เหล่าทหารรวมตัว
(ตอนที่แปด)
และเหล่าทหารชั้นหนึ่ง
เรียกนายสิบโทและจ่าวายดีจี จ่าวายดีจี
ข้าเป็นทหารเดินเท้าเฝ้ายาม
ใช่ ข้ารับใช้ชาติ
ปู่ของข้าคนยุคสงครามเกาหลี ข้าคนยุคน้ำมันแพง
สนามรบโหดไม่เบา แต่พวกหนีทหารกลับไม่ขำ
ทั้งวันทั้งคืนเราเดินไป
เปิดห่อราเมง ที่นี่ ที่นั่น ทุก ๆ ที่
ปลอกกระสุนข้าอยู่ไหน
ปัง ๆ ยิงกระสุนขึ้นฟ้า
หนึ่ง สอง สาม เติมกระสุน
เข็มขัดคู่ใจ แถบกระสุนปืน
เหล่าทหารรวมตัว และเหล่าทหารชั้นหนึ่ง
ยืนหยัดและสู้ความกลัว แกร่งกล้าและสู้สิ่งยั่วยวน
นี่แหละชีวิตในกองทัพ สไตล์วายดีจี
ส่ายก้น ใช้ชีวิตให้ดีที่สุด
หญิงข้าทิ้งข้าไป วันหยุดถูกยกเลิก
ไม่เป็นไร ขอให้เจ้าได้ดี
ข้าจะหาทางกลับสู่ชีวิตพลเรือน
ปลอกกระสุนข้าอยู่ไหน
ปัง ๆ ยิงกระสุนขึ้นฟ้า
หนึ่ง สอง สาม เติมกระสุน
เข็มขัดคู่ใจ แถบกระสุนปืน
อะไรเหรอ
เปล่า แค่...
นี่มันเศร้าจริง ๆ
แคลร์
เราต่างก็รู้ว่าเธอเป็นอะไร
ใช่ ฉันรู้ เป็นนางร้ายตัวประกอบ
ขอโทษครับ
ไปสิ
แต่เซธ ฆ่าตัวตายเหรอ
ตัวละครแบบกาอิน เธอน่าจะฆ่าจุน ไม่ใช่ตัวเอง
อีกอย่าง คุณปาร์คก็ตายแบบนี้เลย
ซึ่งเป็นการฆาตกรรม
นี่ไม่ใช่ชีวิตจริง นี่คือละครเกาหลี
ใครก็ตามที่ฆ่าคุณปาร์ค คือคนที่ฆ่ากาอิน ใช่ไหม
นี่ไม่ใช่ละครแบบนั้นนะ แคลร์
นี่ไม่ใช่ละครลึกลับ นี่ละครรัก
มันควรจะเป็นละครรัก
จะว่าไปคุณดูดีมากเลยนะ เนี้ยบสะอาด
ดูแมนมาก
พูดดีนี่
คุณเองก็ดูดีเหมือนกัน
ก็นี่งานศพนี่นะ
เราเสียใจด้วยนะครับ
ขอบคุณที่มาครับ
นี่ไม่ใช่ชีวิตจริง นี่ละครเกาหลี
ใครก็ตามที่ฆ่าคุณปาร์คกับกาอิน
จะต้องมางานศพ เขาต้องมาสิ ใช่ไหม
ตัวประกอบ ๆ ...
ซอยอน ไม่ คุณนายปาร์ค อาจจะ
- แคลร์ - อะไรเหรอ
ไม่ใช่ว่าผมไม่เห็นค่า การสืบสวนของคุณนะ
แต่ผมว่าเวลานี้ไม่เหมาะนะ
ฉันไม่รู้จะทำอะไรนี่
- แฟนคุณไม่อยู่นี่ - จุนไม่ใช่แฟนฉัน
คุณไม่คิดว่ามันแปลกเหรอ ที่เขาไม่อยู่ที่นี่
คุณไม่คิดว่านั่น ไม่รู้สิ น่าสงสัยเหรอ
คู่หมั้นของผู้ตาย คือตัวละครเดียวที่หายไป
ไม่รู้สินะ
เขาไปอยู่ที่ไหนกัน
(ร้านเซธ เดอะลิเบอร์ทีน กำลังจะเปิดในเร็ว ๆ นี้)
รักษามันไว้ ความลับของระเบิด เกาหลีเหนือทั้งหมดอยู่ในนี้
ไม่ ๆ ฉันรับมือเรื่องนี้ไม่ได้ ฉันมีปัญหาของตัวเองพอแล้ว
นี่
คุณโอเคไหม
กาอินกับฉัน ไม่มีทางเป็นเพื่อนสนิทกันได้
แต่ถ้าฉันรู้ว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้น...
ฉันคงจะทำดีกับเธอมากกว่านี้ ฉันรู้สึกผิดมาก...
อย่าร้องนะ ซอยอน
ฉันรู้สึกผิดมาก...
คุณไม่มีเหตุให้ต้องรู้สึกแบบนั้นเลย
ถ้ามีใครที่ควรจะรู้สึกผิด ก็คือ ปาร์คจุนต่างหากที่ไม่อยู่ที่นี่
เซธ
ไม่ใช่ตอนนี้
พ่อครับ ผมขอโทษที่ไม่เคยมีโอกาส ได้บอกลาพ่อเลย
คุณด้วย กาอิน ผมอยากทำอาหารให้คุณ
(อาหารแช่แข็งพาร์ค ข้าวผัดกิมจิ)
พ่อครับ จำได้ไหม ที่พ่อชอบทำอาหารให้ผม
อย่างน้อยเรามากินอาหารมื้อสุดท้าย ด้วยกันนะครับ
- เซธ - ว่ายังไง
ฉันเฝ้าถามตัวเองว่าใครที่จะได้ ประโยชน์จากการตายของคุณปาร์ค
ใครจะได้ประโยชน์จากการตายของกาอิน และก็มีอยู่คำตอบเดียว
ถ้าฉันคิดผิดทั้งหมด และจุนคือฆาตกรล่ะ
จุนเหรอ ฆาตกรเนี่ยนะ
ลองคิดดูสิ
พ่ออยากให้เขารับช่วงบริษัทต่อ ตาย
กาอินพยายามบังคับ ให้เขาแต่งงานกับเธอ ก็ตาย
- แต่เขาเป็นพระเอกนะ - แล้วจะเป็นใครไปได้อีกล่ะ
เซธ
ผมไม่มีเวลาเพ้อเจ้อ กับการแก้แค้นของคุณหรอกนะ
ผมพยายามจะช่วยโลกอยู่
แล้วบทที่เก้าล่ะ
- คุณคงต้องช่วยรื้อฟื้นความจำผม - บทที่เก้า ความยุติธรรม
ในละครเกาหลี ชีวิตต้องยุติธรรม
และถ้าความชั่วร้ายไม่ถูกจัดการ ภายในตอนจบของเรื่อง
มันจะไปกระทบละครเรื่องอื่นด้วย
ทั้งทางตรงและทางอ้อม
ถ้าอย่างนั้น คุณก็ควรไปจัดการกับเขาซะ
สวัสดีครับ ทุกคน
ผมชื่อเซธ ผมเป็นเจ้าของร้านอาหาร
ที่กำลังจะเปิดเร็ว ๆ นี้ เซธ ลิเบอร์ทีน
ผมอยากใช้เวลานี้ขอบคุณทุกคน
ที่มาที่นี่เพื่อเป็นเกียรติ แก่เพื่อนของเรา กาอิน
ผมอยากพูดอะไรสักนิด ก่อนที่เราจะต้องบอกลากันตลอดไป
กาอินมีบทบาทที่สำคัญมาก ในชีวิตเราทุกคน
เราไม่มีทางรู้ได้ว่าเธอคิดอะไร ในช่วงนาทีสุดท้ายของชีวิต
ความสิ้นหวังที่เธอคงรู้สึก...
ที่ทำให้เธอปลิดชีวิตตนเอง
เรามาเลือกจำแต่สิ่งดี ๆ เกี่ยวกับเธอดีกว่า
ผมแน่ใจว่า กาอินคงอยากให้เราคิดแบบนั้น
นอนหลับให้สบายนะ กาอิน
และบางที ตอนนี้...
มาฟังคู่หมั้นของเธอบ้างดีกว่าครับ
ปาร์คจุนอยู่นี่หรือเปล่าครับ
สารเลวนั่น
พ่อ...
กาอิน...
ผมพยายามนึกถึงช่วงเวลา ที่มีความสุขที่สุดที่ผมมีกับทั้งคู่
แต่ไม่ว่าจะนึกยังไง ก็นึกไม่ออก
ความปรารถนาเดียวของผมตอนนี้คือ...
ผมรู้ว่ามันฟังดูบ้า
แต่ผมหวังว่าจะหยุดเวลาได้
และย้อนเวลากลับไปยังช่วงแสนสุข และใช้เวลานั้นกับพวกคุณ
แต่ทุกอย่างมันจบแล้ว
ไม่มีโอกาสแก้ตัว
ทุกอย่างหายไปหมดแล้ว
หายไปหมด
คุณต้องการอะไร
ความยุติธรรม
รู้อะไรไหม
ผมพยายามคิดว่าทุกอย่าง เริ่มผิดพลาดไปตอนไหน
และทุกอย่างดูเหมือนจะเกิดขึ้น ในวันที่คุณมาที่ครัวของผม
พยายามดีนี่ จุนปาร์ค อย่ามาเปลี่ยนเรื่องเลย
อะไรนะ
ทำไมคุณถึงทำแบบนั้น จุน
พูดอะไรของคุณ
ฉันรู้
ฉันน่าจะรู้ตั้งแต่แรก แต่กลับมองไม่เห็นเพราะมีใจให้คุณ
ตาบอดเพราะความรู้สึก จนต้องเผาร้านอาหารผม
ไม่ ๆ คุณจะพูดหนีปัญหาไม่ได้
ปัญหาอะไร แคลร์
ที่คุณเป็นฆาตกรไง
คุณเป็นฆาตกร จุนปาร์ค
นี่คุณเมายาหรือเปล่า
ยาเดียวที่ฉันเมาอยู่คือความจริง
นั่นฟังไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย
อย่างนั้นเหรอ
การฆ่าพ่อตัวเอง หรือว่าฆ่าคู่หมั้นก็เหมือนกัน
แล้วคุณก็ช่วยชีวิตฉัน ฉันจะได้ไม่รู้ทันคุณ แต่ฉันรู้ทัน
ผมไม่ได้ฆ่าใคร
แล้วทำไมคุณไม่ไปที่งานศพ
เพราะผมบอกเลิกกับเธอ เพราะผมไม่อยากแต่งงานกับเธอ
เธอถึงได้ฆ่าตัวตาย เป็นเพราะผม
โกหก
ถ้าอย่างนั้น ผมจะฆ่าพ่อตัวเองทำไม
ผมรักพ่อผม
คุณจะได้ไม่ต้องรับช่วงบริษัทต่อ
คุณหมายถึงบริษัทที่ผมรับช่วงต่อ
แทนที่ร้านอาหารที่ผมเสียไปน่ะเหรอ
ถ้าอย่างนั้นคุณช่วยชีวิตฉันทำไม
คุณทำมันพังหมด ที่นี่เละเทะไป หมดเพราะคุณช่วยชีวิตฉัน
ตาโง่ คนโง่เง่า
ผมโง่เง่าเหรอ โง่เง่าอย่างนั้นเหรอ
- ใช่ - เหรอ
ถ้าอย่างนั้นคุณล่ะเป็นอะไร
ฉัน ฉันเป็น...
คนที่โง่เง่า
ยิ่งกว่า
แล้ว...
ทุกอย่างพร้อมสำหรับ การเปิดร้านพรุ่งนี้ไหมครับ
พร้อมค่ะ
ซอยอน
เรามาพยายามให้เต็มที่นะครับ ผมอยากให้กิจการนี้ไปได้ดี
สำหรับเรา
ให้ผมไปส่งไหมครับ
ไม่เป็นไรค่ะ
ฉันมีเรื่องต้องคิด เดินไปดีกว่า
แต่ขอบคุณอีกครั้งนะคะสำหรับทุกอย่าง
แล้วเจอกันค่ะ
คุณเชื่อผมหรือยัง
ฉันคิดว่าฉันคิดทุกอย่างออกหมดแล้ว
คิดอะไรออก
บทที่เก้า
คุณเป็นผู้หญิงที่แปลกจริง ๆ
คุณน่าจะแต่งสวยบ่อยกว่านี้นะ
ผมรู้สึกเหมือนเป็นคนลวงโลก
เธอรู้ว่าทำไม ผมถึงไม่อยากแต่งงานกับเธอ
เพราะเธอเป็นนางมารร้ายเหรอ
เปล่า
เพราะว่า...
จุน อย่า
คุณทำไม่ได้ และคุณก็ไม่ได้รัก คุณไม่รู้จักฉันด้วยซ้ำ
ใช่เลย คุณเหมือนสิ่งลึกลับ
ผู้หญิงทุกคนที่ผมเจอ ผมรู้ว่าพวกเธอคิดอะไร
ผมรู้ว่าพวกเธออยากได้ยินอะไร แต่กับคุณ...
คุณไม่เหมือนใคร
เหมือนคุณเป็นมนุษย์ต่างดาว หรืออะไรสักอย่าง
หยุดพูดได้แล้ว จุน
แม้แต่วิธีที่คุณเรียกชื่อผม
แม้แต่ช่วงสองสามวันนี้ ที่ผมเกลียดคุณ
เกลียดมากกว่าอะไร ที่ผมเคยเกลียดมาทั้งหมด...
จุน หยุดเถอะ
แม้แต่ตอนที่คุณหาว่าผมฆ่าพ่อตัวเอง
ผมไม่คิดว่ามันจะเป็นไปได้ ถ้าผม...
ได้โปรด หยุดเถอะ
มองฉัน อย่าเลย
ทำไมล่ะ
จุน...
คุณไม่รู้สึกเหมือนผมเหรอ
มันไม่ใช่เรื่องนั้น
ถ้าอย่างนั้นทำไมล่ะ
บอกเหตุผลผมมาข้อหนึ่ง
เพราะถ้าคุณไม่ได้ฆ่าพ่อคุณกับกาอิน ก็ต้องมีคนอื่นที่ทำ
และคนผิดจะต้องได้รับโทษ
นั่นอะไรน่ะ
เรื่องมันซับซ้อนน่ะ
และถ้าฉันเห็นสิ่งที่คุณกำลังจะเห็น ฉันคงเป็นบ้าไปแน่
ฉัน...
คุณเจออะไรมามาก และฉันก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงแล้ว
กฎข้อที่สี่ และ...
นี่คือข้อที่สำคัญที่สุด
ตัวละครพวกนี้จะรู้ไม่ได้ ว่าพวกเขาอยู่ในละคร
รู้แล้วน่า
คุณพูดกับใครน่ะ
ใช่ ฉันรู้ว่ามันเสี่ยง...
และโลกนี้ก็อาจจะสลายไปได้
หรือใบหน้าเราอาจจะระเบิด หรือ...
จุนปาร์ค
ครับ
ฉันหวังจริง ๆ นะว่านี่จะได้ผล
คุณคือปาร์คจุน
- เชฟชื่อดังใช่ไหมคะ - คุณมาทำอะไรที่นี่
คำบรรยายโดย: พรรณพัทธ ธรรมศรีสวัสดิ์