Jebać Wolverine'a.
Najpierw zerżnął pomysł z filmem od 18 lat,
a potem kudłaty skurwiel dokręcił śrubę i umarł.
Co za chuj.
Słuchaj tego, Wolwi.
Ja też ginę w swoim.
Aby wyjaśnić, dlaczego zrobiłem sobie posłanko z 4500 litrów paliwa,
musimy się cofnąć do sielankowych czasów sprzed sześciu tygodni.
Kasowałem seryjnych zabójców, gangsterów i najgorsze potwory z całego świata.
Nie tknie ich nikt poza mną.
Ja ich wszędzie podotykam.
Siema, tu Gail. Wdechowy błyszczący gajerek.
Nic tak nie podkreśla, że handlujesz ludźmi.
Zapłacę ci dwa razy tyle co oni.
Nie nawijam po kantońsku, panie...
Nie spróbuję nawet. Ale zrobiłem krótki kurs hiszpańskiego.
Gdzie jest biblioteka?
W dosłownym tłumaczeniu...
ja się nie układam, dyniojebco.
Wódkę z żurawiną i grejpfrutem.
Wiem, mówi się „Morska bryza”. Obciach.
Dajesz, Dolly.
Zabieram bandytom dłonie z bronią!
SYCYLIA
Nie radzę tam wchodzić!
TOKIO
O szlag! Przerwa, przerwa!
Cięcie. Naleciało mi juchy prosto do oka!
Ohyda.
Kurwa.
Drużynowy Kevin?
Za egzotycznie?
Trop zawiódł mnie do niego: Siergieja Wałysznikowa.
NIE MA JAK W DOMU
Ale o nim za chwilę. Wiem, co sobie myślicie.
„Jak dobrze, że nie wzięliśmy dzieciaków”.
Ale tu się mylicie.
Opiekunka jest pewnie spizgana jak nie wiem.
Nie uwierzycie, ale Deadpool 2 to kino familijne.
Powaga.
A takie zawsze zaczyna się od strasznego zabójstwa.
Bambi, Król Lew, Piła 7.
O w dupę jeża, koleś się jara!
I to nie efekt. Na serio go podpalili.
No. Jak wiecie, płacą mi za mordowanie kanalii.
A ten typek to jedna z najgorszych.
Otwieraj i zajebmy skurwysyna!
Fujka.
Masz bunkier? Powaga?
Wyszedłbyś?
Muszę lecieć, dziś moja rocznica.
Ludzie wykręcają się, że nie są dość pewni siebie.
Ale pewność siebie to coś, co trzeba stworzyć samemu.
Można to zrobić w każdej chwili.
To nic więcej, jak poczucie wewnętrznej siły.
Pewność, że da się radę coś zrobić.
Odpalaj! Dopinder!
Odpalaj, do chuja pana!
Zrobiłem w gacie.
Tym razem to chyba akurat ja.
Misja wykonana?
Może jak ta w Iraku.
Kiedyś wyjdzie z tego bunkra.
Ty to masz życie.
No, nie da się ukryć. Kto by pomyślał,
że będę kiedyś obok samego Jezusa.
Pasja, a potem ja. Przynajmniej w Stanach.
Ale wygrałem za granicą, wśród tych bezbożników.
Też bym tak chciał, kolego.
Taryfiarze wcale nie mają fajnie.
- Brakuje mi... - Sałaty?
Co cię kręci? Lubisz koksik?
Staje ci tylko, gdy zamawiasz nowe buty?
Tak nigdy nie miałem. Opowiadaj, Goose.
Chciałem powiedzieć, że brakuje mi spełnienia.
Chcę mieć jakiś cel w życiu, jak ty.
Dopinder...
Ty stale mnie zadziwiasz.
Masz niebywale wielkie serce.
Każdy chce mieć jakieś miejsce, które może nazywać domem.
- Chcę zabijać na zlecenie. - Że co proszę?
Pamiętasz, jak porwałem Bandhu i groziłem mu śmiercią?
W sumie go zabiłeś.
I pamiętasz Wywiad z Wampirem?
Wolałbym nie.
Gdy Tom Cruise pierwszy raz nakarmił 10-letnią Kirsten Dunst,
a ona spojrzała na jego gładką, przystojną twarz i powiedziała:
„Daj mi więcej”.
Wyobraź sobie mnie jako tę 10-letnią Kirsten Dunst.
Teraz będę już zawsze.
Nie mogę się doczekać, aż nigdy do tego nie wrócimy.
To tu.
Mój Tom Cruise!
Moja Kristen Dunst. Kirsten?
Wybacz spóźnienie.
Kilka sprawnych inaczej dzieci utknęło na drzewie
i musiałem...
Tak, lałem się z twardzielem w pelerynie.
Aż wyszło, że jego mama to też Martha.
Nie.
Był korek?
Daj buziaka dla kociaka.
To chodź.
Wykąpię się i zdejmę strój.
A niespodzianka?
Wyglądam na cierpliwego poparzeńca?
Też coś ci dam.
Wesołej rocznicy.
Otwieraj, otwieraj.
Żeton za Skee-Ball.
Z pierwszej randki.
Ano.
Lity ołów najwyższej próby.
Nie rozstanę się z nim.
Dzięki, kochanie.
- Twoja kolej. - No już.
W życiu nie widziałem nic...
Co to jest?
Moja zatyczka.
Zawleczka?
Nie, cymbale. Wkładka domaciczna.
Czyli...
Otwieram fabrykę dzieci.
O panie!
O rany! Chcę chłopczyka!
Albo córeczkę! Na pewno jedno z dwojga!
I żeby dziecko nie miało nazwiska.
Jak Cher albo Todd.
- Najpierw musisz mi je zrobić. - Tak jest.
Pokażmy łóżku, kto tu rządzi.
Dobra!
Tato...
Czy mnie słyszysz?
Tato, czy mnie widzisz?
Nie brzmi znajomo?
May.
Jeśli chłopiec, to Connor. Jak dziewczynka, to May.
Ale dziwnie. Rodzina to w moim słowniku brzydkie słowo.
Zastany ojczulek wolał dać nogę.
Mały Todd raczej nie będzie miał dobrego wzorca.
Ej. Spójrz na mnie.
Nie jesteś swoim ojcem.
Poza tym...
w życiu nie pozwolę, by nasz synek miał na imię Todd.
Ale tak się zawsze kończy.
Jak w Gwiezdnych Wojnach. Koleś wdał się w swojego ojca
i poszedł do łóżka ze swoją siostrą.
Chyba przespałeś duży kawałek filmu.
Luke na pewno ją przeorał.
Dopiero w Imperium.
Mam na myśli, że dzieci...
pozwalają się stać kimś lepszym.
Lepszym niż dotychczas.
Jesteś bystrzejsza, niż ja wyglądam.
Idę zrobić deser.
Wkładaj sztucznego i zrób mi super bachora.
To chyba nie tak działa, ale spróbujmy.
A może Krystal, tylko przez „K”?
Za dziwkarskie.
Kevin przez „K”!
Nie, też dziwkarskie.
Earl!
Z takim imieniem pójdzie prosto do paki.
A może Bruce?
Nie.
Padnij.
Co?
Kochanie?
Jestem cała.
Dobrze, że została szpatułka do twarożku.
Błagam!
Tak mi przykro!
Nie!
FILM W REŻYSERII CHWILA MOMENT!
PRODUKCJA CZY ONA WŁAŚNIE ZGINĘŁA?
ORAZ KURWA, JAK TO?
WE WSPÓŁPRACY Z JA TEGO NIE ROZUMIEM
W ROLI GŁÓWNEJ KTOŚ, KTO NIE LUBI DZIELIĆ SIĘ SŁAWĄ.
SCENARIUSZ: PRAWDZIWE ZŁOLE
ZDJĘCIA: BLIND AL
REŻYSERIA: JEDEN Z TYCH, KTÓRZY ZABILI PSA W FILMIE „JOHN WICK”.
Tato, czy mnie słyszysz?
Zdaje mi się, czy ta piosenka o bałwanie z Krainy Lodu
brzmi całkiem jak „Tato, czy mnie słyszysz” z Jentł?
Tato, czy mnie słyszysz?
I nikt tego, kurwa, nie ogarnął.
Siedzisz tu trzeci dzień. Idź do domu.
Walisz jak zakażona, a potem zasrana kończyna z Wojny Secesyjnej.
Było ją uciąć, a nie obsrywać.
Bez sensu.
Kraina Lodu jest super.
Kochałem ją. Tak jak ocean kocha wodę.
Ocean jest z wody.
A co ważniejsze, lubiłem ją. Naprawdę.
George Michael miał rację. Nigdy już nie zatańczę.
Też kipnął.
Chociaż Bowie nam został.
No. Chociaż Bowie.
Przykro mi.
Żadna kolejka nie zmieni tego, że...
Czy ty właśnie sikasz?
Zawsze robisz taką minę.
- Sika? - Już ścieram!
Dajesz, Dopinder.
Zanim damy ci spluwę,
musisz nauczyć się wywijać mopem.
Nie czaję, co ma jedno do drugiego.
Oba trzyma się w ręku. Zjeżdżaj.
Idź do domu, Wade.
Nie mam już domu, stary. Tylko...
Szlag. Spoko, żyję.
- Jest spoko. - Wiesz, co to znaczy „spoko”?
Smutny, Płaczliwy, Ochlej z KOmpleksami.
Według...
- Kübler-Ross. - Tak.
Według modelu Kübler-Ross
zaprzeczanie to pierwszy etap żałoby.
Chryste Panie, Buck.
To twoja ostatnia kwestia.
KOKS WADE'A
LEK NA ŚLEPOTĘ
- „Zastanawiam się”. - Kurwa mać!
Kurwa!
A ty tu czego?
Pukać nie umiesz?
Nie widziałaś mnie?
Uszami?
- Mogłam ci strzelić w... - Ścianę?
Lodówkę? Rany, jak cierpię.
Słyszałam, co się stało.
Bardzo mi przykro.
Co ja teraz zrobię?
Pewnie coś okropnego.
Jak cię znam.
To przeze mnie.
Ja to zrobiłem.
Chciałbym ją uściskać i przeprosić, ale nie mogę.
Odeszła.
Mógłbyś głośniej, słodziutki?
Mazgaisz się, jakbyś mlaskał fujarę.
Słuchaj. Życie toczy się dalej.
Dzięki.
Co ja bym bez ciebie zrobił, Matthew McConaughey.
Wsłuchaj się w ból. To wróżbita i nauczyciel historii.
Ból uczy nas, kim jesteśmy.
Chwilami jest tak mocny, że myślimy, iż umieramy.
Ale trzeba ciutkę umrzeć, żeby zacząć żyć, nie?
Wade?
- Wade? - Jestem, Altheo.
I w życiu nie słyszałem nic piękniejszego.
Masz świętą rację.
Faktycznie zrobię coś okropnego.
Proszę: wróciliśmy.
Trzeba ciutkę umrzeć, żeby zacząć żyć.
Zaraz się przekonamy.
Otwieram fabrykę dzieci.
Nasze odchyły do siebie pasują.
Nie pozwolę, by miał na imię Todd.
Żeton za Skee-Ball.
Wesołego Dnia Kobiet.
- Sporo myślałem. - Serio?
- Wiem, co nas łączy. - Kocham cię, Wadzie Wilsonie.
Ness?
Ness.
Coś tu jest! Nie mogę przejść!
Musisz iść za głosem serca.
Stop. Że co?
Musisz iść za głosem serca.
No dobra, ale co to znaczy?
Strasznie mi przykro, Wade.
Połamało cię.
Kurde. Znam ten głos.
Nie idę za głosem serca?
Co to znaczy?
Przespałeś trzy dni.
Pozwoliłem sobie cię ubrać.
No co ty.
Chciałbym, kurwa, zdechnąć.
Zdejmij maskę.
Musimy pogadać.
Zacznij od nowa.
Możemy cię wyszkolić na X-Mana.
Tracisz czas, lśniący Jezusie. Nie nadaję się do tego.
Mało powiedziane.
To Yukio.
A to - Wade.
Co to, kurwa, ma być?
Moja dziewczyna, kutafonie.
Luz, to nie telewizja śniadaniowa. Dziwię się, że kogoś wyrwałaś.
Zwłaszcza Pinkie Pie z Kucyków Pony.
Fajny jest.
Jeszcze się zrazisz.
Do twarzy ci tak.
No.
Pa!
W naszym domu panują pewne zasady.
Pierwsza: żadnego zabijania.
Nigdy. Pod żadnym pozorem.
Druga: opisuj wszystko w lodówce...
Wade?
Nie goń mnie!
Znowu będzie mnie macał.
Wokół tylu starych białasów.
Było wziąć gwizdek alarmowy.
Tak było, jak przyjechałem!
Co mam tu niby robić?
Zwierzać się z tego, co mnie gryzie?
Ciekawe tylko komu.
Dokąd wszyscy wypierdolili? Jesteś tylko ty i Najdłuższa Negasoniczna Ksywa...
Dość!
Łapy precz!
Co, do... chuja?
Studio mogło się trochę szarpnąć.
Odkurzyliby chociaż jednego X-Mena.
Może tego cepa ze skrzydłami jak gołąb? Na co mu one?
Unoszą go na metr, by dosięgnął do okruszków?
Nie.
W ogóle nie nadaję się na X-Mana.
Po pierwsze...
nie jestem prawiczkiem. Po drugie...
Mogłem pozwolić ci się nad sobą użalać.
Ale przyjaciele mają sobie pomagać.
Nie wtedy, gdy jest łatwo.
Tylko gdy trudno. A z tobą zawsze jest trudno.
Masz się źle.
Naraziłem się, przynosząc cię tu.
Czekaj. Zwiał jeden z tych chujów, co zabili Vanessę.
Chryste Panie.
Kimkolwiek byli,
wytropimy ich i należycie ukarzemy.
To ja.
Ja jestem tym chujem.
Wybiłem wszystkich oprócz siebie.
Nie dałem rady.
Mieliśmy założyć rodzinę.
Mieliśmy być rodziną.
Wade.
Vanessa odeszła i już nie wróci.
Może to nie rodzina, której pragniesz.
Ale takiej potrzebujesz.
Masz dobre serce. Twoje miejsce jest tutaj.
Co mówisz?
O moim sercu?
Chyba masz rację.
Wade.
Wade!
Chciałem wypróbować Cerebro
i spojrzeć w przyszłość.
Odlot.
- Nie tak to działa. - Nie tak.
Tak, właśnie tak.
- Jest misja. - Jest misja.
Jest. Dla was.
Pilnujcie się.
- Nie, idź z nami. - Nie, mam iść z wami.
Że co proszę?
Jesteś gotów.
To fatalny pomysł i go pożałujesz. Wiesz, kto tak mówi?
Takie ustrojstwo walące Patrickiem Stewartem.
Lecimy za pięć minut.
Mówi Irene Merryweather z wiadomości.
Donosimy na żywo spod domu dla młodzieży Essex House.
Doszło do starcia między młodym mutantem i policjantami.
Dwa radiowozy zostały wywrócone.
Spierdalać! Do tyłu!
- Panuje istny chaos. - Spokojnie!
Cofnijcie się, bo was zjaram!
Zostawcie mnie!
Rozpierdolić was?
Na miejscu właśnie zjawili się X-Meni.
- Rozejść się! - Jest wśród nich nowy rekrut.
Wszyscy wyluzujcie! Przylecieli zawodowcy!
Tu X-Meni!
Przestarzała parodia rasizmu z lat 60.
Szacun, ziom.
Spocznij.
Co ty robisz?
To moja fucha!
Ty mówiłeś, że jestem gotów. Nie zgodziłem się.
A teraz próbujemy się dogadać.
Powtarzam za Beyoncé: „Proszę.
- Przestań mnie zdradzać”. - Ej!
To piąty taki przypadek. Młodego trzeba wywieźć do Ice Box.
Jego miejsce jest przy nas,
nie w więzieniu. Zapewniam panów.
- Panujemy nad nim. - Zjaram was!
Coś tego deczko nie widzę, Marty.
- Czy raczej Glen? - Daniel.
Ja tu zadaję pytania. Pogadam z małym.
Ty stój tu i pilnuj tych... dziwnie ponętnych ust.
Zabić was?
Słodziak. Po co brałem dum-dumy?
Zjaram wam jajca!
Pierwszy dzień. Ale jestem spięty.
Wziąłeś dum-dumy?
No, a powinienem pistolet na wodę.
Siema!
Cofnij się, bo... zabiję Justina Biebera!
Zwymyślał cię od Biebera.
Stój! Luz!
Nie rób tego, co... zwykle robisz.
Dobra? Pogadajmy.
Russell, tak?
- Firefist. - „Ognista Pięść”.
Ekstra ksywa. Masz ogień po nadgarstek czy po łokieć?
Jasna sprawa, że aż po łokieć.
Ucisz się, bo się pogniewamy.
- To tekst z Robocopa! - No!
Cicho siedź, obciachu mi narobisz. Słuchaj, Ognista...
Jezu! Nie mogę! Przepraszam!
Dobra! Teraz to, kurwa, przegiąłeś!
Ręce za kolana i na głowę! Jazda!
Wade! Pierwsza zasada brzmi?
„Opisuj żarcie w lodówce!”
- Pogorszysz sprawę! - Zasady trzeba łamać!
Są właśnie po to, żeby ich przestrzegać!
Kurwa, dobra!
Od początku.
Nazywam się Deadpool i jestem X-Manem.
- Rekrutem! - Morda!
Słuchaj. Współczuję ci.
Boisz się, wiem.
Jesteś sam.
Nie miałeś rodziny, tak jak ja.
Ta rudera to twój dom. Ja też w takiej mieszkałem.
I wiesz co? Jakby tego było mało,
wchodzisz w trudny okres.
Twoje ciało często jest bardzo rozpalone.
Za mocno? No pewnie.
Wyśmienicie.
Ucz się, mały. Albo i nie. Ja nie chciałem.
I jestem X-Manem.
Rekrutem.
Jebać.
Będzie skok superbohatera!
Kurwa, kurwa, kurwa!
Jakie to niepraktyczne.
Nie tak źle być X-Manem.
- Rekrutem! - Rekrutem.
Założyć mu uprząż!
Wyluzuj, mały. Doigrałeś się.
A to co?
Obroża tłumiąca zdolności mutantów.
Da się ją zerwać tylko granatem.
Przydałaby się w pierwszej scenie.
Dziękuję!
Jakże porywający pokaz.
Prawdziwe bohaterstwo.
Jesteśmy panu dłużni.
Możecie już iść.
Wolę iść do Ice Box.
Byle tylko nie tu.
Wierz mi, w Ice Box nie jest za fajnie.
Chodźmy, młodzieńcze.
Nie, stójcie.
Czekajcie.
Biją cię?
Który?
Łysowłosa? Jared Kushner?
Obaj?
Chuj.
Cztery-pięć chwil.
Słucham?
Cztery, może pięć chwil.
Tyle trzeba, by zostać bohaterem.
Nie wstaje się jako bohater.
Nie myje zębów jako bohater.
Nie spuszcza do mydła jako bohater.
Ale tak naprawdę liczy się tylko parę chwil.
Parę chwil...
w których trzeba ubrudzić sobie ręce.
Nie!
Stać! Nie strzelać!
- Coś ty zrobił?! - Nie!
Oni go bili.
- To widać! - Mamy zasady!
Nie jesteś sędzią i katem!
Srać na zasady! Walczę w słusznej sprawie!
Nie zawsze czysto!
Rozczarowałeś mnie po raz ostatni.
Do wozu z nimi.
Jadą do Ice Box.
Siemanko!
Ciekawe, który gang mnie weźmie.
Jest jakaś Tiara Przydziału?
Idź!
W lewo, gnidy.
Ty przodem.
Jednego ohydnego mutanta mniej. Niech żyje Ameryka.
Zjedzmy taco.
Dobranoc, ty wnerwiający ćwoku.
Wiesz, z czym jest najgorsza ściema?
Ze srajtaśmą.
Srajtaśma jest dobra na przystawkę.
Ale potem...
czas na chusteczki dla niemowląt.
To danie główne.
Mięciutkie, wilgotne, dla niemowlaków.
Srajtaśmą możesz pojechać na koniec, żeby nie mieć mokrej gęby.
Albo podmuchać suszarką, jeśli masz.
Styknie jakieś pół minutki.
Co, kurwa?
Rok?
Co?
Który mamy rok?
Jaki debil pyta o coś takiego?
Stęskniłeś się za mocami?
No.
Szlag.
Chciałem być bohaterem.
Mieć taki fajowy kostium.
I co się stało?
Był jakiś puszysty bohater?
W życiu.
Jawna dyskryminacja.
Jebać bohaterów.
Wszystkich jebać.
Wiem, co zrobię, jak tylko wyjdę.
Spalę dyrektora żywcem.
I cyknę sobie fotkę z płonącym trupem.
Pudło to umie dać do myślenia.
Kutas nie znosi mutantów.
Błogosławieni nieczyści, których leczy mój dotyk.
Wasze zdolności.
LUDZIE, NIE MUTANTY
Wiem, że są pociągające.
Ależ nie płacz.
Jutro znajdziemy największego typa w zakładzie.
I zrobimy...
Co to było?
Największy typ w zakładzie.
Powiem ci coś o Ice Box.
Trzymają pod ziemią potwora, ale nikt go jeszcze nie widział.
Wielka, parująca micha sugestii dla widowni.
Słuchaj.
Nie obronię cię.
Z tą obrożą moja moc to jeden wielki nowotwór.
Daj mi łuk, to będę jak drugi Hawkeye.
A teraz wybacz...
ale idę hodować guzy. Vanessa czeka.
Na początek wystrugam kosę.
- Umiesz słuchać. - Gwizdnąłem długopis.
Mam go w swoim więziennym portfelu. Czaisz?
Więziennym portfelu?
Mam szczerą nadzieję, że nie czaję.
Słyszę, jak sobie dłubiesz!
Mamy nowe doniesienia w sprawie.
Po długim impasie pod domem dla młodzieży Exxex House,
dwa mutanty zostały wywiezione do Ice Box.
Zaczynam naprawy.
Ucierpiało kilka radiowozów. Na miejsce musiano wezwać X-Menów.
Cele 7 i 9 zamknięte dla personelu medycznego.
Nie rób tak.
Co? Po co mrugasz?
Obronię cię.
O Jezu.
Muszę, jesteś chory.
Daj mi spokój.
Pięknie.
Witaj, świeża rybo.
Miło zobaczyć jakąś nową twarz.
Pozowałem do katalogów,
ale bardziej chciałem zostać aktorem.
Do niego mówię.
Znamy się? Nie kojarzę tego zarostu.
- Czarny Tom Cassidy. - Biały Wade Wilson.
Jaką masz moc? Okradasz obce kultury?
Podobno jesteś tu najtwardszy.
Mnie coś nie imponujesz.
Pierwsza zasada mamra, kutasie.
Zrób z największego typa...
Drugiego największego.
Jakby mi żółtaczki brakowało.
Śliski jest. Trzeba wytrzeć blat!
Wytarłby ktoś?
Chyba źle wybrałeś, mały.
Nieprawda! To mój przyjaciel!
Stul dziób. Wcale nie.
Zaraz cię sklepię.
Było super! Ty jęczałeś,
a ja mówiłem: „Spadaj, ćwoku”.
Ja chcę już umrzeć.
Świetny z nas duet.
Jezu. Żaden duet.
Dlaczego tak powiedziałeś? Jesteśmy kumplami. Partnerami.
Ani jednym, ani drugim.
Nie odjedziemy w stronę słońca.
Ja zdechnę na raka,
a ty zgarniesz nagrodę za najmiększe usta.
Jedyna osoba, na której mi zależało, już odeszła.
Chcesz tu przetrwać?
Nie próbuj dźgać największych więźniów,
tylko się z nimi spiknij.
Z kimkolwiek.
Byle nie ze mną.
Już lepiej z Czarnym Timem.
Czy tam Evanem.
Pamiętam tylko, że był murzynem.
STREFA O NAJWYŻSZYM RYGORZE
Awaria w celach 7, 12, 14, 27.
Wracać do cel, mutanty! Jazda!
Cele 1, 3, 7, 8.
Szukam.
Cela 04 zlokalizowana.
Te ani drgną.
Na kolana, chuju!
I po celi.
Co ma do mnie siwy skurwiel z łapą Zimowego Żołnierza?
Odwal się, gnojku!
Wiej, słyszysz!
Witaj, Russell.
Siemka, moce.
Kim jesteś?
Batmanem.
Nieźle kopie.
Nie łam się, sam nie mogłem się zabić.
Gadaj!
Jakim trzeba być zasranym tchórzem, by zabić 14-latka?
Radzę zacząć gadać!
W takich chwilach często tracę cierpliwość.
Nazywam się Cable.
Jestem z przyszłości. Odwal się.
Z przyszłości, tak?
To mam trzy pytania.
Raz: czy dalej słuchacie dubstepu?
Dwa: które Rekinado teraz puszczają?
Trzy: kiedy publika wreszcie uzna,
że ma dość blaszanych łap?
Dubstep jest dla ciot.
Aleś ty mroczny!
Nie urwałeś się z uniwersum DC?
Ja tam kocham dubstep!
Nosisz saszetkę?
Miałem taką, ale to dawno i nieprawda.
Biorę to na pamiątkę.
Nie, oddawaj! Noszę ją wszędzie!
Jebanej saszetki też nie zapomnę!
Dlaczego bronisz bachora?
Sram na niego.
Chujek łazi za mną jak pisklak.
A to co robi?
W każdym filmie jest etap, w którym bohater sięga dna.
W Reggae na lodzie rozlatuje się bobslej Johna Candy'ego.
W Ludzkiej Stonodze to chwila, gdy aktorzy
zgodzili się tam zagrać.
Z kolei w tym filmie...
To właśnie ona.
Na kolana, mutancie.
Jak głaz.
Na samo dno.
Kocham cię, Wadzie Wilsonie.
Ness?
Ej, Ness!
Wpuściłabyś mnie?
Proszę cię.
Jezu.
Średnio wiem, co mam robić.
Chwytam się brzytwy.
Wstąpiłem do X-Menów.
Poszedłem do kicia.
Chodzi o gnojka?
Dzieci to okazja, by stać się kimś lepszym.
Gnojek!
Właśnie to miała na myśli z tym głosem serca.
Nie zostawię tego dzieciaka.
Nigdy nikogo nie miał.
Muszę być altruistą.
No dobra, ale co to znaczy?
Że... uratuję Russella.
Vanessy nie zdołałem,
ale może wyjdzie z szerokim Nowozelandczykiem.
Chodzi mi o słowo „altruista”. Poważnie go nie znam.
Jezusie.
Dobra, słuchaj. Z tego, co wiem,
mutki jadą do zakładu zamkniętego 130 kilometrów dalej.
No to zgarnę go po drodze.
Trzymaj jajca na wodzy. Czeka na ciebie cały pancerny konwój
i nabity superżołnierz z przyszłości,
który chce ci przerobić łeb na popielniczkę.
Wiesz, co trzeba zrobić? Zebrać wyjebaną ekipę.
Twardych, moralnie elastycznych
młodziaków, którzy uciągną 10-letnią serię.
Jestem narzędziem zbrodni.
Nie teraz.
Mogę się bardzo przydać.
A jaką masz moc?
- Odwagę. - Rozkosznie.
Masz odwagę sprawdzić, czy w dozowniku są podpaski?
Tak.
Wybacz, że to widziałeś. Ale tekst dobry.
Dobra. Ogłoszę nabór.
Ale nie płacę ubezpieczeń.
Wracamy na LinkedIn.
Transport odjeżdża o 8:00.
Ej.
Czego znowu?
To mój budyń.
- Jeb się! - Lubisz?
Wiem, że tam jesteś.
Największy typ pewnie nie ma lekko.
Jesteś samotny, nie?
Jutro nas wywożą.
Może dam radę cię wyciągnąć.
Wtedy cały świat będzie naszą dziwką.
Ustalmy jakiś znak.
Nie, kretynie, nie to.
Teraz tworzymy duet. Jak dwaj gangsterzy.
Ja jestem Tupac, a ty to Ice Cube.
Podobno rapuje.
Super. Same świetne typy.
Poznaj Bedlama.
Ekstra ksywa. Jakie moce?
Zaburzam pola elektryczne.
Łącznie z tymi w mózgu.
Wywołuję niepokój, rozkojarzenie
i ból.
Czyli jak Dave Matthews.
Bierzemy go.
Jestem Zeitgeist.
Czad.
Czyli trzymasz rękę na pulsie myśli społecznej?
Nie.
Nie, rzygam kwasem.
- Pokazać? - Nie.
Ufamy na słowo.
Każdy raz jadł w Arby's.
A oto Vanisher.
Ale...
„Znikacz”!
- Dobre! - No nie?
Chyba go nie ma.
Mógł się spóźnić.
Nazywam się Rusty. Mówcie mi Shatterstar.
Słusznie.
- Rusty brzmi fatalnie. - No.
- A skąd jesteś? - Z planety Świat Mojo.
- To jesteś kosmitą? - Słaba nazwa.
I co nam po tym?
Robię wszystko jak wy, tylko lepiej.
Znajdę kiedyś planetę, gdzie wszyscy są ode mnie gorsi.
Cały świat półgłówków.
Polecę tam i będę jak Superman.
Może Kanada?
Stul ten jebany ryj.
- A to... - Domino.
- Co umiesz? - Mam fart.
To co robisz tutaj?
Jeszcze nie wiem.
Co to znaczy?
Że jeszcze nie wiem.
Ale trafiłam tu nie bez powodu.
Ułoży się, jak zawsze.
Fart to nie nadludzka moc.
- Tak. - Wcale nie.
- Tak. - Za nic.
Chciałoby się.
- Tak. - Nie.
- Na pewno. - Nigdy w życiu.
- Weszłam ci w słowo. - Nie, ja tobie.
Ty pierwszy.
Mówiłem, że wcale nie.
A ja właśnie miałam powiedzieć, że tak.
Pójdźmy na kompromis. Nie.
- Ale tak. - Dobra.
- Bierzemy cię! - Bierzemy.
Co za fart.
Świetna.
I na koniec...
Peter.
To jakaś wkręta? Co jest?
- Pochwalisz się jakimiś mocami? - Nie.
Nie mam żadnych.
Tylko ogłoszenie mnie zachęciło.
Wchodzisz.
- No. - Kurwa!
Kupa radochy.
Jazda!
Konwój 17 wyjeżdża z Ice Box.
Jesteśmy w drodze.
Ludzie miękną, gdy trwa pokój.
Ja urodziłem się podczas wojny.
Szkolono mnie do walki.
Wielu myśli, że wie, czym jest ból.
Kiedy ty czułeś najgorszy?
- Taśma mnie uciska. - Mam listę.
Przejedziemy przez nią.
We dwóch.
Numer jeden: coś ci wygnę.
Coś, co nie powinno się wyginać.
Od razu stań. Do dwójki nie dojadę.
Daruj nawet jedynkę.
Słabo znoszę ból.
Walnę się w palec i mam dość.
Płakałem, gdy zdjęli Felicity
Ze strachu czasem mi staje. Tak jak teraz.
Nie patrz, będzie gorzej.
Nie rób mi krzywdy, to wyśpiewam wszystko, co chcesz.
Poza tym, gdzie są.
Konwój jedzie trasą Gerry'ego Duggana.
Wiozą potwora, więc uważaj.
Znacie plan.
Przechwycić konwój i złapać małego - tylko bez macanek!
Do Deadpoola też bym nie fikał.
Zebrał niepokonaną ekipę.
Ma w dupie długopis! Dźgnie was!
I uwaga na niego, Cable'a.
Straszny kurdupel, metr 80. Nie jak w komiksach.
Jeśli wyjdzie, wrócimy wcześniej!
BEZ TRZECIEGO AKTU
Dlatego dobrze cię ostrzegam.
Będzie mocno wiało.
Trochę rzuca!
Słabo znam tego Cable'a,
ale idę o zakład, że czerniaki zabiły więcej osób.
Już blisko!
Jako były X-Man...
- Rekrut. - Dzięki.
Zawsze byłem przeciwny tej jawnie seksistowskiej nazwie.
X-Men! Faceci!
Nasza grupa będzie patrzeć w przyszłość.
Będzie obupłciowa.
Od dziś nazywamy się...
X-Force.
Trochę mało oryginalne.
Nie pytam cię o zdanie, Peter.
To nie ja.
Otwieramy spadochrony na 400 metrach,
lądujemy i łapiemy małego.
Zróbmy rzeź!
Tylko czekaj, aż wyląduję!
Zrobię rzeź!
Chcę tylko dodać, że jestem z was dumny.
Wyglądacie niesamowicie!
Nie wątpię, że ty też, Znikaczu.
Zawsze marzyłem, by mieć taką rodzinę.
Kurwa.
Czasem się rozklejam.
Nie chcę się wtrącać, ale nie niepokoi was wiatr?
- Gary. - Peter.
Wiem, że jesteś nowy, ale luz. Wybrała cię siła wyższa.
- Nazwał się bogiem? - Chyba.
- Chcę do domu! - A ja,
by sprzedawali McRiba cały rok! Nie wszystkie marzenia się spełniają!
Dziesięć lat byłem komandosem!
Nie skakalibyśmy przez byle wietrzyk?
Wkopałeś się, wąsaty!
To pokazówka dla reszty.
Nie pozwolę cię skrzywdzić, misiaczku.
Leonard! Dajesz!
Jazda!
Grzejemy!
Konwój na dwunastej! Na mój znak!
Już! O panie.
Zboczyło mi się deczko.
Kurwa, ja pierdolę!
Oto i oni.
Spójrzcie na tych pięknych sukinkotów.
Dobra! Jedziesz, Bedlam!
Nie! No do chuja Wacława!
Shatterstar! W tobie nadzieja!
W lewo!
Lewo!
Lewo! Twoje lewo, matole!
Znalazło się coś, w czym nie byłeś lepszy.
Znikacz!
Może wiatr też cię nie zobaczy.
Serio?
Dobra, czwórka da radę.
Misiaczku! Brawo, kolego!
Super! X-Force pełną gębą!
Nigdy nie lekceważ wąsatego! Każdy na Brooklynie ci to powie!
- Tak! - Jesteś superbohaterem!
X-Force!
X-Force.
Peter.
- Mam cię! Wyliżesz się! - Kiepsko!
Dawaj, wielkoludzie! Dawaj, Peter!
Jesteśmy X-Force!
- No, jesteśmy. - X-Force to my!
Co, do kurwy nędzy?
Jebany kwas żołądkowy!
Boziu. Narzygam sobie do maski.
Jestem nad konwojem.
A reszta gdzie wylądowała?
Mam dobre i złe wieści.
Złe są takie, że cała ekipa zginęła.
A dobre, że po Shatterstarze nikt nie zapłacze.
Był kutafonem. Ale Paul!
- Peter! - Za nim będę tęsknił.
Ale jest szansa, że Znikacz przeżył.
Nie, jednak nie ma.
Wszyscy padli?
Tylko ci główni. Damy radę.
Ale z ciebie ćwok.
Nawet po takim czasie nie chcę o tym mówić.
Kto wiedział, że dziś tak wieje?
Wszyscy! Każdy w śmigłowcu!
I każdy na ziemi!
Wjeżdżają do tunelu.
Tylko ja mogę ocalić małego. Czekaj na mój znak.
Chrzanić. Ląduję, bo ich zgubimy.
Odmawiam. Zostałaś tylko ty.
Fart to nie żadna moc! Mamy przesrane!
A właśnie że wcale nie mamy.
Powaga, nie czaję tego!
Masz w oczach fartowne lasery?
Raczej średnio to widzę.
Efektowne też nie jest.
Fart, serio?
Ile jakiś zdurniały autor komiksów musi ćpać i jarać,
że wpada na takie bzdety?
Pewnie nawet stóp nie umie rysować!
I znowu wszystko muszę robić sam.
To klątwa. Będę się błąkał...
- Jestem. - Zaraz, co mówisz?
- Jestem. - Niby jakim, kurwa, cudem?
O szlag.
Cable na dwunastej.
Dobra.
Nowy plan! Użyj swoich zmyślonych mocy, by ocalić przed nim dzieciaka!
Jestem za tobą!
Wyrąbana ta spluwa!
Ej! Ćwoku!
Gdzie jest? Nie widzę go.
Nad tobą!
Wchodzi od tyłu!
Jezu, wszedł!
Weź się posłuchaj.
To wszystko niechcący!
Russell Collins!
Łapy precz, Johnie Connorze!
Nie!
Szlag.
Też tak umiem!
Złapię! Albo nie.
Jedziesz, mała!
Prowadź, fortuno.
- Nie pytam, kim jesteś, bo zaraz zginiesz. - Domino. I wątpię.
Trzymaj się, Domi!
Łatwe to to nie jest.
Oddawaj mój żeton!
- Świetna robota. - X-Force!
Dubstep chyba nigdy nie zginie.
Zabiłeś Czarnego Toma, rasisto jebany!
A to pech.
Hamulce siadły!
To rusz głową!
Każdego zdołam zabić.
Ktoś tu zna... karate.
Dawaj, Jednooki Willy.
Jazda.
Zwolniłabyś może, Domino?
Raz kozie śmierć.
Puk, puk.
Spisałeś się.
Kurwa...
Przyznaję się bez bicia, że nie poszło zgodnie z planem.
Tak samo przyznaję, że narysowałem go kredkami.
Russell ma nowego kumpla. Zazdro.
A Domino okazała się całkiem mocna i jednak ma lekkiego farta.
Ale Cable? Ten to ma humorek.
I zaraz jeszcze mu go pogorszę.
Coś jest strasznie nie tak.
Jezu, ale ból.
Russell.
Russell!
No gdzie jesteś?
Russell, jesteś cały!
Bogu dzię... Jezus Maria!
Juggernaut!
Coś czułem, że to ty!
Mogłem wziąć białe gacie.
Pewnie często to słyszysz, ale jesteś moim idolem.
183. zeszyt Uncanny X-Men, 411. Thora,
12. X-Men Unlimited.
Zawsze marzyłem o tym, że zobaczę swoje odbicie w twoim hełmie,
gdy będziesz pędził mnie zabić.
Ale kiedy indziej.
Przerwę cię na pół.
Klasyczny Juggernaut!
Boże święty! Nie czuję nóg!
Nie czuję...
A nie, tu są.
Mam. Ej, Russell?
Mam misję.
Chcę się zemścić.
Spalę tego dyrektora żywcem.
Ty się nie mścisz.
Kumpel się pozna.
Kumpel? Broniłem cię, gdy byłeś chory!
Sam to powiedziałeś.
„Nie przyjaźnimy się. Znajdź silniejszego”.
I znalazłem!
Wtedy nie mogłem cię obronić.
Teraz już mogę. Co mam powiedzieć?
Że mi zależy? Żebyś, kurwa, wiedział, że mi zależy.
Juggernaut ma coś, czego ja nie?
Tylko nie mów, że nogi! Nie waż się!
- Nogi! - To słowo dalej mnie rani.
Co ty robisz? Tam nie ma liny!
Wracaj tu, młodzieńcze!
Domi!
Weź mnie stąd zabierz.
Zarzuć mnie sobie jak plecak.
Chyba już znaleźliśmy twoją przyczynę.
Nie wydaje mi się.
X-Force.
Dla każdego dziecka jest nadzieja.
- Nie porzucaj go. - Jak mógł tak odejść?
Jego wzrok był taki chłodny.
Żebyś ty go słyszała.
Rodzina to jednak brzydkie słowo.
Pomasuj mi nóżki.
A to z jakiej paki?
Bo mnie bolą. Mam bóle wzrostowe.
Co jest?
Znowu masz taką małą rąsię?
To nie rąsia.
Matko Boska, Józefie święty!
Mnie było miło.
Wade! Słyszałem o konwoju i...
Mógłbyś się zakryć.
Wojownik nie ma się czego wstydzić.
Ale ty masz. Spójrz na siebie.
Ganiasz w koszuli i z pałą na wierzchu, jak berbeć.
No. Na Puchatka.
Opisz mi, co jest grane.
Lepiej go nie proś.
- Jakby... - Jedziemy.
Jakby rodził przez dupę, ale w połowie przerwali.
Wyjęli nogi i dali sobie siana.
- Zadowolona? - Jak pół muppeta,
ale tym razem muppetowi widać fiuta.
- Grover ma pytę jak gałązka. - Jedźmy już.
Mam trzy mandaty.
Nie, DP, znowu?
To nie pierwszy raz?
Weź się zdecyduj. Rzygasz albo nie.
Pan mógł mi zabrać słuch.
Luzuj dupsko, odrosną.
Chodzi o twoją gębę.
Nie widziałam cię bez maski.
- Jezu Chryste. - Jak awokado.
Ale nóżki masz urocze.
Pożyczyć ci gacie?
Miło, że wszyscy wpadli.
Ciekawi was, dlaczego nie dzwoniłem?
Już mówię, co ja tu robię.
Mąż „Żony podróżnika w czasie”
sprał mnie tak, że ledwo przeżyłem.
Powiedziałem tylko wszystko, co chciał.
Dlatego pomogę nam się uzbroić.
- I pójdziemy beze mnie. - Nie.
Teraz idę sam.
- Juggernaut was pozabija. - Spoko.
Za parę godzin stanę na nogi.
I co zrobisz?
Nie mam małemu za złe.
Załatwię Cable'a, choćbym go udusił jajami.
Chyba ziarenkami grochu.
Morda, czarna Czarna Wdowo.
Na początek znajdę Cable'a,
a potem odessę mu całą krew
i zrobię z kości ozdóbki na choinkę.
Na koniec wezmę jego skórę
i naciągnę ją na bębenek do wabienia samic.
Stoi za wami, nie?
Co, do chuja?
Masz profil na Tinderze? Grindrze?
Nas nie wydymasz, panie jutra.
Musisz tak robić?
Nie. To jego Nagi Instynkt.
Co byś chciał?
Chcę coś zaproponować.
Raju, jak się podłożył.
Kto chce pierwszy dowcip?
Powiedzmy razem.
Spoko.
Obciągnę za pięć dych.
Robię tylko ustami i w portkach. Kurna!
Guy Pearce był świetny w Propozycji!
Czekaj, ja chcę jeszcze raz.
- Powtórzysz? - Trzeba mi pomóc!
Wierz mi, mnie też to nie leży.
Ale uwolniłeś Juggernauta, tępa cipo.
Sam go nie załatwię.
To jak będzie?
Wybacz, ale nie szukamy już nikogo do X-Force.
A gdybyśmy szukali,
wichury mają trwać aż do...
Nie ma dużo czasu. Młody zaraz kogoś zabije.
Jak jesteś taki cwany,
cofnij się i zabij go, gdy był mały.
Jeszcze lepiej, zabij małego Hitlera.
Mam specjalne urządzenie.
Z każdym skokiem coraz trudniej je opanować.
Zostało mi tylko dość energii na podróż powrotną.
Scenarzysta się nie wysilił.
Chłopak zabije dziś dyrektora sierocińca.
Potem się w tym rozsmakuje.
Jak 10-letnia Kirsten Dunst, kutafony!
Będzie mordował...
mordował, mordował i mordował.
Aż pewnego dnia zamorduje kogoś ważnego.
Moich bliskich.
Luz.
Wyjmuję coś z plecaka.
To jebana saszetka dresa.
Sam dobrze wiesz, ty chory pojebie.
To jak niebo i ziemia.
Przypominasz mi żonę.
Że co?
Mówię, że...
Co masz na myśli, patrząc mi w oczy i smarując usta?
Też się męczyła.
Ale była zabawna.
Skrywała cierpienie pod maską humoru.
Ja tak nigdy nie umiałem.
To przeze mnie zginęła.
Miałem wyłapywać takich jak on.
Kilka razy prawie się udało.
Nie był zachwycony.
Doskonale wiedział, co zrani mnie najmocniej.
Błogosławieni nieczyści, których leczy mój dotyk.
Wszedł do mojego domu.
I odebrał jedyną rzecz, która czyniła go domem.
Brzmi znajomo?
Przykro mi.
Szczerze.
Ale to nie Russell.
- Nie musi tak być. - Gdybyś wiedział...
Łatwo się wścieka,
ma kłopoty z nauką
i lekką cukrzycę.
- Ale to się da odkręcić. - Gdybyś mógł,
cofnąłbyś się, by zatrzymać zabójców swojej panienki?
Pewnie, kurwa, że tak.
Ale nie zabiłbym dziecka.
Nie każę ci go zabijać. Ja to zrobię.
Chcę, żebyś ocalił setki innych dzieci.
Russell spali ten sierociniec.
Twoja martwa dziewczyna pewnie
chciałaby, byś postąpił słusznie.
To jak będzie, przystojniaku?
Spróbuję go uratować.
- Co? - Sam mówiłeś,
że rozsmakuje się w zabijaniu. Możemy temu zapobiec.
Obiecaj, że dasz mi chwilę, by go naprostować.
Jak długą?
Nie wiem. Ile zajmuje ocalenie duszy?
Pół minuty wystarczy?
- Co? Nie. - Na tyle pójdę.
Nie licz na więcej.
Idzie.
Patrzcie, jak maszeruje.
Idzie.
Jezus Maria.
Pała na wierzchu.
Dalej, maluchu.
Dalej, dasz radę!
Mój piękny łysy chłopaczek z nóżkami jak ciągutki.
Chryste.
Ciarek dostałam.
Pół minuty.
Umowa stoi.
Nie mam pojęcia, co się dzieje.
Może to i lepiej.
I dlatego nie wolno jeść surowych rozgwiazd.
Zdrowy rozsądek.
Dokąd niby jedziemy?
Sam mówiłeś.
Nic nie zatrzyma Juggernauta. Wezwiemy wsparcie.
Wykąpię się w krwi twoich wrogów.
Wyłączyłbyś to radio?
Nie pozwalam.
Jeszcze powiedz to z akcentem.
Że co?
Znów wyłazi ta nietolerancja.
Przykro mi. Będzie lepiej.
Nie jestem rasistą, cepie.
A Czarny Tom? Był dla mnie jak brat!
Popieram starego białasa. Nie może być.
Co w ogóle porabiasz w przyszłości? Jesteś żołnierzem?
No, tak jakby.
Ja byłem w komandosach.
Pewnie za 50 lat będziemy ziomeczkami.
Za 50 lat będziesz martwy.
Twoje pokolenie całkiem rozjebie tę planetę.
Bach!
Ale spoiler.
Planety...
Na drugi raz Uber.
Ja ci dam spoiler.
Nie jesteś bohaterem.
Tylko durnym błaznem przebranym za dmuchaną lalę.
Może, ale idę za głosem serca.
Russell nikogo nie zabije.
Pokażę mu, jak wygląda szczera miłość.
Mnie pokazałeś, jak wygląda dorosły typ z fujarą jak dziecko.
Jest mały, ale rośnie.
Było zrobić studia.
Tutaj!
Zrobiłem parę błędów!
Chcę je naprawić!
Zaufałeś mi, a ja wziąłem to zaufanie
i wydymałem je jak dziurę w kiblu na lotnisku.
W Minneapolis. Wiesz którą.
Colossus!
Przychodzę, bo chwytam się brzytwy.
Trzeba pomóc młodemu!
Wiem, że słyszysz!
Spiknął się z Juggernautem!
To mój faworyt z Marvela! Żałuję, że go spotkałem!
Straszny kutas, szczerze mówiąc!
I jak każdy kutas, jest twardy jak skała
i strasznie namotał!
- Cześć, Wade. - Cześć.
- Jesteście urocze.
Co mówiłem? A, tak.
Wiem, że nie zasługuję na twoją przyjaźń ani pomoc.
Ale ten dzieciak już tak.
Nie chcę go wystawiać, jak cała reszta.
No weź!
A może Gołąbek jest wolny?
Spoko, nie ma sprawy!
Nie. Wiesz co?
Rola bohatera bywa nieprzyjemna,
spierdolona i mocno niewygodna.
Siedź sobie w Chateau Prawiczek,
a my jedziemy się dupczyć!
Zuch chłopak.
Nosisz hełm, bo twój brat czyta ci w myślach?
Tak, ale on jeździ na wózku, więc jesteśmy kwita.
Ktoś idzie. To Russell.
I nie jest sam.
Zamknijcie dzieci.
Pójdziemy zrobić rozpierdol?
Mam „Rozpierdol” na drugie imię.
Kryj mnie. Ja załatwię starego.
Jasne, brachu.
No to napierdalamy.
Pół minuty.
Już wiem, co tu robię.
Tu się wychowałam.
Znaczy, tu się nade mną znęcali.
No patrz, masz swoją przyczynę.
- Idziemy? - Będzie super!
Zapomniałem spytać,
po co ci ten dziwny brudny misiek.
To nie brud, tylko krew mojej martwej córki.
Ja jestem czuły na gluten.
Jedna lampka wina i...
No.
Cofnąłbym się w czasie, żeby tego nie mówić.
Dawajcie muzę.
Witaj w domu, Russell. Tęskniliśmy.
Russell!
Nie rób tego! Pogadajmy!
Co ty, bomby wysyłasz?
- Aha. - Ostrzegałem cię przed nim.
Stul dziób, Thanos! Była umowa!
Ej!
Wetknę ci tego taryfiarza w dupsko.
Moje ciało jest takie miękkie.
- Lepiej wracaj do wozu. - Wrócę.
Najlepiej działa, gdy strzela.
Ale boska spluwa.
Powiedz to!
Ty nie powinieneś istnieć!
A teraz wetknę czerwonego w siwego.
Wierzę mu! Ratuj się, kto może!
A masz!
Won, knypku.
Idzie zachód słońca, wielkoludzie!
Jebany.
Chodź tu, piękna.
Mów!
Przyszedłeś.
Ja nie wystawię ciebie, a ty - tamtego chłopaka.
Czyli zasady jednak się łamie!
Dziś nie walczymy czysto.
Złam nogę, Johnny.
Wystartuj do kogoś swojego wzrostu!
Jaki typowy ty! Bierz go, tygrysku!
Będzie duża rysowana bitka!
Świetnie mu idzie.
Mów!
- Russell. - Ano.
Tak jest! Nieczyste chwyty!
- Super. - To te dziwadła!
Pedofile ze spluwami i w pantoflach.
Dasz mi taki?
- Nie. - Dobra.
Jazda stąd, mutanty!
Cegła się nada.
Na całego.
I kto mówi, że nie ma powrotu.
Mów.
Powtórz, co mówiłeś zawsze, gdy mnie dręczyłeś!
Mów!
Błogosławieni nieczyści, których leczy mój dotyk!
Błogosławieni nieczyści...
których leczy...
mój dotyk.
Komuchu jebany!
Rany, też to czujesz?
Tylko ziomeczki kasują razem pedofilów.
Pół minuty, ty trajkoczący bucu.
Załapałeś!
Zmieszczę was tylko do autobusu.
Sierotki.
Jeny.
A teraz spłoniesz za to, co zrobiłeś!
Dziecko nie powinno dzierżyć takiej mocy!
Czekaj, Russell!
Stój! Jeszcze nikogo nie zabił!
- Jeszcze ci mało? - Nie waż się!
To tylko dziecko!
Tik-tak! Czas ucieka!
Przetopię cię na kolczyk do fiuta.
- Miałeś dać mi spokój! - Jazda!
Słuchaj!
Tak to się robi w Mateczce Rosji.
Najtrudniej przemówić do milenialsów.
Coś ty, świetnie ci idzie.
Kurwa, fajowo być gangsterem!
Spadaj, Wade!
Wszystko zepsujesz!
Idzie coraz łatwiej.
Chodu!
Dziś go zabiję.
Nie zatrzymasz mnie!
Nawet biega jak zbok.
Jak internetowy pedofil, co szuka laptopa.
Został jeden pocisk.
Czekaj. Jeszcze sekundka.
Dam radę.
- Russell! - Odejdź! Idź do domu!
Pogadajmy. Nie musisz tego robić.
Tamten skurwiel...
zasłużył na śmierć.
Skrzywdził cię. Teraz ty chcesz krzywdzić innych.
Ale wygra, jeśli go zabijesz.
Spełni się wszystko, co mówił. Nawet gorzej.
Jesteś dzieckiem.
Nie chcesz nikogo zabić.
A ty skąd wiesz?
Bo w tobie byłem.
Źle to ująłem.
Byłem w twojej skórze.
Też mało przyjemne.
To słaba metafora.
Ważne, że...
są inni ludzie.
Na tym jebanym świecie są ludzie,
którzy nie skrzywdzą cię tak jak on.
Nie jest za późno. Nie rób tego.
Żałuję, że cię zostawiłem.
Żałuję, że tam zostałeś.
Nie mogę ci ufać.
Nikomu nie mogę!
Świetny dzieciak.
Nie zatrzymasz mnie!
Mam ostatni pomysł.
Bardzo kiepski, nawet jak na mnie.
Co ty robisz?
Ostatnia prosta, mały.
Jeśli masz kogoś zabić...
Błogosławieni nieczyści...
...to tylko mnie.
...których leczy mój dotyk!
Chuj z tym!
Puścili to w zwolnionym tempie?
Niedobrze.
Zupełnie.
Poświęciłeś się dla mnie.
No.
Najlepsze, co zrobiłem.
Mówiłem, że mi zależy.
Dobry z ciebie dzieciak.
Ej.
Misiek. Udało się.
Dzięki tobie.
Nie, Wade. Dzięki tobie.
Zostaw. Zostaw!
Nie przeszkadzaj.
Serce w końcu przywiodło mnie tam, gdzie trzeba.
Popierdolona ta zagadka.
Tak mi przykro.
Daj spokój.
Od dawna się o to starałem.
Tylko nie odchodźcie.
Nie chcę tak bez publiki.
Nie ruszamy się stąd.
Liczę, że Akademia ogląda.
Spokojnie.
Tato.
Tato, czy mnie słyszysz?
Tato, czy odnajdziesz w mroku... mnie?
Zanim odejdę...
Wybaczcie, to nie koniec.
Domino.
Tobie oddaję mój zegarek z Pory na Przygodę.
Wyszło, że to ja miałem fart.
Dzięki.
Sabrino, nastoletnia czarownico.
Było wprost rozkosznie.
- Cześć, Yukio. - Cześć.
I ty.
Blachociągu.
Nie zawsze byłem dobrym kumplem.
Ale ty dla mnie tak.
Dziękuję.
Powiedz „kurwa”.
No weź, tylko raz. Powiemy to razem.
Raz, dwa, trzy.
Kurwa.
Idziesz do piekła za bluzgi.
Teraz ty, Cable.
Wracaj do rodzinki i pozdrów ją ode mnie.
I obiecaj mi jedną rzecz.
Że przestaniesz patrzeć na kolor skóry, a zaczniesz na charakter.
- Jezu. - Ziomuś?
Jesteś. Cześć.
Zostałeś superbohaterem.
Słuchaj.
„Rodzina” to nie brzydkie słowo.
Jasne?
Gdzieś znajdziesz swoją.
Trzeba tylko poszukać.
Wiecie, przez chwilę...
był z nas całkiem niezły zespół.
Tak trudno odejść.
Tak fajnie mi się z wami leży.
Tak fajnie.
Ale już to czuję. Nadchodzi.
Czuję, jak dusza ulatuje z trupa.
Widzicie?
Widzicie to piękne światełko?
O, tam.
Nie, to słońce. Nie gapcie się na nie.
Jeszcze parę słów na koniec.
Dzięcioł.
Parodontoza.
Banialuki.
Ulepimy dziś bałwana?
Wybacz spóźnienie.
Parę sprawnych inaczej dzieci utknęło na drzewie.
Nie.
- Ale jednemu pomogłem. - Fakt.
- Ma fatalne imię. - Bardzo. Nie było jak powiedzieć.
Czy to niebo?
Teraz już tak.
Przykro mi.
W porządku.
Tak za tobą tęskniłem.
Coś się stało?
Jeszcze nie czas.
Jak to jeszcze nie?
Udało mi się.
- Nie zostaniesz. - Nie.
Zostaję. Bez ciebie się stąd nie ruszam.
Spokojnie.
Spotkamy się, ale jeszcze nie teraz.
- Potrzebują cię. - Kto?
Brzydkie słowo.
Po co?
Zobaczysz.
Będę czekać.
Kocham cię.
Wiem. Ja ciebie też.
Idź już.
Dalej, zmykaj stąd.
Idź.
Daj buziaka dla kociaka.
To chodź.
Nie bzykaj Elvisa.
- A ty Colossusa. - Co?
- No to napierdalamy. - Pół minuty.
Zapomniałem spytać, po co ci ten dziwny brudny misiek.
Należał do mojej córki.
Nazywa się Hope.
Co ty robisz?
Ktoś machnął w prawo.
Puścili to w zwolnionym tempie?
Poświęciłeś się dla mnie.
Na to wygląda...
Lity ołów pierwszej próby.
Ty pierdzielony podróżniku w czasie!
Zrobiłeś to dla mnie?
Zaraz. Ale już nie wrócisz.
Zużyłeś resztkę energii. Co z twoją rodziną?
Już nic jej nie grozi. I to nie dla ciebie.
Zostanę tu jakiś czas.
Dopilnuję, żeby świat się do reszty nie spierdolił.
Nie, to dla mnie.
Wcale nie.
- Tak. - Nie.
- Czuję, że tak. - Wiem, że nie.
Dobra, rzućmy monetą.
Reszka - dla mnie, orzeł - dla mnie.
Nawet nie patrzę, bo dla mnie.
Powtórz to.
- Dla mnie. - Jezu.
- Zerwę obrożę. - Chciałoby się.
Nie schodzą ot tak.
Wade.
Mam pomysł.
Nie, błagam. Tylko nie to.
Już wolę zejść na raka.
Długopis obrzydliwszy od miecza.
Chce szyfr.
Może... siedem.
Wyluzuj, farciaro.
To nie jedna cyfra.
Jezu, scenarzyści!
Ma się to.
Wsadź sobie do portfela.
Nie wiem, jak ci dziękować.
Ale wiem, jak się tuli.
- Nie. - Tak.
No dawaj.
Chodź.
Styk miednic.
I napletków.
Proszę. To się nazywa „doking”.
Masz tam kosę?
- Mam tam kosę. - To już się cofam.
Nie chcę być całkiem jak Jentł.
Udajmy, że to się nie stało.
Chodź do domu, Russell.
Wszystkie podłe mutanty spłoną z chłopcem w piekle!
Wasze dusze nie dostąpią zbawienia!
A twoja, zboku?
Nie, dosyć! Stać nas na więcej!
Jesteśmy lepsi!
Dość tej przemocy i rozlewu krwi.
Niech go karma rozliczy.
Nadszedł dzień sądu!
Żal mi go, był super.
Odwaga, skurwiele!
I karma, skurwielu.
Słyszałem, jak jechałeś.
Mało się nie zlałem.
Daj mi więcej.
No jasne, Brązowa Pantero.
Chodźmy, nim Sraggernaut się ocknie.
Zabieracie się z nami?
Odwieziemy dzieci do dworku.
Jesteśmy X-Menami.
Nie. X-Ludźmi.
Ekstra ćwoku.
Gra słów, ładnie.
- Pa, Wade. - Pa.
Weźcie dwa i pół metra chromu,
szczyptę odwagi,
szklankę farta,
kapkę rasizmu,
ciutkę cukrzycy
i całą taczkę raka. Co wam wyjdzie?
Odpowiedź brzmi: rodzina.
Wcale was nie wkręcałem, że to kino familijne.
Morał z tego dwojaki.
Że musicie sprawdzić w googlu, co to dubstep.
I że każdy musi do kogoś należeć.
ZGINĄŁ OD PIANY DO KĄPIELI
Pa, pa, przyjaciele!
I AKCJA!
Brawo, Juggs!
Tańcz, Blaszaku, tańcz!
Gdzie moje nazwisko, kurde?
Kicha.
Jak Kubuś Puchatek
Uśmiech dla Babci Pool!
DO ZAŁATWIENIA: 1. Pokój na świecie 2. Zadzwonić do Dopindera 3. Zabić złoli
Oto moc X-Force
Tak się robi kasę
Niesamowite, że coś tak małego potrafi cofać czas.
Zreperuj to, Jedenastka, albo idę do Genius Baru.
Cable cię zamorduje.
Nie znam typa.
Dlatego pomagam.
Niezbadane są moje ścieżki, co nie? Miłego.
Pa, Wade!
Pa, Yukio!
To był kiepski pomysł.
Co myśmy zrobiły.
Oby szpatułka była ostra.
Zaraz wracam!
Na stówę nazwiemy dziecko Cher!
Peter!
X-Force!
Odejdź! Idź stąd!
Ale X-Force!
Nie ma żadnego X-Force.
Dobra. Przyznaję, było ciut strasznie!
Idź do domu, misiaczku.
Dobra. Dasz Domino mojego maila?
To ty, Wade?
Stryker wreszcie zamknął ci mordę.
Cześć, to ja. Nie drap. Tylko ogarniam bajzel w czasie.
Całuski.
Witaj w lidze mistrzów, mały.
ZIELONA LATARNIA
Nie ma za co, Kanado.
Tłumaczenie: Piotr Kacprzak Michał Wojnarowski