Είναι εμφανές ότι ο Μπεν...
...ξέφυγε από τη διατροφική πυραμίδα. Πες μας τι κατάπιες.
'Οχι πολλά. Μία πινέζα, μία ξύστρα, ένα πόμολο ντουλαπιού, κάτι σπίρτα.
- Το δαχτυλίδι της 'Αλμπα. - Αρκετά με τις εικασίες.
'Εχω φρικάρει. Θα μου πείτε πόσο άσχημο είναι;
Μπεν, πήγαινε έξω να παίξεις για να τα πω με τη θεία σου.
- Εντάξει. - Ευχαριστώ. 'Ενα λεπτό θα κάνουμε.
Σωματικά είναι μια χαρά. 'Εχει γερό στομάχι.
Μόλις αφοδεύσει τα αντικείμενα δεν θα υπάρχει πρόβλημα.
Αλήθεια; Τέλεια! Ευχαριστώ.
Δεν θα έλεγα "τέλεια".
Μιλάμε για ψυχολογικό θέμα.
Πέρασε πρόσφατα κάτι τραυματικό;
Πέρα από το ότι συνέλαβαν...
...τους γονείς του...
...κι εγκατέλειψαν τη χώρα...
...δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο.
'Εκαψε τους γευστικούς κάλυκές του.
Σωστά. Αυτό το ξέχασα.
Είστε νέα στην ανατροφή παιδιών...
...αλλά μπορείτε να ανταποκριθείτε;
Βεβαίως.
'Ηταν περίοδος προσαρμογής.
Μα μπορώ να τα καταφέρω, εντάξει;
Δεν είναι κι όλα άσχημα.
Είχε γενέθλια πρόσφατα.
Κάνατε τίποτα διασκεδαστικό;
Πού πήγαν τα κλειδιά μου;
'Ελα τώρα!
Μπες μέσα.
- Τι στο καλό; - Συγγνώμη. Το βλέπατε;
Γι' αυτό ξεχάσατε τα γενέθλια του αδερφού σας;
Εγώ είμαι καινούργια εδώ. Εσείς είστε τα αδέρφια του.
Μην κατηγορείς εμάς. 'Ηταν δουλειά της μαμάς.
'Οπως και το να πληρώνει φόρους. Κι ούτε κι εκεί τα πήγαινε καλά.
Σκέφτεστε ποτέ κανέναν άλλον πέρα από την πάρτη σας;
Δίκιο έχει. Τα θαλασσώσατε πραγματικά σε αυτό.
Συγγνώμη, ποιος είναι αυτός ο άστεγος και γιατί είναι εδώ;
- 'Ωρα να την κάνεις, μεγάλε. - Κόφτε το.
Ο Τζίμι είναι ο άνθρωπός μου και θα μείνει.
- Ναι; Ο γκόμενός σου είναι; - 'Οχι, ο άνθρωπός μου.
- Δε βάζουμε ταμπέλες. - Δε διαφωνώ με τις ταμπέλες.
- Βούλωσέ το. Είστε χάλια. - Δεν ξεχνούσαμε τα γενέθλιά του...
- ...πριν έρθεις εσύ. - Ναι, εσύ λες πως είσαι το αφεντικό.
- Μα είμαι. - Τότε, φέρσου ανάλογα.
- Καλά. Θα το διορθώσω μόνη μου. - Πήγαινε τον έξω.
Πες του ότι έχει γενέθλια αυτό το σαββατοκύριακο. Δε θα το καταλάβει.
Βλέπετε; 'Ετσι μπράβο, Τζίμι, δικέ μου.
Ευχαριστώ.
Τι κάνατε στα γενέθλιά σας όταν ήσασταν στην ηλικία του;
Πήγαινα με 15 φίλες μου στο Παρίσι στην Εβδομάδα Μόδας.
Κάναμε προπόνηση στο στάδιο των Γιάνκις.
Αηδιαστικό.
Γεια σου, φιλαράκι. Τι κάνεις;
- Μάλλον κοιτάει τον τοίχο. - Ναι.
Κόφ' το. 'Ελα. Βλέπετε με τι έχουμε να κάνουμε;
Μπεν, σου έχουμε μία έκπληξη.
Είναι τα γενέθλιά σου!
- Αλήθεια; Τα πόσα κλείνω; - Τι;
Πρέπει να το ξέρει αυτό.
- Εννιά, δέκα; - Ας πούμε επτά.
Επτά είναι, ανόητη! Χρόνια πολλά! Τι θες για το πάρτι σου;
- Η μαμά κι ο μπαμπάς θα έρθουν; - Θεέ μου, παρεξήγηση.
- 'Ελεγα να επιλέξουμε κάποιο θέμα. - Τι λες για θέμα "μαμά και μπαμπάς";
Φιλαράκι, θέλω απλώς να μάθω τι σου αρέσει.
Πολλά πράγματα. Τα ποντίκια...
...τα κουκλάκια πόνυ...
...το σιρόπι, τον Πόλεμο του Ιράκ, να με τυλίγουν στο χαλί σαν τακίτο.
Ναι. Και σε ποιον δεν αρέσουν. Αυτό το παιδί! Ευχαριστώ.
Μας δίνει καλό σημείο εκκίνησης, σωστά;
Ετοιμάσου για το καλύτερο πάρτι.
Ας του κάνουμε τη χάρη να μην κάνουμε τίποτα απ' αυτά.
Ας μείνουμε σε ό,τι γίνεται συνήθως. Τούρτες, παλιάτσοι, μπαλόνια.
Κανένας λόγος να το αλλάξουμε.
Πώς λένε τον παλιάτσο με τον οποίο μεγαλώσαμε όλοι;
- Ο Σούλι; - Ναι.
- Σούλι ο παλιάτσος! - Ο καλύτερος.
- Παλιάτσος; Βαρετό. - 'Οχι αυτός.
Είναι ο Μικ Τζάγκερ των παλιάτσων.
Αν βρούμε κάποιον σαν αυτόν, θα είμαστε μια χαρά.
- 'Αλλη μία φορά. - 'Ενα, δύο, τρία. Ρίξ' το.
Χρό-νια Πο-λλά. Τα κεράκια όλα θα σβήσεις στα γενέθλιά σου.
- Και την ηλικία μακάρι να ξέραμε. - Γιατί όλοι πρέπει να τη ξέρουν.
Μ' αρέσουν οι καταλήξεις που κάνεις. Δίνεις ωραίο στυλάκι.
Θα τους τρίψουμε το πάρτι στις ηλίθιες μούρες τους.
- Τι διάολο είναι αυτό; - Τι είναι όλα αυτά τα μπαλόνια;
Πάρα πολλά.
'Οχι!
Δεν θα λείψει σε κανέναν η τούρτα.
- Χαίρομαι πολύ που ήρθες. - Τι διάολο είναι αυτό;
Δεν θα αφήναμε να ξεφτιλίσεις το όνομα του Μπεν με την αηδία σου...
...κι έτσι του κάναμε το πάρτι που του αξίζει.
Δεν συμφωνήσαμε πως είμαι το αφεντικό;
Αν θεώρησες ότι με τη σιωπή μου συμφώνησα με σένα, εσύ φταις.
- Δεν είπαμε να κάνουμε κάτι απλό; -Ναι, απλά το καλύτερο πάρτι.
Κρίμα που ποσώς ενδιαφέρει τον Μπεν.
Βρίσκεται ανάμεσα σε ζαχαρωτά $10.000 και τρώει κραγιόνια;
Μην το παίρνεις προσωπικά. Η ψυχή του δεν πωλείται.
- Γεια σας! 'Ηρθε ο Σούλι. - Τι; Ποιος είναι αυτός;
- Τι εννοείς; Ο Σούλι είναι. - Ποιος Σούλι; Ο γνωστός Σούλι;
Ναι. 'Εψαξα και τον βρήκα.
Μα είπα να φέρεις κάποιον σαν τον Σούλι.
Σε άκουσα. Μα έκανα κάτι καλύτερο. 'Εφερα τον πραγματικό.
- Ναι, μα ο τύπος είναι χάλια. - Πού να τον έβλεπες πριν μία ώρα.
Του έδωσα καφέ και ζωντάνεψε αμέσως.
- Ο δικός σου τα κατάφερε. - Γι' αυτόν είχατε λυσσάξει;
- Θεαματικό Σούλι με λένε. - Ναι, θεαματικά βλάκας.
'Εχεις μπροστά σου κάποιον πολύ σπουδαίο.
Δεν πειράζει. Καταλαβαίνω. Είμαι αναπόδεικτη οντότητα.
Ας δούμε τώρα.
- 'Αρπαξες πουλί από τον ουρανό; - Ναι. Εντυπωσιάστηκες;
Ναι. 'Ο,τι πιο φοβερό έχω δει ποτέ.
- Κόλπο ήταν αυτό; - Αμφιβάλλω να άρεσε στο πουλί.
Ποιο πουλί;
- Τι; - Για μένα είναι ο παλιάτσος;
Καλά θα κάνεις να το πιστέψεις. Μάζεψε τους φίλους σου...
...κι ελάτε στο σαλόνι για να σας πάρει τα μυαλά ο Θεαματικός Σούλι.
Τέλεια! Ελάτε όλοι μέσα αν θέλετε να σας πάρει τα μυαλά ένας παλιάτσος.
- Πώς θα πάρω ένα κομμάτι τούρτα; - Η τούρτα είναι για το τέλος.
Εντυπωσίασέ τους εσύ και μετά μιλάμε.
Μάλλον η "αηδία" μου ήταν ό,τι ακριβώς ήθελε ο Μπεν.
Ελπίζω να μη ξοδέψατε πολλά στα παιχνίδια και τα συναφή.
Ποιος είναι ο παλιάτσος τώρα;
Φυσικά κι ο Μπεν θα επέλεγε έναν παλαβό παλιάτσο...
...αντί αυτό το εκπληκτικό πάρτι. Γιατί όχι, άλλωστε;
Θα επανέλθει. Θα βάλω άλλο "άλογο" στην κούρσα.
- 'Η μήπως να έλεγα "πόνυ"; - Του πήρες ένα Μικρό Μου Πόνυ;
'Οχι, θα ήταν ό,τι πιο γελοίο. Του πήρα πραγματικό πόνυ.
Που όταν το λες μεγαλόφωνα ακούγεται κι αυτό γελοίο.
Πες σε όλους να έρθουν μπροστά στον κήπο σε δέκα λεπτά.
Ξέχνα το. Φέρ' το μέσα στο σπίτι για να της χαλάσουμε το ηλίθιο πάρτι.
Πώς λέμε την κοπελιά; 'Εχει όνομα;
- Παγωτό. - Τι την ταΐζω;
Τα συνηθισμένα. Καρότα, σανό. Σίγουρα όχι σοκολάτα.
- Για τα σκυλιά δεν το λένε αυτό; - 'Αλογα, σκυλιά. Το ίδιο είναι.
- Είναι; - Και τα δύο ζώα είναι, σωστά;
- Ανέβασέ με πάνω. - Εντάξει. Θα σε σπρώξω.
'Ηρεμα.
- Τα φρένα πού είναι; - Δεν ξέρω. Εγώ ντελιβεράς είμαι.
'Οχι. Πού πας; Μη φεύγεις.
Πού πας; Σταμάτα. Πού πας; Σταμάτα.
'Οχι! Σαμπρίνα!
Σαμπρίνα, βοήθεια!
Τι χαμπάρια;
Σταμάτα. Θεέ μου.
Λοιπόν, Σούλι. Αυτό είναι. Ας το κάνουμε.
'Εγινε. Δώστε μου δέκα λεπτά και θα φωτίσουμε το μέρος.
- Θα το φωτίσεις. - Δεν με άκουσες;
- Είπα ότι είναι ώρα για το σόου. - Σε άκουσα. Μα πρώτα...
...πρέπει να κάνω το τελετουργικό μου πριν το σόου.
- Πού είναι το καμαρίνι; - Εδώ είναι σπίτι. Δεν έχουμε.
- Κάνε ό,τι είναι να κάνεις. - Τι άλλα δωμάτια έχετε;
Για σένα, το μπάνιο. Θα είσαι πίσω σε δύο λεπτά...
...αλλιώς θα πάρω την τούρτα από το τραπέζι.
- Μη γίνεσαι σκρόφα. - 'Ελα τώρα, φίλε.
Πού πάει ο Σούλι;
'Ηθελε να ξεπιαστεί λίγο. Επιστρέφει αμέσως.
Ναι, μπορεί. 'Η μπορεί και να μην τον ξαναδούμε ποτέ.
Σε ποιον αρέσουν οι εκπλήξεις;
Καλά το κατάλαβα. Καθίστε στις θέσεις σας και θα σας φέρω...
...την καλύτερη έκπληξη στην ιστορία των γενεθλίων.
- Τι κάνεις; Κάνω κάτι εδώ πέρα. - Αλήθεια;
- Δεν βλέπω τίποτα. - Ναι, μα...
Τσιπ, είμαστε έτοιμοι για το πόνυ. Τσιπ!
'Οχι! Καλά, εντάξει.
- Τσιπ; - Σαμπρίνα.
Δεν ήμουν ποτέ πιο ευτυχισμένος... 'Οχι, όχι!
Να πάρει.
Να πάρει!
Αυτή με τα γυαλιά-αστέρια με κόβει με το μάτι;
Γεια σου. Ανυπομονούμε για την έκπληξή σου. Την έφερες;
- Στην τσέπη την έχεις; - Ναι, έρχεται.
Ο Τσιπ είναι λίγο απασχολημένος. Ας συνεχίσουμε με τον παλιάτσο.
Πολύ θα το θέλαμε, αλλά τον έδιωξες.
Θυμάστε που είπε να διώξουμε τον παλιάτσο που θα μας διασκέδαζε;
Εγώ το θυμάμαι. Το κάναμε επειδή περιμέναμε την έκπληξη...
...που υποσχέθηκες. Θα αθετήσεις την υπόσχεσή σου;
- Δεν αθετούμε υποσχέσεις. - Δεν θα αθετούσα ποτέ υπόσχεση.
Απλώς θα πάρει λίγο παραπάνω.
- Κυρία Μίκι, έχουμε πρόβλημα. - 'Οχι τώρα. Καυχιέμαι.
Δεν μπορεί να περιμένει. Πάμε γρήγορα σε αυτό το κάτι...
...στο άλλο δωμάτιο. Δεν κινείσαι γρήγορα γι' αυτό το κάτι. Πάμε.
Θεούλη μου! Αηδιαστικό.
Πάει ο παλιάτσος.
- Τι διάολο συνέβη; - Τι λες να συνέβη;
Σύριγγα, κουτάλι, δεμένο μπαλόνι. Κάνε τους υπολογισμούς.
- Μπράβο, Μίκι. - Τι έκανα;
'Εφερες ένα πρεζάκι σε παιδικό πάρτι.
- Αυτός τον έφερε. - 'Οχι... εσύ τον ζήτησες.
- Εγώ ζήτησα κάποιον σαν αυτόν. - Και σου έφερα τον αληθινό!
- Πνίγεται. - Μπες μέσα.
Κρατήσου, Σουλι. Θα το κανονίσω. 'Ανοιξε το στόμα. Κάτι πιάνω.
Πλάκα μου κάνεις;
- Είναι τρελό! - Θα άρεσε πολύ στον Μπεν.
Πολύ ηλίθιο.
- Βγάλ' το. - Κάν' τον να κινηθεί.
Προσπαθώ. Φτύσε το. Τα κατάφερα!
- Τουλάχιστον ζει. Περίπου. - Ξύπνα.
- Ξέρω ότι είσαι εκεί. Ξύπνα. - Πιο δυνατά.
Ξύπνα! Μη με αφήνεις, Σούλι. 'Ελα!
- Τι κάνετε, παιδιά; - 'Οχι!
Το κατάπιε. Πήγε κάτω.
Πάει. Δεν πειράζει. 'Ολα καλά. Μια χαρά.
'Αλμπα, δεν πας έξω τον εορτάζοντά μας...
...για να σκεφτώ κάτι. Θα το διορθώσω.
Θα το διορθώσω. Μπορώ.
- Κακό αυτό! - Το μπαλόνι!
- Κακό μπαλόνι. - Θα καλέσω ασθενοφόρο.
- 'Οχι, σταμάτα! - Γιατί;
Ακούστε με. Αφήστε με να το σκεφτώ.
- Τι να σκεφτείς; - Αν πάμε τον Μπεν στα Επείγοντα...
...θα του κάνουν πλύση στομάχου ή θα τον κόψουν σαν βάτραχο.
Και μαντέψτε τι θα βρουν. Θα βρουν το μπαλόνι.
Δεν θα τους αρέσει. Θα καλέσουν την Υπηρεσία Προστασίας Παιδιών.
Θα ζει σε ίδρυμα, θα καταστραφούν τα γενέθλιά του...
...όπως και όλα μέχρι να κλείσει τα 18.
Τουλάχιστον δεν θα κινδυνεύει από σένα.
Αυτό θες;
Αυτό θες πραγματικά; Θες να πάω φυλακή;
- 'Οχι. - Εντάξει. Ας το διορθώσουμε.
- Ποιο το σχέδιο; - Το σχέδιο είναι πολύ απλό.
Να βγάλουμε το μπαλόνι από τον Μπεν πριν τον σκοτώσει.
- Ναι. - Κουνηθείτε!
Σκότωσέ με επιτέλους.
'Ενα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Πάμε σπίτι;
Καλό πόνυ. Στρίψε αριστερά. Αριστερά. Ναι! 'Οχι.
'Οχι, πιο αργά. Σταμάτα. 'Οχι!
- 'Ερχεται. - Πήρες την ιπεκακουάνα;
'Οχι, δεν την πήρα. Είχαν τελειώσει. Αλλά πήρα κάτι καλύτερο.
Τι είναι αυτό;
Δεν έχω δει κάποιον να το πίνει χωρίς να ξεράσει.
Ζήτησα ιπεκακουάνα και φέρνεις αυτό;
Αυτό σου προκαλεί εμετό.
- Θες να γίνει λιώμα ο Μπεν; - 'Οχι, αλλά αν γίνει, έγινε.
- Ορίστε ο δικός σου! - Ηρεμήστε όλοι. Το 'χω.
Θα το κάνω με το χέρι. Μπεν, άκου καλά.
Αυτό που θα κάνω θα είναι χάλια. Δεν θα σ' αρέσει, μα δεν πειράζει.
Κάποια πράγματα δεν μας αρέσουν Κατάλαβες; 'Ανοιξε το στόμα.
- Τι κάνεις; - 'Ετσι μπράβο.
- Ξέρεις τι κάνεις; - Προκαλώ εμετό.
- Νιώθεις τίποτα να βγαίνει; - 'Οχι, αλλά με γαργαλάει.
Σοβαρά; 'Εβαλα όλο το χέρι μέσα.
- 'Ελα! - Θα ξεράσω.
'Ανοιξέ το καλά. 'Οχι, τίποτα. Τίποτα;
Αυτό το παιδί δεν έχει τάση για εμετό.
Δεν το κουνάς λίγο; Ναι.
- 'Οχι; - Αν το στριφογυρίσεις;
Πιο γρήγορα.
- Δεν μπορώ να... - Δεν μπορώ να το βλέπω.
- Ναι, αρχίζει να γίνεται άβολο. - Θα ξεράσω.
Για συνέλθετε όλοι. Ωριμάστε. Συνέλθετε. 'Ολα καλά.
Να πάρει. Βουλώστε το όλοι.
- 'Ηξερα πως θα άλλαζες γνώμη. - Για μένα είναι.
Μα τι κάνω εδώ; Περιμένω μήπως περάσει;
Κι αν σπάσει και τον σκοτώσει;
- Τι λέει η θεία Μίκι; - Τίποτα. Κάνω κουμάντο. Είμαι καλά.
Είμαι το αφεντικό και αποφασίζω ότι θα πάμε στο νοσοκομείο.
Μπεν, άκου. Το πάρτι τελείωσε, εντάξει; Η θεία Μίκι τα θαλάσσωσε.
Τα θαλάσσωσα και πρέπει να πάμε μία βολτίτσα.
- Μα δεν φάγαμε τούρτα. - Δίκιο έχει, Μικ.
Δεν γίνεται πάρτι χωρίς τούρτα.
Εντάξει, πρώτα την τούρτα. Πρώτα την τούρτα, μετά τη βόλτα.
Για να έχεις μια καλή ανάμνηση.
Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε, πριν μπει στο σύστημα.
Να ζήσεις, Μπεν και χρόνια πολλά...
Τούρτα!
Μεγάλος να γίνεις με άσπρα μαλλιά...
- Τούρτα! - Σούλι;
- Τούρτα! - Μα τι γίνεται;
Φύγετε!
Μπεν, πρόσεχε!
Μπεν!
Δόξα τω Θεώ, σταμάτησε.
Γι' αυτό είναι ο δικός μου!
Τα κατάφερα! 'Εσωσα την κατάσταση.
Μου πήρες πόνυ! Τα καλύτερα γενέθλια!
- Αηδιαστικό. - Αυτό τον έκανε να ξεράσει;
- 'Αθικτο! - Τα καταφέραμε.
Τα καταφέραμε. 'Ελα εδώ, φιλαράκι.
Σούλι, φύγε από δω.
Είσαι τυχερός που δεν καλέσαμε αστυνομία, παλιοπρεζάκι.
Δεν είμαι πρεζάκι, διαβητικός είμαι. Τρέφομαι με τούρτες γενεθλίων...
...και σιρόπι καλαμποκιού με φρουκτόζη.
Χριστέ μου. Και η βελόνα και το μπαλόνι;
Ινσουλίνη και χάπια για το ζάχαρο.
- Και το κουτάλι; - Για την τούρτα.
Την επόμενη φορά, να βάλετε λιγότερη σοκολάτα γάλακτος.
Το γλάσο συμπληρώνει την τούρτα, δεν είναι ο πρωταγωνιστής.
Πάρε την τούρτα και δρόμο.
Σκέτη καταστροφή το πάρτι. Αλλά τουλάχιστον ο Μπεν το διασκεδάζει.
- Μπεν, νομίζω ότι ξέχασες ένα. - Από ποιον είναι;
Δεν ξέρω. Πρέπει να διαβάσουμε την κάρτα.
Τι; Καρτ-ποστάλ από Ιράκ; Από ποιον να είναι άραγε;
"Αγαπημένε μου Μπεν, χαιρετίσματα από Ιράκ."
"Η μαμά κι ο μπαμπάς λυπούνται που δεν ήρθαν στα γενέθλιά σου...
...αλλά μας λείπεις και σε αγαπάμε πολύ."
"Θα γυρίσουμε σπίτι το συντομότερο. Στο μεταξύ, να είσαι φρόνιμος."
"Και να κάνεις ό,τι λέει η θεία Μίκι. Μη σε ξεγελά η ομορφιά της."
"Είναι πιο έξυπνη από όλους σας. Με αγάπη, η μαμά."
- Αυτό είναι υπέροχο, φιλαράκι. - Τι έχει μέσα;
Δεν ξέρω. 'Ανοιξέ το, χαζούλη.
Σιρόπι!
Τακίτος! 'Ενα κουκλάκι πόνυ!
'Ενα ποντίκι!
Ωραία λεπτομέρεια.
- Ευχαριστώ. - Τα καλύτερα γενέθλια!
Ξέρω ότι δεν ζήτησες τίποτα από αυτά.
Και μισώ τα πάντα σε σένα.
Την εμφάνισή σου, τη φωνή σου.
Τη μυρωδιά σου...
Υπάρχει και "αλλά";
Τρώει το ποντίκι.
Δεν χορεύουμε πάλι;
Μπορεί να συρθεί και να βγει.
Ας τα παρατήσουμε όλα...
...επειδή ο Μπεν κατάπιε κάτι πάλι.
Και δεν έχει καν γενέθλια. Κι εγώ;
Κόντεψα να σκοτωθώ σήμερα.