อ่านตรงนั้นอีกทีสิ
"ตอนจบอย่างมีความสุขจะเกิดขึ้นได้ ด้วยจุมพิตจากรักแท้"
เขาคิดว่าเขาคือพระเอก
และซอยอนคือนางเอก
ถ้าเกิดเขาเป็นจริง ๆ ล่ะ เขาช่วยชีวิตเธอไว้นี่
เขาฆ่าพ่อคุณนะ
เพื่อที่คุณจะต้องมารับช่วงกิจการ ของครอบครัวต่อ
และปิดร้านอาหารไป
พอทุกอย่างช้าเกินไป เขาก็หลอกใช้ฉันให้จุดไฟเผาร้าน
ซึ่งก็คือไฟแบบเดียวกันเป๊ะ
กับไฟในวันแรกที่ฉันเริ่มทำงาน
- นั่นเรื่องบังเอิญ - พระเจ้า เขาเป็นคนจุดไฟนั่นด้วย
ลูกศรที่ปักอกคุณ การไปช่วยซอยอน
เขาเป็นยอดตัวร้ายของละครเกาหลีเลย
เขาอยู่ในฝันผมด้วย
เขากับพ่อผมเกลี้ยกล่อม ให้ผมขายร้านอาหารทิ้ง
เขาชั่วร้ายมาก
ถ้าเขาจุมพิตรักแท้กับซอยอนล่ะ
ถ้าเป็นอย่างนั้น
ถ้าเขาเกิดเป็นรักแท้ของเธอ...
นั่นก็จะเป็นตอนจบ
และในละครเรื่องต่อไป ก็จะไม่มีคนชื่อจุนปาร์คอีก
เซธจะกลายเป็นพระเอก
และเธอก็จะไม่มีวันรู้
แล้วถ้าเขาไม่จูบเธอล่ะ
โลกนี้ก็จะสลายไป
เราต้องการความช่วยเหลือแล้วล่ะ
นี่มันอะไรกันคะ เซธ
ถึงผมบอกคุณไป หลังจากคืนนี้ คุณก็ลืมมันหมดอยู่ดี
ความจำของคุณจะถูกลบทิ้ง
และพรุ่งนี้คุณจะตื่นขึ้นมา เป็นคนใหม่ ในเรื่องราวใหม่ ๆ
คุณพูดอะไรของคุณ
นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของคุณ...
โอกาสสุดท้ายที่จะได้มีความสุข
คุณอยากเสียโอกาสสุดท้าย ที่จะมีรักแท้ไปเหรอ
ไม่ ฉันไม่ต้องการแบบนั้น
กะแล้วว่าคุณต้องพูดแบบนั้น
หากตอนนั้นเราเด็กกว่านี้
ตอนนี้เราจะเป็นเช่นไร
ถ้าหาก...
พูดใหม่อีกทีสิ
จริง ๆ แล้วคุณไม่ใช่นักจัดดอกไม้
จริง ๆ แล้วคุณเป็นพระรองในละคร...
ซอยอนกำลังลำบาก
ไปกันเลย
คุณ...
ผมจำตอนแรกที่ผมมองคุณได้
เหมือนกับลมหายใจผมหยุดชะงัก
ในตอนนั้น ผมรู้ทันทีเลย
คือว่า...
การอำนวยความสะดวกก็ลำบากอยู่บ้าง
บางครั้งตั้งหลายตอนไปแล้ว กว่าผมจะรู้ว่าใครเป็นใคร
และก็ยังทำอะไรไม่ได้ จนกว่าจะแน่ใจแล้ว
แต่ตอนที่ผมเห็นคุณ ผมก็รู้ทันที
ก่อนหน้านี้ ผมแค่มองคุณอยู่ห่าง ๆ
นั่นคือทั้งหมดที่ผมต้องทำ
มันไม่ยุติธรรมเหรอ ที่ตอนนี้ผมจะได้เป็นพระเอกบ้าง
นั่งลง
อะไรนะคะ
คุณอยากจะยืนเหรอ
เซธ
คุณจำวันนั้นได้ใช่ไหม วันที่ไฟไหม้
ผมวิ่งเข้ามา อุ้มคุณขึ้นในอ้อมแขน แล้วพาคุณออกไป
คุณมองตาผมและบอกว่าคุณรักผม
ไม่ใช่ด้วยคำพูด แต่สายตาคุณบอกผมว่าคุณรู้สึกยังไง
และผมก็รักคุณ ซอยอน
ผมรักคุณ
ปาร์คจุน
รอเดี๋ยวนะครับ ที่รัก
- ตามฉันมา - ครับ
(เดอะลิเบอร์ทีน)
- แคลร์ โลกของคุณเป็นยังไงเหรอ - อะไรนะคะ
คุณไม่ได้มาจากที่นี่ ที่ที่คุณจากมาเป็นยังไง
คุณมาถามฉันเรื่องนี้ตอนนี้เนี่ยนะ
ผมอาจจะไม่มีโอกาสได้ถามคุณทีหลัง
มันแย่มาก
คุณไม่มีทางรู้ว่าสุดท้ายแล้ว ทุกอย่างจะโอเคไหม
ถ้าอย่างนั้น...
ก็เหมือนตอนนี้เลยน่ะสิ
ได้เวลาไปช่วยผู้หญิงที่คุณรักแล้ว
พร้อมไหม
พร้อม
เซธ คุณทำแบบนี้ไม่ได้
ผมต้องทำ
ผมต้องปกป้องผู้หญิงที่ผมรัก
กฎข้อที่หนึ่งไง แคลร์
ผิดเรื่องแล้ว ปาร์คจุน
แอบเข้ามาทางข้างหลังเหรอ
ฉันคิดว่านายจะใจกล้า เข้ามาทางข้างหน้าเสียอีก
นั่นคือสิ่งที่พระเอกจะทำเหรอ
พระเอกเหรอ
คุณรู้แล้วเหรอ
แคลร์ ผมบอกไว้ว่ายังไงเรื่องทำผิดกฎ
จุนปาร์คต้องสับสนมากแน่
โกรธมากกว่า
จับผู้หญิงไว้
จุน
ฆ่ามันให้หมด
ไม่เอาน่า แคลร์ อย่าขัดขืนเลย
ผมคือโอกาสเดียว ที่โลกนี้จะอยู่รอดได้
ถ้าผมไม่จูบเธอ ดราม่าเวิลด์ก็จะตาย
เธอไม่ได้รักคุณ คุณไม่ได้เกิดมาเพื่อเธอ
อย่ามาสอนผมเรื่องละครเกาหลีน่า แคลร์ ถ้าเราเรียนรู้อะไรจากละคร
นั่นคือ คนเราสามารถ เป็นใครก็ตามที่อยากเป็นได้
ซอยอนเริ่มจากการเป็นคนล้างจานจน ๆ
แล้วดูเธอตอนนี้สิ
ทำไมผมจะเป็นไม่ได้ หลังจากถูกมองข้ามซ้ำแล้วซ้ำอีก
ผมเป็นตัวเอกแล้ว ผมเป็นเจ้าของร้าน และก็ได้ผู้หญิงมาครอง
และเธอก็รักผม
ผมช่วยชีวิตเธอไว้
จุน ๆ คุณต้องหยุดเขา
ผมรู้กฎทุกอย่างในโลกนี้ แคลร์
นี่เป็นตอนสุดท้ายแล้ว แต่มันยังไม่มี...
คาราโอเกะเลย
ขอเพลงโรแมนติกแล้วกันนะ
เซธ ๆ หยุดนะ
หยุด ๆ
จุน ได้โปรด
หยุดเถอะ หยุด ไม่
ไม่ว่าผมจะรอนานแค่ไหน
เป็นคุณมาตลอด ซอยอน รักแท้และรักเดียวของผม
เหมือนคนโง่
ร้องไห้อยู่ข้างคุณ
ผมไม่รู้ทำไมคุณต้องทำร้ายผม
ไม่ ๆ ไม่
ไม่ คุณต้องรักผม
คุณต้องรักผม มันเป็นกฎ
นี่เป็นความผิดคุณ
เซธ คุณต้องให้เขาหยุดร้องเพลง ดราม่าเวิลด์จะตายนะ
ดี เพราะทั้งหมดนี่ก็เรื่องโกหก เรื่องโกหกทั้งนั้น
โลกนี้ไม่ได้ดีไปกว่าโลกความจริงเลย
ผมอยากให้มันดีกว่า แต่ถ้าเป็นไปไม่ได้...
จุน คุณต้องหยุดร้อง คุณต้องจูบซอยอน ได้โปรด
ดีแล้ว
ทั้งหมดนี่จะได้มอดไหม้ไปให้หมด
"การกระทำทุกอย่างนำไปสู่ตอนจบ อย่างมีความสุข
พระเอกจะต้องหวังดี กับนางเอกที่สุดเสมอ"
คุณต้องจูบซอยอน
เพื่อฉัน
ไม่ ๆ นี่ไม่ใช่...
จุน เร็วเข้า
คุณต้องจูบเธอ
คุณต้องให้จุมพิตจากรักแท้กับเธอ
คุณช่วยชีวิตฉันไว้
นี่ต่างหาก จุมพิตจากรักแท้
ซอยอน ๆ ฉันขอโทษ...
โอเค
คุณรู้ได้ยังไง
ผมรู้ตั้งแต่ตอนแรกที่ผมเห็นคุณ
ฉันไม่เห็นรู้ว่าคุณร้องเพลงได้
เชื่อไหมว่าคงมีอีกหลายอย่าง ที่คุณไม่รู้เกี่ยวกับผม
เมนูพรุ่งนี้มีอะไรบ้างเหรอคะ เชฟ
ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอก
เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าค่อยคิดก็ได้
ค่ะ
วันนี้เป็นวันที่ยาวนานจริง ๆ
เดี๋ยวผมเดินไปส่งที่บ้านนะ
โอเคค่ะ
ขอบคุณนะคะ เชฟ
แล้วเจอกันครับ
ค่ะ
พวกคุณ...
ขอบคุณนะ
ขอบคุณนะ แคลร์ เจอกันพรุ่งนี้
นี่
ไม่เป็นไรน่า
ละครจบแล้ว และทุกคนก็จะจำอะไรไม่ได้เลย
ทั้งหมดนี่
คุณและฉันและ...
คุณจะไปเริ่มต้นใหม่ ส่วนฉันก็ต้องกลับบ้าน
แล้วถ้าคุณอยู่ที่นี่ล่ะ
นี่ไม่ใช่โลกของฉัน
อีกอย่าง ฉันจะเก็บความทรงจำนี้ไว้ และคนอื่นจะลืมมันไป
แล้วถ้าผมไปกับคุณล่ะ
ไม่ได้หรอก
นี่คือที่ของคุณ
อีกอย่าง...
ฉันอยากดูละครเรื่องต่อไปของคุณ
ถ้าอย่างนั้น
เรามีได้เท่านี้เองเหรอ
คุณช่วยโลกไว้นะ จุนปาร์ค
ถ้านี่คือทั้งหมดที่เรามี ฉันว่ามันก็ดีแล้วนะ
แต่ผมยังอยากได้มากกว่านี้
คือว่า...
ตอนนี้คุณก็ออกจากโลกนั้น มานิดหน่อยแล้ว
บางทีคุณอาจจะจำฉันได้
แบบนั้นก็ดีสิ
เครดิตเริ่มแล้ว
จบอย่างมีความสุข
แล้ว ตอนนี้ยังไงต่อล่ะ
ไม่รู้เหมือนกัน
อย่ากลัวสิ
พระเอกไม่กลัวหรอก
ฉันจะคอยดูนะ ปาร์ค
ถึงเวลาแล้ว
อะไรนะ
ฉันบอกว่า ถึงเวลาแล้ว
ผมไม่ได้ยินคุณเลย
ผมรักคุณ
อะไรนะ
ผมรักคุณ
เบาเสียงหน่อยได้ไหม ดราม่าเวิลด์
คนเขาจะบอกลากันอยู่นะ
ผมรักคุณ
ไม่
ไม่...
ไม่เอาน่า อย่าสิ
ไม่ ๆ
ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่
พ่อ อย่า เดี๋ยวก่อน พ่อ ปล่อยเขาไป ๆ
เขาไม่สำคัญหรอก
ลูกไปอยู่ไหนมา
ขอโทษค่ะ
คืนนี้มันยาวนานมาก
ลูกสวยมากเลย
ขอบคุณค่ะ
หนูคิดถึงพ่อ
- นี่ล่ะ - ฉันไม่รู้ว่าเธอชอบ
ขอบคุณที่แวะมานะคะ สวัสดีค่ะ
เขาชื่ออะไรเหรอ
อะไรเหรอคะ
พ่อไม่ได้เพิ่งเกิดเมื่อวานนะ
ลูกเปล่งปลั่งมาก ใครบางคนมีแฟนแล้วสิ
ไม่ ไม่ใช่เรื่องนั้นเสียหน่อย
ไม่เป็นไร ไม่ต้องบอกพ่อหรอก
แต่ถ้าเกิดลูกจริงจังขึ้นมา อย่างน้อยพ่อก็อยากเจอเขา...
- จุนเหรอ - แคลร์
ในที่สุดผมก็หาคุณเจอ
เราต้องการคุณ
ดราม่าเวิลด์ต้องการคุณ
เดี๋ยว
นี่ผมอยู่ใน...
คำบรรยายโดย: พรรณพัทธ ธรรมศรีสวัสดิ์