To the Bone (2017) OCR 23.976 fps runtime 01:47:46
(ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างและแสดงโดย ผู้ที่มีความผิดปกติเกี่ยวกับการกินอาหาร)
(และมีการบรรยายความเป็นจริง ที่อาจเป็นสิ่งท้าทายต่อผู้ชมบางท่าน)
ดร. แบรนสัน กรุณาติดต่อ 5914
แบบว่าทุกครั้งที่เราเปิดทีวี หรือเปิดนิตยสารดู
"พระเจ้า เค้กนั่นน่ากินจังเลย"
ยังกับว่ามันเป็นของรางวัล
พอเปิดไปอีกหน้าก็จะเห็น หน้าของผู้หญิงอ้วนก่อนลดน้ำหนัก
หญิงอ้วนบอกว่า "ฉันเกลียดตัวเอง"
ภาพหญิงผอมหลังลดน้ำหนักพูดว่า
"ฉันใช้วิธีลดน้ำหนักนี้ แล้วตอนนี้ทุกคนก็ชอบฉัน"
แล้วเค้กช็อกโกแลตนั่นล่ะ
เหมือนกับว่าพวกเขากำลังปั่นหัวเราอยู่
"ความผิดอยู่ที่สังคม
โลกช่างไม่ยุติธรรม ฉันไปตายดีกว่า"
โทษคนอื่นไปก็เท่านั้นแหละ
ทำใจซะ
เอลเลน เธอคิดว่ามีวิธีพูดแบบอื่น
โดยไม่หักหาญน้ำใจเพนนีไหม
(ช่างหัวเธอสิ)
นังตัวแสบ
บอกแล้วว่าเธอต้องแพ้ เธอติดบุหรี่ฉันหนึ่งซอง
(อาหารสุขภาพ)
(ทาโกเบลล์)
พระเจ้า ดูสารรูปสิ พ่อแม่เธอจัดการเธอแน่
ห้ามไปเม็กซิโกแล้วนะ หนูว่าเขาฉีดซีเมนต์ใส่ปากคุณ
แม่เธอบอกให้ใช้ห้องที่อยู่ในโรงจอดรถ
เดี๋ยวนี้มีห้องที่โรงจอดรถด้วยเหรอ
หนูกลับมาบ้านมาทีไร คุณทำหน้าใหม่ แล้วบ้านก็มีห้องใหม่
- แม่เธอกะจะใช้เป็นห้องทำงาน - หล่อนไม่ใช่แม่หนู
(ฉันชอบสร้อยคอไข่มุกจัง เธอล่ะ)
อีกครึ่งชั่วโมงมื้อเย็นนะ
- พ่อกับแม่เธอกินข้าวข้างนอก - โอเค
- เธอใช้แอปหาคู่อีกแล้วเหรอ - เปล่า
อะไรนะ เปล่าซะหน่อย เธอก็รู้ว่าฉันทำอะไร เร็วสิ
- รู้ล่ะสิ - รู้
เอาละ พร้อมนะ
พร้อมไหม
หมู 280 ส่วนก๋วยเตี๋ยวคลุกเนย 350
ถั่วคลุกเนย 125 ปอเปี๊ยะ 150 ส่วนเนยแข็งนี่ 50
ไม่ใช่สิ 75
เธอตอบถูก
- ถูกหมดเลย - ต้องอย่างนี้สิ
ให้ตายสิ เธอเหมือนเด็กพิเศษ หมกมุ่นเรื่องแคลอรี่
- เก็บไว้ปรบมือตอนท้ายนะ - เธอนี่เชี่ยวชาญสุดๆ
เอาละ ลองอันนี้ น้ำมูกมีกี่แคลอรี่
ไม่เอาน่า อย่าพูดแบบนั้น
ทำไมล่ะ หล่อนน่าจะรู้คำตอบ เธอรู้ใช่ไหม
- ไม่ใช่แค่พวกถั่วหรือเนื้อเหรอ - หนูว่าน่าจะต่ำ
น่าจะ 5 หรือ 10 ขึ้นอยู่กับขนาด
นี่เนื้อ และเธอสองคนน่าขยะแขยงมาก
"นี่เนื้อ"
รู้ไหม เธอเคยมีขวดแก้วที่ใช้สะสมขี้มูกนะ
- ฉันไม่มีซะหน่อย - เธอมีแน่นอน
- เธอสิ มี - สวัสดีจ้า
หยุดเลย ฉันไม่มีซะหน่อย
ขอโทษที่เราไปรับหนูไม่ได้
งานน่ะ
ย้ายเข้าห้องใหม่รึยังจ๊ะ
แจ็กเขาโกรธหนูมาก เขากังวลมากเลย
ทำไมแจ็กเขาไม่มาบอกหนูเอง
พ่อหนูเขาอยากให้ ฉันคุยกับหนูเรื่องนี้ ตกลงไหม
แน่ล่ะ
ไม่ใช่ว่าเขาไม่ห่วง เขาห่วงมากเกินไปต่างหาก
หนูไม่รู้หรอก
หมอบอกว่าหนูชอบแหกกฎ เป็นอิทธิพลที่ไม่ดีต่อเด็กคนอื่น
ต่อไปมันต้องเป็นอย่างนี้เหรอ หนูภูมิใจในตัวเองไหม
หนูพยายามอยู่ค่ะ
ฉันต้องชั่งน้ำหนักหนู
ข้อตกลงของเราคือ หนูอยู่ที่นี่ได้ ตราบใดที่ยังรักษาสัญญา
- หนูอยากกลับไปหาแม่ตัวเองเหรอ - แม่ย้ายไปฟีนิกซ์กับโอลีฟแล้ว
นั่นแหละประเด็น ฟีนิกซ์
เราก็แค่พาหนูขึ้นรถทัวร์ ตอนพรุ่งนี้เช้า ก็เท่านั้น
พระเจ้า
- หนูเป็นหวัดและ... - ฉันไม่อยากฟัง ขึ้นตาชั่งสิ
- มันไม่ได้อยู่ที่ศูนย์ - หยุดเลย หยุด ขึ้นตาชั่ง
พระเจ้า
เอาละ
หันมาหาฉัน
เห็นไหม เห็นไหมว่าตัวเองดูเป็นยังไง
เห็นค่ะ
หนูคิดว่าอย่างนี้สวยเหรอ
ไม่ค่ะ
งั้นหนูจะทำยังไงล่ะ
พระเจ้า เราจะไม่ทำแบบนี้อีก ฉันทำแบบนี้ไม่ไหวแล้ว
ตอนนี้เธอมีรถแล้วใช่ไหม
ใช่
มีอะไร
เธอหลอกใช้ฉันเพื่อเผาผลาญ ขนมแท่งเล็กๆ หรืออะไรสินะ
- วิวบนยอดสวยที่สุดเลยนะ - คุณพระคุณเจ้าช่วย
นี่ เธอห้ามบอกใคร ตกลงนะ
- รอยสักลายผีเสื้อเหรอ - ใช่
ตอนนั้นเมารึเปล่า
- เปล่า ผีเสื้อคลาสสิกจะตาย - ปัญญาอ่อนซะมากกว่า
ประทานโทษ พอดีตอนนั้น ไม่มีคนหัวศิลปะอย่างเธอให้ปรึกษา
เลยไปสักรูปผีเสื้อปัญญาอ่อน
ก็มันสวยนี่นา
พ่อกับซูซานจะไล่ฉันออกจากบ้าน ไม่ก็ลากฉันไปบำบัดอีก
- งั้นก็กินข้าวสิ - ฉันก็กินนะ
เธอก็รู้ว่าฉันรักเธอเหมือนเป็นพี่สาวแท้ๆ
แต่ตอนนี้สารรูปเธอแย่สุดๆ
ทุกครั้งที่ฉันถามว่าทำแบบนี้ไปทำไม
ฉันก็จะได้คำตอบโง่ๆ ที่ไม่ใช่คำตอบด้วยซ้ำจากเธอ
อย่างน้อย ไปเที่ยวกับฉันก็ถูก
ประหยัดค่าอาหารตั้งเยอะ
ฉันเอาอยู่น่า
ไม่มีเรื่องร้ายเกิดขึ้นหรอก
เธอว่าข้างล่างนี่มีคนอยู่เท่าไร
สัก 2 ล้านได้ไหม
พนันเลย คนข้างล่างที่ใกล้ตาย หลายๆ คนก็ว่าอย่างนั้นเหมือนกัน
- นั่นไม่ใช่อาหารเช้า - กาแฟก็ไม่ใช่เหมือนกัน
พ่ออยู่บ้านไหม
เขามีประชุมตอนเช้าน่ะ
นี่
หนูมีทางเลือกนะ
เราอยากให้หนูเจอคนคนหนึ่ง สุดท้ายจริงๆ เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญ
- กว่าจะนัดเขาได้นี่ไม่ใช่ง่ายๆ... - หนูว่าหนูจะโทรหาแม่
- หนูน่าจะลองไปฟีนิกซ์ - เราคุยกับแม่ของหนูเมื่อคืน
แม่หนูบอกว่าตอนนี้ไม่สะดวกให้หนูไป
แต่แม่หนูก็ฝากส่งกอดมา
หนูก็รู้จักฉัน ฉันชอบคนนะ แต่แม่ของหนูน่ะเห็นแก่ตัว
หนูคิดว่าเราอยากพักในหุบเขานั่นเหรอ
นอร์ทฮอลลีวูดเนี่ยนะ
แต่เพราะเรื่องนี้กับค่าเรียนของหนู กับของเคลลี เรามีกำลังจ่ายแค่นี้
ฉันก็ไม่ได้ชอบเวสต์ไซด์หรอกนะ หาที่จอดรถไม่เคยจะได้
อย่างน้อยฝั่งเราก็มีร้านเพียร์วันที่ฉันชอบ
ฝั่งโน้นมีแต่ร้านค้าปลีก คอสต์พลัสเวิลด์มาร์เก็ต
ของพวกนั้นขยะทั้งนั้น
คุณด้วยเหรอ นัดยากหรือเปล่าคะ
เราต้องรอคิว 6 เดือน
6 เดือนเหรอ ของเราไม่ได้นานขนาดนั้น
ฉันว่าข่าวลือเรื่องอัตราความสำเร็จของเขา คงแพร่ออกไป
ฉันได้ยินมาว่าวิธีเขาค่อนข้างจะแปลกใหม่
มันค่อนข้างสุดโต่ง
แต่เราก็ลองมาหมดทุกอย่าง ทั้งที่เรนฟรูว์ ทั้งที่มอดสลีย์
มอดสลีย์เหรอ คุณกล้าจัง มันเป็นฝันร้ายเลยหรือเปล่า
มันใช้เวลากว่าจะชินค่ะ
- มันช่วยได้เหรอ - เปล่า ฉันแค่หิวน้ำ
ว่าแต่เธออายุเท่าไร
แม่เธอบอกว่า เธอต้องออกจากมหาวิทยาลัย
20 ปี
และหล่อนไม่ใช่แม่ฉัน
20 ปีแล้วเหรอ เธอเป็นศิลปินหรือไง
แม่เธอ ผู้หญิงคนนั้นน่ะ บอกว่าเธอค่อนข้างมีชื่อเสียง
หล่อนมันบ้าน่ะ
แต่เธอมีแฟนคลับที่ค่อนข้างคลั่งเธอใช่ไหม
ซูซาน แม่เลี้ยงฉัน มีปัญหาเรื่องแยกแยะความจริง
ฉันได้จดหมายฉบับเดียว ก็หาว่าฉันมีแฟนคลับคลั่ง
จริงเหรอ หล่อนพูดยังกับว่าเธอมีคนแอบตาม
ใช่ ไม่ใกล้ความจริงสักนิด
แกบอกว่าแกกินยาแก้โรคซึมเศร้า
แต่จริงๆ แกโยนลงชักโครก
แกกลัวว่ามันจะทำให้น้ำหนักเพิ่ม
ฉันรู้ว่าแกมีสิทธิ์เหวี่ยง จูดี แม่ของแก เป็นเลสเบี้ยนไบโพลาร์
นั่นไม่ใช่เหตุผลเลย
จูดีสติแตกหลายครั้ง ต้องเข้ารักษาตัว
ครั้งหนึ่งเอลเลนต้องโทรหาเรา
เพราะแม่แกเขียนพระคัมภีร์ไบเบิล ของตัวเองบนฝาผนัง
จูดีเปิดตัวเป็นเลสเบี้ยน ตอนเอลเลนอายุ 13
แค่ชั่วข้ามคืน เด็กที่เข้าวัยสาว ก็มีแม่เพิ่มมาสองคนเนี่ยนะ
บาดแผลทางใจ มันต้องเกี่ยวอะไร กับเรื่องน้ำหนักและ...
ฟังดูหนักหนานะครับ
แต่การเจาะจงหาเหตุผลเดียว มันไม่ช่วยอะไร
มันอธิบายไม่ได้ง่ายๆ แบบนั้น
ถูกต้องเลยค่ะ ฉันพูดกับพ่อแกตลอด เขาโทษตัวเอง
ตอนนี้ฉันคิดว่า การให้เอลเลนไปเผชิญกับชีวิตจริง
อาจเป็นผลดีกับแก
ครอบครัวเราอยู่ได้ด้วยสวัสดิการ
- เราไม่มีอะไร... - ขอบคุณครับ ผมว่าผมเข้าใจแล้ว
- ซิตอัปบ่อยเหรอ - ไม่บ่อยขนาดนั้น
นั่นไม่ใช่คำถาม มันคือ สาเหตุที่กระดูกสันหลังเธอช้ำ
แม่เลี้ยงเธอพูดมากแบบนั้นตลอดเลยเหรอ
เคยได้ยินเรื่องฉลามต้องว่ายน้ำ ไม่งั้นมันจะตายไหมคะ
หล่อนกับการพูดก็เป็นแบบนั้น
หายใจลึกๆ
ปล่อยลมหายใจ
อีกครั้ง
และอีกครั้ง
เธอมีประจำเดือนครั้งสุดท้ายเมื่อไร
พระเจ้า
น่าจะ...
นานมากๆ แล้ว
หนูไม่รู้สึกว่าตัวเองขี้โรคอะไรขนาดนั้นนะ
ถ้าหนูอยากผอมแล้วไง เขาบอกว่าผอมๆ ถึงจะดีนี่
- หนูจะอายุยืนกว่าพวกคนธรรมดาทั่วไป - เธอชอบแบบนี้เหรอ
- มีขนแบบนี้ - อะไรนะ ไม่ใช่ เปล่าเลย
ขนอ่อนน่ะ ร่างกายพยายาม ทำให้เธออุ่นโดยการสร้างขนเพิ่ม
แต่เธอรู้อยู่แล้วจริงไหม
ฉันคุยกับเด็กเหมือนเธอตลอดวัน ทุกวัน
ฉันเลยรู้ว่าเธอน่ะโกหกไปงั้น
เธอไม่ได้ผอม เธอทำให้คนกลัว
ฉันเดาว่าเธอชอบแบบนั้นด้วย
แต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป วันหนึ่งเธอจะหลับไม่ตื่น
ฉันก็จะไม่รักษาเธอ ถ้าเธอไม่อยากอยู่ต่อ
พูดดีนี่
ถ้าฉันจะช่วยเธอ เธอต้องทำตามที่ฉันบอก 2-3 ข้อ
- อะไร - ห้ามพูดเรื่องอาหาร
ฉันไม่สนใจ มันน่าเบื่อและไม่ช่วยอะไร
พ่อแม่เธอก็ห้ามพูดเรื่องอาหารเหมือนกัน
- เธอตัวคนเดียว เข้าใจไหม - ค่ะ
เธอจะต้องเข้ารักษาตัวที่นี่ เป็นเวลา 6 สัปดาห์
หนูไม่ต้องเข้ารักษาตัวแล้ว
งั้นก็ไปหาหมอคนอื่น
- ว่าไง - เขาจะให้หนูเข้ารักษาวันจันทร์
เขาพูดงั้นเหรอ จะให้หนูเป็นคนไข้ในเหรอ
(เกรซ อะเวนิว รพ. เด็ก)
เยี่ยมไปเลย ตกลงเขาพูดว่าไงบ้าง
พ่อจะมาไหม
เราไม่ค่อยมีเวลาได้คุยกัน
- แต่เขากำลังจะกลับ - พ่อจะมาเหรอ
เขาอยู่ระหว่างทาง
- แต่เขาบอกไม่ต้องคอย - งั้นเขาก็ไม่มา
ว่าแต่ เด็กสาวคนนั้นที่ฉันเจอ ที่ทรานซิชันส์เป็นไงบ้าง
คนเม็กซิโกน่ะ
แองเจิลเหรอ แม่เธอมาจากเอลซัลวาดอร์
หนูเข้าใจความหมายฉันน่า
พวกหนูดูสนิทกันมาก ฉันก็แค่...
ฉันอยากให้หนูรู้ว่า มันโอเคถ้าหนูใกล้ชิดกัน
- ขอบคุณนะ ซูซาน - ตายแล้ว แม่
แค่เพราะแม่เธอเป็นเลสเบี้ยน ก็ไม่ได้แปลว่าเธอต้องเป็นด้วยนี่
ลูกก็รู้ว่าตอนนี้พวกเขาแต่งงานกันได้แล้ว
ฉันไม่ได้พูดว่าหนูเป็น ฉันแค่พูดว่าถ้าหนู...
รู้สึกปั่นป่วนในใจ
มันอาจทำให้หนูรู้สึกว่า หนูไม่สมควรจะกิน
กินจิ๋มใช่ไหม ที่คุณจะพูด
กินเสร็จหรือยัง วันนี้ฉันมีของหวานพิเศษ
ค่ะ เกลี้ยงจานเลย
ขอบใจ
ฉันเสียใจด้วยที่พ่อมาร่วมงาน เปิดตัวเป็นเลสเบี้ยนของเธอไม่ได้
มันแย่จริงๆ
- คือฉันเชื่อนะ แต่ว่า... - ฉันไม่เป็นไรหรอก
ครั้งนี้เธอจะพยายามไหม
หมอคนนี้อาจเก่งจริงๆ ก็ได้
เธอช่วยพยายามดูหน่อยได้ไหมครั้งนี้
(กินให้เกลี้ยง เอลเลน)
ตลกดีเนอะ
เค้กไงจ๊ะ
เมื่อมีน้ำเชื่อมและถั่ว รสชาติมันก็อร่อยราวกับขึ้นสววรค์
ชีวิตในเขตหนาวอาร์กติก
ถูกวัดได้ด้วยช่วงที่มีแสงสว่างสั้นๆ
- ที่นี่เหรอ คุณแน่ใจนะ - ใช่ ที่อยู่มันเขียนตามนี้
สวัสดีค่ะ
- ไม่ต้องหรอกค่ะ - ไม่เป็นไร
- ฉันจะได้แต้มด้วย - ก็ได้ค่ะ
- เธอชื่ออะไรเหรอ - เอลเลน
แอนนา โรคบูลิเมีย เนอร์โวซาน่ะ
แต่ตอนนี้เป็นเนอร์โวซามากกว่าบูลิเมีย
นั่นเคนดรา
ถึงแล้ว ยินดีต้อนรับสู่เทรชโฮลด์
เดี๋ยวฉันไปตามโลโบให้
โลโบ
ที่นี่ดูดีนะ ดูเหมือนบ้าน
สวัสดี
- สวัสดี เธอคือโลโบเหรอ - ลูคัส เหมือนมิวคัสน่ะ
แต่เรียกลุคดีกว่า โลโบเป็นชื่อคุณหญิง
- คุณหญิงเหรอ - แบบใส่สุ่ม กระโปรงบาน
เรย์มอนด์ แชนด์เลอร์ เป็นแรงบันดาลใจให้ผมตั้งแต่มาที่นี่
สู่แอลเอ ถนนของคนสู้งานไงล่ะครับ
- ว้าว - ผมมาจากลอนดอนครับ
ลอนดอนเหรอ น่าสนใจนะ
เธอมาไกลขนาดนั้น เพื่อหาหมอเบกแคมเหรอ
ผมเคยอยู่เจอร์ซีย์ เรื่องมันน่าเศร้าน่ะ
- แต่เขาเก่งที่สุด ก็... - เอลเลนมาจากแอลเอ
- น่าสนใจมาก - ไม่เลย
งั้นก็ ไว้เจอกันใหม่ แม่หวานใจ
พระเจ้า
เขาดูเป็นมิตรดีออก ตลกด้วย
ถึงแล้ว ไม่มีอะไรหรูหรา นั่นเพิร์ล
แอนนาอยู่ห้องนี้เหมือนกัน ตอนเธอไม่ออกไปวิ่งเล่น
ปกติเรามีคนไข้ 6 คน
แต่ตอนนี้เรามี 7 คน เพราะลุคอยู่ด้วย
- เขาอยู่ห้องสุดทางเดิน - ฉันชอบกางเกงเธอ
ขอบใจ ฉันก็ชอบม้าโพนีเธอ
ขอบใจ
ขอโทษนะ
มันน่ารังเกียจ
ที่ที่ฉันอยู่ก่อนหน้านี้ มีผู้หญิง ที่ต้องสอดท่อในท้องถาวร
หล่อนไม่ยอมเคี้ยวน่ะ
ฉันเคี้ยวนะ
ฉันขอค้นหน่อย มีมีดหรือของแหลมในนี้ไหม
- เธอกรีดข้อมือรึเปล่า - ไม่ หนูไม่นำสมัยขนาดนั้น
- มีคนกรีดข้อมือเหรอ - แน่นอนค่ะ
เรามีพวกชำนาญๆ หลายคนที่นี่
- ฉันต้องขอริบอันนี้ - มันแค่วิตามินรวม
มันอยู่ในขวดวิตามิน แต่อาจเป็น ยาลดน้ำหนัก ยาถ่าย ยาเสพติด
เราไม่มีเวลาจะตรวจสอบทุกอย่าง
เราจะแจกวิตามินให้เอง ฉันต้องขอมือถือเธอด้วย
มีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อื่นไหม ไอแพดอะไรพวกนั้น
ไอแพดหนูต่ออินเทอร์เน็ตไม่ได้ หนูเอาไว้ใช้วาดรูปแค่นั้น
หมอเบกแคมบอกให้เธอใช้กระดาษ วาดรูปไปก่อน จนกว่ามีคำสั่งใหม่
- พระเจ้า คุณบอกอะไรเขาไป - ฉันแค่อธิบายสถานการณ์
โอเค
ฉันปล่อยให้หนูทำความคุ้นเคยกับที่นี่ดีกว่า
หมอเบกแคมอยู่ไหมคะ ฉันอยากแวะคุยนิดนึงก่อนไป
เขาจะมาตอนเช้าค่ะ บางทีก็แวะมาหลังมื้อค่ำ
ฉันแค่คิดว่าพวกคุณ น่าจะรู้ลูกเล่นแกไว้น่ะค่ะ
- เรารู้ทุกลูกเล่นค่ะ - ที่นี่ถึงได้ไม่มีประตูไง
พวกเขารู้ว่าเราจะวิ่งไปทั่วห้อง ถ้าไม่มีคนเห็นเรา
จะเป็นเหมือนโอลิมปิก สำหรับชาวอะนอเร็กเซีย
โอเคจ้ะ
โทรมาถ้าต้องการอะไร แล้วเจอกันเร็วๆ นี้
- ทำตัวดีๆ นะ - ค่ะ
- ไม่ต้องดีเกิน ไม่ต้องสมบูรณ์แบบ - เข้าใจแล้วค่ะ
หนูเข้าใจจริงๆ ค่ะ
ปกติเพิร์ลจะเป็นคนพาชมสถานที่ แต่เห็นชัดว่าวันนี้เธอไปไหนไม่ได้
ลุคจะเป็นคนพาชมแทน
- เอลเลน นี่ลุค - เราเจอกันแล้วครับ
เริ่มกันเลย
นี่ก็ห้องนั่งเล่น อย่างที่เห็น
เราเจอกันที่นี่วันละ 2 ครั้ง เพื่อการ "ฟาดฟันห้ำหั่น"
อะไรนะ
เราเรียกการบำบัดกลุ่มอย่างนั้น หรือฉันก็เรียกอย่างนั้น
- ลำดับชั้นนี่อะไร - ฉันชอบคิดว่ามัน
เป็นแต้มตามกฎหมายดราโก ที่ได้เพราะความประพฤติดี
เหมือนตอนเธอเป็นเด็ก เธอทำงานบ้าน ถ้าเธอมีงานบ้านน่ะนะ
นั่นห้องทรมาน เรียกอีกอย่างว่าห้องอาหาร
งานบ้าน ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันไม่เคยทำ
เพราะนั่นจะแปลว่า พ่อแม่ฉันสนใจไยดีอะไรบ้าง
- พวกเธอทำงานบ้านเพื่อแลกแต้มสินะ - ใช่ ก็ถือเป็นงานหนึ่ง
โลโบและพยาบาลคนอื่น รวมทั้งนักบำบัด ก็ให้แต้มได้
หรืออาจหักแต้มได้ตามใจเช่นกัน
ถ้าสะสมแต้มมากพอจะได้เลื่อนระดับ ได้สิทธิพิเศษต่างๆ
เช่น การออกไปข้างนอกลำพัง
อันที่จริง ฉันกำลังคิดอยู่ว่า ครั้งหน้าจะไปไหนดี
ที่ผ่านมา ฉันไปกินร้านอาหาร 9 แห่ง จาก 100 อันดับที่โจนาธาน โกลด์แนะนำ
เขาเป็นแรงบันดาลใจฉัน
เมื่อกี้นายยังบอกว่าเป็น เรย์มอนด์ แชนด์เลอร์อยู่เลย
ฉันรู้ ยอดไปเลยใช่ไหม ไม่มีใครตามฉันทัน
ต่อเร็ว
ยินดีต้อนรับสมาชิกบ้านคนใหม่ เอลเลน
- สวัสดี - สวัสดี เอลเลน
- สวัสดี - ที่ฉันเรียกทุกคนมา
เป็นแค่การพบปะประจำวัน
ชั่วโมงตอนเช้าจะเฉพาะเจาะจงกว่านี้
ชั่วโมงนี้เราจะคุยกันเรื่อง อุปสรรคและความสำเร็จ
แล้วก็ประเด็นปัญหาอื่นๆ ที่อาจจะมี ตอนมาอยู่บ้านนี้
เพิร์ลเริ่มคนแรกเลยนะ
อุปสรรค...
วันนี้ ฉันต้องรับอาหารทางสายยาง
มันก็เจ็บน่ะ
ตอนนี้ฉันรู้สึก...
ร้อนไปหมด
ฉันอดคิดไม่ได้ว่าในสายนั้นมีกี่แคลอรี่
- พวกเขาไม่ยอมบอก - 1,500
ฉันเคยเปิดดูน่ะ ฉันเคยได้อาหาร ทางสายยางมา 2-3 ครั้ง
เอลเลน เราจะไม่พูดตอนอีกคนพูด
เราจะไม่พูดเรื่องตัวเลข น้ำหนัก หรืออะไรแบบนั้นด้วย
- ขอโทษค่ะ - 1,500 เหรอ
ตอนนี้เธอรู้สึกยังไง เพิร์ล เธอพูดได้เลย
ไม่รู้สิ แค่...
ทำให้ดีขึ้นมันยากจัง
ฉันเดาว่าเธอกังวลสินะ ว่าจะเผาผลาญมันได้ยังไง
โดยเฉพาะ เมื่อมีคนจับตาอยู่อย่างนี้
รู้ไหม ทำไมเธอรู้สึกแบบนั้น
- เพราะมันเป็นอาการเสพติด - จะว่าไปก็ใช่
เมื่อการออกกำลังกาย สิ่งที่ทำเป็นนิสัย
และความคิดวนไปวนมา เกี่ยวกับน้ำหนักครอบงำใจ
พวกเธอก็ลืมเรื่องอื่นหมด
การอดอาหารก็ทำให้เธอมีความสุขสุดๆ
เหมือนคนที่ติดยาหรือติดเหล้า
มันไม่เกี่ยวกับว่า "ผอมพอแล้ว" จริงไหม
มันไม่มีวันผอมพอหรอก นั่นไม่มีอยู่จริง
สิ่งที่เธอกระหายคือการทำให้ตัวเอง รู้สึกชาชินในสิ่งที่เธอไม่อยากรู้สึก
ที่นี่ เราก็ให้ความช่วยเหลือ มันน่ากลัว แต่พวกเธอต้องเป็นคนเลือก
ที่จะเห็นสิ่งดีๆ ที่จะมีชีวิตอยู่
- เข้าใจนะ - คิดว่า
- หนูพยายามอยู่ - ใช่ เธอพยายามอยู่
พูดมาเลย ไอ้น้องชาย
ชัยชนะของผมคือการ พาชมบ้านด้วยความสำเร็จ
แล้วก็ได้แต้มเพิ่มมาอีกหนึ่ง ซึ่งแปลว่า
ผมจะได้ไปเกลาเกตซา ร้านอาหารวาฮากัน
ลำดับที่ 26 จากหนังสือ 100 อันดับ
และมันก็ไม่แพงเกินไป ซึ่งถือเป็นเรื่องสำคัญ
- บริษัทบัลเลต์ไม่จ่ายเยอะ - เยี่ยมมาก
ทีนี้บอกเรื่องอุปสรรคมาสิ
ไม่รู้เหมือนกัน
ผมว่าผมยังหมกมุ่นเรื่องอาการบาดเจ็บ
และเรื่องที่ว่าผมจะแสดงได้ไหม ตอนออกไปจากที่นี่
- แต่ผมมีเป้าหมาย ซึ่งก็เป็นเรื่องดี - เธอมี 2-3 เป้าหมายเลย
กินอาหารวาฮากัน และทำให้สุขภาพดีขึ้นจะได้เต้นได้
ถูกเผง ผมมีเป้าหมายเต็มไปหมด
เอลเลนล่ะ
อุปสรรค...
มาที่นี่
การยอมรับว่าฉันต้องมาที่นี่
งั้นชัยชนะของเธอ ก็คือการอยู่ที่นี่จริงไหม
ใช่มั้ง
ลุคได้อธิบายเรื่องอาหารไหม
ไม่ค่ะ พอเรากำลังจะได้คุยเรื่องนี้ เขาก็พูดถึงละครเพลง
นั่นไง
ลุค
กินได้ตามใจ
ถ้าเธอมีอาหารพิเศษ เหมือนที่เคนดรามี ก็โอเค
- เราจะไปหามาให้ - แค่นั้นเหรอ
เธอถูกจับตามองด้วย ถ้าเธอกิน คะแนนจะโผล่มาเอง
เขาหมายความว่า
ถ้าเธอรักษาน้ำหนัก หรือเพิ่มเข้าใกล้เป้า ก็จะได้เลื่อนระดับ
- เธอจะทำยังไงก็เรื่องของเธอ - จริงเหรอ
ใช่ แต่ไม่มีใครลุกจากโต๊ะตอนมื้อค่ำ
เราล็อกประตูห้องน้ำ 30 นาทีหลังอาหาร
และไม่มีประโยชน์อะไรที่จะแกล้งกิน
หรืออาเจียนใส่ต้นไม้ หรืออะไรก็แล้วแต่
มันเหม็นมาก และมันก็ไม่ช่วยเพิ่มน้ำหนักด้วย
เข้าใจค่ะ
- ขอบคุณ โลโบ - ยินดีจ้ะ
- เอาละ ใครอยากนำสวด - ขอโทษจ้ะ
- พระเยซูเจ้า - พาเราไปโบสถ์
อัลเลาะห์ โอปราห์ ม้าโพนี หรือใครก็ตามที่เป็นพระผู้ช่วยให้รอดของเธอ
โปรดมอบสิ่งที่ร่างกายต้องการ เพื่อให้มันแข็งแรงและสวยงาม
เพราะทุกคนบนโต๊ะนี้สมควรจะมีชีวิตอยู่
อาเมน
กินให้อร่อยนะ
เอาละนะ
พระเจ้าช่วย
นี่มันสุดยอดมาก พระเจ้าช่วย
เพิร์ล
เธอทำให้หล่อนกลัวตอนพูด เรื่อง 1,500 นั่น แต่เธอไม่ได้ผิด
- ฉันไม่ได้ตั้งใจ... - ไม่ๆ มันไม่ใช่ความผิดเธอ
ไม่ต้องเครียด
- เธอเป็นคนไข้ใน มากี่ที่แล้ว - 4 ที่
6
คนที่เหลือที่นี่คงไม่เข้าใจ
เพิร์ลไม่ได้แค่หัวเสียเรื่องสายยาง เธออาจโดนให้ออกด้วย
จริงเหรอ เธอดูป่วยมาก
ไม่นะ หมอเบกบอกว่า โรงพยาบาลมีไว้ให้คนป่วย
เราอยู่ที่นี่จะได้ไม่ต้องไปที่นั่น
ไอศกรีมเป็นของโปรดฉัน มันออกมาง่ายสุด
- เธอรู้ได้ไงว่าออกหมด - ก็ถ้าอ้วกเป็นสีใส
- มันแปลว่าไม่เผาผลาญแล้ว - ฉันอยากอ้วกออกได้บ้างจัง
ฉันเก่งแต่เรื่องสวาปาม
- เธอล้วงคอรึเปล่า - เคยลองแล้ว แต่ไม่ชอบ
งั้นเธอเอาออกยังไงถ้าเธออ้วกไม่ได้
- มันน่าขยะแขยงจะตาย - บอกมาเถอะ
ม้าโพนีไม่อยากให้เธอร้องไห้
เฮลโลคิตตีไม่อยากเห็นเธอร้องไห้
ยูนิคอร์นบนบันไดก็ไม่อยากเห็นเธอร้องไห้
สวัสดี
- ปรับตัวได้ไหม - ก็ได้อยู่
- คนอื่นไปไหนหมด - ฉันขอนั่งนะ
ค่ะ
แอนนาไปดูหนัง
ใช้แต้มน่ะ
ดีนี่
ฉันให้ครอบครัวเธอ เข้าบำบัดกลุ่มวันพรุ่งนี้บ่าย
เป็นเรื่องปกติสำหรับคนไข้ใหม่
ถ้ามันได้ผลดี ฉันก็จะทำอีกเป็นระยะๆ
ก็ได้
- แม่หนูก็มาเหรอ - แม่เธอก็มา
ได้ไงคะ
ฉันบอกแม่เธอว่ามันนานกว่า
ถ้าให้ฉันขับไปหาจากหุบเขา แทนที่จะให้บินมาจากฟีนิกซ์
เอาละ เด็กน้อย
ดีใจที่เธออยู่ที่นี่
หนูไม่ได้ตั้งใจ
หนูไม่ได้ตั้งใจให้รูปหนูส่งผลอย่างนั้น
- อะไรเหรอ - ในทัมเบลอร์
หนูรู้ว่าซูซานเล่าให้คุณฟัง เดี๋ยวก็คงมีพูดถึงเรื่องนี้
นั่นสินะ
หนูแค่ทำตามสิ่งที่ครูทุกคนบอกให้ทำ
วาดสิ่งที่เธอรู้เหรอ
- ค่ะ - ฉันเข้าใจที่เธอพูดนะ
แต่ตอนนี้เก็บไว้กับตัวก่อน ตกลงนะ
ค่ะ
ราตรีสวัสดิ์
เหงื่อแตกน่ะ ฉันวิ่งกลับจากโรงหนัง อย่าบอกใครนะ
ได้
เธอไปดูเรื่องอะไร
นิวเบฟเวอร์ลีฉายเรื่อง ชอนออฟเดอะเดด ควบซอมบี้แลนด์
- ไม่มีทาง - จริงๆ
เอมมา สโตนอ้วนอยู่นะ เธอว่าไหม
ไม่นะ น่าจะแค่กระดูกใหญ่
สงสัยใส่เสื้อเบอร์ 6
- ยังไงก็ ราตรีสวัสดิ์นะ - ราตรีสวัสดิ์
ทำร้ายตัวเองด้วยกันทั้งคู่
ไปล่ะ
วันนี้ฉันได้ 120 แน่ๆ สาวๆ
- นั่นเพิ่มหรือลด - เพิ่มสิ ตอนมาฉันแค่ 89 เอง
89 เหรอ นายสูงเท่าไรเนี่ย
คุณเป็นยูนิคอร์นแสนสวย
- เอาละ พ่อกัปตัน เข้ามา - โอเค
เอาละนะ
เมแกนน้ำหนักเพิ่ม หล่อนหัวเสียใหญ่
แต่หล่อนก็อยากเพิ่มอยู่นะ เพื่อลูกหล่อนน่ะ
- หล่อนท้องเหรอ - ไม่มีใครบอกเหรอ
- พระเจ้า ฉันไม่ได้คิด... - ฉันรู้
ลุคถึงเรียกหล่อนว่ายูนิคอร์นไง
หล่อนมีประจำเดือนอยู่ครั้งนึง
แล้วหล่อนก็ท้อง กับหนุ่มที่หล่อนแทบไม่รู้จัก
ฉันไม่มีทางมีลูก
ไม่มีทาง
คุณอยู่ไหน
พ่อโทรมาใช่ไหม
- หาข้อแก้ตัว - น่ารำคาญมาก
- ฉันได้ยินพวกเขาทะเลาะกันเมื่อเช้า - เยี่ยมเลย
เยี่ยมยอดเลย
พระเจ้าช่วย
- พระเจ้าช่วย - แม่คะ
ลูกดูเหมือนผีเลย
ไม่เป็นไรค่ะ
ทำไมล่ะจ๊ะ
แม่คะ ไม่เป็นไรค่ะ
พระเจ้าช่วย
พ่อไม่มาเหรอ
ขอโทษค่ะ เขาติดงาน
เขาต้องหาเลี้ยงครอบครัว จ่ายค่าเลี้ยงดู
- ค่ารักษาพยาบาลและก็นี่... - เข้าใจแล้วครับ
คุณคงไม่ได้คาดหวัง พลังผู้หญิงมากขนาดนี้วันนี้สินะ
ฉันว่านี่ทำลายสถิติ จำนวนแม่ของคนไข้หนึ่งคน
เอาละ ขอให้เข้าใจตรงกันนะครับ ว่าเราไม่ได้มาตัดสินใคร
ผมแค่อยากเข้าใจครอบครัวคุณ
ก่อนหน้านี้เอลเลนอยู่กับเราตลอด
แกย้ายไปอยู่กับพ่อเมื่อ 18 เดือนก่อน
เรานึกว่ามันจะดีกับแก ที่จะเยียวยาความสัมพันธ์นั้น
พ่อเอลเลนไม่ค่อยสนใจตัวตนของแกเท่าไร
เขาสนใจแค่ว่า ตัวเองอยากให้เอลเลนเป็นยังไง
เอลเลนเป็นศิลปิน
แกฉลาดมากและก็อ่อนไหว แกไม่มีวันอยากเรียนเอกภาษาจีน
- หรือคอมพิวเตอร์ อะไรทำนองนั้น - อะไรนะ
เธอคิดว่าพ่ออยากให้เธอทำแบบนั้นเหรอ
ไม่รู้สิคะ พ่อคงอยากให้หนูเลี้ยงตัวเองได้มั้ง
- ถูกต้องที่สุด มันเป็นอาชญากรรมรึไง - ไม่พูดเรื่องอาชญากรรมครับ จำได้ไหม
ประเด็นคือพ่อของเอลเลน ไม่เคยเห็นว่าแกเป็นใคร
เขาไปตั้งแต่แกยังเด็ก
ใช่ แต่เพราะคุณนอนกับเพื่อนสนิท คนข้างๆ คุณนั่นแหละ
- เราไม่ได้เลิกกันเพราะเรื่องนั้น - มีเหตุผลที่ดีกว่านี้รึ
เราไม่ได้มานี่เพื่อมาแก้ต่าง ความสัมพันธ์ของเรา
เมื่อไรคุณจะเปลี่ยนเรื่องเล่านี้ซะที ซูซาน
- เรื่องเล่าอะไร - เรื่องอะไรงั้นรึ
- ซูซาน - ไม่ ก็มันจริง
แจ็กไม่อยากมีเซ็กซ์
เขาก็มีเซ็กซ์กับฉันปกตินี่ สัปดาห์ละ 2 ครั้งไม่เคยขาด
พระเจ้าช่วย
อีกอย่าง เขาไม่ได้เป็นคนทิ้งเอลเลน
เราไม่ได้ทิ้งเอลเลน เราย้ายไปฟีนิกซ์
พวกเขาให้แกออกจากบ้าน โยนกระเป๋าแกไว้ข้างถนน
ก็เรารับมือกับอาการป่วย ของเอลเลนตามลำพังมาหลายปี
ฉันไม่ได้ทอดทิ้งลูกสาว ฉันรักแกมากกว่าชีวิตฉันอีก
ฉันแค่ไม่รู้ต้องทำยังไง แกกำลังตายไปต่อหน้าฉันแบบนั้น
ตอนนี้เธอรู้สึกยังไง
หนูขอโทษ...
ที่หนูไม่ใช่คนอีกต่อไป หนูเป็นแค่ปัญหา
เป็นความผิดหนูคนเดียว
ช่างหัวความผิดมัน
เราจะไม่โทษหรือพูดว่าใครผิดที่นี่
มีแต่คำถามว่าเธอ อยากใช้ชีวิตแบบไหน จะก้าวต่อไปยังไง
เธออยากเป็นใคร
แล้วเธอล่ะ เคลลี
เธอคิดยังไงกับเรื่องนี้
หนู...
หนูรู้สึกโกรธมั้งคะ
หนูแค่ไม่เข้าใจ แบบว่า ก็กินไปสิ
มันไม่ใช่แค่ชีวิตตัวเอง ที่หล่อนพลาดไป แต่มันก็...
มันเป็นชีวิตหนูด้วย หนูไม่เคยมี...
พี่สาว
เวลาหนูดูรูปงานพรอม อะไรพวกนั้น
ในหัวหนูคิดถึงอย่างเดียว "นั่นคือตอนเอลเลนอยู่โรงพยาบาล"
- หรือ "นั่นคือตอนหล่อนเป็นลมบนรถเมล์" - โอเค
เพื่อนหนูทุกคนคิดว่าหล่อนเป็นคนเพี้ยน
- คนเพี้ยนที่ฆ่าเด็กผู้หญิง - เพราะบล็อกนั่นเหรอ
ทัมเบลอร์
ใช่ นั่นมันก็แย่พอแล้ว แต่ตอนนี้มีคนอยากเป็นเหมือนหล่อน
อยากดูเหมือนหล่อน อยากเผชิญสิ่งที่หล่อนเผชิญ
ไม่มีใครตาย เพราะงานศิลปะของเอลเลน เข้าใจไหม
คนเราคลั่งไคล้อะไรได้ตั้งมากมาย
แต่มันก็ไม่ช่วยนี่คะ ที่แกมีชื่อเสียงไม่ดีเรื่องอดอาหาร...
แต่นั่นคือประเด็นฉันไง
- เอลเลนมีพรสวรรค์ - ก็ไม่ได้บอกว่าไม่มี
แต่ถ้าคุณไม่บังคับให้เอลเลน เลิกลงงานศิลปะให้คนดู
แกอาจจะค้นพบตัวเองแล้ว
เอลเลนเอางานแกออกไปเอง หลังเด็กสาวคนนั้นตาย
แกรู้ว่าทำแบบนั้นถูกแล้ว
- คุณไร้สาระจริงๆ ซูซาน - ว่าไงนะ
- คุณได้ฟังที่จูดีพูดบ้างไหม - มีเด็กตายเลยนะ
- ไม่ - ไปเจอแม่ที่รถ
แม่ขอโทษ แต่ตอนนี้ แม่พาลูกไปด้วยไม่ได้
- โอเค เราจะไปไม่ทันเครื่องแล้ว - ก็ได้
- โอเคไหม - โอเค
เอลเลน เข้มแข็งไว้นะ
ฉันขอโทษจริงๆ ถ้าฉันทำให้เธอเจอปัญหาเพิ่ม
- ไม่ต้อง ฉันขอโทษ ฉันแค่ไม่ชอบ... - ไม่ๆ คือฉันแค่ ช่างมันเถอะ
ลืมมันไปเถอะ
ละครน้ำเน่าจริงๆ
เธอต้องหายให้ได้
เธอจะได้ไม่ต้องเจอคนพวกนี้อีก
ถ้าเธอตาย...
ฉันจะฆ่าเธอ
เอาละ ไว้เจอกันนะ
เจอกัน
- มื้อค่ำ - ฉันจะอยู่บนนี้
เธอไม่ต้องกินก็ได้ แต่กฎบอกว่าทุกคนต้องนั่งที่โต๊ะ
เธอได้คิดชื่อเด็กไว้บ้างรึเปล่า
ยังเลย
ฉันจดชื่อที่ฉันชอบเก็บไว้ เธอเอาไปดูได้นะ
อันที่จริง ฉันกำลังคิดชื่อเล่นใหม่อยู่
- ชื่อดีนหรือเท็กซ์ฟังดูเป็นไง - เมื่อฉันพ้น 3 เดือนแรกเมื่อไร
เธออยากจะพ้น 3 เดือนแรกเหรอ
ให้ตายสิ ลุค
อย่ายุ่ง มีอา นี่เป็นเรื่องระหว่างผู้ป่วยอะนอเร็กเซีย
เขารู้ว่าฉันหมายถึงอะไร
ฉันไม่รู้สิ ฉันกลัวจับใจ
มันรู้สึกเหมือนควบคุมอะไรไม่ได้
แต่มันเหมือนปาฏิหาริย์ รู้ไหม
ฉันไม่เคยคิดว่าช่วงล่าง จะยังใช้การได้ ดังนั้นบางที...
ฉันควรจะมีเด็กคนนี้
แล้วฉันก็อยากมีด้วย
ฉันอยากคิดเรื่องอื่น นอกจากเรื่องตัวเองสักครั้ง
อาเมน พี่สาว
- เราควรจัดปาร์ตี้ให้ของขวัญลูกน้อยกัน - ไม่เอา ฉันไม่อยากให้เป็นลางไม่ดี
- เถอะน่า มันต้องน่ารักสุดๆ - ก็ใช่ แต่ไม่ดีกว่า
เอาละ ก็ได้ อาจจะนะ
ถ้าฉันผ่าน 12 สัปดาห์ไปได้
เราจะช่วยให้เธอผ่านไปได้
อาหารทุกคำช่วยสร้างปาฏิหาริย์
ส่งมันฝรั่งไปให้เธอสิ
- ฉันทำไม่ได้ - แน่ใจเหรอ
- ไม่รู้ อย่าเริ่ม - นี่ไง
- แค่หยุดพูด - รับไปสิ
- มันฝรั่งปาฏิหาริย์ - มันฝรั่งสุดยอดปาฏิหาริย์
- ฉันชอบคำนี้ - ไม่เลวเลย
แล้วเด็กใหม่ล่ะ เธอเป็นไงบ้าง
ฉันอิ่มแล้ว
- เกิดอะไรขึ้น - วันนี้เธอมีบำบัดครอบครัว
- ก็... - งั้นก็เข้าใจได้
- ไง ฉันพลาดมื้อค่ำไป - ฉันเจอที่ที่เธอไปแอบอ้วก
อย่าเล่าให้ใครฟัง แล้วฉันจะหายาระบายให้เธอ
- ฉันไม่ใช้... - เอาน่า ฉันรู้เธออยากได้
คิดว่าฉันไม่เห็นเหรอว่าเธอทำอะไร
อะไรล่ะ
คอยคุมไม่ให้แขนตัวเองใหญ่กว่า...
เหรียญดอลลาร์เหรอ
ตกลง
สูบบุหรี่เป็นอาหารมื้อค่ำ
- ทำอย่างนี้ไม่ได้แต้มหรอกนะ - ฉันไม่มีอารมณ์เล่น
ตามใจ
ใครหน้าไหนแต่งตั้งนาย ให้เป็นแม่ในบ้านหลังนี้
เดินไปเดินมายังกับนายรู้ ว่าต้องจัดการทุกเรื่องยังไง
ถ้านายหายดีแล้วและพิเศษมากนัก ทำไมไม่กลับไปนิวเจอร์ซีย์
หรือลอนดอน หรือที่บ้าบอที่นายจากมาล่ะ
ฉันกลับไปแน่ ทันทีที่ค่าบีเอ็มไอใกล้กลุ่มอายุ
แต่ตอนนี้ ฉันอยากพยายามช่วยคนอื่น
ดีกว่ามานั่งสงสารตัวเอง
นายไม่รู้อะไรหรอกว่าฉันรู้สึกยังไง
- ก็ไม่เคยพูดว่ารู้ - แล้วไง นายอยากช่วยคนอื่นเหรอ
นายเป็นอะไร เป็นหมอไปแล้วเหรอ
- ภูมิใจในตัวเองนักเหรอ - เออ อันที่จริงก็ใช่
เข็มตาชั่งของฉันขยับไปในทางที่ควร
ขอโทษแล้วกันถ้ามันทำให้เธอกลัว
แต่บางครั้งคนเราก็ได้กลับบ้านไปใช้ชีวิต
แม้แต่คนที่ทางบ้านมีปัญหา
เออ ข้อแก้ตัวซ้ำๆ เดิมๆ อีกแล้วใช่ไหม
เข้ามาสิ
สวัสดี
ไม่ต้องเหลิงไปเลย
ไม่นึกว่าจะเจอ คนที่ตั้งป้อมป้องกันตัวเองมากกว่าฉัน
แต่ก็เจอ
นายอยู่ที่นี่มาสักพักแล้วสิ
6 เดือนมั้ง
นั่นนายเหรอ
- เชื่อยากใช่ไหมล่ะ ฉันเข้าใจ - ฉันไม่ได้หมายความว่างั้น
ฉันดูออกน่าว่าเป็นนาย สุดยอดไปเลย
รู้ไหมว่ามันเป็นยังไง ตอนอายุ 19 แล้วรู้สึกว่าตัวเองเก่งสุดๆ
ไม่รู้สิ โล่งอกเหรอ
ไม่
ฉันรักมันเลยล่ะ ฉันผลักดันตัวเองไม่มีหยุด
แต่แล้วฉันก็เจ็บ ทุกอย่างก็พังเละเทะ
ก็อย่างที่เห็น
แต่เข่าของฉันดีขึ้นแล้ว ผู้อำนวยการที่คณะบัลเลต์ก็บอกว่า
พวกเขามีที่ให้ฉัน ถ้าฉันกลับไปแสดงได้อีก ก็...
นั่นรูปที่ฉันวาด
ใช่
ฉันพิมพ์มันมาจากทัมเบลอร์ ประมาณหนึ่งปีที่แล้ว
ฉันถึงได้ดูตื่นเต้นเหมือนคนบ้า ตอนเจอเธอครั้งแรก
- เธอเหมือน... - แรงบันดาลใจนายเหรอ
หุบปากน่า
ฉันแค่คิดว่าคนมีพรสวรรค์ระดับนี้
ฉันต้องมีเสน่ห์มากๆ เธอถึงจะชอบฉัน
- นายออกตัวแรงไป - ฉันรู้
ขอแก้ตัวหน่อยนะ ฉันท้องว่างมาตั้งนาน
พอฉันเริ่มกลับมากิน ฉันเลยมีพลังอย่างไม่น่าเชื่อเลย
นายถึงได้พิลึกนักไงล่ะ
ฉันก็เป็นคนพิลึกอยู่แล้ว ฉันถึงได้...
กล้าแสดงออก
นายทำได้ไง เรื่องกินน่ะ
คือ ฉันเห็นนายแล้วก็...
ไม่รู้สิ ฉันรู้สึก...
แค่คิดถึงเรื่องกิน ฉันก็ตื่นตกใจแล้ว ยังกับว่าโลกจะแตก
ฉันก็รู้สึกแบบนั้น แต่ก็นะ รู้สึกกลัวแต่ก็ยังก้มหน้ากิน
แต่นายไม่กลัวว่าจะหยุดไม่ได้เหรอ
- ว่าจะเป็นเหมือนพวก... - เหมือนคนพวกนั้น
ที่ต้องเอาเครนมายกจากเตียงเหรอ
รู้สึกสิ แต่หมอเบกบอกว่า มันจะไม่เกิดขึ้น
- แต่เขาก็ต้องพูดแบบนั้นอยู่แล้ว - เขาเป็นคนตรงนะ
อีกอย่าง พูดกันตามตรง ฉันโคตรจะหิวเลยล่ะ
แบบว่าหิวมาเป็นเวลา 2 ปี
- เวลานอนไม่หลับ ฉันจะวาดรูปอาหาร - งั้นเหรอ
รูปอะไรล่ะ
- รู้จักขนมกูกูคลัสเตอร์ใช่ไหม - พระเจ้าช่วย
มันคือขนมแท่งที่อร่อยที่สุด
เนยถั่วกับมาร์ชแมลโลว์ อร่อยขั้นเทพ
ทั้งหมด 240 แคลอรี่ 110 แคลอรี่ มาจากไขมัน
ว้าว เป็นพวกหมกมุ่นแคลอรี่เหรอเนี่ย
ก็คงงั้น
อาหารมื้อสุดท้ายของฉัน จะเป็นขนมนั่นทั้งกล่อง
จริงเหรอ
แล้วเธอจะกินมันยังไง ทำให้ฉันดูซิ
ฝันไปเถอะ
เอาละ ฉันไปก่อน...
โอเคๆ
- เจอกันพรุ่งนี้นะ - ฉันจะไปไหนได้อีกล่ะ
ราตรีสวัสดิ์
สุดยอด
ขึ้นตาชั่งสิ
- จะหันหน้าไปอีกด้านก็ได้ - ไม่เป็นไร หนูโอเค
หนูไม่ได้เย็บหินติดกางเกงในนะ ขอบอกไว้เผื่อเธอกังวล
ไม่เลย
ลงได้
แย่จังนะ
รู้ไหมว่าร่างกายเผาผลาญอะไร เวลาไม่เหลือไขมัน
กล้ามเนื้อ
เนื้อเยื่ออวัยวะ
อีกไม่นาน เธอจะเดินโซเซไปมา เหมือนปลาไร้กระดูก
ขอบคุณที่บอก หนูกลัวหัวหดเลย
แอนนา เธอเป็นคนต่อไป
ฉันอยากได้ลูกมังกร
เมแกน
- เธอคิดว่าไง - ก็สวยดีนะ
- จริงเหรอ - จริงสิ
ดี ฉันจะทำต่อให้เสร็จ
ฉันบอกเธอแล้วว่าไม่ต้องทำ
เธอรู้สึกอะไรรึยัง
ยังเลย
ฉันชอบที่เธอพูดก่อนหน้านี้ เรื่องคิดถึงคนอื่นมากขึ้น
ใช่
ฉันว่าเป็นแม่คน ก็ควรจะเป็นอย่างนั้นนะ
- คิดถึงลูกๆ ก่อน - จริง
คือฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจ เรื่องที่พูดอยู่หรอก แต่...
ไม่ ฉันว่าเธอเข้าใจนะ
เธอจะเป็นแม่ที่ดี
ขอบคุณนะ
สวัสดียามค่ำ สุภาพสตรีทั้งหลาย
- สวัสดียามค่ำ ลุค - สวัสดี ลุค
เอ๊ะ เกิดอะไรขึ้น
เสียงอะไรน่ะ
ได้ยินเสียงไหม แปลกจัง ฉันว่าฉันได้ยินเสียง
เธอก็รู้ว่าเธออยากกิน
เอาละ อย่าทำว่านี่เป็นเซ็กซ์สิ
นี่มันเซ็กซ์ชัดๆ อย่าแกล้งทำเป็นว่ามันไม่ใช่
พร้อมนะ
นี่ไง
- ฉันทำไม่ได้ - เธอทำได้สิ
เคี้ยว กลืน โลกไม่แตกหรอก ฉันสัญญา
เอาสิ กินเลย
กินสิ
กินเลย
- พระเจ้าช่วย - ใช่ไหม
- แตะมันสิ - เราได้ยินนะ อีตาบ้า
- ใช่ อีตาบ้า อย่าทำตัวน่าขยะแขยงสิ - เถอะน่า นิดเดียวเอง กลืนมันเลย
น่านะ กินมันเลย
เอาละนะ โอเค
ทีนี้กัดคำเล็กๆ เพื่อฉันนะ
เพื่อนายเหรอ
ฉันไม่ชอบนายด้วยซ้ำ จนกระทั่ง 5 นาทีก่อน
- ดังนั้น ไม่เอาเพื่อ... - เธอชอบฉันเหรอ
- เธอชอบฉันแล้ว - หุบปากน่า
- หล่อนชอบฉันแหละ - หุบปาก
- อย่าได้คืบเอาศอก - หล่อนชอบฉัน เธอชอบฉัน
- กัดสักคำนะ - เลิกเล่นได้รึยัง
- เธอชอบฉันนะ กัดสิ - เลิกสักที
- กัดคำเล็กๆ - เอาจริงๆ ไปไกลๆ
ให้ตาย
ขี้ขลาด
พรุ่งนี้ เธอกินแน่
ลุคบังคับให้ฉันจับช็อกโกแลต
- เขาเพี้ยนมากๆ - บางครั้งเขาก็เพี้ยนจริงๆ
เด็กเพิ่งจะขยับตัว ลองดมดูสิ
รับไป
- มีใครดูหนังนี่อยู่ไหมเนี่ย - ไม่มีใครสนใจมังกรหรอกน่า
เธอเป็นไงบ้างหลังการบำบัดครอบครัว
มันก็เป็นแบบนี้ตลอดแหละ เวลาครอบครัวเราอยู่ด้วยกัน
- ไม่รวมพ่อเธอ - ก็อย่างที่พูด
แต่หนูไม่รู้สึกแย่อย่างที่คาด
เธอคิดว่าเป็นเพราะอะไร
หนูเริ่มทำความรู้จักกับคนที่อยู่ในบ้าน
ดูเหมือนบางคนจะดีขึ้น
- ฉันก็หวังว่างั้น - พวกเขาดีขึ้นจริงๆ นะ
พวกเขาอาจจะกลับไปใช้ชีวิต กลายเป็นคนที่เกือบน่าสนใจ
นี่เธอเพิ่งพูดอะไรในแง่ดีหรือเปล่าเนี่ย
หนูใช้คำว่า "เกือบ"
แต่ก็ถูกค่ะ
- แล้วเรื่องครอบครัว... - ขอหนูพูดตรงๆ ได้ไหม
หนูพูดเรื่องพ่อไปแล้ว เรื่องครอบครัวทั้งหมดนั่นน่ะ
หนูมีปัญหา แต่ช่างมันเถอะค่ะ
คุยไปก็ไม่ช่วยอะไร
ฉันว่าเธอพูดถูก
- จริงเหรอ - ฉันก็แค่ต้องการข้อมูลนิดหน่อย
แล้วเราไม่ต้องบำบัดครอบครัวอีก
ดูท่าแล้ว มันไม่มีประโยชน์ เหมือนละครลิงมากกว่า
- ค่ะ น้องสาวหนูก็พูดแบบนั้น - ฉันชอบน้องเธอนะ
- ค่ะ หนูก็ชอบ เราเข้ากันได้ดี - ใช่ ฉันพอดูออก
น้องเธอเป็นคนเดียวที่มีเรื่องจะพูด ที่ไม่เกี่ยวกับตัวเองทั้งหมด
ใช่ค่ะ
ทีนี้ฉันขอพูดตรงๆ กับเธอ
- ฉันไม่ค่อยชอบชื่อเธอเท่าไร - อะไรนะคะ
ชื่อเอลเลนไม่เหมาะกับเธอ มันฟังดูโบราณเกิน
- หนูก็ไม่เคยชอบมัน - งั้นก็เปลี่ยนสิ
แต่อยู่ดีๆ หนูเปลี่ยนไม่ได้
ไม่ได้หรอก จริงไหม
บอกคนอื่นให้เรียกชื่ออื่นสิ
ถ้าอยากเปลี่ยนตามกฎหมาย
เธอก็แค่กรอกแบบฟอร์มออนไลน์ ใช้เวลาประมาณ 10 นาที
ฉันชอบชื่อเอลลี
ไม่ชอบใช่ไหม
งั้นถ้าเป็น...
อีไลล่ะ
เรียกฉันว่าอีไลนะ
- อะไรเนี่ย ได้ไอแพดคืนแล้วเหรอ - ใช่แล้ว
โลกทั้งใบอ้าแขนต้อนรับเกินกว่าจะคาดคิด
เมื่อน้ำหนักตัวเราเพิ่ม
- อีไลเหรอ - ใช่
อย่าบอกนะว่าเธอเป็นเลสเบี้ยนด้วย
ประชากรชายรับไม่ได้ ถ้าต้องเสียผู้หญิงมีคุณภาพไปอีกคน
- ไม่ใช่เลสเบี้ยนแน่ๆ - ขอบคุณพระเจ้า
อีไลเป็นชื่อใหม่ของฉันน่ะ
เอลเลนเป็นอีไล
ฉันชอบนะ แนวจอร์จ แซนด์มากๆ
เธอดูเจิดจรัสมาก รู้ตัวไหม อีไล
งั้นฉันขอเชิญคุณอีไล ไปร่วมทานอาหารค่ำคืนพรุ่งนี้
มันเป็นรางวัลฉัน ฉันพาใครไปด้วยก็ได้
ฉันยังไม่พร้อมไปร้านอาหารน่ะ แต่ขอบคุณนะ
ฉันให้เธอเลือกร้าน
ไม่ต้องอยู่ในหนังสือ 100 ร้าน ของคุณโกลด์ก็ได้
ไม่ นายควรพาคนอื่นไป คนที่กัดและเคี้ยวได้...
เราเดินไปที่นั่นได้
เดินไปไกลถึงฮอลลีวูดหรือที่ไหนก็ตามแต่
แล้วเธอก็ไม่ต้องกินด้วย
ฉันวิ่งได้ไหม
ฉันวิ่งไม่ได้ ยัยบ้า เข่าฉันน่ะ จำได้ไหม
แล้วนายเดินเร็วได้ไหมล่ะ
ฉันอ่านเจอว่ามันไม่เกี่ยวว่า เราจะเดินเร็วแค่ไหน
ถ้าระยะทางเท่ากัน ก็เผาผลาญแคลอรี่เท่ากัน
- โกหกทั้งเพ - เธอเดินช้าลงได้ไหม
ฉันไม่ได้เดินเร็วขนาดนั้นด้วยซ้ำ
ผมขอหมายเลข 12 ข้าวและปอเปี๊ยะทอดด้วยครับ
- ฉันขอน้ำซุปต้มยำไก่ค่ะ - ต้องสั่งพร้อมจานหลักค่ะ
- แต่ฉันอยากกินแค่... - เธอขอหมายเลข 12 ด้วยครับ
- พร้อมปอเปี๊ยะทอด - ไม่นะ
- เอา - ไม่เอา
ของเธอ หมายเลข 12 พร้อมปอเปี๊ยะทอดครับ
- แล้วเครื่องดื่มล่ะคะ - ขอเบียร์ชิงเทา 2 ครับ
ขอดูบัตรด้วยค่ะ
คือว่า...
ผมไม่ได้อยากให้คุณลำบากใจนะครับ
แต่เรามาจากศูนย์ดูแล...
ผู้ป่วยมะเร็ง
ฉันขอโทษค่ะ แต่ฉันเสิร์ฟเบียร์ไม่ได้ ถ้าคุณไม่มีบัตร
คือมัน เป็นเดตแรกของเราน่ะครับ
และอาจจะเป็นเดตเดียว ผมแค่...
ไม่รู้สิ แค่อยากให้มันพิเศษ
ขอบคุณมากๆ ครับ
ครั้งหน้าเราค่อยเลือกโรคอื่น เวลาไปร้านใหม่
- นายบ้าที่สุด จริงๆ ก็เราทั้งคู่นั่นแหละ - ถูกต้อง
ฉันใส่มาให้แล้วในแก้วนะคะ จะได้ไม่มีใครถาม
- ขอบคุณค่ะ ขอบคุณจริงๆ - ต้องอย่างนี้สิ
นายนี่มันช่าง...
นายนี่มัน..
นายนี่มันสุดยอดเลย
- กัดสิ - ฉันไม่ชอบปอเปี๊ยะทอด
ใครไม่ชอบปอเปี๊ยะทอดกัน กัดแล้วคายก็ได้ ถ้าเธออยากทำตัวน่าเบื่อ
- แต่เธอดูผอมลงนะ - ถ้าฉันชิม นายจะเลิกตอแยฉันไหม
ถ้าเธอชิมทุกอย่าง ฉันจะไม่ตอแยเธออีก
อย่างนั้นสิ เก่งมาก
แบบนั้น
ใช่ไหม อร่อยใช่ไหม
กลืนมันลงท้องไปซะ
พระเจ้า นั่นเป็นสิ่งที่สวยเหลือเกิน
- เธอดูเซ็กซี่มาก - ฉันรู้ ฉันพยายามทำแบบนั้น
แล้วฉันก็รู้ว่าฉันสามารถดึงบัตรผู้ป่วย
ขึ้นมาอยู่ที่แขน แล้วซ่อนมันไว้ใต้เสื้อ
ฉันเดินผ่านหน่วยพยาบาล แล้วก็เดินออกไปเลย
- แล้วเธอไปไหนเหรอ - ชายหาด
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำ
พอรู้ตัวอีกที ฉันก็วิ่งเหยาะๆ บนถนนวิลเชียร์บูเลอวาร์ด
ฉันเหมือนคนบ้า วิ่งออกกำลังกาย
ตอนแม่ฉันขับรถผ่านมา
- แม่กำลังมาโรงพยาบาลพอดี - พระเจ้าช่วย
ไม่ชอบอาหารเหรอคะ
ชอบค่ะ คือฉันแค่..
เธอรู้สึกคลื่นไส้เพราะ...
ให้คีโมน่ะครับ
แต่มันรสชาติดีมากค่ะ แล้วเบียร์ก็ช่วยให้รู้สึกดีขึ้น
- เดี๋ยวไปเอาเพิ่มให้ค่ะ ไม่คิดเงิน - ขอบคุณมากๆ ครับ
- เยี่ยม - พระเจ้าช่วย
- ไม่คิดเงินด้วย - พระเจ้าช่วย เราตกนรกแน่ๆ
แหงๆ
เขาพยายามจูบเธอไหม
- เขาชอบผู้หญิงรึเปล่าเถอะ - ไม่มีทาง
ไม่รู้สิ
ฉันพยายามจะบอกว่า
ทำไมเธอถึงได้ออกจากบ้าน ในเมื่อเธออยู่แค่ระดับ 2
- มันเป็นวันออกนอกบ้านของลุค - ใช่ แต่เอลเลนก็ได้ออกไป
ตอนนี้หล่อนชื่ออีไล
พวกเธออาจรู้สึกดีขึ้นถ้าได้รู้ตาราง
ที่หมอเบกจัดทริปพิเศษ ให้พวกเธอในอีกไม่กี่วัน
- บอกทีว่าไม่ใช่พิพิธภัณฑ์โฮโลคอสต์ - ไม่ใช่จ้ะ
แม่ฉันพาฉันไปที่นั่นเพื่อให้รู้สึกแย่
เรื่องความหิวโหยน่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ พวกเราเป็นคนยิว
ให้ตาย หมอเบก พยายามทำให้หนูกลับไปชอบผู้ชายเหรอ
นั่นอีกโปรแกรมหนึ่ง
- สวัสดี ทุกคน - สวัสดี
เอาละ ที่ที่เราจะไปนี่ ฉันต้องใช้เส้นสาย
เพื่อให้เราเข้าไป เพราะฉะนั้นทำตัวดีๆ นะ
บอกมาทีว่าเราไปไหน ผมทนไม่ไหวแล้ว
บอกมาๆ
ฉันไม่ชอบแบบนี้เลย
ต้องใช่โฮโลคอสต์แน่ๆ หมอ
- ไม่ใช่หรอก สัญญา - หนูไม่เชื่อ
อะไรเหรอ
ศิลปะไง
ใครก็ได้บอกทีว่าเรามาที่นี่ทำไม
เพราะเรายังมีชีวิตอยู่
เก่งมาก
เอ้านี่
ตัวเธอสั่นเหมือนหมาน้อยตกน้ำ
หนูรู้ว่าคุณพยายามทำอะไร
ชีวิตเป็นสิ่งสวยงาม อะไรพวกนั้น
แล้วมันทำให้เธอหัวเสียเพราะ
เพราะมันสวยงามจริง
หนูรู้ว่ามันสวยงามได้ แต่หนูหยุดไม่ได้
หนูไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไม
หนูแค่ หนูแค่ทำไม่ได้
โกหกทั้งเพ
เสียงที่บอกว่าเธอทำไม่ได้น่ะ
ทุกครั้งที่เธอได้ยิน ฉันอยากให้เธอพูดกับมันว่า "ไปตายซะ"
ไปตายซะ เสียงบ้าๆ
ใช่ ไปตายซะ
- ไปตายซะ เสียงบ้าๆ - ไปตายซะ เสียงบ้าๆ
- ไปตายซะ
ไปตายไป
ต้องแบบนี้สิ
ใช่เลย
ไปตายซะ
- ไปตายซะ - ใช่เลย
- พวกเขาพูดแบบนั้นกันตลอด - ฉันรู้
- อะไรน่ะ - ฉันจะเอาบลูเบอร์รี
- ฉันไม่ได้พูด... - เอาให้เพิร์ล
จัดการเลย
อย่าพยายามทำหน้าแบบพอใจนักเลย
แคสซิดี เธอจะชื่อนั้น
เป็นเด็กผู้หญิงน่ะ
วันนี้เธออายุ 12 สัปดาห์กับอีกหนึ่งวัน
- พระเจ้าช่วย - พระเจ้าช่วย
พระเจ้าช่วย
เราจัดปาร์ตี้ให้ของขวัญลูกน้อย ได้รึยังทีนี้
- ได้ แต่ว่า... - ต้องแบบนี้สิ
แต่อย่าตื่นเต้นเกินไปได้ไหม
ได้สิ ขอโทษนะ
- ได้โปรดอย่า... - เธอได้มีม้าโพนีแน่ๆ
แต่นแต๊น
(เด็กผู้หญิง)
ใช่เลย
สุดยอดมาก
ดูสิ ยูนิคอร์นสุดแสบ
(เมแกน)
ไม่อยากเชื่อว่าเธอจะวาดรูปให้
ด้วยความยินดี
มันยอดมากเลย
ฉันรักพวกเธอและขอบคุณจริงๆ
ดื่ม
(เมแกน)
พระเจ้าช่วย
- มันบ้ามาก - มันสูงมากและฉันก็...
- ฉันค่อนข้างกลัว - พระเจ้าช่วย
- สูงขึ้น 50 ฟุต - เอาละนะ
- โอเค ตานายแล้ว - ไม่ดีกว่า
- ไอ้เข่าเจ้าปัญหาน่ะ - เจ้าเข่านั่นเอง
ใช่
ขอโทษนะ
ตอนเด็กๆ มีคนไม่ดี แตะตัวเธอหรือไงกันนะ
- โรคอะนอเร็กเซียเหรอ - เปล่าหรอก
ไม่เชิงน่ะ
งั้นมาคุยเรื่อง "ไม่เชิง" กัน
แค่เรื่องปกติน่ะ
พอเริ่มมีหน้าอก มันก็เหมือนฤดูกาลติดสัด
พวกผู้ชายอย่างนายน่าขยะแขยงที่สุด
อย่างน้อยพวกเรา ก็น่าจะมีมารยาทบ้าง
ไม่เอาตัวไปถูไถสาวๆ แบบเธอบนรถเมล์
ถูไถบนรถเมล์
จับหน้าอก พูดจาลามก แอบตามตอนกลางคืน
พวกเธอก็เลยเป็นแค่ช่อง ให้พวกผู้ชายระบายความใคร่
ใช่ ฉันก็อยากพูดแบบนั้นแหละ
แล้วเธอเคยทำมันไหม
หรือมันน่าขยะแขยงเกินไป
น่าขยะแขยงเกินจะรับ
เคยถึงจุดสุดยอดไหม
- ให้ตายสิ - ขอโทษ
- เธอไม่ต้องตอบก็ได้ - เรื่องส่วนตัว
สำหรับพวกผู้ชายไม่เหมือนกันนะ ไม่เหมือนกันเลย
เดี๋ยวเดียวก็ตั้งโด่ได้
โด่เด่อยู่อย่างนั้น รอให้คนช่วยจัดการ
ฉันรู้รายละเอียดมากไปละ
คือไม่ต้องตอนนี้ก็ได้ แต่มันก็เป็นไปได้
ฉันแค่...
- เอาแล้วไงล่ะ - ฉัน...
ฉันต้องค้นคว้าเพิ่ม
ส่วนเธอ...
ก็ควรมีคนที่ห่วงใยเธอจริงๆ มาเป็นคนสัมผัส
ลุค...
ฉันตกหลุมรักเธอ
ให้ตายสิ
- ลุค จริงๆ เลยนะ ฉัน... - ฉันขอโทษ
- ไม่ ฉันขอโทษ มันแค่... - ไม่ๆ เธอทำถูกแล้ว
เธอคิดถูกแล้ว มันก็คงเหมือน เอาโครงกระดูก 2 โครง มาชนกัน
- เรากลับเข้าไปข้างในดีกว่า - เดี๋ยวนะ บ้าบออะไรเนี่ย
บ้าบออะไรของเธอ
จู่ๆ นายก็ตัดสินใจจะสานสัมพันธ์ทางกาย
ฉันก็ไม่ทันตั้งตัว
แล้วตอนนี้นายจะทำงอน แล้วโยนว่าฉันผิดเหรอ
เอาละ ฉันขอโทษ เห็นได้ชัดว่าเป็นความคิดที่ไม่ดี
ฉันแค่คิดว่า ถ้าเธอรู้ ฉันอยากให้มันดีและแตกต่าง
แล้วนายตกหลุมรักฉันเนี่ยนะ
ก็ได้ ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ จะทำให้เธอโกรธ
ฉันเพิ่งรู้จักนายแค่ 3 สัปดาห์
เหรอ แต่ฉันรู้จักเธอมา 2 ปี
รูปวาดของเธอ มุมมองของเธอ
- เหรอ - ฉัน...
อ๋อ โอเค
มีสาวอะนอเร็กเซียคนนึง ที่เห็นผลงานฉันบนทัมเบลอร์
ชอบมุมมองฉันมาก
จนฝากข้อความให้ฉันตอนกรีดข้อมือ
รู้ไหมว่าพ่อแม่หล่อนทำยังไง
พวกเขาส่งรูปมา ให้ฉันรู้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
คนชอบพูดว่าพวกเขารักเรา
แต่จริงๆ แล้ว เขาหมายถึง ชอบการที่ตัวเขาเองรักเรา
ทำให้พวกเขารู้สึกเรื่องตัวเองยังไง
หรือพวกเขารักในสิ่งที่ พวกเขาเอาไปจากเราได้
ฉันไม่รู้ว่าจะเริ่มตรงไหนเลย
นั่นมันผิดทุกประเด็น
พอกันที
โอเค ก็ได้ เธอชนะ
โอเคนะ เธอเป็นราชินีแห่งความมืด
นี่ ไม่เอาน่า
- เมแกน - เมแกน
เมแกนๆ นี่ลุค ให้ฉันเข้าไปนะ
หนูนึกว่าหนูปลอดภัยแล้ว
ฉันรู้ๆ
มันจะไม่เป็นไรนะ
- หนูนึกว่าหนูปลอดภัยแล้ว - มันจะไม่เป็นไร
ฉันรู้ๆ ฉันเสียใจ
พวกเธอกลับไปนอนเถอะ
ถ้าอ้วกแรงไปเด็กจะหลุดได้ไหม
ใช่ เรื่องมันเป็นแบบนั้นเป๊ะ
อย่าโง่ไปหน่อยเลยน่า
อรุณสวัสดิ์
- อรุณสวัสดิ์ - สวัสดี
เมแกนเป็นยังไงบ้าง
หล่อนอยู่ที่โรงพยาบาล ร่างกายหล่อนไม่เป็นไรแล้ว
หล่อนไม่แน่ใจว่าอยากกลับมาที่นี่
ซึ่งฉันก็เข้าใจ
เราไปเยี่ยมหล่อนได้ไหมครับ
ตอนนี้ยัง แต่อีก 2-3 วันก็คงได้
- หล่อนคงต้องการอย่างนั้น - หนูอยากกลับบ้าน
ฉันรู้ว่าเธออยากกลับ
ฟังนะ
สิ่งเลวร้ายจะเกิดขึ้น เราไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้
สิ่งสำคัญคือเราจะเผชิญกับมันยังไง
ช่วยอ่านนี่หน่อยได้ไหม
- ต้องอ่านด้วยเหรอ - ไม่
ก็ได้ค่ะ
"ความกล้าหาญ" โดยแอนน์ เซ็กซ์ตัน
มันแฝงตัวอยู่ในสิ่งเล็กๆ ที่เราเห็น
ย่างก้าวแรกของทารก ยิ่งใหญ่ไม่น้อยไปกว่าแผ่นดินไหว
ครั้งแรกที่เธอขี่จักรยาน ไปตามทางเท้า
โดนตีก้นทำโทษครั้งแรก โดยรู้สึกโดดเดี่ยวและน้อยใจพ่อแม่
ตอนพวกเขาเรียกเธอว่าเด็กขี้แง หรือน่าสงสาร หรืออ้วน หรือบ้า
หรือทำเหมือนเธอเป็นมนุษย์ต่างดาว
เธอก็ได้แต่กล้ำกลืนคำพูดแดกดันของพวกเขา แล้วแกล้งทำเป็นไม่ใส่ใจ
เมื่อเธอเผชิญหน้ากับความตาย ในรูประเบิดหรือกระสุน
เธอไม่ได้ถือป้ายประกาศกร้าว
แต่มีเพียงความกล้าหาญ
เธอไม่ปลอบประโลม ความอ่อนแอภายในตัว แม้จะมีมันอยู่
ความกล้าหาญของเธอเหมือน ก้อนถ่านที่เธอคอยกลืนกิน"
เมแกนตัดสินใจกลับบ้านจริงๆ
มีใครอยากพูดอะไรเรื่องนี้ไหม
หล่อนเป็นคนผิดเอง หล่อนกินยาถ่าย
ฉันว่าเมแกนอยากได้ลูกจริงๆ
ฉันคิดอย่างนั้นจริงๆ นะ
- เราไม่น่าจัดปาร์ตี้ให้ของขวัญลูกเลย - ไม่ ฉันว่าไม่ใช่เพราะเรื่องนั้น
อีไล เธอกับลุคเป็นคนเจอหล่อน
มันคงยากน่าดู
เด็กคนนั้นไม่มีทางรอดอยู่แล้ว
- ว่าแต่ ลุคอยู่ไหน - เขาไปหาหมอเรื่องเข่า
อีไล
เธอเป็นอะไรเหรอ
ไม่มีอะไรค่ะ
โลโบบอกฉันว่าอีกแค่นิดเดียว เธอจะต้องถูกให้อาหารผ่านสายยาง
ที่ผ่านมาเธอก้าวหน้าไปมาก
แต่เธอจะอยู่ที่เทรชโฮลด์ต่อไม่ได้ ถ้าเธอน้ำหนักลดลงกว่านี้
หนูว่ามันพิลึกมาก ที่คุณรู้เรื่องหนูทุกอย่าง
แต่หนูไม่รู้เรื่องอะไรของคุณเลย
ก็ได้ เธออยากรู้อะไรล่ะ
- คุณมีภรรยาไหม - ไม่มี
- คุณมีลูกไหม - ไม่มี
งั้นคุณมีปัญหาเรื่องอะไร
ตอบสั้นๆ ก็งานของฉัน
มันกินเวลาฉันไปหมด ฉันก็ชอบที่มันเป็นแบบนั้น
ผู้หญิงมักอยากใช้เวลากับคนที่คบหา
ฟังแล้วเหมือนคุณกำลัง หลีกเลี่ยงความสัมพันธ์นะคะ หมอ
ใช่ ก็คงงั้น
โลโบบอกฉันว่าเธอกับลุคไม่คุยกัน
เหมือนจะมีเรื่องเกิดขึ้น ระหว่างเธอสองคน
อะไรก็ช่างเถอะค่ะ เขาเป็นเกย์แน่ๆ
แบบนั้นคงง่ายกว่า จริงไหม เธอก็แค่ตัดเขาออกจากใจ
- เขาคุยกับคุณเรื่องหนูไหม - เธอก็รู้ว่าฉันตอบไม่ได้
- หนูว่ามันไม่มีประโยชน์ - เรื่องไหน
มันไม่มีประโยชน์หรอก
หรืออย่างน้อย ในภาพใหญ่ เราไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไร
ทำไมเราถึงมีชีวิต ทำไมเมแกนถึงเสียลูก
ทำไมเด็กสาวคนนั้นฆ่าตัวตาย
หนูไม่อุ่นใจขึ้นเลยนะ หมอ
ฉันทำให้เธออุ่นใจไม่ได้
ที่เธอคิดว่า เรามีทางทำให้ตัวเองปลอดภัย...
มันทั้งอ่อนต่อโลกและขี้ขลาด
มันทำให้เธอไม่กล้ามีประสบการณ์กับเรื่องใด รวมทั้งเรื่องดีด้วย
คุณคิดว่าหนูไม่รู้สึกแย่พออยู่แล้วเหรอ
หนูรู้ว่าหนูเละเทะ
แต่คุณควรจะสอนหนู ว่าควรทำตัวยังไง
เธอก็รู้ว่าต้องทำไง
หยุดหวังให้ชีวิตง่าย หยุดรอให้มีคนมาช่วยเธอ
เธอไม่ต้องให้มีคนมาโกหกให้ฟังอีกหรอก
ไม่ใช่ทุกอย่างจะมีเหตุผล
แต่เธอไม่ยอมแพ้
ถ้ายอมเผชิญกับความจริงยากๆ บางข้อ เธอจะมีชีวิตที่อัศจรรย์ได้
นั่นปรัชญาชีวิตคุณเหรอ
ทำใจกล้าๆ ไว้เหรอ
ใช่ สรุปสั้นๆ ก็ประมาณนั้นแหละ ถูกต้อง
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ไปตายซะ
- เกิดอะไรขึ้น - หมอเบกไม่ได้เรื่อง เธอรู้ไหม
เราต่างเชื่อคำล่ำลือ แต่ไม่เห็นมีใครดีขึ้น
- ไม่จริงนะ - เหรอ เมแกนก็ล้มเหลวไปคน
แอนนามีหีบสมบัติ ที่เต็มไปด้วยอ้วกซ่อนไว้ใต้เตียง
เธอก็มัวแต่เพ้อเจ้อเรื่องม้าโพนีบ้าๆ บอๆ
ฉันจะต้องรับอาหารทางสาย แต่เขาไม่สนใจด้วยซ้ำ
แย่แล้ว
ฉันต้องผ่าตัดอีกรอบ
หมดกันกับอนาคต นักเต้นชื่อดังในเจอร์ซีย์ บัลเลต์
พูดจริงเหรอ
ใช่ วางกระเป๋าลง ไปกินเบียร์มะเร็งกันอีกรอบ
ไม่ได้ ขอโทษนะ ฉันกำลังจะไปจากที่นี่
เธอได้ยินที่ฉันพูดไหม
ชีวิตฉันจบเห่ แล้วเธอก็จะไปเหรอ
ฉันทำไม่ได้
อะไร เธอคิดว่าฉันไม่รู้เหรอ ว่าเข่ามันต้องพังอยู่แล้ว
แล้วพอฉันทำ สิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกดีไม่ได้แล้ว
ฉันก็เหลือแต่เธอ
ฉันรู้ว่านี่ไม่ใช่แผนของฉัน
อย่างน้อยมันก็ไม่ใช่แผนที่ดี
แต่ฉันต้องการเธอ อีไล
ตกลง ขอบคุณค่ะ บาย
- ขอบคุณค่ะ - ไม่เป็นไรจ้ะ
มันไม่มีประโยชน์
เด็กคนนั้นฆ่าตัวตาย
ลูกดูเหมือนผีเลย
ถ้าเธอตาย...
ฉันจะฆ่าเธอ
เป็นอะไรไหม หนู
หนูแค่ลุกเร็วไปหน่อยน่ะ
- หนูต้องหาอะไรกินนะ - ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณ
หนูแค่ต้องกลับบ้าน
ที่นี่มันเป็นแบบไหนกัน
ปล่อยให้คนไข้เดินออกไป โดยที่ไม่มีใครหยุดเธอ
ปัญหาของการรักษาเด็กบางคนที่นี่ก็คือ
เราจะไม่ปล่อยให้พวกเขา ตกต่ำถึงที่สุด เราทนดูไม่ได้
แต่สำหรับอีไล จุดตกต่ำของเธอสำคัญมาก
ทำไมลูกผอมลงไปอีก หมอคนนั้นทำอะไรกับลูก
สวัสดีค่ะ แม่
- มีกระเป๋าแค่นี้เหรอ - ค่ะ
เอาล่ะ ทุกคนกำลังรออยู่
- ทุกคนเหรอคะ - พวกม้าน่ะลูก พวกมันน่ารักมาก
โอลีฟกับแม่กังวลอยู่แล้ว ว่าการรักษาของหมอคนนี้ไม่น่าจะได้ผล
- เขามีอารมณ์ - คิดว่าตัวเองเป็นพระเจ้าน่ะสิ
- ไม่แยแสอะไรเลย - ไหนจะเรื่องซูซาน...
- เขาปล่อยให้หล่อนโจมตีเรา - เขาแค่อยากให้ทุกคนพูดความจริง
ฉันไม่ชอบพูดอะไรในแง่ลบนะ
แต่ผู้หญิงคนนั้นไม่เคยพูด คำจริงสักคำในชีวิต
แน่ล่ะ พ่อเธอก็ไม่กลับบ้าน นึกภาพออกไหม
หล่อนพยายามอย่างมาก ให้หนูได้รักษาที่เทรชโฮลด์นะคะ
แล้วดูสิว่าออกมาเป็นไง
แล้วดูตอนหล่อนพูดเรื่องแม่เธอสติแตกสิ
นั่นน่ะประสบการณ์เปลี่ยนชีวิต ทุกคนควรสติแตกกันให้มากขึ้น
แต่ตอนมันเกิดขึ้น แม่ไม่รู้สึกแบบนั้นนะ
หมอเบกแคมโทรมาด้วยนะ เขาคาดว่าเธอจะมาที่นี่
- เขาโทรเหรอ เขาพูดว่าไง - ว่าลูกตัดสินใจออกจากที่นั่น
เขาอยากแน่ใจว่าลูกไม่เป็นไร
มีเด็กผู้ชายอยากคุยกับลูก ชื่อลุค
คนนี้เป็นคนพิเศษรึเปล่า
ไม่รู้เหมือนกัน เขา...
เขาเป็นเพื่อนน่ะ ประมาณนั้น
แต่แล้วเรื่องมันก็แย่ลง
พรุ่งนี้เช้า โอลีฟอยากให้ลูก เข้าบำบัดกับเฟรยา
ม้าตัวนั้นเหรอคะ
อยู่นี่แล้วโอลีฟโตขึ้นมาก แล้วลูกจะขอบคุณแม่
มันไม่ขัดแย้งกันเหรอคะ การที่เธอจะมารักษาหนู
เฟรยาจะเป็นคนบำบัด ฉันเป็นแค่ตัวเชื่อม
ใช่ หล่อนแค่เป็นตัวเชื่อม
ที่นี่ไม่มีไฟฟ้า แต่แม่ว่ามันไม่น่าหนาวเกินไป
ลูกน่าจะอยู่ได้
- ยังไงลูกก็จะนอนแล้ว - ใช่ค่ะ หนูเหนื่อย
ตรงนี้มีกระโถน ถ้าลูกต้องใช้...
ดีกว่าเดินวนไปวนมาในความมืดน่ะ
โอเคค่ะ
- มีคนยอมจ่ายให้ได้อยู่อย่างนี้เหรอคะ - มันเป็นธรรมชาติ พวกเขาชอบ
- เอลเลน... - อีไลค่ะ
เอลเลนเป็นชื่อยายทวดลูกนะ
หนูว่าท่านคงไม่ชอบชื่อนี้เหมือนกัน
แม่เห็นภาพนิมิตก่อนลูกจะมานะ
- จริงเหรอคะ - ลูกเป็นเด็กทารก
แม่ไม่ได้อุ้มลูกมากพอ แม่ไม่ได้เชื่อมสัมพันธ์กับลูก
ซึ่งมันก็จริงแหละ แม่ไม่รู้ว่า ตัวเองเป็นโรคซึมเศร้าหลังคลอด
หนูว่าไม่ใช่แค่นั้นหรอกค่ะ
ยังไงก็เถอะ
แม่คุยกับจีน วิลเลียมสันเรื่องนี้
ลูกจำหล่อนได้ไหม
- บาทหลวงเหรอคะ - ไม่ หล่อนเขียนเรื่องทางบริสุทธิ์สู่แสง
หล่อนสนใจงานของโอลีฟมาก
หล่อนก็เป็นที่พักใจให้แม่ เรื่องอาการป่วยของลูก
แล้วหล่อนก็...
คิดว่ามันน่าจะเยียวยา เราทั้งสองคน
ถ้าลูกจะยอมให้แม่ป้อนอาหาร
- น้ำนมข้าว แม่ทำเอง - ป้อนเหมือนเด็กเหรอคะ
เหมือนแม่ป้อนลูกไงจ๊ะ
แม่ก็กอด โยกตัวลูก ให้ลูกนอนหลับ
หนูไม่รู้สิ
แม่รู้จ้ะ
แม่รู้ว่ามันแปลก
แต่ว่า...
พอเธอพูดปั๊บ แม่ก็รู้สึกเลย ว่านั่นคือสิ่งที่เราต้องการ
ขอหนูคิดดูก่อนได้ไหม
ได้สิจ๊ะ
ลูก...
ลูกแทบจะไม่เหลืออะไร ให้เสียแล้วนะ รู้ใช่ไหม
- หมอเบกแคมย้ำชัดมาก - หนูรู้ค่ะ
เขาบอกว่าลูกเลือกได้ว่า จะกลับไปที่นั่นไหม
แต่แม่บอกได้เลยว่า เขากลัวว่าลูกจะตาย
เอลเลน ลูกแม่ แม่...
หนูรู้ค่ะ
หนูขอโทษ
แล้วก็...
แม่อยากให้ลูกรู้ไว้
ว่าแม่ยอมรับมัน...
ถ้าลูกอยากตาย แม่ยอมรับแล้ว
แม่ยอมรับมัน แต่แม่รักลูก
แม่แค่ แม่สู้กับลูกต่อไปไม่ได้
โอเคค่ะ
เอาละ
แม่คะ
อะไรจ๊ะ
ป้อนอาหารหนูนะคะ
จริงเหรอจ๊ะ
จริงค่ะ
ได้จ้ะ
เอาละ
ลูกถือนี่ไว้ได้นะ แป๊บนึง
เอาละ
แม่ขอเอาเท้าลูกลงนะ
โอเคนะจ๊ะ
สบายแล้วนะ
เอาละ
- ไงจ๊ะ โอเคไหม - ค่ะ
หลับเถิด ลูกเอ๋ย
อย่าเอื้อนเอ่ยสิ่งใด
แม่จะซื้อนกกระเต็นให้เจ้า
ถ้าเจ้านกกระเต็นไม่ร้องเพลง
แม่จะซื้อแหวนเพชรให้
ถ้าแหวนเพชรหมดประกาย
แม่ก็จะซื้อกระจกเงาให้เจ้า
โอเค
เธอต้องหลบแดดนะ
นี่ตัวไหม้หมดแล้ว
ตรงนั้นมีต้นไม้
แม่แค่อยากให้ลูกรู้ว่า...
แม่ยอมรับมัน
หนูว่ามันไม่มีประโยชน์
มันไม่มีประโยชน์หรอก
ครั้งนี้ช่วยพยายามหน่อยได้ไหม
ไม่ต้องดีเกิน ไม่ต้องสมบูรณ์แบบ
สวยจัง
หนูไม่เคยได้มีพี่สาว
เธอดูเจิดจรัสมาก รู้ตัวไหม
ฉันไม่รู้
ให้ตาย
นี่
ฉันอยากให้เธอดูอะไรหน่อย
พระเจ้าช่วย นั่นตัวฉันเหรอ
นั่นตัวฉัน
ความกล้าหาญของเธอเหมือน ก้อนถ่านที่เธอคอยกลืนกิน
ยังไม่ตาย
หนูจะไม่เป็นไร
อะไรก็เถอะ แต่ถ้าเธอทำแบบนี้อีก ฉันจะต่อยน้องหนูเธอแน่
- แน่ใจนะจ๊ะ - ค่ะ
ได้จ้ะ
หนูโอเคค่ะ
(NETFLIX ขอเสนอ)
(ผลงานภาพยนตร์ของ NETFLIX)
(คำบรรยายโดย เจม เปรื่องเวทย์)