W poprzednich odcinkach...
To moja wina.
Ja naraziłem Gwiazdę Polarną.
Zaatakowali nas.
Chcieli nas pozabijać.
Miej oko na Xandera.
Kiepsko wygląda.
Gdyby się dowiedział, że Ryn jest jedną z nich...
Przykro mi.
- Co? - Zabili ci ojca.
Cały czas mnie okłamywałeś?
Mity o Hajdzie, pamiętasz?
O zmiennokształtnych, którzy mogli przybierać postać zwierząt.
Znasz mity o pieśni syren, prawda?
To wbija się do głowy.
Zaśpiewasz mi jeszcze raz?
Na co szczekasz?
Od kiedy to jest plaża nudystów?
GWIAZDA POLARNA
Zjesz?
Ryn...
Tak ma na imię?
Co z nią?
Wie, gdzie go znajdę?
- Zabójcę ojca. - Raczej nie.
Na pewno wie, gdzie może być.
Wiem, co czujesz,
ale ściganie go źle się skończy.
Widziałeś, co potrafią.
Poradzisz sobie.
Rekin...
poluje, żeby jeść.
Oni nas zaatakowali.
To była cholerna zemsta.
Ryn się zmieniła. Czyli pozostali też mogą.
To dlaczego nie może nam pomóc?
W czym? W wyrżnięciu ich?
Dokąd idziesz?
Muszę wziąć coś od mamy.
Nie martw się. Dam radę.
Cześć.
Gdzie Maddie?
Została z Xanderem,
żeby nic mu się nie stało.
Dobrze się czuje?
Nie wiem.
Wiele przeszedł.
Przykro mi.
Mnie też.
A Ben dobrze się czuje?
Tak, dobrze.
Jak stypa?
Ciężko, ale pozytywnie.
- Wszyscy są w szoku. - Co z Xanderem?
Po to tu przyszłam.
Martwię się o niego.
Xander?
Co tu robisz?
Nic. Szukałem kurtki ojca.
Możesz to zanieść Helen?
Zostało mnóstwo naczyń.
To kiepski moment.
Dla mnie też nie najlepszy.
No dobrze.
Wybacz.
Po co wróciłaś?
- Ryn. - Kim oni są?
Wiem, co zaszło na łodzi.
Byłaś tam? Zabiłaś go?
Seana?
Był mi bliski.
Zabierzemy Ryn do domu.
Myślałam, że zabijacie, by przetrwać.
Ale ta agresja, knucie, zemsta...
Sporo cech ludzkich.
Jesteśmy jej rodziną.
Musi wrócić.
A jeśli nie zechce?
Przywiązała się do tych ludzi.
Gdzie jest Ryn?
Nie wiem.
Pomóż mi.
Ben.
Moja siostra wróciła?
Tak.
Z dwojgiem innych.
Chcą, żebym wróciła.
A ty czego chcesz?
Chcę mieć wybór,
kiedy wyjdę na ląd, a kiedy będę w wodzie.
Tak im powiemy.
Może nie obchodzi ich,
czego chcę.
Obchodzi.
Będzie źle.
Nie posłuchają.
Będą krzywdzić ludzi, dopóki nie wrócę.
Przekonamy ich.
Jeśli wolisz zostać,
to tylko twoja decyzja.
Lepiej odejdę.
Tych dwoje z siostrą...
Znam ich.
Są silni.
To łowcy. Nie odpuszczą.
- Są groźni. - Nie musi tak być.
Możemy to zmienić.
Nie możesz tam wrócić.
Potrzebuję cię tu.
Wiem, gdzie będzie mnie szukać.
Pójdziemy tam,
zanim skrzywdzą więcej ludzi.
- Widzimy się w domu. - Pewnie.
W czym mogę pomóc?
Byliśmy na plaży.
Nudyści zabrali nam ubrania.
Nudyści?
Agresywni. Jeden przewrócił moją żonę.
Było ich troje?
Nie byli stąd, słabo znali angielski.
To pewnie Europejczycy. Tam jest masa nudystów.
Wrócę z tobą do domu.
Tak.
Powiedziała, że wróci.
Wszyscy odejdziecie, tak?
Proszę.
Powiedz mi, co się dzieje.
Nie chcą mnie zabrać.
Chcą zabić.
Nie!
Jesteśmy rodziną.
Ja to wy.
Rodzina.
Tak.
Tacy sami.
Mnie też musicie zabić.
Padnij!
Biegiem.
- Jesteś cała? - Tak.
Siostra też?
Helen mi pokazała.
Powiedzieli,
że chcą, byś wróciła.
I tyle.
Nie mieli zabić.
Wiem.
Dlaczego nie możesz wrócić?
Czemu chcą cię zabić?
Zbyt długo przebywałam z ludźmi.
I co z tego?
Jedna z nas już odeszła do człowieka.
Dawno temu.
Zamieszkała z nim.
Mieli młode.
- Dziecko? - Tak.
Było odmieńcem.
Zabrał je do lasu.
Zabił dziecko.
Ona wróciła do wody.
Rozzłościł się.
Oszalał.
Zebrał ludzi, zabijali nas.
Wielu zginęło.
Morze poczerwieniało od krwi.
Helen to opowiadała.
Legenda nie wspomina o dziecku.
To nie legenda.
To prawda.
Pytałeś, czemu mnie nie chcą.
Zbliżyłam się do ludzi.
Pokażemy im, że twoja obecność tutaj pomoże im w oceanie.
Nie zaufają nam.
Boją się, że to znów tak się skończy.
Chcą mojej śmierci, bo tylko tak mogą przetrwać.
Nie jesteśmy tacy.
W wodzie troszczymy się o siebie.
Ale teraz
boją się mnie.
Już dobrze.
- Maddie. - Jest ich więcej.
Właśnie im uciekliśmy.
Chcą zabić Ryn.
Donnę również.
- Ukryj je gdzieś. - Gdzie?
Nie wiem. Daleko stąd.
Co wtedy?
Oni nadal tu są.
Będą zabijać ludzi, zniszczą miasto.
Są niebezpieczni. To oni zabili Seana.
Musimy ochronić Ryn.
Za wszelką cenę.
Jest ze mną ojciec. Pogadam z nim.
Potrzebujemy pomocy policji.
Zaczekajcie.
Nikt nikogo nie skrzywdzi.
- Wejdź. - Cześć.
Mama prosiła, żebym to zwrócił.
Dziękuję ci,
że tak się o nią troszczysz.
Twojego ojca spotkał straszny los.
Tak.
To dobre określenie.
To musiał być przerażający widok.
Wiesz, co się stało?
Owszem.
Chcesz mi coś powiedzieć?
Powiedzieli,
że przyszli po Ryn.
Musisz chronić siebie i matkę.
Są tutaj?
Dzień dobry.
Odda mi pan piłkę?
Dziękuję.
- Dokąd idziesz? - Zajmę się nimi.
Nie będą się panoszyć.
Pamiętaj, jak było z Ryn.
- Są silni. - A ja mam ludzi.
Co z nimi zrobisz?
Zastanowię się.
Policjanci nie mogą się dowiedzieć, czym oni są.
Nie muszą. Mamy problemy z narkotykami.
Wezmą ich za ćpunów.
Pojawią się pytania. Nie mogą tu zostać.
Coś wymyślę.
- Słucham. - Dzień dobry.
- Mówi Elaine Pownall. - Dzień dobry.
Pomógł mi pan z terapią,
a ja nie zdążyłam się odwdzięczyć.
Żaden problem.
Jeśli poda mi pan adres, z chęcią coś panu wyślę.
Nie trzeba.
Powinnam była zrobić to dawno.
- Wszystko przez ten pogrzeb. - Pogrzeb?
Zmarł Sean McClure, rybak.
Miał straszny wypadek.
Doktorze?
Kiedy to się stało?
Tydzień temu.
W noc naszej zbiórki.
Muszę kończyć.
Halo?
Za długo czekamy.
Musimy coś wymyślić.
Już dobrze.
Ben to miłość.
- Miłość? - Tak.
Głowy nisko.
Ben.
Wejdź.
Co ty tu robisz po ciemku?
- Cześć. - Witaj.
Ty...
Ta pielęgniarka.
- To siostra Ryn. - No co ty.
Byłaś na łodzi.
Wiesz, gdzie go znajdę?
Zabójcę mojego ojca.
- Przestań. - Jest tutaj.
Chce nas zabić.
- Xander. - Dorwę go.
I załatwię.
- Opuść broń. - Daj spokój.
Chcę dopaść zabójcę taty.
Obchodzi cię to?
- Oczywiście. - Może tak trzeba.
Posłuchać go.
Może to jedyne wyjście.
Tak.
Jesteś pewna?
Pomożemy ci.
Wchodzisz w to?
Tak.
Chcemy tego samego.
Musimy wszystkich ochronić.
To na co czekamy?
Jednostka 244.
Widzę podejrzanych.
Proszę o wsparcie.
Róg Spring Street i Bay View.
W pobliżu jest jeszcze jedna poszukiwana, niebezpieczna.
- Nie ruszać jej bez wsparcia. - Jak wygląda?
Kobieta, 170 centymetrów.
Ciemne włosy.
Tato?
Wiozę samca. Zaraz będę.
Maddie?
Mój tata złapał samca.
Gdzie?
Przy stoczni na Spring Street.
Wiezie go na komisariat.
- Dale go dopadł. - Gdzie jest?
Jest z tobą Xander?
Tak.
Co on tam robi?
Szukaliśmy ich. Jest z nami Ryn i Donna.
Xander jest niebezpieczny.
Musimy znaleźć tę drugą.
Wracajcie, niech policja się tym zajmie.
Już jej szukam.
Wracaj do domu!
Muszę kończyć.
Była przy stoczni na Spring Street.
Chcę dopaść jego, a nie ją.
Najpierw znajdźmy ją.
Jego już złapali. Wiemy, gdzie jest.
Obyś miał rację.
Zabijemy ich...
A ty zostaniesz na lądzie.
Z Benem.
I Maddie.
Uspokój się!
Spokój!
Opanuj się!
Uspokój się!
Mówi szeryf Bishop, podejrzany zbiegł.
Ścigam go pieszo. Przyślijcie wsparcie.
Bez odbioru.
Żałuję, że wpadła nam w sieć.
Nie doszłoby do tego.
Tata nadal by żył.
Załatwmy tych dwoje.
Wszystko wróci do normy.
Do normy.
Co teraz jest normą?
Ty i ta twoja syrenka?
Życie jak w bajce?
To nie jest normalne.
Cholera.
Jest.
Nie musimy walczyć.
Nie chcę cię skrzywdzić, a ty mnie.
Wróć do wody.
Nikt nie zginie.
Rusz się. Zejdź z linii strzału.
Musi ją odsłonić.
Cholera.
Niech to!
Sukinsyn!
Biegiem!
Do wszystkich jednostek.
Kod 10-71. Uliczka na południe od doków.
Ben?
Jadę na miejsce strzelaniny.
Xander.
Co tu robisz?
Słyszałem o twoim ojcu.
Przykro mi.
Chyba szukamy tego samego.
Syreny?
Nie.
To nie syrena.
To zdeformowany waleń.
Syreny nie istnieją.
Zastanów się.
Mogę ci pomóc.
Poszukaj przy dokach.
Ja tu zostanę. Wołaj, jak coś znajdziesz.
Jasne.
Ty i Ben...
Obu wam odwaliło na tym punkcie.
To nie ja chodzę nocą po mieście
ze strzelbą.
Pomóż mi go załatwić,
a oddam ci siostrę Ryn.
Co z nią zrobisz?
Szeryfie, na Boga...
Do środka, już!
Musi ci być ciężko, pozostawiając siostrę.
Dla ludzi to równie trudne.
Widzę ją.
Tato!
- Co ci się stało? - Nic mi nie jest.
- Wracaj do domu. - Widziałeś Bena?
Głowa nisko.
Tato!
Jesteś cała?
Mój tata oberwał!
Nic mi nie będzie.
- Zabierzmy go stąd. - Helen się nim zajmie.
Chodźmy.
Połóżcie go tu.
Stań na zdrowej nodze.
Nic mi nie jest, dajcie spokój.
Przyniosę bandaż i środek do odkażania.
Musimy je powstrzymać, nim skrzywdzą kogoś jeszcze.
Dzwoń do Marissy, wszystkie jednostki w pogotowiu.
Jasne.
Zaczekaj.
- Co? - To kiepski pomysł.
Jeśli wezwiemy policję,
wymknie się to nam spod kontroli.
Za późno. Nie mamy wyboru.
A jeśli znajdą Ryn?
Co wtedy?
Poradzimy sobie sami.
- Ochronimy ją. - Nie.
Już za późno.
Co z tobą? Nie potrafisz ocenić sytuacji.
- Nie zależy ci na niej? - Zależy.
Oczywiście.
To ty ją naraziłeś,
zgrywając bohatera z Xanderem.
Odbija ci.
Fakt.
Co ty robisz?
Pomagam Ryn.
Idź tędy.
Chcę tylko pomóc.
Daj mi drugą szansę.
Powiedz mi, czego chcesz.
Odejdź.
Nie!
Teraz słuchasz mnie.
O co chodzi?
To matriarchat.
Ryn została przywódczynią.
Już po wszystkim?
Tak.
Zaczekaj!
Nie ruszaj się.
Nie rób tego. Już po wszystkim.
Nie dla mnie.
- Rzuć broń. - To zwierzęta.
Polujące na ludzi.
To nie wróci życia twojemu ojcu.
Tylko narobisz sobie kłopotów.
Proszę cię.
Przestań!
Nie!
Weźcie ją do mnie, szybko.
Odejdźcie i nigdy nie wracajcie.
Zabieramy Donnę do Helen.
Idziesz z nami?
Zostanę z tatą.
Wpadnę później.
- Maddie... - Dla Ryn.
Idź, potrzebują cię.
Mogę wam pomóc.
Nie teraz. Ona nie chce cię widzieć.
Pańska noga.
- Wyliżę się. - To przez wypadek?
Jeleń wyskoczył mi przed maskę.
Jemu nic nie jest.
Xander spędzi dobę w wytrzeźwiałce.
Nie usłyszy zarzutów?
Za bycie kretynem w żałobie?
Nie.
Boże.
Jak się czuje?
Kiepsko.
A pozostali?
Odesłałam ich.
Do wody.
Powiedzą, że nie żyję.
Gdy wydobrzeje, wróci do domu.
Nie może iść do szpitala.
I tak nie potrafiliby jej pomóc.
Kawy?
Jak się czujesz?
Rany.
Tak mi tu dobrze, że chyba nie wrócę do pracy.
Już to widzę.
Te stworzenia...
Muszą stąd zniknąć.
Wiem.
Mogą się uczyć i ewoluować, tak jak Ryn.
Nie chcę wybierać,
ale jeśli będę musiał, stanę po stronie miasta.
Pogarsza jej się.
Musimy coś zrobić.
Są na to niewielkie szanse,
ale znam kogoś, kto może jej pomóc.
Ktoś, kto ma jej krew.
Komórki macierzyste.
Zadzwonię do niego.
Dobrze.
Zgadzam się.
- Halo? - Mówi Ben.
Potrzebujemy pana.
Przetłumaczone przez: Konrad Szabowicz