Извинете...
Ова е земјата на мртвите?
Кажете ни каде одите.
Како нешто да ги привлекува.
Пан, престани. - Што прави?
Го очекувавме ова. - Каде им се демоните?
Има многу светови без нив. Влези ми в џеб и ќе биде во ред.
Има луѓе што треба да имаат демони, но немаат.
Добар е? - Добар е.
Не изгледа така.
Си го видела тоа порано?
Не. - На погрешно место сме?
Мора да е точното место. Одиме.
Стојте! Стој!
Здраво. Мило ми е што ве гледам пак.
Кажете му на кардиналот дека се вратила г-ѓа Колтер.
НЕГОВИТЕ ТЕМНИ МАТЕРИЈАЛИ
Во ред. Ова е добро.
Не, не... Застанете! Сите стојте!
Вие. Да, вам ви зборувам.
Не сте мртви.
Случајно беше. Не бркаа едни и се најдовме тука.
Ако не сте мртви, не сте добредојдени. - Слушајте.
Многу патувавме. Треба да си го најдам пријателот дур не е доцна.
Прво ве бркале луѓе, а сега барате пријателство?
Тоа нема да го најдете тука, лажге.
Одете во чекални 32. Дајте им го ова.
Колку треба да чекаме?
Додека не умрете, се разбира.
Одете!
Што пишува?
Ова мора да е местото. Треба да ја најдеме водата и да ја поминеме.
Се надевам немате трајни оштетувања од последниот наш состанок.
Само ја штитев ќерка ми.
Многу зборувавте последниот пат.
Прекрасни зборови за бегање, глупости и грешки.
Зборови што ги кажал кардиналот, знам. -Татко претседател.
Молам? -Не е кардинал. Тој е татко претседател.
Не зборовите не биле негови. Туку мои.
О, да. Ја знам таа опсесија.
Навистина? Не верувам.
Не ја разбирате верата.
Отец Гомез, многу сте млад. - Мислите, не знаевме дека доаѓате?
Назад кај нас? Каде што припаѓате.
Тешко ми е да просудам што знае или не знае Магистериумот.
Неговата вера секогаш се испречува.
Кој е? -Отец Гомез. Со мене е... - Јас сум, Хју.
Или одговараш само на "татко претседател" сега?
Ајде, пушти не.
Влезете.
Повели.
Г-ѓо Колтер.
Останува момчето?
Ви благодарам, отец Гомез.
Супер. Сами сме.
Уапсена си. -Разочарувачки... - За скривање...
Нема потреба. Тука сум да помогнам. - Поради тебе не ја најдовме Ева.
Ако дозволиш да завршам...
Дојдов доброволно.
Штом избегав од Азриел, дојдов.
Види ми ја облеката, Хју.
Ти донесов и негов изум да се лигават твоите научници врз него.
Важно е само чедото. - Моето чедо.
Алетиометарот е јасен што е и што може да ни донесе.
Уште се повредуваш?
Те направив кардинал. За да ја стекнам твојата доверба.
И за возврат ме предаде. - Јас тебе?
Таа е грев!
Не. Таа е потенцијалот за грев. Знаев за тоа и имав решение.
Немаше! -Ја чував додека да помине опасноста!
Бедни лаги! - А ти уништи се!
Од која опасност ја чуваше?
Едем паднал не кога настанала Ева, туку кога била искушана.
Некаде има искушувач, змија.
Морав да ја спречам нивната средба.
Ја имав. Го имам момчето.
Ги имав сите, а ти прати војска и ги исплаши.
Претпоставувам, фра Павле ти кажал за ножот.
Оружје толку моќно што може да го убие и Моќникот.
Го скршив тој нож.
Јас го скротив.
Не потценувај што можам да направам за тебе.
Верувај ми да те советувам како порано.
Концентрирај се на потребните битки,
остави ги Лира и нејзиното искушение на мене.
Азриел уште го бара девојчето?
Никогаш не го интересирала нешто посебно.
Го привлекуваше ножот.
Но сега е скршен и ја гледа само својата војна.
А начинот на кој се бори, Хју, ме ужаснува.
Мислам дека видов како убива ангел пред мои очи.
Ангел?
Ангел дошол кај Азриел?
Да.
И повредил такво нешто? - Повредува се што му е на патот.
Ти велам, го обзело лудило. Затоа дојдов.
Да ти дадам што можам. - Значи, ќе се бориш од наша страна?
Против Азриел?
Против Правот?
Се сомневаш во мене?
Некогаш твојата вера е тешка за проценување, Мариса.
Ги имаш мојот ум, телото и душата,
И му благодарам на самиот Моќник
што ти го водиш Магистериумот,
а не кардинал Стурок.
Тој не знае да одбие искушение.
А ти... Твојата воздржаност е величествена.
Потсети се што постигнавме заедно.
Животите ни се испреплетени.
Документите.
Одете во чекална 507.
Пак некоја чекална? - Не е која било.
Во чекална 507. Пет-нула-седум.
Тоа е важниот дел. - Каде е?
Распрашајте се. Сите чекаат, како и вие.
Добровечер. - За вас. Понуда за мир.
Што е тоа поточно?
Се развлекува во кафез?
Така ве најдовме.
Љубезен дар.
Навистина?
Мајка. - Сакаше да помогне.
Секако дека сакала.
Отсекогаш била достоинствена.
Здраво, г-ѓо Колтер.
Тоа е проблемот со инсектите. Се пикаат насекаде.
Јас сум најмалиот ваш проблем. - Тој те прати?
Да. Ве следев во намеролетот. - Шпионираш или ми помагаш?
Кој ви е планот? - За да му кажеш на Азриел?
Не можам. Резонаторот за комуникација ми беше оштетен кога избегавте.
Интересно. Значи јас ти требам тебе.
Планирате да ги убиете пред да ја убијат Лира.
А ако ве убијат први?
Лесно си го ризикувате животот.
Што знаеш за местово?
Што си видел?
Ајде, немаш избор.
Без мене немаш намеролет,
а без намеролетот не можеш да се вратиш кај Азриел.
Што имаш видено? - Го следев отец Гомез.
Изгледа заинтересиран за една соба.
Да продолжиме да одиме? Изгледа треба да продолжиме.
Гледаат, зар не? - Гледаат и не велат ништо.
Како да сме во хорор филм.
Зошто би гледал филм што ти прави ужас?
Добра поента. - Го сакам филмот со мечката.
Кои сте вие?
Патници. Одиме кон земјата на мртвите.
Да, одиме на истото место.
Не знаеме што правиме, а вие изгледате пријателски.
Сакаме да ги знаеме правилата тука.
Во ред. Влезете.
Фала.
Па... претставете се.
Јас сум Лира. Ова сум Вил. Не сакаме да ви пречиме.
Бараме мој пријател. Во земјата на мртвите е.
Не знаеме дали ова е дел од неа, ни како да стигнеме таму,
па ако можете да ни кажете нешто, ќе ни значи.
Зошто не им кажала Смртта каде да одат? -Им треба помош.
Не им е треба. Зборувајте со својата Смрт.
Немаме Смрт, не сме мртви.
Во ред. Седнете.
Ни вие не сте мртви, нели? Сите во чекалните.
Нашата смрт лебди блиску... и не води.
Едвај ја чекаме. Подготвени сме, но...
уште не не зела.
Што е Смрт? - Не знаат ништо.
Сите имаат своја Смрт. Ги следи насекаде, цел живот.
Не е тоа страшно? - Воопшто не е, душо. Природно е.
Кога ќе се родите, вашата Смрт доаѓа на светот со вас.
Вашата Смрт ве изнесува од светот.
Има љубов во тоа. - Ја гледате нашата Смрт?
Не, душо. Само нашите.
Кога сте спремни... велат дека е прекрасно.
Вашата Смрт вели: "Полека, полека, чедо.
Дојди со мене" И одиш со неа.
До скелето и скеларот.
Тоа го видов во сонот. Таму треба да одиме.
Нема да стигнете таму без вашата Смрт.
Ако ни кажете каде е... -Не знаеме каде е или што има на другата страна.
Никој се нема вратено.
Единствен начин да ја поминете водата
е со својата Смрт.
Поканете ги со љубезност и пријателство.
И ќе дојдат.
Појадок.
Немам потреба од појадок. Морам да се молам.
Каде е капелата?
Г-ѓо Колтер, очекувавме да останете во собата. -Не. Ја барам капелата.
Морам да се покаам за гревовите.
Можете да се молите во собата како и во капелата.
Моќникот ми зборува најгласно во неговиот дом.
Ако сакате да одите во капела, мора да одите во одредено време.
Бестрага. Навистина?
Веќе сум тука, може да разгледам малку?
Не. Не се многу интересни.
Ако не престанете... - Што ќе направите, поточно?
Ќе викнам поддршка. - Во ред.
На сите ни треба поддршка.
Ајде.
Добро утро. - Добро утро.
Д-р Купер.
Колку убаво и неочекувано
што уште сте ангажирана.
Мило ми е што ве гледам жива.
Претпоставував дека не сте.
Хју Мекфејл го собрал сиот мој најдобар шкарт.
На што работиме тука? - Ова е забрането...
Д-р Купер. Секогаш сте биле љубезна со мене.
Зошто би престанале сега?
И вие секогаш бевте љубезна.
Освен тоа, кардиналот... таткото претседател и јас...
не криеме ништо еден од друг, не грижете се.
Ова е некаква резонантна комора, така?
Интересно. Сте искристиле дел од секачот на демони.
Повеќе од дел, зошто уште работите на тоа?
И... ова.
Што чита? Чита нешто што му овозможува да...
Д-р Купер.
Правите бомба? -Не разбирате. - Разбирам.
Се насочува некако. Што ја одредува насоката?
Моќникот. - Тоа не е вистина, нели?
Тука се. За мене. Не за вас. Но го знаевте тоа.
Во колку интересна позиција сме.
Гомез.
Лира, што правиш?
Рече да си ја поканиме Смртта.
Можеби, ако го испразнам умот како кога го читам алитиометарот, ќе дојде.
Чувај се.
Чекај. Можеме да разговараме за ова? -За што? Решивме веќе.
Знам, но повикување смрт... Знаеш ли што значи тоа?
Не, но дојдовме до тука. - Можеби ова не е тоа што треба.
Но ќе го направиме. За тоа дојдовме. - Не е предоцна да се вратиме.
Со ножот ќе се вратиме дома.
Беше за мене. - Мислев дека сум крај тебе.
Не ме разбирате. Немав шанса да се збогувам со Роџер.
Не можев да му се извинам. Сакам да ги поправам работите.
Макар умрела притоа.
Лира...
Тука е.
Ти си мојата Смрт? - Да.
Дојде да ме земеш? - Ме бараше.
Тука сум.
Треба да разговарам со неа насамо.
Не можам да видам со кого разговараш.
Нормално дека не можеш. Моја е.
Дојди со мене.
Ќе се вратам, не грижи се.
Моќнику, фала што одговори на моите моливи.
Што ми ги даваш средствата за победа во војната.
Само низ Твојата љубов и Твоето водство...
можам да најдам сила да го направам потребното.
Да не водам до спасение.
Следи го.
Косата. Сигурно е на чедото?
Фра Павле е сигурен.
Доволно е тоа?
Премногу е.
Кога ќе биде спремно?
За некој ден.
Фала, отец Гомез. Можете да одите.
Сигурни сте дека кога ќе се активира бомбата ќе го најде девојчето?
Секој човек е единствен.
Има кодови во нас, анбарични импулси.
Тоа служи за нишанење на бомбата.
Косата, каде и да е, сака да стане цела.
Немилосрдно ќе го брка тоа.
Каде и да се наоѓа?
Во кој свет и да е, извинете што богохулам,
бомбата ќе ја најде Лира.
Уште си тука?
Се појавуваш и исчезнуваш.
Секогаш сум тука.
Те следам откако се роди.
Јас сум пријателката што била со тебе во секој момент од животот.
Што те познава најдобро од сите.
Тоа не е вистина.
Што те познава подобро од што се познаваш себеси.
Треба да се договориме.
Не знам дали можам.
Знам дека не сум мртва, но морам во земјата на мртвите
за да видам некого и да се вратам.
Можеш да ми помогнеш?
Со време ќе одиш во земјата на мртвите без труд.
Без ризик. Безбедно и мирно патување.
Нема потреба да брзаш таму. - Но морам.
И Вил исто.
На двајцата ни одзеле прерано некои луѓе и мора да се искупиме.
Сите сакаат пак да зборуваат со мртвите.
Зошто заслужуваш исклучок?
Бидејќи, ако си била со мене цел живот,
знаеш дека ќе дојде до тоа прашање.
Ако навистина си била со мене, го знаеш и одговорот.
Те следев. Ги гледав твоите одлуки.
Виде како умира? Како умира Роџер?
Видов.
Не сакам да сум посебна.
Можеби порано сакав.
На моите само тоа им е важно.
Само сакам да бидам добра. Да помогнам некому.
Му требам на Роџер, а не бев таму последниот пат кога му требав.
Погледни ме. Погледни го моето срце.
Помогни ми.
Ќе те водам, Лира Среброуста.
Ќе ти го покажам влезот.
Но кога ќе бидеш таму... другата страна не е за мене.
Излезот ќе мора да го најдеш сама.
Чекај!
Се врати. Таа е уште...
Во близина? Да.
Што рече? Ја гледа мојата Смрт?
Можеш да ја видиш неговата смрт, нели? - Не. А нема ни тој.
Не можеш да си ја видиш Смртта додека не си подготвен.
Додека не ти е време.
Само ти можеш да ја видиш. Кога ќе биде време.
Ќе не однесе до водата. Ако си подготвен.
Подготвен ли сум? - Се надевам.
Ми треба да бидеш.
Ме носиш на најубавите места, знаеш?
На здравје.
Што друго останува?
Дојде да ја заштитиш, а им даде запалка за бомбата.
Ароганција.
Чиста ароганција. Ги потценив.
Мораме да се вратиме кај Азриел. Кога ќе дознае... -Што ќе направи?
Можеби... Сигурно ќе интервенира.
Навистина?
Знаеш, имаш право.
Дојдов да ги убијам пред да ми ја убијат.
И нема да имаат втора шанса. - Им ја онеспособивме бомбата.
Треба да се вратиме. - Не.
Ќе најдат нов начин, па нов, па нов...
Ова мора да заврши сега.
Мора да го најдеме леталото.
Со каква намера?
Уништување.
Одиш побавно со секој чекор. Смееш да се премислиш.
Не сакам. -Мајка ми велеше "ништо не е одредено дури не одредиш."
Ако не сакаш да дојдеш, не мораш. Можам сама.
Не те барам со месеци за да те пуштам сама во пеколот.
Не би рекла дека е пеколот. Изгледа како пекол, но не е.
Сакам да знам дека си сигурна. - Сум.
Некогаш одиме на места и забораваме како сме стигнале. -Знам како.
Што ако не се вратиме?
Ќе умреме правејќи нешто важно.
Следете ме.
Брзо.
Стојте!
Стој! - Стојте! -Наваму!
Намеролетот е напред.
Мислиш не си под надзор?
Немаш избор, Мариса. - Сепак ќе ја убиеш.
Што и да направам. - Немам избор.
Тогаш, сакам да дадам изјава.
Сакам да ми судат за убиството на кардинал Стурок.
Убиство со помош на вашиот татко претседател,
човек што греши со самата суштина на своето битие.
Лажге! - Знаеш дека ја кажувам вистината.
И ќе го кажам истото пред Конзисторскиот суд.
Тука немаш права!
Збесната жена што го сака она што го нема.
Маж ти го уби твојот љубовник, еретикот Азриел.
А го остави детето додека не стана гревот отелотворен.
Јас сум сменета, ти не си, Хју. - Кој е Хју?
Јас сум татко претседател, ќе ми се обраќаш како
"татко претседател" или "Ваша Благодат".
Јасно? - Молам?
На тоа сте му верни?
Не на она горе, не на вистината, туку на власта?
Ме разочаравте, отец Гомез. - Водете ја. -Не смеете.
Се нарекуваш свештеник? Како те гледа Моќникот по ова?
Човек полн со омраза опкружен со мразители што те обожуваат!
Свиња во мантија! - Замолчете ја! -Одвратен си!
Тоа е се што си.
Неразбирлива, емотивна жена.
Зошто да ти верува некој? Едвај знаеш да составиш реченица.
Но каква убавина. Каква вистинска, примамлива убавина.
Сега ќе и го дадам на твојата убавина тоа што отсекогаш и недостигало.
Милост.
Не знам како ни ја украде косата, но не ја зема целата.
Уште имаме доволно за нашата цел.
И кога ќе ти го исечеме демонот,
ќе бидеш куршумот што ќе ја убие Лира Белаква...
и ќе не спасиш сите од гревот.
Однесете ја во подрумот, донесете ми го нејзиниот демон.
Добровечер. Благодарен сум што сте со нас.
Оставете ги сите работи и качете се.
Ќе разбере?
Треба да поминам. - Жал ми е.
Еден од вас не може да помине.
Само еден?
Не, тоа е... -Мора да ги почитуваме правилата. Страдање, но нужно.
Тој не може да помине. -Но тој е јас. - Ако дојдеш, тој мора да остане.
Мислам дека не разбирате. Ако се разделиме, ќе умреме.
Не го сакате тоа?
Тоа не е во ред. Јас не оставам дел од себе, зошто мора таа?
Оставаш. Сигурно ќе оставиш.
Има среќа што може да го гледа и зборува со делот што го остава.
Ти нема да знаеш додека не запловиш, а тогаш, за среќа или за жал,
нема да можеш да направиш ништо.
Но мора да го оставиш тој дел од себе тука.
Правилата се јасни.
Ќе се качиме на скелето. Не плаши се. - Не го слушаш. Нема да дозволи.
Ќе ве забавувам доека минувате.
Може на скелето. Има место за него и секогаш патуваме заедно...
Може да се качи... но скелето ќе остане тука, тогаш.
Така работи? Можам да го повлечам... - Само јас можам.
Жал ми е.
Не смееме да се раздвоиме. Не смееме.
Пан! Не! Пан!
Ризикуваш се... - Кога ќе го види пак?
Никогаш.
Назад ќе се вратиме по истиот пат?
Сум пренел милиони. Никој не се вратил.
Ќе се вратиме. Не ја знаете ни Лира ни мене, но ќе најдеме начин.
Друг начин. Затоа бидете добар, скелару.
Нека си го земе демонот.
Тоа не е правило што може да се прекрши.
Тоа е закон. Како ова.
Не можам да ја истурам водата нагоре.
Исто како што не можам да го однесам нејзиниот демон.
Ќе мора да направите исклучок.
Што мислиш, колку еони носам луѓе?
Мислиш некој немало веќе да ме повреди да може?
Мислиш луѓето доаѓаат со мене радосно?
Не, се опираат, плачат, поткупуваат, се закануваат, се борат. Не успева.
Сфатив, помага ако си ведар и послушен.
Јас сум и двете.
Ви го предлагам истото и вам.
Жал ми е, навистина.
Но ако доаѓа, мора сама.
Не сакам да те оставам. - Можеме да се вратиме.
Не можам да се откажам. - Можеш. -А Роџер? И Сал?
Немаа шанса да пораснат. - Не се работи за Роџер и Сал.
Роџер е мртов, Сал не постои веќе.
И нема да бидеме Лира и Пан. Ќе ме оставиш сам.
Што ќе правам без тебе? -Но нашите сонови... -Не ги сонував јас.
Туку ти. Не ни сакав да дојдам тука. Ова е твој избор.
Но заедно сме. - Не ако го направиш тоа.
Те молам. Не можам да го предадам Роџер.
Јас сум виновна што е мртов и сега му требам. -И мене ми требаш!
Не сфаќаш?
Каде ќе одам јас? - Ќе те најдам.
Ќе одам во земјата на мртвите, ќе се вратам и ќе те најдам.
Не те оставам.
Не те оставам. Не засекогаш.
Јас и Вил ќе најдеме излез. Ќе одиме кај Азриел.
Стигни некако до таму, но мора да го направам ова.
Тогаш, си решила.
Роџер ти е поважен од мене. - Не оди, те молам.
Нема друг начин. Морам.
Те љубам.
Само... оди си.
Моето срце! Моето...
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС