Hai moitos anos,
unha batalla do ben contra o mal
tivo lugar entre Samaritan e Nemesis.
Irmáns xemelgos convertéronse en inimigos mortais.
XEMELGOS DE GRANITE CITY
Empezarei polo comezo.
Eran asombrosamente fortes.
Facíanlle dano á xente sen querer.
RARIÑOS
Os habitantes da cidade
tiñan medo dos irmáns.
Agardaron que a familia durmise
tapiaron a súa casa
e prendéronlle lume.
Os pais queimáronse vivos,
pero os irmáns saíron ilesos.
Samaritan loitaba pola xustiza,
SAMARITAN SALVA SALTADOR
como protector.
TRIBUNA DE GRANITE
Nemesis, consumido pola vinganza,
quería que o mundo sufrise coma os seus pais.
Samaritan quixo conter a furia do irmán,
BOMBA NEMESIS ARRUÍNA FÁBRICA
así que Nemesis creou unha poderosa arma.
Un martelo no que verteu todo o seu odio e furia.
Era o único que podería destruír a Samaritan.
Nemesis atraeuno ata a central de enerxía,
onde vencería o seu irmán dunha vez por todas.
Joey! Que pasou?
Corre! É...
É Nemesis!
Corre, carallo!
Nemesis sabía que o seu irmán salvaría os inocentes.
As súas forzas eran iguais.
Co martelo, Nemesis comezou con vantaxe.
Non por moito.
Samaritan e Nemesis morreron na explosión.
Esta é a historia que nos contaron.
Pero eu creo que Samaritan segue vivo.
ACTUALIDADE
Se Samaritan fose un gardián, por que...
- Que o é. - ...finxir a morte?
Samaritan abandonounos.
- Si, pero por que? - Vaia parvada.
A resposta está no meu libro, Samaritan segue vivo.
Sam?
Sam, tes efectivo?
Veña, mamá.
E os cinco dólares que che deixei?
Necesítoos para o bus.
Vou chegar tarde, necesítoos.
Sabes que, cos impostos,
lévame unha hora gañalos limpando cuñas.
Cólleos, ma.
Grazas, quérote.
Quérote.
Non esquezas sacar o lixo.
Está chovendo.
Xa cheira.
Pecha a porta.
Pórtate ben.
Bos días, Joe.
SAMARITAN SEGUE VIVO
Si.
Espera.
Algo bo?
Pode ser.
Fai crebacabezas.
Veña, ho!
Outra vez.
DESAFIUZAMENTO
Merda.
Que é iso?
- Unha radio. - Que chula.
Funciona?
Vai ser que non.
Por que tes unha radio rota?
Por que tes un reloxo roto?
Cativo!
Eh, Sam!
Veña, miñoca.
Seica che selaron a porta.
Queres axudarme agora?
Por que che ía axudar? Sempre me chamas miñoca.
Queres unha desculpa?
Queres gañar cartos ou non?
Que acabo de dicir?
- Cala, Jace. - O que ti digas, miñoca.
Onde vas?
Deixa de dar pena.
Precisas cartos, non si?
Pois veña.
Veña, tío! Para de chorar e sube xa.
Non mira ninguén.
Imos ver. É hora de facer negocios.
- Quero que empeces aí. - Que?
Non escoitas ben? Veña.
Vamos. Comeza aí.
Por debaixo.
Está á túa altura.
Non me mires así.
Dálle duro.
Vamos, dálle aí.
Encántame.
Si.
Aí hai moitos cartos.
Podes ir máis rápido.
Vamos, tío.
Son un paxariño!
Voo coma unha aguia!
Vas ter que disimular cando cheguemos alí.
Que queres dicir?
A Cyrus encántalle Nemesis.
Quere ser coma el.
Imos á casa de Cyrus?
Non me dixeches que iamos alí.
Ese rapaz está tolo.
- Canto queres? - Catrocentros.
Divídeo por 10. 40.
Pon un 1 diante dos 40.
- Estás colocado? - Tío.
Pono na balanza.
A balanza non mente.
- Corenta. - Non di iso.
Alucinas, tío.
Ola, xefe.
Ei!
Que pasa, pailán?
Vendendo doces para o teu equipo?
Non, vendo cables.
Ascendiches. Canto trouxeron, Pete?
- Corenta dólares. - Corenta dólares!
Queres sacar máis?
Hai unha tenda en Castle.
Preciso que alguén os distraia.
Non vou facer nada por ti.
Vaia cabrón.
- Jace é grande, pero mexericas. - Fágoo eu.
Que?
- Vamos, tío. - Este neniño.
Que? Podo facelo.
- Alucinas. - Este neno está tolo.
- Só teño que distraer o tío? - Só iso.
Apúntome.
Vamos.
Algún problema?
Non...
Que miras, vella?
Tes algún problema co meu amigo?
Si, algún problema?
Veña, veña.
Ben.
- Ves o vello? - Si.
Para de mirar.
Imos levar boletos de lotería.
Non creo que che dispare.
Que queres dicir?
Sabes que facer.
- Espera. Non. - Vamos.
Axuda, por favor!
Un coche...
Non quero esta merda.
- Un coche saltou o semáforo. - Que?
Axuda, por favor!
Fóra de aquí! Non é asunto meu.
LOTERÍA
- Non podo levantarme. - Que carallo é isto?
Isto é salsa!
- Corre! - Ladróns!
Vamos, vamos!
Fillos de puta!
Vamos!
- Veña! - Vamos!
Abre a caixa.
Contén cousas de valor.
- Podemos volver facelo. - Si?
Que carallo pasa?
Díxenlles que comprobaran as caixas.
- Non mirastes? - As patacas están ben.
- El colleu as caixas equivocadas. - Non.
Fixen o que me dixeches.
Chámasme mentireiro, mamón?
Dálle, rapaz.
Es un mentireiro, Reza?
Non, Cyrus.
Cantos anos tes?
Trece.
O máis novo e o máis pequeno?
Tamén me pasaba a min.
Isto pasa.
A merda cómea o último.
É iso o que pasa aquí?
Dá grazas.
El sabe cando estar calado.
Caralladas, Cyrus.
Reza.
Gústaslle.
Gústalle a xente que loita.
Tiña moito medo.
E non acusaches.
Iso significa algo.
Veña, vamos!
Merda.
Es fan?
Deixa que adiviñe.
Gústache porque era o bo.
Eu...
véxoo diferente.
Nemesis facía dano.
Ás veces.
Pero non se trata de se fas dano, senón a quen.
Nemesis sempre apuntou alto.
Eu era coma ti cando morreu.
Era o meu heroe.
Humillaba os orgullosos,
mallaba en quen o merecía.
Para a xente de aquí,
Nemesis era un deus.
Samaritan...
outro policía para protexer os ricos mentres o resto pasaba fame.
Isto é polo de hoxe.
E polo que farás por min no futuro.
XESÚS SALVA
Sempre fas o mesmo.
E todos os meses che digo que eu cobro o día 5.
Por que me avergonzas así?
- Mamá. - Hai regras.
- Algunha vez non che paguei? - Non o día 1.
- Mamá. - Non.
Gústache isto.
Non é un refuxio.
Colle os cartos.
Toma. Abre a maldita porta.
Non é persoal.
Sempre a mesma merda.
Non a dás aberto rápido?
Veña.
Como se atreve a deixarnos fóra!
Cando reúna os cartos, dimito,
subimos a un bus e marchamos.
Nunca volverás ver a ese imbécil.
E onde iremos?
Aínda non o pensei.
Que tes na cara?
Fun á tenda e esvarei.
Rompín un estante e caeume salsa pola cara.
O dono deume cartos para que non llo contara a ninguén.
Que che digo sempre?
Sam, que che digo sempre?
"As decisións que tomas contan".
Exacto.
Onde conseguiches os cartos?
Por que non o preguntaches antes?
Aínda que non o faga ben, sigo sendo a túa nai.
Ma.
Moi ben. Están aquí.
O rapaz dixo que son moi potentes.
Onde os colliches?
Sabes a base militar que están pechando ás aforas?
Metemos a un dos nosos no equipo.
As cousas que enterras perséguente.
Coma un fantasma.
Bum!
Cando o facemos?
Mañá.
A tensión na cidade aumenta
cos funcionarios no seu segundo mes de folga
polos recortes.
O desemprego increméntase e a mendicidade aumenta
despois dunha subida nos desafiuzamentos e nas hipotecas.
A maioría atribúe esta crise fiscal...
XOGOS
Ei, ti.
Crías que estaba de broma?
Quero o que me custaches.
Collédeo!
Eh!
Volve!
Vamos!
Collédeo!
Veña, a por el!
Chris, agárrao.
A túa nai hate escoitar berrar.
Está traballando.
Si? Pois atoparate morto.
Ai, meu Deus!
Meu Deus!
- Que che pasa, tío? - Veña.
Deus...
Veña, liscade.
Precisas facer amigos novos, oíches?
Saiamos de aquí.
Veña, tío!
Sabemos onde vives, vello.
Samaritan.
Meu Deus.
Case o 17 % da man de obra está agora desempregada.
Co aumento da fabricación automática, a cifra dispararase.
As máquinas están a substituír...
Ben.
"Smith, Joe".
A cuestión é cando.
Precisamos seguridade.
Joe.
Joe Smith...
é Samaritan.
POLICÍA
Sempre terei que mirar por ti?
"Sempre terei que mirar por ti?"
Axente, a sala de probas está pechada. Volva logo.
Viches isto algunha vez?
Bomba de apagada. O pesadelo dos aparellos electrónicos.
Puf!
Que é iso?
Nemesis.
Está aquí.
Sinto o seu poder.
Con isto, poderei acabar o que comezou Nemesis.
Ei!
Espera, esa cousa é real?
Claro que si. Cres que está de broma?
Vamos!
LIBRERÍA DE AL
Meu Deus.
- Teño que falar contigo. - Non.
- Atopeino. - Non.
Ola, miquiño.
En serio. Atopeino.
Samaritan.
Si, hai meses tamén.
O conserxe da túa escola?
Non é el.
Só era un conserxe moi forte.
Ou o carteiro que corría máis rápido có bulldog?
Unha raza coñecida pola rapidez.
O can corría moito! Tes que velo.
Neno, eu son un xornalista serio.
Un intelectual.
Seino. Respecto o teu traballo.
Compraches o meu libro?
Claro que si.
Véxote en internet.
- Si. - Non, pero...
Encántanme os teus vídeos. Sempre os vexo.
Veña!
Rapaz, non podes vir aquí a acosarme
e a asustar os meus clientes cada vez que un vello se mova.
- Fóra. - Esta vez é diferente, xúrocho!
Mira, teño 10 dólares.
Se me escoitas, mercarei un dos teus libros.
Que pasada.
Vinte anos de sangue, suor e bágoas nesas paredes.
MÉDICOS ASOMBRADOS HOME CURA ÓSOS ROTOS EN DÍAS
Quero amosarche algo.
Non podes tocalo.
Non o toques.
Só mira.
Hai dez anos, un amigo traballaba na sala de bens incautados.
Colleu esta foto.
É un martelo forxado a man.
É unha beleza.
- Sabes onde o atoparon? - Non.
No lugar da morte.
O martelo forxouno o odio que Nemesis sentía polo seu irmán.
É o único obxecto que deixaría unha cicatriz en calquera dos dous.
A miña teoría é que Nemesis comezou o incendio na central
porque quería que a cidade enteira caera na anarquía e no caos.
E tenderlle unha trampa ao seu irmán.
Pero o plan foi a pique.
Ao fin, o seu propio odio destruíuno.
Meu.
Vaiamos ao principal.
Quen é o teu Samaritan esta vez?
O home do lixo.
Vive en fronte.
Que ben.
Esta vez é diferente.
Mallou nos rapaces que sempre me acosan.
Pégalles a nenos?
Non, a rapaces maiores. Das bandas.
Ten unha fea cicatriz grande nas costas.
Coma se estivera nun incendio.
Como lle viches a cicatriz?
Véxoo pola ventá.
Non sei que me preocupa máis,
que creas que Samaritan vive preto ou que o espíes pola ventá.
Non é iso.
Xa falaches, e iso custarache dez dólares.
Un segundo, vale? Déixame coller algo.
- Colle as túas cousas. - Mira.
Fixo isto. Só con apertalo.
Só coas mans?
É xenial.
Como sabes que o coitelo non estaba xa así?
Vin como o facía.
Ai, neniño.
Preciso máis que un home con cicatrices
e coitelos dobrados, Tim.
- Sam. - Parecido. Colle as túas cousas.
Estoute vendo, mamalón!
PARELLA MORRE EN TRÁXICO INCENDIO
VIXILANTE É "SAMARITAN"
Que?
SAMARITAN O SALVADOR
"Samaritan, o salvador".
Samaritan.
Sabes que imaxe dá que o meu primo lle minta a Cyrus?
Mala imaxe.
Respondín por ti.
- Que queres que diga? - Nada.
Para de falar.
Ei.
É el.
É ese vello.
O que che zoscou?
Inténtao, Tuna. Levarás ti tamén.
É el.
Sam?
Sam, ven aquí.
Sam!
Que, mamá? Que fas?
Que queres dicir?
Pensei que poderiamos cear.
Eu...
- E isto? - Isto? Batín contra un armario.
Un armario? Ten nome ese armario?
Que? Non.
É só un armario.
- Si? - O seu fillo colleume algo de valor.
Que? Quen é vostede?
Joe Smith. Vivo aí.
Que colleu?
O meu álbum.
Sam, ven aquí.
Tes algo que lle pertence?
Dámo.
Descúlpate.
Síntoo.
- É todo o que vas dicir? - Non sei.
Son fan seu?
E a ti que che pasa?
Que quere dicir iso?
Espere.
Podo pedirlle un favor?
É un bo rapaz, de verdade.
Por favor, non chame a policía.
Non o volverá facer, prométollo.
E non é unha escusa.
O seu pai...
Cambiou.
É culpa miña. Só...
El é bo. Só está un pouco...
perdido.
Non foi nada.
Tes unha boa nai.
Tes sorte.
Moita sorte.
Merda.
Xa revisei ese contedor.
Non atopei moito.
Non ía quedar co álbum.
Pero pensei que eras el.
Non pasa nada. Eu tamén adoitaba roubar.
Pero quen crías que era?
El?
Si.
Samaritan está morto.
Iso é o que din.
Collo lixo para sobrevivir. Iso fago.
Non me deas unha puñada se non estou de acordo.
Nunca faría iso. Que?
Por que tes ese álbum?
Porque son fan. Coma ti.
Só iso.
Por que non vas xogar ao fútbol?
Todas estas preguntas póñenme nervioso.
Dicir que son este ou aquel.
Ocúpate do teu, e eu do meu.
Mentireiro!
Non te creo!
Escoita, neno...
Xa o temos!
Fóra de combate.
Meu Deus!
Veña.
Meu Deus!
Deus...
Estás ben?
Estou fodido.
Carallo!
Meu Deus!
Meu Deus! Sabía que eras el!
Sabíao!
Veña.
Sempre souben que eras ti.
Preciso auga.
Sabíao!
- Cala un pouco. - Vale.
- Auga. - Si.
Veña.
Lisca, tráesme mala sorte.
Non. É o mellor día da miña vida!
Para ti!
Ceos!
Non podo crer que sexas Samaritan.
Engánaste.
Só es un home ao que atropelan, rómpenlle os ósos
e come moito xeado.
Como isto para refrescar o corpo.
Por que non bebes auga con xeo?
Non me gusta o sabor.
- Dásme un pouco? - Non.
Síntoo. Necesítoo para emerxencias.
Por que botabas fume?
Sabes algo de fisión binaria, termodinámica celular?
Que? Teño trece anos.
Sabes o que pasa cun golpe de calor?
Se me feren, o corpo quéntase de máis,
e se non arrefrío o corazón...
estoupa.
Iso non é humano.
Foi o que pasou con Nemesis?
Erades irmáns, non?
Abonda de Nemesis.
Queres un pouco de xeado?
Grazas.
Unha vez salvaches a meu pai.
De onde sacas iso?
Sabes o que significa "delirio"?
Iso é o que che pasa: deliras.
Non deliro. Falo en serio.
Salvaches a meu pai.
Roubaba coches.
Collíchelo unha noite.
En lugar de arrestalo, falaches con el.
Escribía contos de fadas?
Non, morreu.
A ver se podemos espertar esta xente.
Culpa miña.
Alá van!
Podemos facelo mellor.
Vouvos gañar a todos.
- Ai, si? - Si! Dálle.
Granite City.
Quen vai axudar aos desamparados?
Quen é o noso heroe?
É Nemesis?
Volvín para comezar unha revolución
para toda a xente que a cidade deixou atrás.
O noso movemento
volverá poñer o poder nas mans da xente.
É hora de recuperar o que é voso!
Pon isto. Toma, rapaz.
A revolución comeza agora!
Nemesis! Nemesis! Nemesis!
Vamos!
Non!
A policía está asombrada co que sucedeu onte á noite.
Unha apagada misteriosa e homes con máscaras de Nemesis
provocaron a longa noite de saqueos.
Houbo varios feridos.
Coa cidade ao límite
e co aumento do desemprego e pobreza,
algúns din que é cuestión de tempo que a cidade se afunda.
Eh.
Que teño que facer?
Tirarte contra un bus para que non me sigas?
Samaritan non faría iso.
E se está a ter un mal día?
Veña.
Que levas aí?
Unha cámara. Non a toques.
- Onde a levas? - Á casa de empeño.
Soa horrible.
Que fas todo o día?
Amañar cousas e deprimirte?
Son un troglodita.
- Sabes que é iso? - Nin idea.
En grego significa home que vive nunha cova. É o que son.
Vivo nun piso pequeno, non me preocupa.
Vaime ben. Gústame estar só.
Sabes o que me amola, o que me deprime?
Estar preto doutra xente.
Entendes?
Non.
- Seguro que si. - Non.
Non ten sentido ningún.
Salvas xente. Iso non é de solitarios.
É todo un conto.
Telos ben grandes, a verdade.
Canto cres que podes conseguir?
Non o sei.
Dez ou vinte dólares?
Es contable ou algo?
Faime un favor e queda aquí mentres entro.
Queres que entre?
Non. Por iso dixen: "Espera aquí".
Eh!
Que miras?
Desculpa.
E ti deixas que pase isto?
Deberías tiralo contra unha árbore!
Estou decepcionado.
Queda aquí.
Que carallo fixeches?
Rompeu. Cae a cachos, coma nós.
Fala por ti.
Isto é latón.
Xa o sei. Pero o latón tamén se esgota.
- Restareicho da conta. - É xusto.
Outro domingo, outra porcallada máis.
- Dareiche 25 dólares. - De verdade?
Xa estamos de novo.
Non é Canon.
E 50 dólares e sácoche unha foto?
Moi ben.
Eh, que estades a facer?
- Parade, ladróns! - Ves?
Isto é o que pasa
cando deixas que dous monstros da xenética arranxen a cidade.
Todos queren zafarse dos problemas
ou os problemas zafaranse deles, non si?
Si.
- Con cantos malvados pelexaches á vez? - Cen.
Como es de forte?
Moito. Xa o viches.
Pero non coma antes.
As cousas desaparecen cando non as coidas, e eu descoideime
hai moito tempo.
Podes saltar moi lonxe?
Antes, dez coches.
Agora, nove.
Non o creo! A ver como o fas.
Esquéceo. Non vou romper os xeonllos para divertirte.
Saltaches algún día dun edificio?
Non, pero tirei a moita xente deles.
Era unha broma.
Conteiche demasiadas cousas.
Podes confiar en min.
Deberías sabelo.
Algunha vez tes medo?
Por que? Ti tes medo?
- Só... - Si, teño medo.
Coma todo o mundo.
O medo é natural.
Pero aínda así pelexas.
Cando é preciso.
Pero non quero. Non me gusta.
Cando teño medo, o primeiro que penso é en correr.
E sempre quedo inmóbil.
Ven aquí.
É o máis intelixente.
Pelexar na rúa é de parvos.
Por que vas pelexar cun descoñecido
que non ten que ver coa túa vida
e podería quitarche a vida?
O que ti fas está ben, de acordo?
Marcha antes de que a túa nai chame a policía.
Boa noite, Joe.
Sam.
A ver o teu reloxo.
Intentareino.
Non prometo nada.
Grazas, Joe.
De nada.
Por segunda semana consecutiva, seguen os disturbios en Granite City.
Houbo outra apagada repentina
que algúns atribúen a un home que dicía ser o falecido vilán Nemesis.
Cubertos pola escuridade,
os ladróns atacaron institucións financeiras
levando máscaras de Nemesis.
Volveu Nemesis?
É o que se pregunta a cidade esta mañá.
Bos días!
Que teñen de bos?
Que pasa? Durmiches ben?
Teño xaqueca.
Xa as terás. Son un pesadelo.
Curioso que digas iso.
Sempre teño pesadelos de cando te atropelaron.
- E como te salvei... - Grazas a Deus.
Preguntábame...
poderías ensinarme a loitar?
- Non. - Por favor.
- Esquéceo. - Vamos.
Quero aprender. Quero ser coma ti.
Por favor.
Ser coma min.
Está ben.
Vémonos na azotea despois do traballo.
Vale.
- Grazas. - Que mala idea.
Perdoa, chego tarde.
Non pasa nada.
- Veña. - Vale.
A ver como te moves.
- Vale. - Vamos.
- Non teño moita paciencia. - Calma, vello.
Moi ben.
Mira que rápido es!
- Onde aprendiches a pelexar así? - Ensinoume meu pai.
Deixeino cando morreu.
- Impresionante. - Grazas.
Ei.
Pégame na man.
Non, pega na man.
É doada de atopar.
- Por que o fago? - O que?
- Recuar? - Si, coma un covarde.
- Por que? - Tes sorte.
Non pelexo. Como podo ter sorte?
Porque fuches criado ben.
E se non teño elección? Imaxina que alguén ataca a túa nai.
Pois dáslle unha malleira e a correr.
Iso é xusto?
Se a vida fose xusta, a xente levaríase ben.
Adiviña: iso non pasa.
Incrible.
- Que? - Ti.
Ben...
De verdade?
Iso pasa por darme sen avisar.
Imos coller xeo.
- Meu Deus! - En que pensabas?
Non o sei.
Sabes que eu son un tanque.
Creo que está rota.
Non tal.
Só é unha mazadura.
Isto arranxarao.
Aí tes.
Mete a man aquí.
Grazas.
Por que traballas con todo ese lixo?
É terapéutico.
Ves esta torradora?
Romper cousas é fácil.
Arranxalas reláxame e fai que me concentre.
Estas cousas vellas merecen ter unha segunda oportunidade.
Coma ti?
Estou de broma.
Que pasou entre ti e Nemesis?
Non te rendes, non si?
Que ben que Nemesis marchara.
Pero ninguén de vós sabe o que pasou realmente.
Todo o que sei é que Nemesis morreu esa noite.
Faino.
Albert Casler di que Nemesis planeaba voar a central.
E levar á cidade
a anarquía e o caos.
Non ten idea do que di.
Vai para a casa.
Marcha!
Homiño.
Que pasa, neno?
Non moito.
Vés gañar eses cen?
Si, decidín arriscarme.
Sube.
Sil.
Imos alá.
Eh, neno.
Tes familia?
Só a miña nai.
Xa é máis ca min.
Nunca tiven nada.
Ata que chegou Cyrus.
Aos oito anos, durmía nun coche.
Espertoume e trabeille.
Sempre estiveches con el?
É a miña familia.
E para o resto tamén.
Cyrus deunos isto.
Non decepciones a miña familia, Sam.
Quitareiche todo o que tes.
Listo?
Si.
É difícil, así que atende.
Vale.
Se vén a policía, asubía.
Iso é todo?
Déixame escoitalo.
Non.
Que?
Todas as unidades da área 34 coa terceira.
Faino así.
Desculpa.
Ola, axente.
Aí tes.
Tes que aprender a asubiar.
Un policía non parece moita cousa sen a placa e a arma.
Por que a tomas comigo?
Pagueiche para que o ignoraras.
Esa central...
controla a electicidade desta parte do país.
Si, e que?
Case arruínas todo o plan.
Non ía sentar a ver como poñiades bombas.
Que superpolicía.
Sil.
Vale, marcharei!
Por favor, parade!
Non escoito. Hai moito ruído.
Marcharei.
Non me volveredes ver. Non falarei.
- Que? - Marcharei! Apagade iso!
Para.
Grazas.
Marcha, e non volvas.
Nunca me volveredes ver.
Prométoo.
Grazas, grazas.
De nada.
Dá sempre esperanzas.
Axuda!
Eh, para!
Ven aquí, gordiño.
Esta merda débeme cartos.
Que? Debes elixir, el ou nós.
Ou estás con nós ou contra nós.
Sam, axuda!
Agárrao forte, dálle ben.
Jace! Lisca de aquí.
Marcha!
- Agárrao! - Ven aquí.
Agárrao.
Polos brazos!
Deixádeme en paz!
Non!
Eh!
Chora para min.
Faino.
Quéimao! Si!
Vedes esa merda?
Veña, veña.
Dr. Davis, teléfono, por favor.
Ola, Sam. Como vai, compañeiro?
Que carallo pasou co meu fillo?
Déronlle unha malleira.
E non os parou?
Non.
Vaia heroe está feito.
Doutor Blair.
Cando estalen as bombas na central
a rede apagarase, de acordo?
- Iso significa que a electricidade... - Eh!
Está vivo.
- Quen? - O vello!
Nin de broma. Vistes o coche?
Vino camiñando coma se non pasase nada.
- Démoslle ben. - Quen?
- Un vello que se metía con Reza. - Terminaches con el?
Ao cen por cen.
Creo que me gustaría coñecelo.
Xenial. Grazas.
O meu xefe quere coñecerte, vello.
Vas vir con nós.
Aconséllovos que o pensedes moi ben
antes de cometer un erro enorme.
Cativo.
Por que non mo ensinas?
Sen problema.
Collédeo!
Merda!
En serio?
Voa.
Eh!
Que acabas de facer?
Tiráchelo contra a parede.
Como o fixeches?
Non, pequena...
ti non viches nada.
O burato xa estaba aí. É unha ilusión óptica.
- Non, vinte tirar ese home... - Non.
- Non viches... - Vello.
Proba con isto.
Axuda!
Veña!
Perdoa, nena. Estás ben?
- Si. - Si?
Teño que marchar, nena.
Encantado.
Que?
Aínda hai esperanza?
Granite City fai fronte á violencia continua
causada polo regreso de Nemesis.
Estas imaxes confirman que Samaritan tamén volveu?
Axuda!
Esta nena viuno todo.
Cres que é Samaritan?
A miña avoa contoume
que Samaritan a salvou dun atropelo.
Salvoume a vida.
Pero non tiña máscara.
Incrible. Como che fai sentir?
- Ola. - Ola.
Saes nas noticias.
Si, xa o vin.
Si.
Deberías ver o outro.
- Que tes na bolsa? - Nada.
Que lle pasou ao outro?
Zosqueille ben.
Pero esquecín correr.
Non quería que te feriran.
Pero pasou.
A miña nai non me vai crer.
Non me escoitará se lle digo que algo malo vai pasar.
Que vai pasar?
Cyrus, o rapaz da chatarra.
Planea algo coas centrais.
Chama a policía. Eu paso.
Ti es o único que pode axudar.
Axudas á xente.
Non podo axudar a ninguén, Sam.
Así que foxes?
Es tan malo coma o resto.
Sam.
Está aquí!
De que falas?
- Non viches as noticias? - Non.
...imaxes confirman que Samaritan tamén volveu?
Incrible. Como che fai sentir?
Estou moi contenta de que por fin alguén está facendo algo.
Si, alguén está facendo algo.
A pregunta que todos se fan en Granite City.
Samaritan segue vivo?
E se é el?
E se é Samaritan?
C, é el. É Samaritan.
Que pasa se vén buscar a Nemesis?
E se intenta pararnos?
Non lle deixarei.
Ensinareille quen é o verdadero heroe.
Despois de 25 anos, reaparece.
Onde está o maldito reloxo?
Merda.
Non!
Mamá.
Mamá!
No segundo andar.
Ao final.
É este andar.
Mamá!
- Estou aquí! - Ma.
- Que? - Vamos.
- Temos que marchar. - Onde?
Escóitame.
Mamá, por favor.
Collede o neno!
Vamos.
Temos que marchar!
Sra. White, son Tiffany Cleary.
- Abra! - Non podes pasar.
- Mamá! - Marcha!
Vamos.
Estades mortos!
Están subindo!
Merda!
Que familia tan bonita.
- Afástate do meu fillo. - Mamá.
- Non, non. - Non.
Queda ao meu carón.
Que queredes del?
Non vos acheguedes.
Ou non vos vai gustar o que ides ver.
Que queredes?
- Só falar con el. - Non.
Non falaredes con el sen min.
- Non. Non! - Mamá! Non.
Non a toquedes!
- Eh! - Non!
- Vamos. - Mamá!
- Non, Sam! - Todo sairá ben.
Non!
- Non! - En serio, Sil?
Está viva, non?
Malnacida!
- Quen é o malnacido? - Ti!
Non me toques!
Quítame as mans de enriba.
Gustábasme, sabíao.
Vén por ti.
Vai vir por min!
Por iso teño que levarte comigo.
Para que Nemesis poida matar a Samaritan.
Granite City prepárase para outra noite de violencia.
A policía busca freneticamente información
sobre o regreso de Nemesis.
Temen que comezase o seu reino de terror.
Última chamada para os pasaxeiros
que viaxen a Albuquerque no bus Windsor 43.
Última chamada, Windsor 43.
...unha onda de destrución que parece non parar.
Agora, máis que nunca, Granite City precisa un heroe.
Sam.
Arranxei o teu reloxo.
Sam?
- Estás ben? - Non. Sam.
Que pasou?
Levárono.
- Sam. Sam. - Quen o levou?
Cyrus.
PLANTA DE RESIDUOS DE GRANITE
Os nosos soldados distribúense pola cidade.
Unha vez se apague a luz...
- está listo para estoupar. - Ben.
- Iso está preto. - Cala.
Que pasou co de pelexar?
Queima e constrúe.
Vas fracasar. Coma Nemesis.
Veña, axiña!
Merda!
Neno!
Sam!
Sóltame!
Vin buscar o neno.
Está ben.
Estás ben?
Si.
Samaritan.
Benvido, anxiño.
Viñeches.
De verdade.
Nunca vin a Samaritan preocuparse tanto por alguén nesta cidade.
Sóltao.
E arranxaremos isto, ti e mais eu.
Non.
Quero que vexa caer o seu heroe.
Que vexa o que o mundo debe saber.
Que es unha fraude.
Só ti podes axudarte a ti mesmo, anxiño.
Joe!
Veña!
Queda atrás!
Veña, anxiño!
- Dálle! - Joe! Pelexa!
Joe! Fai algo!
Mira caer o teu heroe, Sam.
- Terminarei o que Nemesis comezou. - Veña!
Veña, Joe! Pelexa, por favor!
Agora sabes como se sentiu Nemesis!
E todos nós!
Ninguén te salvará, anxiño.
Segues a chamarme "anxiño".
Non o son.
Eu son o malo!
Nemesis?
Que?
Disparade! Disparade!
Sil...
Ven aquí!
Déixame!
Que me deixes!
Sabías quen era?
- Sabíalo? - Non!
Sil.
Sil!
Sóltame!
Átao!
Sóltame!
Veña!
A que piso ides?
Non estás á súa altura!
Xa o veremos.
Que se faga de noite.
Meu...
Abonda.
Si.
Trouxeches outro xoguete?
É iso?
Non!
Pásao bomba.
Que alguén me axude!
Axuda!
Sam!
Estou aquí!
Veña!
Temos que saír.
Joe, detrás de ti!
Réndete, vello.
Debiches seguir enterrado, vello.
Mira o débil que es. Es patético!
Estou facendo o que nunca fixeches, o teu plan.
A central, a electricidade...
Destruireino todo.
Nunca houbo plan ningún!
- Era unha trampa! - Mentireiro!
Joe!
Mírao, Sam.
Mira o teu heroe.
Traizooute, Sam.
Traizoounos a todos.
Pero ninguén me traizoa a min!
Veña!
Non!
Ninguén te salvará agora.
Non.
Non!
Non, non.
Non, por favor!
Non, non!
Non!
Joe?
- Que? - Auga!
Joe!
Veña, Joe. Loita!
Joe!
Non.
Non te rendas, Joe! Veña!
Joe!
Loita, Joe.
Grazas, neno.
Foi...
un golpe sorpresa.
Veña, Joe. Levanta.
Si.
Veña, xa te teño.
Veña.
Non teñas medo.
Todo controlado.
Espera, que?
Deus...
Non!
Iso doeu.
Manda carallo!
Veña, neno.
Temos que saír de aquí.
Veña.
Xa estás, vamos.
É verdade?
- Vai chegar a xente... - É verdade?
Que eu son el?
Si, é verdade.
Podes arranxalo.
Vinte arranxar cousas antes.
Podes cambiar.
Deixa que che diga algo.
Se só a xente mala fixera cousas malas,
sería fácil zafarse deles.
Pero a verdade é
que o ben e o mal viven no corazón de todo o mundo.
É cousa túa decidir correctamente.
Eu sei que o farás.
Aquí. No cuarto andar.
Veña.
Os manifestantes viron como se incendiaba este edificio.
Viuse unha figura, algúns cren que era Samaritan,
salvando un neno.
Escoitamos ovacións. É o neno.
Cala! Nemesis!
Como te chamas, neno?
Sam. Chámase Sam.
Tiñas razón, Sam.
Podes contestar a pregunta que todo o mundo se fai?
Si, Samaritan vive.
Estás seguro de que é el?
Facía moitísima calor. Había lume por todas partes!
Samaritan saíu de entre as lapas para me rescatar.
Era Samaritan! Salvoume a vida.
Samaritan! Samaritan!
Subtítulos: Natalia López Prieto