W poprzednich odcinkach...
Wraca tu.
- Czemu wróciłaś? - Nie mamy jedzenia.
Widziałaś ją?
Nie. Chodzi o to morderstwo?
Ktoś widział ją z tobą u Jerry'ego.
Miałabym ci nie powiedzieć?
Jest niebezpieczna. Znajdę ją.
Hej! Stój!
Widziałem ją. Miałem rację.
Przyjedź tu. Złapiemy ją.
Wiem, co ci zrobiła.
Chcesz ją znowu zobaczyć? Powiedz, co się tam dzieje.
Rządowy statek jest w Zatoce Bristolskiej.
Trawler ma zacząć je wyławiać.
Ani kroku!
- Co tu się dzieje, do diabła? - Przyłapałam ją w dokach.
Chciała sobie popływać nago.
Prosiłam, żeby nie stawiała oporu.
Chyba cię nie posłuchała.
Musiała wziąć coś mocnego.
Może pomoże nam odnaleźć tę drugą.
GWIAZDA POLARNA
Musimy się pospieszyć.
Jest 160 kilometrów od brzegu.
Masz jakiś plan?
Jak chcesz ją złapać?
- Mam przynętę, pamiętasz? - To nie będzie takie łatwe.
Decker powiedział, że marynarka też ma na nie oko.
Wypłynęli i znają ich położenie.
Sukinsyny.
- Mówili gdzie? - Maddie próbuje się dowiedzieć.
Próbuje rozgryźć, gdzie popłyną.
W końcu.
Nie zostawiłem Janine w łóżku,
żeby uganiać się za narybkiem, prawda?
Właśnie tak.
Rządowy statek już tam jest i próbuje ją złapać.
Znowu. Musimy być od nich szybsi.
Chcesz zaleźć za skórę marynarce.
Na pokładzie jest z 50 komandosów.
Nawet nas nie zauważą, ukryjemy się.
Wszędzie rozrzucą swoje sieci.
Poczekamy, przetniemy sieci
i uratujemy syreny, zanim wciągną je na pokład.
Jak lwy morskie...
Pogrywały z nami tak samo.
Krążyły i kradły nasz połów.
- Jesteśmy lwami morskimi. - Tak.
- Musimy tylko przekonać twojego ojca. - Nie mamy czasu.
- Jeżeli twój tata się dowie... - To moja decyzja.
W porządku?
Waleczna jesteś.
Mam nadzieję, że się uspokoiłaś.
Zgadzając się na rozmowę ze mną,
zrzekłaś się prawa do odbycia jej w obecności prawnika.
Chcę wrócić do domu.
Odpowiedz na moje pytania, a może ci to umożliwimy.
Zacznijmy od początku. Poznajesz go?
Tak.
A jego?
Też.
- Co się stało? - Wsiadłam do samochodu.
A potem?
Samochód zaczął jechać.
Czy Donnie sprzedał ci narkotyki?
Wiem, że cię napadł.
Jesteśmy pewni, że to nie był jego pierwszy raz.
Ale jeżeli chcesz stąd wyjść, musisz mi o wszystkim opowiedzieć.
Kto zabił Donniego?
Ryn.
Kim jest Ryn?
Ja jestem Ryn.
To duży facet, a ty jesteś filigranowa.
Czy ktoś ci pomógł?
POSZUKIWANA
Rozumiem, że chcesz chronić swoich bliskich.
Czasem jest to niemożliwe. Nie kosztem innych.
Narkotyki to jedno, ale morderstwo...
Zapytam raz jeszcze. Kto ci pomógł?
Ben i Maddie.
Co? Co powiedziałaś?
Ben i Maddie.
Moja Maddie? Maddie Bishop?
Dzięki, Nick.
Rozmawiałem z Nickiem.
Opisał trawler, zauważył go po drodze.
- Masz długopis? - Tak. Daj mi go.
Statek marynarki nazywa się "Cortez".
Kurs 48 stopni, 49,268 minut na zachód.
Jesteś cudowna. Dziękuję.
Nie wiesz, co tam znajdziecie.
Nie mamy wyjścia.
Nie powstrzymam ich bez Xandera i jego łodzi.
A co, jeśli złapie jedną z nich?
Przynajmniej ja tam będę.
Może uda mi się go przekonać, żeby na nie nie polował.
- Bądź ostrożny. - Jak zawsze.
- Kryzys w fokarium? - Co tutaj robisz?
- Z tatą wszystko w porządku? - Nic mu nie jest.
Przysłał mnie po ciebie. Mam zabrać cię na komendę.
Co? Dlaczego?
Niech on ci powie.
Powiedz mu, że teraz nie mogę. Pomagam Benowi.
Wyraził się dość jasno, że to nie podlega dyskusji.
MOTEL SYRENIA PIEŚŃ
- Dlaczego to robisz? - Co masz na myśli?
Nie wiem.
Nagle biolog morski chce polować na syreny.
Xander ci uwierzył, my nie musimy.
Myśl sobie, co chcesz.
Xander poprosił mnie o pomoc, więc mu pomagam.
Przepraszam.
Gdzie jesteśmy?
Morze jest wzburzone, będzie kołysać.
Za godzinę będziemy w zasięgu.
Zrozumiano.
Muszę przyznać, że ci to pasuje.
Co się dzieje? Dlaczego wypłynęliśmy?
- To był mój pomysł. - Widziałem ją, tato.
Naprawdę.
Wróciła do morza. Wiemy, gdzie może być.
Wiemy, gdzie jest ich więcej.
Przesuń się.
Tato, wszystko jest w porządku.
Zawracamy.
Naprawdę myśleliście, że możecie ukraść moją łódź, żeby złowić syrenę?
Do niego to nawet podobne.
Ale po tobie spodziewałem się więcej roztropności.
To nie my jesteśmy złodziejami, tylko rząd.
Już raz nas okradli.
Myślisz, że to przypadek,
że nie nałożyli kar za zbyt duże połowy?
To wina twojego ojca.
Wykorzystali go tak, jak ciebie.
Nikt mnie nie wykorzystał. Dużo na tym zarobiliśmy.
Tak, a w międzyczasie pomagamy im
w przygotowaniach na prawdziwe łowy.
Wojsko wypłynęło
na statku Cortez. Panoszą się po twoich wodach.
A ty możesz przymknąć na to oko, jak wszyscy,
albo coś z tym zrobić.
Dziękuję.
Ponoć akwaria ze słoną wodą nie potrzebują filtra.
Kłamcy. Z dnia na dzień coraz bardziej się brudzi.
Ściągnąłeś mnie tu, żebym pomogła ci z akwarium?
Nie marnowałbym twojego czasu na coś takiego.
Muszę cię o coś zapytać.
Pamiętasz o naszej obietnicy?
Miałaś dziesięć lat. Twoja mama prawie przedawkowała.
A ja nie chciałem, żebyś się dowiedziała.
Zabrałem cię na shake'a do ulubionej knajpy.
Nawet wtedy wiedziałaś, że coś ukrywam.
Wtedy sobie coś obiecaliśmy.
Niezależnie od wszystkiego nigdy się nie okłamiemy.
Złamałaś tę obietnicę.
Powiedz mi dlaczego.
Czuję się jak nowicjusz.
Dla ciebie to tylko tymczasowe.
Niedługo się to zmieni.
To miała być moja szansa!
Wziąć łódź, żeby udowodnić sobie,
że mogę sam to zrobić.
Ten sukinkot zawsze ma ostatnie słowo.
Nie tylko ty pracujesz dla swojego ojca.
Ja próbuję sprostać wymaganiom faceta, na którym polega całe miasteczko.
Dzięki, że stanąłeś po mojej stronie.
Nie ma sprawy.
OSIĄGNIĘTO WSPÓŁRZĘDNE
No i proszę. Czas złowić syrenę.
Do roboty.
Jesteśmy prawie na miejscu. Miejcie oczy otwarte.
Kiedy znajdziemy się w ich kilwaterze, weźcie się za ich sieci.
- Radar nic nie pokazuje. - To przez mgłę.
Powinniśmy już coś widzieć.
Co to, do diabła?
- Tato! - Odpalaj!
- Pierwszy silnik! - Sterburta.
Nici z zaskoczenia.
Dlaczego jest tak ciemno?
Równie dobrze możemy się przywitać.
Oczy otwarte.
Bądźcie czujni!
- Spójrz. Tam jest krew. - Gdzie są wszyscy?
- Może to czas na obiad? - Tylko kto je kogo?
Sprawdźcie w środku.
Halo? Jest tam kto?
Dużo tu krwi.
Pusto.
Pewnie chcieli w nie złapać syreny.
Kawa jest wciąż ciepła.
- Do czego tu doszło? - Do niczego dobrego.
Tak.
Przyjeżdżaj do jednostki, natychmiast.
Po co? Przecież prowadzę śledztwo...
Koniec z nim. Straciliśmy kontakt ze statkiem.
Ile minęło od ostatniego przekazu?
Brak odpowiedzi od 1.00.
Wysyłam do nich oddział. Chcę, żebyś tu był, kiedy wrócą.
Znalazłeś coś?
Nic. Rozpłynęli się w powietrzu.
Ale jak?
Co do cholery?
Chłopaki?
Musimy stąd uciekać! Musimy uciekać z łodzi!
Chris, zostaw to!
Zabieram nas stąd!
Mam przyznać się do czegoś, o czym nie mam pojęcia.
Chciałem dać ci szansę, żebyś mogła powiedzieć mi prawdę.
Ostatnimi czasy stronisz od prawdy.
- Ryn mi opowie. - Skąd...
Marissa przyprowadziła ją kilka godzin temu.
Przyznała się do zamordowania Donniego Price'a.
Wsypała ciebie i Bena.
O Boże.
Jak się w to wplątałaś?
Pojawiła się miesiąc temu. Ben ją znalazł.
- Ben cię w to wciagnął? - To nie tak.
Ryn była ranna, szukała pomocy.
Pomogliśmy jej. To nie jest przestępstwo.
Powinnaś mi o tym powiedzieć, jak tylko się dowiedziałaś.
- To bardziej skomplikowane. - Nie wydaje mi się.
Widzisz, ona jest pokręcona. Chcesz jej pomóc, rozumiem to.
Ale sprawa jest znacznie poważniejsza.
Ona chroni kogoś bardzo niebezpiecznego.
Muszę wiedzieć kogo.
- Donnę. - Donnę?
- To jej siostra. - Gdzie ją znajdę?
Nie wiem.
Dowiem się, jeśli pozwolisz mi porozmawiać z Ryn.
Żebyście mogły ustalić wspólną wersję wydarzeń? Zapomnij.
Tato, ona porozmawia tylko ze mną.
Dlaczego?
Bo mi ufa.
- Maddie! - Wszystko w porządku?
Tak, wszystko z nią ok.
Mówiłaś, że z tobą porozmawia.
Gdzie jest siostra?
To mój tata, moja rodzina. Możesz mu zaufać.
Siostra powstrzyma złych ludzi na łodzi.
- Ben tam jest. - Ben w niebezpieczeństwie.
O czym ona mówi? Jacy źli ludzie?
- Muszę ostrzec Bena przez radio. - Przed czym?
- W porządku, Ryn. - Powstrzymam siostrę, nim skrzywdzi Bena.
Nigdzie nie pójdziesz!
Uspokój się. Chcę wiedzieć, o co tutaj chodzi!
On nie zrozumie, jeżeli mu nie powiemy.
Czego mi nie powiecie?
Jest powód, dla którego krew z miejsca zbrodni nie była ludzka.
Przysięgam, jeżeli znowu jarasz to...
Jak byłam dzieckiem, opowiadałeś mi mity o Hajdzie, pamiętasz?
O zmiennokształtnych, którzy mogli przybierać postać zwierząt.
- To tylko opowieści. - Nie.
Tato, nie możemy zawrócić.
Widziałeś tę łódź. Nie narażę swojej załogi.
Jak schwytamy chociaż jedną, nasze problemy się skończą.
- Jakie niby masz problemy? - Takie jak ty.
Słuchasz rozkazów, zamiast je wydawać. W imię czego?
Żeby zarobić grosze na naprawę łodzi i znowu wypłynąć?
Dość tego. Nie szanujesz mnie, łodzi ani załogi.
Gdybyś szanował, zamknąłbyś się.
Cholera.
Sprawdzimy z Xanderem nadbrzeże.
Jasne, my zostaniemy tutaj.
Nie dajcie się.
Nie ma prądu.
Tato, dlaczego byłeś dzisiaj na łodzi?
- Z twoją mamą... - Co?
Mamy teraz trudny okres.
Spałem na łodzi.
Nie wiedziałem.
Teraz już wiesz.
Jeżeli uważasz, że dbam tylko o tę łódź,
to dlatego, że nic mi więcej nie zostało.
Słyszycie to?
Nic nie słyszę.
Cholera!
To słyszałem.
Nic nie widzę.
Nic tam nie ma!
Kryć się!
Xan, odpal akumulator!
Co to jest, do cholery?
Włócznia! Była wbita w łódź!
- Wchodź na górę. - Nie zostawię cię tutaj samego.
Dam sobie radę, idź!
Cholera!
- Zaatakuj go! - Próbuję!
Co to było?
Pójdziemy za nim, wy zostańcie tutaj!
Chodź, Ben! Uwięzimy go w ładowni!
Nie martw się.
- Hej... - Co się dzieje, Maddie?
- W czym ma to pomóc? - Patrz.
Ryn, musimy mu pokazać.
Spokojnie.
Musiał się tam schować.
Jest za ciemno, nic nie widzę!
- Gdzie on jest, do diabła? - Nie wiem.
Tędy.
Co robisz, Chris? Zatrzymaj się! Co się dzieje?
Ben!
Odsuń się! Chris, zejdź z linii strzału!
Chris!
Zamknijmy go w ładowni.
Przesuń się!
Mam go na celowniku! Odsuń się!
Zatrzymaj się!
Proszę!
- Masz go? - Tak! Idziemy!
Chris!
Chris, daj spokój, proszę!
- Puść mnie! - Poczekaj!
Puszczaj mnie!
Zostań tu!
Silniki ruszyły, ale wciąż nabieramy wody.
Połatajcie łódź, zabieram nas do domu.
Ruszajmy!
Wciąż chcesz złapać jedną z nich?
Już złapałem.
Xan!
O nie.
Xander, poczekaj.
Ja sprawdzę tu, a ty tam.
Znasz się w ogóle na spawaniu?
Jak się nie zamkniesz, to ci twarz zespawam.
Xan!
Tato!
Xander!
Zabierzemy cię do szpitala! Wracamy do miasta!
- Weźmy to... - Poczekaj chwilę, wytrzymaj.
Zabierz nas do domu. Teraz!
Cholera jasna.
- Daj mi apteczkę. - Ok.
Nie dotrwam do powrotu.
Nie mów tak.
Przepraszam.
To moja wina. Nie powinienem brać łodzi.
Nie powinienem prosić, żebyś został.
Nie zawiedź swojej rodziny.
Byłem surowym ojcem.
Chciałem cię przygotować.
Zrobić kapitanem.
Nie w ten sposób, tato. Nie chcę.
Nie w ten sposób.
Łódź jest twoja.
Twoja.
Ona...
Tato.
Proszę, tato.
Zadzwońmy do Straży Przybrzeżnej i wszystko im wyjaśnijmy.
Tego nie da się wyjaśnić.
Znowu mnie zamkną w szpitalu, tym razem w pokoju bez klamek.
Musimy coś zrobić. Musimy komuś powiedzieć.
Uważasz, że ktoś nam uwierzy, że Aquaman
wskoczył na pokład i dźgnął kapitana?
Pomyślą, że zrobił to któryś z nas.
Xander, posłuchaj.
Sean próbował rozsupłać linę, w którą się zaplątał.
Nie zdążył wyciągnąć noża, wypadł za burtę.
Prąd go porwał.
- To był wypadek. - Tak.
Zaginął na morzu.
Ok.
Zadzwoniłam do Straży.
Nie zaobserwowali nic dziwnego na morzu.
Dzięki.
Czy ktoś z hrabstwa po nią przyjechał?
- Puściłem podejrzaną. - Co?
- Miała solidne alibi. - Ale złapaliśmy ją.
Z całym szacunkiem, nie wierzy chyba pan...
W trakcie morderstwa była z Maddie.
Jeżeli nazywasz moją córkę kłamcą...
Oczywiście, że nie.
Ben, zgłoś się.
Zgłoś się.
- Maddie. - Słyszę cię.
Jestem z Ryn, jest cała. A co z tobą?
Tak.
Wracamy.
Do zobaczenia.
Przepraszam. Przeze mnie masz kłopoty.
Z ojcem.
To moja wina.
Obiecaliśmy coś sobie.
A obietnic się nie łamie.
- Nikt nie ocalał. - Nikogo nie odnaleziono.
Nie doceniliśmy ich.
To był skoordynowany atak.
Jeżeli szybko nad tym nie zapanujemy,
kto wie, ilu ludzi przez nas zginie.
Przez ciebie.
Wiedziałeś, że do tego dojdzie.
Dlatego zadzwoniłeś, żeby odwołać akcję.
My ich doceniliśmy. Pan nie.
- Hej. - Cześć.
Przykro mi.
Wiem.
Przetłumaczone przez: Małgorzata Banaszak