Dostawa!
Ja wezmę.
Proszę podpisać.
Tu.
Dziękuję.
Czekaj, to dla 303.
Czy to dla mnie?
Jesteś... Nie.
Nie! Nie podpisałaś się.
Niech pan wraca, ona się nie podpisała!
- Powinnaś... - Co za typ bierze nieswoją paczkę?
Co ty tu robisz?
Nie odpisałaś na moje SMS-y.
Czemu nie odpisałaś?
Musisz wrócić do restauracji.
Zwolniono mnie.
Wcale nie.
Wróć.
Bo?
Bo potrzebny mi zastępca szefa kuchni.
I?
I lubię z tobą gotować.
I przeprasza.
Przepraszasz?
Tak.
Tak jakby.
Połowę dostaniesz teraz, a resztę później.
„Tak jakby?"
Nie do końca przeprosiłem, bo to nie do końca moja wina.
Ale za to jesteś skończonym dupkiem.
Myślałam, że zależy ci na sukcesie restauracji!
Pewnie, że mi zależy.
Bez niej nie masz szans!
Twoje wielkie ego wszystko zrujnuje!
Wynocha.
Co?
Wysiadaj z samochodu.
- Joon! - I nie wtrącaj się w cudze sprawy!
Moje ego wszystko zrujnuje?
Ja nie mam ego!
Wredni, zapatrzeni w siebie, protekcjonalni
i piękni... Nienawidzę głównych bohaterów!
Zaraz zdarzy się coś złego.
Dziwne.
I jak poszło?
To mówi samo za siebie.
Nie! Ani mi się waż.
Nie!
Uważaj.
O mój Boże, mam pomysł!
Jeszcze nie zatrudnił nowego zastępcy
więc jest szansa, że zmieni zdanie.
Co się tu dzieje?
Poprosiłam Ga-in, żeby przyniosła kwartalniki z twojej restauracji.
Kierownik Kim zaoferował pomoc.
Rozumiem.
Usiądź, zrobię kawę.
Nie, ja zrobię.
DAMA W OPAŁACH
„Jeśli patelnia zajmie się ogniem, przykryj
ją po prostu. To wszystko”.
Co?
Retrospekcja dźwiękowa? Robię się w tym niezła.
Jesteś pewna, że to się uda?
Wyślij jej SMS-a.
Ja skontaktuję się z nim.
Oby wszystko poszło zgodnie z planem. Dobra.
Dalej szukasz pracy?
Mogłabyś pracować tutaj.
To bardzo słodkie z twojej strony.
Natychmiast przyjedź do restauracji! Mam niespodziankę!
Muszę lecieć.
Poważnie, Mamo,
chyba jest ktoś, kto bardziej nadaje się na to stanowisko.
Twój ojciec chciał, żeby firma została w rodzinie.
Pani Park.
Może Joon i ja pobierzemy się i to ja obejmę stanowisko?
Co takiego?
Proszę się zastanowić.
Wtedy Joon mógłby poświęcić się restauracji, a...
Ga-in!
Od dziecka marzę o poślubieniu cię, Joon.
Przedyskutuję to z twoimi rodzicami.
I Joon...
Kto to może być?
Ja sprawdzę.
Kto tam?
Joon, mamy mało... czasu!
Co ty tu robisz?
Kto to?
- Joon! - Claire?
Proszę wybaczyć, ale potrzebny mi Joon.
Nie możesz!
Teraz zaraz, to ważne.
Dobrze.
- Porozmawiamy o tym później. - Joon!
Wracaj!
Wszystko jest częścią planu.
Czemu zalepiłeś logo samochodu?
Jakie logo?
Mówiłaś, że to ważne.
Bardzo ważne. Musiałam cię odciągnąć od Ga-in i twojej matki.
Co?
Musimy pojechać do restauracji.
To ważne.
Ciebie już nie potrzebuję.
Słuchaj, ja...
byłem okropny przez ten ostatni tydzień.
Bez zastępcy w kuchni
wszystko robię sam
i zaczęły mnie nachodzić wątpliwości.
Co ja robię?
Jaki jest sens prowadzenia restauracji i skoro o tym mowa, sens życia?
No i
wyżywałem się na najbliższym otoczeniu.
Miło, że to przyznajesz.
Joon?
- Tak? - Czy nie powinieneś patrzeć na drogę?
No tak.
Czas leci, siostrzyczko!
Nie, to nie tak miało być!
Joon, Seo-yeon jest w środku!
Co?
Musisz ją uratować!
Co ty wyprawiasz?
Nie!
Nie, Joon!
Joon, spójrz na mnie. Nic ci nie jest.
Wszystko będzie w porządku.
Jest dobrze. Nic ci nie będzie.
Ja...
Nic nie mów.
...uratowałem cię.
Joon! Nie! Obudź się!
Joon, wstań, proszę. Musisz się podnieść.
Musisz się podnieść i uratować Seo-yeon!
Jesteś głównym bohaterem, tylko ty możesz tego dokonać!
Tylko główny bohater może uratować dziewczynę i ocalić restaurację!
Musisz się obudzić! Proszę!
Uratowałeś mnie.
Tak.
Dajcie spokój!