Одиме!
Господине, кондензаторите се спремни
Добро. Пренесете ги во Понорот.
Облаците се приближуваат. Сега се зависи до Лира.
Пак ако го преживее Ева падот, сите светови ќе бидат ослободени.
Но ако ги контролира Метатрон децата
или нивните демони, иднината е негова, засекогаш.
Цел живот го посветив на науката и на барањето вистина.
Се колнев дека пророштвата се приказни за контрола на лековерните,
а сега не можам
да ја избегнам вистината на пророштвата пред мене.
Успехот на нашиот бунт
зависи од преживувањето на нашата ќерка.
Промена на планот. Не мора да победиме.
Само војската на Метатрон треба да биде подалеку од Лира и Вил
доволно долго за да се соединат со нивните демони,
да избегаат во безбеден свет и да... паднат.
Ќе ти кажам кога ќе расече Ножоносецот.
Духот го сеќава ножот. -Сите цивили ќе одат во бункерот под базата.
Нашите човечки сили ќе бидат поставени околу базата.
Каиса ги бара демоните. Кога ќе ги најде, ќе одам кај нив.
Ќе ги донесеш тука? -Тука? Додека Облачната планина е над нас?
Зградата може да поднесе ангелски сили.
Како можеш да ја знаеш силата на Метатрон?
Подготвен сум за него.
НЕГОВИТЕ ТЕМНИ МАТЕРИЈАЛИ
Можеме во тој свет. Сончево е, убаво мириса.
Не можеме.
Имам идеја. Треба да ги најдеме нашите демони, нели?
Ако исечам пат до Републиката и ако ги најдам,
можеш да одиш во убавиот свет и да се најдеме таму.
Сакаш да ме оставиш? -Не. Само да ти овозможам да одиш таму.
Само што рече дека сакаш.
Дојдовме дотука и уште не разбираш.
Заедно сме во ова.
Не си убедена во планот. Еве.
Ставив кондензатори во Понорот за да собираат Прав.
Едноставен механизам, но кога е активиран детонаторот,
намотките ќе се судрат и ќе има енергетски изблик.
Можеби доволен за да ја наруши целата Облачна планина.
Ќе одам таму и ќе гледам
Метатрон да заврши во Понорот кога ќе му се урне куќата.
И како точно планираш да го направиш тоа?
Со чиста физичка сила.
Ни завидуваат, Мариса. Ангелите.
На нашето тело и крв, на краткиот, но витален живот.
Го немаат тоа. Морам да верувам дека телото е посилно од духот.
Не можеш да бидеш сигурен во тоа.
Знаеш во што сум сигурен отсекогаш?
Дека сум роден да ги сменам световите.
Сега изгледа дека таа судбина припаѓа на некој друг.
На девојчето не сум му дал ништо.
Но можам барем да и дадам малку време.
Би го направил тоа... за неа?
Не само за неа.
Ако успеам да го соборам во Понорот,
ќе го детонираш уредот?
И да го собориш во Понорот...
јасно ти е дека долу не чека само смрт.
Тоа е вечен заборав.
Прашај ме што сакаш.
Осудени сме на пропаст, нели?
И покрај планирањеот на Азриел, не знаеме што не чека.
Ајде! Гледаш толку многу, а не кажуваш многу малку.
Те молам.
Кажи ми како ќе заврши. - Нема потреба.
Веќе си решила.
Толку лесно ми ги читаш мислите?
Твојата љубов за Лира е твоето спасение и твојот пад.
Кога мислиш на неа, те читам како одраз во мирна вода.
Имаш неверојатна моќ
да го потиснуваш најдоброто во себе.
Кога ќе дојде времето, употреби ја.
Метатрон гледа се.
Смртник што не се соочил со својата темнина
е беспомошен како дете пред него.
Тогаш, Азриел не може против него.
Значи, осудени сме на пропаст.
Некои од нас ќе умрат денеска.
Моќникот сака да се плашите од тоа.
Зошто не? Сите сме смртници.
Дали имаме три или триста години,
нашето време на Земјата е ограничено и затоа се туткаме.
Се туткаме под тиранијата на власт што се нарекува Творец,
што ни кажува дека тие што не го слушаат ќе одат во пеколот,
а рајот постои само за оние што го слушаат.
Тоа е лага!
Лага што не спречува да живееме најдобро што можеме.
Денеска е нашата шанса да му кажеме
дека животот ни е е прекрасен и скапоцен
и дека имаме право да ги искусиме без страв од одмазда.
Бидејќи ако не се бориме до крај, ќе изгубиме се.
И затоа денеска некои од вас ќе умрат.
Но благодарејќи на ќерка ми...
благодарејќи на Лира, веќе не мора да се плашиме од таа судбина.
Од денес смртта веќе не е крај, туку пат до нов живот.
Од денес Моќникот нема власт врз нас.
Денеска животот се соочува со смртта и светлина ја осветлува темнината.
Денеска ќе му кажеме дека нашите деца ќе искусат рај,
но ќе го искусат тука, на Земјата.
Денес сме слободни!
Слободни сме!
Дојде Црството небесно.
Ајде да го урнеме.
Мило ми е што не мора да победиме.
Има и предности што не си избраниот.
Спремна си? - Да.
Не може да биде полошо од земјата на мртвите, нели?
Сите се на место.
Тука се.
Јужно, каде што планините се издигаат од висорамнината. -Напад!
Огунве, јави се. Време е. - Оди на јужниот дел. -Примено.
Одиме на гребенот.
Како ќе го најдеме Пан во ова? - Барем сме во истиот свет.
Пан и твојата демонка ќе се чуваат.
Да одиме.
Потребна си. - За Лира?
Метатрон ги пушта демонојадците.
Сите суштества се против нас.
На моја заповед!
Оган!
Дојдете кај мене.
Дојдете.
Го најдов Пантолајмон.
Спушти го ножот!
Ти си Вил, а ти си Лира. - Кој сте вие?
Заповедник Огунве. Дојдов да ве заштитам.
Ќе ве однесам во логорот на Азриел.
Ќе расечам прозорец. - Не! Не користи го сечилото!
Ќе прави што сака.
Ги гледаш ангелите горе? Можат да сетат кога го користиш.
Знаат дека не сте со вашите демони и ќе ги нападнат.
Мораме да одиме, не е безбедно тука. По мене.
Смеете да ми верувате.
Брзо!
Пантајалмон?
Помина многу болка. Но мора да одиш кај Лира, во опасност си.
Не оставија. - Знам.
Не се вратија по вас.
Мора да побрзаме. Ќе ми верувате?
Претворете се во птици.
Татко ми ве прати?
Тишина! Назад!
Му веруваш? Не треба.
Ги користи луѓето. -Само знам дека Азриел се гордее со тебе.
Не. -Го слушнав како го вика твоето име пред целата негова војска.
Не знам зошто би го правел тоа.
Одете, мора да се движиме. Бидете блиску.
Дај ми сила да ги заштитам демоните. Да ги скријам од очите на ангелите.
Дај ми сила да ги заштитам. Да ги скријам од очите на ангелите.
Околу нас се.
Се доближуваат. Таму, брзо.
Брзо! На место!
Светла!
Долу!
Штити одзади!
Кон кулата! Веднаш! Ќе ги задржам!
Бегајте!
Земете оружја и муниција! Веднаш!
Храбар војнику, придружи ми се.
Служи ме.
Нема рај за еретиците. Само темнина и самотија.
Јас сум твојата единствена надеж за спасение.
Кој си ти? Кој е тоа?
Твојот творец. Твојот уништувач.
Само праведните ќе избегнат проклетство.
Еретиците мора да се казнат.
Погуби ги моите пријатели и ќе ти биде простено.
Пружи ми отпор и ќе бидеш проклет.
Јас сум ти единствена надеж за спасение, еретику.
Покажи ми се.
Интересна си ми.
Ти си... необична.
Управуваш со сеништата како да ти се марионети.
Придружи ми се.
Знаеш што да направиш.
Што прави?
Стелмарија? Стелмарија?!
Мариса?
Велик Намеснику, сакам да Ти служам.
Не сакаш да служиш никому освен себеси.
Ти си морална гнасотија.
Не лажи ме.
Го барам само тоа што ни е ускратено.
Што беше ти пред да стекнеш власт?
Не ја пожелуваше страсно?
Јас бев...
човек.
Немилосрден, но грешен.
Не многу поинаков од тебе.
Велат дека духот му завидува на телото.
Зошто би завидувал на слабост?
Телото е ранливо.
Неговата моќ е... сурова.
Телото има свои задоволства.
Убаво ти оди ова, нели?
Не ме чуди што ги убедуваш смртниците.
Зошто ме повика? Излажи ме пак и ќе ти го изгаснам животот како свеќа.
Бев љубопитна.
Сакав да те запознаам.
Тука сум!
Човечката ароганција.
Мислиш можеш да се бориш против Природата?
Дојди тука и докажи дека грешам.
Неспоредливиот лорд Азриел...
што води војна против небесата, но не се соочува со себеси.
Погледни се. Сосема сам.
Што те плаши толку многу?
Гледам. И се лутиш на ќерка ти.
Можеби.
Но не се плашам од тебе!
Тоа е лага.
Соочи се со себе.
Тука си бидејќи те избрав.
Ако посакам, можеш да го надминеш својот човечки облик.
Нема да мора да се омаловажуваш и да се срамиш од својата сила.
Ќе заповедаш со мултиверзумот.
Што ми нудиш? - Бесмртност.
Во минатото ретките избрани стануваа ангели.
Тоа се нема случено со илјадалетија.
Уште од падот на луѓето.
Помисли на Ева. Интересно.
Сакаш да скриеш нешто од мене.
Гледам... приврзаност.
Слабост. Каење.
Срам. Љубов.
Ќерка ти Лира.
Да.
Да, ја љубам Лира.
Ја љубам... и го мразам тоа.
Не сакаш да се помолиш на твојот Творец пред смртта?
Не си Творецот. Не си ни Моќникот.
Само се криеш зад него како што се криеш од мене.
Јас сум во сите работи.
Не можеш да разбереш што сум.
Можам. Ангел си, пред тоа беше човек по име Енох.
Како и да е, само човек си.
Колку лесно крвавиш.
Мислеше ќе ги ослободиш световите.
Но колку побрзо го прифатиш својот неуспех, толку побрзо ќе заврши ова.
Твојата земја на мртвите не постои веќе.
Ако ме убиеш, само ќе ми ја ослободиш душата.
Нема да биде доволно да ме убиеш.
Кога ќе те убијам...
никој нема да се сеќава на тебе.
Блиску сме. Го чувствувам Пан.
Се чувствувам слабо поради неа.
Не сум таква.
Кога ме гледа, гледам само презир.
Почнувам да има потреба од љубов и беспомошна сум.
Сакам да го нема тоа чувство.
Одречи се од него. - Како? -Остави ја.
Сосема си сам. Никому не му значиш.
И значам на Мариса.
Тука е, нели?
Ослободи се. -Како да го направам тоа? Дел е... од мене.
Мариса!
Гледам во твоето срце. Способна си за такво предавство.
Да.
Сум.
- Уште ти значи.
Да знаеш само како те презира.
Се откажува од тебе. - Не, никогаш. Никогаш.
Ја љубам.
Можам да ти ја дадам Лира.
Никогаш не би ме предала.
Можам да ти го дадам Азриел.
Сака да ја заштити.
Не треба да ми го дадеш. Веќе го скршив.
Покажи ми.
Види го.
Знае дека е победен.
Му дојде крајот. - Чекај.
Сакам да ми го види лицето.
Сакам да види што направив.
Мариса, немој...
Останете тука и скријте се. Брзо ќе биде.
Ќе ги донесам Лира и Вил.
Моќникот нареди да се убијат сите еретици!
Моќникот ќе ве казни! Ќе се молите!
Еретици!
Молете му се на Моќникот!
Што се случува?
Војниците се напаѓаат еден со друг.
Серафина. - Вашите демони се во кулата.
Однесете ги во безбеден свет. Ќе ве најдам каде и да сте.
Одете!
Какво е чувството, лорд Азриел?
Детето да се откаже од тебе,
а сега и да те предаде жената што ја љубиш.
Пан!
Пан, доаѓаме!
Сепак дојде.
Вил.
Како можеше да издржиш? Да ме оставиш.
Мариса, немој...
Треба да сме заедно.
Те молам.
Ќе расечам прозорец до безбедно место.
Погледни, Азриел.
Погледни си ја судбината.
Ножоносецот е во овој свет.
Со ќерка ви.
Одете, ќе ве најдеме.
За Лира.
Облакот исчезна.
Сосема.
Војната заврши. - Азриел победил. -Мислам.
Го чувствуваш тоа?
Има некој внатре.
Ќе се обидам да го ослободам.
Мачи! Арија!
Може да одиме сега? Сакам да го видам Пан.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС