บอกความจริงฉันมา
คุณต้องทำอย่างนี้จริง ๆ เหรอ
ฉันอยากได้ยินคุณพูด
คุณรู้อยู่แล้วว่าผมจะพูดอะไร
ถ้าอย่างนั้นก็พูดสิ
พูดมาเดี๋ยวนี้
โอเค
นอกจากข้อปฏิบัติในดราม่าเวิลด์ ยังมีกฎเกี่ยวกับการอำนวยความสะดวก
กฎข้อที่หนึ่ง
"รู้จักตัวละครของคุณ"
- คุณอยากได้เหรอ - ใช่ เอามา ๆ
- แน่ใจนะ - ได้โปรด
เอาไป นั่นชุดคุณ
นี่คือซอยอน
ผมชอบเธอมาก
สวัสดีค่ะ ฉันแคลร์ น้องสาวของเซธ
ยินดีจริง ๆ ที่ได้รู้จักคุณ
ยินดีเช่นกันค่ะ
กฎข้อที่สอง
"อย่าเข้าไปยุ่งกับเหตุการณ์โดยตรง"
ตายแล้ว
นำของไปวางไว้ แล้วคอยดูห่าง ๆ
กฎข้อที่สาม
"อย่าดูละคร"
อย่าดูละคร
พูดอีกอย่าง สำหรับพวกเขา นี่ไม่ใช่รายการทีวี
คุณจะรู้สึกยังไงถ้ามีใครก็ไม่รู้ มาจ้องดูช่วงเวลาใกล้ชิดของคุณ
มัน นั่นแหละ
กฎข้อที่สี่
และนี่คือข้อที่สำคัญที่สุด
ตัวละครพวกนี้จะรู้ไม่ได้ ว่าพวกเขาอยู่ในละคร
ถ้ามีความลับที่คุณรู้ แต่พวกเขาไม่รู้ คุณจะบอกเขาไม่ได้
นี่คือกฎพื้นฐานสี่ข้อ ของการอำนวยความสะดวก
"ถ้ามีการฝ่าฝืนกฎด้วยเหตุสุดวิสัย ให้คุณไปดูที่ภาคผนวกสอง"
แต่คุณไม่จำเป็นต้องดู ภาคผนวกสองหรอก ใช่ไหมแคลร์
ไม่ ๆ
แต่ เผื่อไว้ก่อนไหม
ไม่ว่าจะยังไง คุณไม่อยากกลายเป็น ส่วนหนึ่งของเนื้อเรื่องหรอก
- เชื่อผม - โอเค โอเค
พูดสิ พูดมาเดี๋ยวนี้
ขอฉันขัดจังหวะหน่อยนะคะ
พระเจ้า คุณนี่นา
และ คุณด้วย
พระเจ้า ฉันรักพวกคุณ
ขอโทษด้วยครับ
อะไรกัน
ขอบคุณพระเจ้า
แน่ล่ะ เขาไม่ได้รักเธอ เขารักน้องสาวเธอต่างหาก
คุณเพิ่งฝ่าฝืนกฎทุกข้อ ในเวลาไม่ถึงสิบวินาที
โทษที ฉันบ้าดาราไปนิด นั่นใช่...
ใช่ ใช่เลย
ซึ่งไม่ใช่สัญญาณที่ดี
นี่ไม่ใช่ละครของพวกเขา พวกเขาไม่ควรอยู่ที่นี่
การข้ามเรื่องของตัวละคร คือสัญญาณว่าดราม่าเวิลด์กำลังแย่
ซึ่งก็คือเหตุผลที่คุณมาอยู่ที่นี่
เพื่อช่วยทำให้ทุกอย่างถูกต้องอีก
จริงสินะ
- เพราะฉะนั้น... - ได้
(ตอนที่สาม)
หาอะไรอยู่เหรอ
เกลือน่ะ
อยู่ในที่เก็บอาหารแห้งน่ะ
ขอบคุณค่ะ คือ ฉันหมายถึง...
ฉันยังใหม่อยู่ ยังพยายามเรียนรู้เรื่องต่าง ๆ
ถ้าอยากให้ช่วยก็บอกฉันนะ ฉันจะช่วยสอนเธอทุกอย่างเอง
เดี๋ยวนะ
เรียบร้อย
ฉันรู้ว่าการเป็นเด็กใหม่รู้สึกยังไง
ฉันเข้าใจแล้วล่ะ ว่าทำไมเขาถึงชอบคุณนัก
ใครเหรอ
เชฟไง
เขาไม่ได้ชอบฉันหรอก เขาชอบผู้หญิงคนนั้นต่างหาก
เธอทั้งสวยทั้งเซ็กซี่
และพวกเขายังรู้จักกันมาตั้งนาน
ในขณะที่ฉันก็แค่...
ฉันรู้จักตอนนี้นี่
อะไรนะ
เปล่าค่ะ เปล่า แค่...
แบบว่า...
คุณสวยมาก
ให้เขาเห็นมันสิ
สักครู่นะคะ
- คุณนายปาร์ค ประหลาดใจจังค่ะ - สวัสดีจ้ะ
- ทางนี้เลยค่ะ - จ้ะ
เสิร์ฟด้วย
ค่ะเชฟ
- รู้ไหมว่าโต๊ะสิบอยู่ไหน - รู้ค่ะเชฟ
ดี ที่นั่งหนึ่ง ที่นั่งสอง
คุณดูแปลกไปนะ
ฉันปล่อยผมลงมาค่ะ
รวบขึ้นไปซะ นี่มันห้องครัวนะ
ขอโทษค่ะเชฟ
- ได้เอาเห็ดมาหรือเปล่า - ขอโทษค่ะ ฉันลืม
- ตอนไปเอาก็หยิบคาเวียร์มาด้วยนะ - ค่ะเชฟ
ฉันเก็บโต๊ะนี้ไว้ให้คุณตลอดเลยค่ะ
เหรอจ๊ะ
เชฟคะ แม่คุณเพิ่งมาถึง
ไม่บอกกันก่อนตามเคย
เอาสลัดกับหมูสามชั้นไปให้เธอก่อน
ค่ะเชฟ
คุณช่วยอยู่เป็นเพื่อนแม่ผมทีได้ไหม
โต๊ะแปดนะคะเชฟ
นี่
ไม่นะ
แล้วเขาเห็นลุคใหม่คุณไหม
ฉันโดนด่าว่าทำตัวไม่เป็นมืออาชีพ
คุณควรจะ...
ถ้าคุณลองแนะนำตัวกับแม่เขาล่ะ
ถ้าคุณเอาอาหารไปเสิร์ฟให้เธอ
และพูดว่า "สวัสดีค่ะ คุณปาร์ค ยินดีที่ได้รู้จัก"
ทำให้เธอประทับใจ
ไม่ได้หรอก
คุณทำได้
คุณนายปาร์ค ที่จริงฉันมีความคิด สำหรับอาหารแช่แช็งปาร์ค...
อย่างที่คุณรู้ คนเริ่มจะอาศัยอยู่ คนเดียวมากขึ้น และ...
ขอโทษด้วยค่ะ คุณนายปาร์ค
ผู้ช่วยเชฟของเรายังเรียนรู้งานอยู่
เสิร์ฟด้วย
ครับเชฟ
คุณคิดว่ากำลังทำอะไรอยู่
คุณบอกให้ฉันอยู่เป็นเพื่อนแม่คุณ ฉันก็เลย...
ผมไม่ได้ขอคุณ
คุณเป็นผู้ช่วยเชฟ อยู่ในที่ของตัวเองไปสิ
ไปทอดหมูสามชั้นกับเนื้อลูกวัว เป็นจานเรียกน้ำย่อยให้เธอ
ค่ะเชฟ
อะไรเหรอ
แคลร์ คุณพยายามมากเกินไป
คุณต้องละเอียดอ่อน ล่องหน
คุณไม่อยากเสี่ยง มีเนื้อเรื่องของตัวเอง
ฉันพยายามอยู่
ดีจริงที่อุตส่าห์โผล่หน้ามาให้เห็น
ฉันแวะมาดูว่า ร้านเล็ก ๆ ของแกเป็นยังไงบ้าง
สวัสดีเช่นกันครับ
แกคงไม่ดีใจที่เห็นฉันสินะ
คิดไหมว่าจุนใส่สูทแล้ว ดูดีกว่าเยอะเลย
ชุดเชฟนี่ดูดชีวิตไปจากแกจนหมด
จุนใส่อะไรก็ดูดีเสมอแหละค่ะ
แต่ที่คุณพูดก็มีเหตุผล
ใส่สูทดี ๆ กับเนคไทดูดีกว่าเยอะเลย
เกิดอะไรขึ้น
ฉากย้อนอดีต
ไม่นะ เขาเจอแต่ปัญหา
พนันว่าเกี่ยวกับการฆาตกรรมของพ่อเขา
ไม่ ฆ่าตัวตาย
ผมต้องกลับไปแล้ว
ผมรู้ว่าในกฎ ไม่ได้บอกไว้ชัดเจน แต่...
คุณตกหลุมรักตัวละครหลักไม่ได้ คุณรู้ใช่ไหม
อะไรนะ
- ทอดของโต๊ะสี่กับเจ็ดเลย - ค่ะเชฟ
ซอยอน จานเรียกน้ำย่อยของแม่ผม เป็นยังไงบ้าง
ขอโทษค่ะเชฟ แต่ไม่มีใบสั่งอาหาร
ผมสั่งปากเปล่าไปไง
ทำเดี๋ยวนี้เลย
คุณมีอะไรอย่างอื่น ที่จะเสิร์ฟให้เธอได้ไหม
ฉันมีพาสต้าสามจานที่แบ่ง เป็นสี่ได้ค่ะ
พอแล้ว ผมทำเอง คุณทำความสะอาดไป
เซธ พวกเขาไม่เคย เจอคืนแย่ ๆ แบบนี้เลย
ฉันจะทำยังไงดี
ผมก็ไม่รู้ แต่...
ทุกอย่างที่คุณทำอยู่ตอนนี้ มันไม่ช่วยเลย
(เดอะลิเบอร์ทีน)
เชฟ
เสิร์ฟด้วย
ผู้ช่วยเชฟ
ผู้จัดการ
ไปตามผู้ช่วยเชฟมาหน่อย
- เธอทำอะไรน่ะ - ประตูน่ะค่ะ
ใครบอกให้เธอพักได้
เปล่าค่ะ ประตูมันล็อก
ล็อกเหรอ
เสิร์ฟ โต๊ะสอง หก กับเจ็ด
- เชฟ ไฟค่ะ - โต๊ะไหน
- ไฟค่ะ - ทุกโต๊ะก็ทำไปหมดแล้วนี่
ไม่ ๆ ไฟไหม้ ไฟไหม้
- ไม่ ๆ ไฟไหม้ - แคลร์ อย่า
ให้ตายสิ
พ่อของแกคงจะดีใจที่ได้เห็นภาพนี้
แม่...
ฉันอยากให้แกคิดถึง ชีวิตที่แกเลือกให้ตัวเองที่นี่
เพราะดูเหมือนมันจะสิ้นเปลือง ทั้งเวลาและเงิน
ขอโทษค่ะ ประตูล็อกตามหลังฉัน...
ไม่นะ
ปิดร้าน
ฉันขอโทษค่ะ ฉันแค่ ฉันเห็นไฟไหม้แล้วก็อยากช่วย...
ถ้ากระทะติดไฟ เธอแค่เอาผ้าคลุมมันก็พอ
ฉันขอโทษค่ะ ฉันกลัวแล้วก็...
เป็นความผิดฉันเองค่ะเชฟ
ฉันไม่น่าเปิดเตาทิ้งไว้ หักเงินเดือนฉันก็ได้ค่ะ
มันไม่เกี่ยวกับเงิน
มันเป็นเรื่องของ การขาดความเป็นมืออาชีพ
ผมจะเปิดร้านอาหารได้ยังไง ถ้ายังไว้ใจผู้ช่วยเชฟไม่ได้
- หมายความว่ายังไงคะ - ผมปล่อยเรื่องนี้ไปไม่ได้
ไม่ว่าจะเป็นอะไร...
ผมจะไม่ยอมให้มีเรื่องแบบนี้ในครัวผม
ผมพยายามจะทำธุรกิจอยู่นะ
นี่คุณ...
คุณจะไล่ฉันออกเหรอคะ
ใช่
ผมคิดว่าน่าจะดีที่สุด
คำบรรยายโดย: พรรณพัทธ ธรรมศรีสวัสดิ์