วันนี้ทั่วทั้งอเมริกาจะมีอากาศแจ่มใสค่ะ (อเมริกา รัฐวอชิงตัน)
ตอนแรกคิดว่าจะมีสภาพอากาศแปรปรวน
ฉันต้องขอโทษที่พยากรณ์อากาศ คลาดเคลื่อนด้วยนะคะ
เมริล อย่าพูดอะไรแปลก ๆ ออกไปสิ
แต่ก็...
ถ้าจะซักผ้าก็ระวังกันด้วยนะคะ
เพราะว่าลมยังพัดแรงอยู่ค่ะ
สายลมกรรโชกที่พัดในวันนั้น
จะส่งผลกระทบแบบไหนต่อโลกใบนี้ หลังสิ้นสุดศึกใหญ่ครั้งนั้นกันนะ
เรามาติดตามรายงาน พยากรณ์อากาศกันต่อดีกว่าค่ะ
(มายฮีโร่ อคาเดเมีย ไฟนอลซีซัน)
เฮ้
ส่งไอ้นั่นมาทางนี้ละกันนะ
อ๊ะ ขอบคุณครับ
เริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้วละ
เหมือนหน่อไม้เลย
ตั้งแต่วันนั้นก็ผ่านมาหนึ่งสัปดาห์แล้ว
งานฟื้นฟูที่ยังไม่มีความคืบหน้า ตั้งแต่หลังจบศึกที่จาคู
ตอนนี้ได้คืบหน้าอย่างรวดเร็ว
หลังจบการต่อสู้
ต่อจากอเมริกา เราก็ได้ความช่วยเหลือ จากนานาประเทศอย่างต่อเนื่อง
พอเห็นการต่อสู้ของพวกเขาแล้ว ผมก็คิดว่าตัวเองต้องขยับตัวบ้างครับ
เราได้แบบแปลน จากหน่วยตรวจสอบมาแล้ว
เราเริ่มสร้างจากส่วน ที่สร้างได้ก่อนกันเถอะ
โอเค
เอาล่ะ ลุยกันเลยพวก
ถ้าเป็นยุคก่อนอัตลักษณ์
การฟื้นฟูระดับนี้ ก็น่าจะใช้เวลาเป็น 10 ปีแหละนะ
ถ้าผู้มีอัตลักษณ์มารวมตัวกันเยอะขนาดนี้...
ต้องเสร็จเร็วแน่ ๆ
คงกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้วละครับ
อย่างที่แจ้งไว้ก่อนผ่าตัดแล้ว นี่คือทางเลือกที่ดีที่สุดครับ
พวกเราเองก็เห็นการทำผลงานของเขา เราจึงทำอย่างเต็มที่แล้วครับ
เราพยายามเชื่อมต่อ เนื้อเยื่อซ้ำ ๆ เพื่อยึดมันไว้
แต่จะขยับได้หลังจากทำกายภาพหรือไม่นั้น ผมยังรับรองไม่ได้ครับ
แต่ถ้าคิดถึงการกลับไปทำงานฮีโร่
ก็มีทางเลือกอย่างใช้แขนเทียม แบบมิลโกก็ได้นะครับ
ไม่ล่ะ ช่างเถอะ
เพราะอัตลักษณ์ของผม มันต้องจุดจากฝ่ามือ
คัตสึกิ
แต่หมอนั่นกลับไม่เหลืออะไรด้วยซ้ำ
การกายภาพมันจะหนักแค่ไหนกัน ผมจะทำมันเดี๋ยวนี้แหละ
ตอนนี้น่าจะทำได้แค่การฝึก ที่ไม่หนักมากเกินไป
ที่จริงแล้วหัวใจของเธอ มันหนักกว่าแขนอีกนะ
ถ้าไม่ได้การเย็บที่ยอดเยี่ยมของเอดจ์ช็อต กับการฟื้นปอดและหัวใจ
ป่านนี้เธอได้ตายไปแล้ว
ฉันยังไม่รู้เลยว่าเธอฝืนสู้ ในสภาพนั้นจนจบได้ยังไงเลยด้วย
แถมหลังจากนั้นยังจะเคลื่อนที่ ไปได้อีกหลายกิโลอีก
ที่รอดมาได้ ก็เพราะเธอตอบสนองมันได้ทัน
ยังไงตอนนี้ก็ต้องพักฟื้นก่อนนะ
รู้สึกตัวแล้วเหรอ
อะไรเนี่ย
ผมได้อยู่ห้องเดียวกับออลไมท์งั้นเหรอ
สึคาอุจิคุงเขาจัดให้น่ะ
งี้นี่เอง
เพราะมันดูแลความปลอดภัยง่าย แถมห้องก็มีจำกัดด้วย
ออลไมท์ ร่างกายคุณ...
เขาบอกว่านี่เป็นครั้งแรก ที่ใส่น็อตให้ฉันเยอะขนาดนี้เลยน่ะ
หนุ่มน้อยมิโดริยะล่ะ
รู้สึกแปลก ๆ ที่แขนนิดหน่อยครับ
ผมไม่สามารถช่วยชีวิต ของเท็นโกะเอาไว้ได้เลยครับ
ถึงจะเอื้อมมือไปถึงหัวใจของเขา จนความเคียดแค้นได้แตกสลายไปแล้ว
แต่เท็นโกะก็ยังทำหน้าที่หัวหน้า ของสมาพันธ์วิลเลินจนถึงวินาทีสุดท้าย
ถ้าจะให้ฉันพูดในฐานะ ที่เคยเฉียดตายมาก่อน
สิ่งที่สำคัญคือในวินาทีสุดท้าย เขาทำหน้ายังไงต่างหาก
ฉัน...
ทำลายให้แล้วนะ
มันก็ขึ้นอยู่กับตัวนายในวันพรุ่งนี้แหละนะ
พยายามให้เต็มที่ล่ะ
ถ้ามันไม่ใช่ภาพของเด็กผู้ชาย ที่กำลังร้องไห้อยู่
ฉันก็คิดว่าหัวใจของเรา ได้รับการช่วยเหลือแล้วนะ
รวมถึงการสิ้นสุดภารกิจ ของวันฟอร์ออลด้วย
เธอส่งต่อมันได้แล้วใช่ไหม
ฉันรับรู้ได้เลยล่ะ
ครับ
แต่ว่า...
ผมสัมผัสได้ว่าไฟที่หลงเหลือ มันยังคุกกรุ่นอยู่
ลูกจะขยับตัวเดินทำไมเนี่ย
คัตจัง โล่งอกไปทีที่นายปลอดภัย
ขอโทษด้วยค่ะ ออลไมท์
พอดีเด็กคนนี้เป็นห่วงคุณน่ะค่ะ
ขอโทษอิซึคุคุงด้วยนะ
นี่
เมื่อกี้...
ที่ว่าไฟที่หลงเหลือ...
งี้ก็แสดงว่า...
นี่นาย...
ไม่มีอัตลักษณ์แล้วเหรอ
อือ
เดิมทีฉันก็ไม่ได้มีมันตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
ฉันไม่รู้สึกเสียดายหรอกนะ
มันอารมณ์แบบเหมือนได้อยู่ ในความฝันที่สุดยอดมากกว่า
ไม่ว่าแกจะใช้วิธีที่สกปรกแค่ไหน ยังไงแกก็ไม่มีวันสอบผ่านหรอก
งั้นฉันก็จะไปให้สูงกว่านั้น
ยังไงฉันก็ต้องไปให้ได้
อย่าให้ฉันแซงหน้าแกสิวะ อิซึคุ
นี่นายร้องไห้เรอะ
ไม่ใช่สักหน่อย
นี่ฉัน...
นี่ฉันทำอะไรกับนายลงไปนะ
ฉันก็นึกว่า...
เราจะได้แข่งกัน ไล่ตามซึ่งกันและกันแบบนี้...
ไปตลอดแท้ ๆ
ไม่เอาสิ แบบนี้ไม่ใช่นายเลยนะ
มันยังมีไฟที่หลงเหลืออยู่นะ
เพราะร่างกายนายอ่อนแอ จิตใจนายก็เลยอ่อนแอด้วยเฉย ๆ
พวกเธอสองคนแข็งแกร่งขึ้นเยอะมาก
ตั้งแต่วันแรกที่ได้เจอ พวกเธอเปลี่ยนไปเยอะจริง ๆ
หนุ่มน้อยมิโดริยะที่ออกตัวพุ่งไปในวันนั้น
สำหรับฉันแล้ว
เธอคือฮีโร่ที่ยอดเยี่ยมที่สุด
และตอนนี้...
เธอสามารถคนที่ปลุกใจทุกคนขึ้นมาได้
เธอคือฮีโร่ที่ยอดเยี่ยมที่สุดของทุกคน
นอกจากนี้...
หนุ่มน้อยบาคุโกที่ให้โอกาสฉันได้พูดสิ่งนี้
เธอเองก็...
เป็นฮีโร่ที่ยอดเยี่ยมที่สุดเหมือนกัน
ฉันขอขอบคุณพวกเธอจริง ๆ
ตอนเด็ก ๆ
ผมคิดว่าหลังจบการต่อสู้ โลกจะเข้าสู่ความสงบสุขโดยอัตโนมัติ
แต่ว่า...
เรื่องราวของพวกเรามันยังไม่จบ
หลังจบการต่อสู้
จนกว่าพวกเราจะได้เห็นอนาคตที่สดใส
เราต้องไปถึงอีกฟากให้ได้
(มายฮีโร่ อคาเดเมีย ไฟนอลซีซัน)
เดือนมิถุนายน
พิธีจบการศึกษาของรุ่นพี่ได้มีการจัดขึ้น หลังจากที่ถูกพักเอาไว้ชั่วคราว
- ยินดีด้วยนะ - มันฝรั่ง มันฝรั่ง มันฝรั่ง
- พวกเธอต่อสู้กันได้ดีมาก - มันฝรั่ง มันฝรั่ง มันฝรั่ง
เรียนจบแล้วจ้า
- รุ่นพี่เนจิเระ - รุ่นพี่เนจิเระ
ขอโทษที่จัดพิธีจบการศึกษาให้ช้านะ
ถึงซากุระจะร่วงโรยไปหมดแล้ว
แต่ก็ขอให้ก้าวออกประตูไป อย่างงดงามกันด้วยนะ
จัดไป
(รุ่นพี่ชินกันแล้ว) (ปีสองใหม่ (ปีหนึ่งเก่า) อึ้ง) (ปีสาม (ปีสองเก่า) เริ่มทำใจได้)
บรรยากาศมันไม่ใช่ พิธีจบการศึกษาแล้วเฮ้ย
มันต้องเป็นอีเวนต์ที่น้ำตาซึมสิ
นี่มันงานเทศกาลชัด ๆ เลย
เนจิเระ
เธอไม่เจ็บแล้วเหรอ
อือ
ก็เจ็บอยู่แหละ แต่มันก็ดีใจ จนไม่รู้สึกเจ็บเลยน่ะ แปลกดีเนอะ
ก็ต้องขอบคุณมิริโอะแหละนะ
เพราะหลังจากเราแพ้ที่โลงศพ เขาก็ดูแลพวกเรามาโดยตลอด
คำร้องขอวัตถุดิบจำเป็นจากแต่ละประเทศ
แผนการฟื้นฟู การคำนวณและจัดหาเงินทุน
การจัดวางและกระจายความช่วยเหลือ
การจัดเตียงผู้ป่วย และงานทางการแพทย์ต่าง ๆ
แม้จะเป็นสังคมฮีโร่ที่แกร่งขนาดไหน แต่ผู้ที่อยู่เบื้องหลังของฟื้นฟูที่รวดเร็วนี้
ก็คือผู้อำนวยการเนซึ ผู้เป็นบุคคลระดับโลก
เพิ่ม BPM หน่อยละกันนะ
- ที่ช่วยประสานงานกับนานาประเทศ - จัดไปครับลวกเพี่ย
ผู้อำนวยการมักจะมองไปยังอนาคต หลังจากการต่อสู้อยู่เสมอ
เป็นเนื้อเพลงที่วิเศษมาก เรพพรีเซนต์ฮีโร่ ฟุวะ มาวาตะ
- เท่จัด เหมือนแร็ปแบทเทิลเลย - พุทยัวร์แฮนด์ซัปให้เขาหน่อย
- เท่เหรอ - คนต่อไปที่จะมาแอนเซอร์
- ฉันว่ามันแปลก ๆ นะ - เรพพรีเซนต์นักเรียนจบใหม่ มิริโอะ
- แร็ปสักหน่อยดีกว่า - เอเคเอ
โทกาตะ มิริโอะ
วันนี้ผมต้องขอขอบคุณทุกคน
ที่สละเวลามาร่วมงาน ของพวกเราในวันนี้ครับ
- นี่เล่นมุกงั้นเรอะ - นี่เล่นมุกงั้นเรอะ
เราสูญเสียกันไปมากมาย และไม่ได้อะไรกลับมาเลย
การต่อสู้ของฮีโร่มักจะมีแต่การดึงค่าติดลบ ให้กลับสู่ศูนย์เพียงอย่างเดียว
ทั้งแผนกสามัญ แผนกซัปพอร์ต และแผนกบริหาร
ทุกภาคส่วนในโรงเรียนแห่งนี้ ได้นำประสบการณ์ที่สั่งสมไว้มาใช้
เพื่อร่วมต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กัน
แต่ในตอนนี้มันยังไม่กลับไปเป็นศูนย์
สามปีที่ผ่านมาของพวกเรา มีไว้เพื่ออนาคตที่กำลังจะมาถึง
วันนี้ยังไม่ใช่เส้นชัยนั้น
โลกที่ไม่มีอารมณ์ขัน จะไม่มีวันมีอนาคตที่สดใส
โลกด้านบวกที่ทุกคน อยู่กันได้ด้วยรอยยิ้ม
ตรงนั้นแหละ คือเทปเส้นชัยของพวกเรา
โทกาตะ
ดูพวกเราด้วยนะ ไนท์อาย
วันนี้คือจุดเริ่มต้นของพวกเรา
ถึงนักเรียนที่ยังอยู่
ลาก่อนเน้อ
และนี่ก็คือธรรมเนียม ของพิธีจบการศึกษาของยูเอย์
หลังจากนั้น...
ปกติแล้วอาจารย์ประจำชั้น เขาไม่ได้ขึ้นมาสอนต่อปีถัดไปหรอกนะ
แต่ก็มีเหตุจำเป็นหลายอย่างแหละ
ฝากตัวอีกปีนึงละกันนะ
- ยอดไปเลย - ยอดไปเลย
ดีใจจังเลยที่ยังเป็นอาจารย์ไอซาวะอยู่
ร้องไห้ซะแล้ว
- โล่งอกไปเปราะนึงแล้วสินะ - ดีใจจังเลยที่เป็นอาจารย์ไอซาวะ
นายไม่นอนโรงพยาบาลต่อจะดีเหรอ
เขาบอกว่าถ้าพักเฉย ๆ ก็โอเคน่ะ
เพราะวันนี้มันต้องอยู่กันครบทุกคนนี่
พูดอะไรดี ๆ เป็นกับเขาแล้วแฮะ
พักสิพัก
เฮ้ย
(เงียบ...)
เข้ามา
ขอกล่าว "อาดิว" อีกครั้ง
ฉันจะออกจากยูเอย์แล้วนะ
อาโอยามะคุง
อาโอยามะ
ยังไงก็จะไม่เปลี่ยนใจเหรอ
ที่ออลฟอร์วันสลายตัวได้ ก็เพราะนายไม่ใช่หรือไง
อาจารย์กับคุณสึคาอุจิ เขาก็บอกให้ฉันอยู่ต่อได้แหละ
แต่ฉันอยากรับผิดชอบกับเรื่องนี้น่ะ
ฉันเข้ามาเรียนที่นี่ เพราะแผนของออลฟอร์วัน
ฉันไม่สมควรที่จะได้เข้า พิธีจบการศึกษาแบบวันนี้
เพื่อเป็นการชดใช้ความผิด
ฉันจะตั้งเป้าเป็นฮีโร่อีกครั้ง
สบายมาก
เพราะว่าฉันน่ะ...
ได้จับมือกับทุกคนแล้วยังไงล่ะ
อือ
สักวันหนึ่งฉันจะต้อง...
ยืนเคียงข้างกับทุกคน อย่างภาคภูมิใจให้ได้เลย
อาโอยามะ นี่นาย...
นายมันเป็นลูกผู้ชายที่สุดเลย
อย่าร้องไห้สิทุกคน
ฉันไม่ชอบบรรยากาศเศร้า ๆ นะ
แสบตาวู้ย
ไหงควบคุมพลังได้ดีกว่า ตอนงานโรงเรียนอีกล่ะเนี่ย
ดังนั้นได้เวลาประกาศเซอร์ไพรส์แล้ว
นี่คือสมาชิกใหม่ของห้อง A
กว่าจะได้เข้า
ชินโซ
นายจะมาอยู่ห้อง A เหรอ
ย้ายมาเรียนที่ห้อง A ของเราเหรอเนี่ย
สุดยอด เขาออกใบอนุญาตฮีโร่ ชั่วคราวให้แล้วสินะ
ยินดีต้อนรับสุด ๆ เลย ชินโซคุง
ทำไมถึงไม่คุยเรื่องงานเลี้ยงส่ง ของฉันกันเลยล่ะ
- ทำไมล่ะ ๆๆ - ก็จริงแหละ
- ทำไมล่ะ ๆๆ - ฉันขอโทษละกัน
อาโอยามะคุง สต็อป ๆ
เหมือนอัตลักษณ์จะยังติดบั๊กอยู่ ทุกคนเห็นฉันอีกแล้วสิ
โทษที
ว้าว หน้าจริง อย่างคิวต์
ไม่นะ
พระเจ้าอยู่ตรงนี้ตลอดจริง ๆ ด้วย
เฮ้ย
ยังมีเรื่องที่ต้องแจ้งอีกนะ
ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป นักเรียนแผนกฮีโร่ปี 2 และปี 3
จะต้องเข้าร่วมกิจกรรม ฟื้นฟูพื้นที่ประสบภัย
โดยฉันจะเป็นหัวหน้านำทีมในครั้งนี้ (นักเรียนปี 3 ใหม่ แผนกฮีโร่ ฟุวะ มาวาตะ)
เราจะเข้าร่วมทั้งงานฟื้นฟูในปัจจุบัน
และจะเดินทางไปทั่วประเทศ เพื่อป้องกันความไม่สงบด้วย
หลังการเกษียณของออลไมท์
แน่นอนว่ารวมถึง เรื่องราวหลังจบศึกจาคู
สิ่งที่เกิดหลังจากสงคราม ที่ถูกบันทึกลงในตำราเรียน
ย่อมมีความโกลาหลอีกมากมาย ที่ไม่ได้ถูกบันทึกเอาไว้อยู่เสมอ
การไม่มีอยู่ของสัญลักษณ์สินะ
เพราะออลฟอร์วันเองก็ถือกำเนิดขึ้น จากความโกลาหลแบบนี้เหมือนกัน
โอเคไหมนะ จารย์อีเร
อือ
"จารย์อีเร" เหรอ
พอดีฉันเคยอยู่ห้องจารย์อีเรมาก่อนน่ะ
พวกเธอยังไม่เคยถูกไล่ออกใช่ไหมล่ะ น่าอิจฉาจริง ๆ
ตอนที่บอกว่าจะให้พวกเราลิ้มรส ความตายน่ะ ฉันละอย่างกลัวเลย
เฮ้ย ฟุวะ พอได้แล้ว ออกไปซะ
ค่า
แต่ว่า...
ก็ต้องขอบคุณเรื่องนั้นเลยนะ ที่ทำให้ฉันรู้ว่าเป็นฮีโร่เพื่ออะไร
บาย
ขอบใจ
อ่า นักเรียนใหม่เหรอ
พรุ่งนี้เราต้องเป็นรุ่นพี่แล้วสินะ
เวลาผ่านไปเร็วจริงเนอะ
พรุ่งนี้เราคงจะยุ่งขึ้นน่าดู
แต่อย่างน้อยก็ได้พักแล้วนี่นา
เลิกแซวสักทีเถอะ เซโระคุง
มันไม่ดีนะ
ไม่ใช่นะ ฉันคิดว่าเท่ด้วยซ้ำเถอะ
คุณอุรารากะ
เดกุคุงก็เอาด้วยเหรอ
จะว่าไป นายโกนผมด้านข้าง เพราะได้รับบาดเจ็บใช่ไหม
ขอให้ผมตรงนั้นขึ้นไว ๆ นะ
ถ้าพูดถึงเปลี่ยนลุค ก็ต้องโทโคยามิเลย
ฉันชอบตรงไม่เหมือนใครนี่แหละ
งี้นี่เอง ชอบกันสินะ
มิโดริยะ
โทโดโรกิคุงจะไปงานเลี้ยงอำลาไหม
ถ้าไม่ใช่วันนี้ก็ไปได้ทุกวันแหละ
ฉันขอตัวก่อนนะ
โทโดโรกิคุง
ฉันไม่เป็นไรหรอกน่า
เอาล่ะ
ก็บอกว่าไม่ต้องมาก็ได้ไง
ถ้าจะพูดแบบนั้น พวกลูกก็เหมือนกันนะ ฟุยุมิ นัตสึโอะ
คุณแม่ แต่ว่า...
ถ้าจะพูดแบบนั้น เธอก็เหมือนกันนะเรย์
เราไม่ได้มาเพราะหน้าที่กันสักหน่อย
ทุกคนก็คิดแบบนี้ใช่ไหมล่ะ
เราให้พูดคุยได้อยู่ครับ แต่วันนึงเราให้ได้แค่ไม่กี่นาทีนะครับ
เขากำลังจะเข้าสู่ความตายอย่างสงบแล้ว
นี่คือสภาพของโทโดโรกิ โทยะในตอนนี้ครับ
มาดูกันพร้อมหน้าเลยนะ
ฉันไม่ได้เป็นของโชว์ท่องเที่ยวนะ
โทยะ
ฉันมาเพื่อพูดเรื่องต่อจากนี้
โทยะ
ฉันจะเลิกเป็นฮีโร่แล้วนะ
ตอนแรกก็กะว่าจะเลิกเป็น หลังจากจบการต่อสู้ทันที
แต่อนนี้แม้แต่จะยืนด้วยตัวเอง ก็แทบจะไม่ไหวแล้ว
ฮีโร่ เอนเดเวอร์ ถูกไฟเผาจนตายไปแล้ว
เปลวไฟของแก แข็งแกร่งยิ่งกว่าใครทั้งหมด
งั้นเหรอ เสียใจด้วยนะ
อย่ามาแกล้งทำเป็นดีหลังจากทุกอย่าง มันจบไปแล้วเลย ไอ้คนขี้ขลาด
นั่นสินะ
โทยะรู้จักนิสัยของฉันดี
เพราะแกเป็นคนที่เห็นฉันมาตลอด
และก็อยากให้ฉันมองเห็นมาตลอดด้วย
แต่ฉันก็ยังไม่มองแกสักที
ไม่ว่าใครจะว่ายังไง
ความร้อนแรงของแก ก็คือ "เฮลเฟลม" ของฉัน
ฉันดูคลิปสารภาพนั้นของแกทุกวัน
คุณพ่อ ดูผมสิ
ตั้งแต่นี้ไป
ฉันจะมาหาแกทุกวัน
เรามาคุยกันเถอะ
ถึงมันจะสายไปแล้วก็ตาม
แต่มาคุยกันเถอะ
ชีพจรเต้นเร็วขึ้น ถ้ามากกว่านี้มีหวัง...
เรย์ นัตสึโอะ ฟุยุมิ และโชโตะ
ก็จะใช้เวลาที่เหลืออยู่มาคุยกับแกด้วย
จะเคียดแค้นก็เคียดแค้นไปเถอะ
จะยังไงก็ช่าง
ใส่มันเข้ามาเลย
พี่โทยะ ฉันเองก็...
แม่มีเรื่องที่อยากคุยลูกเยอะมากเลย
วันนี้พอแค่นี้แล้วกันนะครับ
ไว้ค่อยมาพรุ่งนี้แทนนะครับ
ขอโทษครับ
ผมขอพูดอะไรก่อนไปได้ไหมครับ
ผมมีเรื่องที่อยากถามอยู่
พี่โทยะ
พี่ชอบกินอะไรเหรอ
แรงกายน่าจะถึงขีดจำกัดแล้วครับ
วันนี้ให้เขานอนพัก ไว้คุยใหม่พรุ่งนี้นะครับ
โซบะ
เหมือนกันเลย
ยังไงมันก็เป็นแค่เส้นขนานนั่นแหละ
มันบรรจบได้ต่างหาก
ต่อให้ฝืนก็เถอะ
โชโตะ
ขอโทษนะ
ผมพอแค่นี้แหละ
โทษทีนะ แต่ยังไงผมก็จะไม่เปลี่ยนใจ
ผมจะไม่มาด้วยอีกแล้ว
อือ
ผมอยากจดทะเบียนกับเธอ
แต่ผมจะไม่จัดงานแต่ง และจะไม่พามาให้ทุกคนรู้จัก
อือ
ขอโทษด้วยนะ
แล้วพี่ล่ะ ลาออกจากงานแล้วสินะ
อือ
แต่คุณแม่ของนักเรียน เขาแนะนำที่ทำงานใหม่ให้แล้ว
เขาว่าจะช่วยฉันด้วยน่ะ
พูดตามตรง ผมว่าพ่อรับผิดชอบพอแล้ว
และพ่อก็ได้รับโทษแล้วด้วย
ผมว่าพอได้แล้วละ
การชดใช้กับคำขอโทษต่อบาปที่ฉันก่อไว้ ฉันจะทำมันต่อไปตลอดชีวิต
แกไม่ต้องรับรู้ก็ได้
ไฟที่อาจลามไปถึงพวกลูก ฉันจะรับมันไว้เท่าที่ทำได้
ถ้าพูดถึงความหมาย ในการมีชีวิตต่อของฉัน
มันก็คือเรื่องนี้แหละ
มันนรกมากนะ
อือ
ก็ฉันตอบรับคำชวนเต้นไปแล้วนี่นา
เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย
ที่ผมคิดว่าพ่อโคตรเท่เลยน่ะ
แล้วโชโตะล่ะ
นายจะกลับไปโรงเรียนใช่ไหม
อือ
งั้นขึ้นมาสิ พี่ก็ด้วย
ขอบใจจ้ะ
พ่อ คุณแม่
ผมยังมีทุกคนในห้อง A อยู่ เพราะงั้นผมสบายมาก
ผมจะต้องเป็นคน ที่ตัวเองอยากเป็นให้ได้เลย
โชโตะ
โอ้ว
เร็วเกินไปไหมเนี่ย โอเคกันใช่ไหม
ฉันหิวแล้ว ไปกินเนื้อกันเถอะ
ยัยเบื๊อก ช่วยพูดอะไร ที่มันช่วยปลุกใจกว่านี้หน่อยได้ไหม
ต่อให้มันจะเป็นนรกก็เถอะ
แต่คุณก็ยังมีคนคอยดูอยู่นะ
(ฮอว์กส์) (ไปเยี่ยมมาเป็นไงบ้าง) (ถ้ามีเรื่องยุ่งยากก็บอกได้เลยนะ)
(เอนเดเวอร์) (ขอบใจมาก ไม่เป็นไร) (ถ้าฉันจะให้ช่วยเดี๋ยวบอกเอง)
ทำเป็นเข้มนะ
มันจะเปลี่ยนไปยังไง
เราจะเปลี่ยนมันยังไงนะ
อ๊ะ สวัสดีครับ คุณเมระ
ผมฮอว์กส์ หัวหน้าคณะกรรมการ ความมั่นคงคนใหม่ครับ
(ปัจฉิมบท บ้านนรกของโทโดโรกิคุง ภาคจบ)
ตัวอย่างตอนต่อไป
การต่อสู้อันยาวนานได้ปิดฉากลงแล้ว
แต่หลังการต่อสู้ ยังคงมีความเศร้าตามติดมาอยู่
นั่นคือความเจ็บปวดของชีวิตที่สูญเสียไป
รอยแผลแห่งการจากลา
ผมอยากเอื้อมมือไปให้ถึง
อยากเข้าไปอยู่ข้าง ๆ ความเศร้าของเธอ
เพื่อให้หัวใจของเธอ ได้ผ่อนคลายลงสักเล็กน้อย
ตอนต่อไป เด็กผู้หญิงที่ชอบรอยยิ้ม
ต่อให้มันเป็นการยุ่งย่าม ที่ไม่ควรของผมก็ตาม (ตอนต่อไป เด็กผู้หญิงที่ชอบรอยยิ้ม)