Wiele lat temu
walka dobra ze złem
rozgrywała się między Samarytaninem a Nemezisem.
Bliźniakami, którzy stali się zaprzysięgłymi wrogami.
Cudowne bliźniaki
Zacznę od początku.
Byli niewyobrażalnie silni.
Krzywdzili ludzi, choć nie chcieli.
DZIWADŁA
Mieszkańcy miasta
zaczęli się ich bać.
Zaczekali, aż rodzina zaśnie,
zabili deskami dom
i podłożyli ogień.
Rodzice spłonęli żywcem,
ale bliźniacy wyszli z pożogi bez szwanku.
Samarytanin stał się...
SAMOBÓJCA URATOWANY PRZEZ SAMARYTANINA
...protektorem.
Napędzany żądzą zemsty Nemezis pragnął,
by świat cierpiał jak jego rodzice.
Samarytanin chciał poskromić gniew brata...
FABRYKA WYSADZONA PRZEZ NEMEZISA
...więc ten wykuł potężną broń.
Młot, w który przelał całą nienawiść i gniew.
To jedyna broń, którą dało się pokonać Samarytanina.
Nemezis zwabił brata do elektrowni,
by pokonać go raz na zawsze.
Joey! Co się stało?
W nogi!
To Nemezis!
Do tyłu!
Nemezis wiedział, że jego brat ochroni niewinnych.
Bracia byli sobie równi.
Ale Nemezis miał przewagę. Młot.
Nie na długo.
Obaj bracia zginęli w wybuchu.
Tak nam powiedziano.
Ale ja wierzę, że Samarytanin żyje.
SAMARYTANIN
OBECNIE
Drogi słuchaczu, gdyby Samarytanin był obrońcą...
-Jest nim. -...sfingowałby śmierć?
Porzucił nas.
-Dlaczego? -Bzdury.
Odpowiedź znajdziecie w mojej książce, Samarytanin żyje.
Sam?
Masz jakąś kasę?
No weź, mamo.
Pożyczyłam ci pięć dolców.
Muszę mieć na bilet.
No daj, bo się spóźnię.
Jakby odjąć podatki,
muszę godzinę sprzątać baseny chorym, żeby zarobić piątaka.
Masz.
Dziękuję. Kocham cię.
Ja ciebie też.
Tylko śmieci wynieś.
Leje.
Cuchnie.
Zamknij drzwi.
I się zachowuj.
Cześć, Joe.
SAMARYTANIN ŻYJE
Czekaj.
Masz coś fajnego?
Może.
Kup sobie puzzle.
No nie.
Znów to samo.
ZAWIADOMIENIE O EKSMISJI
Szlag.
Co to takiego?
-Radio. -Super.
Działa?
Co ty, trup.
Po co panu zepsute radio?
A tobie po co zepsuty zegarek?
Knypek!
Sam!
Chodź, glucie.
Ponoć wam drzwi zakleili.
Teraz mi pomożesz?
Dlaczego mam ci pomóc? Tylko mnie wyzywasz.
Mam przeprosić?
Chcesz zarobić czy nie?
Co ja ci powiedziałem?
-Japa, Jace. -Jak chcesz.
A ty dokąd?
Nie bądź leszcz.
Potrzebujesz forsy.
Idziemy.
Przestań się mazać i właź.
Nikt nie widzi.
Dobra, czas na interesy.
-Zaczniesz tam. -Co?
Głuchy jesteś? Dawaj.
Zaczynaj.
Na dole.
Akurat sięgniesz.
Nie gap się tak, ruchy.
Przyłóż się.
Ciągnij.
Pięknie.
Tak jest.
Kupa siana.
Dasz radę szybciej.
No dawaj.
Lecę jak ptak.
Jak orzeł.
Nie chwal się tym tam, dokąd jedziemy.
W sensie?
Cyrus uwielbia Nemezisa.
Chce być jak on.
Idziemy do Cyrusa?
Nie mówiłeś.
Przecież to świr.
-Ile za to? -Cztery stówy.
Podziel przez dziesięć. To 40.
Dopisz jedynkę, mordo.
-Naćpałeś się? -Stary.
Wrzuć na wagę.
Waga nie kłamie.
-Jest 40. -Wcale nie.
Nie świruj.
Czołem, szefie.
Co tam, gnojku?
Opylasz cukierki dla drużyny?
Spylam kable.
No to awansidło. Ile przytachał, Pete?
-Za cztery dychy. -Cztery!
Chcesz porządnie zarobić?
Na Castle Road jest sklep.
Trzeba narobić dymu.
Nie będę dla ciebie pracował.
Pajac.
-Kawał chłopa, a cipa. -Ja to zrobię.
Co?
-Weź. -Dzieciak.
No co? Dam radę.
-Świrujesz. -Wariat.
-Mam zrobić zamieszanie? -Nic więcej.
Robi się.
Chodź.
Masz problem?
Nie, żaden...
Co się lampisz, babciu?
Jakiś problem?
No co, masz problem?
Chodź.
Dobra.
-Widzisz dziada? -No.
Nie gap się.
Wbijamy po kupony na loterię.
Nie kropnie cię. Chyba.
W sensie jak?
Wiesz, co robić.
-Moment. -Dawaj.
Pomocy!
Samochód...
Mam tego dość.
-Na czerwonym. -Co?
Pomocy.
Won mi stąd, nie moja sprawa.
KUPONY LOTERYJNE
-Nie mogę wstać. -Pokaż. Co to ma być?
Keczup!
-W nogi! -Złodzieje zasrane!
Ruchy!
Sukinsyny cholerne.
Wiejemy!
Otwórz pudło.
Tam jest kasa.
-Mogę tak bez końca. -Bez końca?
Co z wami?
Kazałem im sprawdzić.
-Nie zajrzeliście? -Spoko te chipsy.
-To on. Wziął nie te pudła. -Nie.
Zrobiłem, co kazałeś.
A ja niby kłamię, szmato?
Dawaj, młody.
A kłamiesz, Reza?
Nie, Cyrus.
Ile masz lat, kolego?
Trzynaście.
Najmłodszy i najmniejszy.
Dobrze to znam.
Ale ile można
wylewać szambo coraz niżej.
Tak było?
Masz szczęście.
Wie, kiedy stulić dziób.
Młody pieprzy.
Reza.
Polubił cię.
Szanuje, jak ktoś ma pazur.
Bałem się jak cholera.
Ale nie sypnąłeś.
A to już coś.
No, idziemy!
Cholera.
Mamy tu fana.
Niech zgadnę.
Lubisz go, bo był tym dobrym.
Ja...
Cóż, ja widzę to inaczej.
Nemezis krzywdził ludzi.
Czasami.
Ale czasem to kwestia tego, kogo krzywdzimy.
Nemezis nie ruszał słabszych.
Gdy zginął, byłem w twoim wieku.
Był moim bohaterem.
Temperował tych zbyt pysznych,
tłukł tych, którym się należało.
Dla nas
Nemezis był bogiem.
A Samarytanin
kolejnym psem na usługach bogatych, gdy my chodziliśmy głodni.
To za dzisiejszą robotę.
A to za kolejne.
JEZUS ZBAWCĄ
Co miesiąc to samo.
I co miesiąc mówię, że wypłatę dostaję piątego.
Musisz mnie tak upokarzać?
-Mamo. -Mamy zasady.
-Zawsze płacę. -Nie pierwszego.
-Mamo. -Nie.
-Mamo! -Nie.
Ciebie to bawi.
To nie przytułek.
Weź kasę.
Masz. I otwórz drzwi.
To nic osobistego.
Co miesiąc ta sama śpiewka.
Wolniej się nie dało?
Chodź.
Facet ma tupet. Zamykać nam drzwi.
Jak zarobię, rzucę tę robotę.
Wyjedziemy z miasta
i już nigdy nie zobaczysz tego dziwaka.
Dokąd pojedziemy?
Tego nie wiem.
Co masz na twarzy?
Poślizgnąłem się w sklepie.
Połamałem półkę i uwaliłem się keczupem. Do oka też mi wpadł.
Sprzedawca mi zapłacił, żebym nikomu nie mówił.
Co ja ci mówiłam?
Sam! Co mówiłam?
„Wybory się kumulują”.
Właśnie.
Skąd masz te pieniądze?
Mogłam zapytać wcześniej.
Jestem twoją matką, nawet jeśli nie najlepszą.
Mamo.
Świetnie. Są.
Facet mówił, że mają kopa.
Skąd je masz?
Kojarzysz zamykaną bazę wojskową pod miastem?
Mieliśmy człowieka w zaopatrzeniu, jak to grzebali.
Co pogrzebiemy, wróci, by nas dręczyć.
Jak duch.
Kiedy działamy?
Jutro.
Napięcie w mieście rośnie.
Związek urzędników rozpoczyna kolejny miesiąc strajków
z powodu cięć w budżecie.
Wskaźniki bezrobocia i bezdomności biją rekordy
wskutek bezprecedensowej serii eksmisji i przejęć.
Wiele osób łączy kryzys z...
SALON GIER
Myślisz, że żartowałem?
Dawaj hajs, który straciłem.
Za nim!
Wracaj tu!
Dalej!
Za nim!
Brać go!
Chris, łap go!
Twoja mamuśka usłyszy twój krzyk.
Mama jest w pracy.
No to znajdzie trupa.
Boże jedyny!
Boże.
-A ty czego? -Śmiało.
Ożeż...
No już, sio.
Poszukaj sobie nowych kumpli.
Chodźmy stąd.
Stary, wiejemy.
Wiemy, gdzie mieszkasz, dziadu.
Samarytanin.
O Boże.
Niemal 17% zatrudnionych straciło pracę lub część etatu.
Prognozowany jest wzrost tej liczby wskutek automatyzacji przemysłu.
Maszyny odbierają pracę...
„Smith, Joe”.
To tylko kwestia czasu.
Potrzebne jest zabezpieczenie.
Joe.
Joe Smith...
to Samarytanin.
Zawsze będę musiała cię pilnować?
„Zawsze będę musiała cię pilnować?”
Magazyn dowodów zamknięty. Zapraszam jutro.
Widziałeś coś takiego?
To bomba grafitowa. Rozwala elektronikę.
Co to?
Nemezis.
To tutaj.
Czuję jego moc.
Z taką bronią dokończę to, co zaczął Nemezis.
Ten młot istnieje?
Myślałeś, że się wydurnia?
Idziemy!
KSIĘGARNIA U ALA
Boże.
-Musimy pogadać. -Nie musimy.
-Znalazłem go. -Nie znalazłeś.
Hej, kiciu.
Naprawdę, znalazłem.
Samarytanina.
Jak parę miesięcy temu.
Szkolny woźny?
Nie.
Woźny po prostu jest silny.
To może listonosz szybszy od buldoga?
Arcyszybka rasa.
Nie widział pan, jak biegnie.
Jestem poważnym dziennikarzem.
Intelektualistą.
Wiem, i szanuję pańską pracę.
Kupiłeś moją książkę?
Oczywiście.
No dobra, oglądam pana w sieci.
-Właśnie. -Ale...
Pańskie filmy oglądam w kółko.
No proszę.
Nie możesz tu przyłazić i odstraszać mi klientów,
jak tylko jakiś starszy gość coś zrobi.
-Sio. -Tym razem to co innego.
Mam dziesięć dolców.
Kupię pańską książkę, ale proszę mnie wysłuchać.
Ale ekstra.
Widzisz tu dwadzieścia lat krwi, potu i łez.
Lekarze w szoku Kości zrosły mu się w kilka DNI
Coś ci pokażę.
Tylko nie dotykaj.
Nie dotykaj.
Możesz obejrzeć.
Dziesięć lat temu miałem kumpla w magazynie dowodów policji.
Zrobił to zdjęcie.
To ręcznie wykuty młot.
Piękny.
-Wiesz, gdzie go znaleziono? -Nie.
W miejscu ich śmierci.
Ten młot wykuto z nienawiści, jaką Nemezis żywił do brata.
Tylko on jest w stanie ranić któregoś z braci.
Uważam, że Nemezis podpalił elektrownię,
chcąc pogrążyć miasto w anarchii i chaosie.
Chciał zwabić brata w pułapkę.
Ale plan się nie powiódł.
Zabiła go jego własna nienawiść.
Kurczę.
Przejdźmy do rzeczy.
Kto tym razem jest Samarytaninem?
Śmieciarz.
Mieszka naprzeciwko mnie.
Co za przypadek.
Tym razem to co innego.
Pobił dzieciaki, które mi dokuczały.
Bije dzieci?
No nastolatków. Z gangu.
Ma wielką bliznę na plecach.
Jak po pożarze.
Jak zobaczyłeś tę bliznę?
Przez okno.
Nie wiem, co mnie bardziej martwi.
To, że podejrzewasz sąsiada, czy to, że go podglądasz.
To nie tak.
Powiedziałeś swoje. Za dychę.
Sekundka. Wezmę coś.
-Zbieraj manatki. -Pan spojrzy.
On tylko chwycił ten nóż.
Gołą dłonią?
Super, co?
Skąd wiesz, że nóż nie był pogięty?
Widziałem to.
Młody.
Tim, facet z bliznami i pogięty nóż
to za mało.
-Sam. -Było blisko. Zmykaj.
WIdzę cię, gnojku.
PARA GINIE W TRAGICZNYM POŻARZE PORWANIE SAMOLOTU NA LOTNISKU
Rodzina ginie w pożarze Strażnik zwany Samarytaninem
Co?
„Samarytanin na pomoc”.
Samarytanin.
Wiesz, w jakim świetle stawia mnie fakt, że mój kuzyn okłamuje Cyrusa?
Złym.
Poręczyłem za ciebie.
-Co mam powiedzieć? -Nic.
Tylko już nie gadaj.
To on.
Ten dziad.
Ten staruch ci nakopał?
Sam spróbuj, też oberwiesz.
To on.
Sam?
Podejdź.
Co tam, mamo?
Jakie znowu „co tam”?
Nie jemy kolacji?
No...
-Co się stało? -To? Walnąłem się w szafkę.
Jak miała na imię?
To nie tak.
To tylko szafka.
-Tak? -Pani syn zabrał mi coś cennego.
Co? Kim pan jest?
Joe Smith. Mieszkam naprzeciwko.
Co zabrał?
Mój album.
Sam, podejdź.
Zabrałeś coś temu panu?
Oddaj.
Przeproś.
Przepraszam.
-Nic więcej nie powiesz? -Sam nie wiem.
Jestem pana fanem.
Odbiło ci?
Co to miało znaczyć?
Proszę zaczekać.
Zrobi coś pan dla mnie?
To naprawdę dobry chłopak.
Proszę nie zawiadamiać policji.
To się nie powtórzy.
To żadna wymówka,
ale jego ojciec...
Zmienił się.
To moja wina.
To dobry chłopak, tylko się...
pogubił.
Nic się nie stało.
Masz dobrą matkę.
Szczęściarz.
Wielki szczęściarz.
Cholera.
Już tam sprawdzałem.
Nic ciekawego.
Oddałbym ten album.
Myślałem, że pan to on.
Nie szkodzi. Też kiedyś kradłem.
A za kogo mnie wziąłeś?
Za niego?
Tak.
Samarytanin nie żyje.
Tak mówią.
Ja tylko zbieram śmieci.
Proszę mnie nie bić, jak się z panem nie zgodzę.
Przecież bym cię nie uderzył.
Po co panu ten album?
Też jestem fanem.
I tyle.
Pograj w piłkę czy coś.
Drażni mnie już to przesłuchanie.
Wymyślasz sobie, że kimś tam jestem.
Pilnuj swojego nosa.
Kłamie pan!
Nie wierzę panu!
Młody...
Dostał.
I po nim.
O Boże.
Boże.
No dalej.
Boże.
Ożeż...
W porządku?
Za chuja.
O cholera!
Boże.
Wiedziałem, że to pan!
Wiedziałem!
No nie.
Cały ten czas wiedziałem.
Wody.
Ludzie, wiedziałem!
-Ciszej. -Dobra.
Wody.
Idziemy.
Spadaj. Pecha mi przynosisz.
Mowy nie ma. To wspaniały dzień.
Dla ciebie!
Raj!
Nie wierzę, znalazłem Samarytanina.
Mylisz się.
Tylko wpadł pan pod auto, cały się połamał,
a teraz wtranżala lody.
Muszę się schłodzić.
Nie da się wodą z lodem?
Nie smakuje mi.
-Mogę trochę? -Nie.
To zapas na wszelki wypadek.
Czemu pan tak parował?
A ogarniasz rozszczepienie binarne czy termodynamikę komórek?
Co? Ja mam 13 lat.
A wiesz, na czym polega udar cieplny?
Moje ciało reaguje rozgrzaniem na urazy. Jeśli go nie schłodzę...
serce mi eksploduje.
Normalni ludzie tak nie mają.
Tak skończył Nemezis?
Byliście braćmi, nie?
Skończ mi z tym Nemezisem.
Chcesz lodów?
Nie, dzięki.
Ocalił pan kiedyś mojego ojca.
Skąd ty bierzesz te pomysły?
„Urojenia”, znasz takie słowo?
Bo to ci właśnie dolega.
Nie, poważnie mówię.
Ocalił mi pan tatę.
Tata kradł auta.
Złapał go pan.
Ale zamiast go przymknąć, porozmawiał pan z nim.
I zaczął pisać bajki?
Nie, zmarł.
No to spróbujemy ich obudzić.
Sorki.
No i poszło.
Stać nas na więcej.
Rozwalę cię.
-Tak? -Dawaj!
Granite City.
Kto niesie pomoc bezradnym?
Kto jest naszym bohaterem?
To Nemezis?
Wróciłem, by rozpocząć rewolucję
na rzecz porzuconych przez władze.
Nasz ruch
przywróci władzę w ręce ludu.
Czas odzyskać to, co wasze!
Zakładaj. Bierz.
Niechaj rozpocznie się rewolucja!
Nemezis!
Idźcie.
Idźcie!
Nie!
Władze są w szoku po wczorajszych wydarzeniach.
Po tajemniczej awarii prądu grupa ludzi w maskach Nemezisa
rozpoczęła długą serię kradzieży.
Wiele osób zostało rannych.
Gniew wśród obywateli narasta,
a bezrobocie i ubóstwo szaleją.
Mówi się, że upadek miasta jest jedynie kwestią czasu.
Co mam zrobić?
Wrzucić cię pod autobus, żebyś odpuścił?
Samarytanin by tego nie zrobił.
Może ma zły dzień?
Chodź.
Co ma pan w torbie?
Aparat. Zostaw.
-Dokąd go pan zabiera? -Do lombardu.
Brzmi strasznie.
Co pan robi całymi dniami?
Zamula i naprawia sprzęty?
Jestem troglodytą.
-Wiesz, kto to? -Nie mam pojęcia.
To z greki. Ktoś mieszkający w jaskini. Jestem jaskiniowcem.
Mieszkam w klitce i mi z tym dobrze.
Lubię to i lubię samotność.
Wiesz, co mnie martwi i dobija?
Towarzystwo.
Nadążasz?
Nie.
-Nadążasz. -Nie.
To bez sensu.
Ratuje pan ludzi. Żaden z pana samotnik.
Coś pan chrzani.
No masz jaja, muszę przyznać.
Ile pan dostanie za aparat?
Nie wiem.
Dychę, dwie?
A ty co, księgowy?
Zrób coś dla mnie i zaczekaj na zewnątrz.
Mam wejść?
Tak, dlatego kazałem ci zaczekać.
Na co się gapisz?
Przepraszam.
Pozwoli pan na to?
Trzeba było nim cisnąć o drzewo.
Rozczarował mnie pan.
Nie właź.
Coś ty zrobił?
Sypie się. Jak i my.
Mów za siebie.
To mosiądz.
Mosiądz też ma swoje granice.
-Odliczę ci to. -Śmiało.
Kolejna niedziela, kolejny złom.
-Dam ci 25 $. -Serio?
Znów to samo.
To nie Canon.
To może 50 i zrobię ci zdjęcie?
Co wy wyprawiacie?
-Złodzieje! -Widzisz?
Tak się dzieje,
jak pozwolisz genetycznym cudakom naprawiać problemy miasta.
Ludzie sami pozbędą się problemów
albo to problemy pozbędą się ludzi.
No tak.
-Z iloma bandziorami walczył pan naraz? -Z setką.
Jak silny pan jest?
Całkiem silny. Widziałeś.
Ale już nie tak, jak kiedyś.
Jak komuś nie zależy, to wszystko się sypie. A mnie przestało.
Dawno temu.
Jak daleko pan skacze?
Przeskoczę dziesięć samochodów.
Teraz dziewięć.
Nie wierzę. Niech pan pokaże.
Nie będę sobie dla ciebie niszczyć kolan.
Skakał pan kiedyś z budynku?
Nie, zrzucałem tylko ludzi.
Żartuję.
Za dużo już ci powiedziałem.
Może mi pan ufać.
Proszę pamiętać.
Boi się pan czasem?
A co? Ty się boisz?
-No... -Pewnie.
Wszyscy się czasami boją.
Strach jest czymś naturalnym.
Ale i tak pan walczy.
Jeśli trzeba.
Ale wcale tego nie lubię.
Ja, kiedy się boję, wolę uciekać.
Ale zawsze staję jak wryty.
Zbliż się.
Mądrze postępujesz.
Tylko kretyni się biją.
Po co tłuc się z kimś obcym,
kto nie ma z nami nic wspólnego,
a może odebrać nam życie?
Słusznie robisz.
A teraz sio, zanim mama wezwie policję.
Jasne. Dobranoc.
Sam.
Pokaż ten zegarek.
Spróbuję.
Ale nie obiecuję.
Dzięki.
Nie ma za co.
To już drugi tydzień zamieszek na ulicach Granite City.
Doszło do kolejnej awarii prądu.
Podejrzenia padają na mężczyznę podającego się za zmarłego Nemezisa.
Pod osłoną nocy
zorganizowane szajki zdemolowały instytucje finansowe
w maskach Nemezisa.
Czy Nemezis powrócił?
O to pytają dziś mieszkańcy.
Dzień dobry!
Co w nim dobrego?
Coś nie tak? Nie wyspał się pan?
Migrena mnie dopadła.
Też cię dorwą. To koszmar.
Zabawne, że pan wspomina.
Śnią mi się ciągle koszmary o pana wypadku.
-A skoro pana uratowałem... -Dzięki Bogu.
Tak sobie myślę...
Nauczy mnie pan walczyć?
-Nie. -Proszę.
-Zapomnij. -No proszę.
Chcę się nauczyć. Być jak pan.
Proszę.
Być jak ja.
No dobrze.
Przyjdź po mojej pracy na dach.
Jasne.
-Dzięki. -Tragiczny pomysł.
Przepraszam za spóźnienie.
Nie szkodzi.
-Chodź. -Robi się.
Pokaż mi, jak się ruszasz.
-No dobra. -Dawaj.
-Jestem niecierpliwy. -Wyluzuj, dziadku.
O rany, no dobra.
Szybki jesteś.
-Kto cię tego nauczył? -Mój tata.
Przestałem, kiedy zmarł.
-Imponujące. -Dzięki.
Uderz mnie.
Nie, uderz.
Ciężko spudłować.
-Dlaczego tak robię? -Jak?
-Odpuszczasz? -Tak. Jak tchórz.
-Dlaczego? -Bo masz farta.
Nie umiem oddać, to ma być fart?
Masz farta, bo cię dobrze wychowano.
A jakbym nie miał wyboru? Na przykład ktoś zaczepi mamę.
No to walnij mu lepę i wiej.
To uczciwe?
Gdyby życie było uczciwe, nie byłoby kłótni.
A jakoś są.
Wariat.
-Kto? -Pan.
Cóż.
Serio?
Tak to się kończy.
Chodźmy po lód.
-Boże. -Coś ty sobie myślał?
Nie wiem.
Wiesz, że jestem jak czołg.
Chyba złamałem rękę.
Nie złamałeś.
To stłuczenie.
Lód ci pomoże.
Proszę.
Wkładaj łapę.
Dzięki.
Dlaczego tak pan lubi ten swój złom?
To jak terapia.
Widzisz ten toster?
Łatwo coś zniszczyć.
Naprawianie pozwala mi się uspokoić i zebrać myśli.
A niektóre starocie zasługują na drugą szansę.
Takie jak pan?
Żartuję.
O co poszło z Nemezisem?
Nie odpuścisz, co?
Dobrze, że go już nie ma.
Może i tak. Choć nikt nie wie, co się wtedy stało.
Wiem tylko, że Nemezis wtedy umarł.
Zrób to.
Albert Casler mówi, że Nemezis zamierzał wysadzić elektrownię.
I pogrążyć miasto
w anarchii i chaosie.
Chrzani jak potłuczony.
Wracaj do domu.
Już!
Jest i młody!
Co tam?
Nic.
Chcesz zapracować na stówkę?
Tak. Czas uderzyć wyżej.
Wskakuj.
Sil.
Jedziemy.
Młody.
Masz rodzinę?
Tylko mamę.
To więcej niż ja.
Nie miałam nic.
Aż znalazł mnie Cyrus.
Spałam w aucie, mając osiem lat.
Obudził mnie, to go ugryzłam.
I tak się z nim trzymasz?
Jest moją rodziną.
Jak oni wszyscy.
Cyrus nam to dał.
Nie rozczaruj ich, Sam.
Bo odbiorę ci wszystko, co masz.
Gotów?
Tak.
Uważaj, bo to niełatwe.
Tak jest.
Gwiżdż, jak zobaczysz psy.
To tyle?
Pokaż.
Nie.
No co?
Wszystkie jednostki na skrzyżowanie 34. i 3.
W ten sposób.
Przepraszam.
Panie władzo.
Proszę.
A ty się naucz gwizdać.
Pies bez gnata i odznaki nie wygląda już tak strasznie.
Po co mnie dręczysz?
Miałeś się nie interesować.
Ta elektrownia
zasila całą naszą część kraju.
Co z tego?
Prawie zepsułeś nam plan.
Nie pozwolę wam podkładać bomb.
Superglina się znalazł.
Sil.
Dobra, odejdę!
Zniknę, wystarczy!
Nie słyszę, głośno tu.
Zniknę.
Już mnie nie zobaczycie. Słowa nie pisnę.
-Co? -Już mnie nie ma! Wyłączcie to!
Zgaś.
Dziękuję.
Precz. I nie wracaj.
Już o mnie nie usłyszysz.
Przysięgam.
Dziękuję.
Do usług.
Trzeba dawać nadzieję.
Pomocy!
Przestańcie!
Chodź, grubasie.
Frajer wisi mi hajs.
Wybieraj. On albo my.
Albo jesteś z nami, albo nie.
Sam, pomóż mi!
Przytrzymaj go porządnie.
Wiej, Jace!
Już!
-Trzymaj go! -Chodź.
Trzymaj.
Trzymaj mu łapę!
Puszczajcie!
Nie!
Płacz, suko.
Dawaj.
Spalić to!
Czaicie to?
Wiejemy.
Doktorze Davis, telefon.
Co się stało mojemu synowi?
Jakieś dzieciaki go pobiły.
Nie mógł mu pan pomóc?
Nie.
Bohater jak nic.
Doktor Blair.
Jak wysadzimy elektrownię,
padnie cała sieć.
On żyje.
-Kto? -Ten dziad.
Niemożliwe. Widziałeś wóz?
Widziałem go, jest zdrów jak ryba.
-Rozjechaliśmy go. -Kogo?
-Jakiś dziad zadzierał z Rezą. -Kropnąłeś go?
Na stówę.
No to chcę go poznać.
Dziękóweczka.
Mój szef chce cię poznać, dziadku.
Pójdziesz z nami.
A ja radzę wam się zastanowić,
zanim popełnicie gruby błąd.
Maluszku.
No to pokaż, jaki jesteś cwany.
Jak chcesz.
Na niego!
O cholera.
Poważnie?
Leć.
Jak pan to zrobił?
Cisnął pan nim przez ścianę.
Jakim cudem?
Moja droga...
Wydawało ci się.
Dziura już tam była, to iluzja.
-Widziałam, jak pan... -Nie.
-Wydawało... -Dziadek.
Spróbuj z tym.
Uwaga!
Chodź!
Wybacz. Cała jesteś?
-Tak. -Tak?
Muszę lecieć.
Miło było.
Co?
Czy na horyzoncie majaczy nadzieja?
Granite City zmaga się z falą przemocy i przestępstw
po powrocie Nemezisa.
Czy nowe nagranie oznacza, że Samarytanin też powrócił?
Uwaga!
Ona wszystko widziała.
Myślisz, że to Samarytanin?
Babcia mi opowiadała,
jak uratował ją przed pędzącym autobusem.
Ten pan ocalił mnie.
Nie miał tylko maski.
Niesamowite. Jak się poczułaś?
Mówią o panu.
Widziałem.
Ten drugi dostał mocniej.
-Co tam pan ma? -Nic.
Co z tym drugim?
Dostał lepę.
Tylko zapomniałem wiać.
Tego ci nie życzyłem.
Stało się.
A mama mi nie wierzy.
Tłumaczę jej, że stanie się coś złego.
Co takiego?
Cyrus, ten ze złomowiska.
Knuje coś z elektrowniami.
Powiedz glinom. Ja się nie mieszam.
Tylko pan może pomóc.
Pomaga pan ludziom.
Nikomu nie mogę pomóc.
Woli pan uciec?
Czyli jest pan taki jak oni.
Sam.
Jest tutaj!
Jest!
Jest tutaj!
Co ty gadasz?
-Nie oglądałaś wiadomości? -Nie.
...nowe nagranie oznacza, że Samarytanin też powrócił?
Niesamowite. Jak się poczułaś?
Rety. Cieszę się, że ktoś nad nami czuwa.
To prawda. Ktoś czuwa.
Wszyscy zadają sobie to pytanie.
Czy Samarytanin żyje?
A jeśli to on?
Samarytanin?
To on. Samarytanin.
A jeśli zacznie szukać Nemezisa?
Jeśli spróbuje nas powstrzymać?
Nie pozwolę mu.
Pokażę mu prawdziwego bohatera.
Wrócił po 25 latach.
Gdzie ten cholerny zegarek?
Szlag.
O nie.
Mama.
Mamo!
Pierwsze piętro.
Na końcu.
Tutaj.
Mamo!
-Tu jestem! -Mamo.
-Co? -Uciekajmy.
-Wiejemy. -Dokąd?
Posłuchaj mnie.
No dalej.
Brać dzieciaka!
Dalej.
Wiejemy!
Pani White, tu Tiffany Cleary.
-Proszę otworzyć. -Nie wpuszczę was.
-Mamo! -Idźcie stąd.
Chodź.
Jesteś trupem!
Jadą na górę.
Cholera.
No rodzinka jak z obrazka.
-Zostaw mojego syna. -Mamo.
-Nie. -Nie!
Stań blisko mnie.
Czego od niego chcecie?
Zostawcie go.
Bo zrobię się nieprzyjemna.
Czego chcesz?
-Pogadać z kumplem. -Nie.
Nie beze mnie.
-Nie. -Mamo!
Zostaw ją!
-Idziemy. -Mamo!
-Sam! -Będzie dobrze.
Nie!
-Nie! -Serio?
Przecież żyje.
Ty suko!
-Kto jest suką? -Ty!
Nie dotykaj mnie!
Zabieraj łapska.
Od razu cię polubiłem.
Przyjdzie po ciebie.
Uratuje mnie!
Dlatego pójdziesz ze mną.
Nemezis wreszcie zabije Samarytanina.
Granite City szykuje się na kolejną pełną przemocy noc.
Władze gorączkowo poszukują informacji
na temat powrotu Nemezisa.
To może być początek przemocy na taką skalę.
Ostatnie wezwanie dla pasażerów
do Albuquerque linią Windsor Bus 43.
Ostatnie wezwanie, Windsor 43.
...fala destrukcji zdaje się nie mieć końca.
Granite City potrzebuje bohatera jak nigdy dotąd.
Sam.
Naprawiłem zegarek.
-W porządku? -Nie. Sam.
Co się stało?
Porwali go.
-Sam. -Kto go porwał?
Cyrus.
GRANITE CITY - GOSPODARKA KOMUNALNA
Rozstawiliśmy ludzi po mieście.
Jak światła zgasną...
-będzie bum. -Świetnie.
-To przecznicę stąd. -Milcz.
Co z nieruszaniem słabszych?
Robimy miejsce na nowe.
Zginiesz. Jak Nemezis.
Ruchy!
Kuźwa!
Młody!
Sam!
Puszczaj!
Przychodzę po dzieciaka.
Nic mu nie jest.
Jesteś cały?
Tak.
Samarytanin.
Ten dobry. No witam.
Zjawiłeś się.
Naprawdę się zjawiłeś.
W mojej części miasta jakoś nikim się tak nie przejmował.
Puść chłopaka.
Załatwimy to między sobą.
Nie.
Niech zobaczy upadek swojego idola.
Wszyscy powinni wiedzieć,
że jesteś oszustem.
Tylko ty możesz sobie pomóc, bohaterze.
Joe!
Dawaj!
Nie podchodź!
Dalej, bohaterze.
-Dawaj! -Broń się!
Zrób coś!
Tak upada twój bohater.
-Dokończę dzieło Nemezisa. -Śmiało!
Dalej, Joe, broń się!
Teraz wiesz, co czuł Nemezis!
Co my czuliśmy!
Nikt cię nie ocali, bohaterze.
Nazywasz mnie bohaterem.
Nie jestem nim.
Jestem tym złym!
Nemezis?
Co?
Walcie w niego!
Sil...
Chodź tu.
Puszczaj!
Puść!
Wiedziałeś, kim był?
-Wiedziałeś? -Nie!
Sil.
Puszczaj!
Związać go.
Zostaw mnie!
Zostaw!
Dawać!
Mnie szukacie?
Nie przypominasz go!
Zobaczymy.
Gaśmy to miasto.
O w mordę.
Dość.
Twoja kolejna zabaweczka?
Tak się bawisz?
Nie!
Rozerwij się.
Na pomoc!
Pomocy!
Sam!
Tu jestem!
Chodź.
Musimy wiać.
Za tobą!
Poddaj się, staruchu.
Trzeba było siedzieć pod ziemią.
Jesteś słaby. Żałosny.
To ja dokonam tego, czego ty nie potrafiłeś.
Elektrownia, sieć.
Zniszczę je.
Nigdy tego nie planowałem!
-To była pułapka! -Łżesz.
Joe!
Przyjrzyj mu się.
Swojemu idolowi.
Zdradził cię, Sam.
Zdradził wszystkich.
Ale mnie nikt nie zdradzi!
No dalej!
Nie!
Nikt cię nie ocali.
Nie.
Nie!
Proszę, nie!
Nie!
Joe?
-Co? -Wody!
Joe!
Walcz, Joe!
Nie!
Nie.
Nie poddawaj się.
Joe!
Musisz walczyć.
Dzięki, młody.
To...
petarda, nie byle lepa.
Chodźmy stąd.
Trzymam cię.
Chodź.
Nie bój się.
Damy radę.
Co?
Ożeż...
Nie!
Zabolało.
O w mordę.
Chodź.
Spadamy stąd.
Chodź.
Dasz radę.
To prawda?
-Ludzie idą, chodź. -To prawda?
Że nim jestem?
Tak, to prawda.
Możesz to naprawić.
Niejedno naprawiłeś.
Możesz się zmienić.
Coś ci powiem.
Gdyby tylko źli ludzie robili złe rzeczy,
łatwo byłoby się ich pozbyć.
Ale prawda jest taka,
że każdy ma w sercu dobro i zło.
Musimy tylko dokonać właściwego wyboru.
Wiem, że ty go dokonasz.
Tutaj, trzecie piętro.
Chodźmy.
Strajkujący widzieli, jak budynek pochłonęły płomienie.
Postać, którą niektórzy uważają za Samarytanina,
wyniosła chłopca z pożaru.
Słychać wiwaty. To właśnie ten chłopiec.
Morda! Nemezis!
Jak ci na imię?
Nazywa się Sam.
Miałeś rację.
Odpowiesz na pytanie, które wszystkich nas dręczy?
Tak. Samarytanin żyje.
Jesteś pewny, że to on?
Ale tam był skwar. Wszędzie buchał ogień.
A on wbiegł w płomienie, żeby mnie uratować.
To Samarytanin. Ocalił mnie.
Samarytanin!
Napisy: Konrad Szabowicz