Deze kant op. Kom mee.
De condensators zijn gereed, meneer.
Mooi. Laat ze naar de Kloof brengen.
De Nevelberg komt dichterbij. De toekomst hangt nu van Lyra af.
Als Eva nogmaals de zondeval overleeft, bevrijdt ze alle werelden.
Maar als Metraton de kinderen of hun daemons in z'n macht krijgt...
behoort de toekomst aan hem toe.
Ik wijd m'n hele leven al aan wetenschap en waarheidsvinding.
Profetieën beschouwde ik als sprookjes voor goedgelovigen.
Maar nu kan ik niet meer om deze profetische waarheid heen.
Het succes van onze volledige opstand...
hangt dus kennelijk van het leven van onze dochter af.
Andere tactiek. We hoeven dus niet te winnen.
We moeten Metatrons troepen tegenhouden...
tot beide kinderen hun daemon terug hebben...
naar een veilige wereld ontsnappen en vallen.
Ik waarschuw je als de Mesdrager z'n snee maakt.
Spirit kan het lemmet voelen.
Alle burgers schuilen in de bunker.
De menselijke troepen kunnen een ring vormen.
Zodra Kaisa de daemons vindt, ga ik erheen.
Neem je ze mee hierheen? - Hier? Met de Nevelberg boven ons?
Dit gebouw kan engelen weerstaan. - Je weet niet wat Metatron gaat doen.
Ik kan hem aan.
We kunnen die wereld in gaan. De zon schijnt er, het ruikt lekker.
Dat gaat niet.
Ik heb een idee. We moeten toch naar onze daemons?
Als ik naar de Republiek ga om ze te zoeken...
kun jij alvast vooruit naar die fijne wereld.
Wil je bij me weg? - Nee, ik gun je die wereld.
Je zei net dat je daarheen wou.
Na al die tijd snap je het nog niet.
We doen dit samen.
Het is wel duidelijk dat je niets in m'n plan ziet. Hier.
Ik heb condensators in de Kloof geplaatst voor de Stofstroom.
Als de ontsteker afgaat...
wekken de spiralen een schokgolf op.
Die kan krachtig genoeg zijn om de Nevelberg te destabiliseren.
Ik ga erheen.
Ik zal zorgen dat als Metatrons huis instort, hij in de Kloof verdwijnt.
Hoe wou je dat aanpakken, Asriel?
Gewone fysieke kracht.
Ze zijn daarboven jaloers op ons. De Engelen.
Ons vlees, ons bloed, onze korte levens. Dat missen zij.
Ik denk dat vlees de geest overwint. - Daar kun je niet zeker van zijn.
Het enige waar ik ooit zeker van ben geweest...
is dat ik voorbestemd was om de werelden te veranderen.
Maar kennelijk behoort dat lot aan een ander toe.
Ik heb haar niets meegegeven.
Maar ik kan haar wel meer tijd geven.
Zou je dat voor haar overhebben?
Niet alleen voor haar.
Als ik hem naar de Kloof kan lokken, wil jij de bom dan laten afgaan?
Besef wel dat áls het je lukt, je in de Kloof niet alleen de dood vindt.
Maar eeuwige vergetelheid.
Vraag maar wat je wilt.
We zijn verloren. Toch?
Asriel mag dan een plan hebben, we weten niet waar we het tegen opnemen.
Zeg op. Je ziet zo veel en je zegt er zo weinig over.
Alsjeblieft. Zeg me hoe dit afloopt.
Dat hoeft niet. Je besluit staat toch al vast.
Ben ik zo makkelijk te doorgronden?
Je liefde voor Lyra is je redding en je ondergang.
Als je aan haar denkt, zijn je gedachten als een spiegel voor me.
Je beschikt over een bijzondere kracht:
het onderdrukken van je beste eigenschappen.
Gebruik die kracht als het zover is.
Metatron is een ziener.
Wie z'n eigen duistere krachten niet kent, maakt geen kans tegen hem.
Dan legt Asriel het zeker tegen hem af.
Dan zijn we dus echt verloren.
Sommigen van ons zullen vandaag sterven.
De Autoriteit wil dat jullie daar bang voor zijn.
Waarom ook niet? Wij zijn allemaal sterfelijk.
Of we nu drie of driehonderd jaar leven...
onze tijd op Aarde is beperkt, en dus buigen we.
We buigen voor een tiran die zich onze Schepper noemt.
Die ons wijsmaakt dat ongehoorzamen de hel wacht...
en het paradijs alleen bestaat voor de gehoorzamen.
Dat is een leugen die ons ervan weerhoudt om voluit te leven.
Nu hebben we een kans.
Een kans om Hem te vertellen dat ons leven kostbaar is...
en dat we het voluit zouden moeten leven, zonder angst voor vergelding.
Als we niet tot het einde doorvechten, verliezen we alles.
Dus ja, sommigen van jullie zullen vandaag sterven.
Maar dankzij m'n dochter...
dankzij Lyra, hoeven we de dood niet langer te vrezen.
Vanaf nu is de dood niet het einde...
maar een reis die weer naar het leven leidt.
Vanaf vandaag heeft de Autoriteit geen macht meer over ons.
Het leven bevecht vandaag de dood, ons licht schijnt in de duisternis.
Vandaag ziet Hij ons kinderen het paradijs betreden.
Maar dat doen ze hier op Aarde.
Vandaag zijn we vrij.
We zijn vrij.
- We zijn vrij.
Het hemels koninkrijk nadert.
Laten we het ten val brengen.
Gelukkig hoeven we niet te winnen.
Niet de uitverkorene zijn heeft ook voordelen.
Ben je er echt klaar voor? - Ja.
Erger dan het Land van de Doden wordt het niet, toch?
Kies positie allemaal.
Ze zijn er.
Naar het zuiden, waar de bergen beginnen.
Val aan.
Commandant. Het is zo ver. Trek op naar de zuidrand.
Begrepen. We gaan naar de Kloof.
Hoe moeten we Pan vinden?
We zijn in de goede wereld. Pan en jouw daemon zijn vast samen.
Laten we doorlopen.
Ze hebben je nodig. - Voor Lyra?
Metatron laat de daemon-eters los. Hij zet alle wezens tegen ons op.
Op mijn bevel.
Vuren.
Kom naar me toe.
Kom mee.
Ik heb Pantalaimon gevonden.
Leg dat mes neer.
Jij bent Will, en jij Lyra. - En wie bent u?
Commandant Ogunwe. Ik moet jullie beschermen.
Ik breng jullie naar het kamp van Asriel.
Ik maak wel een snee. - Nee. Gebruik dat mes niet.
Dat bepaalt hij zelf wel.
Zie je die engelen? In deze wereld voelen ze het als je het gebruikt.
En dan zullen ze achter jullie daemons aan gaan.
We moeten doorlopen, het is hier niet veilig. Volg mij.
Ik ben te vertrouwen.
Snel nu.
Pantalaimon.
Je hebt zoveel geleden. Maar je moet terug naar Lyra, je loopt gevaar.
Ze lieten ons achter. - Ik weet het.
Maar ze komen jullie halen.
We moeten opschieten. Vertrouw me.
Neem jullie vogelvorm aan.
Heeft m'n vader u gestuurd?
Wees stil. Blijf daar.
Vertrouwt u hem?
Ten onrechte. Hij gebruikt mensen.
Asriel is trots op je. - Welnee.
Ik heb hem je naam horen noemen ten overstaan van z'n eigen troepen.
Ik zou niet weten waarom.
Kom, we moeten door. Blijf bij me in de buurt.
Geef me kracht om de daemons te beschermen. Verberg ze voor de Engel.
Ze zitten overal.
Ze komen dichterbij. Deze kant op, snel nu.
Ga op je plek staan.
Lichten aan.
Naar de grond.
Geef dekking aan de achterhoede.
Ren naar de Toren. Ik hou ze tegen, rennen nu.
Vul wapens en munitie aan. Nu meteen.
Dappere soldaat, sluit je bij me aan.
Dien mij.
Voor ketters is er geen hemel. Alleen duisternis.
Ik ben de enige die jou kan redden.
- Wie ben jij?
Wie is dit? - Je schepper. Je verwoester.
Alleen de rechtvaardigen worden gered. Ketters worden gestraft.
Versla mijn vijanden en ik schenk je vergiffenis.
Vecht tegen mij en je zult verdoemd worden.
Je verwoester.
Alleen ik kan je redden.
Laat jezelf zien.
Je fascineert me.
Je bent ongewoon.
Je commandeert die Schimmen alsof ze je speeltjes zijn.
Sluit je bij me aan.
Je weet wat je te doen staat.
Waar is zij nou mee bezig?
Stelmaria? Stelmaria.
Marisa?
Machtige Regent. Ik wil u graag dienen.
Jij wilt alleen jezelf dienen. Je bent een poel van moreel verderf.
Lieg me niet voor.
We zoeken alleen datgene wat ons onthouden wordt.
Wie was u, voordat u macht had? U verlangde daar toch ook naar?
Ik was...
een mens.
Meedogenloos maar feilbaar. Ik had wel iets van jou weg.
Geest zou vlees benijden, zeggen ze.
Waarom zou ik zwakte benijden? Vlees is kwetsbaar.
De kracht van vlees is primitief.
Vlees kent z'n geneugtes. - Hier ben je goed in, hè?
Geen wonder dat sterfelijke mannen erin trappen.
Waarom riep je me? Nog één leugen en je gaat uit als een nachtkaars.
Ik was benieuwd.
Ik wilde u ontmoeten.
Ik ben hier.
De mens is zo arrogant.
Wou je het tegen de natuur opnemen?
Kom dan maar hier en bewijs dat ik ongelijk heb.
De onvergelijkbare Lord Asriel.
Hij voert oorlog tegen de hemel maar durft zichzelf niet te kennen.
Daar sta je dan, moederziel alleen.
Wat jaagt je toch zoveel angst aan?
Juist ja. Je bent jaloers op je eigen dochter.
Misschien wel. Maar ik ben niet bang voor je.
Dat lieg je.
Aanschouw jezelf.
Je bent hier omdat ik jou heb uitverkoren.
Ik zou je van je menselijke vorm kunnen bevrijden.
Dan word je nooit meer berispt om je kracht.
Dan zou jij het multiversum kunnen regeren.
Wat bied je me? - Onsterfelijkheid.
In het verleden zijn een paar uitverkorenen Engelen geworden.
Dat is duizenden jaren geleden. De zondeval.
Je dacht aan Eva. Interessant.
Je probeert iets voor me te verbergen.
Ik zie verbondenheid. Een zwakke plek.
Spijt.
Schaamte. Liefde.
Je dochter, Lyra.
Ja.
Ja. Ik hou inderdaad van Lyra.
Ik hou van haar. En ik haat dat gevoel.
Wil je niet buigen voor je Schepper voor je sterft?
Jij bent de Schepper niet. Je bent zelfs de Autoriteit niet.
Je verschuilt je achter hem, en nu ook achter mij.
Ik zit in alle dingen.
Mijn wezen gaat jouw begrip te boven.
Nee, je bent een engel.
Eerder was je Enoch, een mens. Je bent gewoon een persoon.
Wat bloed jij snel.
Jij zou de werelden wel even gaan bevrijden.
Hoe eerder je aanvaardt dat je faalt, hoe eerder dit voorbij is.
Je Land van de Doden bestaat niet meer.
Als je mij doodt, bevrijd je slechts m'n ziel.
Mij vermoorden volstaat niet.
Als ik je dood, zal geen mens zich jou nog herinneren.
We komen dichterbij. Ik voel Pan.
Door haar voel ik me zwak.
Zo ben ik niet.
Als ze naar me kijkt, zie ik alleen minachting.
Dan word ik afhankelijk en hulpeloos.
Dat gevoel moet weggaan. - Laat het los.
Hoe dan? - Laat haar los.
Je bent moederziel alleen. Niemand geeft om jou.
Marisa wel.
Ze is hier ook, toch? - Bevrijd jezelf.
Hoe dan? Ze is een onderdeel van mij.
Marisa.
Ik doorzie je. Je bent tot een groot verraad in staat.
Marisa.
Ja.
Dat klopt.
- Je geeft nog altijd om haar.
Je moest eens weten hoezeer ze je veracht.
Ze laat je gaan. - Nee. Dat zou ze nooit doen.
Ik hou van haar.
Ik kan je Lyra bezorgen.
Ze zou me nooit verraden.
Ik kan je Asriel bezorgen.
Hij wil haar beschermen.
Je hoeft hem niet te bezorgen. Ik heb hem al gebroken.
Laat maar zien.
Kijk hem nou toch.
Hij beseft dat hij verslagen is.
Het is gedaan met hem. - Wacht.
Ik wil dat hij me aankijkt.
Hij moet zien wat ik gedaan heb.
Nee, Marisa.
Hou jullie hier zolang schuil. Ik stuur Lyra en Will op jullie af.
De Autoriteit eist de dood van alle zondige ketters.
De Autoriteit zal jullie straffen. Op jullie knieën, ketters.
Bid tot de Autoriteit.
Wat gebeurt er? - Die soldaten vallen elkaar aan.
Jullie daemons zijn in de Toren. Breng ze naar een veiliger wereld.
Ga nu.
Hoe voelt het nu, Lord Asriel?
Verstoten door je kind, verraden door de vrouw van wie je houdt.
Pan.
We komen eraan, Pan.
Je bent dus toch gekomen.
Will.
Hoe kon je het verdragen om me achter te laten?
Niet doen, Marisa.
We zouden samen moeten zijn.
Toe nou. - Ik snij ons naar een veilige plek.
Kijk nou toch, Asriel. Zie je lot onder ogen.
De Messendrager is in deze wereld.
Hij is samen met jullie dochter.
Wegwezen. We vinden jullie wel.
Voor Lyra.
De wolk is weg.
Alles is weg.
De oorlog is voorbij. - Asriel heeft gewonnen.
Volgens mij wel, ja.
Fijn je te zien.
Voel je dat?
Er zit iemand in.
Misschien kan ik hem bevrijden.
Machi. Aria.
Kunnen we hier weg? Ik wil naar Pan.
Vertaling: Karen Lagendijk Iyuno