Günaydın.
Ne içiyorsun?
Kahve. Sigarayla güzel gidiyor.
Bence de. Herkese göre öyle. Bu yüzden yaptım.
İyiymiş. Sağ ol.
"Sağ ol." istemem. Kahvemi istiyorum.
Biraz daha yap.
Biraz daha yok olsa yaparım.
Sigara için iki saniye gittim.
Sahipsiz bırakmasaydın o zaman.
Peki. Güzel tavsiyeymiş.
Biraz sıcak, değil mi?
İyi sıcaklıkta. Tam sevdiğim gibi.
Ben bakarım.
Liz!
Bu şerefi neye borçluyum?
Onu çalılarda beni duşta kaydederken yakaladım!
İğrenç.
Sen değil. Öylesine dedim.
Omicron yaptırdı.
-Hadi bakalım. -Omicron da kim?
Gel buraya. Onun hayalî arkadaşı.
Onu biraz alttan al. Durumu biraz garip.
Frankly, umurumda değil. Sen geldin geleli,
bütün bu aile sadece başıma bela oluyor.
-Onu mülkümden uzak... -Peki.
-...yoksa polisi ararım. -Çok sağ ol.
Omicron'la çok fazla takılmaya başladın dostum.
Gerçek insanlarla takılmaya ne dersin?
Omicron gerçek. Jüpiter'den geliyor ve robot gibi konuşuyor.
Beraber ormandaki ağaç evi düzeltiyoruz.
Aynen, anladım. O tamamen gerçek.
-Evet. -Ama durum şu,
bir şeye ihtiyacın varsa bana gel...
Komşuya gidip bir şeyler sorma anlaştık mı?
-Anlaştık. -Güzel.
Şimdi gel, sarıl bakalım.
Şimdi kaybol bakalım. Görüşürüz.
Gel buraya.
Arkanı dön.
Ben! Ne?
Ben...
Ne zamandır sigara içiyorsun?
-Bunlar Omicron için. -Pekâlâ.
Şu Omicron'a iyi olmaya çalıştım,
ama çok kötü bir örnekmiş. Odana çık şimdi.
Nefret ediyorum! İkinizden de!
-Bu çocuğun içine ne girmiş? -Hiçbir fikrim yok.
-Midemi bulandırıyorsunuz. -Üzgün olduğumuzu söyledik.
Hayır, ben üzgünüm...
Siz iki umutsuza güvendiğim için.
-Tamam, anladık. -Emin misin? Bence anlamadın.
Beynin bir şeyi anlamak için fazla duman altı.
Ben senin yüzünden tüm gün ormanda kendi kendine konuşuyor.
Hayalî bir arkadaşı var. Büyütme. Küçükken benim de vardı.
Aynen. Bak sen neye dönüştün. Sarı peruklu bir baca gibisin.
Belki bir psikiyatriste görünmeli.
Kesinlikle olmaz. Pemberton'lar psikiyatristlerle konuşmaz.
İhtiyacı olan şey pozitif rol modeli. Burada devreye ben giriyorum.
Tanrım.
Acınası.
O haklı. Utanmalısın.
Evet, inanılmaz utandım tamam mı? Çocuğun sorunları olduğu belli.
En başında Omicron'u uydurması da bizim yüzümüzden.
Sadece düşünmesi bile beni endişelendiriyor.
-Sigaraya ihtiyacım var. -Galiba sigara lazım.
İkinize de inanamıyorum.
Benito için nasıl örneklersiniz siz?
-Geri bas Alba. Anlayamazsın. -Öyle mi?
Nikotin bandı mı o?
Alba sen içiyor muydun?
Evet, Alba içiyordu! Hem de dört yaşımdan beri.
Guatemala'da çocukların eline şeker gibi verirlerdi.
Sürprizlerle dolusun.
Şimdi ise utandığım için bantları odamdaki ilk yardım
kutusunda saklıyorum.
Belki biz de denemeliyiz. Onda işe yaramış bizde de yarayabilir.
-Evet, bir şey yapmalıyız. -Evet.
-Belki şimdi almalısınız. -Peki.
Sadece çocuktuk.
Selam Ben, gelebilir miyim?
Selam dostum.
Dinle, biz...
Sana biraz sert çıkıştığımızı fark ettik,
bunun için çok üzgünüz.
Senin için iyi örnekler değiliz bunun farkındayız, ama...
Bugünden itibaren her şey değişecek.
Artık sağlıklı oluyoruz.
Ne yapacağız biliyor musun? Sigarayı bırakacağız.
Çünkü iğrençler. Bir sürü kötü yan etkisi var.
Ne gibi?
Mesela astım...
Kötü bir nefes, sarı dişler, berbat bir ten...
Berbat ten derken beni mi gösterdin?
Harika bir tenin yok.
Pekâlâ.
Önemi yok. Bunlar yüzeysel,
herkes önemli olan şeyin insanın içi olduğunu bilir.
Sana önemli bir soru soracağım.
Büyüdüğünde, huysuz bir sürtüğe mi dönüşmek istiyorsun?
-Hayır. -Hayır!
Kimse istemez, çünkü öyle olmak berbat.
-O yüzden sigara içme tamam mı? -Tamam.
Peki. Güzel.
Omicron'la hâlâ arkadaş kalabilir miyim?
Tabii ki.
-Tabii. Sadece beladan uzak dur. -Tamam.
-Ellerini ve yüzünü yıka. -Evet. Git duş al.
Anlamıştır, değil mi?
Evet, sanırım anladı.
Peki, anladım. Sigaralar kötü.
Bırakmak için bir sebep arıyorum.
Ben de.
-Şimdiden sağlıklı hissediyorum. -Aynen.
-Ben de. -Evet.
-İyi geceler. -İyi geceler.
Yakalandın!
Bağımlı!
-Çok zayıfsın. -Konuşana bak.
Ben mi? Hayır! Bu mu?
Bu hiçbir şey. Bir tane kalmıştı. İstemiyordum sadece öylece...
-Tabii ki. -...dolabımda buldum, bana bakıyordu.
-Yeni paket mi açtın sen? -Kendimi yavaşça sütten kesiyorum.
Yalancının tekisin.
-Sen de öyle. -Görürsün, bu sonuncu olacak.
Sigaranın ne kadar iğrenç olduğunu hatırlamak için bir tane daha aldım.
-Evet. -Ben bıraktım çünkü iğrenç.
-Kesinlikle. -Bitti.
Sadece on yılda bir Rhode Island'a geliyorlar,
bu yüzden herkes gösteri için coşuyor.
Otoparkta biletleri satıyordum, sahne başlamadan on dakika önce de
-bir şişe kedi morfini bitirirdim. -O da ne öyle?
Kediler için yapılmış morfin.
-Evet. Salak bir soruydu. -Evet. Öyle.
-Evet. -Gösteri harika mıydı?
Bilmiyorum ki. Günler sonra tımarhanede
kendini Lou Diamond Phillips sanan bir kadın
tarafından saçım örülürken uyandım.
Annemle hiç alakan yok.
Öyle mi? Kedi morfinini nereden aldığımı sandın?
Bir tane daha ver.
Bu kadar mı?
-Parti bitti. -Seninkini ver.
Hayır. Kendininkini hızlı içmeseydin.
Heyecanlı bir hikâyenin ortasındaydım.
Biliyor musun? Pekâlâ. Sorun yok.
-Artık sigara içmiyoruz. -Evet. Bitti.
İstediğimiz buydu. İstediğimizi aldık.
Çok kötü, çünkü bu eğlenceliydi.
-Evet öyleydi. -Evet.
Tam bırakacağımız anda sigara çifti olduk.
-Peki. Yarın görüşürüz. -Evet.
Bundan daha güzeli olamaz.
Kardeşinle kaliteli vakit geçirmek.
Ciğerlerimiz temiz havayla doldu.
Yakında Omicron'a dönmeliyim.
Aslında ben Omicron'la konuştum.
Bugün benimle takılmanı söyledi.
Bu garip. Omicron senden nefret ediyor.
Nefret mi? Ne yaptım ki?
Aptal gibi durduğunu ve kötü koktuğunu söylüyor.
Öyle mi? Omicron'a de ki bunları yüzüme söylesin
ben de onun kıçını ormana doğru tekmeleyeyim.
Deneyebilirsin, ama senden çok daha büyük.
Neden Omicron konusunu kapatmıyoruz artık?
Bugün tüm bilgimi emme günü.
Sorun var mı?
Kokular neyden oluşur?
Bisiklete bin.
Pekâlâ, şimdi gidonu düz tutmaya çalış
sonra ben bırakana kadar pedal çevir tamam mı?
Pekâlâ. Şimdi ayağını pedala koy.
Tamam mı? Gayet iyisin. Çok güzel.
Kapıya dikkat et.
Hayır! Yavaşla! Kapının etrafından!
Hayır!
Sanırım onu öldürdüm!
Onu öldürdüm! Hayır!
Kimse yok mu!
Kimse yok mu! Yardım edin!
Devam et!
Beni rahat bırak! Kaldırımın her yerine kustuğunda seni azarlamadım.
-Evet, azarladın. -Aynen, yaptım.
Bu da ne?
Burada ne oluyor?
Merhaba. Pardon, beyler.
-Neler oluyor? -Dün misafirhanede yangın çıktı.
Sence bizim...
Evet, bizim yüzümüzden.
Çitin çok uzaklarına atmıştık. Gidelim.
Dur!
Mackenzie!
Tam da görmek istediğim kişi.
Nasılsın Liz? Nasıl gidiyor?
Anlatayım.
Sosyopat yeğenin misafirhanemi yaktı.
Ne? Bu çok aptalca.
Öyle mi? Küçük manyağın benimle ilgili sapık takıntıları var.
Kendini yüceltme. O şey Omicron içindi.
Aynen öyle, o bir çocuk. Sigara içmez.
Sigara olduğunu nasıl biliyorsun?
-Bilmiyordum, tahmin ettim. -Sigarayı iyi tahmin ettin.
-Tahmin ettim. -Güzel tahmin.
Ben de aynı şeyi söylerdim.
-"Ateş" desem aklına direkt... -Ayı Smokey gelir!
-Sonra da sigarayı düşünürüm. -İkinci...
-İkinci, "sigara" dedi. -O üçlü birleşiyor.
-Tamam! -Peki.
Sizlerle oyun oynamaktan sıkıldım.
Küçük sapık bedelini ödeyecek.
-Sadece... -Dur artık.
Şimdi değil. Gidelim.
Biraz takla attın.
Alba'nın çantasındaki tüm bandajlar bitti.
Şimdiden iyi hissediyorum.
Merak etme. Kadınlar yaralara hasta olur.
Pekâlâ.
Tüm mahallede "sigara" diye bağıran sendin.
Biraz kafam dağınık.
Yıllardır sigaraya bu kadar uzak kalmadım.
Şimdi ise küçük kardeşin kundakçılık
operasyonunda baş şüpheli, yani...
Bayan Mickey? İtfaiye ekibinden birisi sizinle görüşmeye geldi.
İyi günler!
-Merhaba. Ben Teğmen Shields. -Selam.
Rahatsız ettiğim için üzgünüm, fakat yan taraftaki
yangın için yeğeninizle konuşmak istiyordum.
Peki, biliyor musunuz bu çok saçma.
O kadın antremde şoklandığından beri
ailemin başına bela oldu.
Çocuğu sadece birkaç soru sorup gideceğim.
Pekâlâ.
Tabii ki olur. Memnuniyetle yardım ederiz.
Kimse var mı?
Ben?
Yüzüne ne oldu ahbap?
-Bisikletten düştüm. -İyi misin?
Acıyor mu?
Bu normal. Çocuk işte.
Bisiklet ve yara gibi şeyler.
Bu adam birkaç soru sormak istiyor tamam mı?
-Olur. -Tamam.
Merhaba Ben. Ben Teğmen Shields. İtfaiye müfettişiyim.
Harika! Ateşi severim.
Yani tabii ki, kim sevmez değil mi?
Çünkü ateş... O haklı, havalı sonuçta.
Sonuçta hayatınızı ona adadınız değil mi?
Bildiğimiz kadarıyla, misafirhaneyi siz ateşe vermişsiniz.
-Pardon? -Öyle değil mi?
Backdraft'ı izlemediniz mi? O yapmıştı.
"O" kim?
Baldwin kardeşlerden biri.
Öyle değil miydi? İyi olan değildi.
Kötü olan da değildi. Dediğim gibi söylemesi zor.
Hepsini yüzü aynı...
Bilmiyorum. Filmi izleyeli çok oldu.
Soruları sor işte.
Geçen gece ne yaptın Ben?
Omicron'u görmem gerekiyordu ama komşu kadın her şeyi mahvetti.
-Omicron da kim? -Onun hayalî arkadaşı.
Bilirsin ya, tamamen normal, sağlıklı ve akıllıca.
Omicron'la konuşabilir miyim?
Sanmam. İnsanları sevmiyor.
Evet, insanları sevmiyor. Ben de öyle.
Komşunuz hakkında ne düşünüyor?
Benim başımı belaya soktuğunu öğrenince mutlu olmayacak diyelim.
Aynı şöyle...
"Eğer senle uğraşırsa o kadının kalbini sökerim Ben."
Çocuklar.
Yoklar mı... Tatlı değil mi?
Çocuklar. Bazen aptal şeyler söyleyebiliyor.
Büyük bir şey... Peki. İyi iş ahbap.
Hadi bakalım.
O çocuk yok mu.
Harika hayal gücü değil mi?
İyi bir çocuk.
Hanımefendi, bu işi uzun zamandır yapıyorum ve burada nefes aldığım kadar,
o çocuğun misafirhaneyi yaktığına eminim.
Bunu görüyorsunuz, değil mi?
Tabii ki görmüyorum. Bekleyin, kastettiğiniz şeyi de hiç beğenmedim.
Bir şey kastetmiyorum.
Bu iyi değil.
Artık onun yaptığına eminler. Ne yapacağız şimdi?
-Durumu kabullenmeliyiz. -Haklısın.
-Belki de sen yapmalısın. -Ne?
Bunu üstlenmemiz hepimiz için çılgınca.
-Senin hayatın zaten bitti. -Ne diye bitiyormuş?
O anlamda demedim.
Yoluna sokmak zor demek istedim.
Hadi oradan. Ben gencim daha.
Hayatımın baharındayım. Sen bebeksin.
Sen üstlenmelisin. Daha küçüksün, sana nazik davranırlar.
Artı olarak, bence senin sigaran yüzünden.
Onu nereden anladın?
İçmeden attığını çok gördüm. Ben süngerine kadar içiyorum.
Amerikalı gibi.
Bir fikrim var.
Eğer... İyi dinle... Eğer Ben'i üstlendirirsek.
Dinliyorum.
Masum olduğunu biliyoruz, ama bir şeylerin yanlış olduğu belli.
O kesinlikle bir kaçık.
Bizim gözetimimizde büyümüyor.
Biz olmadan daha iyi.
Peki en kötü ne olabilir ki?
Askeri akademiye mi gönderirler?
Biraz disiplin onu kendine getirecektir.
Ek olarak, harika vücut da yapar.
Ona büyük bir iyilik yapıyoruz.
Çocuğa yapılabilecek en iyi şeyi yapıyoruz.
-Biliyordum! -Alba, neler oluyor?
Sigara mı içiyorsunuz?
Benito'ya ne olacak? Benito'yu düşünmüyor musunuz?
Benito'yu düşündüğümüz için sigara içiyoruz.
Burada kocaman bir problemi çözme peşindeyiz.
Banda ne oldu?
Banda bayılıyorum!
Sigarayla birleşince bambaşka oluyormuş.
Aynen, bant harikaymış Alba.
Bil bakalım ne yaptım. Koltuk altlarımdalar.
-Hadi ama. -Evet.
Anında kana karışıyor.
-Zekice. -Evet.
İkinize de yazıklar olsun.
Çözülsün diye bizi ayıpladığın için sana yazıklar olsun.
Köstek olacaksan çık git.
Evet, Alba. Hangisini seçiyorsun?
Tam da görmek istediğim...
Ne arıyorsun?
Cevapları.
Her neyse...
Bisiklet olayı için özür dileyecektim.
Merak etme, Omicron'a yanlışlıkla olduğunu söylerim.
Yanlışlıkla oldu.
Umarım o da öyle düşünür.
Diyeceğim şu, ikimiz oturup rahatlar ve film izleriz.
Yapamam. Ormana gitmeliyim.
Çekiç niye?
Ezmek için.
Ne gibi şeyleri?
Yolumuza ne çıkarsa.
Pardon.
Pekâlâ.
Kendinizi cidden kötü bir yerde bulmuşsunuz.
İtiraf ederseniz siz demir parmaklığa, Ben de özgürlüğe kavuşur,
ya da sessiz olursunuz ve o masum çocuğa ihanet edersiniz.
Evet, ne olduğunun farkındayız... Az önce biz anlattık zaten.
Tek bir çözüm var.
Ne?
Göçebe. Bir avare.
Toplumla hiçbir bağı olmayan, kolayca unutulabilecek bir adam.
Neyden bahsediyorsun sen?
Bilmiyorum.
Sarhoş gibiyim.
Çocuklar, büyük bir sorun...
Baksana, gerçekten harika!
Göründüğü gibi değil.
Hayır. Umurumda değil. İçin gitsin.
Ben ilgilendiğim sürece hepiniz kanser olabilirsiniz.
-Yavaş ol! -Abartma Chip.
Siz işe yaramazlar burada sigarayla kafayı bulurken,
Ben lanet aklını kaybediyor!
Peki. Tamam. Ben onunla konuşurum.
-Nerede o? -Tahmin etsene.
Ormanda Omicron'la, neler yapıyor Tanrı bilir.
Bıktım.
-Bıktım artık. -Peki. Tamam.
Size yetişirim.
Ben, biz de gelebilir miyiz?
Bu çok ürperticiydi.
Hanımlar önden.
Selam dostum, ne yapıyorsun?
Omicron'la takılıyoruz.
Evet, bizim gelme nedenimiz de bu zaten.
Arkadaşın Omicron'la biraz vakit geçirmeye geldik.
Siz de kimsiniz?
Adım Chester Omicron.
Peki, merhaba Chester.
Kendisi Jüpiter'li.
Jupiter, Florida.
-Babamın kabanı değil mi o? -Evet.
O benim kabanım!
Ben bana verdi.
Omicron, bu Mickey, Sabrina
ve sana o sözleri söyleyen kardeşim de bu, Chip.
Hayır, asla öyle şeyler söylemem...
-Yalancı mı diyorsun? -Hayır.
Pekâlâ... Omicron, seni Greenwich'e getiren ne?
Buraya ölmeye geldim.
Peki.
Adına üzüldüm.
Birkaç ay önce
akciğer kanseri teşhisi kondum
ve ormanda başıboş dolaşıp
ölümüne sigara içecektim.
Peki...
Ve ben de onu buldum.
Bu minik harika.
Evet, kesinlikle öyledir.
Öyle mi?
Bana onu çok ihmal ediyorsunuz gibi geldi.
-Bisiklete binmeyi öğrettim. -Neredeyse öldürüyordun onu!
Tanrı aşkına... Çocuk nikotin bantlarıyla sarılı.
Chip?
Benim hatam.
Peki, bu davranışlarını açıklıyor.
Ben olmadan ne yapardı bilemiyorum.
Kalanlı bölmeyi öğrettim ona...
Saate bakmayı, ıslık çalmayı.
Göster onlara.
Üstünde hâlâ çalışıyoruz.
Bu çocuk hayatımı kurtardı.
Tekrar sevmeyi öğretti.
Bedeli için her şeyi yaparım.
Öyle mi?
Her şeyi mi?
Bay Omicron, ailemiz için yaptığınız bu şey gerçekten zorlu bir fedakârlık.
Ben için yapıyorum.
Senin için değil.
Peki.
Yine de, minnettarız.
Bu çocuğun sigara içtiğini görürsem,
geri gelirim.
Ve seni öldürürüm.
Evet, anladık.
Ben, sana bir şey vermek istiyorum.
Benimle konuşmak istersen bunu kullan, hemen gelirim.
Peki...
Hoşça kal Omicron.
Siz
kendinize
iyi bakın.
Evet, işte böyle.
Yürümeye devam et, sürtük.
-Kemerleri takın da yola çıkalım. -Evet.