PRODUKCJA DISCOVERY
HISTORIA OPARTA NA FAKTACH.
1995 SCHENECTADY, NOWY JORK
- Co zrobimy, David? - Od razu zakładasz, że jest winny?
- Jeśli spojrzeć na dowody... - Nie zakładam.
- Czuję... - Nie zakładam, że jest winny.
Chcę tylko powiedzieć, że dostrzegam podobieństwo
między listem Teda a manifestem.
Ja nie widzę podobieństwa.
Może twoje osobiste odczucia wobec Teda
przeszkadzają w obiektywnej ocenie?
- To pytanie do mnie? - Nie znasz Teda.
Nigdy go nie poznałaś. Nie rozmawiałaś z nim.
Wysłał ci paskudny list. Jest inny.
Ale w każdej rodzinie jest dziwak.
Znam Teda.
Zawsze był dobry.
Był moim bohaterem.
Jeśli masz rację i jest niewinny,
- to nie musi się martwić. - Nieprawda.
Ted prowadzi niecodzienne życie. Jest paranoikiem. Ma strzelbę.
Ludzie w Ruby Ridge też byli niewinni.
A snajper FBI strzelał im w plecy.
Jeśli go niesłusznie oskarżymy...
to byłoby jak...
odebranie życia własnemu bratu. Nie mógłbym z tym żyć.
David...
a jeśli mamy rację?
ADWOKAT
Dlaczego do mnie przyszliście?
Możecie to wysłać. Dam wam adres.
- Cóż... - Tak.
Mam do czynienia ze służbami w schronisku, w którym pracuję.
Kiedy te biedne dzieci dostaną się do systemu, nie sposób ich wyciągnąć.
Jeśli znajdziesz się na radarze, stajesz się celem, szczególnie jeśli
- wiedziesz niekonwencjonalne życie. - Dobrze. Zrobimy tak.
Przekażę to do oddziału specjalnego UNABOM.
Wyjdzie z mojego biura, a wy i brat pozostaniecie anonimowi.
Zastrzegę, że nie zgadzamy się na dystrybucję,
nawet wewnątrz UNABOM. Tylko szczelny łańcuch dowodowy.
Przeprowadzą analizę i przedstawią nam opinię.
Jeśli nie ma podobieństwa, możemy spać spokojnie.
Myślę, że... Tak.
Żeby było jasne, naszym priorytetem jest...
Bezpieczeństwo Teda.
Nawet jeśli jest Unabomberem, dalej jest człowiekiem.
Posiada duszę.
Musimy go chronić.
Drogi Davidzie, jedyną rzeczą, jaką szanowałem, było twoje życie na pustyni.
A teraz zostawisz to wszystko, bo ta kobieta zdecydowała,
że pozwoli na to, byś został jej własnością.
Przypuszczam, że przyswoisz konwencjonalny styl życia klasy średniej,
może nawet zostaniesz księgowym.
Czemu nie sprzedać się całkiem i nie zostać prawnikiem?
Denerwuję się tym tak bardzo, bo zależy mi na tobie.
Wciąż jesteś moim młodszym bratem i jestem wobec ciebie lojalny.
- Halo? - Mówi Tony Bisceglie.
Dostałem odpowiedź z UNABOM. Przeanalizowali list,
ale nie kontynuują śledztwa. To inna maszyna do pisania.
Czyli to nie on?
To nie on. Twój brat jest czysty.
Dziękuję. To nie on.
To nie Ted. Ted Kaczynski to nie Unabomber.
O Boże.
FBI JEDNOSTKA ANALIZ BEHAWIORALNYCH
WOLNOŚĆ REWOLUCJA, NIE REFORMA
Jesteś tu od trzech miesięcy.
Trzy miesiące lunatykowania.
Jednym okiem zerkasz na manifest, a drugim na faks.
Jesteś jak nastolatka czekająca na telefon od byłego.
Rzucił cię.
Pozbieraj się.
Fitz...
możesz tu wiele osiągnąć, ale najpierw musisz zapomnieć o UNABOM.
Byłem kiedyś na twoim miejscu.
Wiem.
Myślisz, że to coś więcej niż sprawa. Ale to tylko sprawa.
Mówię z własnego doświadczenia. Odpuść.
Tak.
Nic. Nic od niego. Tylko tyle masz?
- Odsiałam listy zakupów. - To śmieci. Nic tu nie ma.
Dają milion dolarów nagrody. Wiesz, ile dostajemy śmieci?
FORMULARZ DOWODOWY FBI
NIE WYKAZANO PODOBIEŃSTWA
SĄ WYKASTROWANI, POSKROMIENI I PRZEKSZTAŁCENI W NARZĘDZIA
Skrzykniecie się przeciwko mnie.
- To nie tak. - Masz teraz troje rodziców.
Chcemy się upewnić, że wszyscy mówimy...
...rozpakować.
Moim marzeniem jest...
Wciąż możesz pójść ze mną.
- Hej, murzyn. - Co tam, stara?
Miałeś długi jak cholera list? Widziałam opis, że nie pasuje.
Miałem go właśnie pakować i odesłać do prawnika.
Zła maszyna do pisania. To nie od Unabombera.
SIŁA SPOŁECZEŃSTWA...
...ŻE WYKORZYSTYWANA TECHNOLOGIA...
...NASTĘPUJĄCE ZNACZENIE:
...W WOLNOŚCI...
Ernie?
Załóż słuchawki i odwróć się.
„Zakaz rozpowszechniania”. Nie może stąd wyjść.
- Jeśli szef cię złapie... - Posłuchaj.
Biorę to na siebie. Nic nie widziałeś. Proszę.
O trzeciej ma wrócić do sejfu.
Dziękuję.
Uratuję moją córkę!
Nie próbuj nikogo ratować. Zrozumiałeś?
Zagrozisz w ten sposób wiceprezydentowi i innym.
Wierz mi. Wiemy, co robimy.
Nasi agenci wchodzą na arenę.
Zostań tam, gdzie jesteś. Zrobimy to według zasad.
- Gdzie byłeś? - W kinie.
Mamy list na 23 strony. Z zakazem rozpowszechniania.
Siedzę przy faksie w Analizach Behawioralnych. Jeśli mnie złapią...
Dobrze. Już jadę.
Lecę do pracy. Wrócę przed końcem.
- Dobrze. - Nic wam nie będzie?
- Nie. - Pilnuj go.
SPRAWDŹ STAN PAPIERU
„Ludzie staną się zależni od technologii...”
„Już się zaczyna, ludzie nie potrafią...”
„Rozważmy najpierw rozwiązanie...”
„Opisane przez Londona w Behavior Control.
To rozwiązanie stanowi wygodny przykład”.
„Rozprzestrzenić w wolnej populacji.
Ludzie mogą używać tej technologii...”
„Rozprzestrzenić w wolnej populacji”.
„Postęp nauki spowoduje wymarcie
wolności jednostki. Technologia, wolność, kontrola”.
To on.
Jesteś pewien?
To on. To zarys manifestu.
Te same idee, ta sama kolejność, sposób pisania, idiolekt.
Jest identyczny!
- Jak się nazywa? - To anonimowy prawnik z Waszyngtonu.
Zakaz rozpowszechniania. Zniszcz to.
- Jaki prawnik? - Nie wiem!
- Załatwię to zgodnie z procedurami. - Dowiedz się! Obojętnie jak!
To on! To ten człowiek!
Mężczyzna, który napisał ten list, jest Unabomberem. Słyszysz?
Fitz? Jesteś tam?
- Co się dzieje? - Fitz?
- Czemu zostawiłeś dzieci? - Wyszedłem na chwilę.
- Miałem wrócić. Ile mnie nie było? - Cztery godziny.
Danny płacze w samochodzie.
Idziesz?
Chcesz nam powiedzieć, że znany przeciwnik technologii
ma dwie podobne, ale nie identyczne maszyny do pisania?
Znam wynik badań, ale język tego listu
jest podobny do manifestu.
Czytałem go. Nie zauważyłem.
- Coś mi umknęło? - Masz „analyse” przez „S”
albo „wilfully” z jednym „L”? Jestem szybki.
Nie do końca. Ale ogół...
Myślę, że to dobry trop i powinniśmy go zbadać!
Namierzyć autora, przesłuchać go.
- Chyba nie rozumiesz. - To gwarantowany pozew sądowy.
List, który został jednoznacznie odrzucony przez śledczych.
To gniazdo szerszeni. Po co je kopiesz?
Mówi Francine z księgowości. Mam niekompletny rachunek.
Jedna ze spraw Anthony'ego Biscegliego. Idziesz dziś z nami?
Ja cię kocham, a ty śpisz. Chodź z nami.
Numer 31040. Potrzebuję adresu. Ten Peter Gallagher.
Dzięki, kochana. Do zobaczenia.
Zły ruch, Tabby. Bardzo zły.
- Tabby. - Fitz.
Jesteś pewien co do tego listu?
Całkowicie.
Wszystko, co zrobisz, musi przejść przeze mnie.
Nie rozmawiaj z nikim, zanim nie ustalimy planu.
Przysięgam, że nie będę oddychał bez twojego pozwolenia.
Masz długopis?
Perry Avenue, Schenectady, Nowy Jork, 12301.
Dziękuję.
MÓJ TATA
ŁAPIE ZŁYCH LUDZI.
Sam mogłem to zabrać. Nie musiałaś.
Nie chcę, żebyś wchodził do środka.
Kiedy zamknę tę sprawę,
kiedy go złapię...
Możemy wszystko poskładać i zacząć od początku.
Nawet nie dostrzegasz, że zrobiłeś coś źle.
Co zrobiłeś chłopcom...
Wiesz co?
Poradzimy sobie sami.
Wszystko się nam ułoży.
Ale jeśli nie przestaniesz, nie wiem, jak to się skończy dla ciebie.
Naprawdę nie wiem.
To nie ta sprawa. To ty.
Poza tym częściowe zachmurzenie
w rejonie Albany i wahania temperatury pomiędzy 18 a dziesięcioma stopniami.
W nocy na stacji benzynowej w Schenectady...
Agent specjalny James Fitzgerald. Mogę wejść?
- O co chodzi? - O list. Mogę wejść?
Nie wiem, skąd ma pan moje nazwisko i adres. Proszę stąd odejść.
Przepraszam, ale przeczytałem list
i mężczyzna, który go napisał, jest Unabomberem.
Pan...
Czy to...
Czy to jakiś żart?
- Kim pan jest, do cholery? - Profilerem.
- Zostałem włączony do śledztwa. - Jest pan profilerem?
Pański szef zadzwonił do mojego adwokata, by przekazać, że FBI wykluczyło
- mojego brata z podejrzanych. - To pański brat?
Wynocha z mojej posesji! Zgłosiłem się, zrobiłem, co trzeba, został oczyszczony!
David? To twój brat?
FBI dostało tysiące listów. Matki wydające synów,
żony mężów, bracia wydający braci,
tak jak ty. Myślałeś, że to koniec, a moja obecność to najgorszy koszmar.
Przeczytałem wszystko. Tysiące potencjalnych tropów.
- Zapukałem tylko do jednych drzwi! - Proszę mnie nie dręczyć, wezwę policję!
Tylko do twoich drzwi!
Jako profiler wie pan, że szukają mechanika lotniczego
w wieku 45 lat, niewykształconego. Nie pasuje do tego profilu.
- To nie profil. - Czemu pańscy szefowie
- twierdzą inaczej? - Jest zły.
Profil FBI jest zły, a oni go podtrzymują?
Pański szef wykluczył list mojego brata, ale się myli.
- Mylą się wszyscy, poza panem. - Tak.
Zajmuję się trudnymi dzieciakami. Na początku mówię im,
że skoro wszyscy wokół są nienormalni, a tylko oni myślą trzeźwo,
to czas spojrzeć w lustro.
Zapukał pan do złych drzwi. Skończyłem.
Proszę zostawić mnie w spokoju!
Wynocha.
- Wysłuchaj mojego profilu. - Daj mi spokój!
Posłuchaj prawdziwego profilu.
Jeśli nie pasuje, odjedziesz spokojny
i więcej mnie nie zobaczysz.
Ma od 50 do 55 lat.
Wychowywał się koło Chicago.
Jako chłopiec czytał Chicago Tribune.
Obronił doktorat pomiędzy rokiem 1967 a 1972.
Potem odciął się od świata.
Bez telewizji, popkultury, przyjaciół, romantycznych relacji.
Nic. Był odizolowany.
Jest inteligentny, cierpliwy, wyjątkowo precyzyjny.
I wkurzony.
Jest przewrażliwiony, łatwo go zranić,
odreagowuje na tych, których kocha, bo nie ma nikogo więcej.
Czuje się niedoceniony, poszkodowany.
Wykluczony przez gorszych od siebie rówieśników.
Jest samotny. Pragnie kontaktu z ludźmi, ale nie może go nawiązać.
To go rujnuje.
Rozmawiałeś z Lindą?
Rozmawiałeś z nią o moim bracie? Skontaktowała się z tobą.
Nie znam ani jej, ani ciebie.
Nie znam twojego brata, nikogo.
Znam Unabombera.
Jak siebie samego.
Ted.
Ma na imię Ted.
Okej.
To Ted.
To Unabomber.
Nie widzę żadnego podobieństwa.
Patrzyłem na ten portret kilka godzin.
To nie Unabomber.
To portret naocznego świadka. Kobieta z RenTech...
Jedyna osoba, która widziała Unabombera.
Dzień po wybuchu w RenTech opisała Unabombera
lokalnemu portreciście. Rysunek był tak bliski prawdy,
że Unabomber ukrył się na sześć lat.
Ale to nie ten portret.
W roku 1994, dziesięć lat po zamachu w RenTech, dowódca oddziału specjalnego
postanowił wykonać nowy portret, wysłał do świadka nowego rysownika
i tym razem stworzyli to.
Kultowy portret.
Najsłynniejszy portret pamięciowy. Ale to nie Unabomber.
Za drugim razem świadek opisała
pierwszego portrecistę, tego faceta.
Dziwne ścieżki ludzkiej pamięci.
Przypominała sobie przypominanie sobie Unabombera.
Pomyśl. Spędziła
trzy sekundy, patrząc na Unabombera. A z portrecistą spędziła całe popołudnie.
Z czasem twarze zlały się w jedną.
Co z oryginalnym portretem? Jak wygląda?
O Boże.
Tutaj mieszka?
Davidzie, czy tutaj mieszka?
To chata, którą zbudowaliśmy razem.
Jest matematykiem.
Zaprojektował ją tak,
by miała idealne proporcje.
Nie ma prądu ani bieżącej wody.
Idealna prostota.
Jest w zachodniej Montanie. W głuszy. Pięknie tam.
Żyje z tego, co wyda ziemia. Zbiera żywność i poluje.
Ma mały ogród. Myślę, że nie wydaje więcej niż 400 dolarów na rok.
Nie ma pracy?
Czasem pracuje dorywczo, ale żyje tak daleko od systemu,
jak tylko da się w tych czasach.
Wielu ludzi, w tym moja żona...
Patrzą na to i myślą, że jest...
szaleńcem.
Ma odwagę, by żyć zgodnie ze swoimi ideałami.
Szanuję to.
Ja też.
Ale historia z zamieszkaniem w lesie ma dwie strony.
Wciągnęły go tam ideały,
ale oprócz tego coś go popchnęło.
Niedługo po zrobieniu tego zdjęcia.
Co go popchnęło?
Skończyły mu się pieniądze i wrócił do Chicago, by pracować.
Załatwiłem mu posadę w fabryce telefonów, w której pracował ojciec.
Tego lata byłem tam brygadzistą.
Podobała mu się jedna z pracownic. Miała na imię Ellen.
Byli na kilku randkach. Zbierali jabłka,
upiekli szarlotkę u mojej matki,
ale Ted nie radzi sobie z ludźmi, więc powiedziała mu,
że nie chce się więcej spotykać. Myślę, że była delikatna,
ale kiedy następnego dnia pojawiłem się w pracy, wszędzie były...
„Młoda kobieta, Ellen nasza. Jej cipka wszystkich odstrasza”.
Wszędzie były świńskie limeryki.
O Ellen.
Było ich ze 150.Wisiały wszędzie.
Anonimowa wiadomość to jego broń. UNABOM w miniaturze,
włącznie z maszyną do pisania.
Zwolniłem go
i wtedy coś w nim pękło.
Odebrał ostatnią wypłatę i pojechał do chaty.
- Widujesz się z nim? - Nie.
- Kontaktujecie się? - Nie.
- Dzwonisz do niego? - Nie ma telefonu.
Kiedyś pisaliśmy do siebie listy.
Wysyłał kolejny, zanim zdążyłem odpowiedzieć. Mam ich setki.
Muszę je zobaczyć. Muszę zobaczyć każdy list.
Niektóre są w moim schronie w Teksasie.
To mała chatka. Kiedyś tam mieszkałem.
Reszta jest u mojej matki. Mieszka niedaleko, możemy je zabrać.
Pojedźmy po nie.
Będziemy musieli powiedzieć mojej matce, że jej syn jest...
Że to ja go wydałem.
Mówiłeś, że były inne matki i bracia, którzy się zgłosili, ale...
To mój brat.
On jest Unabomberem.
Gdyby chodziło o kogoś innego,
to 99 procent ludzi by odpuściło.
Zabrakłoby im odwagi i świadomości, żeby wykonać ten telefon.
Strach nie pozwoliłby im zrobić tego, co należy.
Nie dowiedzielibyśmy się, kim jest, i nie moglibyśmy go powstrzymać.
Świat ma szczęście, że to ty.
Musisz przyjąć ciężar winy i cierpienie,
żeby reszta mogła spać spokojnie. To najwięcej, ile można z siebie dać.
Cześć!
Co się dzieje?
Jeśli to on, musi zostać powstrzymany.
Jego ofiary też miały matki.
Ale był takim wesołym chłopcem.
Był dla ciebie delikatny i kochający. Nie pamiętasz?
Co zrobiłam źle? Co się stało?
Może coś przydarzyło się w Harvardzie? Nigdy by mi nie powiedział.
Ale zawsze czułam, że coś się w nim zmieniło.
A może to stało się, gdy był mały.
Kiedy?
Nie ma odpowiedzi?
- Ted napisał wszystkie? - Tak.
Najstarsze mają 30 lat.
- Pisownia się zgadza? - Dobór słów też.
To on.
Muszę to pokazać w UNABOM i muszę ich zmusić, by posłuchali.
Okej.
Damy radę.
Musimy przejrzeć listy Teda, jego język i idee,
i znaleźć punkty styczne z manifestem Unabombera.
I jego życie. Opracować jego życiorys i charakter.
Czy pasuje do osi czasu i do profilu?
MIŁOŚĆ - STATUS - ZEMSTA
PIERWSZY SPRZECIW SFERA WOLNOŚCI
ROZRYWKA MASOWA
PSYCHOLOGIA EDUKACYJNA
TON WYPOWIEDZI I IDEOLOGIA CZĘSTO STOSOWANE WYRAZY
ZAANGAŻOWANY
To on.
Mamy to?
Mamy go.
Zaczekaj.
- Co ty robisz? - Powiedziałeś, że zostawiłeś żonę.
- Pomyślałam, że... - Tak. Ale...
Przepraszam.
Dziękuję.
„Dziękuję”?
Czemu się tu zjawiłeś?
Zostawiłeś żonę i przemierzyłeś do mnie cały kraj. Po co?
Co ty tu robisz? Jesteś tu dla mnie czy dla niego?
Tym dla ciebie jestem?
Narzędziem, żeby się do niego zbliżyć?
Wyprowadzę psy. Wiesz, gdzie są drzwi.
Jasna cholera.
- Gdzie jest Tabby? - Nie wiem.
Gdzie jest Tabby?
Hej!
Co ty wyprawiasz?
Kazaliście mi napisać nazwisko na tablicy i właśnie to robię.
- Trzy miesiące temu! - To on.
To Unabomber, Theodore Kaczynski.
Poczekaj, Stan.
Masz pięć minut.
Ted Kaczynski.
Urodził się w 1942 roku pod Chicago, ma 53 lata.
IQ równe 167. Prawdziwy geniusz.
Dostał pełne stypendium na Harvardzie w wieku 16 lat.
Obronił doktorat z matematyki na Uniwersytecie Michigan w 1968,
zgadza się z formatem manifestu.
Jego praca była genialna. Wygrała nagrody, była publikowana.
Była tak zaawansowana, że rozumie ją tylko pięciu matematyków.
To potwierdza jego potrzebę bycia wysłuchanym
i docenionym jako przenikliwy i genialny umysł.
Wykładał w Berkeley przez dwa lata,
zanim przeniósł się do lasu w Lincoln w stanie Montana.
Zbudował tę chatę z bratem.
Kursował między tym miejscem a Chicago, ale w 1980 przeniósł się tam na stałe.
Prowadzi styl życia opisany w manifeście,
- wolny od technologii i samotny. - Wielu ludzi żyje w taki sposób,
wielu ma dyplomy i dorastało w Chicago. Pasuje do twojego profilu.
To świetnie, ale nie czyni go Unabomberem.
Racja. Ale w 1971 roku napisał dokument,
który można opisać jako przymiarkę do manifestu.
Odzwierciedla manifest punkt po punkcie. Ta sama kolejność idei.
Te same obszary zainteresowania. Te same językowe osobliwości.
- Skąd masz ten list? - Od jego brata.
Przeczytał manifest i rozpoznał zawarte w nim idee.
Dlatego go opublikowaliśmy, prawda?
Poza tym...
dał mi setki listów do analizy. W ciągu kilku dni dostanę
jeszcze więcej z jego domku w Teksasie.
Porównałem je z manifestem i znalazłem dziesiątki podobieństw.
Z pomocą listów określiłem, że jego ruchy w ciągu ostatnich 20 lat
pokrywały się z zajściami związanymi z Unabomberem.
Był w Salt Lake City
i w Bay Area - to sieć UNABOM.
Czuje się bezpiecznie na uniwersytetach, dlatego tam podkłada bomby osobiście.
Pasuje do profilu.
Pasuje do osi czasu. Język się zgadza.
Mam go.
Ted Kaczynski to Unabomber.
Nie mamy go w rzędzie pierwszym ani w drugim.
Nie zalicza się nawet do wstępnej puli 15 milionów.
Według obliczeń nie jest podejrzanym.
Jest oddalony o 2400 km.
Każdy list UNABOM i każda paczka zostały wysłane z Bay Area.
Za każdym razem jechał trzy dni, żeby coś wysłać?
Nie ma samochodu.
Autobus.
Jeździł autobusem.
To by wyjaśniało, czemu listy przychodziły grupowo.
Zawsze mnie to zastanawiało.
Wysyłał razem kilka listów i dwie bomby,
a potem znikał. Aż do kolejnego zdarzenia.
Musimy działać bardzo ostrożnie.
Unabomber czy nie, ma broń i potrafi przeżyć w dziczy.
W najlepszym wypadku może nam uciec.
A w najgorszym przypadku będzie powtórka z Ruby Ridge.
Stan, zorganizuj obserwację chatki w Lincoln.
Poszukajmy informacji bankowych, monitorujmy pocztę.
Jeśli jeździł autobusem, musi to być udokumentowane.
- Zajmę się tym. - Fitz, co chcesz robić dalej?
Chciałbym przekopać się przez te listy
w poszukiwaniu dowodów lingwistycznych, że Ted napisał manifest.
Steve Freccero to nasz kontakt w Wydziale Sprawiedliwości. Andy, porozmawiaj z nim.
Pomyśl, czego potrzebujemy, żeby sędzia wydał nakaz przeszukania.
Od teraz...
Ted Kaczynski jest naszym głównym podejrzanym.
Ted Kaczynski. I koniec.
Fitz.
Jeśli dobrze pamiętam...
ten list miał zakaz rozpowszechniania.
Byłeś w Jednostce Analiz Behawioralnych.
Rzucisz trochę światła na tę tajemnicę?
Wydymałeś mnie?
Mamy robotę. Chodź.
Miałeś o wszystkim mnie informować.
- Zaryzykowałam dla ciebie. - Naprawię to, Tabby.
Imponowałeś mi. Chciałam być taka jak ty.
Kiedy się pojawiłeś, poczułam, że w końcu ktoś dostrzegł mój potencjał.
Nie byłam już „Tabby, uliczną agentką”, która utknęła przy biurku.
Myślałam, że mogę zrobić coś fajnego.
Ale mnie wykorzystałeś i wydymałeś.
Cóż, złamałaś protokół. Wysłałaś ten dokument.
Czego się spodziewałaś, wysyłając adres?
Zostawiasz za sobą zwęglone zwłoki.
Kiedyś cię to dopadnie.
- W końcu nikt ci nie zostanie. - Jasne.
Dziękuję.
Musimy ocalić Teda.
Musimy go ocalić,
nieważne, co będziemy musieli zrobić lub powiedzieć.
UWAGA, OBLODZONY MOST
WOLNE MIEJSCA
PTAKI ZACHODU PRZEWODNIK ORNITOLOGICZNY
Jest.
Napisy: Inez Girek