(ตอนที่สี่)
กาแฟสองถ้วยครับ
ค่ะ
การย้อนอดีต...
ฉากเล่าความฝัน...
คาราโอเกะ ฉันชอบคาราโอเกะ
แน่นอน ทุกคนชอบคาราโอเกะ ทั้งนั้นแหละ
นี่ดราม่าเวิลด์นะ
โรคที่รักษาได้และไม่ได้
การเป็นลมเหรอ
อ๋อ
พระเอก แม้แต่พระรอง จะให้ผู้หญิงล้มกระแทกพื้นไม่ได้
มันเหมือนกับจิตใต้สำนึก
- กาแฟได้แล้วค่ะ - ลองดูสิ
เป็นอะไรไหมครับ
โชคดีนะที่ผมอยู่ตรงนี้พอดี
ขอบคุณค่ะ
- เจ๋งนี่ - พร้อมสั่งหรือยังคะ
- ที่นี่ดราม่าเวิลด์ - ขออเมริกาโน่เย็นครับ
เรื่องบางอย่างจะมีแรงดึงดูดตัวละคร
- พวกเขาห้ามตัวเองไม่ได้ - ฉันจะจำไว้
"บทที่เก้า ความยุติธรรม"
นี่ไม่ใช่ละครประเภทนั้น
โอเค
นี่ไง การควบคุมนอกจอ ใช่เลย โอเค
"อำนาจของการอำนวยความสะดวก อยู่เบื้องหลังฉาก"
โน่น นี่ นั่น...
"การกระทำโรแมนติก ที่ทำให้คนดูประหลาดใจนั้น
แท้จริงแล้วเป็นผล ของความวิริยะอุตสาหะ
- จากการกระตุ้นนอกจอ" - จากการกระตุ้นนอกจอ
พระเจ้าช่วย คุณโอเคไหม
คุณยังไม่ตาย เซธ เขายังไม่ตาย
- หญิงในฝันของผม - ซีวอน เป็นอะไรไหมคะ
คุณเป็นอะไรไป
- ตั้งสติหน่อยสิ - หญิงในฝันของผม
- คุณจะไปไหน ผมขอเบอร์หน่อย - ทำอะไรของคุณน่ะ
ปล่อย
- ขอเบอร์หน่อยครับ - ซีวอน
แคลร์ คุณต้องระวังหน่อย
โลกนี้มันอ่อนไหวมาก
- เขาเพิ่งถูกรถชนนะ - ฉันบอกให้มานี่ไง
นี่มันดราม่าเวิลด์นะ มะเร็งความจำเสื่อม ชนแล้วหนี
ทุกอย่างแค่ทำให้เรื่องดำเนินต่อได้
- แต่ ฉัน... - โอเค ฟังนะ
ผมจะจัดการเรื่องที่คุณก่อไว้
แต่คุณจะอยู่เป็นฉากหลังไม่ได้แล้ว คุณต้องเป็นผู้ช่วยของซอยอน
- ฉันคงทำไม่ได้หรอก - ฟังนะ
ผมจัดการได้แค่ทีละเรื่องนะ แคลร์
คุณต้องไปหาจุน ทำให้เขาจ้างซอยอนอีกรอบ
ทำยังไงล่ะ
นี่ ไปได้
ร้านยังไม่เปิดครับ...
ซอยอน
เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า
ฉันขอนั่งที่นี่ ระหว่างที่หางานทำได้ไหม
ฉันไม่มีเงินไปนั่งร้านกาแฟ
ผมมีกาแฟเยอะเลย เอาไหมครับ
- ค่ะ - เข้ามาเลย
- แคลร์ สวัสดี - สวัสดีค่ะ
คือว่า เรื่องเมื่อคืน...
คุณไม่น่าไล่ซอยอนออกเลย
อย่างนั้นเหรอ
แป๊บหนึ่งนะคะ
(บทที่หก ฉากย้อนอดีต)
โอเค
จำตอนที่ซอยอนเพิ่งเริ่มงาน เป็นเด็กล้างจานได้ไหม
เธอเดินผ่านคุณบ่อย ๆ เพื่อจะได้เห็น
ว่าคุณทำอาหารยังไง ไม่ว่าคุณจะทำอะไรอยู่
ใช่ไหม
โอเค จำตอนที่เธอ...
ลื่นและข้อเท้าแพลง แต่เธอไม่ยอมกลับบ้าน
และเดินกะเผลกขาเดียว ทำงานแบบนั้นทั้งคืน
คุณลองมองไปตรงนั้นหน่อยได้ไหม โอเค
ตรงไกล ๆ โน่น ไกลอีก โอเค และ...
จำตอนที่...
คุณรู้เรื่องทั้งหมดนี่ได้ยังไง
คุณเพิ่งทำงานที่นี่แค่สองวันเอง
ฉัน แบบว่า ฉลาดมาก ๆ น่ะ
คุณ...
ต่างจากคนอื่น
คุณต้องจ้างซอยอนกลับมา
ทำไมล่ะ
รอเดี๋ยวนะ ขอโทษค่ะ
"มั่นใจ หล่อเหลา เย่อหยิ่ง
แต่หวังดีกับนางเอกอยู่เสมอ"
โอเค เหตุผลที่คุณเปิดร้านอาหารนี่
แทนที่จะรับช่วง กิจการของครอบครัว ก็เพราะ
คุณเกลียดความคิดที่ว่า ทุกอย่างถูกแช่แข็ง
คุณอยากได้ที่ที่มีความอบอุ่น
ถูกไหม
มันเป็นคำอุปมา หัวใจคุณต่างหากที่ถูกแช่แข็ง
นี่คือที่ที่ทุกคนได้พบความอบอุ่น บ้านและความรัก
คุณไม่อยากให้มันเป็นอย่างนั้นเหรอ
- คุณพูดถูก - ใช่ ตีมือหน่อย
โอเค
คุณจะบอกเธอว่ายังไง จะชวนเธอมาร้องคาราโอเกะไหม
คาราโอเกะเหรอ นี่ยังไม่เที่ยงเลย
จริงสินะ...
เรียบร้อย
คุณขอโทษเธอหรือเปล่า
ดีกว่านั้นอีก
ไปล้างมือซะ
ดื่มอะไรหน่อยไหม
ฉันไม่มีอารมณ์
ไวน์ข้าวก็ไม่เอาเหรอ
(มาส์กไวน์ข้าว)
คุณนี่บ้าจริง
ระวังนะ
คุณโอเคไหม
ไม่เป็นไรค่ะ
เกิดขึ้นตลอดแหละ
ขูดอันนี้
โรยเกลือนิดหน่อย
น้ำส้มสายชูอีกนิด
คลุกให้เข้ากัน แล้วก็ใส่...
ซอสพริกปีศาจเล็กน้อย
ระวังดี ๆ นะ
มันเป็นสิ่งที่เผ็ดที่สุดบนโลกนี้เลย
แล้ว นี่เราทำอะไรอยู่เหรอคะ
หาทางเอาซอยอนกลับมา
ด้วยหัวไชเท้าแดงเหรอ
ผู้ชายบางคนเป็นนักกวี บางคนก็...
มีอยู่เท่านี้แหละ
- ขอถ่ายรูปเดียวเอง - ผมทำไม่ได้
นะคะ รูปเดียวเอง
- ได้โปรดนะ โดฮวาน - ก็ได้ ๆ ซอยอน
โดฮวาน
แล้ว แคลร์...
เล่าเรื่องตัวคุณให้ฟังหน่อยสิ
ว่าเป็นยังไง
ฉันเหรอ ฉัน ไม่มีอะไรพิเศษ
นี่ คุณไม่คิดเหรอว่าซอยอนน่ะดีกว่า กาอินเยอะเลย
ซอยอนเหรอ
เธอเป็นผู้ช่วยเชฟที่เยี่ยมมาก
คุณมาจากไหนเหรอ
ไม่สำคัญหรอกค่ะ
สำคัญสิ
พ่อผมบอกว่า ถ้าคุณไม่รู้ว่าตัวเองมาจากไหน
คุณก็ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะไปไหน
เคยบอก
พ่อผมเพิ่งเสียไปไม่นาน
ค่ะ ฉันได้ยินมา
พ่อไม่ได้แค่เสียไป
เขาฆ่าตัวตาย
และถ้าผมเข้าใจได้ว่าทำไม
เรื่องอื่น ๆ ก็อาจจะพอมีเหตุผล ขึ้นมาบ้าง
ใช่ คือ...
คือ แบบว่า...
ระวังนะ คุณบาดเจ็บหรือเปล่า
เปล่าค่ะ ไม่หนักมาก แค่ถลอก
พ่อคุณเป็นคนยังไงเหรอ
พ่อฉันเหรอ
พ่อเป็นห่วงฉันมาก คิดว่านะ
โดยเฉพาะตั้งแต่แม่...
ตั้งแต่แม่ไม่อยู่ ทุกอย่างก็ไม่เหมือนเดิม
- เธอ... - ค่ะ
พ่อเปลี่ยนไปมากตั้งแต่นั้น
ไม่ค่อยยิ้มอีก...
ฉันเดาว่าแม่เป็นคนนำความสุขเข้ามา ในความสัมพันธ์
เธอเหมือนพ่อคุณมาก เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข
คุณรู้เรื่องพ่อผมได้ยังไง
ฉัน เปล่าค่ะ หมายถึง ฉัน...
แคลร์
ไม่ ๆ อย่า นั่นจะทำให้มัน...
แย่ลง
โอเค ไม่เป็นไรนะ
โอเค
ใจเย็น ๆ
คุณไม่เป็นไรนะ
นั่นอะไรน่ะ อาวุธเคมีหรือไง
ประมาณนั้น
รอแป๊บนะ
ในปริมาณที่เหมาะสม...
พระเจ้าช่วย
เราควรจะ...
ใช่ กลับไปทำต่อ
การกระทำโรแมนติก เรียบร้อย
เรียบร้อย โอเค เธอจะมาเมื่อไหร่คะ
เธอยังไม่ตอบผมเลย
คุณขอโทษแต่เธอกลับเมินคุณเหรอ
คุณพูดอะไรกับเธอ
"คุณไม่ถูกไล่ออก เข้ามาตอนนี้ได้ไหม"
ใช่
นั่นไม่ใช่คำขอโทษนี่
คุณพูดเรื่องอะไร
"ผมขอโทษ" นั่นเป็นคำขอโทษ
- คุณนี่มัน... - "ผมมันงี่เง่า" ก็เป็นคำขอโทษ
ผมพูดไม่ค่อยเก่ง
คุณไม่ต้องพูดเก่งเพื่อที่จะขอโทษ จุน ขอโทษแค่คำเดียวเอง
คุณต้องไปหาเธอแล้วขอโทษเธอแบบดี ๆ
ก็ได้ ผมจะไป
ถ้าอย่างนั้นมากินนี่กันก่อน โอเคไหม
มันจะได้ไม่เสียเปล่า
ก็ได้
เร็ว ๆ หน่อยแล้วกัน
(เราต้องเจอกัน)
มาเร็วค่ะ เร็วเข้า รีบหน่อย
เราเพิ่งกินมื้อใหญ่มานะ ใจเย็นหน่อย
ดื่มด่ำมันหน่อย
ใช่ คุณเพิ่งทำอาหารมื้อที่ดีที่สุด ในชีวิตให้ฉัน
ฉันขอบคุณมาก แต่คุณต้องตั้งใจหน่อย
- โอเคไหม โอเค - ใช่ ๆ
เพราะคุณต้องการผู้ช่วยเชฟ
และคุณก็รู้ดีพอ ๆ กับฉันว่า คน คนเดียวที่ทำได้ก็คือ...
- อะไรเหรอ - คือ...
ใช่ ซอยอน ผมรู้
จุน
อะไรเหรอ
นั่นใครน่ะ
ผู้หญิง
ผู้หญิงเมาขี่หลัง "แรงดึงดูด"
แปลกจริง
มีปัญหาใหม่แล้ว
เธอจะเปิดประตู และคุณก็จะพูดว่า
"ผมมันงี่เง่า" และ "ผมขอโทษ"
แค่นั้นเอง ง่ายมาก คุณอยากซ้อมกับฉันก่อนไหม
หรือไม่ต้องก็ได้ เพราะเราก็อยู่ที่นี่แล้ว...
ไม่เป็นไร
นายควรจะมีคำอธิบายสำหรับเรื่องนี้นะ
นายบอกว่าฉันจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ ถ้าฉันทำตามที่นายบอก
แล้วจะอธิบายยังไงว่า จุนไปทำอะไรกับเธอ
เป็นผลที่ไม่ได้ตั้งใจ
ถ้าฉันไม่ได้สิ่งที่ฉันต้องการ
นายก็จะไม่ได้ สิ่งที่นายต้องการเหมือนกัน
คุณควรจะระวังน้ำเสียงด้วย
และไม่ต้องห่วงหรอก
ผมได้สิ่งที่ผมต้องการเสมอ
คำบรรยายโดย: พรรณพัทธ ธรรมศรีสวัสดิ์