(ภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
- แม่รู้ว่าพวกเขาอยากเย็น - ธรรมชาติมนุษย์ค่ะ
แต่กว่าจะไปถึงสระ พวกเขาต้องเดินตากแดด
- ยิ่งร้อนไปใหญ่ - ไม่มีเหตุผลเลย
เป็นหายนะแท้ๆ
- พุงพลุ้ยกำลังมา - ตายจริง
ถ้าเป้าหมายของกิจกรรมนี้ คือแช่น้ำให้เย็นสบาย
แม่เริ่มได้ถูกใจหนู
ทำไมไม่อยู่บ้าน
- และอาบน้ำ - ใช่มะ
ตรรกะนี้ไร้ที่ติ
- โอ พระเจ้า - แก้ผ้าซะเลยสิ
นอกจากนี้ น้ำที่บ้านก็ไม่มี สารเคมีพวกนั้น
คลอรีน ยากำจัดตะไคร่
และสารคัดหลั่งจากร่างกาย ที่หนูขอไม่ระบุ
- ฉี่เด็ก - หนูบอกว่าขอไม่ระบุไง
ฉี่เด็กเป็นแกลลอนๆ กำลังถูกปล่อยลงสระในตอนนี้
- พวกเขาไม่ควรตั้งก๊อกน้ำดื่มตรงนี้ - น้ำพวกนั้นต้องไปไหนสักที่
ผู้คนไม่รู้จักคิด
- โอ พระเจ้า - อะไร
แพทมา
(สระว่ายน้ำสาธารณะสตาร์ฮอลโลว์ วันเริ่มต้นฤดูร้อน)
(ฤดูร้อน)
- เขาไปแล้ว - ที่นี่อย่างกับทุ่งกับระเบิด
สวัสดีสาวๆ
โอเคค่ะ แอนดรูว์น่ะ เขาสวมเสื้อ
- อ้อ - ยินดีต้อนรับกลับ รอรี่
ฉันไม่ได้กลับค่ะ แค่มาอยู่ชั่วคราว
- คนไม่พูดงั้น - แต่จริง
ที่ร้านหนังสือ คุยกันแต่เรื่องที่เธอกลับมา
- ฉันไม่ได้กลับมา - โอเค
บอกต่อด้วยนะคะ
นี่พวกคุณ ได้ข่าวรึยัง มีคนทำลายบ้านลอยน้ำ
- โอ ไม่นะ - บานพับงอ กลอนติด
เด็กๆ ก็โวยวายกันใหญ่ เพราะเข้าไปเล่นไม่ได้
อ้อ ยินดีต้อนรับกลับ
- เปล่านะ - ดูเหมือนงั้น
ลุคบริจาคเงินซื้อบ้านลอยน้ำ เขาเสียใจแน่
ช่างลุคเถอะ สตีฟกับควอนกำลังโมโหสุดๆ
สองคนเลย แล้วเวลาโกรธ พวกเขาเหมือนคนเกาหลีห้าคน
และพวกเขาสาดคำด่าภาษาเกาหลี ใส่เลนกับผม
พวกเขาอยู่ที่ไหน
ก๊อกน้ำดื่ม จากนั้นพวกเขาจะลงสระ
- นั่นสิ - ว่าแล้ว
และถ้าคุณเห็นอะไรที่เป่าลมได้ ก็ตะโกนบอกด้วย
- อย่างกับเธอกลับมาแล้ว - เธอไม่ได้กลับ
อากาศร้อนจัง!
ไม่รู้เรามาที่นี่ทำไม
- ขอต้อนรับกลับ - เปล่านะ
- ยินดีต้อนรับกลับ - ฉันไม่ได้กลับ
- ดีนะที่รอรี่กลับมา - นั่นสิ!
เข้าท่าออก ฉันอยากเรียนเอกเคมีมาตลอด
- ฉันชอบแล็บเคมี - ฉันด้วย
- บีกเกอร์ ที่คีบ - หลอดทดลอง ตะเกียง
แต่ฉันชอบปรัชญาด้วย เมตาฟิสิกส์เหรอ ชอบสุดๆ เลย
ฉันเคยเดือดร้อน เพราะโกงสอบวิชาเมตาฟิสิกส์
ฉันค้นจิตวิญญาณ ผู้ชายโต๊ะข้างๆ
- เคยเรียนเหรอ -วูดดี้ อัลเลนน่ะ
- เขาเรียนเมตาฟิสิกส์เหรอ - ในแอนนี่ฮอลล์
- ฉันดูแต่หนังเงียบของเยอรมัน - ฉันจำช่วงนั้นได้
- ลูกเจาะจมูกตั้งแต่เมื่อไหร่ - อ่านรัฐธรรมนูญด้วยนะคะ
หนูอายุ 22 แล้ว จะตกแต่งร่างกายยังไงก็ได้
ลูกพูดถูก เชิญเจาะให้ตัวพรุนไปเลย
- มากินกับเรามั้ย - เดี๋ยวไป
ฉันลงเรียนภาษาศาสตร์ด้วยล่ะ
ที่นี่คือเอ็มไอที โนม ชอมสกีโด่งดังมาก
ฉันเคยเจอเขา คุยกับเขา หัวเราะกับเขา
เขาเป็นไอดอลของฉันเลย
อยากรู้จักโนมต้องรักโนม
ยังอยู่มั้ย
- คุณลุกขึ้นมาทำไม - ฉันจะไปหยิบชีสมาเพิ่ม
- ผมเอง ผมยืนอยู่ - ฉันเอง
แล้วเธอจะทำอะไรก่อนเปิดเทอม
ฉันจะไปเที่ยวกับเพื่อนๆ
เรากำลังล่าชื่อหนุน ให้กัญชาถูกกฎหมาย
- เพื่ออะไร - เสรีภาพของพลเมือง
แต่ดันเป็นเรื่องกัญชา
เธอนี่มันตัวขัดความสนุก
- ลูกสูบกัญชาเหรอ - เปล่าค่ะ
- เราจะดูหนังเรื่องอะไรคะ - เดอะรีเทิร์นด์
หนังฝรั่งเศสน่ะเหรอ
ผมไม่รู้จะดูได้นานแค่ไหน
ไม่เอาน่า กินคาเฟอีนเม็ด ดื่มกาแฟเข้าไป
เราต้องพ้นจากวงเวียนน่าเศร้านี่
วงเวียนอะไรคะ
เราดูจบไปหนึ่งตอน แล้วก็ดูต่ออีกครึ่งตอน
- แล้วเขาจะเหนื่อยจนหลับ - ผมต้องตื่นตีห้า
แล้วกว่าเขาจะดูอีกทีก็สัปดาห์ต่อมา
ถึงตอนนั้นเขาก็ลืมครึ่งแรก ของตอนที่ดูค้างไว้
และตอนก่อนหน้านั้นทั้งตอน
เลยต้องดูตั้งแต่ต้น
ต้องขังคุณให้ดูทีเดียวจบทุกตอน
ฉันจะหาทนาย เอพริล เรียนทนายสิ
ทนายบ้าอำนาจ
คุณจำตอนแรกที่เราดูกันได้มั้ย
จำได้สิ มีคนฝรั่งเศสอาศัยอยู่ในเมืองเล็กๆ
- และพวกเขาบางคนก็ตาย - จริงเหรอ
โอ พระเจ้า
(โลแกน สี่ข้อความเสียง)
อย่างกับเครื่องย้อนเวลา แปลกมั้ยที่กลับมาบ้าน
- ฉันไม่ได้กลับ - ไม่เหรอ
ไม่ คือว่า ฉันมาอยู่ชั่วคราว แต่... ช่างเถอะ
สวัสดีอีกครั้ง
- ฉันพี้กัญชา - คิดอยู่แล้ว
อย่าบอกพ่อฉันนะ
ฉันว่าเขาไม่ว่าอะไรหรอก แค่อย่าไปขับรถยก
ได้ รถยกนะ คุณมีอารมณ์ขันที่ยอดเยี่ยมมาก
- ขอบใจจ้ะ - ฉันไม่มีอารมณ์ขันดีๆ เลย
แต่พยายามอยู่ ซื้อการ์ตูนอ่านด้วย
เป็นความคิดที่ดีนะ
มันยากที่จะมีอารมณ์ขัน ในมหาวิทยาลัยสมัยนี้
- เอพริล - ฉันไม่เคยเจอโนม ชอมสกีหรอก ฉันโม้
และฉันพี้กัญชาแค่ครั้งเดียว
- จากนั้นฉันกินชีสเยอะมาก - ไม่เป็นไร
- ฉันยังค้นหาตัวเองอยู่ - ไม่ผิดอะไรนี่
ฉันอาจจะเป็นโรคตื่นตระหนก
เอาอะไรมั้ย เอาน้ำมั้ย
- ฉันรู้สึกแปลกๆ ที่นี่ - ยังไงเหรอ
เห็นคุณกลับมานอนห้องเก่าของตัวเอง
ฉันไม่ได้กลับมา
มันเหมือนโปสการ์ดจากโลกแห่งความจริง
- เราน่าจะไปดูหนังกับแม่และลุค - จมูกฉันยังเจ็บอยู่เลย
- เฮ้ เข้ามาดูหนังเร็ว - เดี๋ยวไปค่ะ
พระเจ้า "อยากรู้จักโนมต้องรักโนม" ฉันเพิ่งเข้าใจ
เอพริลกำลังตื่นตระหนกนิดหน่อย
- ว่าไงนะ เอพริล - ไม่เป็นไร รอรี่ดูแลได้
เธอดูเป็นผู้ใหญ่มาก แต่เธอก็ยังเป็นเด็กอยู่
เธออยากให้รอรี่ ถอดห่วงจมูกให้
ผมจะถอด ผมเกลียดมัน
เธออยากไปเยอรมนี ผมบอกคุณหรือยัง
เธอชอบดูหนังเยอรมัน
เธอจะพักกับพวกเด็กแลกเปลี่ยน ที่เธอรู้จัก
แล้วเอาเงินที่ไหนไปเยอรมัน
- ผมไง - จริงเหรอ
- แล้วจะที่ไหนล่ะ - ทำงานไง
- ผมจัดการได้ - แน่ใจเหรอ
แน่ใจ
เธอได้ทุนแค่ส่วนเดียว
คุณต้องจ่ายส่วนต่าง
ทีนี้ถ้าเธอจะเรียนต่อโท คือว่า...
- ฉันช่วยลงขันได้นะ - ผมจัดการเอง
โอเคค่ะ
เอพริลเป็นลูกผม ผมจ่ายเอง
ได้ค่ะ คุณจ่ายเอง
รอรี่กำลังเปิดวิดีโอ สอนเต้นแท็ปคลายเครียดให้เธอดู
เด็กนั่นเป็นคนดีจริงๆ
- เอซ สวัสดี - ฉันปลุกคุณรึเปล่าคะ
อย่างนั้นก็ดีสิ
ผมคุยโทรศัพท์กับประเทศจีน อยู่ตั้งชั่วโมง
หมอนั่นไม่ยอมพูดช้าๆ ไทม์โซนกำลังฆ่าผม
ทำไมเวลาไม่เท่ากันทั้งโลก ไทม์โซนมันแย่มาก
ใช่ค่ะ มันแย่จริงๆ
- คุณโอเครึเปล่า - ก็ดีมั้งคะ
ไม่รู้สิ ฉันรู้สึกแปลกๆ
- มีอะไรเหรอ - เปล่า
มีค่ะ
เฮ้ ฉันรู้ว่าอีกไม่กี่อาทิตย์ ฉันก็จะไปหาคุณ แต่...
นี่ อย่ายกเลิกนัดผมนะ
ผมซื้อตั๋วดูมาทิลดา จะไปขี่ม้าด้วย
มีงานโชว์ของแปลกในเมือง
เปล่าค่ะ ไม่ได้ยกเลิก ฉันแค่คิดว่า...
ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยมีอะไรทำ
ฉันเบื่อ เลยคิดว่าจะไปหาคุณเร็วขึ้น
อย่างวันพรุ่งนี้
สะดวกมั้ยคะ
ได้สิ มาสัปดาห์นี้ก็ได้
เราจะทำให้มันพิเศษ โรงแรมโปรดของคุณ ดอร์เชสเตอร์ หรือซาวอย
- ฉันต้องนอนโรงแรมเหรอ - ก็...
เธอมาเหรอคะ
ใช่
นานแค่ไหน
เธอย้ายมาอยู่เหรอ
ใช่
ตั้งแต่เมื่อไหร่
- สองสัปดาห์ก่อน - โอเค
- แล้วคุณคิดจะบอกฉันมั้ย - คิดสิ
แปลว่าคุณอยากให้ฉันรออยู่ที่โรงแรม จนกว่าคุณจะแอบออกมาหาฉันได้เหรอ
- เปล่า - เหมือนฉันเป็นเกอิชา
- ไม่เอาน่า นั่นไม่แฟร์เลย - ฉันรู้
ฉันรู้เรื่องโอเด็ตต์ ฉันแค่...
แบบว่าโรงแรมน่ะ... มันแค่แปลกๆ
มันไม่จำเป็นต้องแปลก
ฟังนะ เราทำตามแผนเดิมได้มั้ย
มาเจอผมในอีกสามสัปดาห์ แล้วเราค่อยคิดหาทางกัน
นะครับ
รอรี่
ก็ได้ค่ะ อีกสองสามสัปดาห์เจอกัน
ผมอยากให้ถึงวันนั้นเร็วๆ
ค่ะ ฉันด้วย
โอ พระเจ้า รู้สึกมั้ย
- รู้สึกอะไร - มันไม่อบอ้าว
พวกเขาติดแอร์แล้ว ไม่ต้องเหงื่อแตกเหมือนหมูอีกต่อไป
ยกเว้นหมูของเคิร์ก
- ยัยหนู ลืมบอกว่าต้อนรับกลับ - หนูเปล่า
ใช่ ยินดีๆ ว่าแล้วว่าจะต้องกลับมา
ผิดแล้ว บูทซี่ ฉันไม่ได้กลับมา
- ดูเหมือนใช่นะ - ยินดีต้อนรับ
- ช่วยฟังหน่อยได้มั้ย พวกคุณ - รู้สึกถึงแอร์มั้ย
เป็นฤดูร้อนแรก ที่รักแร้ไม่เหนียว
มันยอดไปเลย
- เธอรู้จักแก๊ง 30 ยังแจ๋วมั้ย - ไม่ค่ะ อะไรเหรอ
เป็นกลุ่มเด็กๆ อายุประมาณเธอเนี่ย
พวกเขาเรียนมหาลัย แล้วไปเผชิญโลก
โลกถุยพวกเขาเหมือนหมากฝรั่ง
ตอนนี้เลยกลับมาอยู่ ห้องตัวเอง เหมือนเธอ
- ฉันไม่ได้กลับ - พวกเขาจับกลุ่มกัน
นั่งกันอยู่นั่นไง
เตรียมบอลกับรองเท้าให้ดีๆ ล่ะ เพราะพรุ่งนี้เราจะไปโยนโบว์ลิ่งกัน
ฉันไม่มีบอลหรือรองเท้าค่ะ
แม่รู้เรื่องแก๊ง 30 ยังแจ๋วมั้ย
รู้สิ ใครๆ ก็รู้ พวกเธอ
อย่าไปทักสิ
เอาละ ทุกคน ช่วยนั่งกันเงียบๆ ด้วย
หวังว่าจะมีความสุข กับอากาศเย็นๆ ในนี้นะ
และหวังว่าพวกคุณจะพอใจ กับประกาศของผมในคืนนี้
- ฟังดูน่าตื่นเต้น - บอกมาเลย
ท่านผู้มีเกียรติทั้งหลาย สตาร์ฮอลโลว์จะมี...
นั่นเสียงอะไรน่ะ
- อะไร - มันอะไรกัน
- พูดอะไรไม่ได้ยินเลย! - เสียงแอร์น่ะ!
นั่นน่ะได้ยิน
เหมือนแผ่นดินไหวเลย!
- กินน้ำแข็งใสรึ - ห๊ะ
ลูกพูดถึงน้ำแข็งใสเหรอ
เทย์เลอร์ ปิดแอร์ซะ!
ทีนี้ฉันเลยหิวน้ำแข็งใส!
ปิดไม่ได้! มันเปิดปิดของมันเอง!
นี่จะทำให้แก๊งสามสิบยังแจ๋วตกใจ!
พวกเขาอ่อนไหวง่ายมาก!
อาจต้องปรับนิดหน่อย
ขอประกาศต่อแล้วกันนะ แต่ก่อนอื่น ขอเท้าความหน่อย
นักท่องเที่ยวหน้าร้อนของเราลดลง
แม้แต่ที่สระน้ำ รายได้ก็น้อยลง
ซึ่งผมคิดว่าเป็นเพราะอาชญากรรม ที่เกิดขึ้นกับบ้านลอยน้ำ
บ้านลอยน้ำ เกิดอะไรขึ้นกับบ้านผม
นึกว่าคุณไม่อยากให้ใครรู้ว่าบริจาค
ผมไม่อยาก แต่มันเป็นบ้านของผม
เทศกาลขี้เกียจสันหลังยาวของเรา กำลังจะมาถึง และมันจะช่วยได้
แต่เราคิดว่างานใหญ่ยักษ์ จะช่วยกระตุ้นความสนใจมากกว่า
เพื่อให้นักท่องเที่ยวมาเยือน...
ผมยินดีที่จะประกาศเปิดตัว... ละครเพลงสตาร์ฮอลโลว์!
- ฉันชอบจัง - ฟังดูน่าสนุก
มันจะเป็นประวัติศาสตร์ทางดนตรี ที่น่าหลงใหลของสตาร์ฮอลโลว์
เนื้อเรื่องและเนื้อเพลงโดยผมเอง
ดนตรีโดยผู้ประพันธ์หนุ่ม ที่มากความสามารถ
เขาเคยอยู่ที่บรูคลิน
แนต คอมพ์ตัน
แนตนั่งอยู่ด้านหน้าของแถวแรก
เขาจะเป็นผู้กำกับด้วย
มาปรบมือให้เขาหน่อย
ถ้าถือดาบคริสตัลนี่ไวท์วอล์คเกอร์เลย
เอาละ งานใหญ่ของเราก็คือ ต้องหานักแสดงนำหญิง
เธอจะต้องร้องเพลงเก่ง แสดงได้ยอดเยี่ยม
เต้นรำได้คล่องแคล่ว และไสไม้อย่างชำนาญ
- ไสไม้ด้วยเหรอ - มโนเอา
จะมโนไสไม้ได้ยังไง
ใช่ พวกเขาจะเห็นว่า มันไม่มีเศษขี้เลื่อย
เทย์เลอร์ องค์ประกอบของฉากสำคัญนะ
สิ่งที่ผมต้องการจากพวกคุณในคืนนี้ ก็คืออาสาสมัคร
ของคณะกรรมการ ที่ปรึกษาละครเพลง
คุณจะมาดูการแสดงสองสามครั้ง และออกไอเดีย
ที่จะช่วยให้งานออกมาดีที่สุด ใครเอาบ้าง
- แม่ว่าน่าสนุกดี - อะไรคะ
คณะกรรมการที่ปรึกษา แม่จะอาสาทำงานนี้
- แล้วเวลาล่ะ - สองทุ่มครึ่ง
- เขาถามว่าแม่จะมีเวลาเหรอ - แม่บอกไปแล้ว
- เพื่อเป็นกรรมการ - แม่หาเวลาได้
- ฉันเอาด้วย - บาเบ็ตต์ เตือนกันก่อนสิ
- ฟังดูน่าสนุกดี - ฟังดูน่าสนุกจริงๆ
หวังว่างานนี้จะออกมาสำเร็จ สมใจเทย์เลอร์!
บอกอีกครั้งนะ เตือนเราหน่อย
ต้องดึงคนได้เยอะแน่ๆ!
ถ้าเทย์เลอร์อยากดึงคนมาเยอะๆ เขาควรจะขึ้นไปเต้นบนเวที
สวมแค่กางเกงในเหี่ยวๆ ของเขา
เป็นอะไรที่นอกเรื่องมาก
มีใครอยากเป็นคณะกรรมการบ้าง
- ฉัน - ผมด้วย
- ฉันด้วย - งั้นมีลอเรไล ทอมและโซฟี
ฉันด้วย เทย์เลอร์
- ฉันช่วยได้ - ผมด้วย
ผมชอบสปิริตของชุมชนเราจัง
ไว้ผมจะประกาศตารางนัดอีกที
ต่อไปเป็นประเด็นสุดท้ายแล้ว
แต่ไม่ใช่เรื่องน่ายินดีสักเท่าไหร่
จะกลับไปพูดเรื่องบ้านลอยน้ำใช่มั้ย
ใครจะสนใจเรื่องบ้านนั่น
- ผมไม่สนหรอก ผมแค่อยากรู้ - ถ้าอยากรู้นักก็แต่งงานกับมันเลยสิ
หลังจากดำเนินการมา 89 ปี นสพ. สตาร์ฮอลโลว์จะปิดตัวลง
- ล้อเล่นรึเปล่า - อดใช้คูปองเลย
- ผมจะคิดถึงกลอนบนหน้าหนึ่ง - ใช่ กลอนประจำฤดูกาล
ปิดทำไม เรื่องเงินเหรอ
เปล่าๆ มันยังทำกำไร
แต่บก.นสพ. เบอร์นี ราวด์บอททอม
ไม่เอาน่า
เบอร์นีเกษียณแล้ว และไม่มีใครเก่งพอที่จะมาแทนที่เขา
- งั้นเหรอ - ก็ยังเคยดี
แปดสิบเก้าปี ไม่เลวเลย
จริงเหรอ ฉันเป็นคนเดียว ที่ตกใจกับข่าวนี้เหรอ
ผมคุยเกี่ยวกับความเป็นไปได้ เรื่องการปิดตัว นสพ.
ในการประชุมก่อนที่คุณจะกลับมา
ฉันไม่ได้กลับมา
และผมนึกว่าแก๊ง 30 ยังแจ๋ว คงจะบอกคุณแล้ว
ฉันไม่สุงสิงกับพวกเขา
ถ้าไม่มีใครอยากพูดเรื่องอะไรแล้ว...
แล้วเรื่องบ้านลอยน้ำล่ะ
จริงดิ อย่าออกนอกหน้า
ทำไมเหรอ มันก็แค่เจ๊งสำหรับฤดูกาลนี้
รู้มั้ยว่าใครเป็นคนทำ
สงสัยจังว่าลูกของลุค กับบ้านนั่นจะเป็นยังไง
หุบปากซะทีได้มั้ย
ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ ทุกคน
เกือบทุกคน...
ฉันต้องบอกว่า การปิด นสพ. สตาร์ฮอลโลว์ แบบนี้
ทั้งที่มันมีประเพณีและประวัติศาสตร์
โดยไม่คิดจะสู้เพื่อมันสักนิด มันแค่ดู...
...ไม่สมควร
พวกเขายังจะปิดมันอยู่ดี ราตรีสวัสดิ์ ทุกคน
เดี๋ยวๆ แล้วบ้านผมล่ะ
- มันรอนายอยู่บนเตียง - หุบปาก บูทซี่
- ทุกคนคงรู้ว่าคุณบริจาค - ช่างมันสิ
ถ้าไม่มีใครสนมัน ผมก็ไม่สนเหมือนกัน
ต้องอย่างนี้สิ
โอ้โฮ วันนี้ร้อนจริงๆ
อบอ้าว แบบนี้เขาเรียกว่าอบอ้าว
แบรนดอนจ๊ะ น้ำหมด
ขอบใจจ้ะ แบรนดอน
หนูแค่โมโหเรื่องผู้ชายคนนั้น
ใช่ หน้าเดิมๆ กลับมาเยอะเลยวันนี้
- นั่นพ่อบั้นท้ายเนียน - และเพื่อนเก่าเรา ตาอ้วนแพท
- บอกหน่อยเขามาจากแมรีแลนด์รึเปล่า - หนูว่าใช่ค่ะ
ให้ตาย บ้านลอยน้ำ โดนพังซะเละเลย
- ซ่อมได้มั้ย - ลองอยู่
ขอโทษค่ะ คุณแฮสเซิลฮอฟ
(ผู้ดูแลประจำสระ)
- ฉันไม่อยากพูดถึงเสื้อ - ก็อย่าพูด
ไปทางขวาหน่อยจ้ะ ดิวอี้
พอพระอาทิตย์ขยับ เธอก็ต้องขยับร่มตามด้วยนะจ๊ะ ดิวอี้
- ครับ นายหญิง - ฉันสอนเขาเองแหละ
หน้าไม่อายจริงๆ
เฮ้ โย่ๆ ห้ามกระโดดจากขอบสระแบบนั้น มันมีกฎ!
เอาละ พอกันที ทุกคนออกจากสระ
เดี๋ยวนี้เลย เร็วเข้า ออกมาเร็ว
พอให้เขาสวมเสื้อคนดูแลสระ เขาก็สวมวิญญาณด้วยเลย
ฉันง่วงจัง ฉันจะงีบสักหน่อย แบรนดอน
- ขอรับ คาลีซี - เรียกงี้ก็ดีนะ
ฝันดีค่ะ
- คุณกลับมา - เปล่า
- แม่กำลังพูดกับมิเชล - สวัสดีค่ะ
สวัสดี รอรี่ ใช่ ผมกลับมาเมื่อวานนี้
- โรงแรมเป็นไง ดีมั้ย - ก็...
เยี่ยม เฟรดเดอริกบังคับผมมา อยู่ใกล้เด็กๆ
ผมจะได้ชินกับพวกเขา เวลาที่เราทำลูกของตัวเอง
ผมพูดถูกมั้ย
- หรือมีลูก - ช่างเถอะ
การเป็นพ่อคนจะต้องใช้ทักษะ ในการเสแสร้งมากๆ สำหรับผม
โอเค บ๊ายบาย
ว้าว
เขาไม่โทรบอกแม่ด้วยซ้ำว่ากลับมา
- ก็เขาเป็นฝรั่งเศส - เหตุผลมันมากกว่านั้น
รู้มั้ยคะ นสพ. สตาร์ฮอลโลว์ เป็นหนังสือพิมพ์แรกที่หนูเคยอ่าน
หนังสือพิมพ์นั่นน่ะ
หนูชอบอ่านชอบเขียนเพราะมัน
- พระเจ้า - อะไรคะ
- ข้าศึกบุก - สวัสดี
- ไง แพท - สวัสดีค่ะ แพท
- ยินดีต้อนรับกลับมา รอรี่ - ไม่ได้กลับค่ะ พลุ้ย... เอ้ย แพท
คุณชอบสระว่ายน้ำเหรอ นึกไม่ถึงเลย
- คุณ... - เปล่าค่ะ
- แค่บางครั้ง - ก็นิดหน่อย
- ผมต้องไปแล้ว - โอเค
- ไว้เจอกันค่ะ - ไว้เจอกัน
อยู่แถวนี้นี่มันเครียดจัง
ดิวอี้ ขยับร่มหน่อยจ้ะ
นั่นดูน่าสนุกจัง
โอเค เราได้ข้อมูลทั้งหมดของคุณแล้ว
เก็บเนื้อร้องทำนองไว้ดีๆ แล้ว และสู้เขานะ
สวัสดี
- สวัสดีครับ - หวัดดีจ้ะ
สวัสดี บาเบ็ตต์ แพทตี้
เรากำลังทำงานอยู่
ได้แผ่นเนื้อร้องทำนองไปแล้วใช่มั้ย พ่อหนุ่มรูปงาม
- ครับ - ชื่อเควินเหรอ
แจ๋ว แต่ฉันอยากเรียกเธอว่า หวานใจมากกว่า
บาเบ็ตต์ ไม่
แถวอยู่นั่นจ้ะ โชคดีนะ
- ให้ตาย ขอบคุณมาก - ใช่ มารผจญสุดๆ
อย่ากระตุ้นเธอสิ
ไปๆ จะไปไหนก็ไป
ลอเรไล ลอเรไล
- โอ้ - เรารู้จักเธอเหรอ
คลอเดีย!
- โอ พระเจ้า สวัสดีค่ะ! - สวัสดีค่ะ
คุณมาคัดตัวด้วยเหรอ
เปล่า ฉันแค่ผ่านมากับลูกสาว
- นี่รอรี่เหรอคะ - ใช่ค่ะ นี่คือรอรี่
รอรี่ นี่คลอเดียจ้ะ
- สวัสดีค่ะ - จิตแพทย์ฉัน
สวัสดีค่ะ!
- สวัสดี คุณเกี่ยวข้องกับงานนี้เหรอ - ฉันเป็นกรรมการที่ปรึกษา
คุณช่วยพูดกับผู้กำกับให้ฉันได้มั้ย
ได้สิ
- นิดหน่อยก็ช่วยได้ทั้งนั้น - คงงั้น
โชคดีนะคะ
อะไร
- เธอควรช่วยแม่ไม่ใช่รึ - คงงั้น
งั้นแม่ก็แย่แล้วล่ะ
ผมมีความสุขมากเลย เราได้นักแสดงนำหญิงของเราแล้ว
- เยี่ยมไปเลย เทย์เลอร์ - ไม่อยากเชื่อประวัติของเธอ
คุณสมบัติยาวเป็นหางว่าว เธอร้องเพลง เต้นรำ และไสไม้ได้ด้วย
ดูเธอสิ ดูเรียวขาของเธอสิ
เธอเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุด ที่ผมเคยเห็น
ยกเว้นฉันกับลูกใช่มั้ย
ไม่ เธอเป็นผู้หญิงที่เซ็กซี่ที่สุด
และเธอก็เป็นคิงกี้ บูตส์
- คุณหมายถึงเธอเล่นใน คิงกี้ บูตส์ - ไม่ๆ เธอรับบทนำ
เธอเล่นเป็นคิงกี้ บูตส์
แต่นั่นไม่ใช่ชื่อของเธอ
ไม่มีตัวละครที่ชื่อคิงกี้ บูตส์ ฉันดูแล้ว
ใช่ ผมก็ดูแล้วเหมือนกัน
เอาละ ขอตัวก่อนนะ สาวๆ ผมมีงานต้องกลับไปทำ
สตาร์ฮอลโลว์กำลังจะมี ละครเพลงสุดอลังการ
และไม่มีใครจาก นสพ. ประจำเมือง มาทำข่าว
ทำไม ก็เพราะไม่มี นสพ.สตาร์ฮอลโลว์แล้ว
- มันแย่มาก - แค่นั้นเหรอ
เธอคือคิงกี้ บูตส์
เธอเล่นเรื่องคิงกี้ บูตส์ ไม่มีใครชื่อนั้น
- มันไม่ถูกต้อง - แม่ดูตั้งสองรอบ
สตาร์ฮอลโลว์จะปิดไปเฉยๆ ไม่ได้
ไม่ใช่บอสตันโกลบ ในเรื่องสปอตไลท์
มันไม่ได้เปิดโปง กลุ่มบาทหลวงตุ๋ยเด็ก
แต่เมืองเรามีบาทหลวงคนเดียว เขาเป็นคนดี
หนังสือพิมพ์ไม่ผิด
- เจอกันที่บ้านค่ะ - สู้เขานะ
สวัสดีชาวโลก ตามหาฉันอยู่เหรอ
เลิกงอนซะที แล้วตะโกนให้ดี
เพราะเบอร์นีกลับมาวันนี้
ฉันหายไปนานมาก พนันได้เลยว่าฉันมีเรื่องพูดเยอะมาก
พูดจริงนะ ทำตัวให้สบาย
เทย์เลอร์ อย่าปิด นสพ. สตาร์ฮอลโลว์เลยค่ะ!
- ว่าไงนะ - คาลีซีกำลังพูด
เว่อร์ไปนิดจ้ะ แบรนดอน อย่าปิดนสพ.ค่ะ
มันอายุ 90 ปี และมีความสำคัญต่อใครหลายๆ คน
บอกเบอร์นี ราวด์บอททอมเองสิ
ไอ้คนอกตัญญูนั่นเห็นการตกปลากระโทง ที่โบคาราโทนสำคัญกว่า
มันก็ขาดแค่ บก. ใช่มั้ยล่ะคะ
คนบังคับหางเสือน่ะ ฉันทำได้นะ
ขอถามหน่อย คุณมีคุณสมบัติอะไร
- ฉันอยู่นี่แล้ว - เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี
ฉันมีปริญญาด้านวารสารศาสตร์ จาก ม.เยล ดีพอมั้ยคะ
ไม่เลว แต่งานนี้จะทำให้คุณ ไม่มีเวลาอยู่กับแก๊ง 30 ยังแจ๋ว
- ได้คิดไหม - ฉันปรับตัวได้ค่ะ
- จะคุยเรื่องเงินเดือนมั้ย - ทำงานฟรีใช่มั้ยคะ
คุณได้งานนี้ มาสิ ผมจะแนะนำให้รู้จักกับพนักงาน
นำไปเลยค่ะ
ทุกคน มีข่าวดี
เราได้ตัว บก. คนใหม่แล้ว และ นสพ. จะไม่ต้องปิดตัว
คุณบางคนคงรู้จักเธอ
รอรี่ กิลมอร์ จบจากเยล และเป็นนักหนังสือพิมพ์มืออาชีพ
เธอจะเริ่มงานทันที
เธอคงใช้เวลาสักพัก กว่าจะจำชื่อพวกคุณได้ครบทุกคน
แต่ผมอยากให้พวกคุณร่วมมือกับเธอ
และทุ่มเททักษะและความสามารถเต็มร้อย
เหมือนอย่างที่เคยทำให้เบอร์นี โปรดต้อนรับเธอเข้าสู่ทีม
สวัสดีค่ะ ฉันรอรี่
- เอสเธอร์ - ชาร์ลี
เยี่ยม จำชื่อได้แล้วค่ะ
เราจัดห้องคู่แปดกับเก้า สำหรับสี่คืน
คุณได้จองโต๊ะดินเนอร์คืนนี้ เวลา 18.30 น.
และโปรดรับนี่ไปด้วย ค็อกเทลฟรีสำหรับสองที่
- เยี่ยมมาก ขอบคุณ - แต่ผมไม่อยากข้ามใครไป
บอกหน่อยว่าวันนี้ มีคนตัวเล็กๆ มาด้วยมั้ย
- เราตัวเล็ก! เราตัวเล็ก! - มองไม่เห็นเลยว่าอยู่ตรงนี้
สำหรับแขกพิเศษตัวน้อยของเรา มีอมยิ้มจะมอบให้
ถ้าพวกหนูชอบอมยิ้มนะ
- ชอบค่ะ - ยอดเลย
เอาเลย หยิบคนละชิ้น เวลาผมบอกว่า คนละชิ้น ผมหมายถึงสองชิ้น
- ขอบคุณฮะ - ขอบคุณค่ะ พักให้สบายนะคะ
- ขอบคุณ - ครับ
ในระดับหนึ่งถึงสิบ ผมพูดเหมือนพวกล่วงเกินเด็กแค่ไหน
- หก - แปลว่าดีขึ้น
- ลอเรไล - ว่าไง
รู้มั้ยว่าผมเพิ่งฉลองวันเกิด
- ต้องรู้สิ - เป็นงานใหญ่ เป็นวัยสำคัญ
- ห้าสิบเหรอ - สี่สิบ
- ผมไม่ได้ 50 - แต่ไม่ใช่ 40 แน่ๆ
- ผมไม่ได้อายุ 50 - คุณไม่ได้อายุ 17 ตอนที่เราเจอกัน
นี่คือปัญหาของการรู้จักคนนานเกินไป พวกเขาไล่อายุเราได้
- ฉันเดาว่าตรงกลางใช่มั้ย - ตรงไหนสักแห่ง ใช่
ดังนั้นคุณเลี้ยงเครื่องดื่มผม ได้มั้ยคืนนี้ เพื่อฉลองกัน
- ได้สิ - และคุยกันด้วย
ได้แน่นอน มาคุยกัน
พวกคุณคงเป็นครอบครัวมิทเชล เรารอคุณอยู่
นางฟ้าตัวน้อยที่คุณพามาด้วย คือใครเอ่ย
เธอดูเหมือนถูกส่งตรงจากสวรรค์
สวัสดีค่ะ เชิญเข้ามาเลย
ยินดีต้อนรับสู่บาร์ลับ ดื่มอะไรดี
ขอจินมาร์ตินีเย็น ดราย ใส่เปลือกส้ม
มีเตกีล่าของจอร์จ คลูนีย์ไหม
แบบที่เขาชอบดื่มกับเพื่อนดารา ในคืนเตกีล่าของเขา
- มีโฮเซ เควร์โว - เขาเที่ยวกับจอร์จมั้ย
ขอโฮเซช็อตนึง ทาเกลือที่ปากแก้วด้วย
- ได้ค่ะ - ขอบคุณ
คืนนี้คนแน่นร้านเลยนะ
ใช่ มีชีวิตชีวามากๆ
คือว่า...
"เมียผมร้องไห้อยู่ข้างบน ผมได้ยินเสียงรถขับเข้ามาในบ้าน
ที่ปรึกษาของผม ผมว่าถึงเวลาแล้ว ที่คุณจะบอกดอนของคุณ
ในสิ่งที่คนดูจะรู้กันอยู่แล้ว"
- อะไรนะ - เดอะก็อดฟาเธอร์ไง
- เดอะก็อดฟาเธอร์อีกละ - มันมีคำพูดที่เหมาะกับทุกสถานการณ์
- คุณไม่มีเมีย - ก็ไม่ตรงเป๊ะ
- แล้วดอนล่ะ - มิเชล...
ผมจะลาออก
ฉันหมดคำคม
ผมไม่ได้ไปพักร้อนอย่างเดียว ผมไปคุยกับโรงแรมดับเบิลยูมา
ฟังนะ ด้วยประสบการณ์ ทักษะ และเสน่ห์ของผม อย่าหัวเราะสิ
- ไม่ได้หัวเราะ - ผมมีโอกาสมากมาย
- งานดีๆ เงินเดือนสูงๆ - ฉันไม่แปลกใจหรอก
- ขอบคุณ - ขอบคุณ
สิ่งที่ผมอยากถาม ก่อนจะตัดสินใจเด็ดขาด
คือมีทางมั้ย ที่เราจะขยับขยายโรงแรม
ทำให้ใหญ่ขึ้น เพิ่มสปาเข้าไป ผมเกิดมาเพื่อบริหารสปา
มิเชล ฉันมีเขตสงวนธรรมชาติฝั่งหนึ่ง เลนรถดับเพลิงอีกฝั่ง
ที่ชุ่มน้ำในคุ้มครองอีกฝั่ง
ฉันให้แขกนอนโรงนาไม่ได้ ถ้าไม่กินข้าวโอ๊ต
ผมต้องการมากกว่านี้ ทำอะไรมากขึ้น รับผิดชอบมากขึ้น เงินมากขึ้น
- เรากำลังจะมีลูก - จริงเหรอ
ใช่ ผมคิดว่าเฟรดเดอริกสั่งมาคนนึง ผมต้องเช็คอีกที ยังไงก็ตาม...
ผมอยู่ที่เดียวไปตลอดชีวิตไม่ได้
ฉันรู้
ผมคิดว่า ผมจำเป็นต้องรับงาน ที่ดับเบิลยู
- พ่อมา - พ่อมา
ทางสะดวก!
ถ้าฉันขึ้นเงินเดือนให้คุณล่ะ
ตอนนี้คุณก็ให้เงินผมมากเกินไปแล้ว คุณตัดเงินคุณมาให้ผม
คุณคิดว่ามิเชลเห็น แค่เงาในกระจกตัวเองเหรอ
ผมเห็นบัญชี ผมต้องการเงินเพิ่ม คุณต้องการคนที่คุณจ่ายน้อยลง
คุณปฏิเสธมั้ยล่ะ
ทำอะไร เครื่องดื่มคุณเปรี้ยวเหรอ เกิดอะไรขึ้น
- ฉันพยายามกลั้นน้ำตา - ลอเรไล อย่าร้องไห้
ถ้าคุณร้อง ผมก็จะร้องด้วย คนเห็นผมร้องไห้ที่นี่ไม่ได้
- แค่มานั่งที่นี่ก็แย่พอแล้ว - ฉันพยายามกลั้นอยู่
เลน เพลงช้างี่เง่านี่ไม่ช่วยเลย
เล่นอะไรที่ร่าเริงสนุกสนานหน่อย
ดีขึ้นเยอะ!
ต้องบอกว่า ผมไม่รู้สึกถึง ความกระตือรือร้นขนาดนี้มาพักนึงแล้ว
ในห้องทำ นสพ. สตาร์ฮอลโลว์
ค่ะ ในนี้เหมือนหนัง แอรอน ซอร์กินเลยเนอะ
คุณไม่สนุกเหรอ มันสำคัญนะที่คุณต้องรู้สึกสนุก
ฉันกำลังสนุกค่ะ ตอนนี้ ฉันกำลังสนุกกับเอ็มเอสดอส
ถ้าคุณสับสน เอสเธอร์เชี่ยวชาญด้านคอมพิวเตอร์
- เอสเธอร์ - คะ
รู้เรื่องเอ็มเอสดอสมั้ย
- นั่นใช่ชื่อดารารึเปล่า - เปล่าค่ะ เป็นระบบปฏิบัติการคอมฯ
ฉันรู้มาจากฮอลต์แอนด์แคทช์ไฟร์
ฉันไม่ได้ตั้งใจดูเท่าไหร่
ฉันมีคำสั่งที่ คุณราวด์บอททอมให้เอาไว้ รอเดี๋ยวนะ
"เปิดคอมพิวเตอร์" คุณเปิดมันรึยัง
ฉันทำทุกอย่างแล้ว ยกเว้นอ่อยมัน
"ใส่ฟล็อบบี้ดิสก์ลงไป" มีฟล็อบบี้ดิสก์รึเปล่า
- ช่างมันเถอะ เอสเธอร์ - ยินดีที่ได้ช่วย
มีบางอย่างขาดหายไปนะ
เอาลูกคิดมาคำนวณดูสิคะ
คุณพิมพ์กลอนบนหน้าหนึ่งใช่มั้ย
- กลอนเหรอ - ใช่ กลอน
มีกลอนบนหน้าหนึ่งเพื่อฉลองฤดูกาล
- ในทุกฉบับที่เราตีพิมพ์ - ฉันรู้ค่ะ ฉันเป็นคนอ่าน
- ฉันแค่คิดว่าจะลองแบบอื่น - แบบอื่นเหรอ โอเค
ทางเลือกของ บก. สินะ งั้นผมจะปล่อยให้คุณจัดการ
ไว้เจอกันใหม่ค่ะ เทย์เลอร์
- กาต้มกาแฟต้องล้าง - เครื่องเจาะด้วย
ไง เทย์เลอร์ แวะมาเยี่ยม เพอร์รี่ ไวท์ของฉันน่ะ
เธอกำลังทำงานอยู่ อย่าทำให้เธอเสียสมาธิล่ะ
- พ่อมา! - พ่อมา!
วันนี้แม่เหนื่อยมาก เหนื่อยจริงๆ
หนูด้วย
โต๊ะมหัศจรรย์
บอกหน่อย สก็อตช์นี่เก่ารึเปล่า
ดูจากข้อความ "เก็บไว้สำหรับ วันชัยชนะของยุโรป" หนูว่าเก่านะ
หมดแก้วเลย
เราทำให้ชาร์ลีตื่น
แม่เพิ่งทิ้งมิเชลไว้ที่บาร์ลับ มันจบแล้ว เขาจะลาออก
จริงเหรอคะ
เขาให้เวลาแม่สามเดือน ในการหาคนมาแทน
- อ้างว่าเวลาอาจจะไม่พอ - ถ่อมตนเสมอ มิเชลของเรา
- แม่จะคิดถึงเขา - หนูด้วย
อะไร
- พอล - ใครนะ
- แม่ - ยังไม่บอกเลิกเขาอีกรึ
มาดื่มกันอีกแก้วคืนนี้
แย่จัง ปลุกชาร์ลีอีกแล้ว
เราทำสำเร็จแล้ว ทุกคน
หนังสือพิมพ์ฉบับแรกของเรา พร้อมจะวางแผงแล้ว
- ไม่ใช่ฉบับแรกของฉัน - ไม่ใช่ของผมด้วย
ค่ะ แต่เป็นฉบับแรกของฉัน
มันเป็นความสำเร็จ เป็นจุดสำคัญ เราควรเปิดแชมเปญ
ดื่มแล้วลมเต็มท้อง
เฮ้ มีคำถาม แล้วทำยังไงต่อ
หนังสือพิมพ์จะไปที่ไหน
กิจการทั้งหมดในเมือง จะได้ไปที่ละกอง
ค่ะ แต่ใครเป็นคนนำส่ง
ในนี้เป็นไงบ้าง
ดี ถ้าเอริกจะเสิร์ฟอาหารตอนยังร้อน
ลูกค้ากักตัวเขาไว้เดี๋ยวก็มา
เยี่ยม เอริกคุยเรื่องทีมเร้ดซ็อกซ์ ขณะที่อาหารเริ่มเย็นงั้นเหรอ
- เขาเกลียดทีมเร้ดซ็อกซ์ - และนายด้วย ฉันโกรธนายมาก
- โกรธผมเรื่องอะไร - นายก็รู้
คุณเล่นไม้นี้เหรอ ปล่อยคนป่ามาเล่นงานผม
คู่รักจากนิวยอร์กอยากรู้ว่า เนื้อนี่ใช่แพท ลาฟรีดารึเปล่า
- ห๊ะ - แพท ลาฟรีดาเรอะ
คู่รักนิวยอร์กอยากรู้
ว่าฉันบดเนื้อแพท ลาฟรีดา ให้เขากินรึเปล่ารึ
ตอบไปว่าใช่
เอานี่ไป พวกเขาจะชอบ ฉันใส่ตับอ่อนของแพทลงไปด้วย
ลุคคะ ฉันขอบคุณคุณหรือยัง
ที่จัดงานเบอร์เกอร์ วันอังคารที่ดราก้อนฟลาย
- ไม่ต้องหรอก - แต่ถ้าคุณโมโห
- ไม่เป็นไร - คุณดูแย่
- ผมแค่พยายามดูแลงานให้ราบรื่น - โอเค
สวัสดีจ้ะ
- มาช่วยหนูหน่อย - อะไรนะ
- ช่วยอะไร - นสพ. ตอนนี้เลย
เอารองเท้าสำหรับเดินมาด้วย
- คุณรู้ว่าผมมีกิจการ! - ฉันรู้
แทนที่จะดูแลร้านอาหาร
ผมกลับอยู่ที่นี่ คุยว่า ผมบดเนื้อคนอิตาลีสักคน
มาผสมเบอร์เกอร์มั้ย
แพท ลาฟรีดา ขายเนื้ออยู่นิวยอร์ก
- จ้างพ่อครัวซะ - ได้
- ด่วน - ฉันจะไปหามาเดี๋ยวนี้แหละ
เดี๋ยวก่อน
คุณจะทิ้งผมไว้ที่นี่เหรอ
ฮัลโหล เอริก
ใครก็ได้ ฮัลโหล
- รายชื่อล่ะ ผูกรองเท้าแน่นๆ - ได้
มาลุยกันเลย
(นสพ.สตาร์ฮอลโลว์)
แม่ไปทางตะวันตก หนูจะไปตะวันออก
ได้เลย
- จะไปไหน - นั่นตะวันตก
- ออก - ตก
ไม่ นั่นร้านหมอฟันอีสต์ไซด์ ตะวันออก
ชื่อหมอฟันของร้านนั้นคือ...
ดร.อีสต์ไซด์ อุ๊ยตาย หนูเพิ่งรู้เหรอเนี่ย
ฟังนะ ลูกไปฝั่งนั้นของเมือง
- แม่จะไปฝั่งนี้ - ตกลงค่ะ
(หนังสือสตาร์ฮอลโลว์)
(ร้านหนังสือ แบล็คแอนด์ไวท์แอนด์รี้ด)
(คืนนี้ฉายไชน่าทาวน์)
- รอรี่ เดี๋ยว - ว่าไงคะ พวกคุณ
- กลอนนั่นอยู่ไหน - ที่ไม่พอจะใส่
- ที่ไม่พอจะใส่เหรอ - แต่กลอนมันดีมาก
กลอนเป็นประเพณี
- ตอนนี้มีแต่ตัวหนังสือ - มันคือข่าว
- ข่าวเหรอ - ใครอ่านข่าวในหนังสือพิมพ์กัน
ขอบคุณที่มา ดีใจที่ได้ทำธุรกิจร่วมกัน
- คุณดูเหนื่อยนะ - กำลังโทรเรียกกำลังเสริม
โอเค ฉันจะไปฝั่งตะวันตก เธอไปฝั่งตะวันออก
- นั่นตะวันตก - นั่นตะวันออก
ดิวอี้ ฉันจะบอกว่า นั่นคือฝั่งตะวันตก
ไม่ครบ แค่ 38 ฉบับ ผมควรได้ 40 ฉบับ
ฉันจะเอามาให้อีกสอง
- ของขาดแบบนี้รับไม่ได้ - ต้องรับและจะรับด้วย
เบอร์นี ราวด์บอททอม ไม่เคยทำธุรกิจแบบนี้!
เมืองนี้มี เบอร์นี ราวด์บอททอมคนใหม่แล้ว
(คลับแมวเหมียว)
หอยยิ่งอายุมากยิ่งดี คุณนายแคสซินี
ใครๆ ก็รู้
บูทซี่ร้องเรียนมาเรียบร้อย คุณส่งของไม่ครบ
- ฉันไม่สน! - และชาวเมืองก็คิดถึงกลอนนั่น!
แค่บอกให้รู้ไว้!
เฮ้ พวกคุณกำลังทำอะไรกัน
เราจะเล่น "ฉันจะดื่ม นมปั่นของคุณ ดื่มให้หมด"
- จากแดร์วิลบีบลัด - หนังเหรอ
เราชอบทุกอย่าง ที่พอล โธมัส แอนเดอร์สันทำ
- เราคือแก๊ง 30 ยังแจ๋ว - ไปนะ
ฮัลโหล
รอรี่ นี่ดอยล์นะ
- เฮ้ ดอยล์ เป็นไงมั่ง - ก็ไม่มีอะไรมาก
คุณปู้ยี่ปู้ยำรีวิวหนังของผม ในหนังสือพิมพ์ทำไม
ดอยล์ ไม่เอาน่า ฉันกำลังส่งของ
คือว่า ผมช่วยคุณอยู่ถูกมั้ย
คุณถามว่าผมอยากเขียนอะไรมั้ย
ผมว่าได้ ถือว่าช่วยเพื่อนเก่า
แล้วคุณก็เอามันไปสับซะเละ
คุณรีวิวเมาคลีลูกหมาป่า
ใช้ 20,000 คำไปกับ ประวัติศาสตร์อาณานิคมแอฟริกัน
นี่คุณจะต่อต้านความรู้แล้วเหรอ
มีคุณศัพท์ 5,000 คำ
- ใครบอกว่าคุณศัพท์ไม่ดี - คุณไง ตอนเป็นบก.ฉัน
ผมกำลังเขียนบางอย่างให้ไมเคิล เบย์
และเขาชอบคำคุณศัพท์มาก
คุณเชื่อแนวไวยากรณ์เขามากกว่าฉันรึ
- จะหาว่าผมทรยศตัวเองรึไง - เปล่า
ผมเล่นสนุกเกอร์ที่บ้านเขาเมื่อคืน และเขาเจ๋งมากๆ
- ฉันไม่มีเวลาจะเถียง - ไอ้โง่คนไหนเอากลอนออก
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
เราคิดจะแนะนำตัวเองมานานแล้ว
เรามารวมกันสัปดาห์ละสองสามครั้ง เพื่ออ่านเรซูเม่ลูกๆ
แลกเปลี่ยนเคล็ดลับการหางาน และให้กำลังใจกัน
เราเป็นพ่อแม่ของแก๊ง 30 ยังแจ๋ว
ไปก่อนนะคะ
ล้อเล่นรึเปล่า
- เธอมาที่นี่เมื่อ 20 นาทีก่อน - หวัดดีจ้ะ
หนูเพิ่งเห็นนสพ. ที่ร้านคุณนายคิม
แม่ก็เพิ่งเห็นนสพ. ที่ร้านหมอฟัน เป็นไงล่ะ
ให้ตาย เราส่งหนังสือพิมพ์ที่เดียวกัน
งั้นก็เลิกมาที่ฝั่งตะวันออกสิ รอรี่
ไม่นะ หนูอยู่ฝั่งตะวันตก
ไม่ ดิวอี้บอกว่า ที่นี่คือฝั่งตะวันออก
นั่นคือฝั่งตะวันตก
เราน่าจะมีระบบที่ดีกว่านี้
ฉันดื่มนมปั่นของคุณ ดื่มหมดเลย
(ร้านขายโซดาดั้งเดิมของเทย์เลอร์)
จะไปเข้ายิมเหรอ
ใช่ ผมต้องกลับบ้านไปเอาของก่อน
- แจ๋ว ไว้เจอกันที่นั่น - โอเค
โอ๊ยๆๆ
- รอรี่ - โอ๊ยๆ
- โอ๊ย เจ็บเท้าชะมัด - โอ๊ยๆๆ
- เป็นอะไรคะ - แม่เจ็บเท้า
บอกแล้วให้ใส่รองเท้าสบายๆ
ขนาดรองเท้าสบายๆ ยังสู้ การเดินหฤโหดนี้ไม่ไหว
มีแต่คนโง่ที่เดินแบบนี้
ตอนนี้แม่นับถือ คนส่งของขึ้นมาเยอะเลย
ถ้าเห็นเด็กยูพีเอสอีก แม่จะทำให้เขาแฮปปี้
อี๋
- แม่ขอขึ้นเงินเดือน - ไปคุยกับผู้จัดการหนูสิ
- ใครล่ะ - หนูเอง
ขึ้นเงินให้หน่อย
หลังประเมินปลายปี อาจมีอะไรให้หน่อย
เราสั่งอาหารจีน กรีก อิตาเลียนเหรอ
- และฮ็อทดอกด้วย - เมื่อคืนเบลอมาก
แล้วเราดูหนังเรื่องอะไรกัน
เบบี้มอนิเตอร์ ซาวด์ออฟเฟียร์ รึโคเอ็ด คอลล์เกิร์ล
หนูจำได้ถ้าดูเว็บสเปลลิง
พวกเขาน่าจะทำหนังของทอรี สเปลลิง ตอนล้มใส่เตาปิ้งย่างเบนิฮานะ
เรื่องเตาปิ้งย่างมรณะ
นึกได้พอดีว่าต้องโทรหายาย
ใช่ เวลานึกถึงแผลไฟลวก แม่ก็นึกถึงแม่ตัวเองเหมือนกัน
โอ๊ยๆ
- ฮัลโหล - คุณยายคะ
- ว่าไง - นี่รอรี่เองค่ะ
- รอรี่เหรอ ไงจ๊ะ - คุณยายโอเครึเปล่า
เดาว่างั้น ยายแค่ต้องดื่มกาแฟสักหน่อย
เบอร์ต้า ให้ลูกพี่ลูกน้อง เอากาแฟมาให้หน่อย
- หนูปลุกคุณยายเหรอคะ - เปล่า ยายแค่งีบน่ะ
- ป่วยรึเปล่าคะ - ไม่ ยายสบายดี
นี่มันกี่โมงแล้ว
- เกือบเที่ยง - จะเที่ยงแล้วเหรอ
เที่ยงคืนมีแต่คนงานบนเรือ กับนักร้องร็อคตื่น
คุณยายแอบทำงานนอกเวลา ที่หนูไม่รู้รึเปล่า
เปล่า แว่นของฉันไปไหน
หนูอยากแวะไปหา คุณยายว่างเมื่อไหร่คะ
- ไม่รู้สิ นี่มันวันอะไร - วันเสาร์ค่ะ
ยายมีประชุมกลุ่มดีเออาร์วันพฤหัส แต่นอกจากนั้น ยายว่าง
- งั้นหนูจะ... - รอก่อนนะ
เบอร์ต้า มีคนกดกริ่งรึเปล่า
ขอโทษนะ รอรี่ ยายต้องวางหูแล้ว
คุณยาย
โอ๊ยๆ
แม่ชอบนะ ฟังดูเหมือนลูกสวมกระดิ่งวัว
งั้นฟังนี่นะคะ คุณยายหลับอยู่และมันเกือบเที่ยงแล้ว
หนูปลุกเธอตื่น
ได้ยินมั้ย หนูปลุกเอมิลี่ กิลมอร์ตอนเที่ยง
- ได้ยินแล้ว - มันแปลกมาก
มันแปลกมาก
ขอบคุณที่เป็นห่วงเธอนะคะ ช่วยได้มากจริงๆ
เฮ้ เธอเป็นคนเลิกไปบำบัดเองนะ
ทำให้หญิงน่าสงสาร ต้องมาเต้นกินรำกินแทน
- แม่ทำตัวเป็นเด็ก - ชินซะ
หนูต้องไปที่ออฟฟิศ ข่าวไม่มีวันหลับ โอ๊ย!
- โอ๊ยๆ - โอ๊ย
- โอ๊ยๆ - โอ๊ยๆ
ขอต้อนรับทุกคนสู่การซ้อมทั้งเรื่อง ของ ละครเพลงสตาร์ฮอลโลว์
นี่เป็นการแสดงพรีวิวพิเศษ สำหรับคณะกรรมการที่ปรึกษาของเรา
และสำหรับเพื่อนและครอบครัวไม่กี่คน
ผมคิดว่าพวกคุณพร้อมจะชมแล้ว แต่ขอพูดธุระก่อน
สิ่งที่คุณจะได้เห็นที่นี่วันนี้ ต้องเก็บเป็นความลับอย่างเคร่งครัด
แต่แทนที่จะให้คนดีๆ อย่างพวกคุณ
เซ็นชื่อในเอกสารตามกฎหมาย
พวกคุณยกมือขวาขึ้น และกล่าวตามผมดีมั้ย
ข้าพเจ้า แฟนโรงละครสตาร์ฮอลโลว์...
ขอสาบานว่าจะไม่แพ่งพราย ส่วนใดของการแสดงนี้ในรูปแบบใดก็ตาม
เพื่อแสดงความเคารพต่อผู้สร้าง ที่ทำงานหนัก ขอสาบานต่อพระเจ้า
หรือพระอัลเลาะห์ หรือพระพุทธเจ้า หรืออะไรก็ตามที่คุณนับถือ
เพื่อแสดงความเคารพต่อผู้สร้าง ที่ทำงานหนัก ขอสาบานต่อพระเจ้า
หรือพระอัลเลาะห์ หรือพระพุทธเจ้า หรือใครก็ตามที่คุณนับถือ
ว้าว! น่าตื่นเต้นจังเลย!
ไม่ใช่ ที่ให้พูดตามน่ะจบไปแล้ว
พวกคุณจะเห็นว่าอะไรๆ ยังไม่ค่อยเรียบร้อย
แต่แนตกับผมทุ่มเทหัวใจและ จิตวิญญาณเพื่องานนี้ จริงมั้ย แนต
- เขาต้องการสารอาหาร - หรือการสวดส่ง
ใต้ที่นั่งคุณจะมีปากกา กับกระดานหนีบพร้อมกระดาษเปล่า
สำหรับให้คุณเขียนความเห็น
เชิญวิจารณ์หรือเสนอแนะ ตอนไหนก็ได้ระหว่างการแสดง
และบัดนี้ เชิญนั่งให้สบาย และชม ละครเพลงสตาร์ฮอลโลว์
ดื่มทิ้งท้ายอีกแก้วสินะ
ผู้ชายจะดื่มวิสกี้สักแก้ว หลังทำงานหนักในสตาร์ฮอลโลว์ไม่ได้รึ
ผู้ชายดื่มได้
แต่ในห้องนี้ไม่มีผู้ชาย
อะไรเนี่ย
แต่ดูที่...
เจ้าเล่ห์เป็นแมวเสมอเลยนะ ฟีลิกซ์
แต่กรงเล็บของเธอทื่อหมดแล้ว
แมวมีเก้าชีวิต
- และชีวิตทั้งหมดก็เป็นอดีตไปแล้ว - เมี้ยว
ฉันอยากมีชีวิตอยู่ในอดีต มันดีกว่ามีอนาคตกับนาย!
พูดงี้ไม่แฟร์
- นี่มันเกิดอะไรขึ้น - ฉันไม่รู้!
รอเดี๋ยวนะ!
อะไรเนี่ย
ไม่นะ นี่มันอะไร
เรากำลังสร้าง กำลังสร้างสตาร์ฮอลโลว์
เรากำลังสร้าง กำลังสร้างสตาร์ สตาร์ฮอลโลว์
ต้นเร้ดวูดช่างสูงเสียดฟ้า มันสัมผัสพระบิดาในสรวงสวรรค์
เราจะตัดเอามาทำเป็นชุดโต๊ะอาหาร พร้อมเก้าอี้อีกสิบเอ็ดตัวในบ้าน
เรากำลังสร้าง กำลังสร้างสตาร์ฮอลโลว์
เรากำลังสร้าง กำลังสร้าง
สตาร์ สตาร์ฮอลโลว์
มีแม่น้ำตรงนั้น ต้องย้ายมันมาตรงนี้
ฆ่าบีเวอร์ให้เรียบ ฆ่ากวางอีกเพียบ
ไม่มีหน่วยคุ้มครองสิ่งแวดล้อม เราทำได้หมด
สตาร์ฮอลโลว์
ขวานเล็ก ขวานใหญ่ ค้อน มีด
พ่อหนุ่มเซ็กซี่
แท่งเหล็กร้อนและเคียวคม
มีทั้งกริช ตะลุมพุก และหินก้อนใหญ่
สตาร์ฮอลโลว์
ขวานเล็ก ขวานใหญ่ ค้อน มีด
แท่งเหล็กร้อนๆ และเคียวที่แสนคมกริบ
มีทั้งกริช ตะลุมพุก และหินก้อนใหญ่
สตาร์ฮอลโลว์
คืนนี้โหดมาก
ข้างนอกนั่นมีแต่น้ำแข็ง
เข้ามาข้างในก่อนสิ ทำร่างกายให้อบอุ่น
รับปืนคาบศิลากับกระสุนไป ขณะที่ข้ารินเหล้าให้ตัวเอง
คุณพระ กระสุนท่านแข็งโป๊กเลย
ข้างนอกคงต่ำกว่าสิบองศา
แต่ท่านปลอดภัยดี
ทหารกล้าของข้า
อย่าเพิ่งสรรเสริญกันเร็วนัก
สรรเสริญ สรรเสริญเนี่ยนะ
เรายืนยามทั้งคืน แต่พวกอังกฤษไม่โผล่มา
- ข้าไม่ใช่คนกล้าอย่างที่เจ้าคิด - แต่ท่านใช่
พูดต่อสิ
ท่านคือข้ายามสวมกางเกง
และเจ้าคือข้าในชุดกระโปรง
มันไม่พอดีตัวเท่าไหร่
ข้าลองสวมดูแล้ว ขอสารภาพ
เราเจอกันในแบบที่น่ารักมาก
และเจ้าก็อวบอิ่ม มีทรวดทรง
ท่านเอามงกฎผลส้มมาให้
ซึ่งข้าหวังว่า จะช่วยรักษาโรคลักปิดลักเปิดได้
มันคือความรัก ความรัก การปฏิวัติความรัก
ในยุคสมัยแห่งการปฏิวัติ
ท่านนั้นไม่เหมือนใคร
เพราะท่านเป็นพี่ชายของข้าเอง
แต่นั่นไม่ใช่ความผิด
- ยัง - ขอบคุณพระเจ้า
ลาฟาแยตต์
มันคือความรัก ความรัก การปฏิวัติความรัก
ในยุคสมัยแห่งการปฏิวัติ
เราจะเลี้ยงวัวและหมู
และเก็บน้ำผึ้งจากรวง
เราจะมีลูก 14 คน
และหวังว่าจะรอดสักสาม
มันเป็นช่วงเวลาเลวร้ายแห่งสงคราม
และข้าสูดกลิ่นท่าน และอยากฉีกเสื้อผ้าของท่านออก
มามีเซ็กซ์กันบ่อยๆ
ก่อนที่พวกอังกฤษ
จะเป่าหัวเรากระจุย
มันคือความรัก ความรัก การปฏิวัติความรัก
ในยุคสมัยแห่งการปฏิวัติ
มันคือความรัก ความรัก การปฏิวัติความรัก
ในยุคสมัยแห่งการปฏิวัติ
เอาละ รอสักครู่นะ ทุกคน
มีการเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเล็กน้อย ต่อไปจะเป็นการปฏิวัติอุตสาหกรรม
เฮ้ ขอยืมปากกาได้มั้ย
ได้สิ ทำไมเหรอ
คณะกรรมการที่ปรึกษา
โอเค
ตอนนี้เราอยู่ในปี 1891
ได้ยินเรื่องกีฬาชนิดใหม่ ที่ดร.เจมส์ เนสมิธสร้างขึ้นมามั้ย
มันไม่มีทางเป็นที่นิยม
- เรียกว่าอะไรคะ - บาสเกตบอล
วันนี้ผมคิดอะไรออก
- สิ่งประดิษฐ์น่ะ - อะไร
เครื่องจักร ที่จะล้างจานชามให้คุณอัตโนมัติ
นั่นเป็นความคิดที่ยอดเยี่ยมมาก
ผมจะสร้างโรงงาน ที่สตาร์ฮอลโลว์นี้
- เราจะรวยกันแล้ว - ตราบใดที่แรงงานพึงพอใจ
และไม่ก่อเรื่อง
โย่ โย่ โย่ ช้าก่อน
- เดี๋ยวนะ - ฟังก่อน
จะบอกให้ว่าฉันกำลังพูดเรื่องอะไร
ให้ตาย
เฮ้ โย่! ฟังนะ ฉันกำลังแร็พ เหมือนแฮมิลตันในบรอดเวย์
เล่าเรื่องเมืองเราได้แปลกดี
เล่าความรุ่งของเมือง
และชักชวนพวกคุณ ให้ตามฉันไปยังสตาร์ฮอลโลว์
ไม่ๆ
ช่างดึงดูด ฉันเป็นเหมือนแม็กนีโต
เมื่อคืนฉันจัดประชุม ใต้ศาลาพักผ่อนของเมือง
เรากินแซนด์วิช และคุยกันทั้งคืน
พอถึงตอนท้าย เราต่างก็ลงเสียงว่า "ประท้วงๆ
พ่อหนุ่ม นี่จะทำลายเมืองสตาร์ฮอลโลว์
และสำหรับฉัน แร็พเธอเร็วจนฟังไม่ทัน
ใช่ ลินมานูเอล ต้องจัดการให้ได้
ให้เวลามันหน่อย เชื่อสิ เดี๋ยวก็ชินหู
ในเมื่อยื่นไมค์มาแล้ว ฉันจะแสดงให้คนร้องอู้หู
โลกเป็นสถานที่อันเลวร้าย
มีเมลขยะกับผู้ก่อการร้าย
ที่นั่งบนเครื่องบินก็เล็ก
มีไวรัสแปลกๆ มีตัวอักษรเล็กจิ๋ว
และเสื้อกล้าม
ทุกอย่างที่เป็นของเจฟฟ์ คูนส์
สแปม!
นี่ไม่ได้พูดถึงของกิน
จุกผมผู้ชาย
- การยึด... - พวกหัวรุนแรง!
ร้านอาหารอะไร เก็บเงินค่าหิ้วไวน์เข้ามา
- และปูติน - และปูติน
และปู ปู ปู ปู ปูติน
เมืองสตาร์ฮอลโลว์ มีอะไรที่ไม่ให้รัก
ไหนจะแสงไฟระยิบระยับ
ผู้คนที่เป็นมิตร
ที่จอดรถเพียงพอ ยอดโบสถ์ที่มีประวัติศาสตร์
พระอาทิตย์ตกของเรางดงามที่สุด
พวกเด็กๆ ก็น่ารัก
ระบบบำบัดของเสียก็ใหม่เอี่ยม
กฎหมายเรื่องสายจูงก็มีคนปฏิบัติตาม
แล้วมีอะไรไม่ให้รัก
ในเมืองสตาร์ฮอลโลว์ ฮอลโลว์ ฮอลโลว์ ฮอลโลว์
ฮอลโลว์ ฮอลโลว์ ฮอลโลว์ ฮอลโลว์ ฮอลโลว์ ฮอลโลว์ ฮอลโลว์ ฮอลโลว์
ไม่นะ ไม่เอาน่า
ลอเรไล คุณมีปัญหาอะไรน่ะ
แล้วอะไรต่อ เต้นสะบัดขาเหรอ
ไม่นะ ไม่
ฉันเป็นนอสตราดามุส
มีทุกสิ่งให้รัก
เกี่ยวกับเมือง
สตาร์ฮอลโลว์
สตาร์ฮอลโลว์!
โอเค
คือว่า ว้าว!
เราจะคุยเรื่องนี้กันที่ไหน เกิดอะไรขึ้น
- นั่งลง - นั่งลง
ขอโทษค่ะ
วอเตอร์ลู ฉันพ่ายแพ้ คุณชนะสงคราม
โอ ไม่นะ
ต้องล้อกันเล่นแน่
วอเตอร์ลู สัญญาว่าจะรักชั่วนิรันดร์
- จะไม่ลุกเหรอ - ก็คงต้องลุกมั้ง
- จะไม่ปรบมือเหรอ - ปรบค่ะ
เย้
นี่คือชั่วโมงสำคัญนะ ทุกคน
เราทำงานกันหนักมาก
และแนตกับผมก็ภูมิใจ ในสิ่งที่เราทำกันมาขนาดนี้
แต่ตอนนี้ ผมอยากฟังความเห็น เหล่าที่ปรึกษาที่ผมไว้ใจ
และผมต้องการความเห็นที่ตรงไปตรงมา บอกมาให้หมด
อัดมาเลย ไม่ต้องยั้ง
เรารับได้
- มันเป็นการแสดงที่เลิศมาก - ผมว่าแล้ว
ซิมบ้า แกถูกโค่นบัลลังก์แล้ว จงก้มหัวให้ราชาคนใหม่
มันมีชีวิตชีวา มันมีลมหายใจ
เพิ่มออร์เคสตราหน่อย เอาไปเล่นที่บรอดเวย์ได้เลย
สคูลออฟร็อคเทียบไม่ได้ นีเกรด "เอ"
ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับละครเพลง แต่เรื่องนี้สนุกมาก
เนื้อเรื่องก็ยอดเยี่ยม
เทเวีย ถอยไป ยิวคนใหม่มาแล้ว
ดูเหมือนเราจะเห็นเป็นเอกฉันท์
หรือเปล่า
คุณเงียบผิดปกติ
คุณเขียนอะไรมากมาย บนกระดานหนีบพวกนั้น
พวกนั้นเหรอ ใช้มากกว่าอันเดียวเหรอ
บาเบ็ตต์ก็เขียนเยอะ
แต่ฉันเขียนคำพูดตลกๆ
ฮาซาดีกาอีโบเว เจ้าพวกบ้ามอร์มอน ผู้ชมกำลังกดกริ่งประตูอันใหม่
ฉันเขียนไว้ตั้ง 26 ประโยคแน่ะ
ผมเดาว่า เรากำลังรอฟัง ความเห็นของคุณ
ใช่
คือว่า...
ฉันคิดว่าสำหรับการซ้อมทั้งเรื่อง ครั้งแรก มันก็... อืม
"อืม" ไม่ใช่ความเห็น
ไม่คิดว่ามันมีเสน่ห์เหรอ ฉันว่ามีนะ
ฉันก็คิดว่ามันมีเสน่ห์
ฉันแค่มีสองสามคำถาม และมีข้อเสนอแนะอีกนิดหน่อย
- จริงเหรอ - เสนออะไร
เพอร์เฟ็คต์น้อยหน่อยเหรอ
ใจเย็นๆ ทุกคน ผมขอความเห็นที่ตรงไปตรงมา
มาฟังความเห็นของลอเรไลกัน ลอเรไล
โอเคค่ะ ก่อนอื่น ฉากแรกเลย
เธอตาเขียวช้ำ มีวิสกี้ แล้วก็อะไรแปลกๆ นั่น
มันเรื่องอะไรกัน
ฉากเปิดเป็นสิ่งที่ตัดทอน มาจากบทละครที่ผมเขียนสมัยเรียน
ซึ่งบังเอิญได้รับพรจากครูของผม เอ็ดเวิร์ด อัลบีผู้ยิ่งใหญ่
คุณอาจรู้จักเขา
ในฐานะผู้เขียนบทเล็กๆ ชื่อ ฮูส์อะเฟรดออฟเวอร์จิเนียวูล์ฟ
- น่าประทับใจมาก - ว้าว
- ทำงานกับอัลบี เมื่อไหร่ - ใช่
ผมไปร้านโจ อัลเลนในคืนหนึ่ง และเอาสคริปต์ของผมไปวางบนโต๊ะอัลบี
พร้อมเบอร์โทร ขอให้เขา โทรกลับมาแนะนำ
อะไรก็ได้ ที่จะทำให้สคริปต์นั่นดีขึ้นกว่าเดิม
และเขาไม่เคยโทรกลับมา
ว้าว!
ยินดีด้วย เทย์เลอร์
แปลว่าเอ็ดเวิร์ด อัลบี
กินข้าวที่ร้านโจ คุณทิ้งสคริปต์ไว้โต๊ะเขา
แล้วเขาไม่โทรกลับ เขาเลยเป็นครูของคุณเหรอ
คุณแค่ไม่เข้าใจสังคมของละครเวที
เดาว่างั้น
ผมจองโต๊ะไว้ในสิบนาที จบรึยัง
- แล้วแร็พละ - ทำไมเหรอ
- เหยียดเชื้อชาติมั้ย - นิดๆ
ไม่ๆ ไม่เหยียด แค่... มันเหมือนแฮมิลตันมากไปรึเปล่า
- แฮมิลตันดังพลุแตก - ได้โทนี่เป็นล้านรางวัล
มันดังมากๆ แต่นั่นแปลว่า เราลอกงานเขามาไม่ใช่เหรอ
แค่เพราะแฮมิลตันมีช่วงแร็พ คนอื่นในโลกก็ห้ามแร็พเลยเหรอ
คุณจะบอกเรซากับบัสต้า ไรมส์มั้ย
- ว่าแร็พไม่ได้แล้ว - เขารู้จักชื่อพวกนั้นได้ไง
แล้วเพลงตอนสงครามกลางเมือง ที่เวทีหมุนได้
ประเด็นคืออะไร
ก็แฮมิลตันใช้เวทีหมุนได้ และมันทำให้คนฮือฮามากขึ้น
ของเราเหมือนโต๊ะกินข้าว
นักแสดงน่าจะเป็นเครื่องปรุง
เครื่องปรุงเหรอ แนต นั่นเป็นไอเดียที่เราควรลองนะ
นั่นไม่ใช่ประเด็น
เพลงนั้นทำให้คนลุกขึ้นปรบมือ และมันเป็นเพลงโปรดของแนต
ถ้าคุณอยากตัดออก ก็ต้องแงะมันจากมือที่เป็นศพซะก่อน
ฉันคิดว่า มันไม่มีทางแงะอะไรจากแนตได้หรอก
แต่ขอถามให้ชัด ไม่มีใครอื่น มีปัญหากับเพลงใช่มั้ย
ไม่มี
- ถ้าหมดแล้ว... - เดี๋ยว นักแสดงนำหญิง
- ขอคุยเรื่องเธอ - ไวโอเล็ตรึ
อยากให้เธอเพอร์เฟ็คต์น้อยลงเหรอ
- เป็นไปไม่ได้ - เธอคือคิงกี้ บูตส์
แค่บทเธอ ตัวละครเธอ จากฉากหนึ่งไปอีกฉากหนึ่ง
ตกหลุมรักผู้ชายทุกคนจากแต่ละยุคสมัย
- แล้วไง เซ็กซ์ขายได้ - เธอคือคิงกี้ บูตส์
เธอมีเซ็กซ์ตั้ง 26 ครั้งในเรื่องนี้
เสียดสีจนฉันนึกว่าไฟจะลุก
- คุณนี่ละเอียดขนาดจัง - ฉันไม่ได้ละเอียด
คุณนับว่าเธอมีเซ็กซ์กี่ครั้ง
นี่คิงกี้ บูตส์
- แปลว่าทุกคนชอบเธอเหรอ ไวโอเล็ต - เจ็บ
ดูเหมือนลอเรไลจะทนไม่ได้ ที่เห็นหญิงอื่นดีกว่าตัวเอง
- เธอร้องเพลงเพราะ - และเธอคือคิงกี้ บูตส์
โทษนะ คิงกี้ บูตส์ เป็นชื่อเรื่อง ไม่ใช่ตัวละคร
เธอเล่นทัวร์ ไม่ใช่ละครบรอดเวย์
และเธอไม่ใช่คิงกี้ บูตส์ เธอเล่นเป็นสาวโรงงาน
ฉันนั่งอยู่นี่ ไม่ต้องตะโกนก็ได้
ฉันไม่ได้ตะโกน ฉันตะโกนเหรอ
สุดท้าย แอ็บบ้า
ขอบคุณที่เตือนความจำ เราทุกคนชอบเพลงของแอ็บบ้า
แต่ทนายของผมเตือนว่า การใช้เพลงของแอ็บบ้าเก้าเพลงในตอนจบ
อาจทำให้เราโดนฟ้องร้อง
ผมก็เลยโทรหาเบนนี่ แอนเดอร์สัน กับบียอร์น โอเวอัสแห่งวงแอ็บบ้า
- คุณมีเบอร์เหรอ - แต่พวกเขายังไม่โทรกลับ
รู้มั้ย เทย์เลอร์ ฉันแต่งเพลงเอาไว้บ้าง โทษที
ไม่ๆ โซฟี เชิญพูดต่อ
ฉันไม่เคยเอาเพลงไปทำอะไร
แต่ฉันยกให้ฟรีๆ สำหรับร้องในตอนจบ ถ้าคุณต้องการ
คุณใจดีมาก โซฟี
เพลงมันติดหูรึเปล่า
- เล่นให้ฟังเพลงนึงได้นะ - เชิญเลย
ฉันรู้สึกว่า แผ่นดินใต้เท้าสั่นสะเทือน
ฉันรู้สึกว่า ท้องฟ้ากำลังถล่มทลาย
ฉันรู้สึกว่าหัวใจฉันเริ่มจะสั่นไหว
ไม่เห็นติดหูเลย
ใช่ คุณพูดถูก ขอโทษด้วย
พูดตามตรง ทุกคนที่นี่ แค่สรรเสริญเยินยอไอ้สิ่งนี้
ยอกันสุดชีวิต มันดีขนาดนั้นเลยเหรอ
ฉันเป็นคนเดียวที่เห็นต่างเหรอ
สงสัยจะมีฉันคนเดียว
ผมจะได้ไปตามนัดซะที
คุณไม่ชอบฉัน
คุณทำให้ฉันตกใจ ไวโอเล็ต
- คุณไม่ชอบฉัน - ไม่จริง
ทำไม
คุณเคยแสดง เคยเล่นละครเพลง เคยเสี่ยงกับเส้นทางนี้มั้ย
ไม่ เอ่อ ก็ครั้งนึง
เป็นลูซี่ในยูอาร์อะกู้ดแมน ชาร์ลี บราวน์
คืนหนึ่ง ชาร์ลี บราวน์เตะฉัน แทนลูกฟุตบอลและคนดูก็ส่งเสียงเชียร์
ฉันไม่ใช่คิงกี้ บูตส์ ฉันเล่นเป็นทริช เป็นบทเด่น
- เป็นบทที่เยี่ยม - ฉันแสดงบ่อยมาก ในบอสตัน
บอสตันเป็นเมืองใหญ่
- ใช่ - ใครๆ ก็เป็นนักวิจารณ์
- นั่นเป็นงานของฉัน - นั่นสินะ
ไปแล้วนะ อีกสัปดาห์เดียวจะเปิดตัว ขอบคุณที่ไม่เชื่อมือกัน
คุณเต้นแท็ปได้เยี่ยมมาก
ฉันไม่ต้องให้คุณบอกหรอก!
ของดีเลยนะ
ของโคตรดีเลยล่ะ ขอโทษด้วยเรื่องภาษา
คิดงั้นมั้ย เอมิลี่
ใช่จ้ะ ของดีมาก
และขายแบบแบกะดิน ไม่ใช่จากร้านขายของถูกด้วยซ้ำ
มันอยู่ก้นกล่องเลย
ใต้ที่ปิ้งขนมปังเก่าๆ กับของเล่นสลิงกีพังๆ
ฉันเองก็อยากไปซื้อของแบกะดินนะ และมันต้องเหยียบสนามบ้านคนอื่น
มีทั้งแทรมโพลีน และป้ายบอกให้ "จูบคนทำสวน"
ถ้าพวกคุณเห็นด้วย
ฉันอยากให้คณะกรรมการ แห่งชาติปันเงินซื้อ
ตู้โชว์สุดไฮโซ สำหรับแสดงบันทึกของอบิเกล แฟรงคลิน
เมื่อรู้ว่าเป็นของแท้ใช่มั้ย
เราจะทำผิดซ้ำเดิมไม่ได้ ที่ซื้อ เดอะเฟเดอรัลลิสต์เปเปอร์ของเก๊มา
ซึ่งสะกดคำว่า "เฟเดอรัลลิสต์" ผิด
เราหยุดเช็คเงินสดไว้ได้ทันเวลา
ตกลง หลังจากผ่านการพิสูจน์แล้ว ทุกคนเห็นด้วยมั้ย
ดีมาก ฉันจะเริ่มจัดการทันที
เอมิลี่ พายยัดไส้พวกนี้ ทำจากปูรึเปล่า
รสชาติเหมือนปูมั้ยล่ะ
- ไม่รู้สิ - ฉันก็ไม่รู้
เบอร์ต้าทำอะไรมา ฉันก็กินหมด
เธอไม่บอกเหรอว่ามันคืออะไร
เธอบอกฉัน
ตายจริง บ่ายสามแล้วเหรอเนี่ย
- บ่ายสาม นัดทำผมไว้ - ฉันด้วย
- งั้นก็เลิกประชุมได้
- บายจ้ะ - ขอโทษนะ
- ดีใจที่ได้เจอนะ - ขอบคุณ
แปลกใจจัง ยายรู้รึเปล่าว่าหนูจะมา
ยายลืมเหรอ เป็นคนแก่อย่างเป็นทางการแล้วเหรอ
ไม่ใช่เลย หนูแค่แวะมาดูว่าคุณยายอยู่บ้านมั้ย
ไม่ๆ ซินญอร่าเอมิลี่
เบอร์ต้าไม่ได้รู้ไปทุกอย่าง
พวกนั้นจะไปไม่ทันนัด
และเป็นความผิดตัวเอง
- คุณยายคะ - ว่าไงจ๊ะ
มีทีวีในห้องนี้ด้วย
ใช่แล้ว อยากกินอะไรมั้ย
วันนี้มีพายยัดไส้ของเบอร์ต้า แล้วก็ซุปลึกลับจากเมื่อคืน
ไม่เป็นไรค่ะ
คุณยายคะ ทำไมถึงมีทีวีในห้องนี้
ลูกพี่ลูกน้องของเบอร์ต้าคนหนึ่ง ได้ยินยายพูดถึงรายการโอเปร่าสด
และมันฉายช่วงมื้อค่ำ
พวกเขาเลยเอาลงมาตั้งให้ยาย
- ยายกินข้าวในห้องนั่งเล่นเหรอ - ใช่
บนโต๊ะนี้เหรอ ดันแคน ไฟฟ์นะคะ
ยายไม่ได้กินบนโต๊ะกาแฟ
พวกเขาเตรียมนี่ให้ยายด้วย
- หนูกำลังถูกอำอยู่รึเปล่า - หนูคิดมากไปแล้ว
คุณยายคะ คุณยายได้ออกจากบ้านบ้างมั้ย
ออกสิ ยายไม่ได้ขังตัวเองนะ
ได้ไปสุงสิงกับใคร นอกจากทำธุระมั้ย
ได้คุยกับผู้คนบ้างรึเปล่า
ก็เพิ่งคุยกับสาวๆ ไง
ไม่รวมสมาคมดีเออาร์สิคะ ยายทำเรื่องสนุกบ้างมั้ย
ทำสิ มีเรื่องสนุกตั้งเยอะ
วันก่อนคุณยายหลับจนเที่ยง
แล้วไง
ปกติยายไม่เป็น ไปคลับบ้างมั้ยคะ
ยายกับตาเคยชอบไปคลับ
ยายไม่แน่ใจว่า บัตรสมาชิกยังใช้ได้มั้ย
- งั้นก็ไปต่ออายุสิคะ - ทำไมล่ะ
คุณยายยังสาวเกินกว่า จะนั่งหน้าทีวี ดูแมตล็อค
- เขาไม่ฉาย แมตล็อค แล้ว - เขาเอามาฉายซ้ำค่ะ
ยายดูช่องพีบีเอส ไม่ใช่แมตล็อค ยายไม่ได้อายุ 90
นั่นแหละที่หนูบอก
คุณยายน่าจะออกไปเที่ยวกลางคืน เจอผู้คน เต้นรำ มีความสุข
ยายต้องไปช่วยพวกสาวๆ หน่อย
เบอร์ต้า พวกเขาต้องไปแล้ว พวกเขามีนัดทำผม
เราเถียงกันว่าแอนดี้ กริฟฟิธตายรึยัง
แล้วเราก็กินแซนด์วิชจิ๋วกัน
เธอคงได้คิด เพราะเธอเพิ่งส่งอีเมลหาแม่
ครั้งแรกหลังจากหายไปนาน
เธอบอกอยู่ เรื่องอะไรเหรอคะ
กิจกรรมสนุกๆ ป้ายหินหน้าหลุมศพคุณตาลูก
ยายอีเมลแม่เรื่องนั้นทำไม
- ป้ายอันใหม่จะเสร็จแล้ว - แล้วอันเก่าล่ะคะ
ลูกหมายถึง "อันเก่าๆ" ขอคิดก่อนนะ
อันแรกมีคำพูดของลองเฟลโลว์
แต่ดันไม่ระบุชื่อของลองเฟลโลว์
อันที่สองมีชื่อของลองเฟลโลว์
เธออยากให้มีขีด อยู่ข้างหน้า ก็ปฏิเสธไป
อันที่สามหล่นจากรถขนส่ง ไม่ใช่ความผิดยาย
อันที่สี่มีขีดกับชื่อลองเฟลโลว์
แต่ไม่มีเครื่องหมายคำพูด ก็ปฏิเสธไป
นี่อันที่ห้าแล้ว
เธอจะให้เราพิสูจน์อักษรเหรอ
ไม่รู้สิ รอรี่ เธอแค่อยากให้เราไปที่นั่น
โอเค งั้นเราจะไป
ใช่มั้ยคะ แม่ คุณยายขอเรานะ
- เราไม่ได้ไปเยี่ยมหลุมศพนานแล้ว - แม่รู้
- หนูเป็นห่วงยาย - โอเค
- ไปก็ได้ - มีโต๊ะกินข้าวพับได้ในห้องนั่งเล่น
นั่นชื่อแรกของลูก
- บายค่ะ - บาย
รอรี่ กิลมอร์พูด
ค่ะ ขอบคุณ
เราได้รับการตอบรับเชิงบวก ที่ใส่กลอนกลับเข้าไปในหน้าหนึ่ง
มันสร้างแรงบันดาลใจจริงๆ
ค่ะ ฉันก็นึกว่าเราไม่ได้ มุดหัวในง่ามก้นกันแล้ว
ขอบคุณที่โทรมาค่ะ
ไม่มีซิการ์เหรอ
ผมนึกภาพ คุณนั่งดูดซิการ์ตัวอ้วนๆ
หมอสั่งให้ฉันงดน่ะ
เอสเธอร์ ชาร์ลี นี่คือเจสค่ะ เขาเป็นหลานชายของลุค เดน
สวัสดี
ฉันจำนายได้ เจ้าเด็กกระจอก
ดีใจที่ได้เจอคุณอีก เอสเธอร์
คุณด้วย ไม่เจอกันสี่ปีแล้วมั้ย
อาจนานกว่านั้น คุณมาเมื่อไหร่
เพิ่งมาถึง นัดกับลุคไว้ เราต้องไปซ่อมของให้แม่ผม
ได้ข่าวที่แม่กับทีเจ บังเอิญเข้าลัทธิแล้วใช่มั้ย
ที่เกี่ยวกับผัก
- และสัญญานานแปดล้านปี - ฉันได้ยินว่าหก
ในฐานะบก. แหล่งข่าวคุณ ดีกว่าผม คุณราวด์บอททอม
อะไรนะ
(เบอร์นี ราวด์บอททอม บรรณาธิการ)
แทบรอฟังไม่ไหว ว่าคุณได้งานนี้มายังไง
ก็ตามปกติ
ฉันส่งประวัติกับตัวอย่างผลงานของฉัน
มีการคัดกรองอย่างพิถีพิถัน สัมภาษณ์หลายครั้ง
แล้วก็ต่อรองเรื่องเงินเดือน สิทธิประโยชน์ ที่จอดรถ
- คุณขอเทย์เลอร์ใช่มั้ย - ประมาณนั้น
ฉันไม่อยากให้เขาเห็นฉันในสภาพนี้
- ดีใจที่เจอ - เช่นกัน
- มื้อเที่ยงมั้ย - เอาสิ
อย่างกับเรื่องลู แกรนท์
เท่าที่รู้ เมล็ดข้าวอยู่ในหมวดอาหาร
- ดื่มหมดแก้ว - หมดแก้วเลย เบอร์นี
แล้วคุณเป็นไงบ้าง ลุคบอกว่ากิจการสำนักพิมพ์ไปได้สวย
มันก็โอเค
เดฟ เอ็กเกอร์สกลัวเลยสิ
ถ้าเดฟ เอ็กเกอร์สรู้ว่าเรามีตัวตน ผมจะมีความสุขมาก
แล้วอย่างอื่นล่ะ ชีวิตส่วนตัว
ก็เรื่อยๆ ไม่มีอะไรถาวร แล้วคุณล่ะ
บ้าจริง
คุณเพิ่งเขียนว่า "เลิกกับพี" งั้นเหรอ
จานที่สองเป็นไง
- เอสเธอร์ รับที - ฉันกำลังจัดแฟ้มสักอย่าง
คุณเก็บกระดาษแผ่นเดิมมานานมากแล้ว
ตอนเริ่ม นอร่า เอฟรอน ยังชอบคอตัวเองอยู่เลย
คุณยังอยากให้ฉันรับมันมั้ย
ไม่ค่ะ ฉันน่าจะได้ดิบได้ดีกว่านี้
- คุณก็ยังได้ดิบได้ดีอยู่นะ - งั้นเหรอ
ฉันถังแตก เงินหมดเกลี้ยง
เป็นขอทาน ไม่มีอพาร์ตเมนต์ ไม่มีรถขับ
- ใบขับขี่ของฉันหมดอายุสามเดือนก่อน - ไม่จริงน่า
สมบัติทั้งหมดอยู่ในกล่อง ที่กระจายอยู่ในสามรัฐ
ฉันไม่มีงาน ไม่มีเครดิต ไม่มีชุดชั้นในจะใส่
- หา - ฉันหากล่องไม่เจอ
- ก็ซื้อใหม่สิ - ฟังอยู่รึเปล่า ฉันถังแตก!
ผมให้ยืมเงินก็ได้
ประเด็นไม่ใช่ว่าคุณให้ยืม
มันเป็นเรื่องของชีวิตฉัน!
ใครๆ ก็มาดมกลิ่นฉัน
แล้วพวกเขาได้กลิ่นอะไร
ความล้มเหลว ผอ. โรงเรียนชาร์ลสตัน บอกให้ฉันไปเรียนต่อโท
จะได้กลับมาสอนที่ชาร์ลสตัน เขาได้กลิ่น
ฉันไปสัมภาษณ์งาน เว็บไซต์ที่ฉันเกลียด
- พวกเขาเมินฉัน ได้กลิ่นฉัน - ไม่มีใครได้กลิ่นอะไร
ปารีสอาจยอมให้ฉันเป็นแม่อุ้มบุญ
- เธอชอบฟันของฉันเสมอ - ใจเย็นๆ
แต่มันอาจสายไป ฉันอายุเกิน
- หยุด คุณแค่ตัน เป็นเรื่องชั่วคราว - หรืออาจจะไม่
นักเขียนก็ตันเป็นเรื่องปกติ
ดอยล์เพื่อนฉัน เป็นนักเขียนฮอลลีวูดแล้ว
เขายุให้ฉันเขียนสคริปต์ไปเสนอ
คุณจะไม่เขียนสคริปต์
เขาเอา เดอะมิสเตอรีส์ออฟลอร่า ให้ดู มีหนังงี้ด้วย
คุณต้องเขียนเรื่องที่คุณหลงใหล
แนวคิดประหลาดที่คุณพูดถึงนั่น คืออะไร
"ความหลงใหล" มีจริงเหรอ
หาอะไรที่ทำให้คุณรู้สึก คนอ่านของคุณก็จะได้รู้สึก
- อะไรทำให้คุณรู้สึกได้ - ฉันบอกยังว่ากระเป๋าตังค์ฉันหาย
คุณควรเขียนหนังสือ
นึกถึงนาโอมิ ชร็อปเชอร์เลย
ยอดเลย
- และผมรู้ว่าคุณควรเขียนอะไร - อะไร
เขียนเรื่องคุณกับแม่
- ว่าไงนะ - เรื่องมันเจ๋งดี
มันมีมุมมอง และเป็นสิ่งที่คุณเขียนได้
เก็บไปคิดดูนะ
ผมต้องไปแล้ว
ขอบคุณสำหรับมื้อเที่ยง
(แม่วัยใสลอเรไล กิลมอร์ ถึงสตาร์ฮอลโลว์)
(ได้งานที่รร.อินดีเพนเดนซ์)
(หนึ่งสัปดาห์ต่อมา...)
(รอรี่ - ยัยหนู จะมารึเปล่า รอรี่!! อยู่ไหน ฮัลโหล พวก)
- ขอบคุณนะ หนุ่มๆ มันดูดีมาก - โอเคครับ
สวัสดีลอเรไล
สวัสดีจ้ะ
พวกเขารออยู่ที่นอกชาน
ที่นี่กำลังยุ่งมาก
พวกลูกพี่ลูกน้องมาที่นี่ เอาบันไดมาเอง มันน่าตื่นเต้นมาก
คุณนายกิลมอร์มีเมตตาจริงๆ ใจดีที่สุดที่ฉันเคยเจอ...
พวกเขาอยู่ข้างนอก
ขอบใจจ้ะ
สวัสดีค่ะ ขอโทษที่มาสาย
สวัสดีค่ะ
- สวัสดีครับ - แจ็ค นี่ลูกสาวฉัน ลอเรไล
ลอเรไล นี่คือแจ็ค สมิธ
สวัสดีค่ะ
- ยินดีที่ได้รู้จัก - เราเจอกันแล้ว
งั้นเหรอคะ
ที่งานศพริชาร์ด แจ็คพูดที่งานด้วย
ผมเป็นเพื่อนของพ่อคุณ
เล่นกอล์ฟด้วยกันตั้งหลายชั่วโมง
- เป็นคนดีจริงๆ - ค่ะ
เขาเคยเล่นกอล์ฟ เยี่ยมเลย
- เขาเล่นกอล์ฟเก่งมาก - นั่งก่อนสิ สาวๆ
ผมชงกิมเล็ตด้วยวอดก้า
ที่หิ้วกลับมาจากรัสเซีย มันกลมกล่อมมาก
- ชิมดูหน่อยมั้ย - ได้ค่ะ
รอรี่ไม่มาด้วยเหรอ
- ลอเรไล - หนูเหรอ
- ใช่ แกนั่นแหละ - เราแยกกันมาค่ะ
แจ็คเสนอตัว ขับรถไปส่งเราที่สุสาน
เขาใจดีมาก
มันเป็นวันที่ลำบาก ผมแค่อยากช่วย
นี่ครับ สาวๆ ดื่มให้อร่อย
ขอบคุณค่ะ แจ็ค
แล้วคุณเป็นใครคะ
หรืออะไร ที่ไหน ยังไง...
คุณทำอาชีพอะไรคะ แจ็ค
ผมเกษียณแล้ว ทำธุรกิจร่วมลงทุน
มีแวะไปที่ออฟฟิศบ้างนานๆ ที พวกเขาหลบหน้าผม
และคุณเป็น... เป็น... แต่...
เป็น... จุดจุดจุด...
- จุด... - ว่าไง
จู่ๆ ก็นึกไม่ออก
- เครื่องดื่มคุณโอเคมั้ย - ค่ะ รสชาติเป็นกิมเล็ตมาก
ฉันหิวน้ำจัง คอแห้งเลย จะไปเอาน้ำโซดาสักหน่อย
- ผมไปเอาให้ - ไม่เป็นไร
คุณอยู่ที่นี่แหละ แจ็ค ฉันจะไปหยิบเผื่อทุกคนด้วย
- แกจะกลับมาใช่มั้ย - เดี๋ยวมาค่ะ
- ฮัลโหล - ลูกอยู่ที่ไหน
เฮ้ หนูอยู่ที่ออฟฟิศหนังสือพิมพ์ ลืมเวลาไปเลย
เลิกพิมพ์ก่อน เพราะแม่มีข่าวเด็ดจะบอก
พูดเรื่องอะไรคะ
ยายของลูกน่าจะซื้อโต๊ะพับได้ตัวใหม่
- อะไรนะ - เธอมีแฟน
- ไม่มีทาง - แจ็ค
แจ็ค สมิธ ป๋าแจ็คคนใหม่
แม่เปิดลำโพงนะ จะหาชื่อเขา
ไม่เอาน่า เขาเป็นแฟนเธอไม่ได้หรอก
เขาวางตัวเหมือนใช่
นั่งข้างเธอ ทำตัวตามสบาย ชงค็อกเทลบนรถเข็นเครื่องดื่มของพ่อ
- รถเข็นที่นอกชานหรือในห้องนั่งเล่น - นอกชาน
- งั้นก็ไม่แย่เท่าไหร่ - ไม่แย่ยังไง
รถเข็นตรงนอกชานเป็นอันสำรอง คุณตาชอบใช้อันที่อยู่ในบ้าน
พ่อใช้ทั้งสองอันนั่นแหละ แม่มองว่าทั้งสองอันเป็นตัวแทนของพ่อ
เยี่ยม มีแจ็ค สมิธตั้ง 54 ล้านคน
- แหงล่ะ - เติมคอนเนตติกัตสิคะ
ใช่ ลดลงมาเหลือสองล้านคน
แจ็คมาจากจอห์น ลองจอห์น สมิธ
โทรศัพท์เพิ่งหัวเราะใส่แม่
- ยายรู้จักเขาจากที่ไหนคะ - ที่คลับ
- เธอกลับไปคลับเหรอ - และเขาไปงานศพของพ่อด้วย
พ่อยังไม่ลงหลุมเลย
และแจ็คก็อยู่ที่นั่น ปล่อยกลิ่นจองตัวแม่ของแม่
แม่ช็อกจริงๆ นะ ลูกช็อกรึเปล่า
ค่ะ หนูก็ช็อก
แม่นึกว่าเธอตัดขาดกับคลับนั่น เห็นไม่ไปตั้งนาน
หนูอาจจะกระตุ้นให้คุณยายไปเอง
- ไปคลับเนี่ยเหรอ - ค่ะ
- ลูกเป็นแม่สื่อให้ยายเหรอ - หนูเปล่า
เธอชักจะโดดเดี่ยวเกินไป
รอรี่ ลูกส่งเต่าบาดเจ็บที่เปราะบาง
เข้าไปในรังฮันนี่แบดเจอร์เฒ่ากลัดมัน
- หนูนึกว่ายายจะไปเล่นแบ็กแกมมอน - เป็นเพราะลูก
เธอเลยนั่งจิบกิมเล็ตกับ ตาแจ็คหน้าหม้อ
ลูกควรจะได้เห็น
หนูบอกยายว่า จะไปเจอที่สุสาน
หนูทำบางอย่างอยู่
- อะไรเหรอ - เป็นเซอร์ไพรส์ค่ะ หนู...
หนูตื่นเต้นมาก แต่อยากจะบอกต่อหน้า
แม่อยากได้ยินอะไรที่ ไม่ผะอืดผะอม
- ลอเรไล - แค่นี้นะ
- ไว้เจอกันนะ - บายค่ะ
รอรี่จะไปเจอเราที่สุสานค่ะ
แกมีปัญหาอะไรรึเปล่า
- หมอนี่เป็นใครคะ แม่ - แจ็ค สมิธ
แม่รู้อะไรเรื่องแจ็ค สมิธนี่
ทุกเรื่อง เราเป็นเพื่อนกันมา 30 ปีแล้ว
เพื่อนเหรอ
ตีกอล์ฟ จิบแชมเปญกันที่คลับใช่มั้ย
แกพล่ามเรื่องอะไร
แม่ไม่รู้ทุกอย่างหรอก
- ให้ตายสิ - เขาต้องการอะไรคะ
ก็ไม่นี่ ทำไมเหรอ
- หนูไม่ได้บอกว่าเขาหวังเงินนะ - ลอเรไล
แม่เนื้อหอม แม่กำลังเปราะบาง
- แม่มีเงิน - เขามีมากกว่า
หนูไม่ได้ว่าแม่หวังเงิน
แจ็คเป็นพ่อม่ายและเราเป็นเพื่อนกัน
- ฉันมีเพื่อนไม่ได้รึไง - มีได้สิ
คนอื่นมีได้ แต่ฉันมีไม่ได้รึ
แค่แปลกๆ ที่เห็นเขา อยู่ที่นี่ หนูกำลังปรับความรู้สึก
มันอาจจะดีก็ได้ มันอาจจะดีที่แม่เดินหน้าต่อไป
เข้าใจล่ะ มันดีที่ฉันเดินหน้าต่อไป
- ฉันจะได้เป็นปัญหาคนอื่น - อะไรนะ
แกจะได้ไม่ต้องห่วงฉัน เพราะฉันมีผู้ชายในชีวิตแล้ว
ไม่ใช่อย่างนั้น
แกถูกปลดปล่อยจากภาระทั้งปวง
- หนูไม่ได้... - แกลืมพ่อแล้วสิ
ไปกันใหญ่แล้ว
ฉันไม่ได้ลืมริชาร์ด ด้วยการใช้เวลากับแจ็ค
ฉันไม่ได้แค่เดินหน้าต่อ
โอเค หนูไม่ได้...
อย่าทิ้งแจ็คให้อยู่กับรถเข็นสำรอง ข้างนอกนั่นเลย
วันนี้ลุคอยู่ไหนล่ะ
หนูจะไม่งดมื้อเช้าอีกแล้ว
เขาจะโทรหาแม่ เรื่องร้านที่เราไปดูกันมั้ย
ร้านอะไรคะ
ฉันพา "คู่ชีวิต" ของแก ไปดูทำเลเปิดแฟรนไชส์
มันเป็นคำสั่งเสียของพ่อแก
- เขาอยากให้ลุคมั่นคงขึ้น - ไม่เห็นจำเป็นเลย
ฉันอยู่กับเขาตั้งครึ่งวัน
ดีใจที่รู้ว่าเขาชอบทำให้ แม่ม่ายคนเศร้าเสียเวลา
- ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ - เขาไม่บอกแกเหรอ
ค่ะ เขาบอก
ตกลงแกกับคู่ของแก เคยคุยกันมั้ย
- เราคุยกันเสมอ ตลอดเวลา - หลอกฉันไม่สำเร็จหรอก
เราต้องไปกันแล้ว
แจ็คคะ เราควรไปกันได้แล้ว
- นั่นเหรอ ฮันนี่แบดเจอร์ - นั่นเขาล่ะ
- นั่งรถมาเป็นไงคะ - ฉุนกลิ่นโคโลญ
- ไงจ้ะ หลานรัก - สวัสดีค่ะ ยาย
แจ็คจะรอเราอยู่ในรถ ไปกันเลยมั้ย
ค่ะ โอเค
นึกว่าเลี้ยวซ้ายที่หลุมกันเดอร์สัน
นึกว่าเลี้ยวขวาหลุมเทอร์เนอร์
ฉันรู้ทางน่า
สแตนลีย์
สวัสดีครับ คุณนายกิลมอร์และสาวๆ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดี ตกลงว่าเรียบร้อยดีมั้ย
เรียบร้อยครับ
เพิ่งขัดมาใหม่ๆ เมื่อเช้านี้
สีเทาขี้เถ้าดูเหมาะสม
มีขีดอยู่หน้าชื่อลองเฟลโลว์
- นี่อัญประกาศเดี่ยว - เอาแล้วไง
มันควรจะเป็นอัญประกาศคู่
แน่นอนครับ
ก่อนหน้านี้ยังถูกอยู่เลย คุณเปลี่ยนทำไม
ผมจะไปดูเรื่องนี้
ฉันจะไปด้วย นี่มันบ้าบอมาก แก้รอบที่สี่แล้ว
- ห้า - รอตรงนี้นะ
- โอเค - ได้ค่ะ
เราอาจเรียกคนมา แก้เป็นอัญประกาศคู่ที่นี่เลย
ป้ายหลุมศพห้าป้าย ผิดห้าแบบ อะไรเนี่ย
แต่อันที่สามหล่นจากรถครับ
- หนูว่าอัญประกาศเดี่ยวก็ดูดีออก - ตามใจเธอเถอะ
คุณยายยังดูแลคุณตาดีอยู่นะคะ
อย่างนี้หนูก็มีเวลาจัดดอกไม้ให้เขา
แม่เอานี่ไป
แม่คิดยังไงกับควีนส์คะ
ราชวงศ์หรือ ผู้ชายที่อยู่ด้วยแล้วสนุก
เขตที่พักอาศัยค่ะ
หนูกำลังมองหาอพาร์ตเมนต์
หนูว่าจะลองไปดูที่ควีนส์ มันกำลังบูม
- บรูคลินล่ะ - ตกยุคแล้ว
- แม่ตกข่าวแฮะ - ที่ควีนส์มีพื้นที่มากกว่า
หนูอยากได้ห้องนอน กับที่เขียนงาน
โดยเฉพาะในเมื่อ...
ใช่โครงการแมนฮัตตันลับสุดยอด ที่ลูกทำอยู่รึเปล่า
- ก็อาจจะใช่ - ข่าวดีจัง รีบบอกมาเลย
มันเป็นหนังสือค่ะ
- ซื้อเหรอ - เปล่า
- เซ้งรึ มั่วรึ - เปล่า
หนูกำลังเขียนหนังสือ
เหรอ นาโอมิเพี้ยนเปลี่ยนใจเหรอ
เปล่า หนูเขียนคนเดียว
- ไม่มีผู้ร่วมงานบ้าๆ - ว้าว
ใช่มั้ยล่ะคะ
เกี่ยวกับอะไรเหรอ แม่อยากรู้จัง
ขอโทษที แค่เปรียบเปรย
เป็นเรื่องรักเหรอ เรื่องลึกลับเหรอ
หรือเรื่องหมา แมว ม้า แร็คคูน เดินทางข้ามประเทศ
- เอาวัวไปประกวดงานเทศกาล - เรื่องจริงค่ะ
หมา แมว ม้า แร็คคูน วัว ไปงานเทศกาลก็จริง
ไม่มีสัตว์ ไม่มีงานเทศกาล
เป็นเรื่องของแม่กับหนู
- แม่กับลูกเหรอ - ใช่ค่ะ
- แล้วเราสู้อาชญากรรมรึเปล่า - เป็นเรื่องความสัมพันธ์ของเรา
ความสัมพันธ์ระหว่างแม่ลูก มิตรภาพ
เป็นการเดินทางของเรา และการเดินทางของแม่ก่อนหนูเกิด
หนูอาจไม่ค่อยได้พูดถึงมันนัก
แต่ลองนึกภาพดูนะคะ
มันเริ่มต้น
แม่อายุ 16 แม่ตั้งท้อง
แม่เก็บข้าวของ หนีออกจากบ้านของคุณยาย
มันเป็นเรื่องราวของผู้ดีตกยาก มันมีทุกอย่าง
ความลำบากของครอบครัว สงครามชนชั้น ผู้หญิงที่ดูแลตัวเอง
จากตรงนั้น หนูจะเล่าเรื่องตามลำดับ
หรือย้อนไปย้อนมา หนูยังไม่ได้ตัดสินใจ แต่...
- ไม่ - หมายความว่าไงคะ "ไม่"
- ไม่ แม่ไม่อยากให้ลูกเขียน - แม่ไม่เข้าใจ
- หนูจะเล่าใหม่ - แม่รู้ ไม่
- ทำไมคะ - เพราะมันเป็นชีวิตของแม่
- ชีวิตเรา - งั้นก็เขียนแค่เรื่องลูก
- เรื่องหนูเหรอ - ใช่
แล้วจะให้หนูพูดกับใคร
ไม่รู้สิ คุณนายมิวเออร์ ตามหาผีสักตัว
แม่คะ ไม่เอาน่า หนูต้องเขียนเรื่องนี้
แม่ไม่อนุญาต
- เราควรไปคุยกันที่อื่น - คนตายไม่มีหูหรอก
แต่มีคนอยู่ข้างหลังเรา
นึกยังไงถึงจะเขียน อะไรดลใจ
หนูหงุดหงิด หนูคุยกับเจส...
เจสเหรอ เขามาเกี่ยวอะไรด้วย
- เขามาเยี่ยมลุค - เยี่ยม
แม่จะตั้งตารออ่านมุมมองที่เจสมองแม่ เยี่ยมไปเลย
นี่ไม่ใช่มุมมองของเขา
- โทษที เขียนอย่างอื่นซะ - ไม่
เขียนเรื่องของลูก
- ลูกกับเจส กับดีน - มีพวกเขาด้วย
อย่าลืมโลแกนล่ะ คนที่ลูกตัดไม่ขาด
- ไม่แฟร์เลย - มันเป็นชีวิตของแม่ รอรี่
แม่อุตส่าห์พยายามตั้งหลายปี
ทำให้คนรู้แต่เรื่อง ที่แม่อยากให้รู้
แล้วลูกจะตีแผ่ทุกอย่างเหรอ แม่ไม่อยากให้ยายรู้ว่า
แม่ทิ้งลูกไว้ในถัง ร้านขายเคหะภัณฑ์ในบทที่หก
- ล้อเล่นรึเปล่า - ลูกอายุ 32
เธอจะยังฟ้องร้องต่อศาล เพื่อพรากลูกไป
แม่คิดมากเกินไปแล้ว
จริงเหรอ รู้มั้ยยายเรียกลูกว่าซูซาน
- จนลูกอายุสองขวบ - ไม่จริงน่า
เอาไปเขียนสิ เรื่องของผู้หญิงที่ทิ้งลูก
ในถังน้ำ และแม่ของเธอ พาเธอไปขึ้นศาล
คงฉายช่องไลฟ์ไทม์ แม็กกี้ สมิธเป็นแม่ได้
- แม่คะ ไม่เอาน่า - ลูกไม่คิดเรื่องนี้ให้ดี
ไม่ หนูคิดดีแล้ว หนูไม่ใช่เด็กน้อย นี่ไม่ใช่ความคิดชั่วแล่น
เมื่อคืนหนูร่างห้าบทแรกได้ง่ายๆ เลย
- มันคือสัญญาณ - สัญญาณอะไร
สัญญาณบอกว่า นี่คือสิ่งที่หนูควรทำ
ไม่
ขอโทษด้วยค่ะ หนูต้องเขียน
ถ้าไม่เขียน หนูก็ต้องไปเรียนต่อ หรือหางานที่หนูไม่อยากทำ
เขียนเรื่องอื่นสิ
แปลว่าหนูไม่ควรทำสิ่ง ที่อาจจะเปลี่ยนอนาคตหนูได้
เพราะแม่ไม่อยากให้ยายรู้ ว่าแม่ทิ้งหนูในถังน้ำ
แค่นี้ใช่ไหม
- ประมาณนั้น - แต่แม่ทิ้งหนูจริงๆ
รู้มั้ย อยากทำอะไรก็ทำเลย รอรี่
โตแล้ว แม่ห้ามไม่ได้หรอก
ไม่ เราไม่ทำกันอย่างนี้ค่ะ เราจะไม่ดื้อเงียบใส่กัน
มันเป็นวิธีของแม่กับยาย แม่ควรจะอยู่ข้างหนูสิ
หนูต้องการสิ่งนี้ แม่ไม่เข้าใจเหรอคะ
เข้าใจสิ เข้าใจเสมอ
ตลอด 32 ปีที่ผ่านมา แม่เป็นราชินีแห่งความเข้าใจ
แม่คะ หยุด ขอร้องล่ะ ให้หนูเขียนเถอะ
ไม่ได้ ไม่ใช่ครั้งนี้
บอกคุณยายนะคะ ว่าหนูจะแวะไปหาวันหลัง
หมดกันเรื่องข่าวดี!
- เฮ้ - ไง วันนี้เป็นยังไงบ้าง
หวังว่าอันที่หกจะใช้ได้
- อะไรนะ - ไม่มีกาแฟเหรอ
ไม่ คนพวกนี้ใกล้จะกลับกันแล้ว
- พวกเขาไม่ดื่มกาแฟ - ฉันอยากดื่ม
คุณต้มแล้วดื่มแก้วเดียว มันเสียของ
- ฉันจะดื่มทั้งกา - ไม่หรอก
งั้นฉันจะเทใส่ถุง แล้วเอากาแฟที่เหลือกลับบ้าน
- มีปัญหาอะไร - ผมแค่...
- กาแฟหมดโลกเหรอ - เปล่า
โคลอมเบียโกรธเพราะ นาร์โคส เลยไม่ขายเหรอ
ตามใจ
คุณจะเป็นแบบนี้อีกนานแค่ไหน
- อะไร - คุณโมโหมาหลายเดือน
- ผมเปล่า - ใช่
- ค่อยคุยที่บ้าน - นี่ก็บ้าน
ลอเรไล ผมพยายามทำงานอยู่
ทำไมคุณไม่บอกฉันว่า คุณไปดูทำเลเปิดแฟรนไชส์มา
มันควรปิดเหรอ
ฉันเหวอเลยวันนี้ ฉันไม่ชอบเลย
- คุณไม่ชอบเหวอเหรอ - ใช่
งั้นทำไมไม่บอก ว่าคุณไม่ได้ไปบำบัดกับแม่ของคุณแล้ว
- ฉันไม่รู้ - คุณปิดบังทำไม
- ฉันไม่รู้ - เธอบอกว่าเธอไม่ไปมาสักพักแล้ว
แล้วคุณหายไปไหน
ถ้าพวกคุณไม่ไปบำบัด คุณหายไปไหนในวันที่คุณบอกว่าไป
- ฉันยังไปอยู่ - คุณยังไปอยู่
- ไปคนเดียว - โอเค ใช่
- ไม่เชื่อเหรอ - เชื่อ
- ลุค - ผมไม่รู้ โอเคมั้ย ผมไม่รู้
งั้นคุณคิดว่าฉันไปไหน
เล่นชู้ตอน 10.30 น. เช้าวันอังคารงั้นเหรอ
เช้าไปนะที่จะจู๋จี๋
ไหนดูซิ ฉันจะไปกับใครได้ อาจจะหนุ่มส่งอาหารรอบเช้า
หรือลู ที่สวมหมวกขนสัตว์ ในหน้าร้อน
ผมไม่รู้ว่าใคร ผมไม่รู้อะไรทั้งนั้น
ฉันไม่ได้คบชู้
แน่นอน คุณไปบำบัดคนเดียว
แม่คุณลากคุณไปที่นั่น
แต่จู่ๆ คุณรักการบำบัด ไล่เธอออกกลางคัน
สมเหตุสมผลเป็นที่สุด คุณเอาอะไรอีกมั้ย
- ผมอยากได้กาแฟ - ให้ตาย...
- คุณไม่เชื่อฉันเหรอ - ผมไม่รู้ว่าจะเชื่ออะไร
คุณอยากโทรหาแม่ฉัน เพื่อให้เธอยืนยันมั้ย
ไม่! ผมไม่อยากโทรหาแม่คุณ
ผมไม่โทรหาแม่คุณ
- รู้มั้ย เราเคยตกลงกัน - ตกลงอะไร
คุณมีชีวิตคุณ ผมมีชีวิตผม
คุณเก็บครอบครัวบ้าๆ คุณ ให้ห่างจากผม ผมก็ทำอย่างเดียวกัน
จริงเหรอ จะเอาอย่างนั้นเหรอ
คนที่เป็นคู่รักกันทำกันอย่างนี้เหรอ
นี่มันบ้าอะไร นี่มันเกิดอะไรขึ้น
ทำไมเราถึงแยกอะไรๆ จากกันนัก
ผมจะไปรู้ได้ยังไง คุณตั้งกฎเอง
- ว่าไงนะ - ใช่
ชีวิตของเรามีคุณเป็นคนตั้งกฎ และผมแค่ตามน้ำ
มันเกิดขึ้นแบบนั้นได้ยังไง
ไม่รู้ ถามจิตแพทย์คุณสิ
จิตแพทย์ของฉันไปเป็นนางเอกสำรอง ในละครเวทีบ้าบอ!
ฉันไม่ไปแล้ว
คุณวางกฎและผมตามน้ำ อย่างนั้นแหละเข้าท่า
ตอนนี้เรายืนเถียงกันในร้านผม
และทุกคนกลับไปพร้อมกับ อาหารและน้ำของเขา
- คุณจะไปไหน - ไปไหนเหรอ
ผมอบมัฟฟินไว้ในเตาโรงแรมสำหรับพรุ่งนี้
เพราะแซนดร้า ลียกเลิก เพราะเธอคุยกับไอน่า การ์เทน
ซึ่งพูดว่า "อย่าไปดราก้อนฟลาย มันแย่"
แซนดร้าลำบากมาสองสามปี เธอไม่จำเป็นต้องอับอายเพราะคุณ!
วันนี้ไม่ต้องจ่าย ไปซะ! ไป!
เธอเหลือเชื่อมาก
ทำหน้าแบบลอเรไลโหมดเพี้ยนสุดติ่ง
ฉันเคยเห็น
เฉพาะตอนโดนขับรถตัดหน้า หรือที่ร้านรองเท้า
ฉันเคยเห็นแม่มาร์ลา ทิปทัน เรียกเธอว่าลูกนอกสมรส
เธอขว้างบราวนี่ใส่ยายนั่น แม่นซะจนน่ากลัว
หนังสือเล่มเดียว เธอสติแตกเพราะหนังสือ
- แปลกชะมัด - เธอรู้ว่าฉันเป็นนักเขียน
รู้ว่าทุกอย่างคือวัตถุดิบ เขียนสิ่งที่รู้
- เธอรู้ว่าฉันรู้อะไร - ลอเรไล
ลอเรไล ใช่ และตัวฉันเอง และชีวิตของเรา
ฉันรู้ถึงไส้ถึงพุง
มันอาจจะออกมาดี แต่เธอไม่ยอมฟัง
ฮัลโหล
- อะไร - ฉันเพิ่งโทรหาโลแกน
- ทำไม - ไม่รู้
มันแค่เกิดขึ้น เหมือนทำโดยอัตโนมัติ
โอ พระเจ้า นี่คือสิ่งที่ฉันทำ พอโมโห ฉันก็โทรหาโลแกน
เป็นสิ่งที่ฉันเคยทำ เพราะตอนนี้ เธออาจจะรับสาย
เธอรับโทรศัพท์เขาเหรอ
- ฮัลโหล รอรี่ - บ้าจริง! ฉันทำอีกแล้ว
- ล้อเล่นรึเปล่า - ไม่
โทรหา 911 ฉันกำลังจะเป็นบ้า
นี่ตัวตนของฉันใช่มั้ย
คนที่เธอเคยรู้จักสมัยละอ่อน คนที่ฉลาดและสำรวม
ถูกชีวิตเคี้ยวๆ แล้วถุยออกมา
จะไม่มีวันได้เห็นอีก
- รอรี่ มีอะไร - ให้ตาย
ฟังนะ โอเค เธอต้องผ่อนคลาย
- เอายาลดไขมันมั้ย แซ็คมีนะ - ไม่ ฉันไม่ต้องการ
ฉันอยากอายุ 20 อีกครั้ง
เธอน่าจะเห็นเราเมื่อวานนี้ มันแย่มาก
เรายืนตะโกนใส่กัน กลางสุสาน
มีคนไว้ทุกข์อยู่รอบตัวเรา
ยังไงวันนั้นของพวกเขาก็ไม่สนุก
- ฉันจะทำยังไงดี - เดี๋ยวแม่เธอก็สงบเอง
แม่มองฉันแบบเดียวกับที่มองยาย
มันเจ็บมาก และฉันหมายความว่า...
ฉันไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่
คือว่า เธอต้องไม่อยากให้ฉันเขียน เรื่องเราอยู่แล้ว
ฉันไม่ยอมรับ เพราะฉันอยากเขียนมากเหลือเกิน
- ฉันเหนื่อยจัง - นี่
- อะไร - ฉันอยู่ในหนังสือมั้ย
อย่าเริ่มน่า
- ว่าแล้ว - ไม่ๆ ฉันรับเอง
- ไม่ เลน - เลิกโทรมาได้แล้ว
พูดเรื่องอะไรน่ะ เธอโทรหาผม
มือมันไปเอง เราจะแก้อาการนี้
เรามียาลดไขมัน เธอจะไม่ติดต่อไปอีก
เลน ให้เธอพูด
- ไม่ - เอาโทรศัพท์มา
- ไม่ ฉันกำลังปกป้องเธออยู่นะ - ไม่เป็นไร
ก็ได้
- ไง - เกิดอะไรขึ้น
ไม่มีอะไร แค่เจอวันแย่ๆ
ใช่ ได้ข่าวว่า คุณมีคอเลสเตอรอล
ไม่เอาน่า เอซ
วันนี้คุณโทรหาผมหลายครั้ง เมื่อคืนอีกสี่
แล้วคุณวางหูทุกครั้ง มีอะไร
ไม่มีอะไร ฉันแค่ทะเลาะกับแม่
คุยกับผมสิ ผมอยู่นี่แล้ว
ฉันแค่โกรธเธอ และอยากหาที่ระบาย
แล้วฉันก็นึกขึ้นได้ว่า ฉันโทรหาคุณไม่ได้อีกแล้ว
ทำไมล่ะ
- โลแกนคะ! - ผมจะออกไปคุยข้างนอก
เพราะเธออยู่ที่นั่น
รอรี่...
เธออยู่ที่นั่น
- ใช่ - เหตุผลนั้นแหละ
ฉันเดาว่าเราควรบอกลากัน
- ก็ถ้าคุณต้องการ - อย่ามาโบ้ยฉันสิ
- ผมขอโทษ - แปลว่าแค่นี้ใช่มั้ย
เราจะเลิกกัน
แต่ว่าเราเลิกกันไม่ได้ เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกัน
- พระเจ้า - เรื่องของผู้ใหญ่นี่มันยากจังเนอะ
ฉันสงสัยว่าแก๊งสามสิบยังแจ๋ว ต้องเจอเรื่องบ้าๆ แบบนี้ไหม
ลอเรไล นี่เทย์เลอร์พูด
คุณอาจไม่สนใจละครเพลงอีกแล้ว
แต่ตามมารยาท ผมโทรมาบอกให้คุณรู้ว่า
แนต คอมพ์ตันกับผม ไปปลีกวิเวกที่เคปค็อดสัปดาห์ที่แล้ว
และเราแต่งเพลงใหม่ขึ้นมา
ผมเชิญทุกคนที่เป็น คณะกรรมการที่ปรึกษา
แวะมาลองฟังที่รร.มิสแพทตี้คืนนี้
แต่ขอร้องล่ะ... ไม่ต้องเอาทัศนคติที่ไม่ดีมาด้วย
(ร.ร. สอนบัลเลต์ของมิสแพทตี้)
ฉันรู้ว่าชีวิตของคนอื่นๆ
ควรจะผ่านวูบไป
แต่ใครบางคนหันมาพูดว่า
แล้วคุณล่ะ
และฉันยืนอยู่ตรงนั้น
อ้าปากค้าง
สมองว่างเปล่า
ปัญหาทุกอย่างควรจะคลี่คลายเอง
เมื่อถึงป่านนี้
แผนที่ชีวิตของฉัน ควรจะชัดเจนและแม่นยำ
มีขีดสีแดงเล็กๆ
กับวงกลมสวยงาม บอกว่าอุปสรรคอยู่ตรงไหน
และกับระเบิด
โอ ฉันไม่ได้แกร่งดังหินผา
ฉันกำลังแตกสลายอยู่ครานี้
อาจไม่ใช่ทุกคนที่ได้ทำตามฝัน
อาจไม่ใช่ทุกคนที่ได้จูบเจ้าชายกบ
อาจมีเพียงฉันกับเจ้าตูบหนึ่งตัว
และตุ๊กตาปลาโลมาตัวเล็กๆ ที่วางทิ้งอยู่บนพื้น
และประตูเล็กๆ สำหรับเจ้าหมา
โอ ฉันไม่ได้แกร่งดังหินผา
ฉันกำลังแตกสลายอยู่ครานี้
ฉันจำเป็นต้องแกร่งดังหินผา
อย่างไรก็ตาม
ไม่ใช่ตอนนี้
ก็ไม่มีวัน
- ต้องตัดทิ้ง - น่าเบื่อชะมัด
- ลุค - อยู่ในนี้
ชั้นวางของนี่ทำให้ผมเป็นบ้า
ผมพยายามติดตั้งมันอยู่
เหรอคะ ดี
เราต้องคุยกัน
ผมกำลังยุ่งกับไอ้สิ่งนี้
ฉันมีเรื่องอยากจะบอกคุณ
โอเค บอกมา
ฉันจะไปจากที่นี่
คุณจะไปจากที่นี่เหรอ
และฉันอาจจะหายไปสักพัก
- สักพักคือนานแค่ไหน - สองสามสัปดาห์
- สองสามสัปดาห์เหรอ - อาจจะนานกว่านั้น
ลอเรไล นี่มันเรื่องอะไร
ฉันจะทำแบบ ไวลด์
- อะไรนะ - ไวลด์
- ผมไม่... หนังเหรอ - หนังสือ
มันต่างกันยังไง
หนังมันดัดแปลง หนังสือบริสุทธิ์
ฉันจะทำตามหนังสือ
แต่มันหมายความว่าไง คุณจะทำตาม ไวลด์
- ฉันจะไปที่นั่น - เส้นทางแปซิฟิกเครสต์เหรอ
และฉันจะเดินที่นั่น
- หรือไต่มัน - แน่นอน ไต่ก็ไต่
- เส้นทาง 2,000 ไมล์นะ - ฉันเดินไม่ถึงหรอก
- มันเป็นป่า - รู้
- อยู่นอกบ้าน ในธรรมชาติ - รู้ๆ
มีดิน แมลง สัตว์
- ฉันรู้ - ยุง แม่น้ำ
- ฉันรู้ ฉันรู้ - คุณต้องแบกเป้เอง
- ถือเองคนเดียว - ฉันรู้
- ดิวอี้กับแบรนดอนไปไม่ได้ - แม่เขาไม่ยอม
- คุณต้องนอนพื้น - ฉันรู้
- ทำอาหารเอง - รู้
- ต้องต้มน้ำเอง - ฉันรู้
- ไปตักน้ำจากลำธาร - รู้
- ธรรมชาตินะ - ฉันรู้
งั้นคุณก็รู้ว่าอะไรรออยู่ที่นั่น
แล้วคุณยังจะไปอีกเหรอ
ค่ะ
ทำไม
เพราะถ้าไม่ใช่ตอนนี้...
ก็คงไม่มีวัน
(บรรยายไทยโดย ต้องตา สุธรรมรังษี)