Лира! Лира, ме слушаш?
Роџер! -Лира!
Кажи ми каде си, ќе те најдам!
Во земјата на мртвите.
Што е?
Ништо?
Што те разбуди? -Спиев доволно.
Уште еден кошмар? -Не. -Тогаш што?
Само... премногу работи за мислење.
Му требаме на Роџер. Морам да одам во земјата на мртвите.
Мислиш, ние мораме.
Што и да се случи,
ќе бидеме заедно.
Помогни ми да разберам што се случило.
Имаше неочекувани сили околу девојчето.
Неочекувани сили? -Темни сили.
Војниците виделе како момчето и девојчето испаруваат.
Ќе ни треба повеќе од бројност за да ја... искорениме.
Тоа девојче не смее да преживее.
НЕГОВИТЕ ТЕМНИ МАТЕРИЈАЛИ
Вашата заробеничка е будна.
Одлично.
Интересно што те гледам ваква.
Здраво, Азриел.
Вака ќе ти биде поудобно.
Не толку удобно.
Не мора да ме врзуваш. -Ти си моја заробеничка.
Уживаш во ова, зар не?
Уште си истиот.
Можеш да стоиш до мене. Ти дадов избор на врвот на планината.
Ти ме одби. -Не, не си истиот.
Уште поситничав си. -Не би рекол дека сум сменет.
Направив точно како што ти реков. Но ти...
Се врати по неа и потфрли.
Тука ли е таа?
Уште го носиш?
Не е. -Слушај, во опасност е. -Не, не.
Ќерка ни е, а Магистериумот сака да ја убие. -И нас сакаат да не убијат.
Знаеш што зборуваат за неа? -Религиозни глупости. -Ева.
Како сме можеле јас и ти да произведеме нова Ева?
И вештерките веруваат исто. -Требаше да остане во Џордан и да слуша.
Предизвика преголеми проблеми. -Знаеш со кого зборуваш?
Те познавам, не мислиш ништо од тоа.
Не кажувај ми што мислам.
Имаш право. Потфрлив.
И сега само ти можеш да и помогнеш.
Имам некој со неа. -Со Лира?
Еден од најдобрите.
Ќе ја донесе тука, кога ќе биде време.
Значи, безбедна е? Ветуваш дека е безбедна?
Неверојатно...
Тоа девојче те има маѓепсано.
Пази ја! -Разбирам.
Помина најлошото? -Така изгледа.
Тоа што ти го направила... непростливо е.
Поинаку изгледаш. -И ти.
Зјапаш. -Знам.
Не очекував да те видам пак.
Фала што дојде.
Колку време си тука? -Не се криев, само не гледавте.
Зошто не следиш? -Членка сум на Републиката на Азриел.
Тука сум поради тебе, девојчето и ножот.
Не си ти главна, ние сме.
Јас и Лира треба да разговараме насамо.
Како да знам дека нема да исечеш премин во друг свет?
Не ни веруваш? -Што мислиш?
Во ред.
Ако го немам, не можам да го користам.
Паметно ли е тоа? Што ако го украде?
Скршен е. -Молам?! Како?
Кога се обидов да те извлечам. -Додека беше со мајка ми?
Ме наведе да мислам на мајка ми. И тогаш се скрши.
Оставив отворен прозорец, но мислам дека сме заглавени.
Ова може да помогне.
Секогаш ми се враќа.
Што ти се случи, Вил?
Се разбудив, тебе те немаше, таа беше крај мене и...
Не требаше да те оставам. Да не... -Не мислам така.
Наеднаш знаев каде е. -Татко ти? Го најде?
И потоа умре. Го застрела некој војник.
Не знам зошто. -Жал ми е.
Откако умре, не направив ништо од тоа што ми побара тој.
Навистина мораш да одиш? -Жал ми е. Морам да се движам.
Повели. Подалеку од градските патишта. -Што е ова?
Компас, батериска светилка и други корисни работи.
Многу сте љубезни. Ќе внимавам.
Имам идеја. Знам кој може да го поправи ножот.
Ако некој може да го поправи, тоа е Јорек.
Можеме да одиме низ прозорецот, да го поправиме... -И?
Знам дека ова нема да се допадне, но ножот им треба за војна.
Татко ми рече да го однесам кај Азриел. -Не.
Можеби му е криво на Азриел, можеби згрешил. -Не беше!
Како знаеш? -Трупот на Роџер беше во кафез.
Во негов кафез! Тој го убил!
Ми рече дека судбината на многу светови е во мои раце.
Дека само ножот може да го уништи Моќникот и дека сум одговорен...
Да соработуваш со убиец? Не!
Имам нешто поважно. -Што е поважно од тоа?
Роџер ми дојде на сон.
Ми кажа каде е и дека му треба помош. Треба да одиме таму.
Каде? -Во земјата на мртвите.
Не можеш да вратиш човек од мртвите. -Не знаеш! Ти имаш нож за портали!
Мислиш дека тоа е свет што постои? -Да, сум го видела.
Можеш да му го кажеш на татко ти тоа што сакаше. -Не! Ова не бајка.
Го бираш него? -Го бирам својот татко. Умре пред да го запознаам.
Јас сум носителот, не си ти.
Не сакав вака да биде.
Направив се што можам да те спасам. Ми рече да не го правам тоа, но сепак.
Можеби е подобро да не го поправаме ножот.
Тешко му е на момчето. Лира го тера да прави работи што не сака.
На мајка и е. -Не и веруваш. -И на мене е.
Кажи ми за ножот. -Побарав да го остави кај мене. -Во ред.
Кога ќе дознаеш во кој свет си, јави ни и ќе дојдеме по вас.
Држи ги блиску. -Вистина е? Си ја донел тука?
Агентке Салмакија, јавувај се. Ќе ти беше помило да ја пуштев?
Да ја убиеш на лице место. -Таа е... подмолна.
Направила многу зло.
Но паметна е и изгледа како да е на наша страна.
Може да е корисна. -Толку многу и веруваш што е заробеник?
Не и верувам ни малку. Затоа сакам друго мислење.
Нека реши советот. Мислам дека не кажува нешто.
Мачеше и убиваше сестри вештерки. Сигурно не само нив.
Нема што да се решава. -Рута, жал ми е за твоите сестри.
Но сакам да ја ислушаме. Можеш да се согласиш на тоа?
Каде отиде?
Не сомневај се во себе.
Тогаш, можам без тебе.
Лира? Толку ти е тешко да му се извиниш?
Зошто да се извинувам? -Дојде по тебе, те најде, се бореше за тебе.
А ти веднаш се караш со него.
Немаш секогаш право, знаеш.
Извини. -Знам дека не ти е лесно да се извиниш.
Во ред. Тогаш не извини.
Извини и ти. Не сакам да се караме.
Јорек уште е блиску до прозорецот. Го прашав алетиомерот.
Можеме да го поправиме ножот, па да решиш што ќе правиш.
Не си го менувам мислењето. -Не барам.
Последно што рече татко ми беше да одам кај Азриел.
Благодарна сум што прво дојде кај мене.
Морав.
Не можам да те однесам каде што сакаш да одиш. -Во ред е.
Со Пан ќе го најдеме патот до Роџер.
Како ќе се вратите?
Не верувај му. Јас му верував.
И жалам.
Слушнав доволно! Лажете цело време!
Ножот е скршен! -Престани да го напаѓаш!
Кажи ми една причина.
На Азриел му треба здрав. Него го сака, нели?
Татко ти беше прав за тебе. Неподнослива си.
Кажи му дека сме избегале. Дека си го изгубила ножот.
И дека мајка ми го скршила, не Вил.
Кога ќе му требаме најмногу, ќе бидеме таму.
Ќе бидеме ли? -Можеш да го поправиш, нели?
Не додека си тука. Не ти веруваме.
Ако не си одам? -Ќе го затворам единствениот премин и ќе седиме тука.
Никој не може да управува со нас.
Најмалку Азриел.
Тогаш, немам избор. Што и да правите побрзајте.
Потребни сме сите за војнава.
Утре одиме по Јорек.
Тоа е за мене?
Сте ме барале, Господство?
Седни.
Зошто сум тука? -Сака да те видиме и да решиме.
Што да решиме? -Која си.
Ах...
Ова е судење.
Што ако ме прогласите виновна?
Ќе ме каменувате?
Катран и пердуви? Тоа им го правите на неумните жени?
Не глуми жртва, Мариса. Не ти стои.
Сакаме да решиме дали има место за тебе во Република Небесна.
Дали ќе седиш во советов или... -Вечно затворена во ќелијата.
Што сакате да знаете? -Како можеш да ни користиш.
Што сакате да слушнете? Дека сум првата жена во светот
што седела со првосвештеници и научници?
Дека моите опити со Правот се рамни на Азриеловите? Прашајте го.
Да видиме дали ќе ми противречи. -Ова не е моја судница.
Интересно. Изгледа како да е.
Агентка си на Магистериумот... -Бивша.
Додека работеше за нив убиваше... -Убивав вештерки. Да.
Убивав, експериментирав на деца, се однесував одвратно.
Не можете да ме осудите повеќе одошто се судам самата себе.
Но... не го прашувате најважното. -А тоа е?
Зошто би ви помогнала? -Го имаме клучот од твојот кафез. -Не.
Бидејќи вие сте единствените што можете да го заштитите нашето дете.
Бев најлошата мајка на светот.
Не помислив на неа со години.
И кога ќе помислев, само за да пожалам за срамот што ја родив.
Понижувањето... -Зошто дете родено од нашата љубов би било понижување?
Вонбрачно дете и убиен сопруг.
Тоа не е лесно за носење.
Магистериумот стана заинтересиран за Правот и децата, па...
Се загрижив за неа. -Кога сакаат да не контролираат, ни ги користат децата.
Ја спасив од Одборот за жртви и кога беше под нож...
Ти го водеше Одборот за жртвување. Ти го направи ножот.
Колку лесно ги критикуваш другите за она што не го гледаш во себе.
Не сум добар татко, но не ја загрозував. Ја штитев.
Сега е потребно повеќе. -Не.
Магистериумот ќе ја убие со помпа, церемонии и молитви.
Но ќе ја убие.
Не можев да ја спасам, но ти можеш.
Те молам, направи така.
Тоа е се што барам и би направила се.
Зошто?
Бидејќи ја љубам.
Мислам дека чувме доволно.
Што ако не е таму Јорек? -Не би заминал без мене.
Требаше да одам сам. -Не.
Не мора да влеземе.
Добро си?
Знам дека не беше вистина, но се разбудив неколку пати и ме гушкаше.
Никој ме нема гушкано.
Ајде.
Доволно размислување.
Ако се сомневате, време е да споделите.
Се сомневам во неа. Но не само во неа.
Барем нејзе и е јасно што е.
Но не знам што ти е тебе.
Ако те искуша таа жена, не знам дали би одолеал.
Може да остане? -Ако ја пазиме.
Роук? -Останува. Додека е корисна.
Рута? -Ми се допаѓа Лира.
Важна е за вештерките, поради неа да, но...
ако не предаде макар и за миг, оставете јас да ја убијам.
Ќе имаш чест.
Доведете ја.
Мариса. Ќе останеш.
Смееш да шеташ во логорот. Ако сакаш да си одиш, ќе биеш убиена.
Колку љубезно. -Не е љубезност. Колегите мислат дека си корисна.
Се надевам, така е. Пуштете го нејзиниот демон.
Шпионката на Роук ни кажа дека Лира патува со момче,
носител на некој моќен нож.
Си го сретнала? -Нож? -Така реков.
Можеш да ми кажеш за него?
Вил. Така се вика.
Имав задоволство да го сретнам двапати.
Не, фала. -Се смета за јунак.
Но мене ми е здодевен.
Не знам ништо за ножот.
Јорек.
Ми недостигаше, Лира. -И ти мене.
Си останал да видиш дали можеш да помогнеш.
И можеш. -Како? -Се скрши ножот на Вил.
Треба да одам во земјата на мртвите, а ти си најдобриот ковач на светот.
Земјата на мртвите не е за живите,
а тој нож не требало да биде направен.
Но направен е и треба да бидам негов носител.
Можеби имаш добри намери, но и ножот има свои намери.
Ножот е мој. Го разбирам.
Да го разбираш, не би исекол премин за Лира за тоа место.
Јорек. -Лира...
ножот се скршил бидејќи умот на Вил бил поделен.
Се посомневал во својот пат.
Ти никогаш не си се сомневал?
Мечките не се сомневаат. -Лажеш.
Кога те запознав, беше пијан, не можеше да се соочиш со неуспехот.
Тогаш не разбирав, но разбирам сега.
Се сомневаш кога те засега. Сеедно дали е мечка или човек.
Само најлошите луѓе не се сомневаат, како мајка ми и татко ми.
Луѓето како Вил, како тебе...
добрите луѓе... се сомневаат бидејќи не се сигурни кој е вистинскиот пат.
Прочитај го својот инструмент, Лира.
Прашај го него дали да одиш во земјата на мртвите.
Никогаш не бил олку збунет. Зборува за рамнотежа.
Но тоа е рамнотежа што се нарушува и со најтивка мисла или желба.
Тоа ти е одговорот.
Алетиометарот мисли дека не е мудро.
А потоа рече "да."
Уште си Среброуста.
Во ред, ќе ви го поправам ножот,
но не ми се допаѓа вашата цел.
Д-р Купер.
Фала што дојдовте.
За што сакате да разговараме? -Треба да направите нешто за мене.
Фасциниран сум, особено од енергијата,
од тоа што Азриел го направи со големиот изблик на енергија
што го постигна со помош на вашата технологија за разделување.
Ако можете да ми помогнете да разберам што правевте со децата,
ќе ми значи многу.
Зошто го сакате тоа?
Тоа што се случи беше морална и религиозна катастрофа.
Го жртвувавте тоа што не смеевте за да не добиете ништо.
Но сте научиле. Сега употребете го тоа знаење.
Еден од тимот забележа дека
при сечењето на демоните се испушта енергија. -Колку?
Тоа беше еретично... Го правеше мојот колега.
Може ли енергијата од жртвите
да биде претворена во ново... оружје?
Ги имате најдобрите умови во Женева на располагање.
Секако, ако се прашувате,
вие и вашиот тим не смеете да напуштите додека не ја завршите задачата.
Експлозијата на Азриел направи дупка на небото.
Не треба да градиме ништо...
Д-р Купер...
Се борам за нов Едем...
тука, на Земјата.
Тоа ми дава сила што не знаев дека ја имав.
Тоа е мојата задача.
Предодредена за мене.
А вие треба да ја заслужите прошката на Моќникот.
Инаку...
ќе го искорнам тоа што ми треба од вас.
Храбро, д-р Купер.
Впечатливо, нели? Намеролетот.
О, да. Отсекогаш лесно те восхитува се што ќе направи.
Не верувам дека сака да ги проучуваш шемите форензички.
Ми даде слобода. Едноставно се обидувам да разберам што направил.
Демонот му е погон, а намерата управува, така?
Лабораторијата каде што ги држат... каде е?
Салмакија ни се јави конечно.
Ножот се скршил. Моментално е неупотреблив.
Како? -Се скршил кога мајката на Лира се обидела да му го одземе на момчето.
Нека се врати агентката. -Доаѓа.
А г-ѓа Колтер? Веќе те лаже.
Заповедник Роук ти е лут.
Си го видела ножот, ти си го скршила.
Зошто не ми кажа? -Не верував дека ќе ми помогне.
Ти верував. Мислев дека конечно си ја нашла искреноста.
Не се наоѓа искреноста. Или си искрен, или не си.
А... никој од нас не е.
Разбираш дека треба да те вратам во ќелијата. -Не требаш ништо.
Не сакам, но ќе го направам тоа.
Те обожаваат, нели?
Огунве, вештерката, инсектот...
Ќе ти се поклонат кога ќе се качиш на престолот?
Сакам да го поразам, не да седам на него.
Фасцинантно е што толку многу ја сакаш моќта
што се претвараш во она што го презираш најмногу.
Ја оставив потрагата по Лира. Ја повлеков агентката.
Си го уништила ножот, не ми треба веќе. -Не смееш...
Смеам и можам. Оваа битка е поважна... -Ако го повториш тоа...
Таа не е моја битка. Не може да биде Ева.
Употреби ја тогаш... -Се борам за слобода од тие тирански бајки.
А сите ми велат дека ќерка ми е оригиналниот симбол на вината?
Не верувам во тоа. -Не се работи само за твоите верувања.
Тие веруваат и ќе дејствуваат соодветно. -Не седам на престол.
Седам на земја, на под, во кал.
Цел живот го дадов за битката што мора да се добие.
Жртвував толку многу...
На што се посвети ти? На моќта!
И како ја доби? Станувајќи немилосрден агент на Магистериумот.
Измисли ужасна машина што сече деца.
И се појавува арогантно девојче со валкани нокти...
и можеш да ја сакаш. Квакаш и ја закрилуваш како квачка!
Зошто не можеш само да бидеш тоа што сакам да бидеш?
Тргни ги рацете од мене.
Ова го правам бидејќи моќта на Моќникот е лага.
Не создал ништо.
Ни мене, ни тебе, ни еден од световите.
Создал само институции за заплашување и контрола.
Знаеш дека веќе не владее ни на небесата?
Царството го води намесник што се вика Метатрон.
Ангел, само уште една персона...
што сака да ги продолжи добрите дела на својот господар.
Затоа се борам.
Не ти верувам.
Лага е.
Секоја ужасна работа што си ја направила во негово име...
било лага.
Дојди со мене.
Можам да ти покажам.
И потоа можеш да гледаш како ја почнувам војната.
Вил, стави го ножот во огнот.
Поделен ум го скршил. Само силен ум може да го поправи.
Ова е твоја задача колку што е и моја.
Држи го цврсто во умот.
Мисли на патеката што ќе го направи цел.
Концентрирај се на најважното.
Види што си станал... без мене.
Не! Остави го!
Сконцентрирај се!
Воин си, Вил.
Разбираш? Есахетра те избрал тебе.
Толку лесно ја остави мајка ти?
Обиди се пак! Мора да влезеш длабоко во себе.
Најди што е важно.
Лира, тргни се!
Вил?
Вил, ме слушаш?
Вил?
Направив што побара.
Сега ти треба да си го избереш патот.
Ако не најдеш излез од светот на мртвите, нема да се видиме веќе.
Но ако најдеш, секогаш ќе бидеш добре дојдена во Свалбард.
Истото важи за тебе, Вил.
Достојни сте еден за друг.
Збогум, Лира Среброуста.
Се надевам, ќе се сретнеме пак некогаш.
Кој е тој?
Тргни се. Застани тука.
Ангел? Како?
Падна од небото... мене в скут.
Зборува? -Не сака. Но веќе не мора да зборува.
Преубав е. -Сите се убави.
Како ти се чини?
Различно.
Ти направил нешто, нели?
Видов работи додека го коваше.
Што виде?
Те видов... тебе.
Те видов тебе и... Балтамос!
Мислев дека си отиде. -Требаше да бидам подобар, извини.
Но ве пазев. -Тој е... -Ангел.
Јас сум Лира. -Знам.
За малку го изгуби засекогаш.
Спремен си сега да одиш кај лорд Азриел.
Ги собира војските.
Не. Жал ми е. Морам да одам во земјата на мртвите.
На некој таму му треба помош.
Пријател на Лира. -Мораш да одиш по тој пат?
Да.
Тогаш, следи го.
Дојди до нас.
Ангели не можат да влезат во земјата на мртвите.
И мојот пат е различен.
Но нема да бидам далеку.
Ќе дојдеш со мене? -Да.
Немам само татко. Мајка ми велеше, помогни на пријател ако можеш.
Фала.
Световите се преполни со ангелска активност.
Бунтовниците на Зафанија се собираат многубројни.
Како мирното море пред големо невреме.
Рече дека целосно му веруваш на лорд Азриел.
Вистина ли е тоа?
Опасно е да мислиме дека ангелите ќе соработуваат со луѓето.
Мислиш ќе се свртат против нас
бидејќи заробил ангел на Метатрон?
Зависи. -Од што?
Што ќе му направи Азриел.
Ја познаваш легендата за Есахетра, ножот што сече меѓу светови,
што сече се.
За жал, ножот е сега скршен.
Искован е од луѓе пред 300 години
со проста технологија
додека луѓето од тој свет уште користеле коњски коли.
Извонредно нели.
Сакам да кажам дека можеби не ми ни требаше ножот.
Оваа жена направи уред што може да отсече душа.
Со таа технологија пробив низ световите.
Сега заедно ќе те исечеме на парчиња,
па ќе те пратиме кај твојот господар.
Мариса, може да ја затвориш вратата?
Сакам да почнам.
Ја чувствуваш, Аларбус, енергијата?
Има толку креативност во световиве, а вие сакате да ја уништите.
Не го правам ова своеволно. Го правам бидејќи ме натеравте.
Грешник си! -Јас сум агентот на промената.
Јас сум гласникот на крајот на вашиот вид!
Ќе бидеш осуден! -Но не од тебе.
Ти ќе ја пренесеш мојата порака за Метатрон.
Мојата порака за Метатрон е:
Јас сум тука!
Мариса...
Мариса!
Мариса! Мариса!
Спремете се да пукате! -Не пукајте! -Што?
Роук! Влези во леталото! Оди со неа! -Разбирам.
Збогум, Азриел.
Спуштете го оружјето! Каква игра играш?
Сака да глуми мајка. Остави ја.
Се надевам, спремни се за неа.
Војници! Налево круг!
Напред марш!
Што точно бараме? -Бескрајно е.
И рамно. Се чувствува смртта.
Кажи ми дека ова е правилно.
Се надевам.
Тоа ќе мора да биде доволно.
Добро си?
Како да не може да помине.
Ова е последниот свет што го најдов.
Нема ништо по него.
Тоа е?
Тоа е. Го најде.
Како знаеш? -Го видов на сон.
Мора да е наваму. -Чекај.
Не изгледа безбедно.
Лира, чекај!
МЕДИЈАТРАСЛЕЈШНС