Zbiórka szeregowi
I starsi szeregowi
Wezwijcie kaprali i sierżanta YDG! Sierżancie YDG
Byłem żołnierzem piechoty, który stał na warcie
Tak! Służyłem dla kraju
Mój tato to pokolenie Wojny koreańskiej A ja pokolenie Wysokiej Ceny Ropy
Front to nie zabawa A dekownikom nie do śmiechu
Dniem i nocą szliśmy z pełnym ekwipunkiem
Otwierając torebki z ramen Tu! Tam! Wszędzie!
Gdzie moje puste naboje
Robią tratatatata Wystrzel magazynek
Raz dwa trzy! Ładuj
Mój wierny pasie! Mój bandolierze!
Zbiórka szeregowi I starsi szeregowi
Okaż dumę i lękom czoła staw Bądź silny i oprzyj się pokusie
Oto wojskowe życie! Na styl YDG
Potrząśniemy tyłeczkami Damy z siebie wszystko
Laska dała kosza i śladu po niej brak Cholera! Przepustkę właśnie trafił szlag
Już w porządku! Życzę ci naprawdę dobrze
Utoruję sobie drogę do życia w cywilu
Gdzie moje puste naboje
Robią tratatatata Wystrzel magazynek
Raz dwa trzy! Ładuj
Mój wierny pasie, mój bandolierze!
Co?
Nic, to tylko...
takie smutne.
Claire.
Oboje doskonale wiemy, jaka ona była.
Tak, wiem, była jędzowatą epizodyczną postacią.
Przepraszamy.
Idź.
Ale samobójstwo?
Postać taka jak Ga-in zabiłaby Joona, nie siebie samą.
No i tak samo zginął pan Park,
co było morderstwem.
To nie jest prawdziwe życie, to K-drama,
więc ten, kto zabił pana Parka, zabił też Ga-in, racja?
To nie jest taka drama.
To nie drama kryminalna, to drama romantyczna.
To miała być drama romantyczna.
Tak w ogóle świetnie wyglądasz. Wszystko wyprasowane i schludne.
Bardzo męsko.
Miło, że tak mówisz.
Ty też ładnie wyglądasz.
W końcu to pogrzeb.
Jest nam bardzo przykro.
Dziękujemy, że przyszliście.
To nie jest prawdziwe życie, to K-drama,
więc ten, kto zabił pana Parka i Ga-in
przyszedłby na uroczystość. Powinien, co nie?
Statysta, statysta...
Seo-yeon, nie. Pani Park... może.
- Claire. - Co?
Nie żebym nie doceniał tego twojego śledztwa,
ale to chyba nie pora i miejsce.
A co mam innego robić?
- Nie ma twojego chłopaka. - Joon nie jest moim chłopakiem.
Nie sądzisz, że to dziwne, że go tu nie ma?
Nie sądzisz, że to trochę podejrzane?
Narzeczony zmarłej to jedyna główna postać, której nie ma?
Nie wiem.
Gdzie on jest?
LIBERTINE SETHA WKRÓTCE OTWARCIE
Pilnuj tego! W środku są wszystkie dane o pociskach nuklearnych Korei Północnej.
Nie mogę się teraz tym zająć. Mam własne problemy.
Wszystko w porządku?
Ona i ja nigdy nie byłybyśmy przyjaciółkami,
ale gdybym wiedziała, że stanie się coś takiego...
byłabym dla niej milsza. Tak mi przykro...
Nie płacz, Seo-yeon.
Tak strasznie mi przykro...
Nie masz powodu, żeby się tak czuć.
Jeśli ktoś tu powinien czuć się winny, to Park Joon, że go tu nie ma.
Nie teraz.
Tato, przykro mi, że nie miałem okazji się pożegnać.
I z tobą, Ga-in. Chciałbym ci coś ugotować.
SMAŻONY RYŻ Z KIMCHI
Tato, pamiętasz, jak dla mnie gotowałeś?
Przynajmniej zjedzmy razem ostatni posiłek.
Cały czas nie daje mi spokoju, kto skorzystał na śmierci pana Parka.
Kto skorzystał na śmierci Ga-in. I jest tylko jedna odpowiedź.
Co jeśli zupełnie się myliłam i to Joon jest mordercą?
Joon? Mordercą?
Zastanów się.
Ojciec chciał mu przepisać firmę. Nie żyje.
Ga-in chciała go zmusić do ślubu. Nie żyje.
- Ale on gra główną rolę męską. - Kto inny mógłby to być?
Nie mam czasu na twoje mściwe fantazje.
Próbuję tylko uratować świat.
A co z rozdziałem 9?
- Będziesz musiała odświeżyć mi pamięć. - Rozdział 9! Sprawiedliwość!
W K-dramie życie jest sprawiedliwe.
Jeśli do końca serialu zło pozostanie niezwyciężone,
będzie wpływać na inne dramy, pośrednio lub bezpośrednio.
To lepiej staw mu czoła.
Witam wszystkich.
Nazywam się Seth i jestem właścicielem restauracji
Libertine Setha, która wkrótce będzie miała otwarcie.
Chciałbym wam wszystkim podziękować
za przybycie w celu uczczenia pamięci naszej przyjaciółki, Ga-in.
Chciałbym powiedzieć kilka słów, zanim się na zawsze z nią pożegnamy.
Ga-in odgrywała ważną rolę w naszym życiu.
Nigdy się nie dowiemy, o czym myślała w tych ostatnich minutach.
Jaką rozpacz musiała odczuwać...
by targnąć się na własne życie...
Ale zapamiętajmy ją z jej najlepszych momentów.
Ga-in z pewnością by sobie tego życzyła.
Spoczywaj w pokoju, Ga-in.
A teraz może...
parę słów powie jej narzeczony?
Park Joon, jesteś tutaj?
Sukinsyn.
Tato...
Ga-in...
Próbuję sobie przypomnieć moje najszczęśliwsze chwile z wami,
ale jak bardzo bym się nie starał, mam pustkę w głowie.
Jedyne, czego bym teraz chciał...
Wiem, że to szaleństwo...
ale chciałbym umieć zatrzymać czas.
Cofnąłbym się w czasie do tych szczęśliwych chwil, by je z wami przeżyć.
Ale teraz już wszystko stracone.
Żadnych drugich szans.
Nic już nie ma.
Nic!
Czego, do cholery, chcesz?
Sprawiedliwości.
Próbuję dojść, kiedy wszystko zaczęło się psuć,
i wychodzi na to, że w dniu, w którym zjawiłaś się w mojej kuchni.
Dobra, dobra, Joon Park. Nie zmieniaj tematu.
- Co? - Dlaczego to zrobiłeś?
O czym ty mówisz?
Ja wiem.
Powinnam była wiedzieć od początku. Tylko zaślepiły mnie uczucia do ciebie.
Zaślepiły tak bardzo, że próbowałaś spalić moją restaurację.
O nie, nie będziesz mi tu schodził z tematu.
Jakiego tematu?
Że jesteś mordercą!
Jesteś mordercą, Joon Park.
Brałaś jakieś narkotyki?
Tylko jeden, nazywa się prawda.
- To nie ma sensu! - Tak?
Ani to, że zabiłeś swojego ojca i narzeczoną!
Potem uratowałeś mi życie, żebym cię nie podejrzewała, ale mam cię!
Nikogo nie zabiłem!
To dlaczego nie przyszedłeś na pożegnanie?
Bo zerwałem z nią! Bo nie chciałem się z nią żenić.
I dlatego się zabiła. Przeze mnie!
Gówno prawda!
I po co miałbym zabijać własnego ojca?
Kocham go.
Żebyś nie musiał przejmować firmy.
Masz na myśli firmę, którą przejąłem?
W odróżnieniu od restauracji, którą straciłem?
To po co miałbyś mnie ratować?
Wszystko spieprzyłeś przez to, że mnie uratowałeś.
Głupi idioto!
Ja jestem głupim idiotą?
- Tak. - Tak?
To kim ty jesteś?
Jestem...
jeszcze głupszą idiotką!
Więc...
Wszystko gotowe na nowe otwarcie?
Oczywiście.
Seo-yeon.
Dajmy z siebie wszystko. Naprawdę chcę, żeby to wypaliło.
Dla nas.
Mogę podwieźć cię do domu?
Nie trzeba.
Mam parę rzeczy na głowie i chętnie się przejdę.
Ale jeszcze raz dzięki za wszystko.
Do zobaczenia.
Teraz mi wierzysz?
Myślałam, że w końcu wszystko rozszyfrowałam.
Co rozszyfrowałaś?
Rozdział 9.
Dziwna z ciebie kobieta.
Częściej się tak ubieraj.
Czuję się jak oszust.
Wiedziała, dlaczego nie chciałem się z nią ożenić.
Bo to ona jest jędzą?
Nie.
Bo...
Joon, nie.
Nie możesz. Nie rób tego. Nawet mnie nie znasz.
Dokładnie. Jesteś zagadką.
Wiem, co myśli każda kobieta, którą spotykam,
wiem, co chce usłyszeć, ale ty...
ty jesteś inna.
Jakbyś była kosmitką.
Lepiej się zamknij, Joon.
Nawet to, jak mówisz moje imię.
Nawet tych kilka ostatnich dni, gdy cię nienawidziłem.
A jeszcze nigdy nikogo ani niczego tak nienawidziłem.
Przestań.
Nawet jak oskarżyłaś mnie o zabicia własnego ojca.
I nie sądzę, by było to możliwe, gdybym...
Proszę. Nie.
Spójrz na mnie. Nie.
Dlaczego?
Nie czujesz tego samego?
Nie o to chodzi.
To o co?
Podaj mi jeden powód.
Bo jeśli to nie ty zabiłeś swojego ojca i Ga-in, to ktoś inny to zrobił.
I sprawiedliwości musi stać się zadość.
Co to jest?
To skomplikowane.
Gdybym zobaczyła to, co zaraz zobaczysz, to pewnie bym zwariowała...
Dużo przeszedłeś, a ja nie wiem, co jeszcze mogę zrobić.
Zasada numer cztery.
Najważniejsza ze wszystkich.
Te postacie nie mogą wiedzieć, że są w dramie.
Wiem.
Do kogo ty mówisz?
Wiem, że to ryzykowne...
że świat mógłby się skończyć,
albo nasze twarze mogłyby implodować, albo...
Joon Park!
Mam nadzieję, że to się uda.
Ty jesteś... Park Joon.
- Ten sławny kucharz, prawda? - Co ty tu robisz?