Life (2017) - Ocr fps 23.976216, runtime 1:43:58
สถานีอวกาศนานาชาติ
ภารกิจมาร์ส พิลกริม 7 วันที่หนึ่ง
นี้คือ ดร.มิแรนดา นอร์ธ จนท.กักกันโรค บนสถานีอวกาศนานาชาติ
วันนี้กระสวยพิลกริม พร้อมตัวอย่างดินดาวอังคาร
สิ้นสุดภารกิจ 8 เดือนกลับจากดาวอังคาร
การเตรียมพร้อมเพื่อรับดินตัวอย่าง
เป็นเป้าหมายหลักของภารกิจ ในช่วงสองสามเดือนนี่
แต่กระสวยพิลกริมเสียหาย
เวลา 6.30 ยูทีซี
ยานพิลกริมชนอุกกาบาต หักเหออกนอกเส้นทาง
รอรี่ อดัมส์จะเดินออกไปในอวกาศ สกัดยานอวกาศที่กำลังมา
และจับมันไว้ด้วยอาร์มรีโมท
เรารอคอยดินตัวอย่างนี่มานานมาก
และรอรี่เสี่ยงอันตรายมหันต์เพื่อรับมัน
เลิกการติดต่อ
อิเอ็มยูแรงดัน 4 7 พีเอสไอ ออกซิเจนบริสุทธิ์
คุณจะทำเหรอ เป็นผมไม่ทำหรอก
- ดร. จอร์แดน รายงาน - เร็วขึ้น เร็วขึ้น
ไนโตรเจนใกล้เป็นศูนย์
- ดร.นอร์ธ? - ฉันอยู่ที่แอร์ล็อก
รอรี่ ช้าแต่ชัวร์
เร็วก็ชัวร์ได้ ทำไมเธอ ไม่ชอบความเร็ว
- จำ ไว้นะ คนแปดพันล้านคน - รอรี่ ถ้าคุณจับมันไม่ได้
อย้าทำเสียฤกษ์ ผมทำ ได้
ถ้าคุณจับไม่อยู่ ก็ส่งมันไปห้วงอวกาศลึก ได้ยินไหม
คุณเอาผู้การขี้โรคเอ๊ย กองคุมโรค ไปไกลๆ
ผมทำงานใหญ่ต้องใช้สมาธิ
- ฉันแค่ต้องการให้... - ผมไม่ได้ยิน
ใช่ ฉันก็รักคุณ
- อีเอ็มยู 4.7 พีเอสไอ ออกซิเจนบริสุทธิ์ - รีโมทอยู่ไหน
- นี่อาร์ม ควบคุมเอง - เขารู้
ระวังนะ... ขอโทษ คุณรู้นะ
- รู้ๆ เลิกขอโทษได้แล้ว - มิแรนดาไปที่คัพโปลา
- เดวิด คุณกำลังมาใช่ไหม - ผมกำลังไป
- ช้าๆ โช - ขอโทษที
"หายใจ"ภาษาญี่ปุ่นพูดไง
โคคิว ชิโระ นี่ควรจะเป็นงานประจำวัน
แอร์ล็อกปิดแล้ว ผมกำลังเดินไป
เวลา 4.35 ยูทีซี
หลังจากการชน พิลกริมไม่ตอบสนอง
เส้นทางกลับโลกของไอเอสเอส
เริ่มต้นแก้ไขเส้นทางฉุกเฉิน และจับยานด้วยมือ
อาร์มออนไลน์แล้ว ส่งการควบคุมไปที่ไวร์เลส
- สถานีเรียกคอนโทรล เริ่มขั้นตอนใช้อาร์ม - ยืนยันคำสั้ง
- คณะกรรมการ... - ฉันขอรับหน้าคณะกรรมการเอง
รอรี่อยู่ไหน?
- เขาเสี่ยงอยู่ข้างนอก - ใจเย็นพวก ไมค์เปิดอยู่
พร้อมหรือยัง โช
ไอพ่นทำงาน!
กำลังเข้าประจำที่
ผมควบคุมอาร์มแล้ว
คุณเครียดจนรอยย่นขึ้นหน้า
ใช่ ฉันรับจ้างมาเครียด
ผมรู้สึกดีกับงานนี้นะ
เหรอ?
รอรี่จะรับชิ้นตัวอย่างได้
ส่งให้ถึงห้องแล็บเลยล่ะ
เตรียมปรับแก้เส้นทาง
0.0509 กับ 0.076
- จำที่คุณฝึกมา - เราไม่เคยฝึกแบบนี้
รอคำสั่งฉัน ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง
วิถีโคจรใหม่ -0.50
เตือนระยะประชิด เตือนระยะประชิด
ไม่ต้องสนใจระยะประชิด
วิถีโคจรของสถานีใหม่ -0.32
กระสวยจะพลาดเราไป
- รอรี่? - ผมอยู่ในจุดที่รับได้
และมันจะเข้ามาเป็นมุมตื้น
ได้ทุกเวลา ทิศแปดหรือเก้านาฬิกา
ผมสนุกนะ พวกคุณสนุก ไหม
รอรี่
- ถ้าคุณพลาด... - ใช่ๆๆ
ถ้านะ...
มันจะหลุดออกไป เหมือนหินกระเด็นบนน้ำ
ลอยหายไปในอวกาศ ไม่มีอันตราย
โอเค
นั่น
- นั่น - ผมเห็นแล้ว
เอาล่ะมันมาแล้วๆๆ สนุกจัง
- รอรี่ คุณต้องหลบ มันจะชนคุณ - ไม่ชน
ได้โปรด รอรี่ หลบ
สถานีเรียกคอนโทรล ยืนยันเห็นกระสวยมาร์สพิลกริม
ผมเคยเป็นมือรับในทีมเบสบอลเด็ก
- รอรี่ - อย่าเพิ่งเรียก
อย้าเพิ่งเรียก ไม่ เข้ามาๆๆๆๆ
รอรี่?
- รอรี่ - รอรี่
เขาทำได้!
ฮิวจ์
เอาลงไอจื
มันจะเป็นลางร้าย
- เอาลงเลยนะ ไอ้หอกหัก! - โอเค โอเค
กระสวยดาวอังคารลงจอดเรียบร้อย
ผมกลับบ้านล่ะ
นี่คือผู้การภารกิจเอกาเทริน่า โกลอฟกีนา
แจ้งคณะกรรมการ พิลกริมลองจอดบนพลีมัธร็อค
ตัวอย่างดาวอังคารปลอดภัยดี
รับทราบครับผู้การ ยินดิด้วยครับ
ภารกิจพิลกริม 7 ไอเอสเอส วันที่สอง
พร้อมนะ?
กำลังบันทืก เวลา 6.40 ยูทีซี
พิลกริมไม่ได้ตาฝาดเห็นบางอย่าง ในดินดาวอังคาร
เรากำลังมองดูเซลล์ชีวิตขนาดใหญ่ ในสภาพนิ่ง
สสารชิวภาพ
เหมือนสิ่งมีชีวิตบนโลก นี่คือสิ่งที่เหมือนนิวเคลียส
ไซโตพลาสซึม
ผนังเซลล์หนา
ไรขนเหมือนซีเลีย ยาวกว่าที่เห็นบนโลก
เหมือนกับฟลาเจลล่า
- อุณหภูมิเท่าไหร่ - ลบ 110 องศา
เพิ่มความร้อนขึ้น
ลบ 82
เร็วขึ้น
ลบ 55
อย่างกับหนัง Re-Animator
หนังโคตรเก่าไม่มีใครรู้จักหรอก
- คอหนังต้องรู้ - ถ้าเป็นคอหนังต้องรู้
ไปที่ลบ 17
ศูนย์องศา
โอ้ เร็วน่า
สิบแปด...
สิบเก้า...
ยี่สิบองศาเซลเซืยส
ไม่เปลี่ยน
เปลี่ยนไหม
ผมจะลองที่บรรยากาศแบบอื่นๆ
คล้ายยุคโพรเทอโรซอริก มากกว่าดาวอังคารปัจจุบัน
ลดออกซิเจน
เพิ่มคาร์บอนไดออกไซด์
และจากนั้น เมื่อโชพร้อม
สารอาหารหล่อเลี้ยง
ในการทดลองนี้คือ กลูโคส
เปลี่ยนแปลงสิ
มันเพิ่งเคลื่อนไหวเหรอ
ฮิวจ์?
พระเจ้า!
ได้ผล คุณปลุกมันได้
นี่คือข้อยืนยันที่แน่ชัดว่า มีสิ่งมีชีวิตนอกโลก
โอ้ มันช่างสวยงาม
สายพันธุ์มฤตยู
คำถามแรกของเรามาจากอัลเลน เด็กชายเก้าขวบ
และอัลเลนมีอะไรจะถามผู้การโกลอฟกีนา
มันเป็นสีเขียวไหม
ยังมองไม่เห็น ต้องส่องด้วยกล้อง สิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว
เทียบให้เห็นภาพ ร่างกายมนุษย์มีเป็นล้านล้านเซลล์
มีเอเลี่ยนในตัวผมเหรอฮะ
บางครั้งครูเธอคงจะคิดอย่างนั้น
เรามีอีกหนึ่งคำถามจาก มารีแปดขวบ
คุณจะพาเอเลี่ยนกลับมาโลกไหม
ไม่ เราเก็บมันไว้ที่นี่ ศึกษาในที่ปลอดภัย
ผู้การ
ไอเอสเอสเป็นบ้านราคาแพงที่สุด เท่าที่เคยมีการสร้าง
สองแสนล้านดอลลาร์และจะเพิ่มขึ้น เพราะเราต่อเติมพี้นที่
และมันบินรอบโลกวันละ 16 ครั้ง
ใน 30 ปี มีคนกว่าร้อยคนมาอยู่บนนี้
ขอบคุณพันธมิตรทั้งรัสเซีย สหรัฐและจิน
เราเรียกมันว่า "โหนดทรานควิตี้"
ดร.จอร์แดนทำลายสถิติอยู่ในอวกาศ
473 วันติดต่อกัน
แม่คิดถึงคุณแล้วล่ะ
คิดถึงสิ แต่ฉันมีครอบครัวที่นี่
ใช่ เราก็แซวเขานะ เรื่องที่แม่คิดถึงเขา
นี่คือลูกทีมหนึ่งในสองคนล่าสุด มิแรนดา นอร์ธ
จากกองควบคุมโรค เธอเป็นหมอด้วย
หนูๆกำลังดูไตรกีฬาในอวกาศ
ใช่ ฉันจะชนะ
เรามีคำถามจากเลล้า เจ็ดขวบ
และเราคิดว้าเป็นคำถามส่วนตัวเล็กน้อย ถามเลย
คุณเข้าห้องน้ำยังไงคะ
นี่โถ
ท่อต่อ
และเครื่องดูดออกไป
เราทำบนไอเอสเอส เหมือนทุกอย่างที่หนูทำบนโลก
- มันต่างกัน หนูชอบถั่วไหม - ชอบ
แล้วหนูตั้งชื่อมันรึยัง
เราจะตัด ไปถ่ายทอดสด
นอกสตูดิโอที่ไทม์สแควร์ นักข่าวผู้กล้าของเรา
สวัสดิ ดอมินิก
สวัสดีค่ะ
โรงเรียนประถมคาลวิน คูลิดจ์
ได้รับคัดเลือกจากโรงเรียน 11,000 แห่ง
ด้วยเกียรตินี้...
เราให้ชื่อชาวดาวอังคาร
ตามชื่อโรงเรียนของเราว่า
คาลวิน!
คอนโทรล คอนโทรล
ถ้าคุณพังอยู่ คุณอาจจะพังอยู่ นั่นแหละที่ขนลุก
ผมขอบ่นแป๊บได้ไหม ที่คุณตามดูผม
เราไม่ใช่หุ่นเชิดนะ
ตระกูลผมเป็นช่าง ผมซ่อมฝักบัวได้
ถ้าผมซ่อมไม่ได้ ฮิวจ์ไม่อาบน้ำอยู่แล้ว เขาเป็นคนอังกฤษ
- หยามประเทศกันแล้วนะ - ผมไม่ได้หาเรื่อง
คุณเป็นชาติที่ไม่ชอบอาบน้ำ ใครๆ ก็รู้
อย่าทำตัวเป็นอั๊กลี่อเมริกัน
ว้าว ใครกันแน่ที่อั๊กลี่
ผมทำครบ 17 ขั้น ผมเป็นอเมริกันหน้าหล่อ โอ้ ผมเห็นแล้ว
คอนโทรล ขอโทษแทนเขาด้วย
- คอนโทรล ไม่ได้ยิน - ไม่รู้เขาโกรธมาจากไหน
คุณซ่อมฝักบัวเฉยๆได้ไหม
รู้ไหม ผมทำเองก็ได้
ฉันรู้ คุณแค่ไม่ทำ
หมอมักจะแย่เรื่องดูแลสุขภาพตัวเอง ใช่ไหม
จอร์แดน, ดี.
คุณอยู่บนนี้นานเกินไป เดวิด
อวัยวะเพิ่มการฝ่อตัว
และการสัมผัสรังสีใกล้ถึงขีดสูงสุด
คุณสังเกตว่าตัวคุณ เรืองแสงในความมืดไหม
ผมชอบอยู่บนนี้
ผมเคยเข้ากองทัพ เราถูกส่งไปซีเรีย
รู้ไหม
เราตั้งฐานที่โรงพยาบาล
รักษาผู้บาดเจ็บ จากนั้น...
หนึ่งหรือสองอาทิตย์หลังเรากลับมา...
หมู่บ้านนั้นโดนระเบิดราบคาบ
แต่ไม่ใช่ทั้งโลกเป็นซีเรีย ถูกไหม
ผมทนสิ่งที่มนุษย์ทำต่อกันไม่ได้
แต่โลกคือบ้าน และมันสวยงาม
คุณไม่คิดถึงอะไรบ้างเหรอ
คุณไม่คิดถึงน้ำสะอาด นก
หรือต้นไม่?
ผมชอบเสียงฮัมบนนี้
เเละอากาศ
สิ่งที่คุณค้นพบจากคาลวินน่าประทับใจนะ ฮิวจ์
ฉันยังไม่มีโอกาสบอกคุณ
ขอบคุณ นี่จะเป็นช่วงเวลายิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตผม
ผมอยากมีไทม์แมชชิน กลับไปหาตัวเองตอนสิบขวบ
เขาอยากเป็นนักบินอวกาศเหรอ
เขาไม่อยากนั่งรถเข็นน่ะ
แล้วตอนนี้เขารู้สึกยังไง
เหมือนกับนก
อย่าเข้าใจผิดนะ
ผมไม่ได้เกลียดรถเข็น
ผมรักมัน
เพื่อเห็นแก่อัจฉริยะที่ประดิษฐ์มันขึ้นมา
คุณมีความสามารถที่โดดเด่น ฮิวจ์
ราตรีสวัสดิ์
ภารกิจพิลกริม 7 ไอเอสเอส วันที่ 12
- เวลา 11.20 ยูทีซี - จับตาดูให้ดี
มีการใช้กลูโคสเร็วมาก
เซลล์ตัวอย่างเริ่มเคลื่อนเข้าหากัน เป็นหน่วยเดียว
มันมีกิจกรรมทางไฟฟ้าร่วมกัน
คล้ายเครือข่ายประสาทที่กำลังเติบโต
สังเกตนะผมไม่เรียกว่าสมอง
ดอกเตอร์นอร์ธกำลังพูด
เราเชื่อว่าสปิชี่ส์ใหม่นี้...
ไม่ได้เป็นกลุ่มสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว ที่แบ่งตัวเร็ว
แต่เป็นสิ่งมีชีวิตตัวเดียวขนาดใหญ่
มีเซลล์ทำงานร่วมกันเป็นล้านล้านเซลล์
นี่แหละที่น่าสน
มันน่าพิศวงใช่ไหม
ไม่เหมือนสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ส่วนใหญ่
ทุกเซลล์ของคาลวิน ทำงานอิสระด้วยตัวเอง
ทุกๆเซลล์ของเขาทำงานพร้อมกัน...
เป็นเซลล์กล้ามเนื้อ และเซลล์ประสาท
และเซลล์ที่ตอบสนองต่อแสง
ฉะนั้นสิ่งมีชีวิตนี้โดยรวมแล้ว
มันคือกล้ามเนื้อที่มีประสาทสัมผัส
มีสมอง และตา
ขณะนี้คาลวินตอบสนองกับสิ่งแวดล้อม
รวมทั้งการใช้สิ่งที่ดูเหมือน ระยางค์ปฐมภูมิ
ผมจะสาธิตให้ดู
สังเกตว่ามันเข้าหา และไม่ถอยหนี
ความอยากรู้ของมันมีมากกว่าความกลัว
มันสวยงาม
สวัสดี คาลวิน
รู้สึกไง ฮิวจ์
จะได้เป็นพ่อแล้ว
จะมีคนแย่งเป็นผู้ปกครองเจ้านี่เยอะเลย
คุณทำได้ คาซูมิ
ฉันจะพยายาม
ลูกจะคลอดแล้ว
เด็กจะออกมาแล้ว เบ่ง
คุณก็พูดง่ายน่ะสิ
คุณทำได้ คาซูมิ
คุณทำได้ คุณทำได้
โช...
เห็นเด็กแล้ว เบ่งค่ะ
ไม่เป็นไรนะ
เบ่ง
คุณจะได้เจอหน้าเมย์แล้ว
คุณทำได้
และมากกว่านั้นในเวลาค่ำคืน เราสังเกตเห็น
การเกิดขึ้นของความฝัน ที่ยังเหมือนความจริงในตอนเช้า
และจางหายไป เหลือเพียงเศษเสี้ยวเล็กๆ
หนังสือไม่มีรูปประกอบใช่ไหม
ก็ไม่มีน่ะสิ
- ไม่อยากให้ฉันอ่านออกเสียงก็บอกได้ - คำบรรยายสวยงาม
นี่ทุกคน ทุกคน
นี่คือเมย์
- หวัดดี เมย์ - เฮ้ เมย์
- สวัสดีทุกคนสิ เมย์ - หวัดดี เมย์
- ลูกสาวน่ารักมาก - ยินดีด้วย
ขอบคุณ "ยินดีที่ได้รู้จัก"
รู้ไหมว่าใครเป็นพ่อเด็ก
- เงียบไปเหอะ - ขออีกรูป ขออีกรูป
นิทานก่อนนอน เรื่องโปรดของฉันเลย
"ราตรีสวัสดิ์ดวงจันทร์"
จุดประกายอวกาศให้ฉัน
- ขอบคุณมากครับ - ขอบคุณค่ะ ผู้การ
- ขอบใจทุกคน - ลูกน่ารักมาก โช
ขอบคุณ!
เอาจริงๆ เด็กตาสีฟ้านะ
ภารกิจพิลกริม 7 ไอเอสเอส วันที่ 25
มาจากแล็บ
- มิแรนดา เช็กระดับออกซิเจนในแล็บ - อยู่ที่ 21 ปลอดภัยไม่ปนเปิ้อน
เราโอเค คาลวินปลอดภัย
ฉันไม่เข้าใจมันเกิดขึ้นได้ไง ในแล็บไม่มีอะไรเสีย
หัวแคลมป์ล้มเหลว ผมผิดเอง
ใช่ คุณผิดแน่ เด็กห้าขวบก็มองออกว่าคุณผิด
ปกป้องไฟร์วอลล์เป็นหน้าที่ฉัน แต่ฉันทำคนเดียวไม่ได้
คิโบไม่ได้ออกแบบไฟร์วอลล์และ ปกป้องสถานีโดยสมบูรณ์
ไม่เคยมีสิ่งมีชีวิตต่างดาวมาก่อน
คุณจะออกจากแล็บ โดยไม่เช็กความเรียบร้อยทั้งหมดไม่ได้
คุณจะไม่เข้าแล็บถ้าคุณนอนไม่พอ
ฉันมองว่าเราขนเชื้อแอนแทรกซ์มา
คุณเปรียบคาลวินกับแอนแทรกซ์ไม่ได้
ที่โลกมีอย่างน้อย 5 คนทำงานแทนผมได้
แต่ไม่มีใครทำงานคุณได้
ผมไม่อยากอยู่ใกล้มัน ผมไม่มีคุณสมบัติจะอยู่ใกล้มัน
ผมเข้าใจ แต่อย่าเทียบคาลวินเป็นแอนแทรกซ์
หยุดเรียกมันว่าคาลวิน เราไม่รู้ว่ามันคืออะไร
คุณอ้อล้อกับมัน เหมือนมันเป็นเพื่อน
ผมคือเพื่อนคุณ เลิกหลงมันได้แล้ว
นี่ไม่ใช่การทดลองที่เราควบคุมได้
ขอให้นี่เป็นความผิดพลาดครั้งแรก และครั้งสุดท้าย
ผมคิดถึงหมาผมที่บ้าน ราตรีสวัสดิ์
ดร.มิแรนดา นอร์ธ จนท.กักกันโรค เวลา 23.20 ยูทีซี
หลายสัปดาห์ของการเติบโต และเปลี่ยนแปลง
คาลวินไม่มิปฏิกิริยาใดๆ
เชื่อว่าเนื่่องจาก การขัดข้องของแคลมป์ในแล็บ
ทำให้เกิดการเปลี่ยนแรงกดดันในตู้กระจก
ในทางทฤษฎีเราเชื่อว่า การจำศีลอาจเป็นกล ไกป้องกันตัว
ทุกคนที่นี่เครียดกันหมด
และฮิวจ์ แน้นอน เขาโทษตัวเอง แต่พูดจริงๆ ฉันโล้งใจ
คาลวินเคยโตเร็วมาก
ส่วนตอนนี้ทำให้ฉันมีเวลา ย้ำถึงมาตรการไฟร์วอลล์กับลูกเรือ
ตู้ต้องปิดสนิท ห้องแล็บต้องปิดสนิท
ไม่ว่าจะอันตรายต้อคาลวินหรือไม่
มันแค่ลอย
เพราะความผิดพลาดของผม...ในห้องแล็บ
มันอยู่มาดีๆ
อะไร
มันเป็นสิ่งที่พ่อฉันเคยพูดน่ะ
"มันก็อยู่มาดีๆ"
ผมคิดเล่นๆว่าจะกระตุ้นมันด้วยไฟฟ้า คุณคิดว่าไง
- ฉันไม่มีสิทธิ์ - แล้วถ้ามีล่ะ
ฉันไม่รู้หรอก
หน้าที่ฉันคือเป็นแนวป้องกัน
นึกถึงเรื่องแย่ที่สุดที่จะเกิดขึ้น
และเรื่องแย่กว่าที่สุด และแย่กว่าที่สุด แล้วก็...
วางแผนแก้ไขทุกอย่าง
ผมเข้าใจ แต่มันมีเหตุผลให้เสี่ยง
เราจะได้เรียนรู้มากมาย เกี่ยวกับชีวิตจากคาลวิน
กำเนิด ธรรมชาติ หรือความหมายของมัน
ฉันรู้
คุณเป็นหมอ...นักวิจัยสเต็มเซลล์
ถ้าคาลวินทำให้สเต็มเซลล์หมดประโยชน์
รักษาโรคที่รักษาไม่ได้
แก้ไขสิ่งที่แก้ไขไม่ได้
ผมต้องแก้ไขนี่
ดี คุณพร้อมรึยังล่ะ
- เหยียดขา - โอเค
แล้วผ่อนคลาย
พร้อมแล้ว
แน่ใจนะว่าไม่ทำอันตรายมัน
กระแสไฟฟ้าอ่อนมากๆ
เราแค่กระตุ้นมัน
เราหวังจะเจออะไรเหรอ
ผมหวังจะปลุกเขาตี่น
ดูว่าภายใต้เงื่อนไขไหน ที่มันตอบสนองต่อสิ่งแวดล้อม
เข้ามาสิ
เรากำลังจะช็อตไฟฟ้า
ลองดูอีกจุดหนึ่ง
ไม่เปลี่ยนแปลง
แม้แต่ในระดับเซลล์
แน่ใจเหรอว่ามันไม่ได้...
ตาย
มันมีชีวิต แค่อยู่ภาวะหลับลึก
ตี่นสิ คาลวิน
ตี่นสิ
บ้าชิบ!
- มีอะไร - มันทำแท่งไฟฟ้าพัง
ผมพยายามจะดึงมือออก
ดึงเลย แต่อย่าให้ถุงมือแตก
- แย่ล่ะ - มันยีดแก้วไว้แน่น
ไอ้บ้าเอ๊ย
มันดึงคุณไว้แน่นแค่ไหน
- เหมือนจับมือแน่นๆ - ไม่เป็นไร
ไม่เจ็บแต่แรงมาก
- มีปัญหาอะไร - มันจับมือฮิวจ์ไว้
อัตราหัวใจเขา 165
โช ถุงมือไว้ใจได้ไหม
มันติดแน่นมาก
- ถุงมือไม่หลุดก็ไม่เป็นไร - บ้าเอ๊ย
โอเค งั้นใจเย็นๆ บอกให้เขาใจเย็น
เดอร์รี่ มองฉัน ใจเย็นๆ นะ
ปล่อยมือสบายๆ
โอเค
มันอยู่ระหว่างนิ้วมือผม
ผมขอเสนอได้ไหม ให้ผมเข้าไปช่วยเขาออกมา
ไม่ คุณจะไม่เข้าไป
ไม่ เราต้องกักกันโรค หยุด
ไม่ ผมเอาอยู่ ผมทำได้
- คุณลองหลอกมันได้ไหม - ได้ๆ
ผมจะใช้แท่งไฟฟ้าหลอกล่อ
มาสิชาวดาวอังคารคนโปรดของฉัน
มานี่
มาสิ
มันไม่สนใจแล้ว
มันบีบมือผมแรงมาก
ฮิวจ์?
เฮ้ ฮิวจ์
- เกิดบ้าอะไรขึ้น - ไม่ จะไม่มีใครเข้าไป
- เร็วเข้า ใครเข้าไป - เดี๋ยว!
จะรอทำบ้าอะไร!
อย่าทำอย่างนี้
- ผมไม่สนเขตกักโรคห่าอะไรของคุณ - คุณจะไม่เข้าไป
ใครให้อำนาจคุณสั่งล่ะ เปิดประตู!
เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว!
หลุดแล้ว
เขาหลุดมาแล้ว
นี่ ดูมันสิ
โอ้ พระเจ้า
อัตราการเต้นหัวใจเขา
126 เเละลดลง
มันทำอะไร?
ให้ตายเถอะ
พระเจ้าช่วย!
มีใครเห็นไหมว่ามันอยู่ไหน
โอเค อยู่นั่น
อยู่นั่น
ทุกคน
- ช่างแม่ง - ไม่!
- ให้เขาไป - ไงเพื่อน
ระวังมือเขานะ
พาเขาไป อดัมส์!
ใช่
เดวิด คุณต้องมานี่
รอรี่
ฉันปล่อยคุณออกมาไม่ได้
บ้าฉิบ!
- ฮิวจ์ - เอาล่ะ อย่างนั้น
- มองผมนี่ - พังผมพูดซักเดี๋ยว
เฮ้ ทุกคน
ทำยังไงดี?
ไปเอาแท่งไฟออกซิเจน เผามันเลย!
ได้ๆๆ
แม่ง
โอเค ทีนี้เอายังไงดี?
จะเอาเขาออกมายังไง
เราต้องหลอกคาลวิน ไปหลังไฟร์วอลล์หนึ่ง
พอมันหลงกลแล้วช่วยรอรี่ออกมา
ช่างแม่ง ผมขออนุญาตฆ่าไอ้ตัวนี้เลย
ผู้การ?
ฆ่ามัน
โช มีคำแนะนำไหม
ใช้ไฟเผาดีไหม
ได้ๆ ฉันชอบไอเดีย อัจฉริยะ
ปิดวาล์วสีแดง แล้วเปิดคานล็อก
ดึงท่อพ่นออกมา
- ระวังด้วยนะ รอรี่ - ห่าเอ๊ย!
เชื้อเพลิงมีจำกัด
- สั่งควบคุมด้วยมือ - ขอบคุณ
โอเค
รอรี่ ฉัน...
ได้
บัดซบ!
คุณใช้เชื้อเพลิงมากไป
รอรี่!
รอรี่? เฮ้!
รอรี่ หยุด หยุด
รอรี่!
เชื้อเพลิงหมดแล้ว
มันอยู่ข้างหลัง!
พระเจ้า!
เลวเอ๊ย!
ใครก็ได้เปิดประตูซะ! เปิดเดี๋ยวนี้!
เปิดสิ! มีคนอยู่ในนั้น เขาหายใจไม่ออก!
เขาพูดอะไร? รอรี่
แคท! เราต้องเปิดประตู!
ไม่! ห้ามใครเข้าไป นี่เป็นกฎ!
กฎบ้าอะไรของคุณ? เปิดประตู!
เขากำลังจะตายอยู่ในนั้น ใครก็ได้เปิดประตู!
ทุกคน?
ทุกคน
โช
มันตัวใหญ่ขึ้นมาก
พระเจ้า!
- ทุกคน? - โช
มันพยายามจะออกมา
ซีพียูไม่รับคำสั่งเรา
มันกำลังค้นหาทางออก
- มันไม่ให้ผมเข้าระบบ - โยกมาสั่งเอง
ปิดหัวพ่นน้ำทั้งหมด
มันฉลาดแค่ไหนกันเนี่ย
มันรู้ว่ามีอากาศไหลเวียน
- ผมคุมหัวพ่นทั้งหมดพร้อมกันไม่ได้ - งั้นปิดทีละตัว
ปิดห้องแล็บ
- ปิดให้หมด ปิดเดิ๋ยวนี่! - กำลังทำอยู่
ทุกคน มันหายไปแล้ว
- มันออกไปได้ - มันหายไปไหน
มันอาจอยู่ตรงไหนก็ได้
ไฟร์วอลล์ 2 ล้มเหลว
แคท...
เราต้องกำหนดพื้นที่กักโรคใหม่
ฉันจะขอความช่วยเหลือฉุกเฉิน
คอนโทรล นี่คือสถานี สถานีเรียกคอนโทรล
เราไม่ทราบตำแหน่งของชิ้นตัวอย่าง
ขณะนี้มันเป็นศัตรูและอันตรายร้ายแรง
เราตั้งใจจะแยกมันออก ไป และทำลายมันตามระเบียบขั้นตอน
เราจะใช้วิธีนี้ต่อไปจนกว่าจะมีคำสั่งใหม่
ได้โปรดรับทราบและให้คำแนะนำ
แคท เราติดต่อโลกไม่ได้
- สัญญาณขาดไปเมื่อไหร่ - สักช่วงหนึ่งแล้ว
บอกเวลาแน่นอนไม่ได้ ดูเหมือนระบบสื่อสารล้มเหลว
เราสื่อสารระหว่างกันได้ไหม
เดวิด?
นี่แคท
คุณได้ยินไหม
เดวิด ฟังอยู่
- เท่ากับติดต่อโลกไม่ได้ - ผมไม่คิดว่า...
เดี๋ยว
"ระบบสื่อสารออฟไลน์"
ใช่ ระบบสื่อสารภายนอกล่ม
หัวพ่นน้ำทำระบบสื่อสารเสียเหรอ
ไม่นะ ระบบมันแยกจากกัน
เราวิเคราะห์หาต้นเหตุได้ไหม
ตัวส่งคลื่นเสียหาย
เราต้องออกไปเพื่อเชื่อมต่อ และออนไลน์กับโลก
งั้นฉันต้องเดินออกไป
ผมไป
ไม่
ถัดจากรอรี่ ฉันเหมาะที่สุด ต่อการเดินอวกาศและซ่อมแซม
แบบนี่ไม่ถูกต้อง เสี่ยงเกินไปที่คุณจะออกไป
และซ่อมเครื่องสื่อสาร
เราไม่รู้ว่าคาลวินอยู่ไหน
คุณยังไม่ได้ปรับค่าไนโตรเจน สุขภาพคุณคือความรับผิดชอบผม
- ฉันไม่เป็นไร - ใช่
คุณชอบพูดว่าไงนะ?
ช้าแต่ชัวร์ ใช่ไหม
ใช่ ช้าแต่ชัวร์
อือ ทำอย่างนั้นไม่ได้แล้วนะ
เราใช้เรือชูชีพหนีไปได้
เราต้องรับผิดชอบโลก จะมีอะไรกลับไปที่โลกไม่ได้
มันถูกกำหนดไว้ เป็นลายลักษณ์อักษร
คุณพูดถึงอะไร อะไรกำหนดเป็นลายลักษณ์อักษร
กำหนดเรื่องอะไร
เดวิด ทำตามลำดับเถอะ
เมื่อติดต่อกับคอนโทรลได้ เราจะโฟกัสที่คาลวิน
ไม่ต้องห่วง
ชีพจร 61 ครั้งต่อนาที ความดัน 97/53
ฉันไม่อยากเห็นคุณนิ่งมาก
แต่เธอนิ่งมาก ใช่ไหมแคท
ชุดเริ่มอุ่นขึ้น
เหมือนไซบีเรียในฤดูร้อน
ฉันอยู่ที่เครื่องถ่ายทอดสัญญาณ
กำลังวิเคราะห์อุปกรณ์
เครื่องโอเวอร์ฮีท
บอกได้เลย
ยังไง
ฉันเห็นรอยไหม้
ฉันต้องเช็กระดับสารหล่อเย็น
เป็นไปได้ไหมว้า คาลวินเข้า ไปในระบบหล่อเย็น
เป็นไปได้
เราจำเป็นต้องรู้
มันมีปัญหา
ผู้การครับ
แห้งหมดเลย
คาลวินเป็นสิ่งมีชีวิต ที่ประกอบด้วยคาร์บอน
ต้องการอาหาร น้ำและออกซิเจนเหมือนเรา
เราต้องมองความเป็นไปได้ มันอาจกินสารหล่อเย็นเป็นอาหาร
เดวิด แจงแหล่งน้ำทุกประเภทบนยาน ว่าบริสุทธิ์หรือไม่
มีน้ำดื่มปริมาณมาก
สารหล่อเย็นระบบสื่อสาร หล่อเย็นซีพืยู
หล่อเย็นในชุดนักบิน
ผู้การคะ
คาลวินเพิ่งออกมาและรัดชุดฉัน
มันตัวใหญ่ขึ้น
มันพยายามจะเข้าชุด
ชุดไว้ใจได้
- มันหายใจ ได้ในอวกาศ? - ไม่
แต่มันอาจตุนออกซิเจนได้ช่วงสั้นๆ
ฉันจะปิดวาล์วล่ะ
มันบีบรัด
แคท คุณโอเค ไหม
โอเค ชุดมีความหนาพอ
มันกำลังบิดขาคุณ ไป ไปที่แอร์ล็อกเดี๋ยวนี้
ช่างแม่งเหอะ ผมจะไปที่แอร์ล็อก เผาแม่งเลย
แคท ไปหาเดวิด เราจะซ่อมระบบสื่อสารทีหลัง
โช
มีของเหลวอยู่ในหมวกฉัน คาลวินคงทำลายระบบหล่อเย็นในชุด
แคท คุณมีสารหล่อเย็นเพียงพอ
ฉันรู้
เดวิด
- มาเจอฉันที่แอร์ล็อก - อะไรนะ? ได้ ไปๆๆ
มันรัดตัวฉันแน่นขึ้น
คาลวินทำลายระบบหล่อเย็นในชุดเธอ
ผู้การ คาลวินรู้ว่ามันกำลังทำอะไร มันฉลาดขึ้นเรื่อยๆ
ของเหลวในหมวกบดบังการมองเห็น
ฉันไม่มีเวลา ฉันต้องโดด
แคท สายผูกของเธอสั้นไป
ฉันจะปลดตะขอ
แคท
อย่าออกความเห็น ฉันต้องโดด
เดวิด ฉันตัดแคทออกจากวิทยุแล้ว
เธอจะไม่บอกคุณ หัวใจเธอเต้นแทบระเบิด
เธอสำลักของเหลว
- เตรียมพร้อมไว้ เธออาจ ไม่มีสติ - ได้ยินแล้ว
โช ผมไม่รู้เวลา ผมจะใส่ชุดเบี้องต้น
มันไม่ได้ออกแบบมาเพื่องานนี้ มีชั้นปกป้องไม่เพียงพอ
- ผมรู้ ไม่ต้องห่วง - แคทมีเวลา ไม่ถึงนาที
- เปิดแอร์ล็อก - ถ้าแรงดันลดกะทันหัน
- ทำสิ - คุณจะเจ็บมาก
- เถอะน่า ทำเถอะ โช! - หมวกคุณปิดหรือยัง
ทุกคน เวลาเรากำลังจะหมด
เเคท เเคท
อย่ากลืนเข้าไป มันเป็นสารพิษ โอเคนะ
ผมต้องให้คุณช่วยผมเปิดวาล์ว
เราต้องช่วยกันทำ โอเคไหม
ผมจะดึงมันลง
คุณหมุนตามเข็มนาฬิกาจากด้านของคุณ
โอเคไหม
เอาล่ะนะ
ดี ดี ดี
ไม่ต้องห่วงเรื่องคาลวิน เราจะช่วยคุณเข้ามา และเอามันออก
เเคท?
ไม่ ไม่ ไม่ หมุนตามเข็มจากฝั่งคุณ
ตามเข็มนาฬิกาจากฝั่งคุณ
แคท เร็วเข้า
- มิแรนดา? - ฉันอยู่นี่
เธอต้านแรงผม เธอหมุนไปผิดทาง
ดึงลง
แคท คุณต้านแรงผม อย่าสิ
เราต้องช่วยกันเปิดตอนนี่ เร็วเข้า
แคท ได้โปรดฟังผม แคท!
ดูผมสิ แค่ดึงคันโยกเท้านั้น เข้าใจ ไหม
แคท เร็วซี์!
เร็วเข้า แค่ดึงคันโยกลงมา!
แคท เร็วสิ คุณทำได้!
เดวิด เธอจงใจจะทำอย่างนั้น
เร็วสิ!
เเคท!
เดวิด หยุดเถอะ
หยุด
เธอ ไม่ยอมให้คาลวินกลับเข้ามาในนี่
เเคท?
ผู้การ
เเคท
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
เกิดอะไรขึ้น?
ทุกคน ทุกคน ได้ยินผมไหม
ใช่ ใช่ ฉันได้ยิน
โอเค...
อยู่ด้วยกันไว้นะ
เราอาจมีโอกาสสู้มัน
คาลวินอยู่ได้ในสูญญากาศ และอุณหภูมิอย่างนั้น
เป็นสิ่งที่น่าพิศวง
แต่มันไม่สามารถอยู่ยาวนานในอวกาศ
โช โช
คุณแน่ใจไหมว่า เราเสียการติดต่อทั้งหมดกับโลก
ผมแน่ใจ
เอางี้ เราต้องให้มันอยู่ข้างนอก
เรามีไฟร์วอลล์ใหม่แล้ว
เดวิด คุณเห็นมันไหม
ผมขอดูก่อน... โช?
- ว่าไง - ไล่อากาศในแอร์ล็อกซิ
เสร็จแล้วบอกนะ
โอเค
แคทได้ปิดวาล์วนั้นไหม
ใช่ เธอปิดแล้ว
มีทางไหนอีกที่มันจะเข้าได้
ท่อไอพ่น
ท่อรวมในหัวฉีดไอพ่น
ถ้ามันเข้าอันไหน เราก็ยิงมันเลย แต่เราต้องรู้ว่าท่อไหน
มืดมาก ผมมองไม่เห็นเลย บ้าชิบ!
มันต้องมีสักทาง
เซนเซอร์ไอพ่น
ถ้ามันปีนเข้าหัวฉีด อุณหภูมิจะเปลี่ยน
ใช่
เอาล่ะ
- นั่น - ไอพ่นสอง ยิงไป!
มิแรนดา คุณไปถึงห้องพยุงชีพไหม
เราพลาด ปิดเครื่อง
มันตรงไปที่...ไม่! เดี๋ยว มันตรงไปที่แล็บ!
โทษนะ ผมมองไม่เห็น
ไม่เป็นไร เราดูอยู่
- คิโบ - ไอพ่นสาม ยิง!
ไปซื่
ได้โปรด ได้โปรด
คราวนี้ห้องเควสต์ เดวิด คุณเห็นไหม
ไอพ่นห้า
โช?
"ระดับเชื้อเพลิงต่ำมาก"
นั่นอะไร
เราใช้เชื้อเพลิงมากไป
เชื้อเพลิงเหลือน้อยหลังรับพิลกริม
ด็อก พังนะ การยิงไอพ่นทั้งหมด
ยานของเราถูกผลักดัน เข้าไปในวงโคจรที่แคบลง
เราจะเข้าชั้นบรรยากาศ ถ้าผมไม่พาเรากลับเข้าเส้นทาง
ผมจะต้องใช้เชื้อเพลิงที่เหลือ ซึ่งก็มีไม่มาก
ไม่ เดวิด
เดวิด เราเสี่ยงให้คาลวิน ต้อนเราเข้าชั้นบรรยากาศไม่ได้
ไม่รู้สิ มันอยู่ที่นั่นได้เหรอ
เราไม่รู้ ตอนนี้มันก็เหนือกว่า สิ่งมีชีวิตทุกชนิด
เราต้องยอมให้มันเข้ามา หรือขังไว้ข้างนอก
ให้มันเข้ามา
แกอยู่ไหน
เราเพิ่งปล่อยมันกลับเข้ามา
เรากำลังเข้าวงโคจรปกติ
สิ่งมีชีวิตนี้น่าจะยึดครองดาวอังคารได้ มาหลายร้อยล้านปิ
แต่ตอนนี้เรารู้แล้วว่ามันจำศีล เพราะการสูญเสียชั้นบรรยากาศ
ถ้าเราทำให้มันขาดอากาศ เราเข้าห้องพยุงชีพและปิดสนิท
และไล่อากาศออกจากสถานี
ถูกต้อง
ไม่มีเครื่องยังชีพ ก็ไม่มีชีวิต
ใช่
ฮิวจ์กับฉันจะปิดเควสต์ตะวันออก
และ เอ่อ...
คุณกับโช เช็กเหนือใต้ และล็อกแต่ละห้อง
- ใช้เวลา 4 ชม.ไล่ออกซิเจนออกหมด - ระหว่างนั้นเราทำอะไร
เรารอ
คุณโอเคนะ
เดอร์รี่ มองฉันนี่
คุณโอเคนะ?
ผมไม่เป็นไร
ผมจำวันที่ยานชาเลนเจอร์ระเบิดได้
โรงเรียนให้เด็กรีบกลับบ้าน ผมจำได้
การดูคนตายเป็นเรื่องยาก
เหมือนกับ...
ดอกไม้ไฟ
ขึ้น ขึ้น...
สะเก็ดสีฟ้ากระจายเป็นทางยาว
สูงลอยเหนือลมพริ้วไหวและสง่างาม
บทสรรเสริญที่ดีที่สุด
รอรี่คงว่า...
"ผมไม่เอาบทสรรเสริญ
ผมขอเปลี่ยนเป็นชูชีพ"
เขาเป็นบัดดี้ผม
เป็นความผิดผม
ความผิดผม
บางทีอาจเป็นความผิดคุณ บางทีอาจเป็นความผิดฉัน บางที...
ไม่รู้สิ มันก็ไม่สำคัญแล้วใช่ไหม
รับเจ้าสิ่งนี้ขึ้นยานคือความเสี่ยง เรารู้แต่แรก
ผมรับมันมา
มันแค่เอาตัวรอด
เพราะชีวิตต้องดำรงอยู่จึงต้องทำลาย
คาลวินไม่ได้เกลียดเรา
แต่เขาต้องฆ่าเรา
เพื่อความอยู่รอด
ฮิวจ์
ฮิวจ์! ฮิวจ์!
เดี๋ยวๆ โว่วๆ
เอาล่ะ
ฮิวจ์
ผมขอโทษ
ผมขอโทษ เพราะทั้งหมด...
ฮิวจ์?
ฮิวจ์
ไม่มีชีพจร
ต้องปั๊มหัวใจ ช่วยหน่อย
เอาเขาลงนอน ช่วยที
- เอาลงมา - ฉันจะเอาสายรัดไว้
เอาสลิงออก โอเคนะ
โช เครื่องพยุงชีพและที่ปั๊มหัวใจ
บ้าเอ๊ย
เดอร์รี่, เอช.
นี่
เตรียมเครื่องปั๊มหัวใจและช็อตไฟฟ้า
- 360 จูลส์ - ทราบแล้ว 360 จูลส์
กำลังชาร์จ
เคลียร์
- กำลังชาร์จ - ยังมีอาการสั่น
- ปั๊มต่อไปถ้าจำเป็น ใช้ 360 - เคลียร์
นิ่งอยู่
- ปั๊มอีกครั้ง ปั๊ม - เคลียร์
ชีพจรมาแล้ว
ไซนัสเรต 98 บีพีเอ็ม
นายทำฉันตกใจเกือบตาย เพื่อน
เดวิด?
นี่อะไร
สัญญาณคงที่
หยิบเครื่องตัดพลาสม่า
คาลวินกินขาเขา
บ้าจริง!
ไป รีบไปจากที่นี่
หนีเร็ว!
มิแรนดา รีบหนี!
- ออกมาจากฮิวจ์ - โช
- เราจะกลับมารับเขา - มิแรนดา ไปเร็ว
โช!
ไม่!
โช!
ไม่! บ้าจริง
นี่พวก
คาลวิน
เราไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน
- โชอยู่ไหน - เขาไม่เป็นไร
เราไล่ออกซิเจนในสถานีหมดแล้ว
ระดับออกซิเจน 02%
ช่วยผมลุกขึ้นที
โอ มิแรนดา
ขึ้น ขึ้น...
พ่อกำลังจะกลับบ้าน เมย์
ความรู้สึกฉันตอนนี้ไม่เป็นวิทยาศาสตร์ ไม่มีเหตุผล
ฉันรู้สึกเกลียด
ฉันรู้สึก...
โคตรเกลียด...
ไอ้ระยำนั่น
คาลวิน
มันเคลื่อนไหวอย่างนั้นได้ยังไง
มันคงกินเครื่องติดตามบนขาเดอร์รี่
ใช่
เราติดตามมันได้
มาฆ่ามันกัน
ไล่อากาศจากซาร์ย่า
"ระดับออกซิเจน"
มันขาดอากาศแล้ว คุณว่าจะใช้เวลาเท่าไหร่
ผมไม่รู้
เตือนระยะประชิด เตือนระยะประชิด
พวกเขากำลังมา
สัญญาณขอความช่วยเหลือ จากแคทไปถึงโลก
พวกเขาจอดที่ไหน
แม่งเอ๊ย เหมือนจะเป็นซาร์ย่า
ให้ตายเถอะ คาลวินอยู่ที่นั่น
สถานีเรียกโซยุซ
สถานีเรียกโซยุซ คุณได้ยินไหม
- สถานีเรียกโซยุซ - ลองใช้ไฟฉายซิ
มาสิ มาสิ
พวกเขาไม่เห็น
แสงสะท้อนมากเกินไป
บ้าจริง
พวกเขาทำห่าอะไรเนี่ย?
เดวิด
เดวิด!
พวกเขาไม่ได้มาช่วยเรา
มันคือไฟร์วอลล์ 3
อะไร?
ไฟร์วอลล์ 1 คือ ตู้พักตัว
ไฟร์วอลล์ 2 คือ ห้องแล็บ
และไฟร์วอลล์ 3 คือสถานี
แต่เรามีไฟร์วอลล์ใหม่แล้ว
- คุณพูดอะไร - แต่พวกเขาไม่รู้
ถ้าหากไฟร์วอลล์ 1 หรือ 2 ล้มเหลว พวกเขามีสองทางเลือก
กักเราไว้ในนี้
หรือไล่ออกไป
พวกเขาจะไล่เราออกไปอวกาศชั้นนอก
พวกเขาเสี่ยงให้คาลวิน เข้าสู่โลกไม่ได้
นั่นเป็นข้อสัญญาของฉัน
ฉันยืนยันตั้งแต่แรก และคณะกรรมการเห็นด้วย
ทุกคนลงนามในสัญญา
รายชื่อยาวเท่าแขนของคุณ
ปกป้องไฟร์วอลล์ คือหน้าที่ฉัน ทำสำเร็จ เราถึงจะได้กลับบ้าน
และถ้าเราพลาด...
รอพ่อนะ เมย์
โช เขาคิดว่ามียานช่วยเหลือ
พระเจ้า เขากำลังไปหาคาลวิน
โช
โช คุณได้ยินเราไหม
โช!
"เเตก"
โช
มิแรนดา!
โช!
จับมือฉันไว้ โช อย่าปล่อย
อย่าปล่อยนะ โช!
ไม่ อย่าปล่อยนะ!
ปล่อย!
ไม่! โช!
มิแรนดา!
ซีพียูยังใช้ได้ ปาฏิหาริย์แท้
แต่เรา...
ไม่มีเครื่องพยุงชีพ
อุณหภูมิจะลดอย่างรวดเร็ว
บรรยากาศจะไหลมาจากทุกที่ ผมไม่รู้จะหยุดมันยังไง
เรามีเวลาเท่าไหร่
ในนี้เหรอ
2 ชม. อาจจะ 1 ชม. 45 ไม่รู้สิ
แต่มันเอ่อ...
แม่งเอ๊ย
- แม่งๆๆ - อะไร? มีอะไร?
เรา เอ่อ...
เราไม่ได้ออกสู่อวกาศ แต่เป็นทิศตรงข้าม
เพราะแรงผลักไอพ่น วิถีโคจรแฉลบเข้าอีกแล้ว
อะไรนะ?
โชตั้งค่ากำหนดย่อยไว้
ถ้าไม่มีการแก้ไขเส้นทาง ซึ่งเราก็ไม่มีเชื้อเพลิงเหลือ
เราจะถึงบรรยากาศโลกภายใน...
39 นาที
เราฝ่าเข้าไปไม่รอดหรอก
คาลวินอาจรอด
หนาวเป็นบ้า
"ราตรีสวัสดิ์ดวงจันทร์"
พ่อผมเคยอ่านนิทานเรื่องนี้ตอนผมเด็กๆ
"ราตรีสวัสดิ์ห้อง
ราตรีสวัสดิ์ดวงจันทร์
ราตรีสวัสดิ์วัวกระโดดข้ามดวงจันทร์
ราตรีสวัสดิ์แสง
และลูกโป่งสีแดง
ราตรีสวัสดิ์ที่ไม่มีใคร"
ฉันจำได้ว่า ครั้งแรกที่ฉันเห็นภาพแผนที่โลก
ฉันถามพ่อของฉันว่าเส้นเหล่านั้น...
อยู่ที่ไหนบ้าง
เส้นแบ่งแดน
ฉันคิดถึงพ่อจังเลย
ราตรีสวัสดิ์ดวงจันทร์
ราตรีสวัสดิ์ดวงดาว
ราตรีสวัสดิ์อากาศ
เหยี่อล่อ
คาลวินต้องใช้ออกซิเจนเพื่ออยู่รอด
เมื่อออกซิเจนในยานต่ำมาก มันจะต้องไปที่แท่งออกซิเจน
- เราใช้แท่งออกซิเจนล่อมันได้ - ใช่
มียานชูชีพสองลำ เอและบี
ทั้งคู่ตั้งค่าวิถีกลับสู่โลก
เมื่อกดปุ่ม มันจะออโต้ไพล็อตกลับไปที่ผิวโลก
นอกจากจะมีใครยกเลิกคำสั่งจากในยาน
ผมจะใช้แท่งออกซิเจน ล่อคาลวินไปที่ยานเอ
ผมปิดประตู คุณกดปุ่ม ผมก็จะคุมยานได้ทั้งหมด
ถ้าผมเป็นคนขับ ผมยกเลิกเส้นทางได้
และถ้าคุมไว้นานพอ ผมก็ไม่ต้องกลับโลก
คุณก็จะบินออกไปนอกอวกาศ
พร้อมกับคาลวิน
ระหว่างนั้นคุณขึ้นยานบี คุณกดปุ่ม
ถ้ามันไม่ซับซ้อนอะไร มันจะพาคุณกลับบ้าน
ไม่ เราจะไปล่อคาลวินด้วยกัน
ไม่ มิแรนดา
- มันไม่มีเหตุผล - ทำไม?
ยานชูชีพออกแบบรองรับคนๆ เดียว
และนี่คือกฎเหล็กของคุณมาตลอด
ทำให้แน่ใจว่าไอ้ตัวประหลาดไม่ไปที่โลก
- งั้นฉันจึงควรเป็นแผนเอ - ไม่ ผมเป็นนักบิน
คุณคือแผนบี
พังนะ
ที่ของผมคือบนนี้
ผมไม่อยากกลับไปหา ไอ้เปรตแปดพันล้านคนที่โลก
คุณต้องบอกว่าไว้ใจผม
ได้ไหม
ฉันไว้ใจ
ฉันไว้ใจคุณ
รอนี่ ผมจะส่งสัญญาณบอกคุณ
"วิกฤต: ระดับออกซิเจนต่ำ"
บ้าเอ๊ย
บัดซบ
นี่คือผู้เชี่ยวชาญภารกิจ ดร.เดวิด จอร์แดน คุมยานชูชีพโซยุซ เอ
เวลา 22.33 ยูทีซี
ไอเอสเอสเข้าสู่วงโคจรเบนเข้าหาโลก
เริ่มต้นขั้นตอนการหลบหนีฉุกเฉินใน 5...
4...3...
2...1
ไปเลย มิแรนดา ไป
เริ่มต้นการควบคุมด้วยมือ
นี่คือกล่องดำ ดร.มิแรนดา นอร์ธ บันทึก หากมีการตายเมื่อกลับสู่โลก
สิ่งมีชีวิตต่างดาวฆ่านักบินอวกาศ บนไอเอสเอส 4 จาก 6 คน
คนที่ 5 ดร.เดวิด จอร์แดน คาดว่าเสียชีวิต เมื่อนำมันไปสู่ห้วงอวกาศ
ผู้ร่วมงานทั้งห้าของฉัน สละชีวิตปกป้องไฟร์วอลล์
โปรดให้เกียรติพวกเขา ที่เสียสละเพื่อโลกเรา
สิ่งมีชีวิตดาวอังคาร แสดงความเป็นปรปักษ์ต่อเรา
อย่าประมาทสติปัญญาและ ความสามารถปรับตัวของมัน
เรายังไม่รู้วิธีควบคุมหรือกำจัดมัน
และถ้าสิ่งมีชีวิตนี่ไปถึงโลก...
โปรดใช้ทรัพยากรทั้งหมดเพื่อกำจัดมัน
ไม่เช่นนั้นจะอันตรายต่อชีวิตมวลมนุษย์
ต้องทำได้สิ ต้องทำได้ ต้องทำได้
ปัดโธ่!
ไม่! ไม่! ไม่! ไม่!
"ระบบล้มเหลว"
อย่า! อย่า!
อย่า!
อย่า! อย่า! อย่า!
สายพันธุ์มฤตยู
บทบรรยายไทย ธนัชชา ศักดิ์สยามกุล
Ocr from Bluray by Salsa Santana June 10, 2017