Gabrielle?
Gabrielle uyan.
Biraz daha uyuyayım.
Hadi ama Gabrielle.
-Saat kaç? -Yedi.
Bugün Willy gelecek.
Çeviri: Dr Schultz. Keyifli seyirler.
En azından eğlenceliydi. Buraya gelmek çok uzun sürdü.
Şu sıralar Paris nasıl Willy?
Ana baba günü gibi. Hareketli.
Gönülden bir şeyler söylemek isteyen
sanatçılar, şairler ve yazarlarla dolup taşıyor.
Elbette çoğu oldukça genç ya da çok heyecanlı,
yine de bir yaşam savaşı ortaya koyuyorlar.
Biz de bir oyun izlecektik, değil mi?
-Evet, La Tosca. -Ah.
Evet. Açılıştaydım.
Açıkçası sizi kızdırmak istemem.
Demek istediğim, Sarah Bernhardt elinden geleni yapar. Her zaman yapmıştır.
Fakat son derece duygusaldı.
-Belki de gidip kendim görmeliyim. -Elbette, tabii ki.
Şunu unutmayın ki, bir kitaptan sıkılınca kenara atabilirsiniz.
Bir resim çok parlaksa, gözlerinizi kapatabilirsiniz.
Fakat kötü bir oyun, adeta diş doktoru gibidir.
Korkunç prosedürlerin tamamı bitene kadar
koltuğunda oturmak zorunda kalırsın ve kafan şişer.
İyi tespitti Willy.
Zahmetli iş.
Az kalsın unutuyordum.
-Küçük bir hediye. -Teşekkür ederim.
Ters çevir.
Güle güle.
Sido, yürüyüşe çıkacağım.
Önce üstünü değiştir.
-Yoldan yürüyeceğim. -Değiştir.
Canım, içeri girelim.
Evet, iyi bir adam. İtibarı da var.
Ama her erkek yuva kurmalıdır.
Babasına yazdığın mektubu bitirdin mi?
Başladım.
Fakat bitiremeyeceğim sanırım.
Başlık parası olmayan bir kız, onların çevresinde böyle bir şey yoktur.
Vazgeçerler. Dünyanın sonu değil ya.
Sido. Kıza deli gibi aşık.
Bu yıl dört kere ziyaret etti.
Onu anlamayacak diye endişeleniyorum.
-Başkası sence yeterince iyi olur mu? -Gidebilir miyim?
Şunu al, biraz böğürtlen doldur.
Yarın turta yapacağım. Geç kalma!
Kalmam.
-Neredesin? -Buradayım.
Saçların muhteşem.
Köyde bana "güzel saçlı kız" diye sesleniyorlar.
Kesinlikle.
Sanırım köyde oldukça meşhursun.
Ne kadar vaktimiz var?
Yaklaşık 40 dakika.
Ama durağa yürümek zorundayım.
Gabrielle ne kadar mutlu olduğumu anlatamam.
Ben de.
Aşığım sana.
Sevgili Willy,
Nehirden eve yürürken güneş, yaprakların arasından parlıyordu,
yüreğim hoş bir gururla dolmuştu.
Ne de olsa Paris'te güzel kadınları gördün,
demek ki beni de güzel buluyorsun.
Yanında uyanmak istiyorum.
Şunu bil ki, bu günler,
bu hayat, beraber yaşamamız için.
Birlikte çok ama çok mutlu olacağız sevgilim.
Nefes alın hanımım.
İşte böyle.
Hazır mı?
Hayır, henüz değil.
Matilde sen ne düşünüyorsun?
Çok güzel hanımım.
Bitmeden yetişmeliyiz.
-Yeni elbisen nerede? -Onunla nefes alamıyorum. Gülünç hissettiriyor.
267 frank ödedim. Beğenmedin mi?
Biliyorum sen beğendin.
Ayarlayacağız.
-Ne oldu? -Galiba diş macunu.
Bir bakayım.
İşte. Harika.
Hadi girelim.
Willy.
Çok korkunç. Bakamıyorum.
Endişelenme canım. Geçici bir şey.
İşte Willy. Willy, Eyfel kulesi. Taraf mısın karşıt mısın?
Başkentimizin göbeğinde başkasına ait
bu devasa yapıyı biraz kıskansam da tarafım.
Nasılsın Count?
-İyiyim, teşekkür ederim. -Seni çapkın, Willy.
Bakıyorum da öksüz bir akrabanı getirmişsin.
-Hmm. -Gayrimeşru çocuk mu?
Çok iyi, çok iyi.
Tanıştırayım, eşim Gabrielle Sidonie Colette.
-Tanıştığımıza memnun oldum. -Memnun oldum.
Açıkçası şaşırdım.
Kaypakların en kaypağını seçmişsin canım.
Hadi ama Arman.
-Kim bunu yapar ki? -Emin değilim.
Nerelisin tatlım?
Saint-Sauveur-en-Puisaye.
Burgonya'da.
Kıyafetini aldığın yer mi?
-Taşındın mı Willy? -Henüz değil Count, henüz değil.
Boşver onu. Nasıl oldu da tanıştınız bakalım?
Babalarımız orduda beraberdi.
Willy evlendi! Çılgın günler geçti ha?
Tam aksine, çılgın günler yeni başlıyor.
Ah! Willy. Tanrı'ya şükür dönmüşsün.
-Şu kısa hikaye. -Veber, eşimle tanıştırayım.
-Ne? -Gabrielle.
Tanıştığımıza çok memnun oldum.
Salı günü bitmek üzere, ve sen en ufak ipucu vermedin.
Peki. Bir süreliğine eğlenmene bak Gabrielle.
Çok basit. 800 kelimelik bir skeç.
Zavallı şey.
Toprağı ve çimleri istiyorsun, değil mi?
Gardenya, değil mi?
Peki, bu ne? Gelinçiçeği, değil mi?
Ee, salon hakkında ne düşünüyorsun?
Kaplumbağayı beğendim.
Galiba benim kadar o da sıkılmıştı.
Bence sıkılmaktan çok korkmuş gibiydin.
Hayır.
Bence hepsi sığ ve gösteriş meraklısı.
Hayır, hayır. Onları yanlış anlamışsın.
Abarttığın kadar gösteriş yok.
Bu hayatta ideal olan özgün olmaktır.
Karakteri büyük "K" harfiyle sunmak.
Bunu sen de yapabilirsin. Köylü kızı çekiciliği.
O kadın büyük "K" mı yaptı?
-Hangisi? -Konuştuğun kırmızı elbiseli olan.
Nicole D'Allier?
Hadi ama sadece flörtleşmeydi.
-Bir şey ifade etmiyordu. -Peki öyleyse niye yaptın?
Çünkü insanlar can sıkıntısını geçirmek için
böyle şeyler yaparlar.
Hadi ama. Unut onları.
Haberleri duydun mu?
Willy evlenmiş. Mutlu mesutmuş.
Ve onu çok seven bir gelinle evine gidiyormuş.
-Günaydın Bay Veber. -Günaydın Matilde.
-Merhaba Veber. -Gabrielle.
-Dışarısı çok soğuk. -Ben bilmem, ev hapsindeyim.
Schwob yan odada.
Teşekkür ederim.
Tüm mizah ve neşe korkunç bir opera batağına düşüyor.
Adeta az evvel kötü bir istiridye yemişler gibi...
...seyirciyi tiksindirip, donuklaştırarak,
insan ruhunun tüm zehrini salıveriyor.
Ölçüsüz oldu. Sonu biraz daha dokunaklı olabilirdi.
Ortası yok. Korkak alıştırma, vur gitsin.
-Veber. -Willy.
Schwob.
O zaman bu süslemeleri ekle The Echo ile 6'ya kadar dosyala.
Yaparım.
Üretim süper. Süperiz.
Fevkalade bir fikrim var. En azından olabilir diyorum.
-Güzel, nedir? -Bir romana başlıyorum.
-Roman? -Evet Willy'den hikayeler.
Willy'den müzik incelemeleri. İşte Willy'nin ilk romanı.
Aydınlar için yeterince edebi,
avamlar için oldukça çirkin, ya da tam tersi.
Peki kim yazacak bu romanı?
Sen.
Yine mi onun için yazıyorsun?
Seni de mi hayaletlerinden birisi yaptı?
Sadece mektuplar.
Zor beğeniyorsun, titizsin.
Karalamalardan bahsediyorsun.
Evet.
Willy bunları kopyalıyor, onun el yazısıyla oluyor.
Bay Willy'deki el yazısı kimsede yok.
Önce Monna'yı tanıyoruz.
Hayranlarının omuzları üzerinde yükseklerde tutuluyor.
18 yaşında, görkemli, tehlikeli,
sokaklardan gelme, erkekleri silip süpürüyor, asla korse giymiyor.
Sonrasında, kahramanımız Renaud,
bir yazar, bir dahi.
Kıza kapılıyor.
Onu yıkık dökük yerlerde baştan çıkarıyor.
Ona tutulduktan sonra beş gün boyunca,
şehvet dolu inanılmaz günler geçiriyorlar.
Kız içgüdüsel olarak onun en temel isteklerini anlıyor.
Ve meraklanıyoruz, acaba erkek kaçabilecek mi?
Acaba normal çevresine ve yeni başladığı kariyerine dönecek mi?
Yoksa onun zehirli aşkına kapılıp, yazılarını boşverip,
cinsellik batağında debelenip duracak mı?
Muhteşem.
Öyle olacak.
Hadi söyle. Sence ne kadar sürer?
-İki ya da üç ay. -Hayır, hayır, hayır, hayır.
Haftalar, Veber. Haftalar sürmeli.
-Dört kat daha hızlı çalış. -Pekala, tamam.
Görüşürüz Gabrielle.
Takılırsam sana gelirim.
Tamam, tamam ama hızlı yaz.
Para lazım para.
Evet, evet, evet.
Oh, tanrım. Kaos.
Kaos! Bu şartlar altında çalışmak. Buna kaos derler.
Edebi bir girişimciyle evlisin. Fevkalade bir talihsizlik.
Sen de meteliksiz bir köylü kızıyla evlisin.
Bitmişiz, değil mi?
Harika.
Peki şuna ne dersin...
Bana gönderdiğiniz anlaşma fazlasıyla makul, parası hariç.
Zımbalamadan önce biraz değiştir.
Bu şekilde daha etkili olur.
Willy!
Samimiyet bu vahşi terkedişte sevgilim.
Görüşmem var. Saat 9'da La Mascotte'da buluşalım.
Yok, yok, 10'da olsun.
"Endişelenme, biraz kremam var." dedi.
Teşekkürler Bayan D'Arsay.
Hayır, yalan söylüyorsun.
İşte 571, Lotte, bir aylık.
Yani ucuz görüneyim mi istiyorsun?
Evet. Bu parayla bir fahişeyle beş kere yatarım.
Oh, sevgilim.
Beni almaya mı geldin?
İtibarsız bir kadın değil.
Onun hakkında oyun bile yazıldı.
Yine de boktan bir oyundu..
-Kim yazdı bu mektubu? -Kimin yazdığı umrumda değil.
Gabrielle, bak o senin rakibin değil, söz veriyorum.
Bir daha onunla yatmayacağım.
Ama biz erkekler niye böyle yaparız anlaman gerekiyor.
Bizler zayıfız, sizin kadar dayanıklı değiliz. Dürtülerimizin kölesiyiz.
-Ve bu şehirde, gayet doğal bir... -Saçmalık!
Kabullenemiyorum. Bunca zaman bana yalan söylüyorsun.
Bütün gün evde seni bekliyorum ve senden asla bir şey istemiyorum.
Çünkü paramız yok diyorsun.
Evet doğru, paramız yok.
Hepsini ona veriyorsun!
-Hayır vermiyorum. -Peki...
Peki, yatağa girdiğinde sana dokunuyorum, seni öpüyorum,
sen ise yorgun olduğunu söylüyorsun.
-Hayır, hayır. -Özür dilerim, çok dikkatsizim.
-Kendimi affettireceğim. -Sakın bana dokunma.
Gabrielle, ben...
Mirasımdan senin için vazgeçtim!
-Özgürlüğümden vazgeçtim lan! -Canın cehenneme!
Olamaz. Karıncalar.
Yaprak suyu herhalde.
Yapış yapış oldu.
Beyaz sinekler yapmış olmalı.
Bütün suyunu emmişler.
Uğur böceği olsa iyi olacak.
Ya da örümcek.
Odamda köşesinde bir tane büyüğünden var.
Onu yakalayıp buraya bırakayım bari.
Hiç rol yapar gibi hissettiğin oldu mu Sido?
Ne gibi?
Eş olarak.
Ya da anne olarak.
Sanki yapıp geçmen gerekiyormuş gibi.
Bazen eş olarak yaptım. Anne olarak asla yapmadım.
Sana iyi davranıyor mu Gabri?
Ne oldu canım?
Hiçbir şey hayal ettiğim gibi olmadı.
Gel buraya.
Yavru kedim benim.
Kimse senin kim olduğunu değiştiremez.
Hiç kimse.
Bunun için çok dayanıklısın.
Her zaman öyleydin.
Kendin hariç kimseye güvenme.
Biliyorum.
Seni üzecek ne yaptı?
Hiç.
Hiç. Sadece yeni evliyiz, hepsi bu.
Evlilik hayatına alışmam gerekiyor.
Evlilik sana alışsa daha iyi olur.
-Burada olmaktan mutlu musun? -Evet.
Şehrin ne kadar karışık olduğunu hatırlatıyor.
Beni hiç mi özlemedin?
Pek değil.
Hayat sensiz çekilmiyor.
Ölü gibi oluyorum. Kendimi bile hissetmiyorum.
Her şey inanılmaz gereksiz geliyor.
Yazamıyorum bile.
Paris'teki bütün kadınlar bir araya gelse senin kadar etmez.
Hepsini denedin mi?
Lütfen dalga geçme.
Sen dalga geçerken iyi.
Doğru, doğru ama...
Bak, kelimeler aldatıcı saçma şeylerdir.
Ama benimkilerin kaynağını takip edersen
yaralı ve kırık kalbimi bulursun.
Bir organı merkeze koymazdım.
Seni anlamak göz muayenesinde en üst satırı okumak kadar kolay.
Harika. Şimdi mi uydurdun?
Gabrielle, bana ne istediğini söyle.
Her şeyi yaparım.
Seni biliyorum Willy.
Belki de hep biliyordum. Bana yalan söyleme yeter.
Bir daha söylemem, söz veriyorum.
Bir şeylere ait olmak istiyorum.
Ev hanımı gibi davranılmasını istemiyorum.
Ne olup bitiyor bilmek istiyorum.
Olacaksın.
Her şeye ait olacaksın.
Söz mü?
Söz.
Paris'e döndüğümüzde sana köpek bile alacağım.
Çok güzel olur.
Baksana çok güzel.
-Luce ile okul çıkışı burada yüzerdik. -Hadi ya.
En iyi arkadaşındı, değil mi?
Evet, her türlü belaya bulaşırdık.
Nasıl biriydi?
Sevimliydi ama bir o kadar da sinir bozucuydu.
Nasıl? Nasıl yani?
Dünyanın en sakar insanıydı.
Bir kış günü, ilk kar yağmaya başlamıştı.
Ben de kar topu yapıp sınıfa soktum.
Matmazel Terrain tahtada yazı yazarken,
kardan bir ısırık alıp yanımdaki kişiye verecektim.
o da yanındakine verecekti.
-Buz gibi. -Gir bakalım.
Soba gibiyim.
Nihayet Luce'a ulaştı, o da düşürdü.
İkimiz de uzaklaştırıldık.
-Bana yakın olmak için her şeyi yapardı. -Eminim yapmıştır.
Çok zeki ve akıllısın.
İkiniz de dışarı çıkın! Bu bir tacizdir!
Hadi ama Willy. Hiç adil değilsin.
Üç oldu buraya gelip isteyeli!
-O zaman gelmekten vazgeç. -Tahliye olmama az kaldı!
400 frank borcun var. Ollendorff'tan avans alacağını söylemiştin.
-Cuma'ya kadar ödeyeceğim. -Geçen hafta da aynı şeyi söyledin.
Aç ayı oynamaz Willy.
O zaman git grev yap ya da başka bir iş bul.
Sana iş verecek başka enayi bul.
Cuma gününe kadar paranı vereceğim.
-Versen iyi olur. -Şerefsiz.
-Siktir ulan! -Cuma günü yine geleceğiz.
Kendi başlarına iş bulamazlardı.
Onlara ismimi verdim, itibarımı verdim.
Bütün riski ben alıyorum ama yine de ortada para yok.
-Daha çok üretmeliyiz. -Başka bir yazar bulursun.
Neyle ödeme yapacağız? Bu ay bin frank bile kazanamadık.
The Echo'dan 300, son vampir romanından ise 425 aldım.
250 frank da müzik incelemelerinden.
-Ve giderleri bile karşılayamıyoruz. -Harcamalarımız niye bu kadar çok?
Ev kredisi, Matilde, restoranlar...
Kaç kişi olursa olsun hesapları hep sen ödüyorsun Willy.
-Benden beklenen de bu. -At yarışları ve kumarhane?
Ne yapayım yani? Keşiş ya da köylü gibi mi yaşayayım?
Hayır, tasarruf edebiliriz diyorum.
Sen.
-Sen yazabilirsin. -Ne?
Geçen sene anlattığın şu Saint-Sauveur hikayeleri.
-Okul hikayelerim mi? -Evet. Willy'nin yeni romanı olabilir.
Neyse bir dene işte.
Hemen başla, dört kat hızlı olmaya çalış. Kurtlar kapıda!
Adım Claudine.
Montigny'de yaşıyorum.
1873'de burada doğdum.
Muhtemelen burada ölmeyeceğim.
Niye uyumadın?
-Yazıyı yeni bitirdim. -Gerçekten mi?
-Dört saatte hallettin mi?-Yarısı kadar bile sürmedi.
Hadi be.
Yeteneklisin herhalde.
Hikayede birkaç şeyi değiştirdim.
Köyümle ilgili bir şeyler heyecan katar bence.
Gerçekleri önemseme.
Olayları değiştirip yeni karakter ekleyebilirsin.
Zamanına uyarlasan yeterli.
İnsanların istediği hissiyat,
duygusallık ve sürükleyici olması.
Yani ne istersem onu yazayım, öyle mi?
Tabii ki.
Kimse itiraz etmez.
Eğer ederlerse,
"Tarihi gerçekler değil, tarihçiler yazar." deriz.
Keyfin yok mu?
Yorgunluktan ölüyorum.
Enerjini kitaba sakla.
Burası, geçerken çalılıkların yüzünü nefret dolu yakaladığı koruluktu.
Güneşliydi, çilekler, inci çiçekleri
Ve yılanlarla doluydu.
O pürüzsüz, soğuk gövdeleriyle
ayağımın dibinden süzülerek geçtikleri an boğucu bir korkuyla ürperirdim.
Genelde yalnızlığı hissederdim,
Yalnızlık ve belirsizlik yüzünden
gözlerim yeşillikler ve gün ışığının etkisiyle birdenbire
hem huzurlu hem sinir bozucu bir şekilde
uzaklara dalardı.
Pekala, başlıyoruz.
Başardın.
-Sana saygı duyuyorum. -Yani?
Çok güzeldi. Bütün günüm Saint-Sauveur'de geçti.
-Beğenmedin. -Beğendim.
-Ciddi misin? -Evet.
Evet. Gerçekten büyüleyiciydi.
Affedersin... İşemem gerek.
Başka?
Hiç. Sadece...
Gerçekten harika betimlemeydi.
Yani?
Yani...
Yayınlayamayız.
Utancımız olur.
Nesi kötüydü?
Dürüst mü olayım?
Diğer yazarlara söylediğim gibi mi söyleyeyim?
-Evet. -Seni sevmem haricinde.
Şunu net söyleyeyim sana hayranım.
Söyle artık.
Canlı bir şeyler yoktu. Entrika yoktu.
Willy'nin romanları insanı sürükler. Oysa seninkinde...
...çok fazla betimleme vardı.
Bazı karakterler ilginçti,
ancak fazla sıkıcıydı.
Çok kadınsıydı.
-Zaman kaybıymış. -Eğer keyif aldıysan.
Senin için yazmıştım!
Wague büyülüyor, değil mi?
Kantomimin duayenidir. Hadi bir şeyler içelim.
Teşekkürler Geraud.
-Şerefe. -Şerefe.
-Kitap nasıl gidiyor? -Olmadı.
-Denedim, ama olmadı. -İnanamıyorum.
Willy beğenmedi.
Umrumda değil.
Dünyada iz bırakmak zorunda değilim.
-Sürekli yazar mıydın Schwob? -Başka bir seçeneğim yoktu ki.
Oldu bir şekilde.
-Seni mutlu ediyor mu? -Tanrım, hayır.
Delirmemek için yapıyorum zaten.
Ama bazen kendimden geçiriyor.
-Merhaba Schwob. -Merhaba Gaston.
Seni görmek güzel.
Jeanne, tanıştırayım Colette.
Hanımefendi.
Sanırım daha önce tanışmıştık ancak bu ismi hatırlayamadım.
Yeni sayılır, konuşma dilinde.
Pekala, öyleyse bunu ilk tanışmamız olarak kabul ediyorum.
Çok basit. Aç, kapa.
Artık mum yok.
Evet, belki bir gün benim evimde de olur.
Işık daha parlak olmasına rağmen daha güvenli.
İlginç. Müsaade eder misin Arman?
Bence geçen seferkinden daha iyiydi.
Avcuna bakayım. Ne kadar ilginç.
Uzun bir ömrün var.
Şurada büyük bir çizgi var.
Aşk çizgin üçe ayrılıyor.
-Bu ne demek oluyor? -Kim bilir.
Bir sürü kesişen çizgi var.
Bende erkek eli var. Bak.
-Ah. -Gördün mü?
Sende Hermes'in dokunuşu var Colette.
Çift cinsiyetli gibisin.
-Willy, seni canavar. Nasılsın? -Gaston, Jeanne.
Colette'le birlikte çok güzel vakit geçiriyoruz.
Artık kaynaşmaktan çekinmiyor.
Güzel bir alıntı Gaston.
Başkasının karısına asılmak için birkaç satır ezberleyebilirsin.
Sen de arkadaşına kaş yaparken gözünü çıkartmamak için bir şeyler ezberleyebilirsin.
Kazandın Gaston. Esprilerin gelişiyor biraz.
Gitsek iyi olur sevgilim.
Gitmeliyiz.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
İlk oyunu tamamen saçmaydı.
Ama işte annesi salon işletiyordu, büyük başarı kazandı.
Eserlerini ve olağanüstü yeteneğini
yere göğe sığdıramıyorlardı.
Kaypak hergele. Gözü sendeydi.
Öyle birisi değil. Hem yeni evlendiler.
Evet, seni temin ederim ki artık balayında değiller sevgilim.
-Yanlış kişiyi kıskanıyorsun. -Nasıl yani?
İlginç bulduğum kadındı.
Jeanne mi?
Evet.
Buna ne diyorsun?
Şey, bu...
...farklı bir durum.
Öyle mi?
Belki de.
Günaydın hanımefendi. Evin beyiyle konuşmam gerekiyor.
-Ne oldu? -Bay Henri Gauthier-Vilars.
İçerde mi?
-Sorun neyse bana söyleyebilirsiniz. -Üzgünüm hanımefendi.
-Bayım. -Ne oldu?
İki koltuk, bir gardırop ve bir masa için haciz emri var.
-Mahkeme kağıdına bakayım. -Buyrun.
Hepsi burada mı?
Gel.
-Willy! -Üç beş tahta parçası.
-Gardırop yatak odasında. -İçinde kıyafetlerim var.
Boşaltırsın. Masaya bakacağım.
Dikkatli olun.
Hazır mısınız?
Evet, alabilirsiniz.
İşte şurası sanki "Neşeli bir bahar sabahı."
Biraz daha neşelendir işte.
Şuna ne dersin: "Belki de mevsimin kendisi muhteşemdir."
İçim fokur fokur kaynıyordu.
Evet, şurası,
Luce ile olan yer.
"İmalı bir şekilde yüzüme bakıyordu, mavi gözleri yarı kapalı, ağzı ise açıktı." yazmışım.
Biraz gizemli sanki.
Gizem satar, güven bana. Çok heyecanlı, az edebi olmalı.
Erkekler ne ister biliyorum, yayınevleri de biliyor.
-Kabul edeceklerini düşünüyor musun? -Evet.
-Ollendorff'un umrunda bile olmayacak. -Senin ilk okuşun gibi mi?
Boş ver. Hadi çalışmamız lazım, çalışmamız lazım.
"Claudine köylü kızıydı ama bizden biri gibiydi."
"Girişken, dikkafalı, bencil ve duygusaldı..."
Ooo!
Azmi, isteği ve vukuatlarıyla bizleri
şaşkına çevirirdi.
Vaay!
Bu modern genç kadınla baş etmek için sıradışı bir adam gerekiyordu.
Willy, kitabın dünyayı değiştirecek.
-Claudine'e! -Claudine'e!
Claudine!
Paris'teki herkes kocanın dahi olduğunu söylüyor.
-Peki sen ne diyorsun? -Öyle.
Kitaba bakılırsa öyle.
Şuna bak.
Uzun zamandır onu bu kadar mutlu görmedim.
Willy şunu söyleyeyim daha önce hiç bu kadar talep olduğunu görmedik.
Olay oldu. Herkes bunu konuşuyor.
Kimler alıyor biliyor musun?
-Genç kadınlar. -Sahi mi?
Bence...
...çok garip.
Tiyatro uyarlaması yapmayı da düşünüyoruz.
-Ne dersin? -Tabii ki.
Tiyatroya uyarlamak mantıklı bir adım.
Mümkünse en büyük sahnede.
Halk tiyatroları seni zengin edecek Willy.
Belki bir gün senin kadar zengin olurum sevgili Ollendorff.
Baskı ne alemde?
30.000 adet muhtemelen.
Kitapçıların satışlarını görmek için sabırsızlanıyorum.
Karşılığı ne olacak?
Her baskıdan yaklaşık 3 frank.
Hesapladığımız böyle.
Bayan Willy.
-Şereflendirdiniz. -Memnun oldum.
Claudine Okulda'nın üçüncü baskısı çıkacak.
Mükemmel.
Bence Willy, Claudine'i sizin okul günlerinizden esinlenerek yazdı.
Evet, umarım ufak tefek katkım olmuştur.
Tecrübelerinizin böylesine harika bir şeye sebep olmasından memnuniyet duydum.
Tanıştığımıza memnun oldum hanımefendi.
-Lyon İstasyonu'na lütfen. -Nereye gidiyoruz?
Göreceksin.
Hop.
Sorun mu var?
Öyle mi gözüküyor?
Ne?
Nihayet başardık.
Ama sen gerçek yazar olmadığımı ima ediyorsun.
-Etmedin. -Elimizde dinamit tutuyoruz.
Gerçekten sağlam bir şey ortaya koyduk,
eğer yanlış zamanda ateşlenirse,
dibe batmamıza sebep olabilir.
Ollendorff yayınlıyor Willy.
Schwob da aynısını söyledi.
-Schwob senin çalışanın. -İnsanlar konuşmayı seviyor.
Yüzüne gülerler, arkanı döndüğün an bıçaklamak için sıraya girerler.
Bu zihniyetle ben baş ediyorum, sen değil.
Paris'i birbirine katan bir kitap yazabiliyorum.
o zaman niye gidip bunu sokaklarda haykırmıyorsun?
Herkese söyle, ortalığı karıştır.
Özür dilerim, özür dilerim.
Özür dilerim.
Aşırı tepki verdim.
Neyse, sana bir sürprizim var.
Nedir?
Söylersem sürpriz olmaz, değil mi?
Bunun adı ne?
Limon ağacı.
Peki şu?
Köknar.
Peki ya şu?
Kestane, ince kabuklu kestane.
Doğaya bu kadar meraklı olmanı anlayamıyorum.
Hayvanlar birbirini öldürüyor.
En azından hayvanlar dürüst. Asla yalan söylemezler.
Doğru diyorsun sevgilim. Çünkü konuşmuyorlar.
Şuna bak.
Çok güzel.
Kim burada yaşar ki?
Susadım. Bize içecek verecekler mi bakalım.
Willy bizi vurabilirler.
Dur, bekle. Belki üst kattalar.
Ya da sağırlar.
-Sessizlikten sağırlaşmışlardır. -Şşt.
Bir şey duydum sanki.
Öp beni.
-Willy birisi gelebilir. -Olsun.
Elini cebime sok.
-Senin için bir şey var. -Willy.
Noldu?
İzninle.
Ne diyorsun?
Bilmem ki.
-Kimin evi burası? -Senin.
Aşkım. Bir tanem.
Paris'te çıldırırsın diye aldım.
-Ne? -Senin işte.
Hep kırları ne kadar özlediğini söylüyordun.
İnanamıyorum.
Yalnız kalıp yazabileceğin bir yer.
Peki...
...parayı nereden buldun?
Ollendorff'tan avans aldım.
-25 bin frank. -Ne için?
Sonraki kitap için.
-Claudine Paris'te. -Willy, ben...
-Claudine'i bir daha yazamam. -Bizden bahsedersin.
Yaşamımız, arkadaşlarımız. İsimleri değiştir, dedikodu yap.
-Hayır Willy, bu... -Detayları sonra konuşuruz.
Ee, beğendin mi?
Tarif edemem.
Öyle bir kelime yok.
İyi bir yazar her şeyi betimleyebilmeli.
Hepsi bu mu?
Haftalardır bütün yazdıkların bunlar mı?
Ev işleri yapıyorum.
Tamiratlar, boyalar, fayanslar.
Bahçe işleri.
Bırak bahçeyi. Vaktimiz kısıtlı.
Açıkçası burada yazmak oldukça zor. Yalnız başıma.
Hem başka Claudine yazmak istemiyorum.
Aklını mı kaçırdın? Böyle fırsatlar kaçar mı?
İnsanlar devamını isterse?
Gel benimle.
Claudine ödevini yapmadığında müdür ne yapardı?
Willy saçmalama.
Ne yapardı?
Yazı yazdırırdı. Kucağına yatırır şaplak atardı.
Doğru.
Yarın başlarım.
Willy.
-Yaz! -Willy çıkar beni!
Dediğimi yap. Dört saate gelirim.
-Umarım bir şeyler yazarsın. Willy!
Hadi ama Willy. Hiç komik değil.
Willy! Alçaksın Willy!
Alçağın tekisin! Çıkar beni!
Willy!
Aç kapıyı!
Çıkar beni!
Çok teşekkür ederim.
Colette ve Willy geldi.
İşte buradalar.
Bakıp durma.
-Affedersin. -Burası mı?
Evet, harika.
Teşekkür ederim.
Lezzetli.
Söyle bakalım.
Sence bu parkta kaç kişi...
...Claudine Paris'te okumuştur?
-Bilmem. Bence en az dörtte üçü okumuştur.
Geri kalan da yakında okur.
Bak kim geliyor.
Bay Willy, Bayan Colette.
-Size notum var. -Teşekkür ederim.
Bayan Raoul Duval.
Georgie Raoul Duval?
-Evet. -Harika.
Hanımınıza teşekkür ettiğimizi ve sıcakkanlı...
...davetinizi kabul ettiğimizi iletin lütfen.
-Teşekkürler. -İletirim.
-Kimdi o? -Amerikalı.
Dedesi yaşında silah tüccarıyla evlenen
Lousiana'lı şımarık sosyete kızın biri.
Sıkıcı görünüyor.
Öyle ama ondan başka kimsesi yok.
İstemiyorsan gitmeyiz.
Hayır, gidelim.
Çok komikmiş. Gerçekten öyle mi dedi?
Dedi tabii. İri yarı züppenin tekiydi.
Madam de Caillavet onun, marki değil baron olduğunu söyledi.
"Bağışlayın hanımefendi"
"aynı zamanda Anjou dükü, Coutances piskoposu,"
"Joinville, Orléans ve Dunes'ün prensiyim."
"Ve bunların şu an hiçbir önemi yok" dedi.
Dur.
Oldu.
Böyle daha güzel.
-Vakit çok çabuk geçmiş. -Teşekkürler bayım.
Dayanamıyorum.
Lily, faytoncuya söyle arabayı hazırlasın.
Tabii.
Ee?
Özür dilerim hanımım, Bay Willy, imza alabilir miyim, lütfen?
Tabii ki.
Fotoğraf bile veririm.
-Al bakalım. -Çok teşekkür ederim.
-Sizinki de Bayan Colette. -Yeter artık.
Tabii ki. Hevesini kırmayalım.
Teşekkürler.
-İyi geceler canım. -İyi geceler.
Şey...
...yatmadan evvel bir şeyler içmek isterseniz, Goethe'de 74. sokakta oturuyorum.
Bence bu gece dinlensek iyi olacak.
Emin misin?
-Willy? -Sonra ayarlarız sevgilim.
Kocam dönmeden ayarlarsınız umarım.
Görüşürüz.
Gitmek istemiyor musun?
Davet apaçık sanaydı.
-Gitsem mi? -Tabii ki.
Sorun olur mu?
Ben yapsam ikiyüzlülük olurdu herhalde, değil mi?
Evde yatakta uzanacağımı ve ikinizi mümkün olan
en güzel şekilde hayal ettiğimi düşünürsen sorun olmaz.
İçeri geçsene.
Çok hoş mekan.
Sağ ol. Başımızı sokacak bir yer işte.
Frederick, yeni sanat eserlerine pek düşkün değil.
Ben ise doğayı seviyorum...
...ve kadınları.
Anlıyorum.
Claudine Okulda kitabında tüm kızların gece yüzdüğünü hatırlıyorum.
Yüzmek için en iyisi gece vakti.
Ben küçükken Lousiana'daki bütün göllerde timsah olduğunu söylerlerdi.
O yüzden hiç gece yüzemedim ama pişmanım.
Göz kapağını kaldırdıkça,
sanki kıyafetlerimi çıkarıyorsun.
Gözlerini kaçırma.
Bana bak.
Sana bakışıma bak.
Dişlerin çok güzel.
Timsah gibi.
Günaydın sevgilim.
Toby'ye mama verdin mi?
Ah, unuttum. Matilde verir sanıyordum.
Dün gece nasıldı?
Enteresandı.
Neler oldu?
Sence ne olmuştur?
Tamam söyleme.
Claudine'in bayan arkadaşına olan aşkını okusam daha iyi olur.
-Bunu yazmayacağım. -Yazmalısın. Çok önemli bir olay.
Olmaz.
Tekrar görüşecek misiniz?
Mümkün.
Bir saniye sevgilim.
Harika, buradasın.
Sadece uğramıştım.
Yani?
Şey...
Hadi içeri gir.
Nasıl gidiyor?
Yavaş ve yorucu.
-Bankadaki görüşmen nasıldı? -Güzeldi.
Güzeldi.
Seni bekliyor.
Bankaya gidiyorum.
Georgie içeridesin biliyorum!
Georgie aç şunu!
Colette kestiriyordum.
-Nerede o? -Kim?
Colette neyden bahsediyorsun?
Havada mavi puro dumanı vardı.
Yürüdüm ve Renaud'un yüzüne dik dik baktım.
İrkildi ve "Benim hatamdı, özür dilerim." dedi.
Rezi de oradaydı. Evet oradaydı...
"Evet oradaydı, apar topar kıyafetini giyiyordu."
Bembeyaz suratını bakışlarımla sanki öldürüyormuşum
gibi bozulmasını hep hatırlayacağım.
Güzel.
Biliyorum.
Bence Renaud'un "Benim hatamdı." dediği kısmı değiştir.
Ama değiştirmeyeceksin.
Peki sence bu durumda Renaud ne söylemeli?
Bilmem. "Niye sevgilim, biz de seni bekliyorduk." gibi bir şey.
-İnanacağını sanmıyorum. -Tabii ki inanmaz.
İkiyüzlü olmuyor mu sence de?
Yani Claudine'in Rezi'yle yatması normal,
Ama Renaud'un Rezi'yle yatmasına karşı.
Hemen ardından olmaz.
Renaud ona yalan söylerse ihanet olur.
Renaud yemin ediyorsa, hep dürüst olması gerekiyor.
Belki de söylemek istiyor ama, ama...
...onun kıskançlığından korkuyor.
Öyleyse yalancı olduğu kadar korkağın tekidir.
Ona karşı çok acımasız oluyorsun.
Ben olmayayım da kim olsun?
Renaud da hiç kıskanç değil.
Mesela...
...Claudine değişiklik olsun diye genç bir adamla takılıyor.
Kabul edilemez olurdu.
-Renaud'ya göre ihanet cinsiyet meselesi mi? -Evet, öyle.
Ne zamandır biliyordun?
Yaklaşık bir aydır.
Peki, kendini idare etmenden etkilendiğimi söylemeliyim.
Genç Claudine çıldırırdı herhalde.
Renaud'yu sonraki bölümde öldürmeyi düşünüyorum.
Ne? Olmaz. Lütfen, yapma.
Tarihi gerçekler değil tarihçiler yazar.
Kocam...
...sinir küpüdür.
Willy'yi düello için meydan okudu.
Ne?
Onu yatıştırdım. Umarım işler o derece karışmaz.
Okudun, değil mi?
Okudum.
Endişelenmeli miyim?
Kimin kim olduğu açık seçik belli değil.
-İsimler değişti. -Sana inanmıyorum.
Herkes son derece müstehcen olacağını söyleyip duruyor.
Ayrıldığımızdan beri bana vakit ayıramadığını
ve kötü davrandığımı biliyorum.
Yalvarıyorum.
Yayınlanmadan önce Willy'den değiştirmesini iste.
Lütfen Colette.
Başka bir kadın olsun.
Yapamam.
Acı mı çekeyim?
Willy değil Georgie.
Kitabın kendisi.
Willy sanat eseri olduğunu düşünüyor.
Edepli görünme şansın vardı.
Artık bu işin icabına bakmak kocama düşüyor.
Ollendorff bir tomar para karşılığı bütün baskıyı yok etmeyi kabul etti.
Ne?
Bunu yapamazsın.
Kabul etti bile.
Sinsi şerefsiz. Yapamazsınız.
Yaparız, yaptık zaten.
-İkiyüzlü sürtük. -Kimden öğrenmişim.
Kızımız Claudine,
gerçek bir Fransız kahraman gibi yanarak öldü.
Sıcak bir kitap olacak demiştim.
Mesele şu, Ollendorff Anlaşmayı imzaladı.
ama telif hakkını eklemeyi unuttu.
-Çünkü bende. -İnanılmaz.
Yani başka yayınevlerini dolaşıp,
teklifler almak çok kolay.
Şu an konuşurken bile basımları yapılıyor.
İkiniz nasıl beceriyorsunuz?
-Bence çok şanslıyız. -Çok sayılmaz. Zamanlamamız iyi.
Boynuzlu milyoner ve açgözlü karısının hiç şansı yok.
Rüzgarı arkamıza aldık, bir fikrim var.
Tüm dünyada olmasa da, Claudine'i Fransa'nın en meşhur kızı yapacağız.
Herkesin aşina olduğu bir isim olacak.
Adım Claudine. Montigny'de yaşıyorum.
1884'de burada doğdum.
-Fena değil. -Muhtemelen burada ölmeyeceğim.
-Montigny şehir değil, bir köy. -Berbat.
Tanrıya şükür sokakları asfalt değil.
Haklısın. Çok teşekkür ederiz.
Adım Claudine. Montigny'de yaşıyorum.
1884'de burada doğdum.
Muhtemelen burada ölmeyeceğim.
Montigny şehir değil, bir köy.
Bay Willy. Ben gerçek Claudine'im.
-Sen mi? -Evet.
-Adım Polaire. -Polaire mi?
Polaire. Cezayirliler'in gururu.
Şuna bak.
Baksana şuna...
Rol için biçilmiş kaftan.
-Kitabı sanki diniymiş gibi görüyor. -Evet.
Ölümsüz Claudine'in Kızkardeşi.
Çok tuhaf.
Mimiklerimi ve tavırlarımı taklit ediyor.
-Sahi mi? -Sence ben oynayabilir miyim?
Sen mi? Olmaz. Yazık etmiş oluruz.
Neye yazık olur?
Şu kısa saç. Daha önce hiç böylesini görmedim. Sen gördün mü?
Claudine'i hep uzun saçlı hayal etmiştim.
Fakat bu 19. yüzyıl Claudine'i. Bak şimdi.
Sende güzel durdu aslında.
Çok çekici.
Düşünsene, sen ve Polaire Claudine ikiz kardeşlersiniz.
-Ne? -Altın madeni bulmuş gibi.
-Paris'te olay olurdu. -Hayır, hayatta olmaz.
İyi akşamlar.
Colette inanılmaz güzelsin.
Teşekkür ederim.
Adım Claudine.
Montigny'de yaşıyorum.
1884'de burada doğdum.
Muhtemelen burada ölmeyeceğim.
Bütün yazdığım romanların içinde tiyatroya uyarlanan sadece buydu.
Söylemeden edemeyeceğim Willy. İnanılmaz bir başarı.
Şöhretin her yerde. Tamamen çekilmez biri olacaksın.
Plan da buydu Veber. Plan da buydu.
Çok muzip.
Bu kalabalığa inanabiliyor musun?
Bak herkes burada. Bak Belbeuf markisi de burada.
Missy diye de biliniyor. Sadece önemli olaylarda ortaya çıkıyor.
Kadın mı?
Anne tarafı İmparatoriçe Josephine,
baba tarafıysa Rus çarı.
Bu yüzden herkesin içinde pantolon giyebiliyor.
Etkileyici.
Nefes kesici.
Çok zekice.
Bay Willy.
-Nasıldı? -Harikaydın.
Kusursuzdun.
Teşekkür ederim Bay Willy.
Colette?
O sensin. Yaşayan Claudine.
Polaire gel kucağıma otur.
Canımın içi, sen de.
-Willy... -Gel buraya.
Claudine üçlüsünü görün.
Baba, anne ve kız.
Buraya bakın lütfen.
Claudine, Midaslı fingirdek,
gülüşü bir sfenks kadar gizemli.
Yürür, konuşur, hatta düşünür.
Claudine, Claudine, Claudine!
Sınır bilmez bir kız,
tazıların yakalayamadığı bir tilki.
Patlayan bir yıldız fakat ses çıkarmaz.
Claudine, Claudine, Claudine!
-Kalbimdeki bu kız da kim? -Claudine!
-Başından beri olan kim? -Claudine!
-Pasta dilimi olan kim? -Claudine, Claudine, Claudine!
Claudine!
-Hayran olduğum kız kim? -Claudine!
-Arzuların kraliçesi kim? -Claudine.
Paris'i kasıp kavuran kim?
Claudine, Claudine, Claudine, Claudine!
-Okul elbisesi giyen kim? -Claudine!
-İnsanları şoka sokan kim? -Claudine!
Bütün gün çalışan kim?
Claudine, Claudine, Claudine, Claudine, Claudine, Claudine, Claudine, Claudine!
Ne zaman...
...rüyamda...
...Claudine'i görsem.
Sihirli gözleri,
sesindeki gülüş dışında,
her şeyi unutturuyor.
Claudine!
Bravo.
Merhaba Toby, Merhaba.
Yoruldum.
Ben de.
Her seferinde daha fazla adım atıyoruz.
Ne geceydi be.
Paris avcumuzun içindeydi sanki.
-Willy. -Sevgilim?
Şey... acaba bu gece...
Yardımcı olurdu.
Aşkım.
Claudine'im.
Tebrik ederim bu arada.
Claudineler şu günlerde her yerde.
Evet. Marsilya'da katil Claudine bile var.
Kocasının boğazını kesmiş.
İyi yapmış.
Şaka bir yana, çok önemli bir şey yaptınız.
Bir tip oluşturdunuz.
Willy yaptı demek istedin.
Hayır seni kastediyorum.
Genç kızların, kadınların, hepsinin sesi oldun.
Sonuna kadar gitmelisin.
Birisi mi söyledi?
Birisinin söylemesine ihtiyacım yok.
Senle tanışmak yeterli.
Haklısın.
Ben yazdım.
Sadece...
Biliyorum.
Bugün patikada yürüyüşümüz sadece başlangıçtı.
Yüzünün güçlü ve hassas olduğunu görüyorum Missy...
Daha önce senin gibisini görmedim.
Nazik ama açık sözlü.
Çekingen ama cesur.
Gerçek bir centilmen.
Willy Gauthier-Villar'ın malikhanesi.
Şu an meşgul.
-Mesaj bırakabilir miyim? -Soumaintrain.
Bana Saint-Sauveur'ü hatırlatıyor.
Evet.
Lezzetli.
Turneye ne zaman çıkıyorsun?
Birkaç haftaya.
Birkaç eski tiyatro da var. Kötü olacak.
-Neden yapıyorsun ki bunu? -Perşembe günü müsait olur.
Bağımlıyım. Eski ve kötü sahnelere bayılıyorum.
Bizimle gelmelisin.
-Kantomim yapamam. -Bu kantomim değil.
Yeni bir pandomim türü.
-Sizi yarım saatliğine not alıyorum. -Çok heyecanlı.
Gerçek bir mimik binlerce kelime değerindedir.
Nasıl telaffuz ediliyor?
Affedersin.
-Buyrun? -Bay Willi evde mi?
Kitabımı imzalatmak istiyorum.
Héon? Birisi daha.
Buradan lütfen.
Pandomim hakkında biraz daha anlatsana.
Şey... Aslında Christian'la konuştuğumuz bir şeydi.
Şimdilik sadece bir fikir. Vücut diye adlandırmayı düşündük.
Girebilirsiniz.
-Bay Willy. -Buyrun benim.
Merhaba.
-Bunu imzalayabilir misiniz? En sevdiğim kitap.
Teşekkürler.
Kimin adına imzalayayım?
Adım Meg.
Gerçek Claudine benim.
-Kaç yaşındasın? -Gösterdiğimden daha büyüğüm.
23 yaşındayım.
Ben de gösterdiğimden gencim. 46 yaşındayım.
Sorun olmaz.
-Tam karşısı! -Şurada!
-Buraya gel Toby. Toby topu getir.
Getirebilir misin? Hadi Toby!
Magy çok tatlı, değil m?
Biraz fazla istekli. Ama sen varsın.
Senin 10 sene evvelki halini hatırlatıyor.
Kimseye benzemiyor. Çok sevimli.
-Hadi, hadi! -Hadi, hadi!
Sence Missy nasıl?
-Tobi, gel! -Çok cana yakın.
Kafamı karıştırıyor.
Kelimeler ya erkeksidir ya kadınsıdır. Ama Missy'yi anlatacak kelime yok.
Ben bir iki tane düşünebilirim.
Bu kez istekli görünüyorsun.
Ters giden bir şey mi var?
Ne demek istiyorsun?
Hazır mısın Willy?
Evet hazırım.
Adım Claudine.
Montigny'de yaşıyorum.
1884'de burada doğdum.
Güzel.
Muhtemelen burada ölmeyeceğim.
47.
48.
49.
Hadi.
50.
Aferin.
Bir kere evlenmiştin değil mi?
Evet, çok kötüydü.
Hukuki işlemler haricinde görüşmüyoruz.
Benden utanıyordu.
Benimle evli kalsaydı onun hakkında neler neler derlerdi.
Senin için çok zor olmalı.
-Yani pantolon giymek. -Hayır.
Tamamen normal.
Çirkin bir çocuktum.
Düşünsene örgü saçlı ve elbiseliydim.
Hiçbir yere ait hissetmiyordum.
Bir gün ağabeyimin okul üniformasını denedim, hepsi buydu.
İlk defa kendimi hissettim.
O zamandan beri çok değiştim.
Tabii ki benim için hiçbir anlamı olmayan kadın olmak çok kolaydı.
En azından yapılabilir olduğunu göstermek istemiştim.
Peki ya sen?
-Ben mi? -Ben erkek gibi giyiniyorum.
Willy seni kız öğrenci gibi giydiriyor.
Teşekkürler.
Ne olup bitiyor farkındayım. Sırrını biliyorum.
Bir an bile şüphe duymadım. Ama...
...mutlu musun?
Mutlu olan var mı ki?
Willy çok istekli ama...
...bana özgürlük de tanıyor.
Sana bağladığı bir tasma...
...ne yazık ki tasma.
Belki hoşuna gidiyordur.
-Sence çok mu yanlış? -Hayır.
Tamamen sana kalmış, ama...
Boş ver.
Neyi?
Düşünüyorum da...
...seçim yapsan zorunda kalsan...
...Claudine mi olurdun yoksa Colette mi?
-Merhaba Héon. -Merhaba Colette.
Nasıl bir ruh halinde şu an?
Her zamanki gibi, biraz kötü.
-Merhaba. -Aman tanrım.
-Ne giydin böyle? -Bunlar Missy'nin.
Tutuklanmadığına ya da dövülmediğine çok şaşırdım sevgilim.
Yeni Claudine kitabını biliyor musun?
Evet.
Neden ikimiz adına yayınlamıyoruz?
Söz konusu bile olamaz.
Ollendorff asla kabul etmez.
Ollendorff mu sen mi?
Canımın içi, altın yumurtlayan Claudine'i gerçekten öldürmek mi istiyorsun?
Tabii ki birazcık riskli.
Claudine sıradan oldu.
Hem herkes biliyor ya da şüpheleniyor.
Kimse bilmez.
Tabii erkek fatmaya bahsetmediysen kimse bilmez.
-Missy'yi aşağılama. -Ah sevgilim.
Sağduyunu körelttiği gibi espri anlayışını da köreltmiş.
-Hiç hoş değilsin Willy. -Riske atamayız.
Özellikle elimizdeki para da olmasa çoktan batmıştık.
Sorsan batığız. Yine de kumar oynayıp burayı antikalarınla dolduruyorsun.
Bunları müzayededen aldım.
Araba, sakatlanan yarış atı.
Sana ne demeli? Komik kıyafetlerin, şapkaların bir de belimizi büken ev kredisi...
-Kitapta adımın geçmesi gerek. -Hayır. Willy bir markadır.
-Zaten kadın yazarları kimse okumuyor. -Seni şerefsiz.
Şişko, kendini beğenmiş, tembel, bencil şerefsiz.
Deli saçması. Madem böyle düşünüyordun, baştan kabul etmeyecektin.
Şerefsiz Willy.
Öncülü olmasaydı, Claudine diye bir şey olmazdı.
Hazırlan.
Nefes al.
Kedi gibi nefes al
Hayvan gibi.
-Hazır mısın? -Evet.
Başlayalım.
Ve...
Bugün yazacak mısın?
Hayır.
Wague ile provam var.
Yapman gerekiyor biliyorsun değil mi?
Seni yine kilitlemeliyim.
Evi başına yıkarım.
Canımın içi çok güzel bir hobi ama...
sen de Sarah Bernhardt değilsin.
Yüksek sanat icra etmiyorsan,
kendini boktan gazinolarda bulursun ve skandal olursun.
Ne zamandan beri skandalı kötü bir şey olarak görüyorsun?
Doğru.
Missy ne düşünüyor?
Aynı fikirde. Wague'in stüdyosuna giderken bana eşlik ediyor.
Tanrım çok sıkıcı.
Kendi hayatı ya da kimsesi yok mu?
Benimle birlikte hareket ediyor. Yeterince başarılı.
Biliyor musun Wague birkaç haftaya sahneye çıkmaya hazır olacağımı söyledi.
Sence Matilde?
Bay Willy'ye katılmak zorundayım. Pek hanımca sayılmaz.
Benim tarafımdasın sanıyordum.
Yani sen ve marki, stüdyoda özenti aşıklar gibi takılıyorsunuz öyle mi?
Missy şehvetini sahnede paylaşıyor mu?
Hayır fazlasıyla utangaç.
Bir fikrim var. Adı Mısır Rüyası olacak.
Paris daha önce böylesini görmedi.
Bayan Colette Willy ve Belbeuf Markisi arasında geçen skandal bir sansasyon.
Sıradan bir müzikholde.
Düşünebiliyor musun? Her gece kapalı gişe.
Kankan dansı bize yetiyor.
Hafta içi salonun yarısı boş.
-Marki olduğu kesin mi? -O iş cepte.
Afişte Belbeuf ailesinin tacını bile kullanabiliriz.
-Basın çıldıracak. -Olabilir Willy.
-Sponsorun var mı? -Bir tane var.
Kendim.
Bu kadar güveniyorsun, ha?
-Çok cesursun. -Evet.
Öyleyim.
Meg.
Çok güzelsin.
Bütün dostlarımız burada.
Evet.
Missy'nin eski kocasının arkadaşları da burada.
Teşekkürler.
-Bravo!
Bu bir rezalet!
Bravo!
Aferin Colette! Aferin!
Soysuzlar! Soysuzlar!
Ne yaptığını zannediyorsun ulan sen bok çuvalı!
Sen de onlardansın, değil mi?
Bayan Colette bu geceki izlenimleriniz nasıldı?
"İzlenimlerim" mi? Tiksindirici.
Bir şeyler fırlatan insanlar korkaktı.
Kaçmasam suratıma tabure gelecekti.
Takma kafana Colette.
Kavga etmek için gelen adamlar vardı.
Onları görmezden gelip devam etmeliyiz.
Devam etmek istiyorsunuz yani?
-Evet! -Hayır!
O insanlar beni hiç korkutamaz.
Bak titriyor muyum?
Bunun peşini bırakmayacağım çünkü yapmak istiyorum.
Paris de beni istemezse ne yapayım?
Hayatıma başka yerde devam ederim.
-Amin. -Amin.
Baban eski bir askerdi. Çok sağlam adamdı.
Öyleydi.
Şey, ben...
Dün alacaklıları geldi.
Korkunçtu. Kırmızı Değirmen'deki her şeyimizi kaybettik.
-Bugün olmaz Willy. -Colette.
Köydeki evi satmamız gerekiyor.
-Olmaz. -Başka seçenek yok.
-Olmaz.
Olmaz Willy. Bunu yapamazsın.
Evet ahlaki olmaz. Senin iznin olmalı.
Ama ev benim üzerime.
Ne diyorsun?
Bir an önce ondan ayrılmalısın Gabri.
Sido lütfen.
Bütün hesaplarının dökümünü iste. Willy pisliğin teki.
Sarhoş, kumarbaz. Çulsuzun teki Gabrielle.
Öyle deme.
Seni alıkoyuyor.
Gabri, kendi aklını kullan.
Yani...
Kendi adına bir şeyler yaz.
Yazmak kabus gibi.
Onunlayken kafamı bile kaldıramıyordum.
Anahtarın kapıda dönüşü. Parmaklarımdaki sızlamalar.
-Benim için bitti. -Hayır Gabrielle, sadece...
Önümüzdeki 6 ay boyunca Wague ile turneye çıkacağım Sido.
Anlaşmalar hazır. Yeni bir parça yapıyoruz.
-Kaçıp kurtulmalısın. -Yapacağım.
Neyi kaçırdım?
Kadınlar, bıçaklar.
Yunan işi.
Montmarault!
Bravo!
-Bravo! -Bravo!
Bravo!
Söyle bakalım.
Claudine'in satış hakları Ollendorff.
Karşılığında ne istersin?
Ciddi misin? Hepsi mi?
Evet.
Ömür boyu satış hakları mı?
Bir teklif yap.
Haftaya Limoges'ta sahnemiz yok. Dört gün boyunca boşum.
Paris'e geri dönecek misin?
Hayır.
Besançon'daki eşyalarımı toplayacağım.
-O da orada olacak mı? -Zor bir gün geçirdim.
-Acaba biz? -Tabii ki.
Özür dilerim.
Biliyorsun...
...Willy konusunda endişelenmene gerek yok.
Kendi paranı kazanmak ya da böyle bir yerde kalmak zorunda değilsin.
Ben her şeyi ayarlarım.
Hayatımın çoğu ayarlanıyordu zaten.
Kendi paramı kazanmayı seviyorum.
Seni seviyorum, hepsi bu.
Teşekkürler.
Beklenen cevap bu değildi ama sorun değil.
Bu seferlik.
Biliyor musun hareketli resim furyasını düşündüm.
Sence Claudine'i sinemaya uyarlayabilir miyiz?
Tanrım hiç durmaz mısın sen?
Tamamen yeni bir hikaye yazabiliriz. Claudine Denizde.
Hayır, eski bir hikaye uyarla.
Olur.
Yakala.
Evet.
Çok üzücü.
Seni özledim.
-Hayır özlemedin. -Özledim.
Tuhaf gülüşünü, parlak zekanı, nazlı tavırlarını.
Kısa süren şiddetli öfkeni bile.
Meg'le kitabınız nasıl gidiyor?
Korkunç.
Hep entrika, hiç edebi değil.
Sen gibi değil, olamaz da.
Napıyoruz biz Willy?
Ayrılıyor muyuz?
Bilmem.
Yapamazsın.
-Neden yapamazmışım? -Çünkü seni seviyorum.
Çünkü tek sevebileceğim kadın sensin.
Çünkü benleyken acayip güzelsin.
Öyle miyim?
Evet.
Öylesin işte.
Hala müdürüne ihtiyacın var.
Gel.
Eşlik edebilir miyim Gabri?
Evet.
Gel.
Uyku tutmadı.
Çok sessiz.
Dinle.
Sessizlik. Korkunç değil mi?
Hayır, ben seviyorum.
Tabii seversin köylü kızı.
Her şey yolunda mı?
Aklımı kurcalayan bir şey var.
Nedir?
Artık Meg'le sevişmiyorum.
Yani sevişiyoruz ama...
Yapamıyorum.
Önemli değil.
Önemli.
Çok önemli.
Bravo!
-Colette bu gece nasıldı? -Fena değildi.
-Dışarı çıkar mısın?-Belki.
Bayan Willy.
Bay Ollendorff. Merhaba.
Lille'e bazı ailevi meseleler için gelmiştim.
Ve sizi sahnede oynarken gördüğüme sevindim.
-Gelip izlemen çok hoş. -Oldukça büyük bir organizasyon.
Müsaitseniz seni ve markizi akşam yemeğine götürmek isterim.
Teşekkür ederim, bedava yemek için her zaman müsaitim.
Özellikle böylesine önemli birisiyle.
Senin için en azından bunu yapabilirim Colette.
Sen bana bu kadar para kazandırdıktan sonra.
Ve kazandırmaya devam ettikçe.
Keşke Willy'ye daha iyi bir anlaşma sunabilseydim.
Ancak insan gücü yettiği kadar ödeyebiliyor.
Anlamadım galiba.
Claudine için. Claudine'in hakları.
Willy Claudine'i sana mı sattı?
Evet, hepsini.
-Sana Claudine'i sattı yani? -Aynen öyle.
Affedersin. Bence o...
Karşılığında ne kadar aldı?
Mektuplarınızdaki imalarda en çok hor görülen benim.
Beş yıldır beraber çalışıyoruz.
Canımın içi.
Seninle yalnız konuşmam gerek.
Sonra görüşürüz.
Willy. Colette.
-Ne oldu? -5 bin frank.
Duygusallaşma. Evi senin için elimde tutmaya çalışıyorum.
-Evi sana vermiştim. -Hala bankaya borçluyuz.
Veber'in romanlarını satabilirdin, diğer döküntülerini.
İçine ettin değil mi?
Değil mi?
Ne Veber'den ne Schwob'dan ne de başkasından bir şey alamazdım.
-Lütfen sakinleş. -Niye? Niye sakinleşeyim?
Kalbimi kır, kır, kır,
sonra da "Ben erkeğim, erkekler böyle yapar."
deyip kurtul.
Yaptığın şey iğrençlik değil, aptallık.
Artık kitaplarımız üzerinde söz hakkımız yok.
Artık onlardan bir kuruş bile kazanamayacağız.
-Yine yazarız. -Hayır, asla, bir daha asla!
Gereksiz tepki veriyorsun. Bu tamamen işle ilgili bir karar.
Evliliğimiz de öyle değil zaten?
Yaptığın en iyi yatırım değil mi?
Başlık parası da yok. Tanrım bir de yazabiliyor!
Yatırım olsaydın tehlikeli olurdun.
Bin katı karşılığını aldın.
Lütfen sus artık! Para hakkında konuşmayı kes artık!
Hayalimdin, aşkımdın, takıntımdın.
Çocuğumuzu öldürdün Willy.
Kitaplar...
...sahip olduğumuz tek şeydi.
Hepsi gitti ve geri dönüşü yok.
-Sevgilim, Claudine sadece... -Sus.
Claudine'in ne olduğunu söyleme bana.
Gerçek Claudine benim.
Düşündüğüm ve hissetiğim her şey o kitaplardaydı.
Onlar bendim.
Çocukluğum, anılarım, düşüncelerim.
Her şeyim.
Yalnız kaldığımda düşündüm de,
sana kölelik ederek,
seni memnun etmek için yazıp durmaktan,
bütün bunlardan dolayı kendimden utanıyorum.
Buna mecbur olduğumu...
sen de biliyordun, ben de biliyordum.
Hiçbir şeyden haberim yokken bulmuştun beni.
Kendi isteklerin doğrultusunda bana şekil verdin.
Bundan kurtulmama ihtimal vermemiştin.
Haksız çıktın.
Claudine artık ölü. Gitti. Ona ihanet ettin.
Ve onu...
...onu ben büyütmüştüm.
Lütfen.
Lütfen ben...
Ben çok...
Aptalım.
Panikledim.
-Lütfen beni affet. -Güle güle Willy.
Hayır Gabrielle. Gabrielle lütfen.
Gabrielle!
Sevgilim dur.
Engel olacağım!
Bu benim notumdu.
Bu da benim. Bu da benim.
Bu da.
İş birliğiydi.
Gerçekten sinirliydi.
Bunlar da kanıtlıyor.
Bana bir iyilik yapar mısın Héon?
Bunları yok et lütfen.
-Emin misin? -Eminim.
Yak gitsin.
Kül olsunlar.
Pekala Willy.
Dışarı çıkıyorum.
Siktir.
-Perdenin açılmasına 30 dakika var. -Teşekkürler Wague.
Müzikhollerde ve tiyatrolarda geçen iki yıldan sonra
hala aynıyım.
Mora çalan makyajı ve çukur gözleriyle
aynanın öbür tarafından bana gözlerini diken
boyalı akıl hocamla yüz yüze bakıyorum.
Biliyorum benimle konuşacak.
"Bu çatı altında, dansçıların ayakları altında"
"gümbürtü ve titreşimde yalnız başına duran sen misin?"
"Neden yapayalnızsın? Neden başka bir yer değil?" diyecek.
Evet bu tehlikeli parlak vakitler.
Ne zaman umudumu kessem,
sonumu beklemiyorum
birazcık şansla beraber,
parıldayan bir halka gibi,
eski şatafatlı günlerimi geri getirecek
küçük mucizeleri bekliyorum.
Colette! Colette! Colette! Colette!
Colette! Colette! Colette! Colette! Colette! Colette! Colette!
Colette'in müzikhol tecrübelerini temel alan "Berduş" eseri
kendi ismiyle yayınlandı ve eleştirmenlerden övgüler topladı.
Colette ve Missy ilişkilerini yıllarca devam ettirdiler.
Missy müzikhol turnelerinde Colette'e sık sık eşlik etti ama sahneye hiç çıkmadı.
Colette ile Willy boşandıktan sonra bir daha hiç konuşmadılar.
Paul Héon, Claudine el yazılarını yok etmek yerine Colette'e geri gönderdi.
Onlarla Gerçek Roman Yazarlığı yarışmasına katıldı ve kazandı.
Colette 30'dan fazla roman ve kısa hikaye derlemeleri yayınladı.
Fransız edebiyatı tarihindeki en ünlü kadın yazar oldu.
Yaşlılığında şunu belirtmiştir:
"Ne kadar da muhteşem bir hayatım olmuş, keşke daha önce farkına varsaydım."
Çeviri: Dr Schultz Keyifli seyirler.