Bana doğruyu söyle.
Bunu yapmak zorunda mısın?
Duymak istiyorum.
Ne söyleyeceğimi zaten biliyorsun.
O zaman söyle.
Söyle, hemen!
Peki.
Dramaworld'ün kurallarına ek olarak, kolaylaştırmanın da bazı kuralları var.
Kural bir.
"Karakterini tanı."
-İstiyor musun? -Ver onu!
-Emin misin? -Lütfen!
Al bakalım. Senin.
Seo-yeon ile tanış.
Ona bayılıyorum.
Merhaba, ben Claire. Seth'in kız kardeşiyim.
Tanıştığımıza çok sevindim.
Ben de.
Kural iki.
"Olayları doğrudan etkileme."
Ortamı hareketlendir. Sonrasında arkana yaslanıp izle.
Kural üç.
"Duygusal şeyleri izleme."
Duygusal şeyleri izleme.
Diğer bir deyişle, bu onlar için bir TV programı değil.
Manyağın biri en özel anlarında sana dik dik baksa sen nasıl hissedersin?
Bu... Anladın işte.
Kural dört.
En önemlisi bu.
Bu karakterler, bir TV dizisinde olduğunu bilmemeli.
Onlara senin bilip onların bilmediği sırları anlatamazsın.
Bunlar kolaylaştırmanın beş temel kuralı.
"Kurallardan biri mücbir sebeplerden dolayı ihlal edilirse Ek İki'ye bak."
Bekle, Ek İki'yi görmen gerekmiyor, değil mi Claire?
Ama... Ne olur ne olmaz.
Ne olursa olsun olay örgüsünün içine girmek istemezsin.
-Güven bana. -Tamam!
O zaman söyle, hemen!
İçkilerinizi tazeleyeyim.
Aman tanrım, sensin.
Ve sensin!
Tanrım, size bayılıyorum!
Çok üzgünüm.
Ne?
Tanrıya şükür!
Tabii onu sevmiyor. Onun kız kardeşine aşık.
On saniye içinde her kuralı bozdun.
Üzgünüm, onları görünce biraz çarpıldım. Ama o--
Evet, oydu.
Bu iyiye işaret değil.
Bu onların dizisi değil. Burada olmamalıydılar.
Atlamalar, Dramaworld'de işlerin iyiye gitmediğine işaret eder.
Zaten bu nedenle buradasın.
İşleri düzeltmek için.
Doğru.
-O zaman... -Doğru.
Ne arıyorsun?
Tuz?
Kuru depolama alanında.
Teşekkürler. Demek istediğim...
yeniyim. Öğrenmeye çalışıyorum.
Yardıma ihtiyacın olursa söyle. Sana her şeyi öğreteceğim.
Bir saniye dur.
Şimdi oldu.
Yeni kız olmak nasıl bir şeydir bilirim.
Senden neden hoşlandığını görebiliyorum.
Kimin?
Şefin.
Benimle ilgilenmiyor ki. Gözü onda.
O seksi ve çekici bir kız.
Birbirlerini ezelden beri tanıyorlar.
Bense sadece...
Bu anı biliyorum.
Ne?
Yok bir şey.
Sadece...
Sen çok güzelsin.
Bunu görmesini sağla.
Bir dakika, lütfen.
-Bayan Park, ne güzel bir sürpriz. -Merhaba, tatlım.
-Bu taraftan. -Pekala.
Servis!
Evet, şef?
-Masa onun yerini biliyor musun? -Evet, şef.
Güzel. Pozisyon bir, pozisyon iki.
Sende bir değişiklik var.
Saçlarımı açtım.
Topla. Mutfaktayız.
Özür dilerim, şef.
-Mantarları aldın mı? -Özür dilerim, unuttum.
-Hazır oradayken biraz havyar da al. -Tamam, şef.
Bu masayı hep size ayırıyorum.
Gerçekten mi?
Şef, annen geldi.
Yine haber vermedi.
İlk salata, sonra domuz eti servis edin.
Peki, şef.
Onu benim için oyalar mısın?
Masa sekiz, şef.
Ne oldu? Yeni halini fark etti mi?
Profesyonel olmadığım için azar yedim.
Biliyor musun?
Annesiyle tanışsana.
Mesela, yemeğini sen götür ve...
"Merhaba Bayan Park. Memnun oldum." falan desen?
Etkile onu.
Yapamam.
Yapabilirsin.
Bayan Park, Park Frozen Gourmet ile ilgili bazı fikirlerim var.
Bildiğiniz gibi artık daha fazla kişi tek başına yaşıyor ve...
Kusura bakmayın, Bayan Park.
Sos şefimiz hala öğrenme sürecinde.
Servis!
Evet, şef.
Ne yaptığını sanıyorsun?
Annenize arkadaşlık etmemi istemiştiniz.
Senden istemedim.
Sen sos şefisin! Lanet olası istasyonunda dur!
Ana yemek olarak başka domuz eti ve dana eti hazırla.
Peki, Şef.
-Ne oldu? -Claire, sınırları zorluyorsun.
Göze çarpmaman, görünmez olman gerekiyor.
Kendi olay örgünü yaratmak istemezsin.
Deniyorum.
Sonunda yüzünü görebildim.
Küçük restoranında işler nasıl gidiyor, görmek istedim.
Sana da merhaba.
Beni gördüğüne sevinmedin sanırım.
Sence de Joon takım elbise giyse daha iyi görünmez mi?
Bu şef üniforması hayatını sömürüyor.
Joon ne giyse yakışır.
Ama haklısınız.
Hoş bir takım elbise ve kravatla daha da çarpıcı olur.
Neler oluyor?
Geriye dönüş.
Çok derdi var!
Babasının cinayeti olduğuna eminim.
Hayır, intiharı.
Geri dönmem lazım.
Kurallarda açıkça belirtilmiyor ama...
başrol oyuncusuna aşık olamazsın. Biliyorsun değil mi?
Ne?
-Masa dört ve yedinin yemeklerini yapalım! -Peki, şef!
Seo-yeon, annemin ana yemeği nasıl gidiyor?
Üzgünüm şef ama sipariş kağıdı yoktu.
Sözlü olarak söyledim.
Hemen pişir!
Ona servis edebileceğim bir şeyin var mı?
Üç porsiyon tekerlek makarnam var, ama dörde çıkarabilirim.
Bu kadar yeter. Ben hallederim. Şunları topla yeter.
Hiç bu kadar kötü bir gece geçirmemişlerdi, Seth.
Ben ne yaptım?
Bilmiyorum ama ne yapıyorsan işe yaramıyor.
-Şef! -Servis!
Sos şefi!
Müdür.
Müdür!
Sos şefimi bulabilir misin?
-Ne yapıyorsun? -Kapı!
Mola verebileceğini kim söyledi?
Hayır, kapıda kaldım.
Kapıda mı kaldın?
Servis! Masa iki, altı ve yedi!
-Şef, ocak! -Ne olmuş?
-Yanıyoruz! -Biliyorum çok sıcak!
Hayır! Yangın!
-Yangın var! -Claire, yapma!
Tanrım.
Baban bunları görse çok mutlu olurdu.
Anne--
Kendin için seçtiğin hayatı gerçekten gözden geçirmeni istiyorum.
Sadece zaman ve para israfı gibi görünüyor!
Pardon, kapı arkamdan kapandı...
İnanamıyorum.
Restoranı kapatın.
Üzgünüm. Ateşi görünce, yardım etmek istemiştim.
Tencere yanıyorsa üzerini kapat. Tek yapman gereken bu.
Çok üzgünüm. Korktum ve--
Bu, benim hatam, şef.
Ocağı açık bırakmamalıydım. Maaşımdan kesebilirsiniz.
Sorun para değil.
Sorun profesyonel olmaman.
Kendi sos şefime güvenemedikten sonra restoranı nasıl çalıştırabilirim ki?
-Pardon? -Böyle devam edemem.
Bu her neyse...
mutfağımda olamaz.
Burada iş yapmaya çalışıyorum.
Beni...
Beni kovuyor musunuz?
Evet.
Bence en iyisi bu olacak.