‫سیر تا پیاز سینمای جهان رو با ما ببین! ‫تلگرام و اینستاگرام: Bamabinofficial@
‫«مرجع دانلود آثار دوبله به فارسی و زیرنویس» ‫Film-Bin.com
‫سال‌ها پیش،
‫نبردی بین نیکی و پلیدی،
‫بین سامری و نمسیس شکل گرفت؛
‫برادران دوقلویی که دشمن قسم‌خوردۀ هم شدن.
‫ولی بذارید از اولش تعریف کنم.
‫[دوقلوهای معجزه‌آسای گرانیت سیتی]
‫شدیداً موجودات قدرتمندی بودن.
‫به‌قدری که ناخواسته به مردم آسیب می‌زدن.
‫[هیولاها! برگردید خونۀ خودتون!]
‫طولی نکشید که اهالی شهر،
‫از دو برادر وحشت کردن.
‫منتظر موندن تا این خانواده بخوابن،
‫در و پنجرۀ خونه‌شون رو تخته کردن،
‫و خونه رو آتیش زدن.
‫خانوادۀ دو برادر زنده‌زنده توی آتیش سوختن.
‫ولی دوقلوها آسیبی ندیدن.
‫سامری تصمیم به برقراری عدالت گرفت، ‫که حامی مردمان باشه.
‫[سامری مردی که از روی پل پرید را نجات داد]
‫[تریبون گرانیت سیتی]
‫نمسیس که پر از کینه بود،
‫می‌خواست که دنیا به اندازۀ ‫پدر و مادرش زجر بکشه.
‫[نمسیس ویران می‌کند]
‫[سامری جلوی نمسیس را می‌گیرد.]
‫سامری سعی کرد خشم برادرش رو مهار کنه.
‫[نمسیس در کارخانه‌ای بمب‌گذاری کرد.]
‫که باعث شد نمسیس سلاحی قدرتمند بسازه.
‫پتکی ساخت که تمام غضب ‫و نفرت خودش رو توش نهادینه کرد.
‫و تنها سلاحی بود که می‌تونست ‫سامری رو نابود کنه.
‫نمسیس برادرش رو به نیروگاه برق کشوند،
‫تا یک بار برای همیشه شکستش بده.
‫جویی! چی شده؟
‫فرار کن پسر! طرف...
‫نمسیسه!
‫همه برید عقب!
‫نمسیس می‌دونست برادرش ‫به نجات افراد بی‌گناه میاد.
‫دو برادر قدرت‌های یکسانی داشتن.
‫ولی نمسیس به کمک پتکش، ‫ابزار برتری در اختیار داشت.
‫ولی زیاد طول نکشید...
‫که سامری و نمسیس توی انفجار مردن.
‫این داستانیه که واسمون تعریف کردن.
‫ولی به عقیدۀ من سامری هنوز زنده‌ست.
‫[سامری]
‫[زمان حال]
‫بخواییم منصفانه نگاه کنیم،
‫اگه سامری درواقع...
‫- ...نوعی نگهبان بود... ‫- که هست.
‫...پس چرا مرگش رو جعل کرد؟
‫سامری ما رو به حال خودمون گذاشت.
‫- آره، ولی علتش چی بود؟ ‫- چرت و پرته.
‫جوابش توی کتابمه: سامری زنده است.
‫سم؟
‫سم، پول نقد همراهت هست؟
‫مامان، اذیت نکن دیگه.
‫پنج دلاری که هفتۀ پیش ‫بهت قرض دادم رو چی کار کردی؟
‫واسه اتوبوس می‌خوام.
‫خواهش کردم دیگه، دیرم می‌شه‌ها. ‫پول بلیت می‌خوام.
‫محض اطلاعت بگم بعد کسر مالیات،
‫واسه این پنج دلار باید یک ساعت ‫کثیف‌کاری ملت رو تمیز کنم.
‫مامان، لازم نیست این کارها.
‫مرسی. دوستت دارم.
‫- منم دوستت دارم. ‫- آها، راستی یادت نره.
‫آشغال‌ها رو بنداز بیرون.
‫الآن که هوا بارونیه.
‫آشغال‌ها هم بو گرفتن.
‫در هم قفل کن.
‫شیطونی نکن.
‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
‫[س]
‫صبح بخیر جو.
‫[سامری زنده است]
‫خوبه.
‫وایستا، وایستا.
‫چیز بدردبخوری توشه؟
‫شاید باشه.
‫جا این کارها پازل بخر.
‫ولم کن دیگه!
‫آخه دوباره؟
‫[اطلاعیه نهایی تخلیه]
‫گندت بزنن.
‫سلام.
‫اون چیه دستته؟
‫- رادیوئه. ‫- چه باحال.
‫کارم می‌کنه؟
‫دیگه قراضه شده.
‫چرا رادیوی خراب داری؟
‫خودت چرا ساعت خراب داری؟
‫کوچولو!
‫آهای سم!
‫زودباش کوتوله.
‫شنیدم خونه رو پلمپ کردن.
‫الآن می‌خوای کمکم کنی؟
‫واسه چی کمکت کنم؟ ‫تو همیشه بهم می‌گی کوتوله.
‫الآن می‌خوای بگم ببخشید؟
‫می‌خوای پول در بیاری یا نه کوچولو؟
‫مگه نگفتم این‌جوری صدام نزن؟
‫- خفه شو جیس. ‫- رو چشمم کوتوله.
‫کجا می‌ری پس؟
‫انقدر مسخره‌بازی در نیار دیگه.
‫مگه پول‌لازم نیستی؟
‫پس راه بیفت بریم.
‫ای بابا.
‫انقدر نق نزن برو داخل دیگه.
‫کسی حواسش نیست.
‫خب خب.
‫بریم سر کارمون.
‫- از اونجا شروع کن. ‫- چی؟
‫مگه نشنیدی چی گفتم؟ زودباش دیگه.
‫- از همون‌جا شروع کن. ‫- باشه.
‫از پایینش.
‫به قدت هم میاد.
‫داداش واسه من چشم‌غره نرو. کار کن.
‫دل به کار بده.
‫همینه.
‫بکشش بالا، بالا، بالا.
‫دمت گرم، دمت گرم.
‫ایول.
‫همین کلی میارزه.
‫یالا کوچولو، سریع‌تر بدو.
‫یالا پسر.
‫یوهو! حس می‌کنم پرنده‌ام!
‫مثل عقاب دارم پرواز می‌کنم.
‫داداش، بهتره این وسایلت رو اونجا غلاف کنی.
‫[سامری]
‫یعنی چی؟
‫کوروش عاشق نمسیسه.
‫می‌خواد عین اون باشه.
‫مگه داریم می‌ریم پیش کوروش؟
‫تو که نگفتی قراره بریم پیش کوروش.
‫طرف پاک دیوانه‌ست.
‫خیلی‌خب، چقدر واسش بدم؟
‫- چهارصد دلار. ‫- تقسیم بر ده کن.
‫نفری چهل دلار می‌دم.
‫نکن داداش. یدونه یک بذار پشت چهل.
‫- نشئه‌ای؟ ‫- پسر...
‫بذار روی ترازو.
‫ترازو که دروغ نمی‌گه.
‫- شد چهل. ‫- داداش، کجاش نوشته چهل؟
‫خودت نشئه‌ای بابا.
‫سلام رئیس.
‫هوی!
‫چطوری توله سگ؟
‫راه گم کردی؟ اومدی واسه تیم ‫بسکتبالتون آب‌نبات بفروشی؟
‫نه داداش. اومدم سیم بفروشم.
‫داری مرد می‌شی. چقدر آوردن پیت؟
‫- عه، اینم چهل دلار. ‫- چهل دلار!
‫بگم کجا نونت تو روغنه؟
‫یه فروشگاه مشروب توی کسل‌رود هست.
‫می‌خوام یکی بره مسخره‌بازی در بیاره. ‫که حواس‌‌پرتی ایجاد کنه.
‫داداش ببین، من واسه تو کاری نمی‌کنم.
‫ولگرد وراج.
‫- جیس هرچقدر شکم داره، از تخم کم داره. ‫- من پایه‌ام.
‫چی؟
‫- بی‌خیال پسر. ‫- بچه رو ببین زبون وا کرده.
‫چیه؟ می‌تونم دیگه.
‫- نه داداش، توئم نشئه‌ای. ‫- پسره رد داده.
‫فقط حواسش رو پرت کنم؟
‫همین. فقط همین کار رو بکن.
‫آره، پایه‌ام.
‫بیا بریم.
‫مشکلیه؟
‫نه، داشتم...
‫کجا رو نگاه می‌کنی مادر؟
‫با رفیقم مشکلی داری؟
‫آره، مشکلیه؟
‫بیا، بیا.
‫خیلی‌خب.
‫- دیدیش؟ اون بابا رو می‌گم. ‫- آره.
‫زل نزن. زل نزن.
‫می‌خواییم بلیت‌های ‫بخت‌آزمایی رو کش بریم، خب؟
‫خیلی‌خب.
‫گمون نکنم واسه این کار با تیر بزنت.
‫یعنی چی که با تیر بزنه؟
‫کارت رو بلدی دیگه.
‫- وایستا، نرو. ‫- یالا.
‫بنگ.
‫کمک! توروخدا کمک کنید!
‫کمک! ماشین...
‫مصیبت کم بود اینم اضافه شد.
‫- از چراغ قرمز رد شد... ‫- چی؟
‫توروخدا کمک کنید!
‫گمشو بیرون ببینم.
‫به من ربطی نداره.
‫کمک می‌خوام. نمی‌تونم راه برم.
‫[بلیت بخت‌آزمایی گرانیت سیتی]
‫بیا اینجا ببینم. این چیه روی صورتت؟
‫سس تنده؟
‫- بدو، بدو! ‫- دزدهای توله سگ!
‫بدو، بدو، بدو!
‫حروم‌لقمه‌های ولگرد!
‫- همینه! ‫- بزن بریم!
‫- بازش کن، بازش کن. ‫- ایول، آره.
‫خیلی چیزهای قیمتی توشه پسرعمو.
‫- هرموقع بخواییم می‌تونیم بریم بدزدیم. ‫- هرموقع؟
‫تو چه مرگته؟
‫بهشون گفتم توی بسته رو بگردن پسرعمو...
‫- یعنی توی بسته رو نگشتید؟ ‫- البته چیپسم بدک نیست.
‫کار این بود پسرعمو. این خراب کرد.
‫- بسته اشتباهی رو برداشت. ‫- این‌جوری نبود.
‫من دقیقاً کاری که گفتی رو کردم.
‫یعنی من دروغ می‌گم توله سگ؟
‫جونم دعوا!
‫نکنه خودت دروغ می‌گی رضا؟
‫نه کوروش.
‫چند سالته رفیق؟
‫سیزده سالمه.
‫هم جوونی هم ریزه میزه؟
‫منم یه زمانی این‌جوری بودم.
‫بزرگ می‌شی.
‫مجبوری جور اشتباهات بقیه رو بکشی.
‫الآنم قضیه اینه؟
‫برو خدات رو شکر کن.
‫کوچولو خان بلده کی نباید دهن باز کنه.
‫کوروش، داره چرت می‌گه.
‫بیا رضا.
‫ازت خوشش میاد.
‫از کسایی که جربزه دارن خوشش میاد.
‫ریده بودم تو خودم.
‫ولی بازم لوش ندادی.
‫همینم جربزه می‌خواد.
‫هوی! بیا دیگه.
‫گندش بزنن.
‫طرفدارشی، نه؟
‫بذار ببینم...
‫چون آدم خوبی بود ازش خوشت میاد.
‫ولی من...
‫دید متفاوتی به قضیه دارم.
‫نمسیس بقیه رو اذیت می‌کرد.
‫گاهی اوقات می‌کرد.
‫ولی مسئله اذیت کردن نیست، ‫اینه که کی رو اذیت کنی.
‫نمسیس بزن‌بهادر بود.
‫موقعی که مرد هم‌سن تو بودم.
‫قهرمان بچگیم بود.
‫نمسیس مغروران رو تحقیر می‌کرد،
‫کسایی که تنشون می‌خوارید رو می‌زد.
‫برای امثال ماها...
‫نمسیس مثل خدا بود.
‫سامری،
‫صرفاً مجری قانونی بود که ‫محافظ قشر ثروتمند بود،
‫اونم زمانی که ما گرسنه بودیم.
‫این واسه کاری که امروز کردیه.
‫این واسه کارهایی که قراره واسم بکنی.
‫[مسیح منجی ماست.]
‫هر ماه کارت همینه.
‫هر ماهم بهت می‌گم که ‫پنجم پولم رو واریز می‌کنن.
‫این کارهات واسه چیه؟
‫چرا با آبروی من بازی می‌کنی؟
‫- مامان... ‫- اینجا قوانینی داره.
‫- مگه شده من پول ندم؟ ‫- مامان.
‫- سر برج که ندادی. ‫- مامان!
‫- مامان. ‫- نمی‌خواد.
‫تو حال می‌کنی زور بگی.
‫اینجا که پناهگاه نزدیم.
‫پول رو بده بهش.
‫بگیر. حالا در رو باز کن!
‫چرا مسئله رو شخصی می‌کنید؟
‫همه‌اش کارت اینه زر مفت بزنی.
‫نمی‌شد زودتر باز کنی، نه؟
‫بیا داخل.
‫مرتیکۀ پررو من و پسرم رو ‫آلاخون والاخون کرده.
‫همین که پولم جمع بشه، از کارم استعفا می‌دم،
‫سوار اتوبوس می‌شیم، ‫می‌ذاریم از این شهر می‌ریم.
‫دیگه لزومی نداره ‫با این دیوث سر و کله بزنی.
‫بعدش کجا بریم؟
‫حالا بعداً تصمیم می‌گیریم.
‫چی روی صورتت ریخته؟
‫توی مغازه پام لیز خورد،
‫اشتباهی قفسه رو شکوندم و ‫سس ریخت روی سر و صورتم.
‫فروشنده اومد بهم پول داد،
‫که به کسی درموردش نگم، راضی شدی؟
‫من بهت چی گفتم؟
‫سم، پرسیدم من بهت چی گفتم؟
‫تصمیمات آدم تبعات داره.
‫دقیقاً.
‫حالا بگو پوله رو از کجا آوردی؟
‫چرا قبل اینکه ازم بگیریش نپرسیدی؟
‫درسته مادر خوبی واست نیستم، ‫ولی همچنان مادرتم.
‫مامان.
‫خوبه. بالأخره رسید.
‫اون بابایی که جای اینا رو نشونمون داد ‫گفت از اون بمب‌های خفنه.
‫از کجا آوردین؟
‫پایگاه ارتشی بیرون شهر رو بلدی؟
‫یکی از افرادمون رو جای ‫مسئول تدفین جا زدیم.
‫چیزهایی که آدم دفن می‌کنه، ‫بعداً گریبان‌گیرش می‌شن.
‫مثل ارواح.
‫- وای! ‫- بوم!
‫کی می‌ریم تو کارش؟
‫فردا.
‫درحالی که اتحادیۀ کارگران ‫در دومین ماه از اعتصابات خود،
‫به دلیل کاهش شدید بودجه به سر می‌برند،
‫اضطراب و تنش اهالی شهر افزایش یافته است.
‫[اعتصاب اتحادیه در اوج بحران بی‌خانمانی]
‫میزان عدم اشتغال با افزایش بی‌سابقۀ ‫اخراج‌ها و بازداشت‌ها،
‫به همراه بی‌خانمانی ‫در سراسر شهر افزایش یافته است.
‫[اعلامیه تخلیه]
‫علت بسیاری از بحران‌های مالی کنونی...
‫[مرکز بازی آرکید]
‫[مرکز بازی]
‫آهای. با توام.
‫آهای! خیال کردی شوخی داشتم؟
‫پول خسارتی که زدی رو می‌خوام.
‫بگیریدش!
‫آهای!
‫بیا اینجا ببینم!
‫بدو، بجنب! بجنب!
‫بگیرش!
‫زودباش! بگیرش!
‫کریس، بگیرش!
‫جوری می‌زنمت مامانت صدای ‫گریه‌هات رو بشنوه.
‫مامانم سر کاره.
‫جدی؟ پس وقتی برگشت ‫جنازه‌ات رو می‌بینه.
‫وای خدا!
‫وای خدا.
‫تو مشکلت چیه یارو؟
‫بیا جلو.
‫وای...
‫برید دیگه. بزنید به چاک.
‫رفقای بهتری واسه خودت دست‌وپا کن، باشه؟
‫بیا بریم.
‫- بیا داداش! ‫- هوی!
‫- زودباش بریم! ‫- خونه‌ات رو بلدیم پیری!
‫سامریه.
‫وای خدا.
‫نزدیک به هفده درصد از نیروی انسانی،
‫بی‌کار و یا کم‌کار شده‌اند.
‫با افزایش تولیدات مستقل،
‫این رقم سر به فلک خواهد کشید.
‫اکنون که ماشین‌ها جای انسان‌ها...
‫خیلی‌خب.
‫«جو اسمیت».
‫جو.
‫[سامری]
‫[تیموتی مولنیکس، جان کاون، پیک پیتزا و...]
‫جو.
‫جو اسمیت...
‫...خود سامریه.
‫[پلیس]
‫همیشه کارهای شخصیت رو من باید انجام بدم؟
‫«همیشه کارهای شخصیت رو من باید انجام بدم؟»
‫سلام سرکار.
‫اتاق مدارک بسته‌ست، بعداً بیاید.
‫تا حالا از اینا دیده بودی؟
‫اسمش بمب خاموشیه. نقطه ضعف برقه.
‫پوف!
‫کجاست...
‫این چیه؟
‫نمسیس.
‫همین‌جاست.
‫قدرتش رو حس می‌کنم.
‫با این سلاح، می‌تونم کار ‫نیمه‌تموم نمسیس رو تموم کنم.
‫هوی!
‫این ماس‌ماسکه واقعیه؟
‫معلومه که واقعیه. ‫خیال کردی اسکل گیرمون آورده؟
‫راه بیفتید!
‫[کتاب‌فروشی آل]
‫ای بابا.
‫- باهات کار دارم. ‫- نه، نداری.
‫- پیداش کردم. ‫- نه، نکردی.
‫سلام پیشی.
‫جدی می‌گم. پیداش کردم.
‫خود سامریه.
‫آره، چندماه پیشم این رو گفتی.
‫مستخدم مدرسه‌تونه دیگه، نه؟
‫نه، اون رو نمی‌گم.
‫کاشف به عمل اومد صرفاً سرایدار پرزوری بود.
‫یا اون پست‌چیه که تونست ‫از دست بولداگ فرار کنه؟
‫نه که بولداگ نژاد سگ‌های سریعه.
‫به خدا سگه انقدر سریعه که باید خودت ببینی.
‫بچه جان، خبرنگاری واسه من جدیه.
‫ناسلامتی اندیشمندم.
‫می‌دونم. کارت واسم قابل احترامه.
‫اصلاً کتابم رو خریدی؟
‫معلومه که خریدمش.
‫باشه. مصاحبه‌هات رو توی اینترنت می‌بینم.
‫- باشه. ‫- نه، ولی...
‫عاشق ویدیوهاتم. همیشه نگاهشون می‌کنم.
‫بی‌خیال دیگه.
‫بچه‌جان، نمی‌شه که سرت رو بندازی ‫بیای اینجا مزاحم کارم بشی،
‫یا مشتری‌هام رو بترسونی،
‫اونم چون دیدی یه پیرمردی حرکت ناگهانی کرده.
‫الآنم برو بیرون.
‫ولی باور کن این بار فرق داره.
‫ببین، ده دلار همراهمه.
‫یکی از کتاب‌هات رو می‌خرم، ‫به شرطی که گوش بدی چی می‌گم.
‫چه خفنه.
‫روی این دیوار نتیجۀ بیست سال ‫تلاش، زحمت و شکست‌هامه.
‫وای.
‫[مردی با قابلیت ترمیم چندروزۀ ‫استخوان‌های شکسته، پزشکان را گیج می‌کند!]
‫راستی، می‌خواستم یه چیزی نشونت بدم.
‫ولی اجازه نداری دست بزنی.
‫به هیچ عنوان.
‫فقط نگاه کن.
‫ده سال پیش دوستی داشتم ‫که نگهبان زندان پلیس بود.
‫خودش این عکس رو گرفته بود.
‫اینی که می‌بینی پتک دست‌ساز مخصوصیه.
‫چیز قشنگیه.
‫می‌دونی کجا پیداش کردن؟
‫نه.
‫توی محل مرگشون پیداش کردن.
‫چه عجیب.
‫شرط می‌بندم همون پتکیه که نمسیس ‫با نفرت از برادر خودش ساخت.
‫و اون پتک تنها سلاحیه...
‫که می‌تونست خدشه‌ای به ‫یکی از دو برادر وارد کنه.
‫نظریۀ من اینه که نمسیس...
‫نیروگاه رو آتیش زد،
‫چون می‌خواست کل شهر رو ‫درگیر اغتشاش و آشوب کنه.
‫همچنین برای برادرش دامی پهن کرده بود.
‫ولی نقشه‌اش به گل نشست.
‫درنهایت نفرت خودش بود که باعث مرگش شد.
‫عجب.
‫خیلی‌خب، بریم سراغ مسئلۀ اصلی.
‫این بار سامری که پیدا کردی کیه؟
‫طرف آشغال جمع‌کنه.
‫واحد آپارتمانش جلوی خونۀ ماست.
‫بایدم باشه.
‫ببین، این بار واقعاً فرق داره.
‫بچه‌هایی که بهم زور می‌گفتن رو کتک زد.
‫پس بچه کتک می‌زنه؟
‫نه، نه. منظورم بچه‌های بزرگتره. ‫از اون خلافکارها.
‫زخم زشت و چندشی روی کمرش داره.
‫انگاری که توی آتیش‌سوزی زخمی شده.
‫تو چطوری زخمش رو دیدی؟
‫از پنجره داخل خونه‌اش مشخصه.
‫خیلی‌خب، نمی‌دونم نگران کدوم مورد باشم.
‫اینکه خیال می‌کنی همسایه‌تون سامریه،
‫یا اینکه یواشکی توی ‫خونۀ پیرمردها رو دید می‌زنی.
‫نه، نه، نه. اصلاً قضیه اینجوری نیست.
‫بچه جان، حرفت رو زدی دیگه. ‫ده دلارت تموم شد.
‫باشه، یه لحظه وقت می‌دی؟
‫بذار یه چیزی بیارم.
‫زودباش، وسایلت رو جمع کن.
‫ببین.
‫تونست این کار رو بکنه. محکم گرفتش.
‫با دست خالی؟
‫می‌دونی چه خفنه؟
‫از کجا معلوم قبلشم...
‫چاقوئه این شکلی نبوده؟
‫خودم دیدم لهش کرد.
‫ای بابا.
‫واسه قانع کردن من صرفاً ‫پیرمردی که زخمیه،
‫و چاقویی که خم شده کافی نیست تیم.
‫اسمم سمه.
‫تقریباً درست گفتم. ‫حالا وسایلت رو جمع کن.
‫خیال نکن ندیدمت بی‌شعور.
‫وای.
‫[حادثۀ آتش‌سوزی خانواده‌ای را دغدار کرد.]
‫چی؟
‫«سامری امروز جان مردم را نجات داد».
‫خود سامریه.
‫می‌دونی چقدر زشت جلوه می‌کنه؟ ‫که پسرعموی من به کوروش دروغ بگه؟
‫خیلی زشت جلوه می‌کنه.
‫من ضمانتت رو کردم.
‫- فرشاد، الآن می‌خوای من چی بگم؟ ‫- هیچی نگو.
‫فقط صحبت نکن.
‫پسر.
‫این خودشه.
‫همون یارو پیرمرده‌ست.
‫همون پیریه که زد لهت کرد؟
‫تونا، خودت رو جلو ببین چطوری لهت می‌کنه.
‫خودشه.
‫سم؟
‫سم. بیا اینجا.
‫سم!
‫چیه مامان؟ چی کار می‌کنی؟
‫یعنی چی «چیه»؟
‫مگه قرار نبود شام بخوریم؟
‫من...
‫- چی شده‌ات؟ ‫- این رو می‌گی؟
‫سرم خورد به قفسه.
‫قفسه؟ اون‌وقت اسم قفسه چی بود؟
‫چی؟ نه بابا.
‫قفسۀ معمولی بود.
‫بله؟
‫بچه‌تون چیز ارزشمندی از من کش رفته.
‫جان؟ شما کی هستید؟
‫جو اسمیتم، همسایه‌ روبه‌رویی هستم.
‫چی کش رفته؟
‫آلبوم عکسم رو برداشته.
‫سم. بیا اینجا ببینم.
‫از وسایل این آقا چیزی دستته؟
‫رد کن بیاد.
‫معذرت‌خواهی کن.
‫معذرت می‌خوام.
‫فقط همین رو بلدی بگی؟
‫دیگه چی بگم؟
‫اینکه طرفدارتونم؟
‫تو مشکلت چیه؟
‫اصلاً این حرفت یعنی چی؟
‫یه لحظه.
‫می‌شه لطفی بهم بکنید؟
‫پسرم بچۀ خوبیه. واقعاً می‌گم.
‫خواهشاً پلیس خبر نکنید.
‫قول می‌دم دیگه چنین کاری ازش سر نزنه.
‫واقعاً نمی‌خوام عذر و بهونه‌ای بیارم.
‫آخه پدرش...
‫ببینید، صرفاً عوض شده.
‫اصلاً شما بگید تقصیر منه. آخه...
‫پسر خوبیه. فقط کمی...
‫...راهش رو گم کرده.
‫عیبی نداره.
‫مادر خوبی داری.
‫خوش‌شانسی.
‫خیلی خوش‌شانسی.
‫ای گندش بزنن.
‫قبلاً توی اون آشغالی رو گشتم.
‫چیز خاصی توش نیست.
‫راستش نمی‌خواستم آلبوم رو ‫نگه دارم برای خودم.
‫آخه فکر کردم خودشی.
‫اشکال نداره. منم زمانی دله دزدی می‌کردم.
‫ولی فکر می‌کردی من کی باشم؟
‫[س]
‫اون؟
‫آره.
‫سامری که مرده.
‫مردم این‌جوری می‌گن.
‫آره، ولی من کارم آشغال جمع‌کردنه. ‫نونم توی این کاره.
‫می‌شه اگه حرفت رو باور نکنم ‫با مشت نزنی توی صورتم؟
‫دلیلی نداره با مشت بزنمت. ولی چرا؟
‫چرا اون آلبومه توی خونه‌ات بود؟
‫چون منم طرفدارشم. مثل خودت.
‫همین و بس.
‫الآنم برو سراغ فوتبال و کار و زندگیت،
‫چون انقدر سین‌جیمم کردی ‫که دیگه داری می‌ری رو مخم.
‫مدام می‌گی من اینم، من اونم.
‫تو سرت به کار خودت باشه، ‫منم سرم به کار خودمه.
‫دروغ می‌گی!
‫حرفت رو باور نمی‌کنم!
‫گوش کن بچه...
‫زدیم بهش!
‫تمومه. کارش تمومه.
‫وای خدا.
‫زودباش.
‫وای خدا.
‫وای...
‫چیزیت نشد؟
‫مگه کوری؟
‫یا خدا!
‫یا خدا.
‫یا خدا! می‌دونستم خودشی!
‫می‌دونستم!
‫بیا.
‫از اولشم می‌دونستم خودتی.
‫آب می‌خوام.
‫آی ملت، من می‌دونستم!
‫- سروصدا نکن. ‫- باشه.
‫- آب می‌خوام. ‫- باشه. خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، برو.
‫برو گمشو، تو قدمت شوره!
‫عمراً اگه برم. امروز بهترین روز دنیاست!
‫واسه تو بهترینه!
‫وای خدا!
‫باورم نمی‌شه سامری رو پیدا کردم.
‫اشتباه می‌کنی.
‫نکنه صرفاً پیرمردی هستی ‫که ماشین بهش می‌زنه،
‫استخون‌هاش می‌شکنه،
‫بعد می‌شینه بستنی بخوره؟
‫اینا رو می‌خورم که دمای بدنم رو خنک کنم.
‫خب چرا آب یخ نمی‌خوری؟
‫مزه‌اش جالب نیست.
‫- می‌شه به منم بدی؟ ‫- نه.
‫شرمنده. واسه شرایط اضطراریه.
‫چرا داشتی دود می‌کردی؟
‫چیزی درمورد شکافت دوتایی ‫توی علم ترمودینامیک سلولی بلدی؟
‫جان؟ من سیزده سالمه‌ها.
‫می‌دونی موقع گرمازدگی چی می‌شه؟
‫وقتی آسیب ببینم، دمای بدنم می‌ره بالا.
‫و اگه با چیزی مثل این خنکش نکنم...
‫قلبم منفجر می‌شه.
‫دیدی آدم نیستی؟
‫وایستا ببینم. نمسیسم اینجوری شد؟
‫شما داداش بودین دیگه، نه؟
‫بحث نمسیس رو تموم کن.
‫برو واسه خودت بستنی بردار.
‫مرسی.
‫یه بار بابام رو نجات دادی.
‫این چرت‌وپرت‌ها رو از کجات میاری؟
‫می‌دونی معنی کلمۀ «توهمی» چیه؟
‫چون جنابعالی دقیقاً توهمی هستی.
‫توهمی نیستم، جدی می‌گم.
‫جون بابام رو نجات دادی.
‫ماشین‌دزدی می‌کرد.
‫یک شب مچش رو گرفتی.
‫ولی جای اینکه بازداشتش کنی، ‫باهاش صحبت کردی.
‫الآن چی کاره‌ست؟ ‫نویسنده داستان‌های تخیلیه؟
‫نه، بابام مرده.
‫ببینیم چطوری می‌شه این ملت رو بیدار کرد.
‫شرمنده.
‫اینم از این.
‫بهتر از اینم می‌شه.
‫می‌زنم دندون‌هات بریزه تو دهنت.
‫- جدی؟ ‫- آره! بیا جلو!
‫آهای!
‫اهالی گرانیت سیتی...
‫چه کسی به فریاد بی‌نوایان می‌رسه؟
‫چه کسی قهرمان ماست؟
‫این نمسیس نیست؟
‫برگشتم تا انقلابی به پا کنم...
‫برای تمام کسانی که این شهر فراموش کرده.
‫جنبش ما...
‫یک بار دیگه مردم رو در رأس قدرت قرار می‌ده.
‫وقتشه چیزی که مال خودتونه رو پس بگیرید!
‫سرت کن. بگیر داداش.
‫انقلاب از این لحظه شروع می‌شه!
‫نمسیس! نمسیس! نمسیس!
‫برید!
‫مقامات شهری از حوادث دیشب شوکه شده‌اند.
‫قطعی برق مرموز و عده‌ای با نقاب‌های نمسیس،
‫شبی طولانی و پر از غارت را به راه انداختند.
‫چندین نفر زخمی شدند.
‫[حملۀ دارودستۀ نقاب‌دار به منطقۀ مالی]
‫با افزایش بیکاری،
‫و رشد فقر در این شهر،
‫عده‌ای می‌گویند چیزی ‫به فروپاشی شهر نمانده است.
‫آهای.
‫چی کار کنم که ولم کنی؟
‫حتماً باید بندازمت زیر اتوبوس ‫که انقدر نیای دنبالم؟
‫سامری که چنین کاری نمی‌کنه.
‫اگه از دندۀ چپ بلند شده باشه چی؟
‫زودباش.
‫چی توی کیفته؟
‫عه، عه. دوربینه. دست نزن.
‫- کجا می‌بریش؟ ‫- سمساری.
‫چه ناجور.
‫اصلاً روزها کارت چیه؟
‫قراضه تعمیر می‌کنی و ‫زانوی غم بغل می‌گیری؟
‫من تراگلودایتم.
‫- می‌دونی یعنی چی؟ ‫- اصلاً.
‫اسم یونانی برای کساییه که غارنشین هستن. ‫منم غارنشینم.
‫مثل آپارتمانم که کوچیکه. خیلی هم خوبه.
‫مشکلی ندارم. دوست دارم تنها باشم.
‫حالا بگم چی اذیتم می‌کنه؟ ‫که سر چی زانوی غم بغل می‌گیرم؟
‫اینکه مجبورم پیش بقیه مردم باشم.
‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫نه.
‫- می‌گیری دیگه. ‫- نه.
‫آخه با عقل جور در نمیاد.
‫تو مردم رو نجات می‌دی. ‫آدم‌های گوشه‌گیر که این‌جوری نیستن.
‫من که می‌گم زر مفت می‌زنی.
‫بچه، تو این هوا تخم داری.
‫به خدا قسم.
‫حالا چقدر واسه دوربین گیرت میاد؟
‫چه بدونم.
‫ده دلار؟ بیست دلار؟
‫الآن شدی حسابدار من؟
‫یه لطفی بکن. داخل نیا تا خودم بیام بیرون.
‫یعنی بعدش می‌تونم بیام؟
‫آره، نه. واسه این گفتم «نیا تا خودم بیام».
‫آهای!
‫به چی زل زدی؟
‫شرمنده.
‫جان؟ گذاشتی راست‌راست راه بره؟
‫چرا پرتش نکردی بالای درخت؟
‫ناامیدم کردی.
‫بیرون بمون.
‫این چه کاریه تو می‌کنی آخه؟
‫جدا شد دیگه. مثل جفتمون پیر و قدیمی شده.
‫من رو قاطی خودت نکن.
‫این دستگیرۀ برنجیه.
‫می‌دونم. فلز برنجم قدیمی می‌شه دیگه.
‫از حسابت کم می‌کنم.
‫این شد حرف حساب.
‫باز شنبه شد واسه من آشغال قراضه آوردی.
‫- بیست و پنج دلار می‌دم. ‫- ای بابا، جدی؟
‫باز چونه بزنیم؟
‫مگه دوربین کنون آوردی؟
‫تو پنجاه دلار بده، ‫تازه عکستم باهاش می‌گیرم.
‫قبول؟
‫بی‌خیال! این چه کاریه!
‫- وایستا! دزد! ‫- نگاه کن. می‌بینی؟
‫اگه مشکلات رو بسپاری به چندتا بیمار ژنتیکی،
‫چنین بلایی سر شهر میاد.
‫مردم یا خودشون باید کلک مشکلات رو بکنن،
‫یا مشکلات کلک مردم رو می‌کنن، نه؟
‫آره.
‫تا حالا همزمان با چندتا آدم بد جنگیدی؟
‫صد نفر.
‫وای.
‫چقدر زور داری؟
‫هنوز پرزورم، خودت که دیدی.
‫ولی مثل قدیم نیستم.
‫آدم وقتی دیگه اهمیت نده قدرتش کم می‌شه، ‫منم خیلی وقت پیش...
‫تصمیم گرفتم دیگه اهمیت ندم.
‫چقدر بلند می‌تونی بپری؟
‫اون زمان شاید از روی ده تا ماشین.
‫ولی الآن، نه تا.
‫دروغ نگو. انجام بده ببینم.
‫ولم کن بابا. من واسه سرگرمی جنابعالی ‫حاضر نیستم زانودرد تحمل کنم.
‫تا حالا از بالای ساختمون پریدی پایین؟
‫نه، ولی خیلی‌ها رو از روش پرت کردم پایین.
‫شوخی کردم.
‫پسر، چقدر از زیر زبونم حرف کشیدی.
‫من قابل اعتمادم.
‫خودت که می‌دونی.
‫تا حالا شده بترسی؟
‫چرا؟ مگه تو از چیزی می‌ترسی؟
‫- آخه... ‫- معلومه که شده بترسم.
‫بی‌خیال، همه می‌ترسن.
‫ترسیدن طبیعیه.
‫ولی بازم می‌تونی بجنگی.
‫آره، وقتی لازم باشه می‌جنگم.
‫ولی دلم نمی‌خواد. خوشمم نمیاد.
‫من وقتی می‌ترسم، ‫همیشه به سرم می‌زنه فرار کنم.
‫ولی همیشه خشکم می‌زنه.
‫ببین. بیا جلو.
‫کار درست رو تو می‌کنی.
‫آدم احمق دنبال دعوای خیابونیه.
‫چرا باید با غریبه‌ای گلاویز بشی...
‫که اصلاً نقشی توی زندگیت نداره؟
‫که ممکنه بزنه بکشت؟
‫کار درست رو تو می‌کنی، فهمیدی؟
‫دیگه برو خونه تا مامانت پلیس خبر نکرده.
‫باشه. شب بخیر جو.
‫سم.
‫ساعتت رو بیار ببینم.
‫سعی می‌کنم درستش کنم.
‫ولی قول نمی‌دم‌ها.
‫مرسی جو.
‫قابلی نداشت.
‫برای دومین هفتۀ متوالی،
‫آشوبگران خیابان‌های ‫گرانیت سیتی را پر کرده‌اند.
‫سپس خاموشی خودبه‌خودی دیگری رخ داد،
‫که عده‌ای آن را به مردی نسبت می‌دهند،
‫که ادعا می‌کند او نمسیس، ‫همان شروری است که فرضاً مرده است.
‫در میان این تاریکی‌ها،
‫غارتگران سازمان یافته با نقاب‌های نمسیس،
‫[موج جرم و جنایت ادامه دارد، ‫آیا نمسیس برگشته است؟]
‫موسسات مالی را تخریب کرده‌اند.
‫آیا نمسیس برگشته است؟
‫سوال امروز اهالی شهر این است.
‫صبح بخیر!
‫کجای این صبح خیره؟
‫مگه چی شده؟ خوب خوابیدی؟
‫سردرد میگرن گرفتم.
‫پیر که شدی می‌فهمی چیه. ‫زندگیت کابوس می‌شه.
‫این رو گفتی یاد چیزی افتادم.
‫من همیشه کابوس اون لحظه‌ای ‫که ماشین بهت زد رو می‌بینم.
‫- خلاصه از اونجا که جونت رو نجات دادم... ‫- آره، تو نبودی که می‌مردم.
‫می‌خواستم بپرسم...
‫می‌تونی بهم یاد بدی چطوری دعوا کنم؟
‫- نه. ‫- توروخدا.
‫- بی‌خیالش شو. ‫- اذیت نکن دیگه.
‫می‌خوام یاد بگیرم. می‌خوام شبیه تو بشم.
‫توروخدا.
‫«شبیه من بشی».
‫خیلی‌خب.
‫بعد کارم روی پشت‌بوم می‌بینمت، خب؟
‫باشه. مرسی.
‫چه غلطی کردم.
‫سلام. شرمنده دیر کردم.
‫اشکال نداره.
‫- بیا. ‫- خیلی‌خب.
‫بیا دو تا مشت ول بده ‫ببینم چی توی چنته داری.
‫- خیلی‌خب. ‫- زودباش.
‫من صبر حالیم نیست.
‫آروم باش بابابزرگ.
‫- اوهو. ‫- خیلی‌خب.
‫جونم سرعت.
‫عجب.
‫کی یادت داد این شکلی مشت ول بدی؟
‫چهار سالم که بود بابام یادم داد.
‫وقتی مرد دیگه تمرین نکردم.
‫- کارت خوبه. ‫- مرسی.
‫آهای.
‫بزن کف دستم.
‫نه، نه. بزن کف دستم.
‫جلو چشمته دیگه.
‫- چرا من این‌جوری می‌شم؟ ‫- چه‌جوری؟
‫- که فرار می‌کنی؟ ‫- آره. عین ترسوها.
‫- چرا فرار می‌کنم؟ ‫- چون خوش‌شانسی.
‫بلد نیستم از خودم دفاع کنم. ‫این کجاش شانسه؟
‫خوش‌شانسی چون خوب تربیت شدی.
‫اگه مجبور باشم فرار نکنم چی؟
‫مثلاً فرض کن یکی مامانت رو اذیت کنه.
‫تو هم بی‌هوا بزن تو شکمش بعد فرار کن.
‫ولی این‌جوری انصافه؟
‫بچه، اگه زندگی انصاف سرش بود ‫الآن همه خوش و خرم بودیم.
‫ولی می‌دونی چیه؟ سرش نمی‌شه!
‫مسخره.
‫- چی رو می‌گی؟ ‫- تو رو می‌گم.
‫آره خلاصه...
‫آخی، واقعاً زدی؟
‫عاقبت مشت بی‌هوا زدن به من اینه دیگه.
‫بیا اینجا. یخ بذار روش.
‫- وای خدا! ‫- آخه چرا چنین کاری کردی؟
‫نمی‌دونم راستش.
‫تو که می‌دونی من مثل تانک زور دارم.
‫گمونم شکست.
‫نه، نشکست.
‫فقط کبود شده.
‫بذاریش تو یخ خوب می‌شه.
‫بگیر.
‫پنجه‌ات رو بذار توش.
‫مرسی.
‫چرا انقدر با آت و آشغال سر و کار داری؟
‫چون تأثیر درمانی داره.
‫این دستگاه تست قدیمیه رو می‌بینی؟
‫دیدی؟ خراب کردن کار راحتیه.
‫ولی درست کردنشون کمک می‌کنه ‫بهم کمک می‌کنه استراحت و تمرکز کنم.
‫و گمونم این قراضه‌های قدیمی، ‫لایق فرصت دوباره هستن.
‫مثل خودت؟
‫نه، به دل نگیر.
‫بین تو و نمسیس واقعاً چی شد؟
‫بی‌خیال این قضیه نمی‌شی، نه؟
‫باز خوبه نمسیس دیگه نیست.
‫شاید نباشه، ولی هیچ‌کس ‫نمی‌دونه واقعاً چی شد.
‫من فقط می‌دونم نمسیس اون شب مرد.
‫بزن.
‫آلبرت کسلر می‌گه نمسیس نقشه‌ای ‫برای منفجر کردن نیروگاه برق رو داشت.
‫که شهر رو درگیر...
‫اغتشاش و آشوب کنه.
‫پس از روی هوا واسه خودش زر مفت زده.
‫برو خونه‌تون.
‫زودباش!
‫کوچولو.
‫چه خبرها بچه؟
‫خبری نیست.
‫میای اون صد دلاری رو مال خودت کنی؟
‫آره. هوس کتک‌کاری کردم.
‫سوار شو.
‫باز کن سیل.
‫راه بیفت.
‫آهای، بگیر بچه.
‫کس و کاری داری؟
‫فقط مامانم هست.
‫باز از من بیشتر داری.
‫تو عمرم کس و کاری نداشتم.
‫تا اینکه کوروش پیدام کرد.
‫گمونم هشت سالم بود که ‫پشت ماشین می‌خوابیدم.
‫اومد بیدارم کرد. منم گازش گرفتم.
‫از اون موقع دیگه پیشش موندی؟
‫عین خانوادۀ خودمه.
‫همه‌مون خانواده‌ایم.
‫کوروش بهمون سرپناه داد.
‫پس خانواده‌ام رو ناامید نکن سم.
‫وگرنه دار و ندارت رو ازت می‌گیرم.
‫حاضری؟
‫آره.
‫شاید از حرف‌هام گیج بشی، ‫پس حسابی تمرکز کن.
‫باشه.
‫اگه پلیس اومد، سوت می‌زنی.
‫همین؟
‫بزن بشنوم.
‫نه.
‫چیه؟
‫به تمام واحدها در ‫مجاورت خیابان سی و چهارم...
‫این‌جوری سوت بزن بچه.
‫شرمنده.
‫سلام سرکار.
‫خدمت شما.
‫یاد بگیر چطوری سوت بزنی.
‫انگاری بدون نشان و تفنگ،
‫پلیس آنچنان قدرتی هم نداره.
‫واسه چی تحریکم می‌کنی؟
‫مگه رشوه نگرفتی که همکاری کنی؟
‫اون نیروگاه برقی که گفتی،
‫کل شبکه‌های برق این قسمت ‫از کشور رو کنترل می‌کنه.
‫باشه. خب که چی؟
‫نزدیک بود نقشه رو خراب کنی.
‫قصدم نداشتم بشینم نگاه کنم ‫که بمب‌گذاری می‌کنید.
‫باشه جناب ابرپلیس.
‫سیل.
‫باشه، باشه! می‌رم!
‫گفتم می‌رم! توروخدا بسه!
‫نمی‌شنوم، صداش خیلی بلنده.
‫می‌رم بیرون.
‫دیگه من رو نمی‌بینید، قسم خوردم. ‫به احدی نمی‌گم.
‫چی گفتی؟
‫گفتم می‌رم! توروخدا خاموشش کنید!
‫بسه.
‫مرسی.
‫نبینم این‌ورا آفتابی بشی.
‫دیگه پیدام نمی‌شه.
‫قول می‌دم.
‫مرسی. مرسی.
‫فدات.
‫همیشه به مردم امید بده.
‫کمک!
‫هوی، بسه!
‫بیا اینجا چاقالو! بزنم لهت کنم.
‫این اسکل بهم بدهکاره.
‫چیه؟
‫انتخاب کن: با اونی یا با ما؟
‫یا با ما هستی یا نیستی. زودباش.
‫سم! کمک!
‫سفت بگیرش. نگهش دار.
‫جیس! گمشو از این خراب‌شده بیرون!
‫بدو! بدو!
‫- نگهش دار. ‫- بیا اینجا ببینم.
‫نگهش دار.
‫دستش رو نگه دار!
‫ولم کن!
‫نه!
‫آهای! آهای!
‫گریه کن ببینم.
‫بزن دیگه.
‫بسوزونش! همینه!
‫مرتیکه رو دیدی؟
‫بیا، بیا، زودباش.
‫تماس برای دکتر دیویس.
‫سلام سم. چطوری رفیق؟
‫چه بلایی سر پسرم آوردی؟
‫چند تا بچه کتکش زدن.
‫تو هم نتونستی کاری کنی؟
‫نه.
‫چه قهرمان تحفه‌ای هستی واقعاً.
‫دکتر بلر. دکتر بلر.
‫وقتی بمب‌های نیروگاه،
‫که کار گذاشتیم منفجر بشه،
‫یعنی تمام شبکۀ برقی می‌ترکه، نه؟ ‫که یعنی...
‫- تمام برقی که وارد یا خارج... ‫- آهای! آهای!
‫طرف زنده‌ست.
‫- کی؟ ‫- پیرمرده رو می‌گم.
‫عمراً. نمی‌بینی ماشین به چه روزی افتاده؟
‫پسرعمو، دارم می‌گم پیرمرده رو دیدم ‫داشت راست‌راست راه می‌رفت.
‫- بابا ما کوبیدیم به طرف. ‫- کی؟
‫یه پیرمردی که رضا رو اذیت می‌کرد.
‫شما هم زدین بهش؟
‫صد در صد.
‫دلم خواست از نزدیک ببینمش.
‫ایول. مرسی.
‫رئیسم می‌خواد ببینت پیری.
‫میای ببریمت پیشش.
‫پیشنهادم اینه قبل اینکه اشتباهی کنی،
‫حسابیِ حسابی روش فکر کن.
‫کوچولو.
‫رو کن ببینم می‌خوای چی کار کنی؟
‫حله چشات.
‫بزنش. بزنش!
‫ای گندت بزنن!
‫انصافاً؟
‫پرواز کن ببینم.
‫آهای! آهای!
‫واقعاً پرتش کردی؟
‫آدم بده رو پرت کردی توی دیوار؟
‫چطوری زورت رسید؟
‫خب، دختر خانم...
‫تو چنین چیزی ندیدی.
‫از قبل دیوار سوراخ بود. بهش می‌گن خطای دید.
‫- نه، خودم دیدم پرتش کردی... ‫- نه، نه.
‫- چیزی که دیدی... ‫- آهای پیرمرد.
‫این رو چی می‌گی؟
‫فرار کنید!
‫بدو!
‫شرمنده بچه. حالت خوبه؟
‫- آره. ‫- خوبی؟
‫خب دیگه. باید برم بچه جان.
‫خوشحال شدم دیدمت.
‫چی شد؟
‫آیا این نور امیدی برای مردم است؟
‫همانطور که گرانیت سیتی با ‫خشونت‌های مداوم و شورش‌های مردمی...
‫ناشی از بازگشت نمسیس ‫دست و پنجه نرم می‌کند،
‫آیا این فیلم قابل توجه ‫که به تازگی منتشر شده،
‫ممکن است به معنای بازگشت سامری باشد؟
‫این دختر جوان تمام وقایع را دیده.
‫بگو ببینم، به نظرت سامری بود؟
‫مادربزرگم واسم تعریف کرده بود،
‫که سامری جلوی اتوبوس رو گرفت ‫و جونش رو نجات داد.
‫اون آقا هم زندگی من رو نجات داد.
‫[سامری نیکوکار جان بچه‌ای را ‫از حملۀ تروریستی نجات داد.]
‫اگه ماسک می‌ذاشت عین خودش می‌شد.
‫واقعاً محشره.
‫الآن چه حسی داری؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫گمونم رفتی توی اخبار.
‫آره، خودم دیدم.
‫آره.
‫طرف مقابلم وضعش وخیم‌تره.
‫- توی کیفت چیه؟ ‫- چیزی نیست.
‫حالا طرف مقابل رو چی کار کردی؟
‫بی‌هوا بهش مشت زدم.
‫ولی بعدش یادم رفت فرار کنم.
‫من واقعاً نمی‌خواستم اذیت بشی.
‫ولی شدم.
‫الآنم که مامانم حرفم رو باور نمی‌کنه.
‫باورش نمی‌شه که می‌گم ‫اتفاق بدی قراره بیفته.
‫چه اتفاقی قراره بیفته؟
‫کوروش، همون یارو توی اوراقی.
‫می‌خواد یه چیزی توی نیروگاه برق کار بذاره.
‫برو به پلیس بگو، چون من دخالتی نمی‌کنم.
‫فقط تو می‌تونی درستش کنی.
‫تو به مردم کمک می‌کنی.
‫من نمی‌تونم به کسی کمک کنم سم.
‫پس می‌خوای فرار کنی؟
‫تو هم عین بقیه بدی.
‫سم.
‫اینجاست!
‫چی می‌گی واسه خودت؟
‫- مگه اخبار رو ندیدین؟ ‫- نه.
‫آیا این فیلم قابل توجه ‫که به تازگی منتشر شده،
‫ممکن است به معنای بازگشت سامری باشد؟
‫واقعاً محشره. الآن چه حسی داری؟
‫وای خدا. گمونم خیلی خوشحالم ‫که یکی مراقبمون هست.
‫واقعاً هم کسی مراقبمون هست.
‫و سوالی که اهالی گرانیت دارند این است:
‫آیا سامری زنده است؟
‫اگه خودش باشه چی؟
‫اگه سامری باشه چی؟
‫سی، طرف خودشه. خود سامریه.
‫اگه بگرده دنبال نمسیس چی؟
‫اگه بخواد جلوی ما رو بگیره چی؟
‫نمی‌ذارم چنین کاری کنه.
‫بهش نشون می‌دم قهرمان واقعی کیه.
‫بعد بیست و پنج سال دوباره پیداش شده.
‫ساعت کوفتیم کو؟ کجا گذاشتمش؟
‫گندش بزنن.
‫نه. نه.
‫مامان.
‫مامان. مامان!
‫طبقه دومه.
‫واحد آخریه.
‫آهای. این طبقه‌ست.
‫مامان! مامان!
‫- من اینجام! ‫- مامان.
‫- چیه؟ ‫- باید بریم.
‫- باید همین الآن بریم مامان. ‫- چی؟ کجا بریم؟
‫می‌شه گوش بدی چی می‌گم؟
‫مامان، مامان زودباش.
‫بچه رو بیارید!
‫مامان.
‫زودباش. زودباش.
‫زودباش بریم!
‫خانم وایت، منم تیفانی کلیری ‫همسایۀ طبقه پایینتون.
‫- توروخدا باز کنید. ‫- نه، نه. نمی‌تونی بیای داخل.
‫- مامان! مامان! ‫- برو!
‫بدو.
‫می‌کشمت!
‫رفتن بالا!
‫- گندش بزنن. ‫- آخی.
‫چه خانوادۀ نازی.
‫دست به پسرم نزن.
‫- مامان. ‫- بیا اینجا.
‫- نه، نه. ‫- نه.
‫سم، کنار خودم بمون.
‫از پسرم چی می‌خوایید؟
‫نزدیک بچه‌ام نمی‌شید!
‫وگرنه اون روی سگم بالا میاد!
‫چی می‌خوای؟
‫- فقط می‌خوام با رفیقم صحبت کنم. ‫- نه.
‫نمی‌شه باهاش صحبت کنی. ‫بدون من هیچی بهش نمی‌گی.
‫- نه. نه! نه. ‫- مامان. نه.
‫نه. نه. بهش دست نزن!
‫- آهای. ‫- نه!
‫- زودباش. بیا بریم. ‫- مامان!
‫- نه، نه، سم! ‫- قول می‌دم درستش کنم.
‫نه!
‫- نه! ‫- واقعاً زدیش سیل؟
‫زنده‌ست دیگه، مگه نه؟
‫جنده!
‫- هوی هوی، جنده رو با کی بودی؟ ‫- با خودت!
‫بهم دست نزن!
‫دستت رو بکش.
‫می‌دونستم جربزه داری.
‫میاد سراغت.
‫چون شک نکن میاد دنبال من.
‫آره، واسه همین می‌خوام ببرمت.
‫که نمسیس بالأخره بتونه سامری رو بکشه.
‫اهالی گرانیت سیتی مضطرب هستند،
‫و خود را برای شبی دیگر از ‫جنایات آماده می‌کنند.
‫مقامات شهری دیوانه‌وار ‫به‌دنبال هرگونه اطلاعاتی،
‫مبنی بر بازگشت سامری هستند.
‫نگرانی شهرداری از این بابت است،
‫که این تازه ابتدای حکومت وحشت باشد.
‫آخرین فراخوان برای تمام مسافرین...
‫...به مقصد آلباکورکی.
‫اکنون، بیشتر از همیشه ‫گرانیت سیتی به قهرمانی نیاز دارد.
‫سم.
‫سم، ساعتت رو درست کردم.
‫سم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- نه. سم.
‫چی شد؟
‫بردنش.
‫سم رو بردن. سم.
‫کی بردش؟
‫کوروش. کوروش بردش.
‫[کامیون بخش زبالۀ شهر گرانیت سیتی]
‫افرادمون حوالی شهر پرسه می‌زنن.
‫همین که برق‌ها قطع شد...
‫- آمادۀ انفجاره. ‫- خوبه.
‫- محل انفجار که نزدیک اینجاست. ‫- تو خفه شو.
‫کتک‌کاری چی شد پس؟
‫باید اول تخریب کنی که بتونی از نو بسازی.
‫ولی تهش می‌بازی. عین همون نمسیس.
‫زودباش، حرکت کن.
‫تف!
‫بچه!
‫سم!
‫ولم کن!
‫اومدم دنبال بچه.
‫چیزیش نیست بابا.
‫حالت خوبه؟
‫آره. آره.
‫پس سامری تویی.
‫خوش اومدی مرد نیکوکار.
‫بالأخره اومدی.
‫واقعاً اومدی.
‫تا حالا ندیده بودم کسی از ما پایین‌شهری‌ها ‫واسه سامری مهم باشیم.
‫ولش کن بره.
‫که خودم و خودت مردونه حلش کنیم.
‫نه.
‫می‌خوام شکست قهرمانش رو به چشم ببینه.
‫تا واقعیتی که همه باید بدونن رو ببینه.
‫که بفهمه آدم شیادی هستی.
‫سرنوشتت دست خودته جناب نیکوکار.
‫جو!
‫بلند شو!
‫برو عقب!
‫زودباش دیگه آقای نیکوکار.
‫- بزن! بزن! ‫- جو! از خودت دفاع کن!
‫جو! یه کاری بکن!
‫شکست قهرمانت رو ببین سم.
‫- ببین چطوری کار نمسیس رو تموم می‌کنم. ‫- رو کن ببینم!
‫زودباش جو! توروخدا بزنش!
‫حالا می‌دونی نمسیس چه حسی داشت.
‫که همه‌مون چه حسی داشتیم!
‫کسی نمیاد نجاتت بده جناب نیکوکار!
‫واسه خودت صدام می‌زنی آدم نیکوکار.
‫ولی من اونی نیستم که نیکوکاره.
‫من اون آدم شروره‌ام!
‫نمسیس تویی؟
‫چی؟
‫بزنیدش! بزنیدش!
‫سیل...
‫بیا اینجا!
‫ولم کن!
‫دستت رو بکش!
‫می‌دونستی کی بود؟
‫- می‌دونستی یا نه؟ ‫- نه!
‫سیل.
‫سیل!
‫ولم کن!
‫ببندش!
‫ولم کن برم!
‫می‌گم ولم کن!
‫بیا جلو!
‫احیاناً مسیرمون یکی نیست؟
‫تو اصلاً شبیهش نیستی.
‫خواهیم دید.
‫شهر رو خاموش کنید.
‫ای بابا.
‫بسه.
‫آره.
‫بازم اسباب‌بازی داری؟
‫واقعاً داری؟
‫امیدوارم بترکونی.
‫یکی بیاد کمک!
‫کمک!
‫سم!
‫من اینجام!
‫زودباش بیا!
‫باید زود بریم بیرون.
‫جو، پشت سرته!
‫تسلیم شو پیری.
‫به نفعت بود زیر خاک بمونی پیری.
‫نگاه کن چقدر ضعیفی. چقدر حقیری!
‫می‌خوام کاری رو بکنم که تو نتونستی. ‫نقشه‌ات رو عملی کنم.
‫نقشه‌ات برای نیروگاه برق، شبکۀ برق...
‫می‌خوام نیست و نابودش کنم.
‫نقشه اصلاً این نبود!
‫- فقط تله بود! ‫- دروغ نگو!
‫جو!
‫نگاهش کن سم.
‫قهرمانت رو ببین.
‫بهت خیانت کرد سم.
‫به همه‌مون خیانت کردم.
‫ولی هیچ‌کس به من خیانت نمی‌کنه!
‫بیا دیگه!
‫نه!
‫دیگه کسی نیست نجاتت بده.
‫نه.
‫نه!
‫توروخدا نه! توروخدا!
‫نه! نه! نه!
‫نه!
‫جو؟
‫- چیه؟ ‫- آب بیار!
‫جو!
‫زودباش جو. باهاش بجنگ جو!
‫جو!
‫نه.
‫تسلیم نشو جو. بلند شو!
‫جو!
‫باهاش بجنگ جو!
‫مرسی بچه.
‫عجب...
‫ضربۀ یهویی بهش زدی.
‫زودباش جو. بیا بلندت کنم.
‫آره.
‫دارمت.
‫زودباش.
‫خیلی‌خب. نمی‌خواد بترسی.
‫از پسش برمیاییم.
‫از پس چی؟
‫وای...
‫نه!
‫دردم اومد.
‫پشم‌هام.
‫زودباش پسر.
‫باید زود از اینجا بریم.
‫بلند شو.
‫همینه. راه بیفت.
‫راست گفتی؟
‫- الآنه که ملت بریزن اینجا. بیا... ‫- پرسیدم راست گفتی؟
‫که سامری نیستم؟
‫آره. راست گفتم.
‫می‌تونی درستش کنی.
‫من می‌دونم درست کردن بلدی.
‫می‌تونی عوض بشی.
‫بچه، بذار یه چیزی بهت بگم.
‫اگه توی دنیا فقط آدم‌های بد بودن ‫که کارهای شرورانه می‌کردن،
‫راحت می‌شد کلکشون رو کند.
‫ولی واقعیت اینه که...
‫خوبی و بدی توی ذات همه هست.
‫ولی خودت باید اونی که درسته رو انتخاب کنی.
‫مطمئنم که می‌کنی.
‫اینجاست. طبقۀ چهارمه.
‫خیلی‌خب، بیا بریم.
‫معترضان حاضر در صحنه شاهد بودن،
‫که ساختمان پشت سر من منفجر شد.
‫شخصی که به عقیدۀ برخی خود سامری بوده است،
‫پسر جوانی را به محل امنی برد.
‫شخصی که الآن مردم تشویقش می‌کنند. ‫همون پسره‌ست، بیا بریم.
‫خفه شید! فقط نمسیس!
‫آهای بچه، اسمت چیه؟
‫سم. اسمش سمه.
‫راست می‌گفتی سم.
‫خب سم، تو جواب سوالی که ‫کل اهالی این شهر دارن رو بلدی؟
‫آره، سامری زنده‌ست.
‫مطمئنی که خودشه؟
‫شما ندیدین اون داخل چقدر گرم بود. ‫چپ و راستت رو می‌دیدی فقط آتیش بود.
‫سامری از بین شعله‌های آتیش ‫اومد بهم کمک کرد.
‫خود سامری بود! جونم رو نجات داد.
‫سامری! سامری! سامری!
‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
‫سیر تا پیاز سینمای جهان رو با ما ببین! ‫تلگرام و اینستاگرام: Bamabinofficial@
‫«مرجع دانلود آثار دوبله به فارسی و زیرنویس» ‫Film-Bin.com