Dit verhaal begint in een andere wereld.
Een wereld die op de jouwe lijkt, maar toch ook niet.
Waar de ziel van een mens de vorm van een dier aanneemt, dat 'daemon' heet.
De band tussen mens en daemon is heilig.
Deze wereld wordt al eeuwen geregeerd door het oppermachtige Magisterium.
Alleen in het woeste Noorden fluisteren heksen over een profetie.
Een profetie over een kind dat voor iets groots is voorbestemd.
Tijdens de Grote Overstroming is dit kind naar Oxford gebracht.
Doe in godsnaam open.
Wat krijgen we nou?
Dit zijn Lyra en Pantalaimon. -Asriel.
Ik doe een beroep op de academische onschendbaarheid.
Academische onschendbaarheid?
Jordan College is een plek voor studie, een kind hoort hier niet.
Buiten het College is ze niet veilig. Ik heb geen andere keus.
Pas goed op haar.
twaalf jaar later
Het mag gewoon niet, Lyra. -We kennen de regels, Pan.
Je houdt je er niet aan. -Maar ik ken ze.
We moeten nu winnen. -Tel maar af.
Valsspeler.
Lyra.
Sorry, Mrs Woodridge. Ik help straks met schoonmaken.
Lyra. Naar je klas.
Ik heb gym, Meester. Een fit lijf is een fitte geest.
Roger. Deze kant op, dat is korter. -Zeker weten?
Wacht, Lyra. Ik luister nooit meer naar je, Salcilia.
Valsspeler. Je weet hoe akelig ik het hier vind.
Boe.
In deze graftombes liggen skeletten. -Daar zijn graftombes voor.
Ja, maar deze zie ik liggen. -Alleen bij de tombes zonder deksel.
Dan vraag je je toch af wat er in de dichte ligt?
Dat was niet wat ik dacht.
Waarom verdwijnen daemons na je dood, maar blijft dat skelet wel over?
Wat denk je dat Pan voor dier wordt als hij niet meer van vorm verandert?
Daar denk ik weleens over na. En ik heb het er met Pan over.
Hij denkt dat hij een leeuw wordt. -Echt niet.
Hij wordt vast een luiaard. Of een cavia.
Je wou toch iets sluws, een vos bijvoorbeeld?
Wat denk jij dat Salcilia later wordt?
Een huiszwaluw. Of een huiskat. -Laten we daar een toost op uitbrengen.
Een toost?
Lyra.
Laten we gaan. Er komt slecht weer aan.
Nog niet.
We redden het wel. Ik moet er nog eentje maken.
We moeten een pad naar beneden zoeken.
Pak je spullen. Snel. -Dat doe ik al.
Hou rechts aan terwijl je afdaalt.
Thorold. Dit is 'm. Volgens mij is het gelukt.
Het Magisterium waagt zich nooit zo noordelijk...
maar dit is wel heel gewaagd.
Jordan College zal ons niet zomaar geloven.
Ik moet zeker van m'n bewijs zijn voor ik de confrontatie aanga.
Zijn je handen schoon? -Ja, meneer.
Daar gaat ie dan.
We wachten tot de storm gaat liggen.
Daarna laten we de geleerden versteld staan.
Morgenochtend gaan we naar het Zuiden. En we nemen iemand mee.
Als ze mij niet geloven, geloven ze hem wel.
...dat uw ogen geopend zullen worden en uw daemon z'n ware vorm vindt.
En ge zult aan de Goden gelijk zijn en kennis van goed en kwaad hebben.
Kun je proberen wakker te blijven, Lyra?
Ik ben wakker. Ik luister, echt.
Ik ben een God die goed en kwaad kent. -Aan de Goden gelijk.
Pas op, het Magisterium keurt godslastering af.
We zijn toch academisch onschendbaar?
Dat voorrecht mogen we niet misbruiken.
Zonder academische onschendbaarheid zat jij hier niet, en ik ook niet.
Onthou dat maar goed, Lyra.
Lyra? Je oom is hier.
Eindelijk mag ik mee naar het Noorden. -Doe nou niet zo roekeloos.
Bibliothecaris? Lees het traktaat over de slang in het Paradijs nog eens voor.
Ik ben hier niet voor jouw vermaak. Het Magisterium keurt dat af.
Alstublieft?
Waar staat dat ook weer?
Hierboven geloof ik, hè? Waar staat het nou toch.
Ja, daar.
Dank je wel, Serena. Ziezo.
Lyra?
Dus dit is niet stom?
Nu is het wel weer mooi geweest.
Echt niet.
Hij is er.
Asriel.
Het is zover.
Niet doen. De vergaderzaal is verboden terrein.
Niet voor familiereünies.
Dat scheelde een haartje.
Is dit de Tokay? -Ja, Meester. Die uit 1933.
Daar was Heer Asriel altijd verzot op.
Mooi zo. Laat me nu maar alleen.
Doe het.
Nu.
Pan.
We weten niet wat hij erin heeft gedaan. -Waarom moest de butler dan weg?
De Meester is een goed mens. Hij is altijd aardig voor ons.
Hij wil m'n oom vergiftigen, Pan.
De Meester heeft dit speciaal voor u laten komen.
Ik wilde niet gestoord worden, Ren.
Van het jaar '38 zijn er nog maar 36 flessen over.
Alles wat goed is, is vergankelijk.
Heer.
We moeten uitrusten.
Als deze avond loopt zoals gedacht, komt er van slapen voorlopig niet veel.
Lyra? Wat was dat in vredesnaam? -Laat me eerst los.
Eerst breek ik je arm. -De wijn is vergiftigd.
Ik zag de Meester gif in uw wijn doen. -Dat zag je?
Ja, hij deed er een wit poeder in. Pan is bang dat ik overdrijf, maar...
Ziet u wel? Ik lieg niet.
Waarom zou de Meester u vergiftigen? Hij was toch onze vriend?
Wat onhandig van me, hè?
Iemand wil u vermoorden. Waarom vernietigt u het bewijs?
Niet zo hard. Ja, iemand wil me vermoorden, en het bewijs is weg.
Maar dan moet u toch iets doen? -Ik doe ook iets.
Ik vraag me af wat de Meester bezielt. Hij heeft vast een goede reden.
Als ik hem was, zou ik ook bang voor mij zijn.
Ik heb meer dan een jaar op u gewacht.
En u kwam maar niet.
U bent zo erg. -En jij bent koppig, of dat was je.
Wil je iets voor me doen? Het is wat krap, maar...
Ik wil geen klusje. -Je moet de Meester bespioneren.
Bij alles, maar vooral als het woord 'Stof' valt. Lukt dat?
Er komt iemand aan. Erin, en snel een beetje.
Als je herrie maakt, red ik je niet. Je staat er alleen voor, begrepen?
Ik heb een ongelukje gehad.
Wat zonde. Ik begreep dat er nog maar 36 flessen van waren.
Alles wat we hier bespreken, komt zelfs het Magisterium niet ter ore.
Jordan College wordt geen doorgeefluik voor roddels, geruchten of controverse.
We mogen de vrijheid om wetenschap te bedrijven niet op het spel zetten.
Heer Asriel.
Dank u, Meester.
U weet wellicht al dat ik 12 maanden terug naar het Noorden vertrok...
om als diplomaat de koning van Lapland te bezoeken. Dat was een smoes.
M'n echte doel lag verder noordwaarts, bij de ijsgrens...
om uit te zoeken wat er met de Grumman-expeditie was gebeurd.
En dit was m'n eerste bevinding.
Dit fotogram maakte ik met gewone zilvernitraat-emulsie.
Die dag maakte ik nog een tweede fotogram.
Deze keer met een speciaal bereide emulsie.
Waar komt dat licht vandaan? -Dat is geen licht.
Het is Stof. -Stof?
Wat is dat, Stof? -Stil, ik wil alles zien.
Heren, het is Stof.
Het lijkt net licht omdat stofdeeltjes reageren met deze emulsie...
zoals lichtfotonen reageren met de gewone zilvernitraatemulsie.
De man is nu uitstekend zichtbaar, maar let u vooral op het kind.
Dat is niet goed te zien omdat het geen Stof aantrekt.
En gezien de aard van Stof zit hem daar precies de kneep.
Of niet soms?
Wij volwassenen worden omgeven door Stof, we worden er bijna door verteerd.
Maar dat geldt kennelijk niet voor kinderen.
Heren, dit bewijst dat Stof alleen door volwassenen wordt aangetrokken.
Precies zoals het Magisterium altijd vermoedde.
M'n volgende ontdekking is echter nog godslasterlijker.
Wees toch voorzichtig, Asriel. -Nu wordt het pas spannend, Meester.
In z'n laatste bericht aan de Universiteit van Berlijn...
verwees Grumman naar 'n verschijnsel dat alleen in het Noorden zichtbaar is.
Ik denk dat hij dit bedoelde. Dit fotogram is van een paar dagen terug.
Aurora, het Noorderlicht. -Ja, vastgelegd met zilvernitraat.
Maar bekijk het nog eens met mijn emulsie.
Een stad in de hemel.
Wat is dat prachtig.
Een veelheid aan werelden, waarvan het Magisterium er maar één regeert.
Een veelheid aan werelden, zichtbaar gemaakt door dat smerige Stof.
Allemaal de zaal uit. Dit mogen we niet horen.
U moet luisteren. -Dit zijn ketterse zaken.
Essentiële zaken.
Grumman ontdekte deze werelden en moest dat met z'n leven bekopen.
Z'n leven? -Z'n lijk was ingevroren in het ijs.
Ik heb z'n hoofd meegenomen. Hij was een van ons.
U kende hem 't best, adjunct-rector. -Ik zie niet goed, en het ijs is vuil.
Maar het kan Grumman zijn. -Wie doet nou zoiets?
Het Magisterium wilde vast z'n sporen uitwissen om ons dom te houden...
of, zoals de Meester zei, 'vrije wetenschap' te geven.
Er is een oorlog gaande tussen degenen die ons dom willen houden...
en degenen die, zoals Grumman, strijden voor echte vrije wetenschap.
Hij was lid van dit College. Z'n werk was buitengewoon belangrijk.
Ik heb geld nodig om het voort te zetten. Wie is daartegen?
verheug je, want je pad is bepaald
voor alle reizen die je moet doorstaan
verheug je want je pad ligt vast
jij en daemon, terug naar de ongedeelde vlam
We zijn bijeen om te danken en eer te betonen.
De daemon van mijn zoon heeft de vorm van een havik aangenomen.
Lyuba, Ziel, metgezel en beschermer van m'n zoon.
Ik heet je in je vaste vorm welkom in mijn familie...
mijn zoons, en mijn vertrouwen.
Deze ring bezegelt de vaste vorm van je daemon...
en je overgang van jongen naar man.
Wie van jullie is bereid Lyuba en Tony de weg te wijzen?
Sura en ik. -Dank je wel, Benjamin De Ruyter.
Uit naam van deze ring, gegoten uit het zilver dat jullie hebben geschonken...
Graag gedaan.
...vragen we je de leefwijze van de Zigeuzen te respecteren.
Voor anderen zijn we verschoppelingen, maar we zijn allen één familie.
Daarom vragen we jou en Lyuba...
om ieders vrijheid te beschermen en te verdedigen.
Welke hindernissen we ook op onze weg vinden.
Aanvaarden jullie allebei onze leefwijzen?
Ja.
Ja, nou en of.
Ik raak m'n jongetje kwijt. -Zeg dat nou niet.
Allebei m'n jongetjes zelfs.
Die lastpak zat me voor de ceremonie dag en nacht op m'n lip.
Jij bent nu een man geworden. -Goed zo, Tony.
Hij is nog steeds een jongetje.
Hij wil z'n grote broer niet kwijt. -Natuurlijk ben ik z'n grote broer nog.
Vooruit dan, ga dat maar aan Billy vertellen.
Wat is er, Ratter?
Niet doen, Ratter.
Hebben jullie Billy gezien?
Waar zit je, Billy?
Ben je hier ergens, Billy?
Blijf van me af.
Help.
Het meisje.
O, ja.
Hebben ze besloten u het geld te geven?
Uitgerekend nu word je wakker.
Ja. -Wat is Stof?
Niet iets wat jou aangaat. -Het gaat me wel aan.
Ik moest voor u spioneren. Vertel dan in elk geval waarom.
Lyra, er zijn dingen...
Zulke enorme dingen.
Het is beter als je die nog niet begrijpt.
Mag ik het hoofd van die man zien? -Nee.
Waarom zou ik je dat laten zien?
Kunnen we de meester nog wel vertrouwen?
Ik vertrouw niemand.
Ga slapen, Lyra.
Neem me mee naar het Noorden.
Welterusten.
Op een of andere manier wist hij het. Hij stootte zelf de karaf om.
En toch ben ik opgelucht, Meester.
Het hele idee om hem te vermoorden stond me niet aan.
Dat idee staat niemand aan, Charles.
Maar de veiligheid van Jordan College liep gevaar.
Er staat ons een grote bedreiging te wachten.
De alethiometer voorspelt een catastrofe als Asriel z'n onderzoek voortzet.
Het kind wordt er dan ook in meegesleept.
Gaat het over Lyra? -Ja.
Ze heeft hier een rol in. Een belangrijke rol.
Terwijl ze helemaal niet weet wat die is.
Ze is een onschuldig meisje. -En dat moet ze blijven.
Ik heb haar beschermd en gezorgd dat het College een bastion was.
Maar Asriels ketterij komt vast ook het Magisterium ter ore.
Dus we moeten haar laten vertrekken?
Volgens de alethiometer moet Lyra op reis.
Wat voor reis?
Een reis waarbij een groot verraad komt kijken.
Wie gaat haar dan verraden? Asriel?
Dat is nou juist het tragische. Zijzelf wordt de verraadster.
En dat wordt een afschuwelijke ervaring.
Dan houden we haar hier. Dat is onze plicht.
Ik weet dat je veel om haar geeft. En je hebt haar geleerd wat je kon.
Nu kunnen we alleen nog vrezen voor haar welzijn.
En vrezen voor haar.
Goed dat je er bent, ik rammel.
Ik heb een extra worstje voor je. -Voor jezelf, zul je bedoelen.
Dat zou zomaar kunnen.
Ik was gisteren niet bij het avondeten. -Dat weet ik.
Waar was je dan? -In een kast.
De hele avond? -Bijna de hele avond.
Het ligt nogal ingewikkeld.
Heb je weleens van Stof gehoord? -Stof?
Dus niet gewoon dat spul dat we afnemen?
Waar moet ik beginnen? -Gaat het wel?
Ik denk gewoon hardop. -In elk geval heb ik twee nieuwtjes.
Er wordt een Zigeuzenjongetje vermist, Billy Costa.
Billy Costa? Dat is toch het broertje van Tony?
Het zou het werk zijn van een man met lichtgevende ogen.
Of van een zingende man met een vos als daemon.
Het zijn vast de Lokkers.
De Lokkers? Dat zijn bakerpraatjes, die bestaan helemaal niet.
De Zigeuzen vinden Billy heus wel terug.
Jij je zin. Maar niet boos worden als ik toch gelijk krijg.
En het tweede nieuwtje: je oom vertrekt zo met een luchtschip.
Maar toch niet zonder mij.
Oom.
Wat moet jij hier? Ik heb het druk.
U mag niet weg. -Ik zal wel moeten.
Het Magisterium heeft me vast al door, en m'n missie is geslaagd.
Wees braaf en leer wat bij. Ik zie je op de terugweg.
Toe nou, oom. U bent er net.
We moeten gaan.
Toe nou. -Trossen los.
Het spijt me heel erg, maar ik heb nu geen tijd voor je.
Ga nou maar.
Ik mocht toch mee naar het Noorden? Dan hebben we alle tijd om te praten.
Een kind heeft niets te zoeken in het Noorden.
Zag het er net zo uit? -Wat?
Het luchtschip waar m'n ouders in zijn omgekomen.
Nee.
Nee, dat was kleiner.
Ze is beter dan u denkt. Ze is heel bijzonder.
Iedereen is bijzonder.
Laat eens kijken.
We hebben hier gezocht, en hier, maar niks gevonden.
Heer Faa. -Waar is Ma Costa?
Op haar boot, voor het geval Billy terugkomt.
En onze andere mensen?
De politie wil niets doen. -Nee, natuurlijk niet.
Dus hebben we zelf zoekteams opgezet.
Een groep zocht ten noorden van de Maudlinbrug.
We hebben teams in Jericho en bij het luchtschipstation.
John. De Lokkers zijn vast al weg uit Oxford met hem.
Verdenkt u de Lokkers? Dat zijn toch maar verhaaltjes voor kinderen?
Nee. De Lokkers bestaan echt.
John Faa en ik hebben zes Zigeuzenwijken bezocht.
Overal worden kinderen ontvoerd, op dezelfde manier.
Waarom? Wat moeten ze ermee? -Dat weten we niet.
We weten niet wat ze in hun schild voeren, maar dat komt wel.
Ze zouden de kinderen meenemen naar Londen.
Misschien om ze daar te verbergen. Maar we moeten iets doen.
Moeten we hier dan weg? Dat vindt Ma nooit goed.
Billy is vermist, niet ontvoerd.
Blijf zoeken. Kam vandaag het hele gebied uit.
Als we hem hier niet vinden, gaan we naar Londen om hem te zoeken.
Waar zit je toch, Billy?
Als hij ons niet wil meenemen, gaan we zelf wel naar het Noorden.
Je realiseert je toch dat ik hier werk?
En we zitten hier vast, want we zijn allebei wees.
En we hebben allebei geen geld.
Soms moet je durven dromen.
We gaan naar het Noorden, Roger. Echt.
Oké dan.
Hij hitste ze helemaal op. Er brak bijna een rel uit.
Klopt die informatie wel? -M'n mensen zaten erbij.
Dus Asriel beweert dat hij Stof kan zien.
Het gaat vooral om wat hij achter het Stof zou kunnen zien.
Een verborgen stad. Andere werelden.
Liet de Meester van Jordan College hem gewoon vrijuit spreken?
Academische onschendbaarheid.
De Meester denkt toch niet dat hij niet van ketterij kan worden beschuldigd?
Asriel heeft hem overbluft. Hij heeft een grote som geld gekregen.
Om naar het Noorden te reizen en z'n onderzoek voort te zetten.
Zoek uit wat hij uitspookt, hoe dan ook. Het Magisterium neemt ketterij hoog op.
Ik zal de Kardinaal inlichten. -Ja, Pastoor.
Ik moet weten waar hij heen gaat, en met welk doel.
Ik zal alles doen wat in m'n macht ligt.
O, en Boreal? -Ja, Pastoor?
Laat onze gemeenschappelijke vrienden het niet horen.
Haar dus ook niet.
Goedenavond, Mrs Coulter. -Goedenavond, Meester.
Lyra, dit is Mrs Coulter. Je vindt haar vast interessant.
Ik ben niet gewend aan zoveel pracht en praal.
Vertel me welk bestek ik moet gebruiken. Ik wil niet voor gek staan.
Bent u onderzoekster? -Vind je dat vreemd?
Vrouwelijke wetenschappers kleden zich niet zoals u.
Dat vat ik maar op als compliment.
Ik ben geen echte wetenschapper, ik ben lid van St. Sophia's College.
Ik werk voornamelijk buiten Oxford.
Hoi, Lyra.
Maar ik ben niet interessant. Dat ben jij.
Vertel eens over jezelf. -Er valt niks te vertellen.
Dus de geruchten dat je je graag via de daken verplaatst, zijn gelogen?
Hoe weet u dat?
Jij bent me er eentje. Wat gek dat Asriel niet vaker over je vertelt.
Kent u m'n oom? -Ik zie hem soms in 't Arctisch Instituut.
Dus u bent ook ontdekkingsreiziger? -Dat klinkt wel heel gewichtig.
Maar het klopt wel, ja.
Hebt u ooit gepantserde beren gezien? Of Tartaren?
Ik heb met beren onderhandeld. Dat is veel saaier dan het klinkt.
Ik heb tegen Tartaren gevochten. Dat kan leuk zijn.
Maar vind je dit echt boeiend? Ik kan enorm zemelen.
Ik vind alles over het Noorden boeiend.
Mijn favoriete moment van de dag is de vroege ochtend...
als de lucht ijl is en het land zich eindeloos lijkt uit te strekken.
Voor je zie je alleen maar verse, onbelopen sneeuw.
Je voelt je moederziel alleen.
En je voelt je ongelofelijk fantastisch.
Dat gevoel wil ik ook hebben.
Ga zitten, Lyra.
Weet je waarom ik hier ben, Lyra?
De Meester wil dat ik een plek voor je zoek.
Daarom wilde ik je eerst ontmoeten.
Nu heb ik je ontmoet, en ik mag jou wel.
Daarom wil ik je vragen om m'n assistente te worden.
Je moet snel kunnen leren en je mag niet lui zijn.
Maar jouw enthousiasme en mijn kennis zijn een ijzersterke combinatie.
Gaan we naar het Noorden? -Eerst naar Londen.
En je moet bereid zijn om morgen al te vertrekken.
M'n luchtschip is groot genoeg voor ons tweeën.
Mag m'n vriend Roger ook mee?
Hij is niet zo avontuurlijk maar hij kan koken en poetsen.
De jongen in de eetzaal? Maar ik heb personeel genoeg.
Hij zal u niet teleurstellen, en ik kan niet zonder hem.
Hij is m'n beste vriend. M'n enige vriend.
Toe. Hij is ook wees, en hier weggaan is zo'n groot avontuur voor ons.
Goed, neem hem maar mee.
Wacht nou even. Lyra. Misschien wil hij helemaal niet mee.
Jordan College is z'n thuis. -Dat van mij ook.
Maar ooit moeten we hier weg. -Roger is anders dan jij.
We leggen het hem morgen uit. Zelfs hij kan zo'n kans niet afslaan.
Wij allebei niet.
Ma.
Mijn Billy.
Rustig maar, ma.
Ben je... Kan ik...
Bibliothecaris?
Wie verwachtte je dan zo vroeg? -Roger, met m'n ontbijt.
Wat doet u hier? -Ze hebben je nodig.
Er is zelfs nogal veel haast bij. Kleed je snel aan.
Brave meid. Snel, we hebben niet veel tijd.
Roger en ik gaan bij Mrs Coulter wonen. -En niemand houdt je tegen.
Wist u dat al? -Mrs Coulter heeft al met me overlegd.
Ik heb het allemaal geregeld. Je tijd in Jordan College loopt ten einde.
Ga zitten, alsjeblieft.
Wat doe ik hier dan?
Lyra. Ik heb ooit beloofd om je zo goed mogelijk tegen gevaar te beschermen.
Mij te beschermen? Waartegen dan?
Hoe ouder je werd, hoe meer ik het gewicht van die belofte voelde.
Aan wie hebt u die belofte gedaan?
Mrs Coulter heeft vast het allerbeste met je voor.
Maar zeker weet ik dat niet.
En dus geef ik je iets.
Je moet me beloven dat je dit uit het zicht houdt.
Dit is heel belangrijk. Je moet het beloven.
Wat is dit?
Een alethiometer. Daar zijn er maar zes van.
Wat prachtig.
Heer Asriel gaf deze aan het college toen jij nog maar een baby'tje was.
Het is buitengewoon. -Waar is het voor?
Het vertelt je de waarheid. -Hoe dan?
Daar moeten Pan en jij zelf achter komen.
Zonder goedkeuring van 't Magisterium is dit een verboden apparaat.
Dus hou het geheim. -Ik wil geen geheimen.
M'n oom wil het vast toch niet aan me geven.
Kijk me aan, Lyra.
Er zijn enorme krachten actief die het gedrag van mensen sterk beïnvloeden.
Hopelijk kan dit object je daar enigszins tegen beschermen.
Het ga je goed, Lyra.
Vaarwel.
En hou je plannen voor je.
Zeg niets tegen wie dan ook. Ook niet tegen Mrs Coulter.
Roger moet weten dat we naar Londen gaan.
Ik zoek Roger. -Ja, ik ook.
Hij kwam niet opdagen voor het ontbijt.
Roger?
Hebt u hem gezien, Mrs Woodridge? -Nee.
Iemand anders dan?
Hebt u Roger gezien, Mr Cousins?
Heb jij Roger gezien, Eric? -Nee.
Hier is hij echt niet. -Er zijn geen andere plekken meer.
Roger.
Ben je hier beneden? -Zouden de Lokkers hem hebben?
Tuigen jullie de boten op? Wil je weg terwijl m'n zoon hier nog is?
Dat is niet Farder Corams schuld. Ik blaas de zoektocht af.
Al bent u de Koning van het Westen, m'n kind is meer waard...
De kinderen noemen ze Lokkers.
U kunt niet bewijzen dat zij hem hebben, of zelfs maar dat ze bestaan.
Billy is een goeie jongen. Hij is sterk omdat jij 'n sterke moeder bent, Maggie.
Als het had gekund, was hij teruggekomen. Maar dat is niet gebeurd.
Hij is gewoon verdwaald. Hij wacht tot we hem vinden.
Er zijn al zestien kinderen weg en het worden er steeds meer.
Het is dwaas om hier naar hem te zoeken. Dat weet jij ook.
We gaan naar Londen, verslaan de Lokkers en halen de kinderen terug.
Kom mee.
Mooi, je bent vroeg. Daar hou ik van.
M'n vriend Roger is verdwenen. Ik kan hem nergens vinden.
Dit is niks voor hem. Er is iets mis. -Hoezo?
Wat kijk je bezorgd. Vertel.
De Lokkers zijn natuurlijk fabeltjes, maar...
Niet hier.
Er is een Zigeuzenkind vermist. Billy Costa.
Dat zou het werk van de Lokkers zijn.
Elke kinderangst bevat een kern van waarheid.
Dus u wilt beweren dat de Lokkers echt kunnen zijn?
En dat ze Roger hebben meegenomen? -Die kans bestaat.
Dan moeten we de politie waarschuwen. -Nee. Daar hebben we niets aan.
De politie maalt niet om een keukenhulpje, en hij is toch al weg.
Hoor eens, Lyra.
Geef je om die jongen? -Ja.
Geeft hij ook om jou? -Ja.
Juist. Dan zullen we deze zaak zelf moeten afhandelen.
De Lokkers hebben hem vast naar Londen gebracht. Daar zoeken we ze.
Zijn de Lokkers in Londen? -Allicht. Oxford is te klein.
In Londen kunnen kinderen gewoon...
verdwijnen.
In Oxford kun je je nergens verschuilen. In Londen juist overal.
Gaat u helpen zoeken? -Kijk me aan.
Ik ga niet alleen helpen. En ik doe geen poging, het lukt me gewoon.
Uw bagage, mevrouw. -Ik neem het luchtschip van 8 uur.
Ik verwacht je daar.
Dat is het beste voor jou en voor Roger.
Lyra. Het geschenk van de Meester.
Waar was dit ook weer voor? Het zou de waarheid vertellen.
Vertel me waar Roger is.
Waar kan ik Roger vinden?
Het luchtschip vertrekt zo. We moeten nu mee.
Hebben de Lokkers Roger?
Als de Lokkers hem gevangen houden, kan zij...
ons het beste helpen hem terug te halen.
Toch?
Wacht.
Ik ben zo blij dat je meegaat, Lyra. Kom zitten.
Volgens mij is dit voor ons allebei het beste.
Wanneer gaan we Roger zoeken?
In luchtschepen is het niet veilig om daarover te praten.
Maar we moeten toch... -We zijn nu samen.
We hebben tijd genoeg om alles te bepraten.
Maar nu kunnen we beter even stil zijn.
De Zigeuzen. Zij vertrekken ook.
Vertaling: Karen Lagendijk BTI Studios