Morgen.
-Wat drink je? -Koffie. Dat vind ik lekker als ik rook.
Ja, ik ook. Iedereen. Daarom heb ik het gemaakt.
Cool. Dank je.
Ik wil geen "dank je". Ik wil mijn koffie.
-Zet dan nog wat. -Er is niet meer, anders zou ik 't doen.
Ik ben even weggeweest om een sigaret te pakken.
Laat het dan niet onbeheerd staan.
Oké. Goed advies.
Het is een beetje heet, hè?
Goed heet.
Zo vind ik het het lekkerst.
Ik doe wel open.
Liz. Waar hebben we dit genoegen aan te danken?
Ik betrapte hem in mijn struiken terwijl hij me filmde in mijn douche.
Gadver.
Niet jij. Gewoon gadver.
Het moest van Omicron.
-Kom op. -Wie is Omicron?
Dat is... Kom hier. Dat is zijn denkbeeldige vriend.
Kun je het hem vergeven? Hij moet iets verwerken.
Eerlijk gezegd interesseert me dat niet.
Sinds jij bent komen opdagen, zorgt dit gezin slechts voor problemen.
Zorg dat hij van mijn terrein blijft, anders bel ik de politie.
Hé, maatje. Je gaat de laatste tijd veel om met Omicron.
Wil je niet met echte mensen omgaan?
Omicron is echt.
Hij komt uit Jupiter en hij praat als een robot.
En we knappen de boomhut op in het bos.
Ja, nee, absoluut. Hij is echt en dat snap ik.
Maar weet je, als je wat nodig hebt, kom dan naar mij.
Ga niet naar de buren om dingen te vragen, oké?
-Afgesproken? -Afgesproken.
Cool. Kom hier, geef me een knuffel.
En ga dan hier weg.
Tot ziens.
Kom terug. Draai je om.
Ben.
Wat?
Ben.
Sinds wanneer rook je?
-Ze zijn niet voor mij. Voor Omicron. -Oké, weet je wat?
Ik probeerde heel rustig te blijven wat die Omicron betreft,
maar hij heeft duidelijk een slechte invloed. Ga naar je kamer.
Ik haat je. Ik haat jullie allebei.
Wat is er met dat kind aan de hand?
Ik heb geen idee.
Ik walg van jullie.
We zeiden dat 't ons spijt.
Nee, het spijt mij dat ik dacht dat ik op jullie ontaarden kon rekenen.
-Oké, we begrijpen het. -Echt? Ik denk van niet.
Er zit te veel rook in jullie hoofd om iets te kunnen begrijpen.
Jullie zijn de reden dat Ben de hele dag in het bos tegen zichzelf praat.
Hij heeft een denkbeeldige vriend. Het is niet zo'n probleem.
Die had ik ook op zijn leeftijd.
Ja, en kijk eens wat er van je is geworden.
Een schoorsteen met een blonde pruik.
Misschien moet hij naar een psychiater.
Absoluut niet. Pembertons praten niet met psychiaters.
Hij heeft een positief rolmodel nodig. Dat ben ik.
Oh, God.
Zielig.
Hij heeft gelijk. Jullie moeten je schamen.
Ja, ik schaam me dood.
Dat kind heeft duidelijk problemen.
Ja, het is waarschijnlijk onze fout dat hij Omicron verzonnen heeft.
Ik word al bang als ik er aan denk.
-Ik heb een sigaret nodig. Ja. -Ik neem maar eens een sigaret.
Ik begrijp jullie niet.
Wat voor een voorbeeld zijn jullie voor Benito?
-Hoepel op, Alba. Je snapt het niet. -O, nee?
Is dat een nicotinepleister?
-Alba, heb jij gerookt? -Ja, Alba heeft gerookt.
Sinds ik vier was.
In Guatemala gaven ze ze aan kinderen alsof het snoep was.
Jij zit vol verrassingen.
En nu verstop ik de pleisters in mijn EHBO-doos, omdat ik me ervoor schaam.
Misschien moeten wij ze proberen. Toch?
Bij haar werkten ze. Misschien ook bij ons.
-Ja, we moeten iets doen. -Ja.
Ja, halen jullie er nu maar een.
Oké.
We waren nog maar kinderen.
Hé, Ben. Mogen we binnenkomen?
Hé, maatje.
Luister, we zijn een beetje te streng voor je geweest
en daar hebben we spijt van.
Ja, we hebben je niet het beste voorbeeld gegeven,
maar vanaf vandaag gaat dat allemaal veranderen.
-Want we gaan gezond leven. -We gaan gezond leven.
Weet je wat we als eerste gaan doen? Stoppen met sigaretten roken.
Want die zijn walgelijk en ze hebben allerlei vervelende neveneffecten.
Zoals?
Zoals astma, een slechte adem, gele tanden, vale huid...
Wees jij net naar mij bij vale huid?
Je hebt geen mooie huid.
Oké. Dat maakt niet uit.
Dat is aan de oppervlakte
en iedereen weet dat wat aan de binnenkant zit het belangrijkst is.
Laat me je deze belangrijke vraag stellen.
Wil je als je groot wordt een chagrijnige bitch worden?
-Nee. -Nee!
Niemand, want het vreselijk om daar bij in de buurt te zijn.
-Dus nooit gaan roken, begrepen? -Begrepen.
Oké. Mooi.
Betekent dit dat ik nog bevriend mag zijn met Omicron?
Natuurlijk. Ja.
-Zorg dat je niet in de problemen komt. -Oké.
-Was je handen en je gezicht eens. -Ja. Neem een douche.
Hij begrijpt het wel, toch?
Ja, ja, ik denk dat hij het begrijpt.
Echt, en ik begrijp het.
Sigaretten zijn vies.
-Ik heb een reden gezocht om te stoppen. -Ik ook.
-Ik voel me nu al gezonder. -Ja.
-Ik ook. -Ja.
-Welterusten. -Welterusten.
Betrapt.
-Verslaafde. Wat ben jij zwak. -Dat moet jij zeggen.
Ik? Nee. Dit? Dat is niks. Dat is... Er was er nog een over.
Ik wilde niet dat hij me vanaf mijn dressoir bleef uitdagen.
-Natuurlijk. -"Natuurlijk..."
Heb je een nieuw pakje geopend?
Ik probeer op een verantwoorde manier te stoppen.
-Jij zit zo vol onzin. -Jij ook.
Maar weet je, dit is mijn laatste.
Ik wilde er nog een om te beseffen hoe vies sigaretten zijn en dan stop ik.
-Ja. -Ik ben er klaar mee, want ze zijn vies.
-Absoluut. -Klaar.
Ze komen maar één keer in de tien jaar naar Rhode Island,
dus iedereen is heel opgewonden voor deze show.
Ik koop kaartjes op de parkeerplaats en tien minuten voor ze opkomen,
sla ik een hele fles kattenmorfine achterover.
Wacht, wat is dat in hemelsnaam?
Morfine voor katten.
-Oké. Stomme vraag. -Oké. Ja.
-En was de show gaaf? -Werkelijk geen idee.
Ik kwam vier dagen later bij in een psychiatrische inrichting,
waar een vrouw m'n haar vlocht. Ze dacht dat ze Lou Diamond Phillips was.
Je lijkt helemaal niet op mijn moeder.
Nee? Waar denk je dat ik die kattenmorfine vandaan had?
Geef me er nog een.
-Zijn ze op? -Het feest is voorbij.
-Geef me de jouwe. -Nee.
Je had de jouwe niet zo snel moeten oproken.
Ik zat midden in een opwindend verhaal.
Weet je? Oké...
Prima, dat is cool. Nu zijn we niet-rokers.
-We zijn er klaar mee. -Dat wilden we.
We hebben wat we wilden.
Jammer, want het was leuk.
-Het was best aardig. -Ja.
We werden rookvrienden net op het moment dat we wilden stoppen.
-Oké. Ik zie je morgen. -Ja.
Beter kun je het niet krijgen.
Kwaliteitsuurtje met je grote broer.
Longen gevuld met frisse lucht.
Ik moet zo terug naar Omicron.
Ik heb Omicron gesproken. Hij zei dat je vandaag met mij moest chillen.
Dat is vreemd. Omicron haat jou.
Haat hij mij? Wat heb ik gedaan?
Hij vindt dat je er stom uitziet en dat je stinkt en zo.
O, ja?
Vertel Omicron maar dat hij dat tegen mij moet zeggen.
Dan mep ik hem met zijn bitch-kont terug het bos in.
Probeer het maar, maar hij is veel groter dan jij.
Laten we het niet meer over Omicron hebben.
Vandaag gaat het om al mijn kennis opzuigen.
Heb je vragen?
Waar zijn geuren van gemaakt?
Stap op je fiets.
Oké, hou het stuur recht
en blijf trappen als ik je loslaat.
Oké.
Houd je voeten op de pedalen.
Hé, je doet het goed. Je doet het geweldig.
Kijk uit voor dat hek.
Nee, nee. Langzamer. Langs het hek.
Oh, nee. Oh nee!
Ik denk dat ik hem vermoord heb! Ik heb hem vermoord! Oh, nee!
Iedereen, help.
Ga door.
Hou op. Ik schold jou ook niet uit toen je over de stoep kotste.
-Dat deed je wel. -Ja, dat deed ik.
Wat is dit?
Wat is hier aan de hand?
Sorry, heren. Wat is er aan de hand?
Het gastenverblijf is vannacht in de fik gevlogen.
-Je denkt toch niet dat wij... -Nee, ja, ik denk wel dat wij...
We hebben wel 20 peuken over het hek gegooid. Wegwezen.
Hé, Mackenzie!
Precies degene die ik wilde zien.
-Hoe is 't Liz? Wat is er aan de hand? -Dat zal ik je vertellen.
Dat gestoorde neefje van je heeft mijn gastenverblijf in de fik gestoken.
Wat? Dat is belachelijk.
O, ja? Die kleine maniak heeft duidelijk een perverse obsessie voor mij.
Vlei jezelf maar niet. Dat was allemaal voor Omicron bedoeld.
Ja, kom toch. Hij is een kind. Hij rookt geen sigaretten.
Hoe weet jij dat het een sigaret was?
-Ik weet het niet, maar ik nam het aan. -Hé, goede aanname.
-Ik nam het aan. -Goede aanname.
Een goede aanname. Ik zou hetzelfde aannemen.
Ja, als ik "brand" zou zeggen, zou zij denken...
Smokey de Beer.
-En dan zou ik aan sigaretten denken. -Als tweede denkt ze: sigaret.
-Gewoon... Die drie gaan samen. -Oké, oké.
Ik ben klaar met jullie spelletjes. Die kleine griezel zal hier voor boeten.
-Ik probeerde alleen... -Stop. Niet nu. Laten we gaan.
Je hebt vandaag een flinke smak gemaakt.
Je hebt al het verband gebruikt uit Alba's EHBO-doos.
Ik voel me al beter.
Maak je geen zorgen. Meiden vallen op littekens.
Oké.
Ik ben niet degene die "sigaretten" door de hele buurt schreeuwde.
Dat weet ik, maar ik ben een beetje in de war.
Ik heb 't jaren niet zo lang zonder sigaret gedaan.
Ja, ik snap het, maar je kleine broertje is
hoofdverdachte in een brandstichtingsonderzoek.
-Dus je kunt... -Miss Mickey?
Er is een man van de brandweer die jou wil spreken.
Goedemiddag.
-Hallo. -Hoi.
Ik ben luitenant Shields.
Sorry dat ik u lastigval,
maar ik hoopte dat ik uw neefje kon spreken over de brand bij de buren.
Weet u, dit is zo belachelijk.
Die vrouw ergert zich aan mijn gezin sinds ze in mijn hal getaserd werd.
Ik wil alleen de jongen wat vragen stellen en dan vertrek ik weer.
Ja.
Ja, natuurlijk willen we u graag helpen.
Klop, klop. Is daar iemand?
Ben?
Wat is er in hemelsnaam met je gezicht gebeurd?
Ik ben van mijn fiets gevallen.
Gaat het wel?
Doet het pijn?
Dat is normaal. Normale kinderdingen.
Fietsen en schaafplekken en zo.
Deze meneer wil je wat vragen stellen. Is dat goed?
-Ja. -Oké.
Hallo, Ben. Ik ben luitenant Shields. Ik onderzoek een brand.
Cool. Ik hou van brand.
Oké, wie niet?
Want brand is... Hij heeft gelijk. Het is cool.
Ik bedoel, u wijdt uw leven eraan.
Wie weet hebt u het gastenverblijf zelf aangestoken.
-Sorry? -Toch?
Hebt u Backdraft gezien? Hij heeft het gedaan.
Wie is "hij"?
Een van de broers Baldwin. Toch? Dat was toch zo?
Het was niet de goeie. Het was ook niet de slechte.
Nogmaals, 't is lastig te zeggen. Ze hebben hetzelfde soort...
Ik weet het niet. Het is lang geleden dat ik de film heb gezien.
Stel de vragen maar.
Ben, wat heb je gisteravond gedaan?
Ik had met Omicron afgesproken, maar die buurvrouw verpestte het.
En wie is Omicron?
Dat is zijn denkbeeldige vriend.
Heel normaal, gezond.
Kan ik Omicron spreken?
Dat betwijfel ik. Hij houdt niet van mensen.
Ja, hij houdt niet van mensen. Ik ook niet.
Wat vindt hij van je buurvrouw?
Hij zal niet blij zijn als hij weet dat ze me in de problemen heeft gebracht.
Hij zal zeggen...
"Ik ruk het hart uit die vrouw als ze je lastigvalt, Ben."
Kinderen. Zijn ze niet... Is hij niet schattig?
Kinderen. Ze zeggen soms van die stomme dingen.
Het is niet erg... Oké. Goed gedaan, vriend.
Kom op, man.
Dat kind.
Grote fantasie, hè? Het is een goede jongen.
Mevrouw, ik doe dit werk al heel lang
en zo waar als ik hier sta, die jongen heeft haar gastenverblijf aangestoken.
Dat moet u onder ogen zien.
Nee, natuurlijk doe ik dat niet.
En het staat me ook niet aan wat u insinueert.
Ik insinueer niets.
Dat gaat niet goed.
Nu denken ze echt dat hij het gedaan heeft.
-Wat gaan we doen? -Ik denk
-dat we de gevolgen moeten aanvaarden. -Ja, je hebt gelijk.
-Of misschien kun jij dat doen. -Wat?
Het is gewoon belachelijk dat we er allemaal voor opdraaien.
Jouw leven is al voorbij.
-Hoezo is mijn leven voorbij? -Zo bedoelde ik het niet.
Ik bedoel alleen dat het te laat is om alles weer op de rails te krijgen.
Ga weg hier. Ik ben een jonge vrouw. Ik ben in de bloei van mijn leven.
Jij bent een baby. Jij moet er maar voor opdraaien.
Jij bent minderjarig. Bij jou doen ze niet lastig.
Het is ook aannemelijker dat het jouw sigaret was.
Ja? Waarom denk je dat?
Alsjeblieft, ik heb je hele sigaretten weg zien gooien.
Ik rook die van mij op tot het filter. Op z'n Amerikaans.
Ik heb een idee.
Wat als, en laat me uitspreken, we Ben ervoor laten opdraaien?
Ik luister.
We weten dat hij onschuldig is, maar we weten ook dat er iets niet klopt.
Nee, hij is een engerd, zeker.
En hij gedijt zeker niet onder onze supervisie.
Hij is echt beter af zonder ons.
Klopt. En wat is het ergste wat er kan gebeuren?
Laten ze hem een paar jaar naar een militaire academie gaan?
Een beetje discipline zal hem van z'n vreemde gedrag afhelpen.
Hij zou er waarschijnlijk in uitstekende vorm uitkomen.
We bewijzen hem een grote dienst.
Het is eigenlijk het aardigste wat we kunnen doen voor dat jochie.
-Ik wist het. -Alba, wat is er?
Roken jullie?
En Benito dan? Geven jullie niks om Benito?
Hé. We roken omdat we om Benito geven.
We proberen hier een enorm probleem op te lossen.
-Wat is er met de pleister gebeurd? -Ik hou van de pleister.
Die, gecombineerd met sigaretten, is een hele nieuwe sensatie.
Ja, die pleister is tof, Alba.
Raad wat ik met die van mij deed. Onder mijn oksel geplakt.
-Kom toch. -Ja.
-Directe verbinding met de bloedstroom. -Slim.
-Ja. -Jullie moesten je schamen.
Jij moest je schamen dat je ons verwijt een probleem op te lossen.
Wees een deel van de oplossing of verdwijn.
Ja, Alba. Wat wordt het?
Hé, precies de kerel die ik wilde...
Wat zoek je?
Antwoorden.
Nou, in ieder geval...
Ik wilde me verontschuldigen voor het gedoe met de fiets.
Geen probleem. Ik vertel Omicron dat het een ongeluk was.
Het was een ongeluk.
Ik hoop dat hij het zo ziet.
Waar het om gaat is,
dat ik dacht dat we samen wel konden chillen en film kijken.
Dat kan niet. Ik moet in het bos zijn.
Waar is die hamer voor?
Om dingen stuk te slaan.
Wat voor dingen?
Alles wat op onze weg komt.
Sorry.
Nou, nou.
Jullie zitten lelijk in de knel.
Beken en Ben gaat vrijuit, terwijl jullie levenslang uitzitten,
of zwijg en verraad een onschuldige jongen.
Ja, we snappen wat er speelt. Dat hebben we je net uitgelegd.
Er lijkt maar één oplossing te zijn.
Un vagabundo.
-Een wat? -Een nomade. Een zwerver.
Een man die men snel vergeet, eentje zonder banden met de maatschappij.
Wat bedoel je?
Ik weet het niet.
Ik voel me licht in m'n hoofd.
Jongens, we hebben een groot...
Dit is helemaal het toppunt!
Het is niet wat het lijkt.
Dat kan me niet schelen. Rook maar op.
Wat mij betreft mogen jullie kanker krijgen.
-Rustig. -Wat hard, Chip.
Terwijl jullie nullen hier high worden door sigaretten,
is Ben aan het doordraaien.
Oké. We praten wel met hem. Waar is hij?
Doe een gok.
Hij is in het bos met die maffe Omicron weet ik wat aan het doen.
Ik heb het gehad. Ik heb het gehad met hem.
Oké. Goed.
Ja, ik kom er zo aan.
Hé, Ben. Vind je het goed dat we boven komen?
Dat was heel griezelig.
Dames gaan voor.
Hé, maatje. Wat doe je?
Chillen met Omicron.
Ja, daarom zijn we hier eigenlijk ook.
We wilden een praatje met je maken over je vriend Omicron.
Wie zijn jullie in godsnaam?
De naam is Chester Omicron.
Hallo, Chester.
Hij komt uit Jupiter.
Jupiter, Florida.
-Is dat papa's jas niet? -Ja.
Dat is mijn jas. Ben heeft hem me gegeven.
Omicron, dat is Mickey, Sabrina.
En dat is mijn broer Chip, die al die dingen over je zei.
Nee, ik zou nooit iets zeggen...
-Noem je hem een leugenaar? -Nee.
Zo, Omicron, wat brengt jou naar Greenwich?
Ik kom hier om te sterven.
Oké. Wat vervelend.
Ik weet sinds een paar maanden dat ik longkanker heb
en dwaal door het bos om mezelf dood te roken.
Nou...
En toen heb ik hem gevonden.
Dit jochie is geweldig.
Ja, dat is hij zeker.
O, ja?
Volgens mij verwaarlozen jullie hem als de pest.
Ik heb hem leren fietsen.
Je hebt hem bijna vermoord.
Dat kind zit verdomme onder de nicotinepleisters.
-Chip? -Mijn schuld.
Oké, dat verklaart een groot deel van zijn gedrag.
Ik weet niet waar hij zonder mij zou zijn.
Ik hem hem staartdelingen geleerd
en hem leren klokkijken en fluiten.
Laat zien.
Daar werken we nog aan.
Deze jongen heeft mijn leven gered.
Hij leerde me weer lief te hebben.
Ik zou alles doen om hem te belonen.
Ja?
Alles?
Het is geweldig dat u zich zo opoffert voor ons gezin, Mr Omicron.
Ik doe het voor Ben.
Niet voor jou.
Ja.
Desondanks waarderen we het.
Als ik hoor dat dit kind rookt,
kom ik terug en vermoord ik je.
Ja, ik begrijp het.
En, Ben, ik wil je iets geven.
Als je me ooit wilt spreken, gebruik dit en ik ben er voor je.
Nou...
Dag, Omicron.
Luitjes, doe voorzichtig.
Ja, doen we. Doorlopen, eikel.
Oké, riemen vast en rijden maar.
-Ja. -Ja.
Vertaald door: Anja Frederiks-Konings.