Er was eens, lang geleden...
in de diepblauwe oceaan...
een koninkrijk.
Een koning, koningin en zes zussen...
prinsessen van de zee.
Het zeeënrijk was van hen.
De prinsessen mochten gaan waar ze wilden...
op één plek na.
De oppervlakte.
Elke prinses mocht op haar 15e verjaardag naar boven toe.
Voor één dag maar.
Eindelijk was het zover.
De kleinste zeemeermin werd 15 jaar.
Wat ze boven zag...
zou haar bestaan voor eeuwig veranderen.
Een prins. Een ware liefde.
Toen de prins viel, voelde de meermin de drang naar hem toe te gaan.
Ondanks de verhalen over de gevaren...
moest ze hem redden.
Haar blik bleef op de prins rusten.
Ze vroeg zich af wat dit gevoel betekende.
Hoe zou het zijn om samen te zijn?
Om benen te hebben?
Zo had ze zich nog nooit gevoeld.
Toen er iemand aankwam, keek ze nog één keer naar de prins...
voor ze terug de zee in ging.
Vanachter een rots zag ze de prins ontwaken.
Hij opende zijn ogen...
en dacht dat degene die voor hem stond z'n leven had gered.
De kleine zeemeermin was erg verdrietig.
Ze had haar hart verloren.
Ze wist niet of een meermin ooit met een mens kon zijn.
Ze zwom naar de donkerste diepten van de zee.
Hier woonde een tovenaar.
Ze vertelde hem over haar liefde en dat ze benen wilde...
zoals de mensen boven.
De sluwe tovenaar deed haar een voorstel.
Hij zou haar wens vervullen in ruil voor één ding.
Haar ziel.
Als ze naar boven ging en geen liefde kon vinden...
zou haar ziel van hem zijn tot de ware liefde kwam.
De kleine zeemeermin ging akkoord.
De belofte was gedaan...
de verbintenis aangegaan.
Maar toen ze haar prins vond, was hij nog steeds verliefd...
op de vrouw op de kust.
De tovenaar zocht haar op.
Hij herinnerde haar aan hun verbond.
Ze smeekte de tovenaar, maar het was te laat.
Boven de zee hield hij haar opgesloten...
zodat ze nooit ware liefde zou vinden.
Haar kracht zou van hem zijn...
voor altijd.
DE KLEINE ZEEMEERMIN
DOOR HANS CHRISTIAN ANDERSEN
Als ik een geheim vertel...
kunnen jullie het dan bewaren?
Echt voor altijd? - Ja.
Ik zou mijn geheim bewaren.
Ik herinner me het verhaal niet precies op die manier.
Doe niet zo gek, oma.
Iedereen weet dat zeemeerminnen niet bestaan.
Dat zeg je omdat je er geen hebt ontmoet.
Heb jij een zeemeermin ontmoet?
Ja.
Maar jullie geloven er niet in.
Waarom zou ik het verhaal vertellen?
Willen jullie het horen?
Het begint met een klein meisje.
Ze geloofde in zeemeerminnen, elfen, kabouters...
en alle magische wezens.
Haar naam was Elle.
Beste dokter Malcolm...
bedankt voor uw voorlopige diagnose van mijn nichtje Elle.
Het leven is zwaar sinds de dood van haar ouders.
Maar toch blijft ze opgewekt.
Dat komt vooral omdat ze gelooft dat ze een zeemeermin is...
en daarom deze ziekte heeft.
Geen enkele dokter weet wat...
haar kwaal is. - Haal hulp.
Alleen dat haar ademhaling verslechtert.
Ik vrees dat haar leven in gevaar is.
Ik blijf zoeken en hoop dat op een dag...
het raadsel van haar ziekte wordt opgelost...
en ze wordt genezen.
Haal adem. - Hoogachtend, Cam.
Snel, het is Elle.
Rustig maar.
Kijk me aan. Gaat het?
Ik zei toch dat je je niet zo mag inspannen?
Weet ik.
Maar iedereen was...
Aan het spelen?
We vinden wel een remedie.
Ik beloof het.
Maar tot die tijd...
moet je voorzichtiger zijn.
Heb je dit gezien?
Wat is het?
Goedemorgen, Mr. Harrison. - Goedemorgen, Margaret. Telefoontjes?
Op uw bureau.
Morgen, jongeman.
Goedemorgen. - Hoe gaat 't met het verhaal?
Geweldig.
Stop ermee. Dit kwam net binnen.
Dit heeft prioriteit.
WONDERMIDDEL
Een wondermiddel.
Water uit Mississippi zou helende krachten hebben.
Echt? Genezend water?
Alweer zo'n verhaal.
Bosheksen. Mummies die ontwaken.
Allemaal onzin.
Dit is niet hetzelfde. Honderden mensen zijn getuige.
Maar ik... - Geen gemaar.
Het kan waar zijn of niet.
Maar er zit zeker een verhaal in...
en mogelijk een genezing voor haar.
Ik weet dat het niet meevalt.
Je komt van de andere kant van de oceaan.
Het is al geregeld. Reistickets en accommodatie.
Schiet op. Ga je koffers pakken.
Bedankt. - Bedank mij niet, maar hem.
'Dr. Locke's zeemeermin-wondermiddel.'
Het zal wel.
Ze zijn er.
Waar blijf je nou?
We gaan maar een paar weken weg.
Ik weet dat je hem zult missen, maar we zijn zo terug.
Beloof je dat?
Ik beloof het.
Een lange reis, ver van huis.
Elle's dappere houding is omgeslagen...
in een vrolijk enthousiasme.
Als ik de lach op haar gezicht zie, wil ik er echt in geloven.
Maar ik ben erg sceptisch over die dr. Locke...
en z'n magische meerminnenwater.
Was het leven maar zo simpel als een sprookje.
Wood Street 88.
Hier is het.
Welkom in Mississippi.
Laat me een handje helpen.
Geef die koffer maar aan mij.
Cameron, nietwaar?
M'n journalistieke naam. Noem me maar Cam.
En wie is deze kleine schat? - Ik ben Elle.
Wat een lieverd ben je.
Dank u. - En nog beleefd ook.
Kom mee naar binnen.
Je hebt een mooi huis, Lorene. - Het is al jaren in de familie.
Ik leid jullie even rond.
Dit is de woonkamer.
Daar zo is de keuken.
Deze heb ik voor jullie gebakken. Tast toe.
Bedankt. - Graag gedaan.
Heel erg bedankt.
Ik laat jullie de rest van het huis zien.
Dit is de slaapkamer.
Het is niet veel, maar je hebt 'n bed en 'n dak.
De kamer is perfect. Bedankt. - Graag gedaan.
Best fijn om gezelschap te hebben.
We gaan het hier vast leuk vinden.
Helemaal vergeten. Ik heb de tuin nog niet laten zien.
Er staat zelfs een boomhut in.
Pas op.
Wat een prachtig koninkrijk, hè?
Een prinses moet voorzichtiger zijn.
Hij is een genie.
Kom, schatje.
Cam, dit is Peggy Gene.
Ze is een goede vriendin van mij.
Erg leuk om je te ontmoeten.
Ook erg leuk om jou te ontmoeten.
Wie is dit dotje?
Ik ben Elle.
Wat ben je toch een abrikoosje.
Kijk nou. Wat een schattige wangetjes heb je.
Een echte schattebout.
Neem het Peggy Gene niet kwalijk.
Sorry, ik kom niet vaak meer onder de mensen.
Maar sinds dat helend water m'n been genas...
fladder ik rond als een sociale vlinder.
Helend water? Daar wil ik graag meer over weten.
Natuurlijk. Lorene weet me wel te vinden...
maar ik zal de hele dag in de kerk zijn...
en je alles vertellen over dat helend water, schat.
Ik kan ook anderen vragen...
want ik hoor dat je een verhaal schrijft.
Peggy Gene, ik zie je morgen in de kerk.
Tot morgen in de kerk.
Tot morgen, allebei.
Tot ziens. Goed.
We pakken wat van dat lekkere fruit.
Hoi, Eugene.
Hé, Lorene.
Zeg dat je ze ingepakt wil.
Je kent iedereen in 't dorp.
Zo ongeveer wel.
Behalve degenen die komen voor 't helend water.
Daarom zijn jullie hier, begrijp ik.
Ben je er klaar voor?
Eropaf.
Kom op.
HET MYSTERIE VAN LOCKE
IJZEREN VOET-WONDER
181 KG ENORME PYTHON
WAARZEGSTER
Hoe heet je?
Ik ben Elle.
Kunt u m'n hand lezen?
Natuurlijk, kind.
Jij bent heel speciaal.
Er zit krachtige magie in jou.
Een oceaangeest.
Hou deze maar.
Dank u wel.
En jij? Je gelooft zeker niet in al die magie of wel?
Ik ben sceptisch.
Kom. Kijk.
Sommige magie...
is echt.
En andere magie...
is een illusie.
Pas op voor de man die je kostbaarste schat wil stelen.
Houd hem tegen.
De show gaat zo beginnen.
Die wil je niet missen.
Bedankt.
Graag gedaan.
Dag.
Deze plek is erg vreemd.
Kom dichterbij.
Kom de magie zien. Aanschouw het wonder.
Dames en heren.
Komt allen naar de Shapavat.
Je kijkt je ogen uit. Dit heb je nog nooit gezien.
Men zegt dat ze een mythe zijn.
Een legende.
Maar, beste vrienden, maak kennis...
met jullie dromen.
Ze leeft...
ademt...
en zwemt.
De kleine zeemeermin van de Mississippi.
Ze was echt.
Het zijn gewoon goedkope trucjes.
Die gebruiken we hier niet.
Suikerspinnen.
Eentje, graag.
Dank u wel.
De elfjes werkten hier hard aan.
Dat zal vast.
GENEZEND WATER WONDERMIDDEL
UITVERKOCHT
Wat?
Sorry dat ik stoor...
Ik wilde graag...
Kun je niet lezen? 'Uitverkocht'.
Wat?
Maar tot wanneer?
Tot nadere kennisgeving.
Nou, hij was beleefd.
Mag ik alsjeblieft in het reuzenrad?
Je bent niet groot genoeg.
Welles.
Ik ben veel sterker dan de Sterke Man.
Heb je deze al gezien?
Moet je kijken.
Ik heb nog nooit zo'n knap monster gezien.
Ze is geen monster.
Ze is nep.
Wat ze ook is, ze is erg schattig.
Laat haar met rust.
Wat wou je eraan doen?
Doe maar 'n stap terug.
Eng hoor, buitenlander.
We handelen het zelf verder wel af.
Zag je me?
Hoe hoog ik ging?
Je bent een grote meid.
Kom, we gaan.
Dus Elle geloofde dat de zeemeermin echt was?
Dat wist ze.
Ik weet het ook.
En Cam?
Zoals de meeste volwassenen had Cam meer bewijs van het onmogelijke nodig.
Zo gaat dat met waarin je gelooft.
Er bestaat een heel andere wereld.
Die moest Cam nog ontdekken.
Ongelooflijk dat ik een echte zeemeermin heb gezien.
Ze was zo mooi.
Ik weet dat ze echt was.
Kunnen we haar morgen weer zien?
Kan ik haar ontmoeten?
We hebben het erover gehad.
Wat je zag, was gewoon een trucje.
Geloof jij maar wat jij wil...
dan geloof ik wat ik wil.
En ik geloof dat ze echt was.
Goed, welterusten.
Slaap zacht.
Ik zou willen dat mama en papa haar hadden gezien.
Ik ook.
Wacht eens even.
Hoe kan de meermin buiten de zee leven?
Heb je ooit gehoord van een lamprei?
Dat is een vis die zowel in de rivier als in de zee kan leven.
Dus niets is onmogelijk.
Vooral hier in Mississippi.
Deze plek heeft een bepaalde magie.
Dat is een goed boek.
Jullie vinden het vast mooi.
Wat gebeurde er toen u het water dronk?
Nou, ik ben niet gek meer.
Ik was zo doof als een kwartel...
voor ik het water dronk.
Heb u geen last van bijwerkingen?
Ik kan dit.
Wat gebeurde er toen je het water dronk?
Daarvoor had ik migraines. Nu krijg ik alleen hoofdpijn.
Het is echte magie, volgens mij.
Magie.
Geloof het of niet, maar ik was zo goed als kaal voor ik het water dronk.
Nooit gedacht dat ik nog verliefd werd.
Nu hou ik van iedereen.
Wat vindt u van de goochelaar?
Hij is fantastisch.
Zo donker en mysterieus, en knap bovendien.
Geef mij maar de zeemeermin.
Sorry, wat was de vraag?
Waarschijnlijkheid: bedrog.
Cam Harrison.
Bedankt dat ik zo snel kon komen.
Alsjeblieft.
Ga zitten.
Dank u wel.
Mr. Locke, nietwaar?
Allereerst wilde ik u vragen over het genezende water.
Wat voor effect heeft het?
Je hebt het mijn klanten vast al gevraagd.
Wat zeiden ze?
Ze hadden ongewone verhalen, maar...
Je gelooft er niet in.
Daar wilde ik 't met u over hebben.
Waar komt het vandaan? Hoe maakt u het?
De eerste regel van de magie is om nooit het hoe of waarom te verraden.
Maar het is geen magie.
Als het werkt...
heeft het vast een medische formule.
Als je het niet gelooft, waarom ben je dan hier?
Het spijt me als ik u heb beledigd.
Ik schrijf voor mijn lezers.
Over naar de andere vragen.
Kunt u me vertellen over...
de zeemeermin?
Je tijd is om, Cam Harrison.
Het blauwe elfje maakt de blauwe bloem.
Het roze elfje maakt de roze bloem.
Het witte elfje maakt de witte bloem.
En het gele elfje maakt de gele bloem.
Ik weet het.
We moeten niet te lang wegblijven.
Dat is geen goed idee.
Lorene zal ons zoeken. Ik wil niet verdwalen...
midden in het bos.
Wacht. - Hé, jij.
Jij bent...
Jij bent de zeemeermin.
Dat klopt.
Maar...
hoe kom je aan die benen?
Zeemeerminnen krijgen benen wanneer het eb is.
Maar...
Het is een geheim.
Ik zal het niet verklappen.
Waar ik vandaan kom, hebben we een sprookje.
Over een meisje op het land...
met het hart van een zeemeermin.
Juist...
Wat deed je in het bos?
Mag ik geen wandeling door het bos maken?
Dus... - Hoe heet je?
Elizabeth.
Ik ben Elle.
Dit is Cam, mijn oom.
Sorry, ik moet gaan.
Zie je wel?
Ik zei toch dat ze echt was?
GESLOTEN
Ik zei het je. Je doet wat ik zeg.
Stop. - Bemoei je er niet mee.
Sla me dan.
Zoals je wilt, schat.
Genoeg.
Dat is genoeg voor vandaag.
Maar wie weet wat de dag van morgen brengt.
En jij...
meng je niet in mijn zaken.
Rustig maar, meisje.
Waarom ben je zo bang?
Rustig.
Ik weet niet wat ze is, maar ze is speciaal.
Goed zo, meisje.
Wat zie je?
Iets wat ik heel lang niet heb gezien.
Misschien is zij wie we zoeken.
Wat doen we nu?
We wachten af.
Laat me nu met rust.
Het is zo betoverend
ik zit gevangen en ik verdrink
voor ieders ogen
ze zien niet
hoever ik ben verwijderd
van alles en iedereen
wat dwaas dat ik mijn hart zo op het spel heb gezet
het is nu eenmaal zo
maar ik geef niet op
op een dag zal ik
weer mezelf zijn
en ik hoop dat iemand me zal liefhebben
aan het eind van dit verhaal
ik blijf in hetzelfde kringetje ronddraaien
zwerf doelloos rond
en het publiek staart me weer aan
lach eens, meisje
je maakt ze blij
kom met je ouders, kom met een vriend
wat gek dat een hoofdattractie
zo hunkert naar liefde
het is nu eenmaal zo
maar ik geef niet op
op een dag zal ik
weer mezelf zijn
en ik hoop dat iemand me zal liefhebben
aan het eind van dit verhaal
als iemand dat kon
iemand die bij mij past
vindt een manier
om me weer thuis te brengen
ik geloof erin
op een dag zal ik thuis zijn
maar ik ben nog steeds op zoek
ik blijf in hetzelfde kringetje ronddraaien
terwijl het publiek me weer
aanstaart
Wie is daar?
Jij?
Wat doe je hier?
Sorry, ik...
De tent was gesloten en ik...
Je moet weg.
Hij weet alles.
Wie?
Waar heb je het over?
Ik had nog wat vragen over de show...
over het genezende water.
Ik zou willen dat ik je kon helpen.
Maar we zijn gesloten.
Als je het niet erg vindt...
Ik hoop niet dat ik je hier nog eens aantref.
Blijf bij haar vandaan.
Wie is hij? En wie is zij?
Dat doet er niet toe.
Je moet hier niet komen.
Er is iets vreemds aan de hand...
Ga gewoon weg.
Ga.
Allemaal aan boord.
Dit is de trots van de Mississippi.
Je hoorde de man. Allemaal aan boord.
Misschien zien we een zeemeermin in de rivier.
Hou je ogen open.
Begrepen, kapitein.
Terwijl jullie meerminnen zoeken...
ga ik echt werk doen.
Wat je maar wil, eerste stuurman.
Zeemeerminnen...
bestaan...
niet.
Waar werk je aan?
Niets.
Het is maar een verhaal...
Ik ben dol op verhalen.
Ik weet niet of dat zo'n goed idee is.
Hier staat dat je niet in meerminnen gelooft.
Het is nog niet af. Ik had niet verwacht dat iemand...
door mijn spullen zou neuzen.
Jij volgt mij altijd.
Weet je, ik ben...
verbaasd dat je op deze boot bent.
Maar je bent het water vast beu...
als echte zeemeermin.
Water is een deel van me.
Van ons allemaal.
Toen ik klein was...
zwom mijn moeder met me mee.
Diep in de oceaan, verder dan de meesten.
Ik weet nog dat ik door het water keek...
en me voorstelde hoe het aan de andere kant was.
Toen ik klein was...
gingen we 's zomers naar het strand.
Ik hoopte dat we in een draaikolk kwamen...
de tijd stil zou staan...
en dat de zomer eeuwig voort zou duren.
Dat is m'n beste herinnering.
Voor Elle ziek werd...
en het ongeluk gebeurde.
Nu wil ik...
haar slechts beschermen.
Mijn vader was hetzelfde.
Ze is speciaal.
Ze is sterk.
Ik weet het.
Ze is het enige wat ik heb.
Om haar ben ik hier.
Is het genezende water...
echt?
In veel dingen zit magie.
Water is er een van.
Maar niet dat van hem.
Niet dat van Locke.
Het dansfeest begint.
Kom mee dansen.
Wacht even.
Dichter bij elkaar.
Gaat het wel?
Luister.
Het neemt af.
Wat? - De magie.
Het blijft niet duren.
Pas op voor die man, begrepen?
Laat hem niet in de buurt van het abrikoosje.
Dan zal ze wegrotten.
Laat dat abrikoosje niet wegrotten.
Nee, hoor.
Kom hier.
Cam leert het je wel.
Ik kan niet zo goed dansen.
Het spijt me.
De maan. Kom mee.
Waarom staar je me altijd zo aan?
Omdat ik je wil zien.
Wil je niet dat ik je zie?
Jawel, maar het is gewoon...
een beetje...
intens.
Als je niet kijkt hoe kun je dan zien?
Hoe kun je een persoon echt zien?
We moeten vrij kunnen kijken.
Dat kan hij niet van ons afpakken.
Wie niet?
Bedoel je Locke?
Sorry, ik bedoelde het niet zo.
Je hoeft je niet de hele tijd te verontschuldigen.
Je hebt gelijk, het spijt me. Ik bedoel...
Kijk.
Is het niet... - Prachtig.
Het wiel zit vast. We moeten wachten tot het vloed is.
Vloed? - Ja.
Sorry, ik moet gaan.
Je bent bang.
Dat zijn ze altijd.
Je bent...
Hoe kan dit? - Je zult het niet begrijpen.
Maar dat wil ik wel.
Het gebeurde lang geleden.
Ik was vrij.
Ik woonde met m'n familie in zee.
Ik werd in de val gelokt.
Hij nam een deel van me en heeft het nu nog.
Dus ik moet hem volgen, waar hij ook gaat.
We zijn verbonden.
Locke?
Al jaren gaat hij van stad naar stad.
Hij verkoopt mijn zwemwater als genezend water.
Dus hij krijgt het van jou.
Je moet erbuiten blijven.
Daar is het te laat voor.
Kun je niet gewoon vluchten? Weg van hem?
We zijn verbonden.
Zolang hij een deel van mij heeft, kan ik niet weg.
Er moet iets zijn...
Een of andere manier.
Dat klopt.
Wat is er?
Het is Locke.
Hij weet waar ik ben. Hij roept me.
Nee, je kunt niet teruggaan.
Je snapt het niet. Ik moet wel. Ik ben van hem.
Nee, Elizabeth.
Het spijt me, Cam.
Nu geloofde Cam het wel, hè?
Inderdaad. Hij moest zijn ogen wel geloven.
Ondanks zijn rationele geest...
kon hij de waarheid niet ontkennen.
En hij bleef denken aan die kus.
Maar er was veel dat hij niet begreep.
Vooral wat betreft Locke.
Godzijdank. Ik vroeg het hele dorp je te zoeken.
Hoezo? Wat is er gebeurd?
Nou...
Ik vroeg me af wat er met je was gebeurd...
en liet Elle achter in de kamer. - En toen?
Toen ik terugkwam... - Wat?
Was ze weg... - Wat is er gebeurd?
En stond 't raam open.
Waar is ze?
Ik weet het niet.
Waarom sluit hij je hierin op?
Heb je iets verkeerd gedaan?
Nee.
Ik heb een meerminnenhart, zei hij...
en dat dat krachtige magie is.
Dat klopt.
Ik zie het ook.
Maar pas op.
Hij is niet zoals wij. Hij is een slechte man.
Begrijp je dat?
Toen ik jong was, was ik net als jij.
Als ik ouder ben, wil ik net als jij zijn.
Hij komt eraan.
Vergeet niet wat ik heb gezegd.
Laat haar gaan.
Dat kan ik niet.
Zij is degene naar wie ik op zoek was.
Je hebt haar niet nodig, je hebt mij.
Jou?
Ik zorg dat je verdwijnt...
en ik steel al je krachten...
voor eens en altijd.
Schiet op. Zoek Elle.
Elizabeth zegt dat je net als haar wilt zijn.
Is dat waar?
Wat als ik daarvoor kon zorgen?
Wat als ik je grootste wens kon vervullen...
in ruil voor iets simpels?
Wat ik maar wil?
Wat je maar verlangt.
Ik trap er niet in.
Je bent niet als wij.
Jij wil iedereen in je macht hebben.
Je zult merken dat ik erg overtuigend kan zijn.
Ik weet waar ze is.
Rustig maar. Kom mee.
Ze zeiden dat je zou komen.
Ik haal je hieruit.
Waar zijn de sleutels? - De bewaker heeft ze.
Daar zo.
Rustig maar. Ik haal je hier weg.
Uitverkocht.
Uitver...
Kom op.
Locke weet dat Elizabeth het je heeft verteld. Hij komt eraan.
We moeten haar redden.
We moeten Elizabeth redden. - Doen we.
Ze kan niet weg zonder haar ziel, anders sterft ze.
Locke houdt 'm ergens verborgen.
Ik weet niet waar.
Ik denk dat ik het weet.
Kom mee.
Dat is 'm.
Rustig maar.
Hij hoort bij ons.
Het is zover.
Vertrouw hem.
Dames en heren, maak kennis...
met uw dromen...
Ik kan het niet lang vasthouden.
We moeten opschieten.
Maar ik kan niet weg.
Hoe is dat mogelijk?
Het duurt maar even.
Het is bijna vloed.
Jullie moeten gaan. - Wacht.
We moeten eerst nog iets doen.
Kom op.
Ze is vrij.
We gaan.
Gaat het? - Wat nu?
We brengen je naar zee.
Hoelang nog voor de tijd weer start?
Bij Locke weet je dat nooit.
Wegwezen dan.
Er gaat een directe trein vanaf het station.
De haventreinen rijden naar zee. Snel.
Cam, wacht.
Ik ben hier te oud voor.
Ik houd jullie op.
Je bent uniek.
Dank je.
Veel succes.
Pas op haar. - De trein versnelt.
We moeten opschieten.
We halen het wel.
Rustig maar.
Hier.
Dit is van jou.
Dank je.
Bedankt, allemaal.
We moesten iets doen.
Zeventien jaar.
Hij vond me toen ik jong was.
Zei dat hij me kon helpen.
Om niet zo anders...
te zijn.
Dat beloofde hij mij ook.
Ik wilde alle gedachten blokkeren.
Hij zou dat regelen...
als ik naar hem luisterde.
Er is niets mis met wie jullie zijn.
Jullie missen vast je familie.
Gelukkig hebben jullie deze.
Komt allen.
Maak kennis...
met jullie dromen.
Ze leeft...
ademt...
en zwemt.
De kleine zeemeermin van de Mississippi.
Ze hebben 'm.
De ziel.
Ze zijn met de trein richting zee. De jongens zijn op weg.
Houd ze tegen.
Voor eens en altijd deze keer.
Begrepen, baas.
Ze zijn er.
Blijf daar.
Kijk uit.
Het is in orde.
We moeten gaan.
Nu.
Vlakbij is een truck.
Geen sleutels. - Die hebben we niet nodig.
Blijf bij Elizabeth.
Rustig maar, Elle. Ik heb de medicijnen.
Ze zitten er niet in.
Stop. De medicijnen liggen in de trein.
Ik ga niet weg. - Kom op.
We gaan. Schiet op. - Nee.
Ik blijf.
Vooruit. Kom mee.
Ik blijf. Elizabeth...
is mijn vriendin.
Behandel me niet steeds als een klein meisje.
Ik kan verdergaan.
Geloof me.
Deze ene keer.
Goed.
Ik geloof je.
We moeten gaan.
Ga.
Hij is vlakbij.
Ga verder. Ik reken wel met 'm af.
Nee.
Je hebt geen keus. Vooruit.
Ga.
Ik heb lang op dit moment gewacht.
Man tegen monster.
In je dromen.
Niemand die je nu komt redden.
Jou ook niet.
Het begint.
Vlug, ze verandert.
Ze moet naar de zee toe.
Hoever nog?
Voorbij de bomen.
Schiet op.
We zitten vast.
Kun je haar dragen?
Ja.
Daar gaan we.
Ga naar de zee.
En jij dan?
Ik reken met onze vriend af.
Zo heb je meer tijd.
Ik had hoge verwachtingen van je.
Wat een teleurstelling.
Je hoopte dat ik net zo wreed zou worden als jij.
Je weet als geen ander dat geen twee zielen hetzelfde zijn.
Dat klopt.
De een is altijd donkerder.
Deze keer win je niet.
Het licht tegen de nacht.
Er bestaat geen grotere kracht dan die van mij.
Ze is vrij. Ze is niet van jou.
Niets op deze wereld is vrij.
Rustig maar.
Ik laat 'm je niet meenemen.
Zij is goed. Jij niet.
Je krijgt haar niet.
Pak aan.
Nee.
Z'n krachten groeien erdoor.
Die van jou ook.
Nee, je bent te zwak.
Het is de enige manier.
Haar ziel is van mij.
Jammer dat ze nu moeten sterven.
Mijn krachten zijn voor eeuwig.
Niemand op aarde kan me verslaan. Jij ook niet.
Ik geloof.
Wat hebben ze met me gedaan?
Magie.
Nu zit hij gevangen.
Ze heeft water nodig.
Rustig maar.
Het buisje.
Alsjeblieft...
Vooruit.
Rustig maar.
Haal adem.
Gaat het?
Ik neem haar over.
Het water geneest haar.
Het is in orde.
Rustig.
Dank je.
Diep water is magisch...
net als haar liefde.
Als ze niet kan ademen...
hoeft ze alleen te zwemmen.
Ik zal je missen.
Je hebt je verhaal gevonden, zie ik.
'MEERMIN IN MISSISSIPPI'
Zou iemand het geloven?
Het gaat erom dat jij het gelooft.
Kom buiten spelen.
Alle elfjes zijn vandaag buiten.
En ze zijn dol op zeemeerminnen.
Dan moeten we ze niet laten wachten.
Nee.
Kom op.
Het gaat erom dat jij het gelooft.
Ze gaf hem het grootste geschenk dat iemand een ander kan geven...
liefde.
Vanaf dat moment...
waar hij ook heen ging...
was ze bij hem.
Maar dat is een ander verhaal.
Wat gebeurde er met Elle?
Gaat het, oma?
Tijd om te gaan zwemmen.
Hoe loopt het verhaal af?
Kom op. Ik weet het niet.
Kom mee.
We gaan kijken.
Kom, we gaan.
Oma?