Wezwać lotnictwo! Ogień! Schyl się!
Myślisz, że ukryjesz się w szpitalu? Nic z tego.
Otworzyć ogień!
Cholera. Jesteś bezlitosny.
Czy to...
W czyje burrito wdepnęłam?
-Nie wiem. -Boże.
To miejsce wymyka się spod kontroli.
Jest super. Można wszystko.
Kto to jest, u licha?
Andrew. Widzieliśmy się już.
Dość tego. Kręcą się tu dziwne dzieci.
Na podłodze leży burrito nieznanego pochodzenia.
To wina Alby.
Jest Meksykanką, ale nie odpowiada
za każde zaginione burrito.
Ona jest z Gwatemali.
Dokładnie tak! Alba jest Gwatemali.
Nie chodzi o burrito, ale nie wykonuje swojej pracy.
To już tak nie działa. Wszyscy musimy po sobie posprzątać.
To nie moje butelki po piwie.
Wyrzucę je, kiedy skończę.
Jazda stąd, telewizor jest mój. Nagrałam mecz.
Co? Nawet nie na żywo? Chrzanić to.
Dajesz. Cały dzień unikałem wyniku.
Gdzie moja szczęśliwa koszulka?
Po co ci koszulka, skoro gra się skończyła?
Zobaczcie.
BOSTON RED SOX
-Wyglądam jak dziwka? -Co zrobiłaś z koszulką?
Teraz jest sexy.
Jak byś się czuła, gdybym kradła ci ubrania?
Nie mieścisz się w moje ubrania.
To impreza u Maloneyów. Największa impreza roku.
Cóż. W takim razie.
Będzie super.
Najmłodszy Danny jest w moim wieku, więc też idę.
Jego siostra przyprowadzi kumpelki ze szkoły.
Będzie tam pełno biednych panien z katolickich szkół.
-I to cię przeraża. -Szkoła średnia jest najlepsza.
Imprezy dla starszych są do bani.
Nikt się nie bije, nie łamie.
Wszyscy wychodzą, chcemy w spokoju obejrzeć mecz.
Sabrina, przełączysz wejście?
Ale zabawne.
-Chip? Pomożesz mi, proszę? -Tak, pewnie.
Ben, kliknij dla mnie przełącznik.
Tylko siedzisz. Sama to zrób.
BOSTON TORONTO
Boston znów zawodzi. Kolejne zwycięstwo dla Toronto.
Koniec! Mam dość!
Mam dość tych frajerów!
Nie obrzydza cię ta porażka?
Co? Tak. Są do bani.
Nie mogę przestać myśleć o Benie.
Dotąd nie mówił tak do mnie.
Tak to się zaczyna.
Co się zaczyna?
Przemiana.
Widziałam to u Chipa i Sabriny.
Jednego dnia słodkie, małe aniołki, a następnego
podłe, nędzne istoty, które nie szanują nikogo.
Nie mogę stracić Bena. On mi tylko został.
Wiszę na nitce.
Zacznij go karać inaczej niż jego rodzice.
Absolutnie nie. Ja nie karzę.
Dorastałem bez zasad i dyscypliny.
Wyszło całkiem nieźle.
Wiesz co? Za dużo myślimy.
Ben to dobry dzieciak. Muszę z nim pogadać.
Hej, młody.
Co robisz? Bawisz się farmą mrówek?
Billy i Greg się siłują, więc musiałem ich rozdzielić.
Znowu? Ci faceci.
Wiesz, ten cały dom jest jak farma mrówek.
-Naprawdę? -Tak.
Widzisz tę mrówkę pośrodku?
Tą uroczą? Jest miła i uczciwa. To królowa. Tak jak ja.
A te inne mrówki z boku to robotnice.
Tak jak ty, Chip i Sabrina.
Mam budować dla ciebie tunele?
Tak.
Gdybym cię o to poprosiła, zrobiłbyś to.
Widzisz, bez królowej,
mrówki biegałyby w kółko jak głupie.
Nic nie dałoby się zrobić. Byłby chaos.
Nie chcesz tego. Jeśli proszę cię o zrobienie czegoś,
musisz aktywować swoją małą mrówczą antenkę,
i zrobić to.
Ben. Potrzebujemy cię.
Poczekajcie. Rozmawiamy teraz. Chwilę.
Potrzebujemy go teraz.
Nic z tego. Co się z wami dzieje?
Potrzebujemy pudełka mamy
a tylko on zmieści się na strychu.
Poczekajcie, aż skończymy.
Niech sam zdecyduje.
Hej, Ben? Koleżko?
Co chcesz robić?
Pamiętaj, kto jest twoim najlepszym kumplem?
-Ty. -Tak.
-A starszą siostrą? -Ty.
Albo z nami, albo przeciw nam.
Pamiętaj, dobre, małe mrówki dostają nagrodę.
Złe mrówki zostają zgniecione.
Ben. Bądź mądry.
Nie chcesz skończyć jak nasz inny brat.
Mieliście drugiego brata?
Musieliśmy go zabić, bo był przeciw nam.
Jazda stąd. Nie słuchaj ich.
Oni z tobą pogrywają.
Żałuję, że tak nie jest, ale nie kłamiemy teraz.
Jak on się nazywał? Na trzy. Raz, dwa, trzy.
-Elliott -Elliott
Przepraszam.
Pa, Mickey! Chodź, Ben.
Po prostu nie wiem, co robić, Alba.
Czuję, że Ben się oddala.
Mówię ci, wprowadź zasady i kary.
Inaczej nigdy się nie nauczy.
Mam zdradzić wszystko, w co wierzę.
-Dokąd się wybieracie? -Do szkoły.
Nie, nie sądzę. Nie.
Nie dzisiaj.
Macie karę.
Za co?
Za...
Za bycie niemiłymi.
Właśnie za to. Musicie zacząć mnie szanować.
-Dlaczego? -Bo tak powiedziałam.
-Raczej nie. -Hej.
Mówię poważnie.
Nie idziesz dziś do szkoły, tak mi dopomóż Bóg.
-Super. -Brak szkoły.
To...
Wiem.
Nie myślcie, że możecie sobie siedzieć
i cały dzień robić, co chcecie. Nie o to chodzi.
Miałam na myśli...
Macie szlaban.
Ja też?
Tak. Koniec taryfy ulgowej, kolego.
Nie martw się. Ona nie ma władzy.
Nie mam?
Żadnej telewizji.
Jasne.
-Oddajcie je. -Nie.
Dawaj to...
Rozwalę w pył wasze gry wideo.
-Kupię nowe. -Spójrz prawdzie w oczy.
Nie masz przewagi.
A co powiesz na to?
Nikt z was nie wyjdzie z tego domu,
dopóki nie będzie czysto.
Tak? Życzę powodzenia.
Jak się nie podoba, może sama posprzątasz?
Wiesz co? Mnie to pasuje.
Super.
Wychowałam się w brudzie. Doskonale się w nim czuję.
Chcecie tak żyć? Świetny pomysł.
Tak. Hej.
Kim jest ta piękna pani?
Jest ważna dla kogoś?
Co wy na to?
Wystarczająco brudno? Podoba się wam coś z tego?
-To świetne uczucie. -Tak?
-Chcesz się przyłączyć? -W porządku.
To?
-Tak! -Tak!
Tak.
Co tu się stało?
Mickey nas karze.
Pokazała nam, kto tu rządzi.
Dobrze.
Dobrze się bawicie. Wspaniale.
Może porozmawiamy o karcie przetargowej?
Halo.
Witam. Czy mogę rozmawiać z panią Maloney?
-Chwileczkę. -Co ty robisz?
Odwołuję imprezę.
Wszyscy będą na was wściekli.
Zwariowałaś?
-Ona blefuje. -Czyżby?
Wiesz co? Mick. Nie bądź nierozsądna.
Porozmawiajmy. Wszyscy tu jesteśmy.
Hej!
-Nie chcę kimś takim. -Rozłącz się.
Nie psuję zabawy.
-Ja ją rozkręcam. -Ona je zaczyna.
-Rozłącz się! -Nie rozkazuj mi!
-Rozłącz się! -Sprzątnij bałagan!
Schowajcie pazury.
Tak?
Co powiecie na to?
Jimmy posprząta.
-Nie, dzięki. -Luzik. Będzie dobrze.
Ja się nie zgadzam.
Nie, dziękuję.
-Lubię to robić. -Odłóż to!
-Halo? -Witam.
-Hej -Pani Maloney
-Jestem... -Dobrze!
-Halo? -Co dobrze?
-Posprzątamy! -Kto mówi?
-Było blisko. -Tak.
To ekscytujące. Dziękuję. Wspaniale.
Powiem wam, jak będzie.
Alba i ja pójdziemy na piwko lub sześć,
i wrócimy kiedy, za dwie godziny?
-Może trzy. -Trzy.
Słyszeliście. Będziemy za 3 godziny.
Dużo czasu na sprzątanie.
W międzyczasie przenieście telewizor do mojego pokoju.
Nagrałam mecz i obejrzę go, leżąc wygodnie w swoim łóżku.
Mam iść z wami?
Nie, bardzo lubisz sprzątać, pamiętasz?
Mogłabym się do tego przyzwyczaić.
Ładnie.
-O tym właśnie mówię. -Tak.
Podoba mi się. Co sądzisz, Alba?
Jest OK, ale nie tak, jak ja to robię.
-Racja. -Ale jest dobrze. Tak.
Zła wiadomość.
Nadchodzą złe wieści...
Widzę duży, rozmazany odcisk, właśnie tutaj.
-Widzisz, Alba? -Niechlujna robota.
Może to szybko wyszorujesz, Kopciuszku,
i będzie gotowe. Dobra robota!
-Tak! -Ładnie.
-Podoba mi się. -Tak.
Jestem pod wrażeniem. Podjęliście dziś dobrą decyzje.
Wiesz co? Chcesz obejrzeć mecz?
-Dobrze. -Obejrzyjmy mecz.
Miłej nocy.
Chyba nie jesteście zmęczeni.
Wiesz, to była podstawa psychologii.
Czasami trzeba...
Co to jest?
Co do diabła?
-Nie! -Nie!
Zamknęli nas!
Wypuście nas!
Musimy lecieć. Musimy zdążyć na imprezę.
Módl się, żebym nigdy nie wyszła z tego pokoju!
Zapomniałem. Ben chce ci coś powiedzieć.
Śmiało, Ben. Mów.
Soksi przegrali, trzy do zera!
Zabiję cię!
Jimmy! Nie waż się!
Sorki, Mick.
-Impreza roku. -Co?
-Nie! -Pa, Mick!
Pa!
Ciocia Mickey mnie przeraża.
Nie martw się. Z góry nic ci nie zrobi, kolego.
Jest niepokonana.
W porządku. Nic jej nie będzie.
Nadal chcecie się zabawić?
Tak.
W porządku. Radio?
Ojej. Jesteście zabawni.
To nasza pierwsza impreza.
-Zamknij się. -To takie słodkie.
W której klasie jesteście?
-W ósmej. -Naprawdę? Wyglądacie na starszych.
Często to słyszę.
Byłem dłużej przedszkolu. Wolno się rozwijałem.
Jesteście zabawni.
Chcecie iść gdzieś, gdzie jest
trochę ciszej, żeby porozmawiać?
On czy ja?
Może obaj?
Dasz nam chwilę?
To się naprawdę dzieje?
Nie wierzę. Co robimy?
Musimy się zgodzić, prawda?
Zdecydowanie. Myślę, że ją kocham.
Ustalmy zasady,
żeby nie było dziwnie.
Dobry pomysł.
Nie powinniśmy całować się dłużej niż pięć sekund.
-Całować kogo? -Siebie nawzajem.
-Nic z tego. -A jeśli dla niej to zerwanie umowy?
-To zrywamy umowę. -Dobra, żadnego całowania.
Nie wiedziałem, że tak ześwirujesz.
Chłopaki. Wszystko w porządku?
Wszystko jest super. Tak. Zróbmy to.
Niezły kostium.
Pięć dolców.
Ty pójdziesz tam, a ja tam.
I co, frajerzy?
-Co z tobą? -Gdzie oni są?
Co zrobiłaś z moimi dłońmi!
Nie wiem. Są gdzieś w pobliżu.
Przysięgam, nie wiem.
Proszę.
Wariatka!
Ben!
Ben! Chip!
Sabrina, czy ty...
Przepraszam. To nie ten pokój...
Marszczę się.
Gdzie ona jest? Zdobycie piwa nie trwa tak długo.
Potrzebujemy więcej bąbelków?
Nie. Przestań mówić o bąbelkach.
To nie tak, jak wygląda.
Wychodź.
Tak.
Hej.
Gdzie poszedł Chip?
Musiał wyjść,
ale... ja jestem tutaj.
Mamy mnóstwo bąbelków.
W dżungli, wspaniałej dżungli
Lew śpi dzisiaj w nocy
Mogę to pożyczyć? Dzięki.
Serio?
-Oszalałaś? -Gdzie jest Ben?
Tam.
Ben. Zejdź. Wracamy do domu.
Dobrze się bawię.
-Trudno. Wychodzimy. Chodź. -Nie, nie chcę.
Ben, zejdź z stołu w tej chwili!
Pieprz się!
Alba i Jimmy,
mogę porozmawiać z dziećmi w cztery oczy?
Idę zrobić coś w kuchni.
Pomogę ci.
Hej.
Cóż...
Sprawy nieco się...
skomplikowały wczoraj, co?
Dajcie spokój, będziecie milczeć cały dzień?
Może posunęłam się nieco za daleko.
-„Może”? -Publicznie wychłostałaś Bena.
Przeprosiłam.
-Nieprawda. -Teraz przepraszam.
-Tak? -Tak. A ty?
Za co mamy przepraszać?
Za zniszczenie pokoju, za powiedzenie mi, bym się chrzaniła,
zmasakrowanie twarzy.
-Nie? Żadnych wyrzutów sumienia? -Nie.
-Zero. -Nie.
OK.
Cóż, wiecie co, przepraszam,
i chciałbym to naprawić.
Pójdziecie ze mną na kolację?
Co ty na to, Ben?
Pomóżcie mi. Naprawdę ma mnie znienawidzić?
Robię, co mogę.
Mogę iść coś przekąsić.
Co ty na to, Ben?
Dostanę frytki?
Ciociu Mickey, jestem głodny.
Dokąd nas zabierasz?
Niespodzianka. Zobaczycie.
Jesteśmy na miejscu. Wyskakujcie.
-Tu nie ma knajpy. -Gdzie my, do cholery, jesteśmy?
Trzeba było coś zamówić.
-Chciałem dostać frytki. -Słyszałaś o GPS?
-Mamy polować? -Gdzie jesteśmy?
-Nie mam zasięgu. -Wezmę to i to.
-Co jest? -Dziękuję bardzo.
-Do zobaczenia w domu. -Zostawisz nas tutaj?
Posłuchajcie...
Nie prosiliście się o taką sytuację,
i bardzo mi przykro, że nie ma tu waszych rodziców,
ale jestem ja.
Wiecie? I staram się, jak umiem.
Jeśli zdecydujecie, że mnie nie chcecie,
powiedzcie mi, to odejdę, ale jeśli uznacie, że mam zostać,
musicie uznać fakt, że muszę tym zarządzać.
Tylko w ten sposób to się uda.
Czeka was długi spacer, więc zastanówcie się
co chcecie zrobić.
Naprawdę nas zostawiła?
No co ty. Ona blefuje.
Widzisz? Mówiłam ci.
Frajerka. Dużo szczeka, a nie gryzie.