ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΜΟΤΕΛ
ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
Γεια χαρά, εδώ Λουκ. Αφήστε μήνυμα.
Γεια, εγώ είμαι. Βρίσκομαι σε ένα όμορφο δωμάτιο μοτέλ
με διάφορες πορτοκαλί και καφέ αποχρώσεις, καθώς και δείγματα DNA.
Αν δεν ανάψω υπεριώδες φως, θα είμαι μια χαρά.
Η παγομηχανή είναι παραδίπλα. Αυτοδιορίστηκα επιμελήτρια πάγου.
Ευχαριστώ. Θα έχω σήμα και καπέλο.
Όταν θα ακούω να πηγαίνουν για πάγο, θα τους ανακρίνω.
Τι θα τον κάνουν τον πάγο; Πόσο χρειάζονται;
Τι σχήμα έχει ο κουβάς τους;
Βασικά, είμαι μόνη μου επί 12 ώρες ακριβώς και μου έχει σαλέψει ήδη.
Έτσι, σκέφτηκα να σε πάρω για να σου πω ότι έφτασα.
Ετοιμάζω το σακίδιό μου. Χρειάζονται τρόφιμα στην πεζοπορία;
Δεν είναι φαγώσιμα όλα τα μέρη των πεύκων;
Καλύτερα να πέσω για ύπνο.
Παίρνω τους δρόμους νωρίς το πρωί.
Αυτό σημαίνει ότι ξεκινάω την πεζοπορία.
Θα σε ενημερώνω.
Να πάρει!
Όχι! Όχι!
Δεν θα... νικήσω!
Ναι. Ναι!
Ναι!
Όχι! Όχι, όχι!
Όχι, όχι!
Τι τον θέλεις τον πάγο;
Πόδια. Πολλά πόδια.
Ανάθεμα!
Μόνο η μουσική τσίρκου λείπει.
Δεν υπάρχει διαφυγή, παιδιά.
-Γιατί καθυστερείς; -Δεν ξέρω.
-Ξαναβάζω. -Μόλις έβαλες αντηλιακό.
Δώσε μου λίγο.
Έφερα επιπλέον μπότες να ρίξω στον γκρεμό.
-Όπως η Ρις. -Όπως η Ρις.
-Βιβλίο ή ταινία; -Συγγνώμη;
Το βιβλίο ή η ταινία είσαι; Αυτές είναι η ταινία.
-Βιβλίο. Είμαι το βιβλίο. -Κι εμείς.
-Θες αντηλιακό; -Όχι, ευχαριστώ.
-Τώρα ξεκινάς; -Ναι.
Κι εγώ. Είμαι κατενθουσιασμένη.
Το σχεδίαζα εδώ κι έναν χρόνο. Απ' το διαζύγιό μου.
Εγώ απ' τον θάνατο της μητέρας μου. Και το διαζύγιό μου. Εσύ;
Βιβλίο ή ταινία;
Βιβλίο.
-Συγγνώμη, βιβλίο ή ταινία; -Ταινία!
Κι εγώ!
Αυτή τι είναι; Η παράσταση;
Η διαπολιτειακή πεζοπόρος.
Θα διασχίσει ολόκληρο το Τόξο του Ειρηνικού. 4.265 χιλιόμετρα.
-Διάολε! -Θα κάνει πάνω από έξι μήνες.
-Ντυμένη έτσι; -Ναι.
Προσπάθησα να της μιλήσω χθες το βράδυ.
Σε κοιτάει σαν να μην υπάρχεις.
Λένε ότι είναι μια παλαβή κληρονόμος που κάνει μόνο πεζοπορίες.
Κάποιος μου είπε ότι είχε χάσει δύο δάχτυλα ποδιού σε μια χιονοθύελλα.
Έχω την προσοχή
των κυριών που κάνουν το Άγρια;
-Την ταινία ή το βιβλίο; -Δεν έχει σημασία.
Για μας έχει.
Αναμένεται θύελλα απόψε. Πολύ κακές καιρικές συνθήκες.
Όλες έχετε άδειες και ωραία, μεγάλα σακίδια,
άρα μπορείτε να ξεκινήσετε την πεζοπορία, αλλά θα είναι μια δύσκολη πρώτη μέρα.
Δεν θα έχετε καλή ορατότητα για πέταγμα μποτών,
γι' αυτό ίσως είναι καλύτερα να ξεκινήσετε αύριο.
Όσες επιβιώσετε
τα πρώτα 20 λεπτά απ' τα στοιχεία της φύσης,
να έχετε έτοιμο τον εξοπλισμό καταιγίδας.
Και καλή πεζοπορία!
Δεν έχει σημασία τώρα.
-Λέω να περιμένω. -Κι εγώ. Εσύ;
Μάλλον. Αν και φοβάμαι ότι είναι σαν τα παπούτσια.
Τα βγάζεις, πρήζεσαι και δεν ξαναμπαίνουν.
Τα βιβλία δεν πετούν μπότες. Να σέβεσαι το βιβλίο.
-Έχουν λυθεί τα κορδόνια σου. -Να πάρει!
Θα τα πας περίφημα.
Δεν χρειάζεται να κλειδώνετε όλες τις κλειδαριές όταν είστε εδώ.
Δεν είναι ιταλική λέσχη.
Ο Μπέρνι τις ήθελε κλειδωμένες πάντα.
Ο Μπέρνι δεν είναι εδώ.
-Αν μας επέτρεπες να οπλοφορούμε... -Όχι όπλα!
Στο επόμενο τεύχος, θα βάλουμε το ποίημα...
-Το φθινοπωρινό ποίημα; -Ναι.
Tο ποίημα αρέσει στον κόσμο.
Ναι. Είναι εξαιρετικό. Λοιπόν...
Επιστρέψτε σε ό,τι κάνατε.
Ετοιμάσου
Τσάρλι;
Πάλι σε πήρε ο ύπνος ενώ έγραφες e-mail;
Όχι, σήμερα ήπια καφέ.
-Έσθερ; -Αρχειοθετώ.
Ήμουν στην αρχειοθήκη. Ξέρεις τι συνεπάγεται αυτό.
Εντάξει, αλλά...
ΚΑΝΕ ΣΑΜΑΤΑ
Το είδατε αυτό;
-Ποιο; -Προσπαθώ να αρχειοθετήσω.
Υπήρχε ένα μήνυμα πάνω στο γουρούνι.
Στο γουρούνι;
Να έρθω εκεί;
Όχι, ξέχνα το.
Λουκ;
Σοβαρά, Λουκ!
Λουκ, εκεί πίσω είσαι;
Χριστέ μου. Είναι... Γεια.
Αλεύρι είναι. Σίζαρ, σκίστηκε το αλεύρι. Ο σάκος... Σκίστηκε ο σάκος με το αλεύρι.
Γεια σου, Τζες. Πήγε τέσσερις; Ναι, είναι τέσσερις η ώρα.
Είναι τέσσερις η ώρα.
-Θα βγει κι η Λούσι Ρικάρντο τώρα; -Έσκισα έναν σάκο με αλεύρι. Μετακινείται.
Ναι, το αλεύρι μετακινείται.
-Τι συμβαίνει εδώ; -Πού;
Στο εστιατόριο των νεκρών.
Ναι, ένας κόπανος μου ζήτησε τον κωδικό για το Wi-Fi
κι ως μεγαλύτερος κόπανος τον έδωσα.
Δεν μου είχες δώσει τον κωδικό όταν έμενα εδώ.
Δεν με πέτυχες στη μέρα του κόπανου.
Λουκ, παραγγελία!
Εντάξει. Παραγγελία, παραγγελία.
-Τι; -Λάθος κατεύθυνση.
Εντάξει.
-Είσαι καλά; -Μια χαρά.
-Σίγουρα; -Ναι, σίγουρα.
-Τι είναι αυτό; -Κουλούρα χωρισμένη στα τέσσερα.
Θεέ μου! Απεχθάνομαι όσους έρχονται με λάπτοπ.
-Γιατί δεν τους διώχνεις; -Δεν χρειαζόταν.
Είχα το ιδανικό σύστημα. Λάθος κωδικός. Και μετά έφευγαν μόνοι τους.
Τώρα μένουν για ώρες παρακολουθώντας παλιά επεισόδια του Δόκτωρ Χου.
Τα ξαναλέμε σε μία ώρα.
-Τη γλιτώσαμε για απόψε. -Για ποιο πράγμα;
Θα πηγαίναμε στη Λιζ και τον Τι Τζέι να διώξουμε τους αιρετικούς.
Η αίρεση θεώρησε ότι η μαμά κι ο Τι Τζέι παραήταν αλλόκοτοι και τους έδιωξαν.
-Δεν τους αδικώ. -Μπορούμε να πάμε για φαγητό αργότερα,
-αν δεν έχεις αγώνα με τη μαγειρική σόδα. -Ξεκαρδιστήκαμε.
Να περάσω κατά τις 8:00 μ.μ.;
Έξοχα. Και μετά θα πάμε στη Λιζ και τον Τι Τζέι;
Λουκ, τι τρέχει;
Τίποτα. Απλώς είμαι λίγο κουρασμένος. Μου λείπει ύπνος. Αυτό είναι όλο.
-Όλα εντάξει στο σπίτι; -Όλα καλά.
-Καλά. -Ναι.
Καλά.
Όχι. Ναι, καλά.
Τι κάνεις;
Έχω δουλειά.
Είσαι ο ιδιοκτήτης. Κάνε ένα διάλειμμα.
Έτσι. Κάθισε.
Θα μου πεις τι τρέχει μ' εσένα;
Όχι.
Εντάξει.
Η Λορελάι κάνει το Άγρια.
Την ταινία ή το βιβλίο; Είναι πολύ διαφορετικές εμπειρίες.
-Το βιβλίο. -Παραδοσιακή.
Συνέχισε.
Απλώς...
Κάνει το Άγρια.
Εκεί έξω. Μπήκε σ' ένα αεροπλάνο, πήγε στην Καλιφόρνια
κι αγόρασε μποτάκια.
-Χαριτωμένα; -Όχι, αληθινά, για πεζοπορία.
Κι αυτό έγινε αφού... Ξέρεις, υπήρχαν...
Μεταξύ μας, υπήρχαν...
Προβλήματα επικοινωνίας;
Ακριβώς.
Δεν μου έχει συμβεί ποτέ. Ίσως ήθελε διακοπές.
Ναι, μακριά από μένα.
-Από εμάς. -Όχι.
Μου κρύβει πράγματα.
-Για άντρες; -Όχι, άλλα πράγματα.
Για παράδειγμα, πήγαινε...
Πήγαινε σε μια ψυχοθεραπεύτρια. Μην πεις, "Καιρός ήταν".
Δεν το είπα. Το σκέφτηκα, αλλά έτσι λειτουργεί το μυαλό μου.
Τσακωθήκαμε, άγρια.
Ποτέ δεν συνέβαινε αυτό.
Ποτέ δεν τσακωνόμασταν έτσι δημοσίως,
μειώνοντας ο ένας τον άλλο, κάνοντας τους γύρω μας να λένε,
-"Ουπς, τι τρέχει εδώ;" -Δεν μ' αρέσει να λες "ουπς".
Ούτε εμένα μ' αρέσει. Δεν το έχω ξαναπεί ποτέ.
Τώρα τσακώνομαι άγρια με την κοπέλα μου και λέω "ουπς".
Πότε επιστρέφει;
Σε τρεις εβδομάδες. Το μεγαλύτερο διάστημα που έχουμε περάσει χώρια.
Ίσως κάνεις λάθος.
-Λες να κάνω λάθος; -Δεν ξέρω τις λεπτομέρειες.
Η Λορελάι Γκίλμορ διασχίζει το Τόξο του Ειρηνικού για να σκεφτεί.
Πώς σου ακούγεται;
-Σαν να σε εγκαταλείπει. -Ναι.
Ναι.
Πρέπει να γυρίσω στη δουλειά.
Μπορώ να έχω έναν καφέ;
-Ναι. Θέλεις και φαγητό; -Όχι, μόνο καφέ.
-Αυτό ήταν! -Μόνο καφέ.
Μόνο καφέ.
Καλά Χριστούγεννα.
Όχι, ρε φίλε. Τι είναι αυτά;
Πότε θα ανοίξει ένα Starbucks εδώ;
Έλεος. Κάτι σ' αυτό το ταξίδι θα πρέπει να είναι διασκεδαστικό.
Μου κόλλησε στον ουρανίσκο...
Αγαπημένε Πολ,
ξύπνησα σήμερα το πρωί και έγραψα το όνομά σου στην άμμο.
Γεια. Έλα στην παρέα μας.
Πώς πάει, κυρίες;
Βαρέθηκα μέσα στο δωμάτιο.
Και δεν έχει τίποτα καλό στην τηλεόραση.
-Κι οι κουρτίνες μυρίζουν παράξενα. -Και με τρομάζει το σακίδιό μου.
Φοβάμαι μη ζωντανέψει τη νύχτα και με σκοτώσει.
Να έδινες κάτι παραπάνω για μη ανθρωποκτόνο.
Θα έπαιρνες κι έναν φακό δώρο.
Δεν θα έχουμε κανέναν να μιλήσουμε για βδομάδες. Ας εκτονωθούμε τώρα.
-Κρασί από κουτί; -Βέβαια.
Trader Joe's. Δέκα δολάρια τα τρία.
-Ευκαιρία. -Σκέφτηκα,
θα ήταν πιο ελαφρύ απ' το μπουκάλι.
Απαγορεύονται τα μπουκάλια.
Τι λαθραίο έφερες;
Που δεν έπρεπε να φέρεις. Εγώ καθρεφτάκι και βερνίκι νυχιών.
Εγώ ένα χοιρομέρι.
Εγώ έφερα το κλειδί της αποθήκης μου.
Αν ο Μισέλ χρειαστεί μελάνι για το φωτοτυπικό, να αγοράσει.
Πολύ χαίρομαι που το κάνω αυτό.
Θα έκανα το Eat, Pray, Love, μα δεν έβρισκα εισιτήριο.
Κι έτσι, να 'μαι εδώ.
Έτοιμα τα προπαρασκευασμένα. Ελάτε να φάτε.
Έφερα γεμιστά μπισκότα για επιδόρπιο.
Πανέτοιμες ήρθατε. Όχι για πεζοπορία, αλλά πανέτοιμες.
Λοιπόν, ποια είναι η δική σου ιστορία;
Δεν έχω ιστορία. Μόνο ρεζουμέ.
Ποια είσαι; Από πού είσαι;
Ονομάζομαι Λορελάι Γκίλμορ, είμαι από μια μικρή πόλη στο Κονέκτικατ.
-Είσαι παντρεμένη; -Όχι.
Γι' αυτό ήρθε. Είπα ότι είσαι διαζευγμένη.
Όχι, δεν είμαι.
Δηλαδή είμαι διαζευγμένη, μα όχι μ' αυτόν που τα έχω τώρα. Απλώς...
Συζούμε.
-Και σε απατάει. -Όχι.
-Τον απατάς. -Όχι.
Είναι χαζός, πίνει και βρομάει.
Ξέρω να τους διαλέγω.
-Λοιπόν; -Όχι, είναι καλός άνθρωπος.
-Τα παιδιά σου είναι απαίσια; -Ίσως δεν έχει.
Έχω μια κόρη. Υπέροχη.
-Είσαι εθισμένη στο Vicodin. -Όχι.
Στην ηρωίνη; Είναι της μόδας για τις νοικοκυρές.
Πού να βρεις ηρωίνη;
Πουλάνε πίσω απ' το εστιατόριο λίγο παρακάτω.
Θα φτιάξω πίτσα με γαλλικό ψωμί.
-Θέλει καμιά; -Βέβαια.
Εγώ!
Ελπίζω να φέρει αποτέλεσμα η πεζοπορία. Χρειάζομαι απεγνωσμένα μια καινούρια ζωή.
Ναι, κι εγώ.
Δεν μπορώ να συνεχίσω να ξυπνάω έτσι. Χρειάζομαι λίγη διαύγεια.
Επίγνωση.
Όλη μου τη ζωή περιμένω να αποκτήσω επίγνωση.
Εγώ νόμιζα ότι είχα.
Νόμιζα ότι ήξερα τι ακριβώς ήθελα, πού πήγαινα,
τι έκανα και γιατί το έκανα.
Ήμουν πεπεισμένη.
Όμως, τελευταία, τα πράγματα φαίνονται πιο θολά.
Συν το ότι ο χρόνος περνάει, πλησιάζουν σημαντικά ορόσημα και υπάρχει κι ο Λουκ.
Ξαφνικά, νιώθω ακινητοποιημένη.
Λες και όλος ο κόσμος προχωράει κι εγώ στέκομαι ακίνητη.
Θα χρειαστούμε κι άλλο κουτί.
ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ
ΑΠΟΨΕ
"Το δάχτυλο με τρώει, κάτι κολασμένο έρχεται προς τα δω".
Ρόρι!
Ετοιμάσου, Ρόρι.
Τι στο...
Ναι;
Είναι κανείς εδώ;
Κανείς;
Έτοιμη για τα πάντα.
-Τι; -Δεν το είπα σωστά;
Ναι, έτσι είναι.
Δεν το πιστεύω.
Χάσατε το δρόμο, κύριοι;
-"Κύριοι"; Το ακούσατε; -Νιώθω προσβεβλημένος.
Θα ανεχθούμε να μας αποκαλεί κυρίους αυτό το κορίτσι;
Βγάλτε τις μάσκες.
Δεν ζητάς από έναν άνδρα να βγάλει το προσωπείο του.
Όχι χωρίς εικοσαδόλαρο στο χέρι.
Τι κάνετε εδώ;
Μας μιλάει σαν να μας γνωρίζει.
Σαν να έχουμε μεγάλη οικειότητα.
Η εγχείρηση στο γόνατο, Κόλιν;
Μόνο άντρες νοσοκόμοι υπήρχαν. Πότε ξεκίνησε αυτό;
Για να σου ρίξουμε μια ματιά.
-Χλωμή φαίνεται. -Πάντα είμαι χλωμή.
-Άθλια ντυμένη για τα χωράφια. -Ή για βόλτα σε βαγόνι.
Ή ίσως είναι μεταμφιεσμένη σε αγόρι.
-Όπως η Γεντλ. -Πες μου, κοπελιά, είσαι η Γεντλ;
Παρασκευή είναι, άρα...
Νομίζω ότι ήρθαμε πάνω στην ώρα.
-Για τι; -"Για τι" ρωτάει.
Θηλυκά. Όλο ερωτήσεις.
Είχαμε μια συνάντηση, καλή μου.
-Συνάντηση; -Συνάθροιση.
-Σύναξη. -Σύσκεψη.
-Διάσκεψη. -Γυναικεία συνέλευση.
Υπήρχε ουίσκι.
Κι αφού συζητήσαμε τα πρακτικά της προηγούμενης
και τα πρακτικά από τη συζήτηση των πρακτικών της προηγούμενης...
-Υπήρχε πολύ ουίσκι. -Ψηφίσαμε.
Και αποφασίσαμε...
να έρθουμε να σε βγάλουμε έξω.
Είναι οιωνός.
Πέταλ, όχι!
-Εξαίσιο! -Ένα χαμένο κλασικό έργο.
-Ένα νέο Γλυκιά Ζωή. -Κάνουν ριμέικ με τον Γκόσλινγκ.
Πρώτα το Άρθουρ, τώρα αυτό. Δε βάζουν μυαλό.
Εις υγείαν!
-Τι ώρα είναι; -Η ώρα είναι μια σχετική έννοια.
-10:15 μ.μ. -Ώρα να πάρουμε τους δρόμους.
-Θέλεις να το δοκιμάσουμε; -Με τίποτα.
Πούρα, πουράκια, ηλεκτρονικά τσιγάρα, ατμιστήρες.
Πούρα, πουράκια, ηλεκτρονικά τσιγάρα, ατμιστήρες. Πούρα, πουράκια...
Άλλο ένα μπουκάλι, παρακαλώ.
Η μητέρα μου μου είπε να πίνω μόνο πολύ ακριβή σαμπάνια.
Κοίτα σύμπτωση. Το ίδιο είπε και σ' εμένα.
Δεν παίζουν άλλο είδος μουσικής;
Σε κλαμπ ταγκό; Όχι. Δεν παρεκκλίνουν πολύ.
-Είναι εκνευριστικό. -Πρέπει να μάθεις να απολαμβάνεις.
Κάθεται η σερβιτόρα;
Δεν είναι σερβιτόρα. Είναι η νεόκοπη αρραβωνιαστικιά μου.
-Πώς είπαμε το όνομά σου, γλυκιά μου; -Ντόρις.
Θα το διορθώσουμε.
Χάρηκα για τη γνωριμία, Ντόρις. Έλεγξε το πορτοφόλι σου πριν φύγεις.
Βαριέμαι. Λέω να αγοράσω το κλαμπ.
Μαρτίνι, καλή μου.
Με δύο ελιές. Και, για όνομα του Θεού, μην αργείς.
-Φιν, άντρας δεν είναι αυτός; -Μόνο μέχρι την επόμενη Τρίτη.
Πώς πάει το πόδι σου;
-Δεν νομίζω να έχει σπάσει. -Ωραία.
-Εξακολουθείς να χορεύεις άθλια. -Συμφωνώ.
Αλλά, διάολε, είσαι καλλονή.
-Παράτα τα γλυκόλογα, Χάντζμπεργκερ. -Αφού είσαι.
-Δεν θα μοιραστούμε τον λογαριασμό... -Να πάρει.
-Χαίρεσαι που ήρθα; -Γιατί ήρθες;
-Ήταν η σειρά μου να βγάλω βόλτα τον Φιν. -Βέβαια.
-Δεν μου άρεσε ο τρόπος που χωρίσαμε. -Ούτε εμένα.
Έπρεπε να είχα πει ότι ερχόταν η Οντέτ.
-Όχι. Δεν είχαμε συμφωνήσει αυτό. -Το ξέρω.
Δεν μου χρωστούσες κάτι.
-Θεωρητικά όχι, μα... -Χωρίς δεσμεύσεις.
Όταν ήμασταν μαζί, ήμασταν. Όταν δεν ήμασταν, δεν ήμασταν.
Λοιπόν, πώς είσαι;
Καλά είμαι.
Τα βρήκες με τη Λορελάι;
Όχι ακόμα. Μένω προσωρινά στης Λέιν.
-Δεν είχες νέα της; -Όχι.
-Τι ώρα είναι; -Γιατί; Βαρέθηκες;
Μπορώ να πω με ειλικρίνεια ότι ποτέ δεν βαρέθηκα μαζί σου.
Ναι. Κάνουμε καλή παρέα.
Έχω κάτι για σένα.
Τι είναι αυτό;
-Ένα κλειδί. -Για πού;
Για το οικογενειακό μου σπίτι στο Μέιν.
Υπέροχο. Απομονωμένο, παραθαλάσσιο. Είναι άδειο, δεν το χρησιμοποιεί κανείς.
Ο μπαμπάς το αγόρασε μόνο επειδή το ήθελε η Μάρθα Στιούαρτ.
Δεν τα βρήκαν σε δουλειά. Είχε θυμώσει.
Έχεις πολύ διαφορετική οικογενειακή ζωή.
Είναι δικό σου.
Μου δίνεις ένα σπίτι;
Για να το χρησιμοποιείς.
-Να γράψεις εκείνο το βιβλίο. -Τι;
Πήγαινε εκεί. Μείνε όσο θέλεις. Δούλεψε.
Λόγκαν...
Υπάρχει επιστάτης. Θα σε προσέχει.
Η καθαρίστρια πάει δύο φορές τη βδομάδα.
Θα σου μαγειρεύει. Θα σου ψωνίζει.
-Δεν μπορώ. -Μπορείς.
Πρέπει να το κάνεις. Γράψε αυτό το βιβλίο.
Είναι καιρός.
Σε παρακαλώ. Πάρε το κλειδί.
Πραγματικά θα παντρευτείς την Οντέτ;
Αυτό είναι το σχέδιο της δυναστείας.
Περνάω, κάντε στην άκρη. Εσείς οι δυο, δρόμο.
Κυρίες και κύριοι, μόλις αγόρασα αυτό το κλαμπ
και, ως ιδιοκτήτης, αποφάσισα ότι από δω κι εμπρός θα παίζεται μόνο αυτή η μουσική.
Ναι! Μόνο Ρόζμαρι Κλούνεϊ, συνεχώς. Για δοκιμάστε να χορέψετε ταγκό τώρα.
Είναι υπέροχο να έχεις λεφτά.
Κύριοι, κάνουμε έφοδο.
Φέρτε τις γυναίκες, τα παιδιά, τα σκυλιά, τα άλογά σας.
Φιν!
Δεν σιωπώ όταν διακυβεύονται άλογα και σκυλιά.
Δεν γινόταν πιο βρετανικό, έτσι;
Θα έχουν βαλσαμωμένο τον Χιου Γκραντ.
Ελπίζω να έχουν δωμάτια. Δουλεύει κανείς εδώ;
Θεέ μου, η πριγκίπισσα Νταϊάνα! Φυσικά. Μεγαλειοτάτη!
Ίσως να πηγαίναμε κάπου αλλού.
-Πού είμαστε; -Στο Νιου Χάμσαϊρ.
Στο Νιου Χάμσαϊρ; Πώς φτάσαμε εδώ;
Στρίψαμε δεξιά στο Βερμόντ. Πεινάω σαν λύκος.
-Μάλλον δεν έχουν ανοίξει. -Όχι. Αγόρασα το μέρος.
-Τι; -Όλα τα δωμάτια. Είμαστε μόνοι.
Με όλα αυτά τα υπέροχα ξίδια.
Γεια σου, καλή μου. Πώς σε λένε;
-Τα έχεις σκεφτεί όλα. -Μόνο που δεν υπάρχει φαγητό.
-Το υπόλοιπο σώμα σου; -Μην πειράζεις τα κεφάλια.
-Αναρωτιέμαι αν υπάρχει κουζίνα. -Κοίτα πίσω.
-Έρχεσαι, Φιν; -Πίσω σου είμαι.
Κάπου θα υπάρχει φωτογραφία του Μίστερ Μπιν.
-Λοιπόν, ορίστε. -Κι άλλα κλειδιά.
Έχεις δικό σου δωμάτιο.
-Πού είναι το δικό σου; -Απέναντι απ' το δικό σου.
Δείξε μου.
Το βρήκα.
Αναρωτιέμαι πόσο να κοστίζει αυτό το μέρος.
Εντάξει.
Εδώ σου έχω το κάλεσμα της φύσης, φιλαράκο.
Ναι!
-Γεια σου, Μπρέντα. -Γεια σου, Λορελάι.
-Γεια σου, Τρέισι. -Γεια σου, Λορελάι.
-Άλι, σ' ευχαριστώ για την ταινία. -Παρακαλώ.
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ
Γεια.
Πόση ώρα στέκεσαι εκεί;
Βλέπω την ανατολή του ήλιου.
Γύρνα στο κρεβάτι.
Πότε πρέπει να επιστρέψεις;
Έχω ώρα.
-Πόση; -Αρκετή.
Έχω πτήση το μεσημέρι.
Μην κάνεις υπολογισμό.
Κάποιος πρέπει να κάνει.
Λοιπόν, υπάρχει ένα υπέροχο εστιατόριο λίγο παρακάτω.
Δεν είναι σαν του Λουκ, αλλά σερβίρουν εκπληκτικό πρωινό.
Είναι πολύ όμορφα εδώ.
-Ήθελα να είναι κάτι ξεχωριστό. -Ήταν.
Ήταν μια τέλεια βραδιά.
Ατσίδα;
Σκέφτεσαι κάτι;
Πάρε.
Όχι. Αφού σου είπα.
Δικό σου. Για να γράψεις.
Δεν το χρειάζομαι.
Ξέρω πού θα γράψω.
Εντάξει.
Δεν θα έλεγα όχι για πρωινό.
Έλα.
Πρέπει να γυρίσεις σπίτι.
Να 'τοι! Πρωινό μαρτίνι, παιδιά;
-Όχι, ευχαριστώ, Φιν. -Καλό θα κάνει.
Εγώ θα πιω ένα.
-Τι έπαθες εσύ; -Αυτόν ρώτα.
-Χτύπησες τον Ρόμπερτ; -Δεν έχω ιδέα.
-Έχει. -Βασικά, έχω.
Η γροθιά μου παρουσιάζει σημάδια διένεξης,
αλλά η μνήμη της βιαιοπραγίας έχει χαθεί.
Είπα ότι είναι απ' τη Νέα Ζηλανδία.
Ένας άκαρδος θα μου το έλεγε αυτό.
Αγόρασα ένα κλαμπ ταγκό
κι ένα Dodge Colt του 1983 χθες;
Δεν ήξερα για το Colt.
Να πάρει! Είναι το τέταρτο αυτόν το μήνα.
-Η μητέρα μάς επικρίνει. -Όχι.
Ναι. Για να δω το μάτι σου.
-Μια χαρά φαίνεται. -Ωραία.
-Τη θέλω μισοψημένη. -Να τη μαγειρέψεις μόνος σου.
Λοιπόν, παιδιά,
έρχεται το αμάξι μου.
-Τι; -Έχουμε αμάξι.
Δύο, αν λειτουργεί το Colt.
Έχω δικό μου. Πρέπει να γυρίσω πίσω, να ξεκινήσω.
Όχι. Έχουμε σχεδιάσει όλο το πρωινό.
Κανείς δεν γδύθηκε ακόμα. Δεν μπορείς να φύγεις τόσο βιαστικά.
Λόγκαν, πες της!
Δεν νομίζω ότι μ' ακούει πια.
Μα, πότε θα σε ξαναδούμε;
-Δεν ξέρω. -Αυτό ήταν;
Ο αποχαιρετισμός; Όχι.
-Σ' αγαπάμε, Ρόρι. -Κι εγώ σας αγαπώ.
Ρόμπερτ, μην κλαις.
Θα πρηστεί το μάτι σου. Να, πάρε την μπριζόλα σου.
Τώρα ξέρω ότι έχω καρδιά...
επειδή σπαράζει.
Αντίο, Κόλιν.
Θα μου λείψει ο τρόπος που μεθάς
και αγοράζεις πράγματα που δεν χρειάζεσαι, όπως κλαμπ και αμάξια...
Και πανδοχεία; Ναι.
Κόλιν.
Εσύ θα μου λείψεις πιο πολύ απ' όλους.
-Το ακούσαμε. -Ναι, να 'σαι καλά.
Διατήρησε τη φωτογένειά σου, σε εκλιπαρώ.
-Τα λέμε στο εστιατόριο. -Ο Λόγκαν έχει τα κλειδιά.
-Τότε, θα περπατήσουμε. -Αλήθεια;
Πολύ πρωτότυπο.
Αυτό είναι το περπάτημα; Δεν μ' αρέσει.
Σίγουρα δεν θες πρωινό;
Σίγουρα.
-Θα ήθελα να σε πάω εγώ πίσω. -Το ξέρω.
-Σε έσυρα εδώ πέρα... -Δεν με έσυρες.
Με πήγες στο προσωπικό μου λούνα-παρκ. Πόσες μπορούν να το ισχυριστούν αυτό;
-Δεν πέτυχε όμως, έτσι; -Τελείωσε η επίσκεψη στο λούνα-παρκ.
Εντάξει.
Λοιπόν...
πάμε.
Αν αλλάξεις γνώμη για το σπίτι, είναι δικό σου.
Χωρίς δεσμεύσεις.
Νομίζω ότι δεν θα χρειαστεί να με διασώσεις ξανά.
Ποτέ δεν χρειαζόσουν διάσωση, Ατσίδα. Το ξέρεις.
Το ξέρω τώρα.
Ναι, έτσι ακριβώς.
-Λένε ότι έχει να κοιμηθεί απ' το Όρεγκον. -Και κανείς δεν την έχει δει να τρώει.
Έριξε μπουνιά σε αρκούδα, άκουσα.
Τρώω. Κοιμάμαι. Λέγομαι Κάρολ. Είμαι δικηγόρος.
Έχω δύο ενήλικα παιδιά. Έχω όλα τα δάχτυλα στα πόδια.
Δεν έριξα μπουνιά σε αρκούδα. Οπόσουμ ήταν και του χρειαζόταν.
Καλημέρα σας. Ο καιρός είναι υπέροχος σήμερα.
Δεν θα έχετε πρόβλημα σ' αυτόν τον τομέα.
Ωστόσο, παραμένει πολύ πιθανό το ενδεχόμενο
οποιαδήποτε υπαίθρια δραστηριότητα υποκινούμενη από παρακολούθηση ταινίας
να καταλήξει σε εισαγωγή σε νοσοκομείο.
Απλώς, το αναφέρω.
Να πάει να πνιγεί. Είμαι το βιβλίο, που να πάρει!
-Έχεις αντηλιακό; -Έχω.
Όταν τελειώσει αυτό,
θα είμαι πολύ αδύνατη! Άλι, περίμενε!
Δεν μπορώ να καθυστερήσω. Αντίο, Λορελάι!
Αντίο, Τρέισι! Αντίο, Άλι!
Στείλε φωτογραφίες απ' την παλαβή πόλη σου!
Έγινε!
-Γεια χαρά. -Χρειάζομαι την άδειά σας.
Μισό λεπτό, παρακαλώ.
Νόμιζα ότι την είχα στην τσέπη μου.
Συνήθως δεν κάνω τέτοια πράγματα.
Ποιος κάνει τέτοια; Εκτός αν είσαι φυγάς. Κάτι που δεν είμαι.
Έχω άδεια. Την έδειξα στον φίλο σου.
Ποιον φίλο μου;
-Εκείνον που ήταν ντυμένος σαν εσένα. -Δεν είναι φίλος μου.
Είναι αντίπαλος φύλακας που σου έκλεψε το παντελόνι;
Δεν μου το έκλεψε. Το δικό του φορούσε.
Όλοι φοράμε το ίδιο παντελόνι.
-Θα τον ξέρεις. -Όχι.
Καστανός, υπεροπτική φωνή; Θα τον είδες στο φυλάκιο.
Δεν έχουμε φυλάκιο.
Έχετε στολή. Πρέπει να έχετε και φυλάκιο.
-Η άδειά σας; -Υπάρχει λίστα;
-Θα είμαι εκεί. -Δεν υπάρχει λίστα.
Πώς κρατάτε λογαριασμό;
-Ελέγχουμε τις άδειές σας. -Έχω άδεια.
Την έδειξα στον φίλο σου χθες. Μπορώ να το αποδείξω.
Μας έβγαλε λόγο
για το ότι θα πεθάνουμε εξαιτίας της κακοκαιρίας
και είπε, "Όλες έχετε άδειες, οπότε μπορείτε να ξεκινήσετε.
-Μα καλύτερα όχι". -Καλά είπε.
Άρα, ήμουν παρούσα και είδε την άδειά μου,
διότι είπε, "Όλες έχετε άδειες" και το "όλες" περιελάμβανε κι εμένα.
-Είμαι μέρος του "όλες". -Έξοχα.
-Μπορώ να φύγω; -Μόλις δω την άδειά σας.
Έχω άδεια. Δεν είναι στο πανωφόρι ή στο τζιν μου,
κι αφού δεν είναι εκεί, μάλλον θα είναι μέσα στο σακίδιο.
Αν είναι εκεί μέσα, άντε να τη βρεις.
Σαν το Κουτί της Πανδώρας. Αν το ανοίξω, δεν γλιτώνει κανείς.
Χρειάζεστε άδεια.
Έλα τώρα.
Ωχ, Θεέ μου!
Αν το ανοίξω, δεν θα μπορέσω να το ξανακλείσω.
-Τι θα κάνατε στην πορεία; -Θα πέθαινα. Έτσι;
-Δεν ξέρω τι να σας πω. -"Πήγαινε";
Άκου... Πώς σε λένε;
-Φύλακα Πάρκου. -Εντάξει, Πάρκου.
Ήρθα μέχρι εδώ από μια μικρή πόλη στο Κονέκτικατ
για να περπατήσω, να δω την άγρια φύση,
να θαυμάσω τα όμορφα δέντρα, να κάνω μπάνιο στις ολοκάθαρες λίμνες
και να κάνω βαθυστόχαστες σκέψεις.
Και ξέρω ότι ένας όμορφος, ρωμαλέος άντρας όπως εσύ
κατανοεί τη βαθύτατη, έντονη, αρχέγονη ανάγκη σύνδεσης με τις μαρμότες και...
φαντάσου ότι κάτω από όλα αυτά, είμαι πολύ κόμματος.
Κυρία μου, είμαι φύλακας του πάρκου.
-Τι σημαίνει αυτό; -Ότι χωρίς άδεια, δεν έχει πεζοπορία.
-Δέχεσαι δωροδοκίες; -Βέβαια.
-Το πορτοφόλι μου είναι στο σακίδιο. -Τα λέμε αύριο.
Εντάξει. Λοιπόν, τα λέμε αύριο.
Τα καταφέρνω.
Αυτό... μπορείς να το κρατήσεις.
ΚΑΦΕΤΕΡΙΑ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΕΡΧΟΜΕΝΩΝ
Έλα τώρα!
ΜΠΙΡΑ OLD READING
Απεχθάνομαι τη φύση.
-Εμπρός; -Ήμουν 13 ετών.
Λορελάι;
Είχα τα γενέθλιά μου.
Ο Ρόιστον Σινκλέρ ο 3ος μού είχε ραγίσει την καρδιά μπροστά σε όλους.
Τρύπωσα στην ντουλάπα σου εκείνο το πρωί, πήρα την πράσινη μπλούζα με τις χάντρες
που ήταν της μητέρας σου
και την είχες τυλιγμένη με χαρτομάντιλα.
Απαγορευόταν να την αγγίξω.
Όμως την έκλεψα και τη φόρεσα στο σχολείο με το ναυτικό μου τζιν Chemin de Fer,
και πίστευα ότι καμιά δεν ήταν πιο στιλάτη από μένα.
Αλλά ο Ρόιστον γέλασε. Είπε ότι ήμουν φτηνιάρα.
Είπε ότι τα είχε φτιάξει μαζί μου μόνο και μόνο
επειδή ήταν θυμωμένος με την Άντζι Μόργκαν, μα του είχε περάσει.
Με αποκάλεσε φωνακλού και αλλόκοτη
και είπε ότι κυκλοφορούσαν φήμες ότι δεν ήμουν μια Γκίλμορ.
Ότι ήμουν η κόρη του κηπουρού
κι ότι με είχες αγοράσει επειδή δεν μπορούσες να κάνεις παιδιά.
Και με συνέτριψε αυτό.
Έφυγα τρέχοντας από την αίθουσα, από το σχολείο
και πήγα στο εμπορικό κέντρο.
Καθόμουν στον χώρο εστίασης
και ευχόμουν να είχα χρήματα να αγοράσω ένα πρέτζελ, γιατί πέθαινα απ' την πείνα,
όταν σήκωσα το βλέμμα και είδα τον μπαμπά.
Στεκόταν μπροστά μου. Στο εμπορικό.
Ποτέ δεν πήγαινε στο εμπορικό. Εκείνη τη μέρα, πήγε.
Και ήταν εξοργισμένος. "Γιατί δεν είσαι στο σχολείο;" ρώτησε.
"Απάντησέ μου αμέσως, Λορελάι. Γιατί δεν είσαι στο σχολείο;"
Προσπάθησα να σκεφτώ κάτι,
κάποιο αληθοφανές ψέμα, αλλά δεν μπορούσα.
Σκεφτόμουν μόνο ότι χθες
είχα ένα αγόρι που με αγαπούσε και σήμερα δεν το είχα.
Κι έβαλα τα κλάματα. Καθόμουν εκεί σαν ηλίθια και έκλαιγα.
Τελικά,
μετά από ένα διάστημα που μου φάνηκε ατελείωτο,
κατάφερα να συγκρατηθώ λίγο και ηρέμησα.
Και περίμενα.
Περίμενα να μου βάλει τις φωνές, να με τιμωρήσει, να με κλείσει στο σπίτι,
να μου πει πόσο τον είχα απογοητεύσει.
Και δεν έγινε τίποτα.
Τελικά, όταν βρήκα αρκετό κουράγιο
για να τον κοιτάξω, στεκόταν εκεί...
με ένα πρέτζελ.
Ένα τεράστιο πρέτζελ καλυμμένο με μουστάρδα...
Μου το έδωσε και μου είπε, "Πάμε".
Και με πήγε στον κινηματογράφο.
Είδαμε το Grease και το Ανύπαντρη Γυναίκα.
Κάτι για μένα και κάτι για εκείνον, είπε.
Μου αγόρασε ποπκόρν και ζελεδάκια.
Καθόμασταν στο σκοτάδι και παρακολουθούσαμε.
Μετά, με πήγε σπίτι,
μου έδωσε το πουλόβερ του για να μη φαίνεται η κλεμμένη μπλούζα
και σου είπε ότι με πήρε απ' το σχολείο
και με πήγε στη λέσχη για αναψυκτικό.
Κι αυτό ήταν.
Δεν το ξανασυζητήσαμε ποτέ.
Ήταν τα καλύτερά μου γενέθλια.
Σκέφτηκα ότι έπρεπε να το ξέρεις.
Σ' ευχαριστώ, Λορελάι.
Γεια σου, μαμά.
ΔΩΡΕΑΝ
Μην κάθεσαι και με κοιτάς έτσι.
Δεν σου δίνω πριν κρυώσει.
Είναι χαζό το ότι σου αγοράζω μπριζόλα.
Ακόμα πιο χαζό είναι το ότι σου τη μαγειρεύω.
Δεν θα τη φυσάω για να τη φας νωρίτερα.
Αυτό το κάνω μόνο για τη Λορελάι, γι' αυτό μην...
Αν το πεις σε κανέναν, θα πάρουμε γάτα.
Λορελάι!
-Γιατί είσαι σπίτι; -Μη με πλησιάζεις.
Γιατί;
Επειδή ζέχνω. Βρομάω ολόκληρη.
Δεν έκανα καν πεζοπορία και βρομάω.
Έκανα ντους και γύρισα αεροπορικώς.
Έχω 24 ώρες να βρεθώ κοντά σε κάκτο.
Προφανώς, και μόνο με τη σκέψη της πεζοπορίας, βρομάς.
-Δεν έκανες πεζοπορία; -Δεν με άφησαν.
-Γιατί; -Επειδή ξέχασα πράγματα,
κόλλησα αποξηραμένο στιφάδο στο σακίδιό μου...
Τέλος πάντων, δεν έκανα πεζοπορία. Αλλά δεν είχα πάει γι' αυτό.
Δηλαδή, γι' αυτό είχα πάει,
να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα κι έγινε χωρίς πεζοπορία.
Η Κάρολ, η διαπολιτειακή πεζοπόρος,
έμοιαζε με τον Κρίστιαν Μπέιλ στο Άγρυπνος.
Και ήξερε να ετοιμάζει το σακίδιό της.
-Λορελάι... -Πήγαινα για καφέ...
Έπρεπε να το περιμένω ότι θα είχε σχέση με καφέ.
Όλα στη ζωή μου έχουν σχέση με καφέ.
Θα ήμουν καφές σε προηγούμενη ζωή.
Αλλά το μαγαζί ήταν κλειστό.
Όσο περίμενα, πήγα από πίσω και υπήρχε ένας λόφος.
Και, δεν ξέρω γιατί,
αλλά ανέβηκα στον λόφο,
είδα τη θέα και ξαφνικά μού αποσαφηνίστηκε κάτι.
Λουκ...
Πάψε!
-Ξέρω τι κάνεις. -Ξέρεις;
Ετοιμάζεσαι να με εγκαταλείψεις. Πρέπει να σου πω ότι είναι μεγάλο λάθος.
-Στάσου, Λουκ... -Έβλεπα τα σημάδια εδώ και μήνες.
-Ποια σημάδια; -Της επικείμενης φυγής.
Η αποστασιοποίηση, η ψυχοθεραπεία και ξαφνικά πήγες να κάνεις το Άγρια;
Θα πήγαινες για πεζοπορία μόνη σου, χωρίς να εμπλέκεται κάτι άλλο;
Όχι για κάποιο μουσικό φεστιβάλ. Μόνο εσύ κι η φύση.
Όντως ακούγεται αλλόκοτο.
Δεν με νοιάζει τι λένε. Το να χρειάζεσαι χώρο δεν είναι ποτέ καλό. Ποτέ.
Κι εγώ χρειαζόμουν χώρο με τη Νικόλ και χωρίσαμε.
Αυτό σημαίνει "χρειάζομαι χώρο".
-Σημαίνει "χρειάζομαι χώρο και δικηγόρο". -Λουκ...
Έχουμε περάσει πολλά μαζί, εντάξει;
Δεν είναι όλα τέλεια. Υπάρχουν προβλήματα.
Μου κράτησες μυστικά, σου κράτησα μυστικά.
Ήθελες να πάω μ' εκείνες τις γυναίκες...
Να ξεκαθαρίσουμε τον όρο "παρένθετη μητρότητα".
Δεν είμαι δυστυχισμένος, εντάξει; Δεν νιώθω ανικανοποίητος.
Εσύ νομίζεις ότι είμαι και δεν μπορώ να σε πείσω ότι δεν είμαι!
Δεν θα χρειαστώ ποτέ τίποτα παραπάνω απ' αυτό που έχουμε εδώ.
Ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα φανταζόμουν
Ότι εσύ κι εγώ... Ότι θα γινόμασταν ζευγάρι. Αλλά γίναμε.
Ξέρω ότι δεν είμαι ο πιο εύκολος άνθρωπος
για να φτιάξεις τη ζωή σου μαζί του, να ζήσεις μαζί του,
αλλά κανείς δεν θα σε στηρίξει περισσότερο από μένα.
Δεν θα φύγω ποτέ. Δεν θα το σκεφτώ καν.
Θα κάνω ό,τι χρειάζεται για να διορθώσω τα λάθη.
Θα πάω στην τρελογιατρό σου.
Θα ανοίξω αλυσίδα, αν αυτό θέλεις να κάνω,
θα αναλάβω την κουζίνα στο ξενοδοχείο.
Θα σου δώσω πίσω ολόκληρη την ντουλάπα.
Είχα πάρει τη μισή επειδή επέμενες.
Κάποια στιγμή θα την έπαιρνες πίσω, έτσι κι αλλιώς.
Ξεκίνησα ήδη. Δεν ξέρω αν το πρόσεξες.
-Άρχισε να γίνεται ροζ. -Έχει στρας.
Δική σου είναι.
-Πάρ' την. -Δεν τη θέλω.
-Δεν τη χρειάζομαι. -Τη χρειάζεσαι!
Τη χρειάζεσαι. Χρειάζεσαι το χώρο
κι εγώ χρειάζομαι εσένα. Να πάρει, Λορελάι!
Έχουμε περάσει τόσα μαζί. Έχουμε...
Είδαμε ο ένας τον άλλο να αλλάζει ταίρια.
Η Ρέιτσελ, ο Μαξ κι ο Κρίστοφερ!
Σε είδα να τον παντρεύεσαι! Ήταν φρικτό.
Όμως καταφέραμε να φτάσουμε εδώ. Τα ξεπεράσαμε όλα.
Δεν μπορείς να φύγεις.
-Δεν μπορείς να φύγεις... -Λουκ!
Νομίζω ότι πρέπει να παντρευτούμε.
Τι;
Περιμέναμε πάρα πολύ.
Μα νόμιζα...
Διάλεξα ήδη ημερομηνία. Αυτό τον μήνα.
Είναι Κυριακή, γιατί ξέρω ότι κλείνεις νωρίς τις Κυριακές.
Δεν έχει σημασία.
Έχουν κανονιστεί όλα.
Έχουν κανονιστεί;
Όλα.
Αυτή ακριβώς την αντίδραση περίμενα.
Μάλλον πρέπει να πάρω ένα καλύτερο ή ένα καινούριο.
Μην τολμήσεις.
Πριν γίνει αυτό, πρέπει να σου πω
ότι η μόνη διέξοδος θα είναι ο θάνατος.
Να το συμπεριλάβουμε στους όρκους μας.
-Με δύο μοσχολέμονα, όπως ζήτησες. -Σ' ευχαριστώ, Τζακ.
Έχω μερικά άσχημα νέα.
Μια χαρά είναι ο αστακός.
-Τι; -Τι;
-Έχω να σου πω νέα για μένα. -Τι νέα;
Πρέπει να επιστρέψω στην πόλη.
-Σήμερα; -Ναι.
Όντως, άσχημα νέα. Μπέρτα!
Νιώθω απαίσια. Θα σε πήγαινα στο Μουσείο Φαλαινοθηρίας.
Την επόμενη φορά.
Ο κύριος Σμιθ θα επιστρέψει στο Χάρτφορντ. Φέρε...
Ο κύριος Σμιθ... Τη βαλίτσα του.
Φεύγει.
Να βρεις άτομα που μπορείς να καταλαβαίνεις.
Το φροντίζω.
Λοιπόν, προσοχή στον δρόμο.
Σ' ευχαριστώ, Μπέρτα.
-Ναι. Γκράσιας, Μπέρτα. -Αντίο.
Θα σου τηλεφωνήσω αργότερα, εντάξει;
Μακάρι να έδειχναν τόση κατανόηση και οι τρεις πρώην σύζυγοί μου.
-Ναι, θα βοηθούσε αυτό. -Θα μου λείψεις.
Φυσικά.
Η παρασκευή κεριών από εγκέφαλο φυσητήρα
ξεκίνησε στην Αμερική γύρω στο 1748.
Ο Κρίστοφερ Χάσεϊ απ' το Ναντάκετ σκότωσε τον πρώτο φυσητήρα του νησιού το 1712.
Από τότε και στο εξής, οι φυσητήρες έγιναν ειδικότητα των φαλαινοθηρών του Ναντάκετ.
Οι φάλαινες είναι πολύ σημαντικές για το Ναντάκετ.
Εκτός από λάδι για φανούς, τις χρησιμοποιούσαν ως τροφή,
τα κόκκαλα για κρινολίνα, ομπρέλες, ελατήρια επίπλων...
-Φάλαινα είναι αυτή; -Ναι.
Είναι μεγάλη.
-Είναι πολύ μεγάλη. -Είναι ψόφια;
Δεν ξέρω. Λοιπόν, πού ήμουν;
Ομπρέλες, ελατήρια επίπλων...
Σωστά. Ομπρέλες, ελατήρια επίπλων,
καμτσίκια, παιχνίδια, βάσεις κολάρων, ελατήρια πρώιμων γραφομηχανών,
ιμάντες τραβήγματος κουρτινών, περιλαίμια σκύλων, ξύστρες πλάτης,
ακτίνες ποδηλάτων, κοκαλάκια μαλλιών, οδοντογλυφίδες, κοντάρια σημαιών...
Ρόρι, η γιαγιά σου είμαι.
Λυπάμαι που έχασα την κλήση σου. Ναι, είμαι στο Ναντάκετ
και ναι, το σπίτι είναι άδειο και ναι, είναι όλο δικό σου.
Η Μπέρτα και το σόι της είναι μαζί μου,
μα υπάρχουν καθαρά σεντόνια στο δωμάτιο ξένων
και μερικά θαυμάσια φαγητά στην κατάψυξη.
Δεν έχω ιδέα τι είναι ή τι περιέχουν,
αλλά τα έφτιαξε η Μπέρτα και είναι θεϊκά. Τηλεφώνησέ μου αν χρειαστείς κάτι.
...που έχουμε με τη Λορελάι και τη Ρόρι;
Ξέρει τι ώρα τρώμε. Γιατί τρώτε τόσο...
-...γρήγορα; -Δεν τρώμε γρήγορα.
Μιλούσες ώρα στο τηλέφωνο.
Θα λες ότι φάγαμε πολύ.
-Ποιος να είναι άραγε; -Έμιλι...
Είμαστε δημοφιλείς!
Ρίτσαρντ, μπορείς να ανοίξεις
ενώ εγώ τσακώνομαι με τη μητέρα σου για το σωστό μέγεθος σε πετσέτες μπάνιου.
ΕΜΙΛΙ, ΣΕ ΙΚΕΤΕΥΩ, ΤΥΡΙ! ΡΙΤΣΑΡΝΤ
Θα προλάβω.
-Ρόρι, δεν μιλάς σοβαρά. -Δεν μοιάζει με δείπνο.
Συμφωνώ. Ρόρι, αυτό είναι φαγητό που τρως σε πανηγύρι ή σε τουρκική φυλακή.
Σας υπόσχομαι, θα σας αρέσει.
-Μα... -Αφήστε το πάνω μου.
Γυρίστε στο καθιστικό και θα σας φωνάξω όταν είναι έτοιμο.
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΛΙΒΕΛΟΥΛΗ
Ντέιμον, εντυπωσιακό βιογραφικό.
Οι συστατικές μου, αν τις χρειαστείτε.
Θα τις χρειαστούμε, πίστεψέ με.
Έλα τώρα, συστατική απ' τον Ίαν Σρέιγκερ;
-Με προσέλαβε μόλις αποφοίτησα. -Ενδιαφέρον.
Αναρωτιέμαι γιατί δεν παρέμεινες στον κόσμο του Ίαν Σρέιγκερ.
Γιατί να δουλέψεις σε τόσο μικρό μέρος;
Ναι, έχεις κάτι να κρύψεις;
Προβλήματα με ναρκωτικά; Σκάνδαλα με απιστίες;
Υποδύθηκες τον Ρολφ στη Μελωδία της Ευτυχίας;
Απλώς, ήθελα να γνωρίσω διαφορετικά στιλ διαχείρισης.
Πολύ αξιέπαινο.
Ναι. Μας κατέπληξες.
Θα συναντήσουμε κι άλλους υποψήφιους, αλλά σε έχουμε υπόψιν.
-Σ' ευχαριστούμε που ήρθες, Ντέιμον. -Χάρηκα για τη γνωριμία.
Γεια χαρά, στο καλό Αουφίντερζεν, καληνύχτα
-Ξέρω, ήταν αγενές. -Και φάλτσο. Δεν με νοιάζει.
Δεν μ' αρέσει που θα δουλεύει άλλος εδώ.
-Ούτε κι εμένα. -Ο μίνι Ίαν Σρέιγκερ
θα βάλει παντού βελούδινα σχοινιά για να σκοντάφτει η Κλόι Σεβινί.
Επόμενη, η Μόλι Ντάνιελ.
Το επώνυμό της είναι μικρό όνομα. Το απεχθάνομαι αυτό.
-Ήμουν ποτέ τόσο νέος; -Όχι.
-Ο υδραυλικός. -Πήγαινε. Αναλαμβάνω εγώ.
Πες του ότι δεν πληρώνουμε για τις νέες βρύσες. Είναι άθλιες!
Καλά. Γεια σου, Εντ. Περιμένεις μισό λεπτό;
Μόλι, ο Μισέλ θα σου πάρει συνέντευξη.
Εντάξει. Γεια χαρά.
-Έφερες χαρτομάντιλα; -Ναι.
Έχε τα έτοιμα.
Ονομάζεσαι Μόλι.
Γιατί;
ΟΜΟΡΦΑ ΒΟΣΚΟΤΟΠΙΑ
Είναι κανείς εδώ;
-Ρελάνς πέντε. -Τα βλέπω.
-Τρία δυάρια. -Να πάρει η ευχή!
Με συγχωρείτε, κυρίες, καλόγριες, αδελφές. Εδώ είναι η Γούπι Γκόλντμπεργκ;
Αν είχα μια πεντάρα κάθε φορά που το ακούω...
Συγγνώμη. Είδα ότι μετακομίζετε.
Ο κύριος Πόρτερ πέθανε την Πέμπτη.
Ήταν ο τελευταίος. Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή του.
Τι θα γίνει το κτίριο;
-Είναι προς πώληση. -Αλήθεια;
Γιατί ρωτάς; Θες να το αγοράσεις;
Ενδεχομένως. Έχει προοπτικές.
Και μια οικογένεια ασβών που ζουν στη σοφίτα.
Αδελφή Μπεατρίς,
η μεσίτρια είπε να μη λέμε τέτοια πράγματα σε υποψήφιους αγοραστές.
Αυτή τη φορά δεν ανέφερα την τριπλή ανθρωποκτονία.
Συγγνώμη. Είναι παλιό κτίριο,
μα είναι γερό κι έχει ολοκαίνουρια στέγη.
-Αλήθεια; -Μα αν ενδιαφέρεσαι, βιάσου.
Ήταν εδώ η Κέιτι Πέρι πριν από λίγο.
Ντύνεται σαν πόρνη, αλλά προσφέρει μετρητά.
Μάλλον θα προτιμούσατε να μείνει η ιδιοκτησία στο Σταρς Χόλοου, σωστά;
Για να είμαι ειλικρινής,
στη σωστή τιμή, θα το πουλούσα και στον Βελζεβούλ.
Έχουμε ένα πανέμορφο νέο κτίριο στο Πεμπλ Μπιτς.
Οι υπόλοιπες αδελφές είναι ήδη εκεί. Είχε περάσει κι ο πάπας μια φορά.
-Εντάξει. Θα αποφασίσω στα γρήγορα. -Να, πάρε ένα φυλλάδιο.
-Παίζεις πόκερ; -Βασικά, όχι.
Η Κέιτι παίζει.
Σας ευχαριστώ.
Γεια σου, φιλαράκο. Τι κάνεις;
-Καφέ; -Παγωτό;
-Έλαβες το e-mail μου; -Ναι.
Σ' ευχαριστώ. Σου έστειλα μήνυμα.
Το έλαβα. Και την κάρτα σου. Σ' ευχαριστώ.
-Ώστε θα το κάνετε, επιτέλους. -Επιτέλους.
Την πρώτη μέρα της Γιορτής Θερισμού.
-Επειδή θα πουλάνε χοτ-ντογκ; -Ακριβώς.
Θα είναι δωρεάν ή ο καθένας θα αγοράζει μόνος του;
Κόρη της Έμιλι Γκίλμορ είμαι.
Δωρεάν χοτ-ντογκ όλη τη βραδιά.
Αριστοκρατικός γάμος.
-Θα είναι τέλεια. -Ναι.
-Επιτέλους θα γίνει! -Ναι!
Λοιπόν...
Το e-mail μου ήταν μακροσκελές και γεμάτο πληροφορίες.
Το μήνυμά σου ήταν, "Το 'πιασα".
-Έγραψα κι άλλα. -Ελάχιστα.
Χρειάζομαι περισσότερα. Λεπτομέρειες.
Τι κάνεις;
Βασικά...
Εργασία;
Κοίτα το.
ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΓΚΙΛΜΟΡ
Είναι τα πρώτα τρία κεφάλαια.
Ελαφρύ είναι. Δεν θα συμπεριέλαβες τη μητέρα μου.
Κάθισα κάτω και βγήκαν μόνα τους. Σαν χείμαρρος.
Σαν να είχα την ιστορία στο μυαλό μου για χρόνια,
-να πιάνει χώρο. -Όπως το "My Sharona".
Ακριβώς. Ήταν εκεί, περιμένοντας να το γράψω.
Ποτέ δεν έγραψα κάτι πιο εύκολα.
Και κατανοώ πώς νιώθεις. Αλήθεια. Οπότε, άκου τη συμφωνία.
Θέλω να το διαβάσεις. Απλώς, διάβασέ το.
Μετά, αν εξακολουθείς να θεωρείς ότι είναι κακή ιδέα,
αν το βρίσκεις αδιάκριτο, δεν θα το ολοκληρώσω. Το υπόσχομαι.
Θα πετάξω αυτές τις σελίδες και τέρμα. Ούτε γάτα, ούτε ζημιά.
Σύμφωνοι;
Ρόρι...
Το υπόσχομαι. Ούτε γάτα, ούτε ζημιά.
-Μα δεν θα με συμπαθείς πια. -Δεν είναι αλήθεια.
-Θα είμαι η Κάντι Σπέλινγκ σου. -Δεν θα είσαι.
Εντάξει.
Σ' ευχαριστώ.
Τώρα, να συζητήσουμε για το φόρεμα της παράνυφου;
Ναι. Διάλεξέ το εσύ.
Πρισίλα η Βασίλισσα της Ερήμου ή γυμνή με βαμμένο δέρμα.
Θα χρειαστώ μερικά ντόνατς γι' αυτό.
Λοιπόν, Σερίνα. Σωστά το προφέρω;
Ναι.
-Όχι "Σερένα"; Όπως "χένα"; -Όχι. Σερίνα.
Όπως εκείνη η τενίστρια; Η Σερίνα;
Η μαμά μου είχε εμπνευστεί το όνομα από τη Μάγισσα.
Διασκεδαστική ιστορία.
Λοιπόν, Σερίνα.
Πρώτα απ' όλα, συγχαρητήρια για τον νέο σου γάμο.
Ο Ρένφορντ έγινε άλλος άνθρωπος από τότε που παντρευτήκατε.
Ευχαριστώ. Θα είναι απ' τη δίαιτα με χυμούς.
Και τώρα θέλεις να γίνεις μέλος της DAR.
Ναι. Λατρεύω την Ιστορία. Ήταν το αγαπημένο μου μάθημα.
-Πού σπούδασες; -Στο πανεπιστήμιο της Σάντα Κρουζ.
Στην Καλιφόρνια.
Πολλή ηλιοφάνεια!
Δεν τελείωσα τις σπουδές. Ασχολήθηκα πολύ νέα με το φίτνες.
Δούλεψα στην Crunch και τη SoulCycle για λίγο...
Και στην Τρέισι Άντερσον στο Μπρέντγουντ.
Μετακόμισα ανατολικά και εργάστηκα στην Equinox.
Εκεί γνώρισα τον Ρένφορντ.
Θεούλη μου, τι περιπέτεια!
Να το κάνεις παράσταση.
Και γνωρίζεις τη μικρή μας οργάνωση;
Ναι. Έχω έρθει σε πάρτι σας.
Έχεις μερικές πολύ καλές συστάσεις.
Οι φίλοι του Ρένι με καλοδέχθηκαν.
Θα έχεις χρόνο να αφιερώνεις στη λέσχη;
Με τη γυμναστική σου κι όλα αυτά;
Ναι. Θα είναι ύψιστη προτεραιότητα.
-Όλες οι συναντήσεις είναι υποχρεωτικές. -Ναι, το ξέρω.
Και η κατάλληλη ενδυμασία είναι πολύ σημαντική. Έχεις γάντια;
-Όχι. Αλλά είμαι καλή στα ψώνια. -Δεν αμφιβάλλω καθόλου.
Ψίχουλα, καλή μου.
Όλα φαίνονται να είναι όπως πρέπει.
Δώσε μας λίγες ημέρες να το σκεφτούμε. Θα σε ενημερώσουμε.
Αλλά, πρέπει να πω
ότι είσαι μια αξιολάτρευτη νεαρή
και χαρήκαμε πολύ για τη γνωριμία.
-Μπούρδες! -Έμιλι!
Δεν θα γίνεις μέλος, καλή μου.
-Δεν αποφασίζεις εσύ... -Ποτέ δεν θα γίνεις.
Από ευγένεια σε δεχθήκαμε.
ο Ρένφορντ είναι σημαντικός στους κύκλους μας.
Πιο πλούσιος κι απ' τον Θεό,
παρ' όλο που πληρώνει τρεις πρώην συζύγους του.
Έμιλι, δεν ξέρεις τι λες.
Έλα τώρα! Πάντα το ίδιο πράγμα.
Η γυναίκα-έπαθλο... Δηλαδή εσύ, γλυκιά μου...
Έρχεται εδώ με το φουσκωτό μαλλί και στήθος της,
κάθεται εκεί, χαμογελάμε όλες,
κάνοντας συγκαλυμμένα καυστικά σχόλια για το όνομα και την οικογένειά της,
που συνήθως, δεν καταλαβαίνει. Σωστά;
-Εγώ... -Και μετά λέμε,
"Χαρήκαμε για τη γνωριμία", τη διώχνουμε γελώντας,
πίνουμε τσάι
κι αγοράζουμε μια κουνιστή καρέκλα που ενδέχεται
να ήταν του πρωκτολόγου του ξαδέλφου του κουρέα του Βενιαμίν Φραγκλίνου,
δίνουμε συγχαρητήρια η μια στην άλλη,
γυρνάμε σπίτια μας και την ξεχνάμε εντελώς.
Όλα είναι ένα μάτσο μπούρδες.
Έμιλι, γιατί μιλάς έτσι;
Σερίνα, είσαι η σύζυγος νούμερο τέσσερα.
Μερικές φορές, αν ο άνδρας είναι πολύ γέρος, είναι καλή θέση,
διότι δεν θα έχει τη δύναμη να βρει πέμπτη σύζυγο.
Θα περιμένεις να τα τινάξει.
Όπως η Μπάρμπαρα Σινάτρα. Αυτό έκανε.
Όμως ο Ρένφορντ χαίρει άκρας υγείας
και μόλις βρει κάτι καλύτερο,
θα επιστρέψεις στην Τρέισι Άντερσον, κάτι που έπρεπε να είχες σκεφτεί
πριν υπογράψεις το εξωφρενικό προγαμιαίο συμβόλαιό του.
Ναι, ξέρω για το προγαμιαίο συμβόλαιο. Όλες το είδαμε.
Το διαβάζαμε ενώ πίναμε τσάι και γελούσαμε,
και μετά αγοράσαμε έναν πολύ ακριβό προ-αποικιακό μπιντέ,
δώσαμε συγχαρητήρια η μια στην άλλη
και μετά πετάξαμε την αίτηση της τελευταίας συζύγου-τροπαίου.
Πάμι την έλεγαν, νομίζω.
Σερίνα, μπορείς να περιμένεις έξω για λίγο, σε παρακαλώ;
Αυτό το φόρεμα δεν βοήθησε!
Τι διάολο συμβαίνει;
-Δεν μπορώ άλλο. -Τι δεν μπορείς;
Να ξοδεύω χρόνο και ενέργεια σε τεχνάσματα και μπούρδες.
Γιατί σ' αρέσει τόσο πολύ αυτή η λέξη;
-Δεν θα γίνει μέλος, έτσι; -Φυσικά και δεν θα γίνει.
Μα δεν είναι αυτός ο τρόπος να μη γίνει μέλος.
Έχουμε ένα σύστημα, Έμιλι. Και το ξέρεις αυτό.
Συναντιόμαστε, κάνουμε ότι το συζητάμε και δεν γίνονται μέλη!
-Έτσι δεν γίνεται μέλος. -Αυτά είναι...
Μην ξαναπείς "μπούρδες!"
Καλά.
Ξέρεις, Έμιλι, είσαι μέλος της DAR εδώ και πολλά χρόνια
κι έχεις κάνει θαυμάσια δουλειά.
Ξέρουμε ότι περνάς δύσκολες στιγμές με το θάνατο του Ρίτσαρντ.
Ίσως σου χρειάζεται λίγος χρόνος να αναπαυθείς, να ανασυνταχθείς
και μετά να γυρίσεις πίσω όταν είσαι έτοιμη να συμμετάσχεις ξανά.
Θα σε περιμένουμε εδώ.
-Ουσιαστικά, μου λέτε ότι με διώχνετε. -Ουσιαστικά, ναι.
Αλλά δεν το λέμε. Απλώς, σε διώχνουμε. Έτσι πάει!
Έτσι κι αλλιώς, όλο αυτό έχει πεθάνει για μένα, μαζί με τον Ρίτσαρντ.
-Να ολοκληρώσεις τη λίστα καλεσμένων! -Πρέπει να γυρίσω στο εστιατόριο!
Μια χαρά είναι, δεν του λείπεις. Κάθεται με τα εσώρουχα και ακούει Μπομπ Σέγκερ.
Δεν με νοιάζει ποιοι θα έρθουν.
-Κοίτα τη λίστα. -Την κοίταξα.
Απ' τους δικούς μου, είναι όλοι.
Η πόλη, οι φίλοι της Ρόρι, η μητέρα μου, οι φίλοι της μητέρας μου.
Από δικούς σου, ο Σίζαρ.
-Όχι, έχει δουλειά. -Γιατί;
Δεν θα του δώσεις ρεπό;
-Όχι. -Γιατί;
-Αν δώσω, θα λείπω εγώ. -Κλείσ' το.
Δεν χρειάζεται. Έχω υπαλλήλους που θα κρατήσουν το εστιατόριο ανοιχτό.
Χωρίς τον Σίζαρ, έχεις μόνο τη Λιζ και τον Τι Τζέι,
-τον ξάδελφο Μπίλι και τον θείο Μπράγκο. -Ξάδελφο;
-Ξάδελφο. -Δεν έχω ξάδελφο Μπίλι.
-Έχεις. Θα έρθει. -Όχι.
-Γιατί; -Δεν έχω ξάδελφο Μπίλι.
-Έκλεισε ήδη πτήση. -Μα δεν έχω... Καλά.
-Βάλ' τον με τον Σίζαρ. -Ευχαριστώ.
Λορελάι, πρέπει να βάλω καρφίτσες στο νυφικό.
Δεν θέλω να σκύψεις
και να πεταχτεί έξω το στήθος σου μπροστά στον ιερέα.
-Μισό λεπτό, κυρία Σελίν. -Λούκας!
Είσαι ο επόμενος.
Πρέπει να βεβαιωθούμε ότι το κοστούμι αγκαλιάζει μόνο όσα πρέπει.
Ο Κερκ Ντάγκλας μού το έμαθε. Αυτό και να χορεύω χόρα.
Το κοστούμι είναι μια χαρά, κυρία Σελίν.
Από δω, μοιάζεις λίγο με τον κύριο Ίλαϊ Γουάλακ.
Τον γνώρισα στο πλατό του Η Φωνή του Πόθου.
Ακολουθούσε τη μέθοδο.
Έλεγε, "Μη με κοιτάς.
Πρέπει να φυλάξω την ερωτική μου ενέργεια για την Κάρολ.
Ναι, αν αυτό θέλει ο Καζάν, αυτό θα έχει".
Ήμουν πολύ ποθητή τότε. Ρωτήστε τον Καζάν.
Ποια είναι η ηλικία της;
Καλή επιλογή, Λορελάι.
Θα φαίνεται θαυμάσιος στη χριστουγεννιάτικη κάρτα.
-Ευχαριστώ, κυρία Σελίν. -Εντάξει, βιάσου!
Είσαι ο επόμενος, Ίλαϊ.
-Οι φίλοι σου; -Ποιοι φίλοι;
-Θα έχεις φίλους. -Όσους ξέρω, τους ξέρεις.
Είναι η σπουδαιότερη μέρα της ζωής σου.
Έφτασες στο απόγειο. Είναι κατήφορος στο εξής.
Αφού μόνο ο θάνατος σε περιμένει,
θα ήθελες να έρθει κάποιος άλλος στον γάμο σου;
Υπάρχει ένας τύπος που θα μπορούσα να προσκαλέσω. Ένας παλιός φίλος.
Ένας τύπος! Παλιός φίλος! Έξοχα. Υπάρχει μια θέση στο τραπέζι έξι.
Να φέρει συνοδό ή να πάρει την Πάτι. Όνομα;
-Επίθετο, Σάδερλαντ. -Σάδερλαντ.
-Όνομα, Κίφερ. -Σοβαρά; Έτσι τον λένε;
-Ναι. -Γράφεται ίδια;
-Με τι; -Με τον αληθινό Κίφερ Σάδερλαντ;
Ο αληθινός Κίφερ Σάδερλαντ είναι.
Όχι, ο αληθινός Κίφερ Σάδερλαντ.
"Κλόι, όπλισαν τις βόμβες. Να πάρει!"
Ναι, αυτός.
"Οι Ρώσοι έβαλαν εκρηκτικά σε ένα φορτηγό στο Μπρούκλιν! Να πάρει!"
Ναι, ο Κίφερ Σάδερλαντ.
"Μολύνθηκα με άνθρακα. Το αντίδοτο είναι στο άλλο παντελόνι. Να πάρει!"
Μαζί σε κατασκήνωση μπέιζμπολ.
Ήμασταν άσχετοι. Δεθήκαμε. Πάμε για ψάρεμα.
-Και δεν σκέφτηκες ποτέ να μου το πεις; -Πότε;
Η μαμά θα πάει στο τραπέζι της Πάτι, διότι δεν υπάρχει περίπτωση
να μην κάτσω δίπλα στον Κίφερ Σάδερλαντ.
Εντάξει. Στις τρεις η ώρα.
Γεια.
-Επιστρέφω σε λιγάκι. -Γνωρίζει τον Κίφερ Σάδερλαντ!
-Τον αληθινό; -Μόνο ένας υπάρχει.
"Είμαι ο Τζακ Μπάουερ. Περνάω μια ατέλειωτη μέρα.
Η γυναίκα κι η ερωμένη μου έχουν ίδιο κούρεμα".
-Αυτός; -Ναι. "Να πάρει!"
-Διώξε κάποιον απ' το τραπέζι μας. -Το έκανα.
Μπορείς να φέρεις παγωτό;
-Μας τελείωσε. -Έγινε.
-Γιο! -Τι;
-Τσαντάκι. -Σωστά.
-Είσαι καλά; -Ναι. Απλώς, πνίγομαι.
-Σοκολάτα. -Έγινε.
-Τι κάνεις; -Για να μπω στο νυφικό.
-Ο γάμος είναι σε τρεις μέρες. -Άρα, επείγει.
Ας μη φας παγωτό.
-Φύγε. -Έφυγα, γεια.
Μόνο εσύ με καταλαβαίνεις.
Ντιάνα!
Έρχομαι, κυρία Σελίν!
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε!
Ο καφές εδώ είναι άθλιος. Περπάτησα τρία τετράγωνα για να πάρω αυτόν.
Το μεγαλύτερο μέγεθος που είχαν είναι;
-Χαίρομαι που σε βλέπω, μικρή. -Σ' ευχαριστώ που βρήκες χρόνο.
Πάντα έχω χρόνο για σένα.
Λοιπόν, νέο γραφείο...
-Ναι, το σπήλαιο. -Το σπήλαιο;
Το λέω έτσι γιατί υπέκυψα. Δουλεύω στην οικογενειακή επιχείρηση.
Σου ταιριάζει. Καινούριο κοστούμι, να κάθεσαι πίσω απ' το γραφείο...
Μου στρίβεις το μαχαίρι στην καρδιά, μικρή.
-Πώς είναι η Τζι Τζι; -Μετατρέπεται σε Παριζιάνα.
Ψωνίζει μπαγκέτες, τα πάντα.
-Στείλ' της την αγάπη μου. -Εντάξει.
Πώς είναι η Λάνα; Είστε ακόμα μαζί;
Γιατί όχι;
-Εσύ πώς είσαι; -Εγώ; Πέντε στα πέντε.
-Τι; -Συγγνώμη, απλώς...
Έβλεπα μαραθώνιο Μπάφι και μου κόλλησαν μερικές εκφράσεις.
-Είσαι εντάξει, μικρή; -Δεν μπορώ να επισκεφθώ τον πατέρα μου;
Όποτε θες. Απλώς, φαίνεται κάπως επίσημο.
Λες και θα μου παραδώσεις κλήτευση ή κάτι παρόμοιο.
Η μαμά κι ο Λουκ παντρεύονται. Σ' το είπε;
Αργώ να διαβάσω τα e-mail μου, οπότε, ίσως.
Είναι προσκεκλημένη όλη η πόλη και σκέφτηκα να σε ενημερώσω,
-αλλά ελπίζω να μην... -Παρευρεθώ;
Δεν πρόκειται. Ξέρω να παραδέχομαι τις ήττες μου.
Της εύχομαι κάθε ευτυχία.
-Κοινοποίησε λίστα; -Για τι;
Για δώρα. Έχω έναν απίστευτο λογαριασμό εξόδων.
Θα της πάρω ό,τι θέλει. Έχει μονόκερο;
-Πήρε έναν χθες. -Θα σκεφτώ κάτι άλλο.
Ώστε, αυτά ήταν τα σπουδαία νέα; Ο γάμος;
Αλλάζω κατεύθυνση στην καριέρα μου.
Η δημοσιογραφία δεν εξελίχθηκε όπως ήλπιζα.
Λυπάμαι, μικρή. Χρειάζεσαι χρήματα;
-Όχι. -Σίγουρα; Γιατί έχω μερικά.
Δεν ξέρω τι να τα κάνω.
Αγόρασα το κοστούμι και Beats by Dre σε όλα τα χρώματα.
-Γράφω ένα βιβλίο. -Ένα βιβλίο;
Γράφω ένα βιβλίο για μένα και τη μαμά.
Αλήθεια; Το ξέρει η Λορελάι;
-Ναι. -Έχει πρόβλημα;
-Θα δούμε. -Είμαι κι εγώ στο βιβλίο;
-Θα ήταν δύσκολο να σε παραλείψω. -Εμφανίζομαι σε ένα σύννεφο θειαφιού;
Δεν έχω ξεκαθαρίσει τις λεπτομέρειες.
Εντάξει, το βρίσκω υπέροχο.
Απλώς, μη με κάνεις να φαίνομαι υπερβολικά κακός.
Ήμουν ανόητος, αλλά την αγαπούσα.
Κι εσένα.
-Να σε ρωτήσω κάτι; -Ό,τι θες.
Πώς σου φαινόταν που με μεγάλωνε μόνη της;
Με έκανες λιώμα, κύριε Μπέρνστιν.
Συγγνώμη, πρέπει να μάθω.
Πώς ένιωθες; Τι ένιωθες;
Η μαμά σου έκανε αυτό που ήθελε. Δεν με συμβουλεύθηκε.
Το ξέρω, αλλά την άφησες να το κάνει.
Όντως. Την άφησα να το κάνει.
Τώρα, μετά από όλα αυτά τα χρόνια, πώς νιώθεις γι' αυτό;
Ήταν γραφτό.
Αφότου πρωτοείδα τη Λορελάι κι εσένα μαζί,
κατάλαβα ότι δεν θα σας χώριζε κανείς.
Ίσως γι' αυτό παντρεύεται τώρα.
Μεγάλωσες, η δουλειά της ολοκληρώθηκε. Μπορεί να ανοιχτεί σε κάποιον άλλο.
-Δεν είχε ανοιχτεί σ' εσένα; -Δεν λέω αυτό.
Γι' αυτό ήσουν απών;
Το αποφάσισε εκείνη και σε απομάκρυνε;
Καθόλου. Ήμασταν πολύ νέοι. Εγώ ήμουν πολύ νέος
κι η Λορελάι, όπως κι εσύ, ήταν ασυγκράτητη.
Ανεξέλεγκτη. Σίγουρη για τα πάντα.
Δεν είχα ελπίδες να την ανταγωνιστώ κι έτσι,
δεν το έκανα.
Όμως μπορούσε να τη διεκδικήσεις. Να τη μεταπείσεις.
Προσπάθησες ποτέ να τη μεταπείσεις;
Πιστεύεις ότι ήταν σωστή η απόφαση να με μεγαλώσει μόνη της;
Πιστεύω ότι ήταν αυτό που έπρεπε να συμβεί.
Και νομίζω ότι θα συμφωνούσε.
Ναι. Έτσι νομίζω.
Όμως, ξέρεις ότι σ' αγαπάω, έτσι;
Το ξέρω.
Μισό λεπτό.
-Έχεις δουλειά. Καλύτερα... -Όχι...
-Λυπάμαι, μικρή. -Δεν πειράζει.
Ας βγούμε για φαγητό την επόμενη βδομάδα. Να μου πεις για το βιβλίο.
Σ' ευχαριστώ για τον καφέ.
Το γραφείο είναι ωραίο.
ΟΙΚΟΣ SOTHEBY'S ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΜΕΣΙΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ
Μαμά!
-Τι είναι το... -Θεέ μου! Ματαιώθηκε!
-Ποιο; -Ο γάμος. Ματαιώθηκε.
Το ήξερα!
Την τελευταία στιγμή έπρεπε να αγοράσω φόρεμα.
Δεν ματαιώθηκε ο γάμος. Πώς σου ήρθε;
-Είσαι εδώ. -Να σου μιλήσω.
-Για τη ματαίωση του γάμου; -Όχι.
Πες το μου. Δεν έχω δώσει προκαταβολή.
Ακριβώς γι' αυτό δεν είπα σε κανέναν ότι παντρεύεσαι.
-Καλή σκέψη.. -Δεν είμαι υπόλογη.
-Χαίρομαι. -Δεν ρισκάρω τίποτα.
-Παντρεύομαι. -Με τον Λουκ;
-Πουλάς το σπίτι. -Τι; Ναι.
-Πλάκα κάνεις; -Όχι. Γιατί; Το ήθελες;
Όχι! Θεέ μου, όχι! Όχι, όχι.
-Δηλαδή, όχι; -Λυπάμαι, αλλά όχι.
Αφού δεν το θέλεις εσύ,
ούτε κι εγώ,
-θα το πουλήσω σε κάποιον που το θέλει. -Μα...
Ή σε κάποιον που θα μου δώσει πολλά για να το γκρεμίσει. Δεν με πειράζει.
"Δείξε μου το χρήμα!" Έχεις δει το Jerry Maguire;
Το είχε το Starz χθες. Απολαυστικό.
Μαμά, σταμάτα. Γιατί δεν θες αυτό το σπίτι;
Επειδή δεν είναι σπιτικό πια.
Από τον θάνατο του πατέρα σου.
Προσπάθησα να το αλλάξω, να το προσαρμόσω,
τα μετακίνησα όλα... αλλά δεν πέτυχε.
Τι μετακίνησες;
Τι πράγμα;
-Μαμά, το ίδιο φαίνεται. -Όχι.
Εκτός απ' την τηλεόραση εκεί, είναι ακριβώς όπως πριν.
-Τυφλή είσαι; -Τίποτα δεν έχει αλλάξει στο σπίτι.
Για όνομα του Θεού, γιατί με κάνεις...
Αυτό ήταν εκεί πέρα. Τα μαξιλάρια ήταν επάνω.
Τα ψηλά ποτήρια ήταν πάνω στο μπαρ.
Δεν υπάρχει λαβίδα στην παγωνιέρα πλέον.
Αυτό ήταν φτέρη, τώρα είναι φίκος.
Έχεις δίκιο. Δεν υπάρχει λαβίδα. Πού βρίσκομαι;
Λορελάι, φύγε.
Θα έρθει μια κτηματομεσίτρια για να κλείσουμε φωτογράφηση για το σπίτι.
-Δεν έχω χρόνο να τσακώνομαι μαζί σου. -Μα πού θα μένεις;
Στο Ναντάκετ.
Τι διάολο;
Γιατί είσαι τόσο δραματική; Μ' αρέσει το Ναντάκετ.
Μα όλος ο κόσμος σου είναι εδώ. Οι φίλοι, η λέσχη, η DAR...
-Οι γριές καρακάξες! -Τι;
-Όλοι μετακομίζουν. -Όχι εσύ.
Δεν μετακομίζεις, δεν αλλάζεις! Για ένα πορτρέτο σου στη σοφίτα,
ο Ντόριαν Γκρέι ζητάει πνευματικά δικαιώματα.
Μερικές φορές, σε εξαναγκάζει η ζωή.
Θυμάσαι το σπίτι που νοίκιαζα με τον μπαμπά τα καλοκαίρια;
-Φυσικά. -Το αγόρασα.
Και δεν ήταν καν προς πώληση.
Τους την έπεσα σαν γκάνγκστερ
και τους έκανα μια μαφιόζικη πρόταση.
Κάπως ατυχής μεταφορά, αλλά τουλάχιστον προσπάθησες.
-Πλήρωσα μετρητά. -Εσύ κι η Κέιτι Πέρι.
Έμαθα την αξία του απέναντι σπιτιού και έδωσα τα διπλά.
Καθόλου επιχειρηματικό μυαλό.
Δέχθηκαν σε πέντε λεπτά κι άφησαν τα έπιπλα της βεράντας.
-Συγχαρητήρια! -Ήταν συναρπαστικό.
Ποτέ δεν αγόρασα κάτι μεγάλο.
Ο πατέρας σου είχε αγοράσει αυτό το σπίτι και τα αμάξια.
Όλες οι πιστωτικές μου είναι στο όνομα "κυρία Ρίτσαρντ Γκίλμορ".
Αλλά στο Κάστρο στην Άμμο;
Εκεί αναγράφεται, "Ιδιοκτήτρια: Έμιλι Γκίλμορ".
Το Κάστρο στην Άμμο;
Οι προηγούμενοι το έλεγαν Καλύβι των Αχιβάδων.
Δεν θα δινόταν το Σπίτι του Κόλπου.
Ωραίο ακούγεται.
Τώρα έχω βάλει στο μάτι το διπλανό σπίτι.
Θέλω να το αγοράσω, να διώξω τους Μπλάκστοουν.
Πότε ακριβώς μεταμορφώθηκες σε θεατρικό του Μάμετ;
Άρχισα να πίνω ένα σέρι κάθε απόγευμα.
Μπορείς να μου κάνεις παρέα, αν θες.
Μαμά;
Έλα να καθίσεις.
Γιατί; Έχεις κι άλλα;
Κάθισε, σε παρακαλώ.
Τι θέλεις, Λορελάι;
Θέλω να επεκτείνω τη Λιβελούλη.
Μα υπάρχουν υδροβιότοποι δίπλα, παλαβά δημοτικά διατάγματα
και κάτι παράξενες σαύρες που γεννιούνται στα βόρεια δύο φορές κάθε εκατό χρόνια.
Δεν θα κάνω επέκταση και θα χάσω τον Μισέλ,
αν δεν βρω άλλο μέρος, ένα παράρτημα.
Και βρήκα ένα.
Ήταν οίκος ευγηρίας, αλλά το πουλάνε.
Χρειάζεσαι χρήματα.
-Είναι ιδανική ευκαιρία... -Χρειάζεσαι χρήματα.
Οι καλόγριες βιάζονται να το δώσουν. Ενδιαφέρονται κι άλλοι...
Δεν θα μπορώ να πάρω κι άλλο δάνειο τόσο σύντομα.
Δηλαδή, χρειάζεσαι χρήματα.
Ναι.
Θα φέρω το καρνέ.
Μαμά, θέλω να χρησιμοποιήσω τα χρήματα για το φραντσάιζινγκ του Λουκ.
Δεν τα θέλει. Δεν είναι τέτοιος τύπος.
Ο Λουκ θέλει μικρή την αυτοκρατορία του.
Ξέρω ότι τα άφησε σ' αυτόν ο μπαμπάς και θέλω να τιμήσω τη μνήμη του,
αλλά ίσως τιμηθεί και μ' αυτό τον τρόπο.
Θα τηλεφωνήσω στη δικηγόρο.
Αλήθεια; Σ' ευχαριστώ.
-Υπό έναν όρο. -Παραλίγο.
Θα έρχεστε στο Ναντάκετ δύο βδομάδες το καλοκαίρι
και μία τα Χριστούγεννα.
Θα μένετε δίπλα, στο σπίτι των Μπλάκστοουν.
Πλάκα κάνεις.
Αν δεχτείς, θα έχεις τα χρήματα το πρωί.
Διαφορετικά, καλύτερα να διώξεις τις σαύρες.
Στον κύκλο της ζωής.
Πολύ χαρούμενη φαίνεσαι.
Είμαι. Πραγματικά.
Αυτό είναι κουτό. Γιορτάζουμε.
Θα ανοίξω την Dom Pérignon του '69.
Μετακομίζω.
Κι έχω αμέτρητες δουλειές σήμερα.
Ήρθα. Τι ψάχνω;
Πρώτα, βρες τα τυριά σε σπρέι.
-Τα βρήκα. -Σκύψε στις γλυκόριζες.
Παραδίπλα απ' τη βρώμη, πάνω απ' τις αντζούγιες.
Τώρα, βρες μου λευκές παραμάνες.
Τι γυρεύουν οι παραμάνες δίπλα στις... Τις βρήκα.
Και στικ για λεκέδες.
Πάω να πάρω το νυφικό. Τα λέμε στο ξενοδοχείο.
Θα βρεθούμε εκεί.
-Συγγνώμη. -Γεια!
Βρε, βρε, τι αναπάντεχη συνάντηση.
-Γεια. -Χαίρομαι που σε βλέπω.
-Κι εγώ. -Τι κάνεις στο Σταρς Χόλοου;
Επισκέπτομαι τους γονείς μου.
-Ωραία. -Πολύ ωραία.
Ο Γκρέιντι κόλλησε γρίπη και ψείρες
-την πρώτη του μέρα στο σχολείο. -Ωχ.
Μέσα σε 24 ώρες, τα κόλλησαν όλα και τα τρία παιδιά. Ζόρικη κατάσταση.
Η Τζένι είπε να βγω έξω για να σωθώ.
-Αγία είναι. -Έγκυος είναι.
-Πάλι; -Είναι βαρετά στο Σκράντον.
Θα έχετε πολύ σαματά στο σπίτι.
-Το ξέρω. -Είναι υπέροχο.
-Το ξέρω. -Συγχαρητήρια.
Κι είναι κορίτσι. Η αδελφή μου θα έχει κάποια για να της ψωνίζει.
-Τι κάνει η Κλάρα; -Είναι στο Βερολίνο με έναν Βόλφγκανγκ.
-Βαν Χέιλεν; -Μακάρι!
Απ' το Μπάφαλο είναι. Σκαρφαλώνει σε διάφορα.
Όπως στοίβες χρήματος;
Όχι, γέφυρες, δημοτικά κτίρια.
Στοίβαξαν λάστιχα για αγώνες με φορτηγάκια
κι αυτός σκαρφάλωσε ντυμένος μίζα.
-Δεν ξέρω πώς να το σχολιάσω. -Και αυτοαποκαλείται Ρα.
Αυτό το υπέροχο ψευδώνυμο βρήκε.
-Τον απεχθάνεσαι. -Τον απεχθάνομαι.
Δεν πειράζει. Νέα είναι. Ο πρώτος της έρωτας. Μάλλον θα...
Ναι, ξέρω.
-Λοιπόν... -Εσύ πώς πας;
Εγώ; Καλά.
Απλώς καλά;
Αλλάζουν τα πράγματα αυτή τη στιγμή.
Προσπαθώ να βρω μια άκρη. Γράφω ένα βιβλίο.
Τα διάβασες όλα, τι άλλο να έκανες;
Έχει να κάνει με τη μαμά μου, μ' εμένα και τη ζωή μας.
-Αλήθεια; -Να σε συμπεριλάβω;
Αλλάζω τα ονόματα για προστασία των ενόχων,
αλλά θα καταλάβεις ότι είσαι εσύ.
Δεν ξέρω.
Τι θα γράψεις;
Ότι ήσουν το καλύτερο αγόρι που υπάρχει.
Ότι ήσουν...
γενναιόδωρος, προστατευτικός, καλοσυνάτος και δυνατός.
Ότι παρ' όλο που εύχομαι να σε είχα γνωρίσει όταν ήμουν πιο ώριμη,
αν δεν σε γνώριζα τότε, δεν θα ήμουν αυτή που είμαι σήμερα.
Ότι μου έμαθες πώς είναι να νιώθεις ασφάλεια.
Εντάξει.
Ότι είχες εμμονή με τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών,
έκανες απαίσια μίμηση του Σμίγκολ.
Όχι απαίσια.
Ήμουν πολύ καλός. Έκανα και τις χειρονομίες.
Το ξέρω, τα θυμάμαι όλα πολύ καλά.
-Καλή τύχη με το βιβλίο. -Σ' ευχαριστώ.
Ντιν!
Καλαμποκάλευρο!
Να πληρώσεις αυτή τη φορά.
Μισέλ; Θα κάνω επιδρομή στην κουζίνα.
Με φωνάζεις όταν έρθει η Ρόρι;
Για τέτοιες στιγμές ζω.
Σούκι.
Σούκι;
Αυτό ήταν πορνογραφικό.
-Ρίξε και καμιά προειδοποίηση. -Τι; Φώναζα το όνομά σου.
-Πότε; -Τώρα.
-Όχι. -Ναι.
Η ακοή μου δεν είναι και τόσο καλή τώρα.
Ενεργοποίησα μια παγίδα για αρκούδες του Τζάκσον
και χτύπησε ο συναγερμός στο αφτί μου.
-Μια τι; -Παγίδα για αρκούδες, ναι.
Διαβάζει στη Μάρθα το Μικρό Σπίτι στο Μεγάλο Δάσος.
Έφτασε στο σημείο που η μαμά πάει να ελέγξει...
Τα άλογα. Νόμιζε ότι η αγελάδα...
-Βγήκε απ' το στάβλο... -Δε βγήκε.
Τον κοπανάει στη μύτη,
-μα είναι αρκούδα. -Ναι.
Είναι αρκούδα!
Έτσι, ο Τζάκσον νομίζει τώρα ότι υπάρχουν αρκούδες έξω
και γέμισε όλο το μέρος με παγίδες για αρκούδες
που παίζουν το "Welcome To The Jungle" αν ενεργοποιηθούν.
Κυνηγούσα έξω τον Κόγκμπερν, το κόκορα, και... ορίστε!
Μεγάλο φιάσκο οι παγίδες.
Ήταν πολύ δυνατά, το άκουσαν οι γείτονες. Κάλεσαν την αστυνομία.
Βγήκα απ' το κρατητήριο
και είπα στον Τζάκσον, "Πρέπει να τις βγάλεις".
Κρατητήριο;
Οι μπάτσοι νόμιζαν ότι έκανα διάρρηξη στο σπίτι μας.
-Γιατί; -Όταν με ρώτησαν
-αν είχα κάνει διάρρηξη, είπα, "Ναι". -Γιατί;
Νόμιζα ότι ρώτησαν αν είχα χυμό ανανά και είχα.
Λοιπόν, πώς σου φαίνονται;
Σούκι, τι είναι όλα αυτά;
Αυτή είναι η γαμήλια τούρτα σου.
Ή αυτή είναι η γαμήλια τούρτα σου.
Κι αυτή θα ήταν η γαμήλια τούρτα σου, αλλά μετά έγινε αυτή.
Δεν μπορούσα να επιλέξω. Αλλά παντρεύεσαι τον Λουκ.
Γι' αυτό, ήθελα κάτι που να τον εκφράζει...
Κοίτα.
-Αυτή γράφει "Λουκ". -Εκπληκτικό.
Κι αυτή έχει καπέλα από πάνω,
αν σ' αρέσουν, αυτή έχει μαργαρίτες, αυτή τούρτες πάνω στην τούρτα.
Αυτή αν θέλεις κάτι κλασικό ή...
Αυτή είναι η αγαπημένη μου. Είναι τούρτα-ορόσημο.
Εδώ είσαι εσύ κι η Ρόρι μωρό, φτιαγμένες από γλάσο.
Όπως στην πραγματικότητα.
Το σπίτι σου, το τζιπ σου
κι αυτό είναι το νοσοκομείο που με πήγες τη μέρα που γνωριστήκαμε.
Θεέ μου, αυτό είναι...
Το ακροδάχτυλό μου.
Το μάζεψες και το έβαλες στο τσαντάκι σου.
Και ήταν ολοκαίνουριο τσαντάκι.
Πήγαμε στο νοσοκομείο κι ο γιατρός μού το έραψε.
Το έκοψες ξανά δύο μέρες μετά.
-Μας έγινε συνήθεια. -Ναι.
Μισέλ, κοίτα ποια ήρθε!
-Σκύλα! -Καθόλου δεν άλλαξε.
Δύο χρόνια;
Δύο χρόνια πριν καταδεχθείς να ξαναεμφανιστείς εδώ.
-Δεν εμφανίστηκα απλώς... -Όχι! Εγώ μιλάω τώρα!
Θα έπρεπε να ντρέπεσαι.
-Έχει μαύρα χάλια εξαιτίας σου. -Σ' ευχαριστώ.
Τη μετέτρεψες σε αναστενάζον, δύσθυμο, τσακισμένο ράκος,
που δεν άφηνε κανέναν να παρκάρει στη θέση σου,
παρότι είναι δίπλα στην πίσω πόρτα, ενώ των άλλων δεν είναι.
-Δε νομίζω... -Δεν τελείωσα!
Κι όταν έφυγες για το ταξίδι σου στα βόρεια,
πήρες μαζί τη μαγική σου γκρανόλα χωρίς λιπαρά.
Έφερα έναν κάδο γκρανόλα. Πίσω είναι.
Αλήθεια; Καλοσύνη σου.
Την αγάπη μου στον Τζάκσον και τα παιδιά. Εδώ είναι; Εδώ...
Τα παραλέει ο Μισέλ. Δεν είμαι τσακισμένη.
Ίσως λίγο ραγισμένη.
Λυπάμαι.
Για τι;
Επειδή έπρεπε να το κάνουμε μαζί αυτό.
Μαζί το κάναμε. Κοίτα γύρω σου.
-Είναι υπέροχο ξενοδοχείο. -Σίγουρα.
Μου λείπει.
Βέβαια, λατρεύω αυτό που κάνω.
Είναι συναρπαστικό.
Ήξερες ότι μπορώ να υπολογίζω τα αλκαλικά επίπεδα του χώματος
-από τη γεύση του; -Όχι.
Μερικές φορές, κοιτάω τριγύρω,
βλέπω κάποιους να τρώνε χώμα, και σκέφτομαι...
"Έτσι θα ξεκίνησαν οι μαζικές αυτοκτονίες στο Τζόνσταουν".
Αν αρχίσουν να μοιράζουν δηλητήριο,
μπορείς να επιστρέψεις εδώ.
Παραμένουμε κολλητές;
Παραμένουμε κολλητές.
-Τι είναι αυτό; -Ποιο;
Τι είναι...
Τι είναι αυτό; Είναι... Υπάρχει μια μυρωδιά. Αμπαλόνε είναι;
Ίσως.
Δεν το πιστεύω ότι άφησες τον Ρόι Τσόι... Κι αυτό τι είναι; Άινα Γκάρτεν είναι.
-Όχι! -Όχι;
Δεν είναι αυτό κοτόπουλο με μοσχολέμονο και τεκίλα;
Πέντε λεπτά έλειψα.
-Δύο χρόνια. -Τέλος πάντων!
Εννοώ, τώρα... Τι;
Σάντουιτς είναι!
Σάντουιτς, παντού!
Αν αναδιοργάνωσε η Ρέιτσελ Ρέι την αποθήκη τροφίμων μου, θα εκραγώ.
Να χτυπάς πρώτα!
-Τρως την γκρανόλα μου με τα χέρια; -Δεν υπάρχουν κουτάλια εδώ.
-Έφαγες σχεδόν τη μισή! -Μη με επικρίνεις, τρελή ξυλοκόπε!
-Πιο αργά. Θα πνιγείς! -Δώσ' τη μου πίσω.
-Δική μου είναι... -Όχι!
Γεια σου, Αλεχάντρο.
Μπέρτα, γιατί σηκώθηκες απ' το κρεβάτι σου;
Πήγαινε να ξαπλώσεις. Θα ζεστάνω λίγη σούπα.
Όχι.
Όταν ζεσταίνετε σούπα, χύνεται και δεν καθαρίζει η εστία.
Δεν θέλω αντιρρήσεις.
Πίσω στο κρεβάτι. Εμπρός.
Εντάξει. Δικός σας είναι ο φούρνος.
Πώς ζει μια ενήλικη γυναίκα
χωρίς να ξέρει να ζεστάνει κάτι; Απίστευτο.
Εμπρός;
Ναι, Σίντνεϊ. Έρχομαι.
Ζεσταίνω λίγη σούπα και φεύγω αμέσως.
Τα λέμε σύντομα.
Καρφώνει το αγκαθωτό του καμάκι στην πλάτη της φάλαινας.
Και με τα σιδερένια άγκιστρα
τρυπούν επανειλημμένα το κήτος στο λαιμό,
για να μη βουτήξει βαθιά
και να πεθάνει από αιμορραγία πιο γρήγορα.
Μετά, κόβουν τους τένοντες της ουράς, ακινητοποιώντας τη φάλαινα.
Αργότερα στην ιστορία, θα εφευρεθεί το εκρηκτικό καμάκι,
που συνδυάζει το κάρφωμα της λόγχης
με εκρηκτικά που πυροδοτούνται στο εσωτερικό της φάλαινας.
Αλλά, προς το παρόν, το κάρφωμα πηγαίνει σύννεφο.
Τώρα, αναβλύζουν κουβάδες αίματος από τη φάλαινα.
Θα σας δώσω λίγο χρόνο.
Πού είναι οι Right Said Fred όταν τους χρειάζεσαι;
Αυτό ήταν μαζί με το κοστούμι.
Δεν ξέρω τι είναι.
Μαντήλι τσέπης είναι.
Ωραίο φαίνεται.
Αυτό είναι το σπουδαίο σύνολο για αύριο.
-Πες ό,τι έχει να πεις τώρα. -Γύρνα.
-Τζες... -Γύρνα.
-Λοιπόν; -Είσαι πολύ ομορφάντρας.
-Μάλιστα. -Πολύ σέξι.
Τύφλα να 'χει ο Ρέιντι Γκέρμπερ.
Αρκετά, Τζες.
-Ωραίος είσαι. -Ναι;
Δεν πρόκειται να σ' το ξαναπώ αυτό.
-Μάλιστα, σ' ευχαριστώ. -Λουκ!
-Όλα υπό έλεγχο! -Γιατί δεν χτυπάς;
-Αν ήμασταν γυμνοί; -Μη λες τέτοια.
-Όλα υπό έλεγχο. -Πού πας;
-Να ξεράσω. -Υπάρχει τουαλέτα εδώ κάτω.
Θέλω να ξεράσω επάνω.
Δεν θέλω να ξεράσεις πουθενά.
Πονάνε τα γόνατα μου απ' τα πλακάκια στην κάτω.
-Δίκιο έχει. -Έχω ξεράσει και στις δύο,
ξέρω τι λέω.
Κερκ, τι διάολο συμβαίνει;
-Κατέστρεψα τον γάμο σου. Συγγνώμη. -Τον κατέστρεψες; Πώς;
Οι στολισμοί στην πλατεία της πόλης.
Η Λορελάι είπε να ενσωματωθεί η Γιορτή Θερισμού,
με μπάλες σανού και καροτσάκια.
Έπρεπε να στήσω ένα τραπέζι για δώρα και να φύγω
-κι αυτό είχα σκοπό να κάνω. Αλήθεια. -Αλλά;
Αλλά έβγαζα την Πέταλ βόλτα.
Αργούσε υπερβολικά να επιλέξει σημείο.
-Βέβαια. -Κοιτούσα τριγύρω και μου ήρθε μια ιδέα!
Ποτέ δεν έχω ιδέες! Μου ήρθε.
Χωρίς να καταλάβω πώς,
αγόρασα ένα πιστολάκι για γκλίτερ και κολλητική ταινία,
και δύο ώρες αργότερα, όλα ήταν διαφορετικά!
Εντελώς διαφορετικά. Κατέστρεψα τη μεγάλη σου μέρα.
-Κερκ, πρέπει να ηρεμήσεις. -Μακάρι να είχα μαζί μου την Πέταλ.
Είναι μεγάλη παρηγοριά όταν είμαι στρεσαρισμένος.
Κι αν ξεράσω έξω απ' τη λεκάνη, θα τα εξαφανίσει όλα.
Πάψε να μιλάς.
Τι διάολο κάνεις εσύ εδώ;
Εδώ μένω. Είσαι πολύ σέξι.
-Τύφλα να 'χει ο Ρέιντι Γκέρμπερ. -Ναι.
-Έπρεπε να ήσουν στο ξενοδοχείο. -Ήμουν. Δεν έχουν ταρτάκια.
Φύγε από δω. Ο γάμος είναι αύριο. Δεν κάνει να σε δω, είναι γρουσουζιά.
Το τηρούμε αυτό;
-Γιατί φωνάζετε; -Γιατί ήρθε;
-Εδώ μένει. -Δοκίμασα έτσι.
Δεν κάνει να δεις τη νύφη.
-Το τηρούμε αυτό; -Ναι, το τηρούμε.
Ξέχασες τη συζήτηση που κάναμε για το πώς θα εξελιχθεί αυτή η μέρα;
-Ναι. -Κομματάκι. Τι έχει ο Κερκ;
Φρίκαρε και αποφάσισε να ξεράσει στην επάνω τουαλέτα μας.
Πονάνε τα γόνατά του στην κάτω.
-Ταρτάκι; -Παρακαλώ.
Δεν κάνει να είσαι εδώ, είναι γρουσουζιά. Μόνο εγώ το αντιλαμβάνομαι;
Εντάξει, φεύγουμε.
Ακόμα δεν παντρευτήκαμε κι ο μήνας του μέλιτος τελείωσε.
Ευχαριστώ που δεν της είπες ότι χάλασε η μεγάλη μέρα της.
-Τίποτα. -Φεύγουμε τώρα. Γεια χαρά.
Προσποιείστε ότι φύγατε. Κάθεστε εκεί και τρώτε.
-Όχι! -Όχι.
Δεν είχα τον Λουκ για παραδοσιακό τύπο.
Έχουμε πολλά να μάθουμε ακόμα γι' αυτό τον άντρα.
Τι;
Ορίστε.
Το διάβασες.
Όχι.
-Δεν... -Δεν θα το διαβάσω.
Ολοκλήρωσέ το.
Θα το διαβάσω όταν τελειώσει.
Είσαι σίγουρη;
Αν δεν μ' αρέσει, θα σου κάνω μήνυση.
Καλή δημοσιότητα.
-Θα μου κάνεις μήνυση όπως και να 'χει; -Έγινε.
Σ' ευχαριστώ, μαμά.
Ναι.
Μία παρατήρηση.
Αφαίρεσε το "Τα".
Κορίτσια Γκίλμορ. Είναι πιο μεστό.
Κορίτσια Γκίλμορ.
Θα παραγγείλουμε πίτσα. Τι θέλετε;
-Φύγε! -Με επιπλέον τυρί;
Γίναμε πολλοί εδώ,
λέω να φεύγω.
-Όχι, δεν χρειάζεται. -Δεν πειράζει.
Θα πάω να μείνω με τη Λιζ και τον Τι Τζέι. Τα λέμε αύριο.
Έχει κρεβάτι για σένα η Λιζ;
Όχι, αλλά έχει πολλούς καναπέδες. Δεν ξέρω γιατί.
Να γυρίσω στις 10:00;
Τζες, κοίτα. Τα τρία πρώτα κεφάλαια!
Τι ήταν αυτό;
Κάτι δικά μας.
Δικά σας;
Επαγγελματικά.
Επαγγελματικά;
Δηλαδή, την έχεις ξεπεράσει;
Ναι, εδώ και πολύ καιρό.
Εντάξει, τα λέμε αύριο.
Ανυπομονώ να δω αν θα βάλεις το μαντήλι τσέπης.
-Το τελευταίο. -Σε παρακαλώ.
Έλα τώρα! Έτσι κάνουν οι παντρεμένοι.
Τρώνε με το ζόρι σαν μοσχάρια;
-Ναι. Σαν μοσχάρι σε βλέπω. -Πάρ' το εσύ.
Καλά.
Αν αποκλειστούμε ποτέ στα χιόνια και χρειαστεί να φάμε τον αμαξά μας,
θα σου δώσω την πρώτη μπουκιά, επειδή είμαστε παντρεμένοι.
-Σχεδόν παντρεμένοι. -Σχεδόν παντρεμένοι.
-Νιώθω παράξενα. -Ξέρω.
-Να πιούμε; -Ναι. Όχι. Δεν ξέρω.
-Αν μυρίζουμε αλκοόλ; -Θα κάνουμε ντουζ.
Βγαίνει απ' τους πόρους, θα το καταλάβουν.
Πόσο θα πιούμε; Δεν είμαστε θεατρίνοι.
Απλώς νιώθω νευρικότητα.
-Το ξανασκέφτεσαι; -Όχι, εσύ;
Όχι. Απλώς έχω προγραμματίσει διάφορα.
-Το ξέρω. -Το ξέρεις; Πώς;
Το φαντάστηκα. Κι εγώ έχω.
-Προγραμμάτισες διάφορα; -Ναι.
Τι; Όχι αλλόκοτους όρκους. Το ορκιστήκαμε αυτό.
Δεν προγραμμάτισα αλλόκοτους όρκους.
"Τη δέχεσαι;" "Τον δέχεσαι;" "Ναι". "Ναι".
Τέλος! Πατάμε το ποτήρι, τρώμε.
-Θα πατήσουμε ποτήρι; -Δεν πρέπει;
Δεν είμαστε Εβραίοι.
Τι έχεις προγραμματίσει;
-Χορευτικό. -Πλάκα κάνεις!
Έκανα πρόβες με τα κορίτσια της κυρίας Πάτι.
Θα φοράνε μακό με το πρόσωπό σου. Δεν θα σου αρέσει καθόλου.
-Ποιο τραγούδι; -"Relax, Don't Do It".
-Frankie Goes to Hollywood. -Κι εγώ θα χορέψω.
-Άντε από δω! Ποιο τραγούδι; -"Hey, Nineteen".
-"Hey, Nineteen"; -Των Steely Dan.
Χορευτικό με Steely Dan;
-Μ' αρέσουν. -Δεν γίνεται.
-Γιατί; -Είναι βαρετή μουσική για γέρους.
Δεν είναι.
Τι θα κάνουν στο χορευτικό σου;
Θα γκρινιάξουν για τη μέση τους και θα αποκοιμηθούν;
-Δικό μου χορευτικό, δική μου επιλογή. -Καλά.
Πήγα σε πρόβα σήμερα. Ήταν άθλια.
Επειδή δεν γίνεται χορευτικό με Steely Dan.
Πολλή πίεση. Όλοι θα κοιτούν εμάς.
Περιμένοντας να ψυχαγωγηθούν, που δεν θα γίνει, εξαιτίας των Steely Dan.
Είσαι εξουθενωτική.
Θα έπρεπε να ήμασταν ήδη παντρεμένοι.
-Ναι. -Έτσι;
Το αυριανό θα είναι ένα στρεσογόνο πάρτι που θα απολαύσουν όλοι εκτός από μας.
Όλα θα φτιάξουν όταν πούμε "δέχομαι".
Έπρεπε να κλεφτούμε. Και θα κάναμε μετά γάμο με χορευτικά.
-Χωρίς πίεση. -Και πάλι δεν θα ταίριαζαν οι Steely Dan.
Τι;
-Είναι βραδιά μπίνγκο. -Και λοιπόν;
Ο αιδεσιμότατος Σκίνερ μένει ως αργά τις βραδιές μπίνγκο.
Μικρή, ξύπνα.
-Κι άλλη πίτσα; -Όχι.
-Έλα. -Πού πάμε;
Να παντρευτούμε.
-Τώρα; -Τώρα.
-Και αύριο; -Θα παντρευτούμε και αύριο.
-Κι αυτός; -Άσ' τον να κοιμηθεί.
ΣΧΟΛΗ ΜΠΑΛΕΤΟΥ ΚΥΡΙΑΣ ΠΑΤΙ
ΑΝΟΙΞΤΕ ΜΕ
ΛΟΡΕΛΑΪ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟ!
ΛΟΡΕΛΑΪ ΚΑΙ ΛΟΥΚ 5 ΝΟΕ 2016
-Steely Dan; -Ξέρω.
Ποιος κάνει χορευτικό με Steely Dan;
-Ο Λουκ. -Ο Λουκ.
Έστειλα μήνυμα στην Πάτι. Θα χρησιμοποιήσει το "Karma Chameleon".
-Χωρίς να του το πει; -Ναι.
-Ωραία θα είναι. -Ναι.
Δεν είσαι περίεργη πώς θα ήταν ένα χορευτικό με Steely Dan;
-Όχι. -Ούτε κι εγώ.
Λοιπόν, πώς σου φαίνεται;
Μου φαίνεται...
σωστό.
Ναι.
Χρειάστηκε καιρός για να φτάσουμε εδώ.
Μερικές φορές, σημασία έχει το ταξίδι, έτσι;
Ναι, μάλλον.
-Νομίζω ότι θα τα καταφέρω. -Στον έγγαμο βίο;
Όχι, να τελειώσω αυτό το μπουκάλι.
Δεν έχω καμιά αμφιβολία.
Τώρα που παντρεύτηκα εγώ, να παντρευτείς κι εσύ.
Είσαι στη σωστή ηλικία.
Θα κάνουμε ό,τι κάνουν οι παντρεμένες.
Τι κάνουν οι παντρεμένες;
Δεν ξέρω, θα βάφουμε τα μαλλιά μας μπλε ή θα αγοράζουμε χοιρινές μπριζόλες.
-Μπόουλινγκ; -Δεν ξέρω.
Θα είμαι η γεροντοκόρη που φροντίζει τη μαμά για πάντα.
Όχι, έχω τον Κερκ γι' αυτό.
Για να σκεφτώ. Με ποιον μπορούμε να σε παντρέψουμε;
Ξέρω!
-Βρήκε κοπέλα εκείνος ο Πι Γουί Χέρμαν; -Μάλλον απίθανο.
Ήθελες να τον παντρευτείς όταν ήσουν μικρή.
Ήθελα να παντρευτώ και τον Ψαλιδοχέρη και τον Όρμπακ απ' το Νόμος και Τάξη.
Έχεις ευρύ γούστο.
"Ρόρι, εξαιτίας των αλληλοσυγκρουόμενων προγραμμάτων μας,
καλύτερα να χωρίσουμε. Να προσέχεις. Πολ".
Ποιος;
Δεν μπορώ να πιστέψω πώς του φέρθηκα. Είμαι άθλια.
Όχι, δεν είσαι.
Δεν ταιριάζατε.
Πρέπει να ταιριάζετε. Πίστεψέ με.
-Θα βρει ένα εκπληκτικό άτομο κάποτε. -Ναι.
Όπως κι εσύ.
Τι συμβαίνει;
Θέλω να τα θυμάμαι όλα.
Κάθε λεπτομέρεια.
Μαμά...
Ναι;
Είμαι έγκυος.
Υποτιτλισμός: Νικόλαος Καπετανάκης