NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Lütfen Luke. Lütfen.
Bu sabah kaç fincan içtin?
- Hiç. - Artı?
Beş ama seninki daha iyi.
Birini öptüm ve dükkan soydum.
Tipin yüzünden uzak durmuyorlar Lorelai. Bunu düşün.
İnsanlar ölür, biz öderiz. Arabalarını çarparlar, biz öderiz.
- Ayakları kesilir, biz öderiz. - Yeni sloganın oldu.
- Sürtüklük mü yaptın? - O kadar mutlu değilim.
- İnsanlar bilhassa aptal bugün. - Çabuk!
- Luke vals mi yapıyor? - Luke vals yapıyor.
Bil ki bu işte varım. Ben varım.
Er Ryan'ı Kurtarmak'ın başı gibiydi ama en azından onlar Fransa'daydı.
Harvard'a gitmeyeceğim. Seks yaptım ama Harvard'a gitmem.
- Sen çocuksun. - Hamile kaldığımdan beri değilim.
Beraber atlıyoruz.
Yaptıklarımla sonsuza dek lanetlenme riskini aldım.
Yeter bu gevezelik.
Çünkü seni seviyorum gerzek.
Kar kokusu alıyorum.
KIŞ
Selam!
Uçaktan indiğinde böyle mi gözükürsün?
Böyle mi merhaba dersin?
Yedi saat boyunca veremli, difterili, uyuz insanlarla, humusla,
kuduz köpeklerle, koltuğuna saldıran, bozukluklarını çalan
uyuşturulmuş çocuklarla bir teneke kutuda tıkılı kaldın.
- Hangi şirketle uçuyorsun? - Bitkin ve kızarmış olmalısın.
Kötü kesilmiş saçlarla "I Dreamed a Dream" i söylerken
kendini Fransız liman işçilerine satmalısın.
Ama muhteşemsin. Kabul et, kafan iyi.
Hayır, değil.
Kaşmir eşofmanlarla koridorlarda yoga yapıyorsun,
o sırada terapi köpeğin saatinden Zoolander 2'yi izliyor.
Pıhtı önleyen ayak hareketleri yaparken
Yonah Schimmel Knishery şapkası takıp diş macunuyla sivilcemi kurutuyorum.
Nefesim kesildi.
- Epeydir yapmamışız. - İyi geldi.
- Seni özledim evlat. - Ben de seni özledim.
- Ne kadar oldu? - Yıllar oldu sanki.
- Kahve ve tako. - Prenses Charlotte'lu buzlu çay kaşıkları.
- Şu işi yapalım da bitsin mi? - En iyisi.
Bir gün ha? O kadarcık mı?
Üzgünüm!
Noel'le Şükran Günü'nü kaçırdın ve bir günlüğüne mi ziyarete geliyorsun?
Hiç mi değerim yok?
Yarın gece uçağıyla Londra'ya gitmem gerek.
- Yine Londra. - İş için.
Ve kedi beşikte Ve gümüş kaşık...
Yapma Emily.
İyi oyundu. Pekala, sen kazandın.
Zamanımız kısıtlı. Şehir turunu es geçelim mi?
- Şehir turunu es geçemeyiz. - Kısa tutarız.
- Le Chat Club, sıçanlar nedeniyle kapalı. - Yine mi?
- Parkmetrelerimiz oldu. - Nerede?
- Kimse ödemiyordu, kaldırdılar. - Bu şehri çete yönetiyor.
Al'in Krep Dünyası yine en iyi Noel süslemesi ödülünü kazandı.
Patlıcan İsa'lı doğum sahnesini yenmek mümkün değil.
Telefon kulübesi kaldırılmalı mı tartışması var.
Superman bizi Ben Affleck'ten kurtarırken nerede kılık değiştirecek?
Ben de bu noktaya parmak bastım.
- Bu pankartlar ne ayak? - En iyi haberi sona sakladım.
Taylor foseptik tankların bize yakışmadığına karar verdi.
- Kanalizasyon sistemine geçmek istiyor. - Nasıl yapabiliriz ki?
Kapı kapı dolaşıp milletten korkunç foseptik tankı öyküleri topluyor.
- Aman Tanrım! - Bu öyküleri derleyecek.
Sonra özel bir heyetle beraber ilçe uzmanı için öyküleri canlandıracak.
Daha çok kalayım diye mi anlatıyorsun?
- İşe yarıyor mu? - Bir nevi.
- Merhaba Bayan Patty! - Rory! Çok güzel görünüyorsun!
Uçaktan yeni indi!
İş telefonum çalıyor.
- Çalmıyor. - Evet, biliyorum.
- Bu da. - Biliyorum.
- Omar Little'dan çok telefonun var. - Biri kendim, biri iş için.
Biri de Stars Hollow'da çeken telefonum. Teorik olarak.
Tüm kasabanın dev bir kar küresinin içinde olması
sinyal çubuklarının sayısını etkiliyordur muhtemelen.
Alo? Alo?
Kahretsin! Alo?
Sesiniz kesiliyor.
Hadi ama.
Alo?
Hatta kalın! Alo?
Lanet olsun! Alo?
Şimdi duyuyor musunuz? Duyuyor...
Evet! Merhaba! Çok iyi! Nasılsınız?
Alo?
Ağaçlara doğru gidiyorum! Ağaçlara doğru gidiyorum.
Tamam, ağaçların oradayım. Alo? Alo?
Doose'yi deneyeceğim. Geliyor musun?
- Yok, adım sayım doldu. - Peki.
Alo?
Hâlâ hatta mısınız? Tamam. Telefon!
Selam! Kusura bakmayın, ben yine Rory Gilmore. Ingrid az önce...
Alo? Alo?
Alo? Kahretsin!
Alo?
Evet! Tabii ki arayabilir.
Tamam, bu numaradan. Sağ olun.
Rory! Bugün geleceğini bilmiyordum.
Hızlıca bir uğrayıp gidiyorum sadece.
- Lahana. - Ne?
Yine bekleriz.
- Anlat bakalım, neler oluyor? - Hiç sorma.
- Evet, Zach terfi aldı. - Aman Tanrım! Neden ki?
- Bilmem, onu seviyorlar galiba. - Zavallı.
Evet, şimdi sevkiyat amiri oldu. Kravat takmak zorunda.
Çok üzüldüm.
Çok fena. "Leonard Cohen'ın gençliği gibisin" diyorum.
- Ama aslında babasına benziyor. - Pardon.
- Tabii. - Alo? Ingrid. Nihayet!
Sonunda konuşabiliyoruz.
Lorelai, sana rastladığım iyi oldu.
- Evin şu tarafta Kirk. - Yine kaybolmadım.
Yeni bir iş kurduğumu sana haber vermek istedim.
Araba paylaşımı işi.
Adını Ooober koydum.
Zaten bir Uber var Kirk.
Hayır, Uber değil. Ooober. "U" yerine üç tane "O" var.
- Tamam ama bu... - Ooober.
- Tamam. Ama bu... - Ooober.
İnsanların araba talep ettiği, benim gidip onları aldığım bir hizmet.
- Uber gibi. - Ama bu Ooober.
Aynı şey.
- Hayır, değil. - Kirk, uygulamayla araba çağrılıyor işte.
- Uygulamam yok. - Nasıl araba çağrılıyor?
İnsanlar annemi, annem beni arıyor, araba bulup onları alıyorum.
- Yani Uber'ın kötü bir versiyonu. - Ve Ooober diye söyleniyor.
- O sesi çıkarma. - Tamam, annemin numarası sende var.
Şimdi müsaadenle, Petal'ın yatma vakti geçti.
Güle güle Petal.
Kirk ne zaman domuz aldı?
Babette, Lulu'yla çocuk yapmak istediklerini duymuş, para topladık.
Birkaç sene kazanmış olduk.
- Akıllıca. - Hazır mısın?
Bir dakika.
Stars Hollow Gazetesi'ni alana dek eve dönmüş sayılmam.
Noel sayısı.
Ahır haberleri, Noel Baba'nın dilekleri, eggnog noktaları ve Noel şiiri.
- Her yıl aynı şiir. - Hiç sekmiyor.
Eve dönmek ne güzel.
Ne var?
Kar kokusu alıyorum.
Hiçbir şey güzel görünmez
Kış yıldızlarının ışıltısı kadar
Yeni yağan karın üstünde parıldıyorlar
Ayın mavi ışığı
İç ısıtan bir kış ışıltısı yayarken
Öyle güzel bir duygu ki
Mum ışığının titreşmesi
Sıcak pencere eve çağırır seni
Şömine çıtırtısıyla
İç ısıtan bir kış parıltısı yayar
Yaz cezbeder sonsuz geceleriyle
Sonbahar da öbek öbek altın yapraklarla
İlkbahar en aydınlığıdır Kasıp kavuran fırtınaların ardından
Ama kışın kendine hastır büyüsü
- Aldın mı? - Evet.
- Emin misin? - Evet.
Hadi, kardan kaçıp içeri girelim!
Gidelim!
Luke seni gördüğüne çok sevinecek.
Onu görmek için sabırsızlanıyorum.
Merhaba haham.
- Paul Anka, sana ne giydirmiş? - Hayır, bu onun fikriydi.
Kendini kötü hissetme. Bana da aynı şeyi yaptı.
- Tamam, hazırlan. - Neye?
- İnanılmaz gururlu Luke'a. - Ne?
Luke! Bu bir Noel mucizesi!
- İşte The New Yorker yazarı! - İnanılmaz gururlu!
Bir "Talk of the Town" yazısıydı sadece.
Bir "Talk of the Town" yazısıymış, hadi. Müthişti. Hakkında yazdığın o kadın...
- Naomi Shropshire. - Evet! Evet!
- Onu duymamıştım, şimdi sanki tanıyorum. - Çok memnun oldum.
Hiç The New Yorker okumamıştım, şimdi her hafta okuyorum.
Sevindim.
Abone oldum. Kim demiş basılı yayın öldü diye?
- Sadece tüm dünya. - Tüm dünya ne...
- Yemek mi yiyorsunuz? - Sadece tako.
- Ufacık şeyler. - Burada yemek yapıyorum.
- Vay. Şişman mıyım yani? - Ne?
- Vücudumu yargıladın. - Yargılamadım.
- Tepem atıyor! - Tanrı aşkına!
Noel'de savaş!
İki ana yemek yapıyorum çünkü sen öyle söyledin.
- Hangi yemekler? - Peynirli makarna, parmesanlı pirzola.
- Sarımsaklı ekmekle mi? - Ve çıtır patates!
Çıtır patates yapmıyorum.
- Niye? - Gıdaya ihtiyacımız var!
- Tako yiyorsunuz! - Çıtır patates takoyla iyi gider.
İçinde harika olur.
- Evet! - Hayır!
- Ciddiyim! - Organik bunlar.
Peki, tartışma bitti! Çıtır patatesi bırak, takoları bitirin,
ellerinizi yıkayın, yemek hazır sayılır!
Mini donutlardan aldığını gördüm. Derhal yerine koy.
Burada yaptığım konuşmalara inanamıyorum.
- Yemek yapmak sakinleştirir sanıyordum. - Hayır. Sen var ya...
O şarkıyı açıp Rory'nin odasına kaçma. Hey! En azından sesini kıs!
- Kutularım geldi mi? - Askının arkasında.
Harika!
Demek sonunda Brooklyn'deki daireni bıraktın, öyle mi?
Öyle. Lena Dunham bensiz idare etmek zorunda kalacak.
- Özleyecek misin? - Biraz.
Ben özleyeceğim.
Her annenin küçük kızı için istediği o eski Amerikan mahallesiyle
Trainspotting karışımı bir havası vardı.
Kesinlikle çok düzgün bir daireydi.
Giysin duvara yapışmasın diye duvardan uzak durman çok hoştu.
- Bir duvar öyleydi. - Bazı yerlerde hiçbir duvar öyle olmuyor.
Harika bir evdi ama hiç eve gitmiyordum. Bu yıl kaç gece evdeydim, biliyor musun?
- Üç? - Hayır.
- 18? - Hayır.
- 46? - Hayır.
Tahmin yarışması gibi az söylersem kazanıp çok söylersem kayıp mı ediyorum?
Tam olarak kaç gece, bilmiyorum.
Ama çok değil. Şimdi bina satışa çıktı.
Ben de daire almaya hazır değilim, o yüzden şöyle dedim...
- Hoşça kal Brooklyn. - Hoşça kal Brooklyn. Bu kutu açık.
- Kahretsin, güvenlik kontrolü! - Cidden eşyalarıma mı baktın?
- Evet, hayal kırıklığına uğradım. - Hayal kırıklığına mı uğradın?
Eğlenceli bir şeyler olur sanmıştım. Define haritası ya da
Huck'ın sudan korkan bir klan lideri olduğu bir Huckleberry Finn filmi gibi.
Bence oldukça heyecanlı.
Daire yok, kira yok, bağ yok.
Burada kalabilirim, Lane'de kalabilirim.
Bu benim için kök salmama, kendimi hayatın akışına bırakma,
nerede yazılacak bir şey varsa oraya gitme zamanı.
Keşke kutulara etiket koymayı akıl etseydim,
şimdi ne nerede, hiç bilmiyorum.
Çizmelerim, paltolarım, iç çamaşırlarım...
Çamaşırların nerede, bilmiyor musun?
Lane'de olabilir.
- Taşındığından beri çamaşır giymedin mi? - Yargılama.
Gwen Stefani gibiyim be. Ben vereyim mi?
Bu konudan söz etmeyi keselim artık. Uğurlu kıyafetimi arıyorum.
Çamaşırsız giydiğin her kıyafet uğurlu kıyafetin olur.
Condé Nast ile büyük bir görüşmem var.
Belli bir şekilde giyinince kendimi Diane Sawyer gibi hissediyorum.
Mike Nichols masken mi var?
Ben bakarım!
Bu ne?
Havalı yazının olduğu The New Yorker dergisiyle dolu bir kutu.
Altı kutudan biri.
- Şaka yapıyorsun. - İnanılmaz gururlu!
O çocuk geldi.
- Hangi çocuk? - Biliyorsun işte. Jeffrey.
- Kim? - Allen? Billy?
O isimler arasında hiçbir benzerlik yok.
- O işte. Seninki. - Paul mu?
- Evet, Paul. - Paul burada değil.
- Paul burada. - Paul kim?
Benim erkek arkadaşım olan Paul mu? Lanet olsun! Paul gelmiş!
- Paul neden gelmiş? - Onu yemeğe davet etmiştim, unuttum.
Kahretsin, kahretsin.
Rory'nin erkek arkadaşı Paul'u unutmana inanamıyorum.
Geldin demek.
Tabii ki geldim.
- Sana getirdim. - Çok güzeller.
- Peru'da yetişiyorlar. İlginç bilgi. - Çok ilginç.
- Bakın, kim gelmiş. - Paul, vay canına! Seni görmek ne güzel.
Sizi de. Davet için teşekkürler.
Saçını mı değiştirdin?
- Hayır. - Kilo mu verdin?
- Hayır. - Kilo mu aldın?
Şunları suya koyayım.
- Gelsene Paul. - Tabii, gelirim.
Bu çocuğu daha önce hiç görmedim.
- Gördün mü? - Aylardır birlikteler.
- Bir sene oldu galiba. - Eve gelmiş!
- Evet! - Bir süper kahraman gibi.
Ama gücü kendisiyle ne kadar zaman geçirilse de hatırlanmaması.
Tüm Marvel filmleri gibi.
- Bir şey içer misin Pete? - Paul.
Paul. Ben...
Pete, bizim köpeğin arkadaşı. Köpeğimizin adı Paul.
- Soyadı Anka. - Nedense soyadıma çok yakın.
- Doğru. Çok yakın. - Bir tek bunu bulabildim.
- İşe yarar. - Tamam.
- Kırmızı uyar mı... - Paul.
- Anladım. Paul, kırmızı? - Kırmızı gayet iyi.
- Hey Luke. - Efendim?
- Getirdim. - Sen...
Son gelişimde konuştuğumuz antika İngiliz anahtarını. Hatırladın mı?
Teknenle balığa çıkmıştık.
Babanın hırdavat dükkanı varmış. Şimdi restoranmış.
"Dedemin de hırdavat dükkanı vardı, her aletini sakladım" demiştim.
Tekneyi hatırlıyorum.
Babanın sevdiği bir ayarlı anahtar varmış, "keşke saklasaydım" demiştin.
Ben dedemin sevdiği ayarlı anahtarı sakladığımı söyledim.
Gidip getireyim.
Yaptığımız tüm bu konuşmayı unuttum.
Yapmayın yahu.
Beni davet ettiğiniz için teşekkürler. Rory'yle bu aralar pek görüşemiyorum.
En azından yıl dönümümüzde görüşüyoruz, bu harika.
İki yıl geçtiğine inanabiliyor musunuz? Pamuk yıl dönümü.
Tamam, buldum. Hadi bakalım.
İşte. Arkasındaki tarihe bak.
Ve Lorelai...
Sana bahsettiğim antivirüs programı. Bilgisayarına yükleyeyim mi?
- Nerede? - Oturma odasında.
Ters Yüz'deki Üzüntü'nün etiketleri var üzerinde, değil mi?
- Hatırladın. - Tamam.
- Hatırlaması ne hoş. - Birinin hatırlaması ne hoş.
Bu çok güzel bir anahtar.
- Buna ne yaptın sen? - Ne?
Bu DVR tamamen dolu.
Bunlar nedir, hiçbir fikrim yok.
Uykusuz Bakireler, Ölümcül Balayı...
Lifetime klasikleri.
Öldürücü Aşk, Minnie'nin İlk Seferi.
Asi bir kız, üvey babasının müşterisi olduğu eskort şirketine katılır.
Alec Baldwin. Yoga öncesi.
- Kalsın mı yani? - Kalsın.
- Tamam. Tesadüfi Takıntı. - Kalsın.
- Üniversite Şehrinde Cinayet. - Kalsın.
- Akıl Suçları. - Kalsın!
Ölümcül Aklanma, Kızım Olmadan Asla, Bebek Satıcıları, Yarım Kalan İhanet,
İnternette Tanıştığı Kız, İnternette Tanıştığı Oğlan,
Ölümcül Yeminler, Yalancı Gözler, Söylenen Yalanlar, Dadımın Sırrı.
Kumanda mı bozuk? Tek bir kanal mı çekiyor?
- Pijamam nerede? - Çekmecede.
- Felix... - Oscar...
Pijamalarım çekmecede tıkılı değil, sandalyede, buruşmuş, yatağa hazır olmalı.
Pijamaların yavru köpek değil.
Uyku öncesi ritüellerimi şu ana dek sevmeliydin.
Neden böyle yavaşsın?
Rory'nin yazdığı o yazıyı kafamdan atamıyorum.
Öyle mi? Çünkü hiç iltifat etmedin.
Bunlar...
- Köpek yavruları! - Evet.
- Harika bir çocuğun var. - Fena sayılmaz.
Bizim yeri göğü inleten sevişmemizi duyacağından endişeli.
- Ne yapıyorsun? - Kardashian'lı dergilerimi düzenliyorum.
- Oyalanıyorsun. - Hayır, düzenliyorum.
Bu akşam rüyanı görmeyeceksin.
Pis banyo rüyamı mı? Evet, göreceğim.
Yatağa gel hadi!
Beş gece üst üste!
Bir tuvalet arıyorum ve sonra bir tane buluyorum.
Şark Vaatleri'ndeki buhar odası sahnesi gibi,
sadece duvarlardaki şey kan değil.
- Bunu düşünme. - Tuvaletler hep devasa.
- Kabinler, pisuvarlar ve pisuvarlar... - Bu bir rüya!
Dün gece Radio City Music Hall'un tuvaletindeydim.
- The Rockettes vardı. Ayakları kayıyordu. - Tamam. Anladım.
İnekler gibi ayakta uyusak ya.
Bak, yatağa gelirsen o saçma filmlerden birini izleyebilirsin.
- Baştan sona mı? - Evet.
Adamın şüphelenen kız kardeşi, iş arkadaşı ya da gey dostu
göl kıyısındaki terk edilmiş kulübeyi inceleyip
katile dair ipucu bulduğunda kafaya çekiç yiyince kapattırmayacaksın.
- Hayır. - Rory, oynaştığımızı sanacak.
Kimse onun salak olduğunu söylemedi.
49 milyar dolar ya da hisse başına yaklaşık 95 dolarlık anlaşma...
Kapı koluna dokunma!
Kurullar anlaşmayı onayladı, şimdi de uzun yasal süreç başlıyor.
Tüm bunlar...
Dört, beş, altı, yedi, sekiz.
Baştan tekrar et. Beş, altı, yedi, sekiz.
Sürt, üç, beş, yedi ve vur.
Vur, vur, ayak değiştir, vur, vur, vur, tekrar.
Sürt! Üç, beş!
Ses çok mu yüksek?
- Hayır. Yeterince yüksek. - Ayak değiştir.
- Ne yapıyorsun? - Stresten tap dansı yapıyorum.
Endişelerimden kurtulmama yarıyor. Sakinleştiriyor.
Ne zamandan beri sorunlarını tap'le savuşturuyorsun?
Yaklaşık bir aydır. Beynimi susturmam lazımdı.
Meditasyonu denedim. Koşmayı denedim.
Sonra bu konuda bir şey okudum. Artık uyuyamadığımda kalkıp tap yapıyorum.
Güzel.
- Berbatsın, biliyorsun. - Biliyorum.
Altı, yedi ve sürt!
- Nereye? - Hiçbir yere.
- Telefonunu alma. - Ne alakası var?
Bunu çekme.
Paul Anka'ya bakıyorum. Danstan çok korkar.
Ciddiyim, böyle stres atıyorum. Stres atmamı stresli hâle getirme!
- Kahretsin. Nerede bu? - Sakladım.
Çok fenasın.
Seni tanımıyor muyum? Gözlerimi senden aldım ben.
- Peki. - Kahve ister misin?
- Evet, lütfen. - Seni uyandırmadığıma emin misin?
Pisuvar tableti değilsen evet.
Aç mısın?
- Tablet deyince acıktın mı? - Evet.
Biraz açım.
- Evde olman ne güzel. - Uyuyor olmanı isterdim.
- Ben de senin. - Aklımda çok şey var.
- The Atlantic'e yazdığım yazı iptal oldu. - Hayır! Ne zaman?
- Bugün. Gelen telefon onun içindi. - Neden?
Başka bir yazı için çıkarmışlar. Oluyor böyle.
Çok üzüldüm.
Sorun değil. Pek çok tarakta bezim var.
The New Yorker yazısı için hâlâ iyi yorumlar alıyorum.
Gail Collins'e saldırdığımı söylemiş miydim?
Söylemedin.
Metro'nun editörüyle konuşma umuduyla Times binasının lobisinde bekliyordum,
birden Gail Collins içeri girdi.
92nd Street Y'da onunla tanışmıştım.
Onu görmeyi hiç beklemiyordum, aşırı kafein almıştım
ve üzerine atıldım.
O da tanımadığı biri üzerine atılıyor sandı.
- Ne hassas. - Aptal durumuna düştüm.
Çok korktu, bana cüzdanını verdi.
- Aldın mı? - Hayır.
Ama ne bileyim, çok kibardı.
Kim olduğumu anlayıp güvenliklere beni bırakmalarını söyledi.
İşin iyi yanı, kesinlikle bir intiba bırakmış oldun.
Sorun değil. Benim çok tarakta bezim var.
Duydum. Dokumacı olmalısın.
- Peki ya sen? - Bana ne olmuş?
Yine aynı rüyalar mı?
Sadece strese girdim ve son zamanlarda faniliğimi hissediyorum.
Ne demek istiyorsun?
Geçen gün bir konuk odasında bir broşür bırakmış.
Anthem of the Seas broşürü. Sayfalarını karıştırdım,
yüzme havuzlarına, açık büfe fotoğraflarına baktım.
Her şey önceden planlı, Wi-Fi var, Rock of Ages var.
Para getirmene gerek yok. Ben de şöyle düşündüm.
- Hayır! - Gemi yolculuğuna çıkmak hoş olabilir.
- Olmaz! - Ve sonra da kalçamı kırdım.
- Gemi yolculuğu yapmıyorsun. - Biliyorum.
- Luke'la her şey yolunda mı? - Evet, gayet iyi.
Ben onu kızdırıyorum, o dolap yapıyor. Ya da ben öyle sanıyorum.
Depo alanına ihtiyacımız varmış.
Sence büyükbabam yüzünden mi?
Ani gemi yolculuğu ihtiyacım mı?
- Evet. - Hayır.
Bilmiyorum. Belki de.
Onu özlüyorum.
Eksik dostların şerefine.
Kimileri gece kahve içmek uykuyu kaçırır diyebilir.
Ne aptal insanlar.
"NOEL'DE TEK İSTEĞİM İKİ ÖN DİŞ VE STARS HOLLOW İÇİN KANALİZASYON!"
CEP TELEFONU YASAKTIR
Caesar, hadi! Tostum nerede?
- Tost makinesi bozuldu. - Ne?
Fişi çıkıkmış. Tost hemen geliyor.
İki tarafı pişmiş, çırpılmış, akı peynirli yumurta. Biraz daha kahve?
Wi-Fi şifreniz ne?
- Dinerluke. "D" büyük, "L" küçük. - Al!
Luke, foseptik tankı ifadenle ilgili konuşmalıyız.
Foseptik tankı ifadesi vermeyeceğim Taylor.
Neye ihtiyacım olduğunu anlamadıysan yardımcı olacak örnek ifadeler getirdim.
Mimsy Frupp'ın, torununun sonbahar yapraklarına daldığı
o feci günü anlatışını çok öğretici bulacaksın bence.
Yaramazın bir sonbahar cennetine daldığını sanıyormuş.
Bir bakmış ki çocuk baştan aşağı...
- Taylor, ya bir şey sipariş et ya da çık. - Peki.
Yeni menü. Biraz zamana ihtiyacım var.
- Affedersiniz. Şifre ne? - DINERDANES321. Hepsi büyük harfle.
- İşte geldi. Girsene! - Ya ben?
Sen de gir bakalım.
- Tedirgin mi olmalıyım? - Genelde evet.
Peki, görmenizi istediğim bir şey var.
Yeni menüler.
Çok hoş.
- Bir şey fark ettin mi? - Hayır.
Arkasını çevir.
- The New Yorker yazım. Vay be! - İnanılmaz gururlu!
Herkes okusun diye.
- Şimdi, size ne vereyim? - Kahve lütfen.
- Bir listem var, hepsini paket istiyorum. - Tamamdır.
Bu benim yazım. Plastikle kaplı.
Luke yanıma taşındığında sonunda tuhaflaşacağını biliyordun.
Beni seçtiğiniz için teşekkürler! Annemi arayıp bana puan vermeyi unutmayın!
Beş yıldız çok iyi olur!
İlk resmi yolcum!
Başarıyla buraya getirdiğim şu yaşlı kadın var ya?
Kendisi Peach Tree Yolu, 88 numaradan Dul Joy Puddleston.
Ve şimdi benim yeni girişimim sayesinde
Dul Puddleston kemoterapisine yalnızca on dakika gecikti!
Siparişin var mı?
Şekerlemeli, muzlu milkshake. Uçuyorum dostum!
- Bu iş yürüyecek. - Muhteşem.
- Bu alan çok uygun. - Ne için uygun Kirk?
Yeni işletmemi duydun mu Luke? Ooober'ı?
O sesi çıkarma!
İnsanlar araba çağırdıktan sonra onları alacak bir yer bulmalıyım.
- Bu köşe olur. - Uber öyle çalışmıyor ki.
Bu Uber değil, bu...
Luke, kadınına hâkim ol.
- Onlar senin bagel'ın bile değil! - Onlara yenilerini alacağım.
Kahretsin! Paul'u mu unuttum?
- Şaka yapıyorsun! - Hayır!
Bunca zamandır evde miydi?
- Arabasını evin önünde fark etmedin mi? - Hayır, sen?
- Demek buradasın! - Selam Paul. Özür dilerim, ben...
Benim hatam. Benimle gelip bir şeye bakmasını istedim.
Sana not bırakacaktım ama unutmuşum.
- Şimdi seni arıyordum. Otur. Aç mısın? - Pek değil.
- Pek değil mi? - Pek kahvaltı yapmam.
Yani kahvaltı yaptın mı?
- Hayır. - Bunu biliyor muydun?
Ellerimi yıkayayım. Bana çay söyleyin.
- Çay mı? Hayır. - Evet. Hadi git.
Tamam.
Bu çocuktan ayrılmalısın.
Biliyorum. Niyet ediyorum ama hep unutuyorum.
Unutuyorsun. Çok üzücü!
Senin kahvaltı listen ve senin kahven. İyi uçuşlar. Kısa zamanda yine gel.
- Ve bir menü al. - Sağ ol Luke.
- Hoşça kal. - Hoşça kal.
Kahretsin, kahretsin!
- Yemekleri aldım. - Hazır mısın?
Kesinlikle.
DRAGONFLY OTELİ
Hiç anlamıyorum.
Evlenmeden önce Frederick çocuklara karşı benden daha kayıtsızdı.
- Bu mümkün değil. - Evet.
Timmy'nin düştüğü kuyunun yanından geçsek bozuk para atabilirdi.
- Belki de duygularını kendine sakladı. - Beş yıl boyunca mı? Hayır.
Bir şey oldu.
"Evet" dedikten 20 dakika sonra aklını yitirdi.
Şimdi tek konuştuğu, "Bil bakalım, kim hamile?"
ya da "Hangi okul bölgesinde? İyi bir okul bölgesinde oturmak gerekir."
Ben de diyorum ki "Neden? Yatılı okul bunun için değil mi?
İyi bir okul bölgesinde oturmaya gerek kalmasın diye."
Yatılı okul onun için değil bence.
Çok acayip.
Ellerime çocuk tutuşturuyor.
"Tutsana. Ne hissediyorsun?"
"Brioni takımıma salya bulaştı, öfke desem?"
- Burası neden soğan kokuyor? - Mutfaktaki yeni geçici ekipten.
- O bu akşam mıydı? - Evet, bu akşam.
Bu fikri hiç sevmedim.
Boş bir yemek salonumuz ve mutfağımız var.
- Ne yapmamızı önerirsin? - Gösteri yapalım?
Tüm restoranların 16.45'te kapandığı bir kasabada yaşıyoruz.
İnsanlar yemek yemeli.
- Yeni şefin adı neydi? - Yapma.
Hatırlayamıyorum. Milyonlarca heceden oluşuyor.
Roy Choi.
- Yemek kamyoncusu. - Yemek kamyoncusu değil.
Öyle, yemek kamyonu var.
Bir yemek kamyonu filosu, üç restoranı ve internette çok sayıda takipçisi var.
Yani tweet mi atıyor? Twitter'cı mı?
"Çocuklar, gelin Dragonfly'da havalı yemekler yiyin."
Twitter ne, biliyor musun?
- Havalı biri, değil mi? - Evet, havalı görünüyor.
Havalıları sevmem, yanlarında ezik kalıyorum.
Havalı bir tipin tweet'lerine gerek yok, kendi otelimde eziliyorum.
Sen neden Xanax kullanmıyorsun? Senin için icat edilmiş.
Hem kolundaki Kogi dövmesi ne?
Kogi işletmesinin adı.
Wino Forever kadar akıllıca olmasa da en azından dövmenin teması doğru.
- Sürekli bir şef tutmalıyız. - Tutmalıyız, değil mi?
- Bu geçici şey ne kadar sürecek? - İki hafta.
- Daha kısa olmaz mı? - Hayır.
- Daha kısa olsun. - Çocuğa ihtiyacım yok. Sen varsın.
Harika. Bütün oteli yakacak.
- Selam Lorelai. - Selam.
Mutfak muhteşem.
- Sookie mutfağı çok iyi kurmuş. - Evet, Sookie dâhidir.
- Bunlar ne? - Abalon sever misin?
- Tuzak soru mu bu? - Abalon çok lezzetlidir.
Kızarmış arpacık soğanı, taze soğan, kişniş, acı biber yağı
ve abalon ile bezelye lapası yapıyorum.
Bir şey soracaktım.
Yemek salonunu daha az büyükanne işi yapabilir miyim?
- Olmaz. - Sorun. Sorun olmaz.
Büyükanne havasını yok et.
İstediğini yap. Büyükannemden nefret ederdim, korkunçtu.
Senin burada olman ve onun olmaması bizi çok mutlu ediyor.
Peki, hadi o zaman çocuklar. Gidelim.
Teşekkür ederim.
Abalon! Yaşasın!
Rahat olur musun lütfen?
Seninle Frederick arasında felç geçireceğim.
- Nerede o? - Ne?
Kahve makinesi nerede?
Dün tam buradaydı!
- Tam buradaydı! Roy! - Dur...
Roy! Roy?
Kahve makinesi nerede?
Onu taşıdım. Tezgah alanı gerekiyordu. Eduardo sana kahve yapabilir.
- Nasıl? Eduardo sihirbaz mı? - Ocakta yaptığı kahve...
Gerçekten de... Geri getirebilirim.
Çok üzgünüm ama bu iş yürümeyecek.
- Michel! - Buradayım.
Pardon. Michel, Momo'yu bir ara,
çok havalı bir lapa atraksiyonu için yerleri var mı, sor.
Teşekkür ederim. Seninle çalışmak bir zevkti.
Louis seni Momo Lastikleri'ne götürecek ve yerleşmene yardım edecek.
- Bir dakika, lastik dükkanı mı o? - Güle güle. Sağ ol.
Ne var Michel?
Anthony Bourdain'e davrandığından daha iyi davrandın.
Bourdain, Sookie'nin yerine park etmişti.
Şimdi bir kez daha boş bir mutfağımız var.
Tam zamanlı şef bulacağız.
- Hayır. - Evet.
Sana göre öyle yemek yapan yok.
- Yok. - April Bloomfield?
- Çok domuz eti. - Alice Waters?
- Biraz uçuk. - David Chang?
Al da aynı şeyi yapıyor.
Al'ın Krep Dünyası, David Chang ile aynı şeyi yapmıyor.
Ne yapayım, doğru kişi olmalı.
Onu özlüyor musun? Güzel. Ben özlemiyorum. Bizi terk etti.
- Bizi terk etmedi. - Altı aylık kafa izni.
Öyle dedi. Kafasını boşaltacak ve yeni tarifler bulup geri dönecekti.
Bu bir sene önceydi.
Ne diyebilirim ki? Bir tutkuya kapıldı.
- Öyle mi? Neymiş tutkusu? - Michel.
Merak ediyorum. Ormanda ne yaptığını anlatır mısın?
Blue Hill Çiftliğinde Dan Barber'la çalışıyor.
Ne yapıyor?
Besin yetiştirme teknikleri geliştirmesine,
meyve ve sebzelerin evrimini sağlamasına yardım ediyor.
Bu da onları yiyen insanlara faydalı bir şey ve...
Bilmiyorum. Dünyayı kurtarıyorlar. Sitede yazıyor.
Hayır, telefon çekmeyen bir kulübeyi işgal etmiş,
palto askılığından ananas yetiştirmeye çalışıyor!
Dünyayı kurtarmıyor, bacağını bir daha tıraş etmemenin yolunu buldu.
- Merhaba Gypsy! - İyi haberlerim var.
Harika! Neymiş?
Lorelai. Kahretsin, yanlış aramışım.
- Seni sonra ararım. - Dur! Arabamı ne zaman geri alabilirim?
Bir parça bekliyorum.
1983'ten bir DeLorean'la gelecek.
- Bu akşam Hartford'a gitmem gerek. - Ne desem, bilemiyorum.
Dur, biliyorum. Yeni bir araba al.
- Sağ ol. Harika. - Bundan nefret ediyorum.
- Çok eski. - Anladım.
- Ama tekmelemesi eğlenceli. - Hoşça kal Gypsy.
Merhaba, Bayan Gleason.
Kirk, burası buz gibi.
Muhtemelen zemini havalandırdığım için.
- Efendim? - Zemin diyorum.
Zeminde birkaç küçük delik açtım.
Bunun bir açıklaması var mıydı yoksa...
Geçen hafta iki müşteri bayıldı.
Yaşlılardı, yani yaşlılıktan olabilir.
Ya da karbonmonoksitten.
Pişman olmadan önlemimi alayım, dedim.
- Su ister misin? - Evet, iyi olur.
İşte, rica etsem...
Tamam.
Biraz müziğe ne dersin?
Radyo çalındı ama istediğin her şarkıyı memnuniyetle söylerim.
Carpenters şarkısı olduğu sürece.
- Carpenters'tan bir şarkıya ne dersin? - İyi seçim.
Teşekkürler Kirk.
Daha gelmedik.
- Bence sorun değil. - Kapıdan kapıya hizmet bu.
Kapıya kadar gitmediğini kimseye söylemem.
Yine de aynı ücreti almam gerek.
Önemli değil Kirk.
- İşte geldin! - Güle güle Kirk.
Hola! Merhaba.
Merhaba. Ben Lorelai.
Emily'nin...
Hayır. Rory'nin henüz geldiğini sanmıyorum.
Kızım... İşte bu o.
Gelmemiş ve bu akşam yalnız olmayacağım.
Dışarıda bekleyeceğim.
Ama Bayan Gilmore'a bir şey söylemeyin.
Tamam mı?
- Tamam. - Teşekkür ederim.
Tanrı'ya şükür.
Hey, tam 7'de burada olacağını söylemiştin.
- Saat 7.05. - Özrün kabul edildi.
- Neden dışarıdasın? Hava buz gibi. - Biz bir ekibiz, beraber gireriz.
Dean Martin, Jerry Lewis'siz girer mi?
Hayır ama Jerry Lewis, Dean'siz girer.
Ben Jerry Lewis miyim?
- Zili çalıyorum. - Niye ben Jerry Lewis'im?
Bunu cevaplamam gerekmiyor.
Merhaba, Rory geldi.
Tamam.
Rory, geldin demek. Seni görmek ne güzel.
Merhaba büyükanne. Seni görmek çok güzel. Nasılsın?
Ne de olsa bir Gilmore'um.
Tanrım, ışıl ışıl görünüyorsun.
Ne de olsa bir Gilmore. Ve 32 yaşında, onun da etkisi var.
- Âşıksın herhalde. - Merhaba anne.
İçeri çamur taşıma. Yerleri cilalattım.
- Seninle bile daha yakındık. - Affedersiniz Bayan Gilmore.
Güzel. Buraya. Ampule ihtiyacım var.
Şuraya. Görüyorsun...
Şuraya ve şuraya.
Ampuller patladı.
- Sorun değil. - Tamam mı?
Bir de... Burada da...
Şu duvar lambası...
Resmin üzerine ışığı düşecek. Ve burada resmin üzeri...
Resmin üzerine ışık? Tamam mı?
Yeni bir tamirci mi buldun anne?
- Cyrano? - Büyükanne, yeni bir tamirci mi tuttun?
Evet. Bu Alejandro.
Berta'nın kocası ve müthiş biri. Her şeyi halledebiliyor.
Genelde kocaları işe almaya çekinirim.
Bir defa kocası bahçıvan olan bir hizmetçi tutmuştum.
Bir gün adam kadına kızdı ve bir süs ağacımın kafasını kesti.
Spiro Agnew şeklindekinin mi?
- Sor ona, sor. - Büyükanne.
Merak ettim de, kim bu çocuklar?
Berta'nın çocukları sanırım.
- Sanırım mı? - O gelince ortaya çıktılar.
Ben de bağlantı kurdum.
Evinde bir aile var ama aile olduklarından emin değilsin, öyle mi?
Ne olmuş Lorelai?
Benim evim var. Onların da kalacak yere ihtiyacı var.
Benim için çalışıyorlar. Sorun var mı?
Hayır. Evet. Gayet iyi. Haklısın.
Hadi gidip oturalım, martini içelim, bana şu yeni çocuktan bahset.
Yeni değil. Yaklaşık iki yıldır çıkıyoruz.
- Öyle mi? Onunla tanışmalıyım. - Tanışmıştın.
Öyle mi? Özür dilerim. Yeniden tanışırız.
- Fark etmeyecek. - Gelin oturun.
Ne?
- Anne? - Efendim?
Evet.
Muhteşem değil mi?
Bu...
Bu... Bu...
Bu...
Bütün duvarı kaplıyor!
En sevdiğim fotoğraflarından birinin resmini yaptırdım. Beğendiniz mi?
- Evet. - Tabii ki.
Çok büyük.
Marco Toretti yaptı. Büyük tuvallerde uzman.
Kendiyle gurur duyabilir.
- Bu kadar büyük istemiştin, değil mi? - Tabii ki.
Çünkü ağırlığı hissediliyor.
Tıpkı baban gibi. Zeytin?
Gelip yerini ölçtü mü?
- Kim? - Mario Andretti?
Marco Toretti. Evet, ölçtü. Neden?
- Sebebi yok. - Dramatik bir şey olsun istedim.
Olmuş da.
- Evet. - Peki.
- Şerefe. - Şerefe.
Hadi anne. Kabul et.
- Neyi kabul edeyim? - Karşınızda Spinal Tap'teki gibi.
- Ne? - Karşınızda Spinal Tap'teki gibi.
Yanlış ölçü vermişsin veya yanlış ölçü almışlar,
şimdi bu devasa portreyi istemişsin gibi davranıyorsun.
- İstedim, evet. - İstedin mi?
Babamın kaşının ön kolum kadar olmasını mı istedin?
- Evet. - Bu resim 5,5 metre!
- 5,5 metre değil. - Öyle görünüyor.
Mezura getireyim mi?
- Hayır. - Mezura getirebilirim.
- Mezura falan getirme. - Alejandro'da var.
Babamın duvara sığmayacak kadar büyük bir portresini istediğine inanmıyorum.
- Ama istedim. - Bu portre çok büyük.
Peter Jackson bunu Argonath'a asabilirdi.
- Evet, asabilirdi. - Argonath ne, bilmiyorsun ki!
Önemi yok. Büyükbabamın güzel bir resmi.
Anne. Bir daha yaptır.
İstediğin gibi olsun. Paran var.
- Ben bunu istiyorum. - Yemin ederim, öyle olamaz.
- Neden? - Çünkü baksana şuna.
Çılgınca! "Büyücü, buradan geçemezsin!" Cidden!
Peki! Bir hata yaptım! Mutlu musun?
Onlara yanlış ölçüler verdim, onlar da işi mahvetti.
Her şeyi berbat ediyorum! Kabul!
Ama cenazemde arkamdan söyleyecek tek şeyin bu olmasın lütfen.
Şey...
Evet?
Sen gittikten sonra cenazede olanları anlattım mı?
Hayır, anlatmadın.
Çünkü bir şey oldu.
DÖRT AY ÖNCE
Gelmen ne hoş.
Artık Florida'da mısınız?
Öyleyiz. Ortalık sakinleşince ziyaretimize gelmelisin.
Geleceğim. Söz veriyorum.
- Çok güzel törendi Emily. - Teşekkür ederim.
- Ben iyiyim Rory. - Tamam.
- Gerçekten iyiyim. - Biliyorum.
Lorelai.
Jason Stiles, kanlı canlı karşımda.
Gördüğüm en çekici İtalyan dul gibisin.
İyi ki geldin.
Baban bir aslandı. Bunu biliyorsun.
Biliyorum.
Çok üzüldüm.
En azından ani oldu.
Annem, çöküşünü izlemek zorunda kalmadı.
Annemi gördün mü bu arada?
Ondan bir oda mesafesi uzak durmayı başarıyorum.
Ev sahibi modunda. En fazla giderken yanına karides verir.
- Ki karidese alerjim var. - Böylece sinsi planını uygular.
- Mutlu musun? - Şu anda mı yoksa...
Mutlu musun?
Evet.
Çift nokta.
Kazıcı.
Ne yapıyorsun?
Havalandırma ızgarasında gevşek bir vida vardı.
Düşmesin, dedim.
- Kazana da baktın mı? - Sorun tek bir vidadaydı, o kadar.
Çöp öğütücü çalışıyor mu?
Gevşediğini gördüm, yanımda da bu vardı.
- Peki yağmur oluğu? - Öyle tıkalı bırakılmaz onlar.
Eve su girer.
Elimde değil. Cenazeler beni geriyor.
Al.
Bu çok büyük bir ev ve sürekli bir şeyler ters gidiyor.
Ama kocam her şeyi tamir edebilir.
Buraya taşınabiliriz, yalnız kalmazsınız, her şeyle de ilgileniriz.
- Her şeyle. - Tabii.
Kocamı seveceksiniz. Çok uzun boylu ve sessizdir.
- Olur mu? - Tabii ki.
Bayan Gilmore, endişe etmeyin.
Peki. Bunu mutfağa götürür müsün?
- Bu hangi dil? - Bilmem.
İspanyolca sanıyordum.
Bir gün bahçıvana ona erken gelmesini söyle, dedim.
Geri gelip "İspanyolca bilmiyor." dedi.
Tercümeyi havuz temizlikçisi yaptığı için bunu da bir süre anlayamadım.
- Hey, gitme vakti geldi evlat. - Kahretsin!
Havaalanına gitmem gerekiyor.
Tanrım, nasıl endişeli. Lütfen kızına söyle, iyi olacağım.
İkiniz de gidebilirsiniz.
Hayır, Luke onu bırakacak.
- Sen kalıyor musun? - Evet.
Peki.
Büyükanne.
Seninle gurur duyardı.
Londra'ya varınca seni arayacağım.
Emily, burada her şey tamam.
- Efendim? - Faturanı gönder, yeter.
Tamam. O zaman...
Teşekkür ederim Luke. Dikkatli sür.
- Tamam, seni seviyorum. - Ben de öyle. Güle güle çocuklar.
Viskiye ne dersin?
Tanrım, evet.
En sevdiği şarkılardandı.
Klasik biri için klasik bir parça.
Kesinlikle.
Geç olduğunu biliyorum, kimilerinizin de yolu uzun.
Dostluğunuz ve burada olduğunuz için sizlere teşekkür etmek istiyorum.
Richard hepinizi çok severdi.
Ama yollarımız ayrılmadan önce sırayla ayağa kalkıp
Richard'la ilgili bir hikayemizi anlatsak güzel olur diye düşündüm.
Ne dedi?
Anlatılabilecek yüzlerce hikaye var, biliyorum.
Ama ne yazık ki sizi bir hikayeyle sınırlıyorum.
En iyisiyle.
Tanıdığınız ve sevdiğiniz Richard Gilmore'u özetleyen hikayeyle.
Buradan başlayalım. Jack?
Richard'la benim geçmişimiz Yale'a uzanır.
- İkimiz de oraya gittik. - Pardon. Yer değiştirebilir miyiz?
- Ne? - Cereyan var da.
- Dışarıdayız. - Evet, sıradaki olmak istemiyorum.
Herkes görsün diye Richard'ın dolabına siyah bir dantelli iç çamaşırı
koymaya karar verdim.
Bir gün polo idmanından sonra dolabına gittim,
iç çamaşırını bırakabilmek için kilidi açmaya çalışıyordum.
Birden kafamı kaldırdım, o da benim dolabımın başında duruyordu.
Onun da elinde siyah, dantelli bir iç çamaşırı vardı.
Beni gördü, elimizde kadın çamaşırlarıyla bakakaldık.
Richard sonunda "İkimizin de siyah giymesi mümkün değil" demesin mi!
Harika. Franklin?
Kağıt oyunlarında hile yapardı.
Sadece seninleyken Franklin.
Bir gün kendime yepyeni bir Jaguar almıştım.
Richard "Arabalarımız üstüne bahse girelim" dedi.
"Bana bak Gilmore, yeni arabama elini sürme sakın" dedim.
Gülümsedi ve "Bana engel ol" dedi.
Şimdi de sırada...
Martin uyuyor anlaşılan. Lorelai?
- Efendim? - Sıra sende.
Hayır, olmaz. Vay be. Hadi...
Martin'i uyandırabiliriz. Değil mi?
Hey, Marty. Az ileride Babe Paley var.
Lorelai.
Anlat hadi.
En iyi hikaye...
O kadar çok var ki. Başka anlatmak isteyen yok mu?
Hayır mı? Hayır çünkü sıra bende.
Peki o zaman...
On yaşındaydım ve babama
"saklambaç oynayalım" dedim. Gidip onun sandığına saklandım.
Ve o çıkıp Hollanda'ya gitti.
Pardon. Hayır, Belçika'ydı.
Ya da... 15 yaşındaydım.
Gilmore ailesi olarak 4 Temmuz partisi veriyorduk.
Babam da Paul Revere gibi giyinmişti.
Benim de milleti karşılamam ya da tahta bacakla flüt çalmam lazımdı.
Babam beni ararken havuz kulübesine daldı,
ben de Teddy Weidemier III ile kanepedeydim ve işi bitirmiştik.
"İngilizler geliyor! İngilizler..." Her neyse, anladınız siz.
Babam köpürüyor, sağa sola koşturup bağırıyordu:
"Kızımız, JP Morgan'ın başkanından 1,5 metre ötede bekaretini kaybediyor!"
Bu çok utanç verici ve yanlıştı çünkü o gemi demir alalı çok olmuştu.
Niña, Pinta, Santa Maria zamanıydı neredeyse, anlarsınız ya.
Böyle işte.
Kusura bakmayın, Belçika değildi, Hırvatistan'dı.
Sizi tekrar görmek harikaydı.
Gelecek ay bir araya gelsek ya. Olur mu?
Çok güzel olur.
Pekala, dikkatli sürün.
Çok teşekkürler.
- İyi geceler. - İyi geceler.
Özür dilerim.
- Beni gafil avladın. - Tek kelime daha etme.
- Saat çok geçti ve viski içmiştim. - Lorelai, konuşma.
Kasten yapmadım.
Peşimden gelme.
Anne.
Lütfen geri dön.
Kasıtlı yapmadım. Beynim durdu, panikledim.
- Anne. - Siz ikiniz gümüşlerle başlayın.
- Test olacağını bilmiyordum. - Test mi?
- Evet. - Test olacağını bilmiyor muydun?
- Öyle mi dedin? - "Özür dilerim" de dedim.
- Öyle mi? - Evet.
- Gerçekten öyle mi? - Beni de şüpheye düşürüyorsun ama...
Senden hikaye istedim.
"Bir zamanlar babam bana bir bebek almıştı. Bu bebeğe bayılırdım."
Böyle bir şey. Çıkın! Derhal!
"Beni parka götürdüğünü hatırlıyorum."
Beni parka götürmedi.
- Hayvanat bahçesine. - Ona da.
Bir dükkana! Kulübe! Katmandu'ya! Neresi olduğu umurumda değil.
Tek istediğim biricik kızından sevgi dolu bir anekdottu
ama sandıkta terk edilmek üzerine saçma sapan bir eleştiri dinledim.
- Ben... - Bu aileden nefret ediyorsun.
Bu doğru değil.
Seni böyle nefretle dolduracak ne yaptık biz?
Seni sevdik, destekledik mi? Rory'yi sevdik, destekledik mi?
Nefretle dolu değilim.
Bütün arkadaşlarımın çocukları onlara tapıyor,
onları her gün arıyor,
soyadıyla ve gelenekleriyle iftihar ediyor.
Ben de iftihar ediyorum.
Baban muhteşem bir adamdı. Cemiyetin direğiydi.
- Adam gibi adamdı. - Biliyorum.
Ve bugün sen onun kendi evinde onurunu kırdın.
Onurunu kırmak istememiştim.
Ne istedin? Herkesin önünde kalbimi kırmak mı?
- Baş başayken eğlenceli değil mi artık? - Anne.
Çok acı çektiğini biliyorum. İnan ya da inanma, ben de acı çekiyorum.
Yorgunum, başım dönüyor, iki gündür yemek yemiyorum.
- Sen mi yemek yemedin? Lütfen. - Evet, ben.
"Ave Maria" söylenirken pizza ısmarlamadığına şaşırdım.
Yemek yemedim ve ağırlığım kadar viski içtim.
Her şeyi berbat ettim. Bir hata yaptım.
Bu hata değildi. Önceden planlanmıştı.
Olacağını önceden bilmiyorsam nasıl planlanmış olabilir?
Yapmak istemediğin hiçbir şeyi yapmıyorsun. Hiç yapmadın.
Hayatın içinden bir doğa felaketi gibi esip geçiyorsun.
Önüne çıkan her şeyi ve herkesi devirerek.
- Luke neye bulaştığını biliyor muydu? - Yapma.
Ona ne istediğini sordun mu hiç?
Nerede yaşamak istediğini? Çocuk isteyip istemediğini?
Tabii ki bunların Lorelai Gilmore için önemi yoktu.
Kendi istekleri ve hissettikleri dışında her şey önemsiz.
Ona yanlış yaptığınızı düşünüyorsa Tanrı yardımcınız olsun.
Bir gün öcünü almak üzere o garezi sonsuza dek içinde tutar.
Bir hata yaptım! Lanet olası bir hata!
Hata yapmama hiç izin vermiyorsun.
Bir kez bile. Bu yüzden kendimizi burada buluyoruz.
- Nerede? - Mutfakta, salak gibi bağrışırken!
Ne cüretle bana salak dersin? Daha yeni kocamı kaybettim!
Ben de babamı kaybettim!
Daha az umurunda olamazdı!
Bu korkunç bir laf.
- Korkunçsun. - Çık dışarı!
Önce hizmetçiler, sonra ben. Hiç şaşırmadım.
Evine git!
Berduşlarla ve işe yaramazlarla dolu sevgili kasabana geri dön.
Onlara babanın cenazesinde korkunç annenin sana bağırdığını anlat.
Seni teselli etsinler,
benim cadının teki olduğumu, seninse kusursuz olduğunu söylesinler!
Yine başa döndük.
Çok kültürlü olduğunu söyleyemez miydin?
Evet.
"Babam. Kitapları ne de çok severdi."
Biliyorum, biliyorum.
"Ve pulları. Öyle bir pul koleksiyonu vardı ki."
Üzerimde büyük baskı vardı. Sen yoktun.
Nasıl oldu da bunu bana anlatmadın?
- Hâlâ kızgın olduğunu düşünmedim. - Öyle mi?
Kızgın olduğunu varsayıyordum çünkü son dört aydır
hiçbir telefonumu ya da e-postamı yanıtlamadı.
Ama belki senin önünde gizler diyordum.
Ne de olsa daha önce öyle oldu.
Bu evde böyle bir gülümsemeye ne yol açabilir?
Et gibi kokuyor.
Evet ama ne tür bir et?
Peynir de var ve kat kat...
Çıtır çıtır.
Hayır, durun, yumuşak. Çıtır çıtır ve yumuşak.
- Ne çıtır çıtır ve yumuşaktır? - Fıstık ezmesi? Kötü karılmış çimento?
Elimizde et, peynir, fıstık ezmesi ya da kötü karılmış çimento var.
Tanrı aşkına, yiyin işte.
Şöyle yapalım, önce ben dalayım.
Annem hep kendisi yemeden önce yemeği bana tattırdı.
Çok leziz. Fıstık ezmesi olabilir.
- Evet. - Güzel.
Beni yemeğe davet ettiğiniz için sağ olun. Dışarısı çok fenaydı.
- Kim bu? - Demek araban garaj yolunda bozuldu Kirk.
Yüksek sesle ağlayabilen biri olmam büyük şans.
Hizmetçiniz hıçkırıklarımı duymasaydı ne olurdu, bilemiyorum.
Herhalde mendilsiz kalırdın.
Şimdi esprisini yapabilmek çok güzel.
Kolilerimi aldığın için sağ ol büyükanne.
- Nerede yaşayacaksın? - Tekrar kendime yer bulacağım.
Şimdilik Jack Kerouac gibi. Yolda takılıyor. Peyote'yi döndürüyor.
Ama peyote'yi döndürdükten sonra hangi banyoda kusacaksın?
Çok seçeneğim var.
New York'tayken Paris'in evinde kalabiliyorum.
- Annemde, Lane'de ya da sende kalabilirim. - Yani evsizsin.
Evsiz değilim.
- Ama belli bir yerde yaşamıyorsun. - Sadece şimdilik.
Bu berduş yaşamı onaylıyor musun? Grupların peşinde koşan kızlar gibi.
Keşke öyle olsaydı. Etkinliklere bilet bulurduk.
- Luke! Dostum! - Herkese selam. Emily.
- Dikkatli ol. - Pardon, pardon.
- Hayır, ben yaparım. - Tabii.
Geldiğin için sağ ol.
Evet, bizi çok pahalı bir taksi yolculuğundan kurtardın.
Hepiniz gidiyor musunuz? Daha yeni oturmuştuk.
Hayır, lütfen. Yiyin. Acele yok. Ben şöyle...
Bu gerçekten çok lezzetli.
Teşekkür ederim.
- Beğenmedin mi? - Ne?
Tamam.
- Çok güzel. - Değil mi? Burada her akşam yiyebilirim.
- Luke? - Efendim?
Rory'nin yaşam koşulları hakkındaki düşüncen ne?
Llewyn Davis gibi bir orada, bir burada kalacak.
Bir sorun yok.
Yani, sonuçta, artık bir yetişkin ve...
The New Yorker yazısını okudun mu? Menüye koydum.
Neden herkes bunu normal bir yetişkinliğe geçiş süreci gibi görüyor?
Rory sabit bir adresi olmayan, üniversite mezunu, 32 yaşında bir kadın.
Bu normal değil.
İzninizi isteyebilir miyim?
Futbol oynuyorlar ve bir adamları eksik gibi.
Git.
Selam, ben Kirk! Bu tarafa!
Bu adam kim, bana tekrar açıklar mısın?
- Keşke açıklayabilsem. - Büyükanne, benim için endişe etme.
Ne yaptığımı çok iyi biliyorum. Hiç olmadığım kadar meşgulüm.
Seyahat ediyorum, bir hedefim var.
Endişe edeceksen eşyalarımı burada bırakmam.
Eşyalarını burada bırakabilirsin. Bunu kastetmedim.
- Şimdi bir sandalye boş. - Elbette.
Gol!
Beni Londra'dan ara.
- Luke. - Efendim?
- Bu benim vedalaşma şeklimdi. - Hoşça kal.
- İyi geceler anne. - Kirk, gidiyoruz.
- Yarın konuşuruz. - Tamam.
Kirk! Hemen!
- Teşekkür ederim Luke. - Rica ederim Kirk.
Ben gitmeden bu gece olanlar konusunda anlaşalım.
Araban bozuldu, Hartford'a gidip seni eve getirdim.
Ya da senin araban bozuldu, ben Hartford'a gidip seni eve getirdim.
- Ne? - Daha iyi bir hikaye.
Olmaz.
İşletmem çok yeni Luke. Düzeltilecek bazı pürüzler var.
İnsanlar sosisin yapılışını bilmek değil, sosisi yemek ister.
Bununla ilgili tartışacak ya da yanıt verecek değilim.
Harika. Teşekkür ederim.
Kahretsin.
Petal, derhal dur!
Beni duyduğunu biliyorum!
Hemen geri dön! Sağa çek!
- Koş Petal! - Onu gaza getirme.
- Ne bunlar böyle? - Ne?
Sözlük, eş anlamlılar sözlüğü, Doğa Felsefesinin Matematiksel İlkeleri...
April'dan mektup almışsın.
İki saat onu çözmeye çalıştım, sonra sen aradın.
"Merhaba pater."
- "Baba." İngilizce veya Latince. - Elbette.
Üç kez "ontolojik" kelimesini kullanmış.
Geçen sefer de kullanmıştı. Bakmıştım ama unuttum.
Sen aradığında tekrar bakıyordum.
MIT'ye giden bir dâhi dünyaya getirirsen böyle olur işte.
Rory de akıllı ama konuşmaları alt yazı gerektirmiyor.
Evet ama o yanımda büyüdü.
Dil becerilerini Kahvaltı Kulübü filminden aldı.
- Bu kahve ne kadar bayat? - Çok.
Ah, peki.
- Luke. - Ne yapıyorsun?
- Süslemeleri yiyorum. - Ama... Neyse.
Sana söyledim mi?
Michel'in kocası Frederick bebek istiyor.
Frederick, üç ayrı tabakta üç krep sipariş eden adam mı?
Kasabalılar para toplayıp bir domuz daha almalı.
Bunu daha fazla izleyemem.
Luke, hiç çocuk istedin mi?
- Zaten çocuğum var. - Yani taze bir çocuk.
Taze çocuk da ne demek?
Taze olan bir çocuk. Benden.
Bu konuyu ciddi şekilde konuşmadık hiç sanırım.
Twickham Malikanesi'ndeki o andan beri.
Bir çocuk daha istesen bir şey söylerdin diye düşündüm.
Ben de sen istesen bir şey söylerdin diye düşündüm.
- Bir kez konuyu açtım. - Ne zaman?
- Beş altı yıl önce. - Hatırlamıyorum.
Çocuklar ligi maçındaydık.
Sağ kanattaki çocuk atışların ortasında tuvalete gitmek için maçtan çıkmıştı.
Sana döndüm ve dedim ki "İşte çocuk budur."
- "İşte çocuk budur" mu? - Evet.
Böyle mi çocuk istediğini söylüyorsun?
Daha ne diyeyim?
Hayır, "İşte çocuk budur" çocuk istediğini değil,
hakkında "İşte çocuk budur" dediğin çocuğu fark ettiğini gösteriyor.
Mesajımı anladın sandım.
İmkansız çünkü "Ne?" diye konuşmuyorum.
Ben öyle sandım, sen de üzerine gitmedin.
- O iş bana mı düşüyordu? - Hayır.
Özür dilerim, ben...
- Şimdi o konuda ne hissediyorsun? - Ne konuda?
Hâlâ çocuk istiyor musun?
Artık çok geç değil mi?
- Bilmem. - Bak, unut gitsin.
Benim çocuklarım var. April var
ve Rory'yi hep biraz kendi çocuğum gibi gördüm, o yüzden...
Evet ama onu büyütmek çok keyifliydi. Öyle bir keyfi yaşamak istemez misin?
Hayatımda keyif var. Masalara koyduğum sandalyelere bak.
Oğlunla top atmaca oynamak istemez misin?
- Jess var. - "Oğlunla" dedim, "oğluna" değil.
Böyle iyiyim.
Kendi çocuğunun mezuniyetini göremeyeceksin.
Rory'nin mezuniyetine gittim.
- Aynı şey değil. - Aynı şey olmadığını biliyorum.
Hiçbir şeyden yoksun kalmanı istemem.
Kimse hayatta her istediği şeye sahip olamıyor.
Genele bakınca bence benim durumum gayet iyi.
Tamam Sandy, görüşürüz.
- Sandy kim? - Her şeyi bilmek zorunda mısın?
En iyi arkadaşın ve iş ortağınım, yani evet.
Sandy bizim taşıyıcı annemiz.
- Demek yapıyorsunuz. - Düşünüyoruz.
Heyecan verici!
Umarım işe yarar. Bir bebek gerçekten her şeyi hallederdi.
- Pasta istiyoruz! - Geliyor. Bu iş sende.
Mumları yakmama kim yardım edecek?
- Ben, ben! - Çok eğlenceli!
Buyurun. Yeni yaptım.
Teşekkürler. Son kahvemi bir saat önce içmiştim.
Bütün belgeleriniz bende. Her şeyin düzgün gitmesini sağlayacağım.
- Beklerken buna göz atabilirsiniz. - Teşekkürler.
Kahve çok iyi.
- Öyle mi? - Evet. Sert. Biraz taneli.
Güzel.
Tamam, bir bakayım.
- Benimle birlikte bakman gerekir. - Affedersin.
E, burada neye bakıyoruz?
- Potansiyel taşıyıcı annelere. - Tamam. Anladım.
Ve bu taşıyıcı anneler...
- Bebeği taşıyacak. - Bizim bebeğimizi.
Evet. Bizim bebeğimizi taşıyacak.
Kafam karıştı. Bu kadınlarla seks mi yapmam gerekiyor?
- Ne? - Çünkü şu kadınla seks yapmak istemem.
Hayır, hiçbiriyle seks yapmayacaksın.
- Ne? Bununla yapar mıydın? - Hayır.
- Peki ya bu? - Hayır.
Elinde sopa var. Softbol oynayıp yedek kulübesinde yatabilirsiniz.
Onunla ya da diğerleriyle seks yapmak istemiyorum.
Bir daha kimseyle seks yapmak istemiyorum.
- Ben hariç. - Lorelai, neden buradayız?
Evlat edinme konusunu açmaya çalıştım.
Bebek almaya Bangladeş'e gitmek istemiyorum.
Ampul için Woodbury'ye gitmek bile istemiyorum.
Evlat edinme dışında tek seçeneğimiz bu olabilir.
- Bir pencere vakası daha istemiyorum. - Ne?
Evde tadilat yaparken panoramik pencere istedin
ama diğerlerinin yanında tuhaf durdu, sen de vazgeçtin. Duruma razı oldun.
Panoramik pencere istediğimi hatırlamıyorum.
İstedin, o da "Lorelai'la olduğum için sahip olamadığım şeyler" listesinde.
- Huzur gibi. - Ve bir panoramik pencere.
Ben panoramik pencere istemiyorum.
Moron! Onlar VIP dediysem VIP'dir.
Onlara kahve verdim.
Starbucks olsaydık ayın elemanı seçilirdin.
Onun yerine, bu hafta kovduğum ilk Smith mezunu olacaksın.
Lorelai! Seni görmek ne güzel! Beklettiğimiz için özür dilerim.
- Paris, sorun değil. - Orada titreyip durma. Git.
Ailenden özür dile.
Vampir Avcısı Buffy'nin feminist gündeme etkisini incelediğin
iki dönemin parasını geri ödeyeceğini söyle.
- Pekala, merhaba Luke. - Merhaba.
- Beni hatırlıyorsun. - Seni unutmak zor.
Gururum okşandı. Gidelim.
Artık nadiren özel aracı oluyorum.
Ama sizin geldiğinizi öğrenince dedim ki
"O kadın benim ikinci annem gibiydi. Bu dosyaya başka kimse bakamaz."
Çok tatlısın Paris.
İşimizi konuşalım. Dynasty Makers.
Burası Batı yarı kürede tam hizmet veren en büyük doğum ve taşıyıcı anne kliniği.
Başka hiçbir şirket daha çok tıbbi ve yasal hizmet vermiyor.
Ve daha yüksek onay oranı olan başka bir şirket yok.
Yelp'e baktınız mı?
- Hayır. - Yelp'e bakın.
Süreç nasıl işliyor, biliyor musunuz?
Şuna bakıp seçiyor muyuz?
Onu alayım. Fırsat reyonundaki damızlıklar.
O striptiz güzellerinin bebeğinizi taşımasına izin vermem.
Hayır, size en kaliteli eti sunacağım.
Gözlerim mi kararıyor?
Rory nasıl? Londra'dan geldi mi?
Gelmişti ama şimdi yine orada.
- Kızımızı takip etmek zor, değil mi? - Evet.
Peki. Süreç oldukça net.
Uygun bir vücuda yumurta yerleştiriyoruz, onu döllüyoruz ve bebek çıkıyor.
Bim, bam, bom. Yumurta konusunu düşündünüz mü?
Tüp bebeklerde 44 yaş üstü yumurta kullanıldığında
bebek olması ihtimali deneme başına yaklaşık yüzde bir.
- Çok ilginç bir bilgi. - Seni kahkahalara boğuyor, değil mi?
Öyle. Bu ne kadar tutacak?
Çok. Ama dediğim gibi, Lorelai, Soledad Dadı haricinde
bana annelik yapan tek kişi olduğu için muazzam indirimler olacak.
Bu kızla ne kadar vakit geçirdin?
- Luke. - Evet.
Çocuklar nasıl?
- Ne yapıyorsun? Ne yapıyor? - Bilmem ki.
Aşağıdaki durumu bakarak iyi değerlendiririm.
Lütfen değerlendirmeyi kes.
Üstünkörü bir bakışla anlaşılıyor ki simetrik ve dengelisin.
Boxer giymeye devam etsin.
Pekala, elimizdekilerden bazı örnekler.
Sarışınlar, esmerler, kızıllar.
Uzun, kısa, atletik, sanatçı tipli.
Hatta kasaları biraz iri olanlar da var, eğer içten içe öylesini seviyorsan Luke.
Pardon ama bu kadınla seks yapacak mıyım, yapmayacak mıyım?
Bu çok çirkin bir düşünce.
Onunla seks yapmayacaksın. Evli.
Öyle bir konuştun ki...
Yahudi, Hristiyan, Müslüman, Hindu, ateist, hatta bir Vikan var.
Ek ücretle de en kalitelilerini, en iyilerini alabilirsiniz: asker eşleri.
Sağlam, güvenilir, bavul toplamada çok iyi.
Bir dakika, pardon. Onu seçenekler listesinden çıkarmalıyım.
Daha yeni hamile kaldı. Çok ünlü bir müşteriden.
Doogie Howser diyelim.
- Yani Neil Patrick Harris mi? - Biraz daha yüksek sesle söyleseydin.
Peki, artık gizli kimliği ortaya çıktı ama evet, Neil Patrick Harris.
- Bu nasıl bir gizli... - Neil Patrick Harris'miş.
Duydun mu? Neil Patrick Harris.
- Duydum, evet. - Neil Patrick Harris.
- Canın sıkkın gibi Luke. - Hayır, değil.
Niye öyle düşündün ki?
Neil Patrick Harris için pek heyecanlanmadın.
İstediği buysa Neil Patrick Harris adına çok heyecanlandım.
Sen istemiyor musun? Anlıyorum.
Çocuk yapmak büyük karar.
Güzel yanları var ama aynı zamanda sürekli panik ve endişesi de.
Sağlıklılar mı? Her şey yolunda mı? Akıllılar mı?
McDonald's mutfakları üniversite mezunu, vasat insanlarla dolu.
Ayrıca doğanın piyangosu da var.
Yani Neil'a sordum:
"Fotoğrafları güzel görünmeyecek, çirkin bir çocuğun olmasına hazır mısın?
Çocuğunun oyuncu değil, menajer olmasını kabul eder misin?"
- Gitmem gerekiyor. - Luke, dur.
Üzgünüm Paris, ben...
Evet. Gidin. Konuşun. En iyi seçenekleri DVD'yle gönderirim.
Kayıp Kız'ın bir kopyasını da koyarım.
- NPH onda çok iyiydi. - Teşekkürler.
Olmaz.
Teşekkür ederim Francis.
Boş versene, şişeyi getir. Kutlama yapıyoruz.
Buraya gelmeyi seviyorum çünkü beni hiç istemiyorlar.
Gerçekten mi?
80'lerin ortasına kadar kadınları kapıdan sokmuyorlardı.
Sonra kibar, küçük ayaklı hanımlar girebildi, benim gibi cadalozlar değil.
O kapıların açılmasında payım var.
- Sağ ol canım. - Benim için bir zevk Bayan Shropshire.
O hâlde, bize.
Öfkeli cadalozlara.
Haberin olsun, "Talk of the Town" yazısına müthiş yorumlar geldi.
Benim yazılarıma gelenlerden fazla.
Hiç sanmam.
Kitaba gelelim.
- Evet. - Bir ileri bir geri,
bir ileri bir geri gidiyorum.
Kendimi yazmayı hiçbir zaman istemedim.
Benim alanlarım feminizm, çevrecilik, kim oluyorum yani?
Ama birlikte yazabileceğim, benzer düşünen birini bulursam...
Senin gibi birini... O zaman ilginç olur.
Daha önce böyle bir şey yapmadım.
Bu umurumda değil. Sadece içten olması önemli.
Olduğum gibi görülmek istiyorum, kötü yanlarımla birlikte.
Kötü yanlarla aram iyidir.
Tereddüt de etsem, kendini beğenmişlik de etsem
sen sağlam durmalısın.
Francis, nedir o?
Misket limonlu ve acı biberli dil balığı karpaçyo.
Öyle mi?
Bu muhteşem yemeği ısmarlayan deha kim?
Şurada oturan Doktor Reynolds.
Bu tabağın ortadan kaybolması
ve senin hemen gidip şuradaki sevgili doktor için
yenisini alman mümkün mü acaba?
Elbette Naomi.
Çok leziz.
Çalıntı olduğu zaman her şey çok daha lezzetli.
- Gerçekten güzel. - Zaman çerçevesini konuşalım.
Yayıncılara bir teklif hazırlamak ve örnek bölüm sağlamak
sekiz hafta kadar sürer.
Ne kadar vakit geçirebiliriz? Röportajlar çok önemli.
Sınırsız tatlım. Tuvalet hariç peşimden her yere gelebilirsin.
Esasen, tuvalet de olur.
- Francis, o hamburger kime? - Bayan Kipney'ye.
İnan bana, beğenmeyecek. Yarısı köpeğine gidecek.
O zaman konuşmamız gereken bir tek mali konular kaldı.
Bunu avukatlar halleder, değil mi?
Yarı yarıya, ikiye böleceğiz. Bu işte birlikteyiz. Değil mi?
- Evet. - Tamam.
Şimdi tatlı için gözlerini dört aç.
Saatin daha iki olduğuna inanamıyorum. Öğleden sonra iki.
Sanki günlerdir uyumamışım gibi.
Jet lag yüzünden. Bir de bourbon. Sek bourbon içtim.
Artık gün ortasında sek bourbon içen biriyim.
Bu kitabı yazacaksam Naomi'ye ayak uydurmak zorundayım.
Konuştuğu hızda içiyor ve çakırkeyif bile olmuyor.
Daha akıllı ve daha tutarlı oluyor sanki.
Ya da belki de sadece daha akıllı ve tutarlı görünüyor.
Bu muhteşem, değil mi?
Condé Nast toplantımda konuşacak somut bir şeyim oldu.
Ayrıca Vanity Fair'de parçalar yayınlamaktan söz etti, muhteşem olur.
Tam olarak benim yaptığım bir iş değil ama şu an için iyi.
Hem ucunda para var, para iyidir.
Şimdi onunla daha fazla vakit geçirip birkaç bölümün taslağını yazmalı,
sonra teklif hazırlayıp kim ilgilenir, görmeliyim.
Bir ay sonra, o Hindistan'dan dönünce başlayacağız.
Yani gerçekten iyi bir gün geçirdim. Senin günün nasıldı?
Kuru temizlemeden kıyafetlerim geldi.
- Ben öndeyim sanırım. - Bilmem. Bu pantolonu seviyorum.
- İyi geçmesine sevindim. - İyi geçti.
- Bu akşam kutlamaya dışarı çıkarız. - Güzel olur.
Yarın sana Naomi Shropshire hakkında duyduklarımı anlatırım.
Zor biriyse de umurumda değil.
Zor ve biraz tuhaf.
Tuhaflığı severim. Beni var eden de tuhaflıktı.
İş iyi giderse harika olabilir ve bunu hak ediyorsun.
Öyle. Gerçekten hak ediyorum.
Kulüpte ayakkabılarını kaybettiğini söyledim mi?
- Söylemedin. - Oradan çıkana dek fark etmedim.
Ayakkabısı varmış gibi yürüyordu. Ben bahsedince
"Bir yerde bırakmışımdır" dedi. Nasıl bırakır? Dışarıda kar yağıyor.
- Gördün mü? Tuhaf. - Tuhaflık iyi satar.
- İyi bir yazar da. - O pantolon keyfini yerine getirdi.
İşe gitmek zorunda mısın?
Bugünkü tek başarım pantolon olamaz.
Ayrıca, bir yarış var. Sen yazar olacaksın.
- John McPhee falan değilim ki. - Henüz.
Sekizde araba gelir.
- Bilgisayarını kullanacağım, olur mu? - Kullan.
- Buraya gönderdiğim kutular nerede? - Hizmetçi dolaba koymuş.
- Bir şey lazım. - Uğurlu elbisen mi?
Dalga geçme.
Dalga geçmiyorum. Harika bir elbise.
Hamburg'da seni gördüğümde üzerinde o vardı.
Dolapta görmemi istemediğin bir şey var mı?
Ceset parçaları gibi mi?
O da listede, tabii. Hayır, başka kızların eşyaları gibi.
- Temiz. - Tamam.
Hey, bunu yapmam.
Etrafta bir şeyler bırakıp senin...
- Seni itham etmiyordum. - Biliyorum, sadece...
Ama bak, bir anlaşmamız var: Vegas'ta olanlar Vegas'ta kalır.
Öyle.
Vegas'tan ayrılınca da Vegas'ı unuturuz,
ta ki Vegas'a dönene dek, sonra biz Vegas'ta oluruz, ta ki...
Beni susturur musun?
Sekizde görüşürüz.
- Telefonun. - Ne diyor?
"Paul'la yemek. Unutma."
- Kahretsin. - Amma çok ünlem işareti var.
- Unuttum. - Pantolon heyecanından, değil mi?
- Git. Vegas. - Ama... Evet. Vegas.
Bu çocuktan ayrılmam gerek.
- Affedersiniz, şifreniz ne? - Wafflehousebutterbob.
- Ne hoş. - Öyle, değil mi?
Tamam, şimdi geldim. Siz ikiniz şuraya geçin.
İade politikamız yok. Neyi iade edecek? Bebek bu.
Arayıp istiyor mu, öğrenirim ama geçen sefer sonlandıran Brad'di.
- Merhaba Luke. - Paris, selam.
Onlara krutonsuz salata verir misin?
Seni kandırıp diyet kola almasınlar sakın.
- Geçen gün için özür dilemek istiyorum. - Gerek yok.
Yıllardır bu işi yapıyorum
ve bazen fazla "Sadede gelelim" havasında oluyorum.
- Seni biraz ürkütmüş olabilirim. - Yok canım.
Bak, iyi olduğumu bilmelisin.
Doğurganlık dünyasının Pablo Escobar'ıyım.
En iyi ürünü veririm ve yardım etmek istiyorum.
- Teşekkürler ama... - Anladım.
Sen küçük kasaba çocuğusun. Sütünü inekten içersin.
Esasen herkes sütünü inekten içer.
Seni rahat ettirmek istedim.
Kızlar, sizi Luke Danes'le tanıştırayım.
Jill ve Jane en iyi damızlıklarımdan ikisi.
- Efendim? - Oturup konuşursunuz dedim.
Onları tanı, sorular sor. Jill'le bilek güreşine tutuş.
Bence hoş bir şaşkınlık yaşayacaksın.
Dragonfly Oteli.
Michel, Lorelai'ı telefona çağır.
- Kim arıyor? - Michel!
Luke, bülbül sesini duymak ne güzel.
Lorelai'ı bulup burada bilek güreşçisi iki damızlık olduğunu söyle Michel.
- Onun yardımına ihtiyacım var. - Ne?
Paris?
- Rory, selam! - Burada ne arıyorsun?
- Çalışıyorum. - Burada mı?
- Yaşlı ya da kusurlu rahim olan her yerde. - Kapatmadım Michel.
- Yemek mi yiyeceksin? - Hayır, kahve alacağım. Uçuş sersemiyim.
Sonra da senin eve gideceğim. Orada kalabilir miyim?
- Kesinlikle, anahtarın var. - Bul onu!
Önce ufak bir iş halletmem gerek. Gelmek ister misin?
Tabii. Hanımlar, birazdan dönerim. İşi bağlayın.
Affedersiniz. Wi-Fi çalışmıyor sanırım.
"Butter" büyük harfle başlıyor. Evet, hâlâ buradayım Michel.
- Luke! - Şimdi değil Taylor.
O hâlde ne zaman? Aradım, mesajlar bıraktım,
hatta geceleyin kapının altından notlar attım.
Onları derhal FBI'a teslim ettim.
Kesin olarak biliyorum ki foseptik tankıyla sorun yaşadın.
Taylor, burada yemek yiyen insanlar görüyor musun?
Görüyorum. Yedikten sonra ne olur, biliyor musun?
- Tanrım. - Hâlâ çalışmıyor.
Luke, bu kasabayı seviyorum. Sen de seviyor musun?
- Hayır. - Affedersiniz.
"Butter" değil de "bob" büyük harfli olabilir mi?
Bence muhteşemlik bu kasabanın kaderinde var.
Bütün parçalar hazır.
Mesele, üstüne ekleyecek o özel şeyi bulmak.
Kanalizasyon gibi.
Evet çünkü kanalizasyonun olursa kendinden büyük bir şeyin parçası olursun.
- Evren gibi ama daha hijyenik. - Taylor.
Pardon. Şifre hâlâ olmuyor.
Şifre tabii ki olmaz! Sahte!
Bu lanet olası yere Wi-Fi aldığından beri uyduruk şifreler verip duruyor!
Ne kadar aptal insanlarsınız siz?
Şifresini vermek istemiyor çünkü burada Facebook'unuza bakmanızı,
e-postalarınızı yanıtlamanızı, YouTube'da Zoella'yı izlemenizi
ya da ne haltsa onu yapmanızı istemiyor.
Burası ofisiniz değil, restoran! Evinize gidin!
Wi-Fi için para ödeyin! Ben ödüyorum.
Ben...
Neyse... Boş verin.
Yanılmışım, asla tıkanmayan tuvaletleri hak etmiyorsunuz.
Taylor!
Gerçekten mi?
Hazır seni...
Ne hafta ama.
Ah dostlar
Yolcu treninden el sallıyorlar
Ah Tanrım
Buna inanılmaz derecede aşinayım
Yeni bir gün
Eski hâlim elimdeki fotoğrafta
- Hey! - Lanet olsun!
Gel buraya!
Kes şunu! Neyin var senin?
Söyledim sana! Benim kasabam, benim köşem!
Ama ben senin kardeşinim.
- Bunun kanıtı yok. - Anneme sor!
Annem yalan söylüyor! Koşsan iyi edersin kardeş!
Açıkçası, yaratıcı bir şeyler yapmak istediği dakikada bitti.
Vay be, Doyle'la ayrıldınız.
O artık senarist. Son zamanlarda sinemaya gittin mi?
Haklısın.
Birden kot pantolon ve
görmediği rock gruplarının 200 dolarlık soluk tişörtlerini giyer oldu.
Sanki burası sahil değilmiş gibi sahil tarafına uçuyor.
Daha az karbonhidrat içerdiği için votka içiyor.
Sonra bir şeyler satmaya başladı, ben de bu işin kalıcı olduğunu anladım.
Çok üzüldüm.
Önemli değil. Onu mahkemede mahvedeceğim.
Tabii ki.
O Def Leppard tişörtünü cam silerken kullanacağım.
Yarım saattir bekliyorum. Hava buz gibi!
Geçen sefer bana dört yıldız verirken düşünecektin onu.
Anlaşarak halletmek istemez misin?
Çocuklarınız var, bir ara çok iyi bir ekiptiniz.
Brett Ratner ona havuz kulübesinin anahtarını vermeden önceydi o.
Pekala hanımlar. Geldik.
- Teşekkürler Kirk. - Bir şey değil. Yine beklerim.
- Bir de, Lane'in uzatma kablosu var mı? - Sorarım.
Siz arkadaştınız, biliyorum
ama durum ciddileşirse ve tişört yapmak zorunda kalırsak...
- Sonuna kadar Paris'çiyim. - Sağ ol.
Noel partisinde beni elledi diye ifade verebilir misin?
Hayır.
Elimde bir tek sen varsın. Dadımız, Benicio Del Toro'ya benziyor.
Geldiniz mi?
Puan vermek için annemi aramayı unutmayın.
Lane, Paris'i hatırlarsın.
- Evet. Merhaba. - Merhaba.
- Kutuların hâlâ lazım mı? - Evet, kesinlikle.
Kirk, hadisene!
- Zach'ten onları çıkarmasını istedim. - Bir şey değil.
- Sağ ol Zach. - Bana bakma. Ben, ben değilim.
- Ne arıyorsun? - Uğurlu elbisemi.
- Amigo üniforması gibi bir şey mi? - Aynen öyle.
- Burası sizin eviniz mi? - Evet.
- Ayrılırsanız kimin olacak? - Ne?
- Lane, kendi oldu mu artık? - Hayır!
Rory, boş odada sen mi kalacaksın?
- Hayır, senindir Brian. - Başka bira aldın mı?
Orada birkaç tane olmalı.
- Yardım edeyim mi? - Evet. Bu kutuya bakabilirsin.
Kloş etekli, kırmızı bir elbise arıyorum.
Tamam, kırmızı elbise, kloş etek. Bu çok hoş. Bunu giysene.
Hayır, uğurlu elbisemi giymeliyim.
Condé Nast toplantım iki gün sonra. O elbiseyi bulmalıyım.
- Kendi oldu mu? - Hayır, olmadı!
Bu terfiyi ben istemedim, tamam mı? Düş yakamdan.
Eve ekmek getirmenin yanlış bir tarafı yok.
Burada değil.
Tamam, kendim oldum. Steve! Kwan! Buraya gelin!
Rory teyzenizin elbisesini bulmasına yardım edin.
- Sizinkileri kim yaptı? - Ne?
- Onları. Friedman? - Şey...
- Rasouli? Mendelson? - Ben hamile kaldım.
Peki. Bana anlatma.
Selam.
Telaşlı 43 bin sesli mesajına cevaben, kuru temizlemecide bir şeyin yok.
- Olamaz. - Cidden, Kopelson'dı, değil mi?
Doğal olamaz. Kocanın mallar simetrik değil.
Bir dakika, ne?
Burada yok. Belki de büyükannemdedir.
- Londra nasıldı? - Harika.
- Nerede kaldın? - Didi'yle. Her zamanki gibi.
Didi diye arkadaşın olması çok hoş. "ABC'de cuma günleri" der gibi.
Bu ara büyükannemle konuştun mu?
- Neden? - Kavgadan sonra fazla sessizlik oldu.
- Meşguldüm. - Onu aramalısın.
- Buzları erit. - Eriteceğim.
- Ne zaman? - Doğru gelen bir zamanda.
- İkiniz de inatçılık ediyorsunuz. - O başlattı.
Bu aralar onu hoş görmemiz gerekmez mi? Sonuçta kocasını kaybetti.
Hiç büyükannemi büyükbabamsız düşündün mü?
- Hayır. - Onu bir kolaçan et.
Peki. Ederim.
Güzel. Belki gitmişken benim elbiseyi de bulursun.
Boynuz kulağı geçti, desene.
- Harika. - Ne oldu?
Condé Nast görüşmem yine ertelendi.
Üzüldüm canım. O elbiseye ihtiyacın kalmadı demek?
Gideceksin.
- Hay aksi. - Yine ne var?
Zavallı Paul.
- Ondan mutlaka... - Biliyorum.
- Pekala, hadi başlayalım. - Evet!
Ciddiler mi?
Bir, iki!
Pek yakında Yeniden dönüş yapacağımı göreceksin
Ve ağaçlardaki kuşlar ve arılar gibi
Kesinlikle süper olacak bu
Medyadan kitlelere sesleneceğim
Ama bana söyleyecek bir şeyin varsa Nakitle söylesen iyi edersin
Çünkü her türlü numara bende Nakit sende
Seninle iyi geçiniriz bence
Tüm paranı bana ver Bence komik biriyim ben
Gülümsediğimi görmüyor musun? Güldüğümü görmüyor musun? Adamım ben
Adamım ben
Sana yoyo veren adamım ben
- Adamım ben - Adamım ben, adamım ben, adamım ben
- Adamım ben - Adamım ben
- Adamım ben, evet - Adamım ben
- Anne? - Hola, merhaba.
Anne!
Şu kutuyu alıp aşağıya götür.
Sonra buraya dönüp bu hediyeleri al.
- Anne, burada mısın? - Lorelai? Geleceğinden haberim yoktu.
Vay anasını!
Berta, bu kutuların dışarı çıkması gerek.
- Ne? Ne? - Dışarıya gidiyorlar.
Kutuları al. Güzel.
- Aramış mıydın? - Ne?
Çünkü bugün çok kötü bir gün.
Neler oluyor? Kim bu insanlar?
- Şu Berta. - Berta'yı tanıyorum.
Şu da Berta'nın kocası.
Hayır, Berta'nın kocası şu, bu erkek kardeşi.
- Şunlar da birinin anne ve babası. - Peki çocuklar?
Hepsi onun sanıyordum ama artık emin değilim.
- Hayır, bu gitsin. - Anne, ne... Bir dakika konuşabilir miyiz?
Olur. Bizi bir dakika yalnız bırakabilir misiniz?
Yalnız işaretin osuruğa benziyor anne.
Onlarla başka nasıl iletişim kuracağımı bilmiyorum.
Leonard Marlin'in kızı BM'de çalışıyor. Buraya gelmesini istedim.
Hangi dili konuştuklarını o da anlamadı.
Anne, burada neler oluyor?
- Evde mi? - Evle başla.
Hayatımı sadeleştiriyorum.
- Marie Kondo'yu tanıyor musun? - Hayır.
- Tanımıyor musun? - Hayır.
- Japon. - Peki.
- Hâlâ çıkaramadın mı? - Japon demek?
- Evet. - Hayır.
Hayatı sadeleştirme üzerine çok satan bir kitabı var. Ben de sadeleştiriyorum.
İçim daraldı artık.
Geceleyin uyanıyorum, ev üzerime üzerime geliyor.
- Nefes alamıyormuşum gibi, anladın mı? - Evet, anladım.
Bahçe kulübümdeki hanımlardan biri bir kitap almış.
Hayatı Sadeleştirmek İçin Derle, Topla, Rahatla.
Her şeyin daha iyi olduğunu söyledi. Dinliyor musun?
- Derle, Topla, Rahatla. - Biliyor musun?
Şu Japon kadın Marie Kondo mu yazmış?
- Evet. - Hayır.
İnsanlar ona çok inanıyor.
Sahip olduğun her şeyi ortaya yığmanı söylüyor.
Sonra her bir eşyayı tek tek alıp bakıyorsun.
Eğer sana keyif veriyorsa tutuyorsun, vermiyorsa gidiyor.
Keyif yok.
- Yemek odası sandalyelerini alıyor. - Bana keyif vermiyorlar.
Bu kutunun bantlanması lazım.
Bu arada, ölümcül bir hastalığa kapılırsam
ölmek için Washington'a taşınmak istiyorum. Orada serbest.
Ölmek mi? Ölmek mi serbest?
Saygınlığınla ve kendine uyan bir zamanda.
Orada ölürüm, sonra gömülmek için beni buraya getirtmen gerek.
Bu da aşırı maliyetli bir şeymiş.
O yüzden kasada "ceset nakliye parası" etiketli bir zarf var.
Vermont'a da gidebilirim
ama bir kere orada tatil yapmıştık ve korkunçtu.
Sincaplar.
Yani Washington olacak.
Gün ortasında olmaz.
Tadına bak. Keyif veriyor mu, bak.
Tanrım. Altı saattir oturmadım.
Şerefe.
Hadi anne, konuş benimle.
Neden kot giyiyorsun?
- Ne? - Çünkü bu korkunç.
Bu işleme dolabımdan başladım.
Elimdeki hiçbir şey keyif vermiyordu, giysisiz kaldım.
Bunu nereden buldum, bilmiyorum.
- Benim o. - Öyle mi?
Popo kısmındaki Billy Squier armasını görmedin mi?
- İşim bitince geri alabilirsin. - Hasretini çekmiyordum.
İşe dönmeliyim. Sırada mutfak var.
Yeter. Elinde hiçbir şey kalmayacak.
Sorun değil. Elimde kalanlar bana keyif verecek.
Anne...
...şu anda hiçbir şey sana keyif vermez.
Hiçbir şey. Kocan öldü.
Zaman geçince ve özenle seçtiğin her eşyanı başkasına verdiğini fark edince
Marie Kondo'nun peşine düşüp onu öldüreceksin.
Sonra üzerinde o kotla hapse düşeceksin
ve gizemli Winchester ailesi balo elbiselerin içinde burada yaşayacak.
- Nasıl yapacağımı bilmiyorum. - Neyi?
- Hayatımı yaşamayı. - Anne...
Ne yapsam, nereye gitsem, bilmiyorum. Yatağın hangi tarafında uyuduğumu unuttum.
50 yıllık evliydik.
Bir yarımı kaybettim.
Sen anlamıyorsun.
- Anlıyorum. - Anlayamazsın. Evli değilsin.
- Luke'la ben evli gibiyiz. - Hayır, siz ev arkadaşısınız.
Bir gün gidip başka bir ev arkadaşı bulacaksın.
50 yıl boyunca gerçek bir eşim oldu ve şimdi yalnızım.
Yas için grup terapisine hâlâ gidiyor musun?
- Yok canım. - Neden?
Kızarık burunlu, spor ayakkabılı kadınlarla dolu.
- Oturmuş şikayet edip duruyorlar. - Ne can sıkıcı bir yas grubu.
Sıra bana geldiğinde benim hakkımda konuşacak vakit kalmıyor.
- Anladım. - Kendi sorunum var. Onlara yardım edemem.
Biriyle baş başa görüşmeye ne dersin?
- Nasıl yani? - Yani sen ve o olacak.
- Kim? - Bir kişi.
- Nasıl bir kişi? - Ofisi ve defteri olan normal biri.
- Yani bir psikiyatrist. - O da işe yarayabilir.
- Terapiye gitmemi istiyorsun. - Kendine gelene kadar.
Biliyordum, Tony Soprano'lu diziden beri terapiye gitmemi istiyorsun.
Hayır. Ama havalı gösterdi, değil mi?
- Hayır. - Ne olur ki?
Ben deli değilim.
Hayır. Acı çekiyorsun. Alışılmadık bir durum.
İşe yarayabilecekse ne zararı olur?
- Düşünürüm. - Tamam. Ama gerçekten değerlendir.
- Değerlendireceğim. - Ve yaparsan vazgeçme.
Gerçekten kendini ver.
- Veririm. - Sonuna kadar git.
Haftada beş, altı gün. Woody Allen solda sıfır kalsın.
- Anladım. - Çünkü o artık tamamen normal oldu.
Söz veriyorum Lorelai.
Nevresim takımımı kurtarmam lazım.
Tamam ama önce şey yapmak istemez misin?
Ne?
Tanrım, evet.
Hey, tatlı Annie
Moralini bozma
Yaz pek yakında gelecek
Eyaletler arası yol Tuzlu, pis kum altında boğuluyor olsa da
Güneş, Ay'dan saklanıyor gibi görünse de
New England kasabamıza kar yağıyor
Gün boyu durmadan yağıyor...
Dansçı çocuk!
Köpeği giydirme işi evin dışına da taştı demek?
Kamu önüne çıkmayı kendi istedi. Yepyeni bir dünya.
Ben ancak sevgiyle desteklerim, yargılamam.
- Bu benim demek. - Evet.
- Şu da... - Sipariş defteri ve kalemi.
Tabii. Beyzbol şapkası nerede?
Kafası çok büyük. Seninkiler uymadı.
- Tamam. Hadi bir şeyler içelim. - Tamam.
Adamım benim!
- Bu ne demek diye sorsam... - Hayır.
- Hayır, sorma. - Peki.
- Ne? - Yok bir şey.
- Ne oldu? - Paris seçeneklerin fotoğrafını yolluyor.
Bu uzun boylu. Basket takımı kurmak ister misin?
Yapmayacağımızı söylemedin mi?
Ona e-posta yazdım ve askıya aldığımızı söyledim.
- Askı mı? - Geri plana attık.
Hayır de.
Askıya almak o demek.
Hayır, askıya almak sonra yapmak demek. Sonra yapacak mıyız?
- Hayır. Sen olmaz dedin. - Sen de öyle dedin.
İkimiz de olmaz dedik.
O zaman...
Taşıyıcı anneye ihtiyacımız yok.
Tamamdır. Hadi içelim içkimizi.
Tamam.
İki büyük sıcak şarap.
Selam Kirk. Bugün Ooober işine ara mı verdin?
- Neden bahsettiğini bilmiyorum. - Ooober var ya.
- Hayır. - Kirk, Ooo...
O sesi yapmayı kes.
Muhteşem Uber şirketinden biri veya yakışıklı avukatları size ulaşırsa
markalar kanununu çiğneyerek sahtekarlık yapanın ben değil,
erkek kardeşim olduğunu söyleyin.
Dirk her zaman ailenin yüz karası oldu.
- Sıcak şaraplarınız. Sıradaki! - Kirk.
Tamam. Araban tamir oldu.
Eve varabileceğini ya da benzinciden çıkabileceğini garanti etmem.
Eminim yapabilir.
Gel al. Boşta çalışıyor. Durdurmaya korkuyorum.
Tamam, hemen geliyoruz. Seni seviyorum.
Yeni bir araba al.
- Paul Anka nerede? - Buz patencilerini kovalıyor.
Tanrım. Merhaba anne.
- Açtın. Hiç açmazsın. - Açtım.
- Açıyorum gayet. - Sarhoş musun?
Anne, senin için ne yapabilirim?
Tavsiyene uyduğumu söylemek istedim.
- Sen sarhoş musun? - Bir terapist buldum.
- Şaka yapıyorsun. - Bahçe kulübümdeki Linda bipolar.
Tavsiye edebileceği biri var mı diye sordum.
- İyi düşünmüşsün. - Harika bir kadın.
- Linda mı? - Hayır. Terapist.
Linda bir kabus. Çay soğuksa ağlıyor.
Ama terapist muhteşem. Çok zevkli bir ofisi var.
Çok güzel kokan bir mum yakıyor, ben de eve bir tane aldım.
Çok iyi.
- Sana da alabilirim. - Tabii.
Haftada bir ona gideceğim ve herhangi bir konuda konuşacağız.
- Aklımda bir şey yoksa konuşmayacağız. - Bence harika anne.
Marie Kondo kitabını elden çıkarmamı söyledi.
- Onu şimdiden sevdim. Doğru bir iş yaptım. - Ortalamalar yasası.
Onunla konuşmak istediğim konuları yazabileyim diye bir defter aldım.
- O şekilde unutmayacağım. - Çok mantıklı.
- Bunun senin fikrin olduğunu söyledim. - Öyle mi?
Evet. Teşekkür ederim Lorelai.
Bana bunu önerdiğin için sağ ol. İhtiyacım olan şey tam da buydu.
Vay be. Çok sevindim anne. Gerçekten.
- Bir gün onunla tanışmanı çok isterim. - Tabii.
Belki bir dahaki sefere gelip tanışırsın.
Anne, terapistinle tanışmayı çok isterim.
Gerçekten mi? Harika. Salı günü üçte gideceğim.
Salı günü uygun sanırım.
Harika! Onu çok seveceksin.
- Sana adresi mesaj olarak atarım. - At.
- Görüşürüz o zaman. - Görüşürüz anne. Hoşça kal.
Ne krizi geçiriyorsun?
- Neyin var senin? Delirdin mi? - Ne?
Annenle terapiye gideceksin!
- Hayır. - Evet.
Onunla tanışmamı istedi.
- Bu ne demek sence? - Luke, bak.
Annem tavsiyeme kulak verdi. Anlıyor musun?
Ona verdiğim tavsiyeyi dinledi.
Bu daha önce hiç olmamıştı. Bir kez bile.
Keyfi yerinde ve benim de onunla tanışmamı...
Lanet olsun! Annemle terapiye gidiyorum!
Gel hadi.