ZŁY KIERUNEK
NIE WJEŻDŻAĆ
Uważaj!
Zjeżdżaj idioto!
Wysiadać.
Nauczcie się nieprzydatnych rzeczy.
„Pa, ciociu Mickey. Dzięki. Wiem, że nie jesteś moją mamą.”
„Dzięki za pobudkę o 7 rano”. „Proszę, Sabrino.”
-Dzięki za dziękuje. Pa. -Nie zapomnij...
Bena i mnie trzeba zawieźć jutro do dentysty.
-To robota dla Jimmy'ego. -Co? Czemu?
-Bo ja nie chcę. -Nie.
Czemu muszą chodzić do dentysty?
-Na czyszczenie zębów. -Nie masz szczoteczki?
-Pokolenie mięczaków. -Dentyści to nie nasze pokolenie.
Moje też nie.
Nigdy u żadnego nie byłem i dobrze mi.
Ten ząb gnije ci co najmniej pięciu lat.
Czy narzekam? Nie, bo żuję drugą stroną,
unikam gorącego i zimnego. Ciało wie samo.
Gdy przyjdzie pora, usunie ząb w sposób naturalny.
Szkolna straż. Wychodźcie. Szybko.
-Wychodźcie. -Pani Molng, mogę prosić?
Jeśli chodzi o samochód, to...
Nie. Proszę tego unikać. Chcę
porozmawiać o dręczeniu, w kontekście jednego z dzieci.
Cóż, czasami tak się dzieje.
Chip to chodzący cel. Muszę być szczera.
Gdybym mogła go bić, robiłabym to codziennie.
Nie chodzi o Chipa. Chodzi o Sabrinę.
Ona jest najgorsza.
Od kilku miesięcy z tym walczę.
Niszczy mnie, a ja wracam.
Niszczy mnie, a ja się odbudowuję.
Szczerze, kończą mi się materiały budowlane.
Przykro mi, że tak dużo budujesz,
ale to Sabrina jest prześladowana.
Co proszę?
Wygląda na to, że została wykluczona z grupy przyjaciół,
a ponieważ jest naszą najpopularniejszą uczennicą,
ma to wpływ na wszystkich.
Mówimy o tej samej Sabrinie?
Ciemne włosy? Ładna w dziwny sposób?
Rozmawiałem z nią. Nic. Jest pani jej ciotką.
Może pani do niej dotrze.
Zaraz się tym zajmę. Dzięki za informację.
-Znęcają się nad nią! -Dobre.
Karma to sprawiedliwa, ale bezlitosna suka.
Normalnie nigdy, przenigdy nie życzyłabym nikomu krzywdy,
ale myśl, że Sabrina sama je obiad, jest przyjemna.
Bardzo przyjemna.
To może być najlepsza rzecz,
jak jej się przydarzyła.
To może ją złamać.
Jak sobie pościeliła,
tak się teraz wyśpi.
Śpij smacznie, suko.
Tak.
Dobranoc.
Słodkich snów. Powodzenia.
Trudny dzień?
Coś ty do mnie powiedziała?
Taki drobny przytyk.
Myślisz, że to zabawne?
Zerknij w lustro, suko.
-Może weźmy głęboki oddech. -Tak?
Ty też chcesz coś dodać, Alba?
Nie. Masz rację, bez względu co mówisz o czymkolwiek.
Tak też myślałam, chismosa.
Nie wiem, co to znaczy, ale wnioskuję, że nic miłego.
Co to było, do cholery?
Nie wiem.
Myślałam, że znęcanie zmiękczy ją, ale to było przerażające.
Robimy to cały czas, ale zwykle jest w tym sztuka.
Nie ma w tym nic mądrego.
To zraniło moje uczucia.
Tak na nią działa zastraszanie?
Dobra, nie jest tak zabawnie, jak myślałam.
-Nie. -Pójdę z nią porozmawiać.
Bądź odważna.
Mogę wejść bezpiecznie?
Czego chcesz?
Dyrektor mówił mi, że się nad tobą znęcają,
chcę powiedzieć, że wszyscy to znamy,
-nawet ja, jeśli uwierzysz. -Wierzę.
Jasne. Świetnie.
Może mogę ci pomóc.
Z czym mamy do czynienia? Ciągnięcie za gatki? Głowa w kiblu?
Nic takiego, to tylko głupia cyberprzemoc.
Co to jest cyberprzemoc?
Nękanie, ale w internecie.
Czyli banda kujonów nęka cię przez komputer?
-To nie kujoni. -Tak, skoro używają internetu.
To Zoe.
Moja kumpela. Była kumpela.
To ją zniszcz. Tak jak potrafisz.
-Nie mogę. -Czemu?
Po prostu nie mogę.
Po prostu to nie podobne do ciebie.
Nie masz o co się martwić?
Na przykład o swój kiepski makijaż,
choć masz ćwiczysz od 70 lat?
Widzę, do czego to zmierza. Idę stąd.
Jak poszło?
Rozerwała mnie,
wypchała, a potem zszyła na nowo.
Powiedz mi coś.
-Czy ja wyglądam na 70 lat? -Co?
Wiesz co, zapomnij.
Z jakiegoś powodu nie chce się bronić.
-To wpływa na nas. -Nie.
Nie zniosę gorszej Sabriny.
W takim razie przywrócimy porządek za nią.
To twoja twarz?
A może ktoś wyhodował koński ogon na klopsiku?
Dobre.
-Tak. -Mam coś.
Masz?
Jesteś jak puszka tuńczyka
po dacie ważności.
-Nie łapię. -To jest dobre.
-Śmierdzi. -OK.
Co robisz na moim laptopie?
Karmimy cyberprzemocników.
Co? Pokaż.
-Jesteś na moim koncie. -Jak inaczej miałbym być tobą?
O mój Boże.
-Jest źle. -Tylko parę słabych obelg.
Czytasz tuńczyka? Przewiń w górę, tam są lepsze.
Nie rozumiesz! Zoe ukradła dziennik z mojej szafki!
Chwila, piszesz pamiętnik?
Nie pamiętnik, dziennik.
A dzięki tobie wrzuciła to do internetu!
Uspokój się. OK? Pokaż.
To ty?
„Porzucona, sama, odrzucona”
„Płynę po morzu błędów moich rodziców.”
„Kto mnie pokocha? Nie żagle. Morze nie może. A niebo?”
„Niebo może tylko patrzeć”. Dobra
To strumień świadomości!
Wygląda jak strumień świadomości.
Ładnie napisane.
-Co ty o tym sądzisz? -Ładnie.
Jesteś pisarką. Na pewno.
Zamknijcie się!
Daj mi to!
Zniszczyłaś mi życie!
Wiedziałaś, że jest taką beksą?
Ja nie płaczę!
Tak.
Jasne.
Rybki są chore.
Uwierzysz w te bzdury?
W co tu nie wierzyć?
Wszystko to, propaganda Big Tooth,
przekonują nas, że jesteś słabszy
jeśli się nie uśmiechasz.
Co ty bredzisz?
Ci zawodowcy wykorzystują strach, wmawiający
że są potrzebni, choć można zrobić to samemu.
Małpa da radę.
Ludzie tego nie robią, trzeba być profesjonalistą.
Mogę odetkać kibel, ale wolę, żeby zrobił to hydraulik.
Nie mówmy o hydraulikach.
Dobra robota.
Do zobaczenia za pół roku.
Mam tylko jeden ubytek!
Naprawdę?
Kto ci to powiedział? Chyba lepiej uwierzyć mu na słowo.
Co proszę?
Przepraszam.
Bałagan w jego ustach potwierdza zidiocenie.
Wiesz co, przetestujmy to.
Założę się, że ten klaun nie wie, który ząb mi dokucza.
Zakładam, że chodzi o ząb trzonowy.
Ten czarny. Trzeba go natychmiast usunąć.
Dobre przypuszczenie.
-Ile to będzie kosztować? -Nic.
Ubezpieczenie to pokryje.
Myśli pan, że ma ubezpieczenie?
Zabieg kosztuje 1500 dolców.
A może kupię ci nowe kije golfowe,
i pominiemy przeprowadzenie zbędnego zabiegu?
Zabieg jest konieczny.
Taka infekcja może pana nawet zabić.
Więc go zostawiamy.
-Czy można umrzeć przez ząb? -Nie słuchaj go.
Kiedyś nie było dentystów.
Golarze ogarniali wszystko od ramion.
Wiedział pan o tym?
Nie wiem, skąd ta wrogość,
ale ząb trzeba usunąć.
-Choćby samemu. -Tak, cóż, może tak zrobię.
Może pan robić swoje.
Idziemy.
-Wstawaj. -Nie.
Już. Dość tego. Wstawaj.
Daj mi spokój. To twoja wina.
Nie możesz tu zostać. W końcu musisz iść do szkoły.
-Nie mogę. -Nie obchodzi ich twój pamiętnik.
-To jest dziennik. -Jasne.
To nie ma znaczenia.
Nie rozumiesz tego.
Kiedyś wszyscy bali się mnie i szanowali mnie.
Teraz myślą, że jestem workiem pełnym emocji.
Daj spokój. Nie mów tak.
Nadal się ciebie bolą.
Jesteś najpodlejszą osobą, jaką znam.
Boję się wychodzić rano z pokoju
bo nie wiem, co mi powiesz.
-Naprawdę? -Tak.
Pamiętasz, mówiłaś, że mój głos brzmi grubo.
-Tak, to było dobre. -To było świetne.
Jakbyś miała masło w gardle.
To dla mnie nie ma sensu. Nie wiem co to znaczy
ale o to właśnie chodzi. Ciągle o tym myślę.
Weszło mi to do głowy. Ta suka jest w tobie.
Muszą ją zobaczyć.
No tak, ale jak?
Pójdziesz do Zoe i dorwiesz się do jej tyłka.
Tak.
Chyba mogłabym to zrobić.
Mogłabyś? Słabo. Powiedz to jeszcze raz.
Dobra, dorwę się do jej tyłka.
-Zadowolona? -Zadowolona?
Nie, nie jestem.
To brzmiało tak, jakbyś chciała pójść
i połaskotać ją po tyłku. To nie wystarczy.
Upokorzyła cię. Co z tym zrobisz?
Rozszarpię jej dupsko!
O tym właśnie mówię. Co dalej?
Nakarmię ją tym.
Podoba mi się! Chodźmy po ten pamiętnik.
-To jest dziennik. -Nieważne!
BITA ŚMIETANA EKSTRA KREMOWA
To ma być łatwiejsze niż wizyta u dentysty?
Tańsze. Wiesz, ile kosztuje jeden zbiornik podtlenku azotu?
Nie. Ile?
Nie wiem. Ale więcej niż bita śmietana.
Nie jest to wyrób medyczny, ale sprawi, że będę majaczył.
To szaleństwo. Wróćmy do dentysty.
Nie ma mowy
WÓDKA
Próbuję dać wam cenną lekcję życia.
Samowystarczalność.
Naucz nas, jak zmienić oponę czy coś.
Chętnie ujrzę, jak wyrywasz ząb.
-Dzięki, kolego. -Nie zachęcaj go.
Wiesz co, Chip? Coś ci powiem.
Nastaw uszu, Ben.
Niedaleka przyszłość, holokaust nuklearny.
Poszły karty kredytowe, kasa, dom.
Nic nie działa. Sabrina, Alba, Mickey...
Już ich nie ma. Czemu?
Bo je zjadłeś.
Bo musiałeś.
Byłbyś w stanie zrobić coś dla siebie?
Należy się 86,78 dolarów.
To więcej niż zamierzałem wydać.
Wezmę tylko bitą śmietanę, wódkę i szczypce.
Tak.
Zabawmy się.
SPEED DEMON
Czego słuchamy?
Muzyki do walki. Nakręca nas do niej.
Dlaczego krzyczą?
Są wściekli, bo źle grają?
Nie myśl o tym, pij Demona.
Nie mogę już. Serce zaraz mi eksploduje.
Świetnie, czyli działa. Jesteś gotowa?
-Tak! -Tak?
-Jesteś gotowa? -Tak!
Idziemy.
-Po co ten lód? -Zobaczysz.
Tak! Gotowa?
-Gotowa! -Tak?
Nie wahaj się.
Otworzy drzwi i ruszamy.
Dobra.
Ochłoń, suko!
-Sabrina, co robisz w moim domu? -To jest mój dom, Zoe!
-Chwila. -Oddaj mi dziennik,
zanim złoję ci tyłek!
-Dość! -Co ty na to?
Przestań.
Dasz nam chwilkę? Mogę na słówko?
Co ty wyprawiasz?
Jak to? Nakarmię ją tyłkiem!
-Nie, nie możesz. -Dlaczego nie?
Bo siedzi na nim, na wózku inwalidzkim.
-Co to ma do rzeczy? -Wszystko.
-Nie można bić kalek. -Niby czemu?
Taka jest zasada.
Powinna być traktowana tak samo jak inni.
Nigdy nie zrozumiem waszego pokolenia.
Co tu rozumieć?
Wybaczcie, ale muszę już iść.
Gdybyś mnie potrzebowała, Sabrino
będę publikować twój dziennik w sieci.
Nie!
Miałyśmy ją!
Zapomniałaś powiedzieć, że jej nogi nie działają!
Daj mi to. Jak bardzo jest źle?
„Zagracony umysł, jak stara szuflada, której nie sprzątam”
„której nie można ogarnąć, bo to trwałoby za długo”
„byłoby zbyt bolesne.”
To upokarzające.
Miałam zły czas, Albo.
To jest weselsze.
„Mickey zostawiła mi wczoraj pół kanapki z tuńczykiem.”
„Ten drobny gest to najlepsze, co ktoś dla mnie zrobił”
„odkąd rodzice mnie porzucili.”
Ta kanapka była dla Jimmiego.
Cieszę się, że rozjaśniła
-Nie. -ten ciężki dzień.
Pieprzyć to. To jest bez sensu?
Nie ma planu B.
Równie dobrze mogę się zabić.
To nie jest zły pomysł.
-Dzięki. -Cóż.
Nie chodzi o samobójstwo, ale o groźbę.
Wszyscy uznaliby cię za wariatkę i nikt by z tobą nie zadzierał.
Więcej tu smutku niż szaleństwa.
Nie o to nam chodzi. Morderstwo-samobójstwo.
-Nikt z tym nie zadziera.
Nie wiem. To jak obłąkanie, szaleństwo Jima Jonesa.
Postawię na samozniszczenie.
Jak szalona Britney.
-Lubię Britney. -Oczywiście.
Bo ona jest idealna.
Teraz przeżywa świetny drugi akt.
Tak.
Myślę, że możesz mieć rację.
Dzyń-dzyń, chłopcy. Zaczynamy zajęcia.
To jest dobre.
Może boli cię ząb, bo jesz za dużo bitej śmietany.
Nie jem śmietany. Wysysam podtlenek azotu z puszki.
-Mogę dostać trochę? -Nie.
Twój mózg nie jest w pełni rozwinięty. Dostaniesz po 13-tce.
Mógłbym wyrwać język z własnych ust. Szczypce.
Patrzcie i uczcie się.
To nie ten ząb. To ten czarny.
Wiem, który to jest.
Po prostu nie widzę.
Wiesz co? Zrób to.
Nie ma mowy. Nie zbliżę się do tego.
-Ja to zrobię. -To nawet lepiej.
Ten rudy karzeł i tak by to spieprzył.
Daj mi szczypce.
Tak.
Jest jeszcze dla ciebie nadzieja.
Dobra, zanim minie haj.
Zrobię to.
Dawaj.
Nie mogę go złapać! Jest ohydny!
Musisz go wyrwać!
Dobra, mam go.
Teraz chwyć go i wyrwij.
Dobra.
-Raz, dwa, trzy! -Raz, dwa, trzy!
O mój Boże! Złamał się!
Lek przeciwbólowy!
Nic ci nie jest?
-Pali! Nie dotykaj mnie! -Przepraszam!
Tak bywa, gdy jesteśmy samowystarczalni!
-Weź klucze! -Weź klucze!
Potrzebujemy profesjonalisty.
Odrośnie.
Chwila!
Co ty robisz?
Jak to co? Robię Britney.
Poczekaj.
-Wstrzymaj się z tym. -Dlaczego?
Chyba się nie zrozumiałyśmy.
-Co masz na myśli? -No wiesz,
widzę, że myślisz o ogolonej głowie Britney.
-Tak. -No cóż,
Alba i ja inaczej to widziałyśmy.
Co się dzieje?
Przepraszam za to, co się stanie.
-Co? -Dobrze?
To ta szalona suka. Weźcie ją.
-Sabrina Pemberton? -Tak
Obejmuję cię przymusową opieką psychiatryczną.
Co? Idę do psychiatryka?
Tak.
Proszę odłożyć broń i pójść z nami.
To nie jest broń.
To jest golarka. Co?
Nie jestem szalona! Zwariowaliście!
-Wszyscy są szaleni, tylko nie ona. -Zabieraj łapy!
Fantastycznie.
Nie. To jest... Dobre.
Hej, Mickey?
Dzięki za kanapkę.
Nie ma sprawy.
Myślę, że się udało.
GABINET STOMATOLOGICZNY W GREENWICH
Doktorze, pomocy. Wejdźmy do środka i wyrwij to.
Zabierz ręce.
Co powiedzieć? Że ja się mylę, a ty masz rację?
Proszę udać się na pogotowie.
Potrzebujemy pomocy. Zapłacę.
Jestem dentystą, nie chirurgiem.
-Wierzę panu! -Proszę
-Wierzę w pana. -Ostrzegam, proszę puścić!
Boże!
Parzy!
Mam to w buzi! No dalej! Chodź tu!
Chodź tu!
Wysiadaj z auta. Chodź tu!
Moja ręka!
Sadystyczny draniu!
Zmiażdżyłeś ją.
ZAKŁAD PSYCHIATRYCZNY
Oto i ona! Witamy z powrotem.
Wyglądasz...
Na wypoczętą.
Jak minął pobyt?
Nigdy się do was nie odezwę.
Macie pojęcie, co tam widziałam?
Laska groziła, że obetnie sobie cycki.
Cholera.
Zobacz, co się dzieje na zewnątrz,
bo myślę, że będziesz mile zaskoczona.
Hej, Sabrina.
Przepraszam za wszystko.
Chcę, żebyśmy znów były przyjaciółkami.
Twój dziennik.
Nie szkodzi, Zoe. Wybaczam ci.
Miałam czas do namysłu, nie jestem na ciebie zła.
-Nie jesteś? -Nie.
-Och... -Oczywiście, że nie.
To strata czasu
wściekać się na kogoś tak nieistotnego jak ty.
Prawda jest taka...
że żal mi ciebie.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Chodźcie, idziemy.
Boję się o jej przyjaciółki.
Lepiej one niż my.
-Tak, suka wróciła. -Co powiedziałaś?
-Nic. -Nic nie słyszałam.
Tak też myślałam.
BARBER SHOP
OTWARTE
Pomóż mi.
Był umówiony?