„Furrier Morgan Printz wrócił do Omahy
po wizycie w Chicago.
Pan Printz powiedział:
»Mimo lata, było tam ledwo pięć stopni na plusie.
Cieszę się z powrotu do Nebraski«”.
Na moją listę ciekawych miejsc Omaha nie trafi.
Wydaje się nudna.
Co słychać w Taos?
Pan Grigg napisał o nas.
O nas?
- Naprawdę? - Tajemnica La Belle.
- Co? - No proszę...
„W miasteczku La Belle,
niegdyś tętniącym życiem,
przed dwoma laty doszło do tragedii,
w której zginęło 200 mężczyzn”.
Ilu?
„Dziś stoją tu rudery,
namioty i wykolejone wagony.
Główna ulica to wielkie grzęzawisko.
Widziałem też wraki wozów
i trzy martwe konie”.
Wagony?
- U nas nie ma kolei. - Boże.
Czytaj dalej.
„Jak mówi przysłowie,
kopalnia lubi kapitał,
a srebro to kruszec trudny do spieniężenia.
Dziś nawet siano kosztuje 60 $ za tonę,
nie dziwi więc, że miasto,
zamieszkane niemal wyłącznie przez wdowy, jest tak zubożałe.
Nie dziwi też, że kobiety te
tak ochoczo przyjęły młodego desperata,
mimo jego złej sławy”.
Jakiego desperata?
„Jakżeż zdumiał się piszący te słowa,
słysząc, że właśnie w La Belle,
wśród starych panien, dzieci i paru przegranych mężczyzn,
ukrył się osławiony Roy Goode”.
Starych panien?
„Z lękiem modlę się, by te nieszczęsne kobiety
zdążyły wyjechać
lub miały właściwą ochronę w dniu,
w którym Frank Griffin wjedzie do miasta,
by zgodnie z przyrzeczeniem ukarać tych, którzy ukryją jego syna”.
Dość.
Nie rozumiem.
O kogo chodzi?
Co to za młody desperat?
NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Odjechał.
Wiem.
Nie Bezpański Pies. Chłopak.
Wsiadł na konia i odjechał.
Przyjechaliśmy...
po Roya Goode’a.
Odjechał.
Tak?
Rozejrzę się.
Zastrzelę cię, nim postawisz stopę na ziemi.
Wiesz co, złotko?
- Wierzę ci. - Wiedziałaś, kim jest.
Dopiero po aresztowaniu.
Ale potem...
go trzymałaś.
- Trzymałam? - Narobiłaś nam kłopotu.
Frank Griffin dowie się, że tu był.
Może już wie.
Nie rozumiem.
Griffin traktuje Roya Goode’a jak syna.
Zdradę odczuł nader boleśnie.
- Roy wyjechał. - Griffin zapowiedział,
że zabije każdego, kto Goode’owi bliski.
Wymordował całe Creede i puścił miasto z dymem.
Jeśli się dowie...
Dlatego Roy odjechał.
Pewnie zdradził, gdzie jest Griffin, i Bill go teraz szuka.
Bill szuka Franka Griffina?
Sądziłam, że próbuje ci zaimponować.
Bill McNue nikogo nie szuka. To tchórz.
On ślepnie, durna pindo.
Dlatego nie strzela.
Musimy ustalić, jak zamierzamy się bronić.
Spokojna głowa.
Dotrzymamy obietnicy.
- Nie pozwolę was skrzywdzić. - Serio?
Was pięciu zatrzyma Griffina?
Wezwę więcej ludzi.
A jeśli nie zdążą przed Griffinem?
Zrobimy, co w naszej mocy.
Dalej.
Ja nie stronię od walki.
Nie będzie żadnej walki.
Jutro opuścimy miasto i ukryjemy się na wzgórzach.
- Wszyscy? - Może Griffin przyjedzie,
zobaczy martwe miasto i ruszy dalej.
Powinnaś jechać z nami.
Nie mogę.
Mój syn uciekł. Muszę go znaleźć.
Wybaczcie.
To ta wiedźma Fletcher kazała Pajutom ukraść konie.
To niemożliwe.
- To Griffin. - Nie bądź kretynem.
Po co miałby kraść nam konie?
Zrobili to ludzie Valentine’a.
- Bez dwóch zdań. - Po co?
Mamy umowę.
Która w pustym mieście nic nie jest warta.
Bez koni nigdzie nie pojedziemy.
A pieszo nie damy rady.
Musimy zostać.
Ile masz karabinów?
Trzy.
Jeden zabrał Bill McNue.
Dobra.
Idźcie do domów,
znajdźcie broń mężów i przynieście ją do więzienia.
Co się na nią gapicie? Jazda!
A pan gdzie był?
Musiałem wypuścić gazetę.
- Przyjeżdżam za późno? - W samą porę.
Ale tyle sam pan wie.
Napisałem uroczy artykuł o damach z La Belle.
Teraz łzy lecą z obu oczu.
Łap ją!
Daleko nie zajedzie.
Prześpi parę nocy w lesie i wróci.
Ma mapę.
Zawiedzie go do Kalifornii.
Ci z La Belle mnie nie martwią.
Ale są tam inni.
Słyszałeś o Blackdom?
Ta kropka to miasto?
Osada.
Co z nią?
Parę lat temu byliśmy w Teksasie.
Ścigał nas cały regiment czarnych żołnierzy.
Dobry oddział. Ganiali nas po całym stanie.
I nas przegonili.
To oni?
Stanąłem tam, wracając z Taos.
Uprawiają ziemię,
ale broni mają tyle, jakby trwała wojna.
Na ich miejscu też bym miał.
Po co mieliby wtrącać się do awantury,
która ich nie dotyczy?
Trudno zgadnąć.
Ale lepiej mieć ich na oku.
Chłopcze, nie możesz być tak durny.
Panie Hobbs...
mówiło mi to już tylu ludzi, że chyba tak musi być.
A jednak tu jestem.
Ale Louise nie ma.
I tak nie pozwoliłbym ci się do niej zbliżyć.
To dobrze.
Bo przyjechałem się spotkać z panem.
Mogli cię ustrzelić.
Nie zdziwiłbym się.
Pomogą nam?
Zastanawiają się.
Byli żołnierzami. Nie mogą patrzeć, jak nas wyrzynają.
Czemu nie?
Ja bym tak zrobiła.
Nie każdy będzie mógł walczyć.
I tak mamy za mało broni.
Na otwartym placu nie damy im rady.
Musimy ograniczyć pole bitwy.
Jak?
Trzeba unikać ulic.
Zwabimy ich gdzieś, gdzie będziemy mieć przewagę.
Wybierzmy miejsce, którego nie podpalą.
Z żelaza i cegieł.
Dalej, zdradźcie mnie! Któryś ma odwagę?
Frank!
Powystrzelam was!
To tylko my.
Roy?
Tak, to ja.
Już dobrze.
Boże.
Jak mija wieczór?
Czy ja pana znam?
Poznaliśmy się.
Panowie.
Nie lubimy takich, co się skradają po ciemku.
Tylko podziwiam konie.
Podobają ci się?
Owszem.
Już w La Belle wpadły mi w oko.
Jak je zdobyliście?
Kupiliśmy od pań.
Ciekawe.
Po co je sprzedawały,
skoro wcześniej tak bardzo chciały je mieć?
Tak, znam cię.
Chłopcy!
Mamy tu znakomitość pierwszej wody.
Prawdziwą personę.
Duże nazwisko.
Może pan się dosiądzie, panie Goode?
Ogrzeje przy ogniu.
Napije.
Nie ciągnie mnie do...
trunków czy towarzystwa.
Szkoda. Ale rozumiem.
A zatem, panie Goode,
proszę się zbierać
i jechać dalej.
No już.
Tak zrobię.
Ale najpierw zbiorę konie
i odstawię je do La Belle.
Twojego też zabiorę.
Bo na niego nie wsiądziesz.
Drogi panie...
nie zrozumiał pan.
Za chwilę na dobre wypadnie pan z gry.
- Mowę ci odjęło? - Skoro musisz...
Cholera!
Tak jak mówiłem.
Nie wsiądziesz.
Panie Goode,
jak pan zamierza zagnać konie do La Belle?
Nie patrzcie na mnie.
Nie pomogę wam.
Bądźcie grzeczni i ani kroku dalej.
Stoją w miejscu.
Doprawdy?
- Jak długo tam siedziałeś? - Wystarczająco.
Pan Goode i ja musimy się zbierać.
Wy popilnujecie stada do naszego powrotu.
Słyszeliście?
Konie muszą zaczekać.
TAJEMNICA LA BELLE
Nie żartuję.
Zrobicie to, co każę.
Dlaczego to zrobiłeś?
Bo wredny ze mnie typ.
Wiecie, kim jestem.
Znajdę was wszędzie i zabiję.
Tych dwóch na ziemi zaświadczy, że mówię prawdę.
Gdy wrócę, konie mają być nakarmione,
napojone,
oporządzone i piękne.
Pasuje wam to?
Tak, panie Goode.
Świetnie.
Jedźmy.
Nigdy o nim nie słyszałam.
Wydaję mi się, że kiedyś go ścigaliśmy.
Nic nie jesteśmy im winni.
Mniej niż nic.
Ale co będziesz czuła, gdy tam pojedziesz po masakrze?
Nie tak źle jak wtedy, gdy zamordują was z nimi.
Według chłopaka jest ich 30.
Połowa pewnie pijana i słabo wyszkolona.
Radziliśmy sobie w gorszych sytuacjach.
Myślę, że...
rano my dwaj,
Josiah i jego ojciec,
pan Samuels z synami i Walkerowie, jeśli się zgodzą,
pojedziemy do La Belle
i pomożemy budować umocnienia.
A jeśli chłopak nie mówi prawdy?
- Whitey nie kłamie. - Tego nie wiesz.
Tchórz by tu nie przyjechał.
To trzeba mu oddać.
Dobry wieczór.
Przerywam kolację. Wybaczcie.
Moi synowie
i ja chcielibyśmy napoić konie
i kupić parę rzeczy.
Wejdźcie.
Dziękuję.
Głodni?
Nie chcemy przeszkadzać. Wystarczy woda dla koni
i wołowina lub suchary, jeśli macie na sprzedaż.
Potem pojedziemy.
Usiądźcie, proszę.
Miejcie oko na pozostałe domy.
Dobrze wygląda.
Dawnośmy już
nie siedzieli przy stole.
Chcielibyśmy zmówić modlitwę.
Dobry Boże,
dzięki ci za posiłek w tak zacnej kompanii
i za otwarte drzwi, które zastaliśmy.
W imię Boga.
Amen.
Wiecie może, jak daleko stąd do La Belle?
Jakaś godzina jazdy.
Jest pan kaznodzieją?
Owszem.
Wszyscy mamy za sobą trochę żołnierki.
Reszta jest na zewnątrz?
Jak pamiętam,
ludzi miałeś dużo.
I czy pod stołem trzymasz rewolwer
wycelowany we mnie?
A ci twoi chłopcy
mają, jak mi się zdaje...
razem cztery sztuki broni
pod płaszczami.
Zgadza się?
Pan też, jak przypuszczam, jest uzbrojony.
Jak i pan.
I pan.
Czyli siedzimy w izbie pełnej mężczyzn z rewolwerami.
Na to wygląda.
Nie do was żywię urazę.
Mam sprawę w La Belle.
Nie wtrącajcie się, a nie spotka was krzywda.
Już to słyszeliśmy.
Gdzie dzieciaki?
Ta kolej nie na darmo zwie się podziemną.
Dosyć!
Dosyć.
Nie ma pan broni?
A niech to szlag.
Nie do was żywiłem urazę.
Dzieciaki!
Idziemy.
Nie zamierzałem wracać.
Jechałem do Kalifornii, ale zobaczyłem ślady koni.
Zawróciłem i trafiłem na Logana i jego ludzi.
Do Kalifornii?
Miałem przeczucie.
Wiedziałem, że Frank wróci.
Nie zawróciłeś czasem z innego powodu?
Tyle dróg do Kalifornii.
- Mówisz o Alice? - Tylko pytam.
Ona nie jest dla mnie.
- Widzisz go? - Indianina?
Chryste. Już myślałem, że mi się zwiduje.
On tam jest, tylko nie do końca żywy.
Kiedyś podróżowaliśmy razem
i przeprawialiśmy się przez San Juan.
Nie umiał pływać.
I utonął.
Twierdzisz, że to duch?
A pies?
Pies utonął pierwszy.
Tak, żebyś widziała ulicę.
W salonie.
Idź do jadalni.
Ukryj się w jadalni.
Tak, żebyś widziała ulicę.
Ty ukryj się, gdzie chcesz.
Co zrobiłaś z tym detektywem?
Tak, żebyś widziała ulicę.
W salonie.
Tak, żebyś widziała ulicę.
Są w Blackdom.
Krążyliśmy całą noc, żeby ich tu nie doprowadzić.
Pewnie już wiedzą, gdzie jesteśmy.
- Odstaw ich do dzieci. - Nie jestem dzieckiem.
Zostanę i będę walczyć.
Zabili mi całą rodzinę.
Powystrzelam ich wszystkich.
Też bym ją polubiła.
Truckee?
Otwierasz...
i ładujesz.
Przepraszam.
Nie uciekłyście?
Ludzie Valentine’a ukradli konie.
Znalazłaś syna?
Nie widziałam go. I tak byłam zajęta.
Przepraszam.
Alice?
Twój syn pewnie jest bezpieczny.
A nam się przyda ktoś, kto potrafi strzelać.
Nadchodzi.
Tylko cholerny cud może nas uratować.
„Cisza...
przed burzą”.
DOM ROZKOSZY
„Około...
30 uzbrojonych...
Około 100...
po zęby
uzbrojonych ludzi...”
Tu go nie ma!
Gdzie są wszyscy?
Tam.
Witajcie, panie!
Ty przeklęta dziwko!
Jestem z prasy!
Poddaję się!
Przepraszam, synu.
Martha!
Co u diabła?
Frank.
Jeszcze nie oślepłem!
Spokojnie.
Nie trzeba ich zabijać dwa razy.
Gdzie moje dzieci?
William!
Trudy!
Już dobrze, tato.
Nie ma Griffina.
To moja wina.
Zapomniałem o drzewach.
Przykro mi, synu.
Nie możesz go zabić!
Ja nie.
To twoje zwierzę.
Nie potrafię.
Bardzo cierpi.
Musisz mu ulżyć.
Pomożesz mu.
Przepraszam.
Dobrze zrobiłeś.
Powiedz, synu,
czy masz tatę?
Zostaw go.
To dobry chłopak.
Przypomina mi innego.
Jest niewinny.
Obiecujący.
Truckee, chodź do mnie.
Zmykaj.
Nic ci nie jest?
Tu jest płaski kawałek ziemi.
Wsiądź na mojego konia
i jedź prosto do domu.
Nie oglądaj się.
Zależy ci na chłopaku.
Wyciągaj broń.
Stracisz trochę czasu.
Dalej.
Załatwmy to.
Tak jak straciłeś w Creede...
i w kanionie.
Wyciągaj!
Też cię kocham, synu.
Nie. Widziałem swoją śmierć.
To nie tak.
Źle widziałeś.
Roy!
Niech ta stara wiedźma mnie nie podpala.
CMENTARZ LA BELLE ZAŁOŻONY W 1865
Whitey Winn miał miłą naturę.
Nie był zbyt lotny...
za to odważny.
Teraz jest z rodzicami,
czego zawsze pragnął.
Był...
Maggie, lepiej go znałaś.
Może powiesz parę słów.
Może ja powiem.
A pan to...?
Pastor Garrett Moore.
Spóźnił się pastor.
Oby nie.
„Straszna to rzecz kochać to,
co śmierć może tknąć.
Straszna to rzecz
kochać, ufać, marzyć, być...
Być i, och, tracić.
To rzecz dla głupców,
ale i święta rzecz.
Święta to rzecz... kochać.
Wszak życie swe żyłeś we mnie,
twój śmiech unosił mnie,
twoje słowo było mi darem.
Wspomnienia bolesną dają radość.
Ludzka to rzecz – miłość.
Święta rzecz...
kochać to, co tknęła śmierć”.
Zobaczę cię jeszcze?
Nie, synu.
Bóg z tobą.
I z panią.
Daj.
To koń mamy.
Wiem.
Zostawiam wam czarnego.
Ciebie bardziej polubił.
Podejdź.
Iyovi...
Co to znaczy po pajucku?
- Gołębica. - Taki ptak?
Został jeden słupek do poprawienia.
Przekażesz jej?
Znalazłem Logana i jego ludzi nagich, przywiązanych do starego dębu.
Konie pasły się w pobliżu.
Wiesz coś o tym?
Zapytaj siostry.
Opiekuj się nimi.
Taki mam zamiar.
Powiadomiłem Grigga, że Roy Goode i Frank Griffin zginęli
w strzelaninie pod La Belle.
Szykuje się piękny nekrolog.
Może kiedyś przeczytam.
Powodzenia, panie Ward.
DZIĘKUJĘ
Napisy: Przemysław Rak