze raakt nooit aangeschoten.
Eerder slimmer en samenhangender.
Of misschien lijkt dat maar zo. Goed nieuws, niet?
Nu heb ik iets te vertellen op die vergadering met Condé Nast.
Ze wou korte stukjes in Vanity Fair laten zetten. Dat zou te gek zijn.
Het is niet echt mijn werk, maar ik kan ermee vooruit.
En het brengt geld op. Geld is fijn.
Nu moet ik wat meer bij haar zijn om de eerste hoofdstukken te schrijven.
Dan kunnen we het gaan aanbesteden.
Dat begint over een maand, als ze terug is uit India.
Ik heb dus een heel goede dag gehad. En jij?
De stomerij heeft mijn kleren gebracht.
Dan win ik. -Nou, dit is wel een heel fijne broek.
Blij dat het goed ging. -Heel goed.
Dat gaan we vanavond vieren. -Dat zou fijn zijn.
Morgen vertel ik je wat ik heb gehoord over Naomi Shropshire.
Kan me niet schelen dat ze lastig is.
Ze is lastig en een beetje vreemd.
Ik hou van vreemd. Zo ben ik opgevoed.
Het zou mooi zijn. Je hebt het verdiend.
Klopt. Ik heb het ook verdiend.
Had ik gezegd dat ze haar schoenen verloren had?
Nee. -Ik merkte het pas toen we weggingen.
Ze liep alsof ze schoenen aanhad. Ik zei er wat van en zij:
'Die heb ik ergens laten liggen.' Hoe kan dat? Het sneeuwde buiten.
Zie je? Vreemd. -Dat is goed leesvoer.
Dat ligt ook aan de schrijver. -Je bent in een goede bui door die broek.
Moet je echt gaan?
Anders is die broek het hoogtepunt van de dag.
En ik heb concurrentie. Je wordt schrijver.
Ik ben geen John McPhee. -Nog niet.
Ik laat je om 20.00 uur ophalen.
Ik gebruik je pc, goed? -Ga je gang.
Waar zijn die dozen van me? -Die staan in de kast.
Ik heb iets nodig. -Je geluksoutfit?
Niet plagen.
Ik plaag je niet. Die outfit is mooi. Die had je toen in Hamburg aan.
Heb je hier iets wat ik niet mag zien?
Zoals lichaamsdelen?
Dat zeker, ja. Nee, dingen van een ander.
Helemaal niks. -Goed.
Dat zou ik nooit doen.
Dingen laten rondslingeren, zodat jij die...
Ik beschuldigde je niet... -Weet ik.
We hebben een afspraak. Wat hier gebeurt, blijft ons geheim.
Klopt.
En zodra we hier weggaan, vergeten we het.
Tot we weer terugkomen en dan is het weer zoals altijd...
Help me nou even.
Tot vanavond.
Je telefoon. -Wat staat er?
'Eten met Paul. Niet vergeten.'
Verdorie. -Dat zijn veel uitroeptekens.
Vergeten. -Vanwege mijn broek, natuurlijk.
Ga. Ons geheim. -Ja, goed.
Ik moet het uitmaken met hem.
Pardon, jullie wachtwoord? -Wafflehousebutterbob.
Schattig. -Nietwaar?
Ik ben er nu. Jullie twee. Ga daar zitten.
We hebben geen retourbeleid. Wat zou ze retourneren? Het is een baby.
Ik zal kijken of ze hem wil, maar vorige keer zei Brad nee.
Voor hen een salade, zonder croutons. En geen cola light.
Het spijt me van laatst. -Nergens voor nodig.
Ik doe dit al jaren.
Soms loop ik gewoon iets te hard van stapel.
Ik heb je vast afgeschrikt. -Helemaal niet.
Jij moet gewoon weten dat ik goed ben.
Ik ben de Pablo Escobar van de babywereld.
Ik heb het beste product en wil graag helpen.
Dat stel ik op prijs... -Ik snap het.
Je bent 'n boerenjongen. Je melk komt van koeien.
Iedereen krijgt melk van koeien.
Ik wou het iets vertrouwder voor je maken. Meiden, dit is Luke Danes.
Jill en Jane zijn mijn topfokkers.
Pardon? -Jullie kunnen gewoon even praten.
Leer ze kennen, stel vragen. Armworstel met Jill.
Ze zou je verbazen.
Dragonfly Inn.
Geef me Lorelai.
Wie is dit?
Luke, wat fijn om jouw sirenenzang te horen.
Zoek Lorelai en zeg dat ik hier zit met twee armworstelende fokkers...
...en ze moet komen helpen.
Wat doe jij hier?
Aan het werk. -Hier?
Als er 'n oude of defecte baarmoeder is... -Ik heb niet opgehangen.
Blijf je eten? -Nee, koffie. Ik heb zo'n jetlag.
Daarna kom ik naar jou. Kan ik blijven slapen?
Tuurlijk. Je hebt een sleutel. -Vind haar.
Ik moet eerst nog een boodschap doen. Wil je mee?
Tuurlijk. Dames, ik ben zo terug. Sluit de deal.
Pardon. Ik geloof niet dat de wifi werkt.
Hoofdletter b in 'butter'. Ik ben er nog, Michel.
Luke. -Nu niet, Taylor.
Wanneer dan? Ik heb gebeld, berichten ingesproken.
Zelfs briefjes onder je deur door geschoven.
Die ik de FBI heb gegeven.
Ik weet dat je problemen hebt gehad met je septische tank.
Taylor, zie je niet dat mensen hier proberen te eten?
Ja. En weet je wat er gebeurt na het eten?
Nog steeds niks.
Ik ben dol op ons stadje. Jij niet?
Pardon. Is de hoofdletter b soms op 'bob'?
Deze stad heeft een grootse toekomst. Alle ingrediënten zijn er.
We moeten alleen dat ene speciale iets vinden...
...om de top te halen. -Zoals riolering.
Precies. Want met riolering maak je deel uit van iets groters dan jezelf.
Zoals het heelal, maar dan hygiënischer.
Sorry. Je wachtwoord werkt nog steeds niet.
Natuurlijk werkt dat niet. Het is nep.
Hij geeft al nepwachtwoorden sinds hij hier wifi heeft.
Hoe dom zijn jullie eigenlijk? Hij geeft dat wachtwoord niet,
omdat hij niet wil dat jullie hier Facebooken...
...of e-mailen of YouTube-filmpjes van Zoella kijken...
...of wat jullie ook doen.
Dit is een eettent, geen kantoor. Ga naar huis.
Betaal voor je wifi. Dat doe ik ook.
Ik kan niet... Ach, laat ook maar.
Ik had het mis. Je verdient het niet om nooit verstopte toiletten te hebben.
Echt?
Nu ik je...
Wat een week.
Verdorie. -Kom terug.
Hou op. Wat heb jij toch?
Ik had het je gezegd. Mijn stad, mijn hoek.
Maar ik ben je zus.
Onbewezen. -Vraag het mam.
Mam liegt. Ren maar, zusje.
Het was voorbij zodra hij iets creatiefs wilde doen.
Jij en Doyle uit elkaar.
Hij is nu screenwriter. Ben je onlangs naar de film geweest?
Ik weet het. -Hij draagt spijkerbroeken...
...en dure T-shirts van rockbands die hij niet eens kent.
Hij vliegt naar 'de kust', alsof dit geen kust is.
Hij drinkt wodka, want wodka is koolhydraatarm.
Toen begon hij dingen te verkopen en dacht ik: dit is blijvend.
Het spijt me echt.
Geeft niet. Ik maak hem af in de rechtbank.
Tuurlijk.
Ik kan m'n ramen lappen met dat Def Leppard-shirt.
Ik sta hier al een halfuur. Het is ijskoud.
Had daar maar aan gedacht toen je me vier sterren gaf.
Wil je het niet vreedzaam oplossen?
Jullie hebben kinderen. Jullie waren ooit een goed team.
Tot Brett Ratner hem de sleutels voor z'n poolhouse gaf.
Jullie zijn er, dames.
Bedankt, Kirk. -Graag gedaan. Tot de volgende keer.
Heeft Lane een verlengsnoer? -Ik zal het vragen.
Jullie waren wel vrienden, maar als het erop aan zou komen...
Honderd procent Team Paris. -Dank je.
Wil je getuigen dat hij je betastte op het kerstfeestje?
Ik heb alleen jou. Onze nanny lijkt op Benicio Del Toro.
Jullie zijn er.
Bel mijn moeder om me te beoordelen.
Lane, je kent Paris nog wel. -Ja. Hoi.
Heb je je dozen nog nodig? -Zeker weten.
Kom nou, Kirk.
Zach heeft ze naar beneden gehaald. -Graag gedaan.
Dank je, Zach. -Niet kijken, ik ben mezelf niet.
Wat zoek je eigenlijk? -Mijn geluksoutfit.
Een cheerleaderuniform, of zo? -Precies, ja.
Is dit jouw huis? Wie krijgt het na de scheiding?
Is hij zichzelf weer?
Rory, heb jij de logeerkamer?
Nee, ga je gang. -Heb je bier gehaald?
Er moet bier zijn, ja.
Kan ik helpen? -Kijk maar in deze doos.
Ik zoek een rode jurk met volle rok.
Rode jurk, volle rok. Deze is leuk. Doe die aan.
Het moet m'n geluksoutfit zijn.
Mijn vergadering is over twee dagen en ik moet die outfit hebben.
Is hij zichzelf weer? -Nee.
Ik wou die promotie niet. Laat me nou. -Er is niks mis met je brood verdienen.
Hier is hij niet.
Ik ben mezelf weer. Steve, Kwan, kom hier.
Help tante Rory haar outfit te vinden.
Wie heeft je werk gedaan? Die twee. Friedman?
Rasouli? Mendelssohn? -Ik ben gewoon bevallen.
Laat ook maar.
Om terug te komen op je 43.000 gestreste voicemails,
je hebt niks meer bij de stomerij.
Verdorie. -Maar het was Kopelson, toch?
Het was niet natuurlijk. Zijn zaakje is niet symmetrisch.
Wacht. Wat?
Hier is hij ook niet. Misschien bij oma.
Hoe was Londen? -Goed.
Waar zat je? -Bij Didi, zoals altijd.
Zo leuk dat je een vriendin hebt die Didi heet. Heel ABC.
Heb je oma nog gesproken?
Waarom? -Het is daar stil sinds die ruzie.
Ik heb het druk gehad. -Bel haar.
Ontdooi die situatie. -Doe ik.
Wanneer? -Als het goed aanvoelt.
Jullie zijn zo koppig. -Zij is begonnen.
Moeten we haar nu niet juist minder hard aanpakken?
Haar man is dood.
Ooit gedacht dat er een oma zonder opa zou zijn?
Nee. -Ga bij haar langs.
Goed. Ik ga wel.
Mooi. Dan kun je ook meteen mijn outfit zoeken.
De student overtreft de meester.
Geweldig. Mijn vergadering is weer verschoven.
Sorry. Heb je die outfit dan toch niet nodig?
Je gaat toch.
Wat nu?
Arme Paul.
Je moet het echt... -Ik weet het.
Goed, daar gaan we. -Is dit serieus?
Eén, twee.
Zet die doos beneden neer. En kom dan deze cadeaus halen.
Mam, ben je er? -Lorelai? Ik had jou niet verwacht.
Berta, die dozen moeten naar buiten. Naar buiten.
Neem de dozen mee. Goed.
Had je gebeld? -Of ik...
Het komt vandaag heel slecht uit. -Wat gebeurt hier? Wie zijn die lui?
Nou, dat is Berta. -Die ken ik.
Dat is haar man. Nee, dat is haar man. Da's zijn broer...
...en dat zijn de ouders van iemand. -En de kinderen?
Van haar, dacht ik, maar nu weet ik het niet zeker.
Dit moet weg. -Mam... Kan ik je even spreken?
Goed. Kunnen jullie ons even alleen laten?
'Alleen' lijkt nogal op 'gas'.
Hoe moet ik anders met ze communiceren?
Leonard Marlins dochter werkt voor de VN. Ik liet haar komen.
Ze wist ook niet welke taal het was.
Wat is hier aan de hand?
Met het huis, bedoel je? -Om te beginnen.
Ik ruim mijn leven op. Ken je Marie Kondo?
Niet? Ze is Japans.
Nog steeds niks? -Japans?
Ze schreef een bestseller over opruimen. Dus dat doe ik.
Ik kreeg hier claustrofobie.
Ik werd 's nachts wakker met het gevoel alsof de muren op me af kwamen.
Alsof ik geen lucht kreeg. Snap je? -Ik snap het.
Een van de dames in de tuinierclub had haar boek gekocht, Opgeruimd!
Het had alles beter gemaakt. Luister je wel?
Opgeruimd! -Heb je ervan gehoord?
Van een Japanse auteur, Marie Kondo?
Mensen zweren erbij.
Ze laat je al je spullen in stapels op de grond uitstallen.
Dan pak je elk voorwerp op en hou je het vast.
Als het je plezier brengt, hou je het. Zo niet, dan gooi je het weg.
Geen plezier.
Hij neemt de eetkamerstoelen mee. -Geen plezier van.
Deze doos moet dichtgeplakt worden.
Als ik terminaal ziek word,
wil ik naar Washington om te sterven. Daar mag dat.
Laten ze je sterven?
Met waardigheid en wanneer je dat wilt.
Ik sterf daar en dan moet jij me terugsturen voor de begrafenis hier.
Dat kost blijkbaar een flinke duit.
Daarom vind je in de kluis een envelop met 'geld voor lijktransport' erop.
Ik kan ook naar Vermont gaan,
maar daar hebben we ooit een rotvakantie gehad. Eekhoorns.
Vandaar dus Washington.
Het is midden op de dag. -Proef maar of het je plezier brengt.
Lieve hemel. Ik ben al zes uur lang op de been.
Proost.
Kom, vertel op.
Waarom heb je een spijkerbroek aan? Dat is angstaanjagend.
Ik begon met mijn kleerkast.
Niks bracht me plezier, en toen had ik geen kleren meer.
Geen idee hoe ik eraan kom.
Hij is van mij. -Echt?
Heb je die Billy Squier-patch niet gezien?
Je krijgt hem wel terug. -Ik heb hem niet gemist.
Ik moet weer verder. De keuken is aan de beurt.
Stop. Zo hou je niks meer over.
Geeft niet. Wat ik wel heb, geeft me plezier.
Niks zal je nu plezier brengen. Niks. Je man is net overleden.
Als je je over een tijdje realiseert dat je al je spullen hebt weggedaan,
wil je Marie Kondo afmaken. Dan draai je met die broek de bak in...
...en komt je nieuwe familie hier wonen in je galajurken.
Ik weet niet hoe ik dit moet doen. -Wat?
Verder leven.
Wat ik moet doen, waar ik heen moet. Aan welke kant van het bed ik slaap.
Ik was 50 jaar getrouwd. De helft van me is er niet meer.
Dat snap jij niet.
Ik snap het wel. -Nee. Je bent niet getrouwd.
Zo goed als getrouwd. -Nee, jullie zijn kamergenoten.
Op een dag vind je weer een andere kamergenoot.
Ik had 50 jaar lang een echte partner en nu ben ik alleen.
Ga je nog naar die rouwgroep?
Jemig, nee. -Waarom niet?
Die vrouwen met hun rode neuzen en Skechers.
Ze zitten alleen maar te klagen. -Wat een irritante rouwgroep.
Maar als ik aan de beurt ben, is de tijd om.
Ik heb ook problemen. Ik kan ze niet helpen.
En een een-op-eengesprek met iemand?
Hoe bedoel je? -Alleen jij en iemand anders.
Wie? -Iemand.
Wat voor iemand? -Een normaal mens...
...met een kantoor en een receptenblok.
Een psychiater, dus. -Dat kan ook.
Je wilt dat ik in therapie ga. -Tot je je beter voelt.
Ik wist het. Jij wou me al in therapie sinds je die Soprano-serie had gezien.
Nietes. Maar het zag er wel cool uit, niet?
Wat is er zo erg aan? -Ik ben niet gek.
Nee. Je hebt verdriet. Dit is onbekend terrein.
Misschien helpt het, dat kan toch geen kwaad?
Ik zal erover denken. -Maar overweeg het echt.
Doe ik. -En ga er echt voor, als je het doet.
Doe ik. -Spring er vol in.
Vijf, zes dagen per week. Word helemaal Woody Allen.
Ik snap het. -Want die is nu helemaal normaal.
Ik beloof het, Lorelai.
Ik moet mijn slaapkamermeubels terug zien te krijgen.
Maar wil je niet eerst...
Jemig, ja.
Danesy.
Verkleed je de hond nu ook in het openbaar?
Dat wou hij zelf. Het is een nieuwe wereld.
Ik steun hem met liefde, zonder te oordelen.
Dus dat ben ik?
En dat is... -Zijn notitieblokje en potlood.
Waar is de pet? -Zijn hoofd was te groot.
Laten we wat gaan drinken.
Kerel.
Wil ik weten wat... -Dat wil je niet.
Wat is er? -Paris stuurt me foto's van kandidaten...
Zij is lang. Wil je een basketbalteam?
Heb je niet gezegd dat we het niet doen?
Ik heb gemaild dat we het zouden bespreken.
Bespreken? -Uitgesteld?
Zeg gewoon nee.
Dat is hetzelfde.
Dat betekent dat je het uiteindelijk wel doet. Doen we dat?
Je zei nee. -En jij ook.
Wij allebei.
Geen draagmoeder nodig. Klaar. Laten we gaan drinken.
Twee bekers glühwein. -Hoi, Kirk. Dag vrij van het Ööö-beren?
Waar heb je het over? -Je weet wel. Ööö-ber.
Hou daarmee op.
Als iemand van het topbedrijf Uber of hun knappe juridische team je belt,
zeg dan dat het mijn broer was,
niet ik, die zo onvoorzichtig was om handelsmerkwetten te overtreden.
Dirk is altijd een teleurstelling geweest.
Jullie glühwein. Volgende.
Je auto is klaar.
Ik kan niet garanderen dat je ermee thuiskomt of het tankstation uit.
Dat lukt vast.
Kom snel. Ik durf de motor niet af te zetten.
We komen eraan. Ik hou van je. -Koop een nieuwe auto.
Waar is Paul Anka? -Achter de schaatsers aan.
O, jee. Hoi, mam.
Je nam op. Dat doe je nooit. -Inderdaad.
Tuurlijk wel. -Ben je dronken?
Waarom bel je?
Ik wou je zeggen dat ik je advies heb opgevolgd.
Ben je dronken? -Ik heb een therapeut.
Je meent het. -Linda in mijn tuinierclub is bipolair,
dus ik vroeg of ze iemand kon aanbevelen.
Slim van je. -Een leuk mens.
Linda? -Nee, de therapeut.
Linda is vreselijk. Ze huilt als de thee koud is.
Maar de therapeut is aardig. Een heel smaakvol kantoor.
Met een kaars die zo lekker ruikt dat ik dezelfde heb gekocht.
Klinkt super.
Ik kan er een voor jou kopen. -Prima.
Ik ga eens in de week om te praten. Over van alles.
Of nergens over, als ik nergens mee zit. -Dat klinkt goed.
Ik moest dat boek van Marie Kondo wegdoen.
Ik mag haar al. Ik heb iets goed gedaan. -Het moest eens gebeuren.
Ik heb een schrift gekocht om in op te schrijven wat ik wil bespreken.
Zo vergeet ik dat niet. -Verstandig.
Ik heb gezegd dat dit jouw idee was. -Echt?
Ja. Dank je, Lorelai.
Bedankt voor de suggestie. Het is precies wat ik nodig had.
Daar ben ik heel blij om. Echt.
Je moet haar eens ontmoeten. -Prima.
Kom volgende keer mee.
Ik wil je therapeut graag ontmoeten.
Echt? Mooi. Ik ga dinsdag om 15.00 uur.
Dinsdag moet lukken. -Geweldig. Je vindt haar vast aardig.
Zal ik het adres sms'en? -Sms maar.
Tot dan. -Tot dan. Dag.
Krijg jij een insult?
Ben jij gek geworden? -Hoezo?
In therapie met je moeder.
Nee. Ze wil me voorstellen. -O, jawel.
Wat denk je dat dat betekent? -Luister.
Mijn moeder heeft mijn advies opgevolgd. Snap je wat ik zeg?
Mijn advies. Zij heeft het opgevolgd. Dat is nog nooit gebeurd. Nooit.
Ze is er blij mee en wil me voorstellen aan...
Jasses. Ik ga in therapie met mijn moeder.
TER HERINNERING AAN EDWARD HERRMANN
Vertaald door: Sylvy Notermans